พ่ายพยัคฆ์

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 9 โกหกใสๆ แบ๊วๆ หรือจะสู้ตรงๆ โต้งๆ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,277
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    2 มี.ค. 59

ตอนที่ 9

 

โอบจะยอมพี่ แต่พี่ก่อต้องไม่เข้ามาก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวอะไรของโอบอย่างเช่น เรื่องงาน เรื่องอาชนะ และจะไม่บอกใครเรื่องของเราด้วย

ยื่นข้อแลกเปลี่ยนให้เขาด้วยเสียงอันสั่นไหว ดวงตาก็ไหวระริกราวกับหนูเจอหน้าราชสีห์ทว่าคนฟังกลับส่ายหน้า และเริ่มออกแรงรัดเอวบางเข้ามาชิดมากขึ้นๆ

ไม่! ต้องทำงานที่รีสอร์ทของเรา พี่จะบอกอะไรให้นะ อาชนะของเราน่ะขี้หลีเกินไป แล้วพี่จะต้องบอกเรื่องนี้กับพ่อแม่เราด้วย

ข้อเสนอของเธอถูกตีกลับหมด เพราะคู่กรณีไม่คิดยินยอมตกลงด้วย หญิงสาวเลยใจกล้าปากดีต่อรองกับเขาดูอีกครั้ง

งั้นอย่าหวังว่าโอบจะยอม

ฟังแล้วก่อการเลิกคิ้วสูงอย่างท้าทายพร้อมยิ้มใส่หน้าของแม่หนูน้อย นึกยิ้มย่องกับตนเองว่า

แนะ ยังไม่รู้ตัวอีก ลองว่าถูกจูบปุ๊บขี้คร้านจะตัวอ่อน แต่เอากับเจ้าหล่อนหน่อย เผื่อจะเต็มใจมากกว่าหักหาญน้ำใจอย่างทุกครั้งที่ต้องการ ยิ่งดูท่าว่าจะต้องการมากและบ่อยเท่ามีโอกาสเสียด้วย

เอ้า! ถ้าพี่ตกลงละ ไหนลองเสนอมาสิ เรามีโปรโมชั่นอะไรดีน่าสนบ้าง

พวงแก้มคนฟังแดงระเรื่อราวทาฉาน แต่ก็พยามใจดีสู้เสือ ทั้งที่ตัวระทวยอิงอกแกร่งกำยำ หน้าก็ซุกอยู่กับซอกคอแกร่ง

ไม่มีค่ะ โอบก็แค่จะยอม ไม่ต้องให้พี่ลากจิกหัวไปลากจิกหัวมา

ช่างเป็นข้อเสนอที่โง่เงา โอบอุ้มทราบดีแต่ก็อยากตกลงให้เป็นกิจจะลักษณะ เขาจะได้ออกไปจากห้องสักที เดี๋ยวพ่อแม่ตื่นขึ้นมาเจอ

ไม่เห็นน่าสน ไม่ตื่นเต้น ไม่เร้าใจ ไม่เร้าอารมณ์ สักนิด งั้นพี่ไม่ตกลง

ก็แล้วพี่ก่อจะให้โอบทำยังไงล่ะ

นั่นแหละคือสิ่งที่ก่อการรอคอย รอให้สมันน้อยตกหลุมพรางจนขาเพลงดิ้นไม่หลุด เสืออย่างเขาก็นวยนาดเข้าไปขย้ำ ไม่ใช่สิ! ให้สมันสาวดิ้นมาเข้าปากเอง คราวนี้ก็แค่รอเคี้ยว

พี่อยากมีโอบในอ้อมแขนทุกวัน

บ้า!”

คนถูกว่าบ้าได้แต่หัวเราะชอบอกชอบใจ ในขณะคนหน้าแดงเงยขึ้นมองตาขวาง แถมหยิกเข้าที่อกแกร่งเพราะความเขินอาย

เอาละๆ พี่จะไม่พูดเล่นแล้ว พี่ขอแค่ได้ชื่นใจโอบบ้างเท่านั้น แล้วแต่โอบจะกรุณาใจบุญกับพี่ และทำตัวเหมือนโอบคนเดิม เคยทำแบบไหนอย่างไรกับพี่ก็ทำแบบนั้น ไม่เอาโอบ ใจแข็ง หยิ่ง ไม่ใยดีพี่สักนิดคนนี้ ได้ไหม

โอบอุ้มตะขิดตะขวงในข้อเรียกร้อง ไม่ใช่ว่าเธอทำตัวเหมือนเดิมไม่ได้ แต่เวลามันผ่านมานานมากแล้วระหว่างเขากับเธอ ไอ้จะเข้าไปกอดไปหอมทุกที่ทุกเวลาเหมือนเขาเป็นพ่อหมียักษ์ของตนอย่างเมื่อก่อนคงทำไม่ได้ แต่ก็ต้องตอบเอาตัวรอดไปก่อน

โอบจะพยายามค่ะ คราวนี้โอบไปทำงานกับอาชนะได้แล้วใช่ไหม

ไม่ได้! อาเรานะเลี้ยงต้อยเราเอาไว้เคลม ยังไม่รู้ตัว

ซึ่งคิดไปคิดมาก็แทบไม่ต่างจากเขา เสียแต่เขาเคลมแล้ว ก่อการบอกตนเองขันๆ

บ้า! ไม่มีใครเขาคิดอกุศลอย่างพี่ก่อสักคน เรื่องแบบนี้มีแต่พี่นั่นแหละคิด

เชื่อสายตาพี่เถอะ พี่ดูรู้

ได้ค่ะ งั้นปล่อยโอบก่อน

ว่าแล้วก็ดันอกแกร่งออก ทว่ามันไม่เขยื้อนสักนิดเดียว แถมกลับถูกรัดแน่นกว่าเดิม เลยขึงตาใส่คนเรื่องมากทันที

ตัวเล็กอย่ามาเนียนปากก็พูดอยู่แหม็บๆ ว่าจะทำตัวเหมือนเดิม นี่ไม่ทันไรก็จะหนีจากอ้อมกอดพี่ซะแล้ว

โอบอุ้มถอนหายใจแรงๆ ยอมอยู่นิ่งในอ้อมแขนอุ่นให้เขากอดตามแต่ใจ แม้พะวงว่าพ่อกับแม่จะตื่นมาทันเห็นเขาออกจากห้องก็เถอะ แล้วสักพักใหญ่ฝ่ามือหนาที่ลูบไล้กายก็เลื่อนมาช้อนปลายคางแหลมขึ้น เธอก็เริ่มเปิดปากอีก

เดี๋ยวพ่อตื่น พี่ก่อกลับห้องเถอะค่ะ

ก่อการถอนหายใจยาวอย่างแสนเสียดายก่อนปล่อยร่างอรชร ทว่ากลับเดินไปล้มตัวลงนอนที่เตียงกว้างไม่สนใจในคำวอนของหญิงสาวสักนิด

ฝ่ายโอบอุ้มทนใจเย็นไม่ได้ ในเมื่อเขาได้คืบจะเอาศอกเล่นปามะกอกสามตะกร้าไม่รู้เลิก ดังนั้นจึงก้าวยาวๆ เข้าไปคว้ามือคนนอนเอกเขนกขึ้น อุตสาห์ต่อรองกันมาขนาดนี้แล้วความจะมาแตกตอนนี้ก็ใช่ที ยังไงก็ต้องให้เขาออกจากห้องก่อน

ทว่าแทนที่คนนอนสบายจะเด้งลุกจากเตียง กลับเป็นว่าเจ้าร่างนิ่มถลันไปนอนซบอกเขาแทน และทันทีกายราวมีสปิงส์ก็ดีดตัวขึ้นมาทาบทับกกกักเธอเอาไว้เบื้องใต้

ซึ่งท่านี้ดูจะไม่ดีแน่ อยู่แบบนี้ทีไรโอบอุ้มเสียทีเขาทุกครั้งไป

พี่ก่อสัญญากันแล้ว ก็ไปสิคะ ไม่งั้นโอบไม่ยอม รู้ไว้ว่าโอบจะไม่ยอม

ตะโกนแว้ดๆ ปากดี หากไม่นานนักเสียงโมโหโกรธาก็กลับเป็นแผ่วเบาลงจนแทบเรียกว่าครวญ เมื่อปากหนาบดเคล้าลงมาอย่างเร่าร้อน สอดแทรกปลายลิ้นร้อนเข้าไปพัดพาในกลีบปากหวาน อาการแข็งขึงของคนตัวเล็กก็ระทวยลงอย่างรวดเร็ว ยิ่งเรือนกายกำยำแนบชิดลงมาจนสัมผัสสนิทเสน่หาแนบไปทุกตารางนิ้ว ลมหายใจราบเรียบก็เริ่มกลายเป็นหอบ

พี่ก่อขา…”

เสียงแว้ดๆ ในตอนแรกฟังเริ่มหวานหูจนก่อการอดหัวเราะชิดเรียวปากสาวไม่ได้ ก่อนจะถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง แล้วกวาดสายตาพึงพอใจมองคนไม่เป็นตัวของตัวเอง พออีกฝ่ายมีสติกลับมาก็ฉีกยิ้มล้อเลียนใส่ จะว่าแต่เธอควบคุมตัวเองไม่อยู่ฝ่ายเดียวก็ไม่ถูก เพราะเขาเองเวลาเข้าใกล้เธอทีไรก็คล้ายจะคลั่ง ควบคุม หรือคอนโทรลอะไรไม่ได้เลย

ขอชื่นใจเท่านี้พอพี่จะไม่เอาเปรียบมากกว่านี้หรอก รู้ว่าวันนี้พี่ทำเราเหนื่อย พี่จะออกไปก่อน แล้วรีบๆ ตื่นนะ พี่อยากทานข้าวมองหน้าเราไปด้วย

ก่อการไม่แน่ใจว่าแม่น้องน้อยทราบที่เขาพูดไหม เพราะตาหวานยังคงลอยคว้างมองเหม่ออยู่ที่เพดานด้านบนอยู่เลยตอนที่เขาเปิดประตูจะออกมา


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


และแม้ก่อการจะสั่งเสียดิบดีว่าให้ตื่นแต่เช้า ทว่าหลังจากเขาออกไปโอบอุ้มก็เผลอหลับไปอีก มาสะดุ้งตื่นตอนที่เห็นแสงแดดรำไรและเสียงหัวเราะต่อกระซิกจากด้านนอก ก็รีบกระวีกระวาดเข้าอาบน้ำ เปลี่ยนชุดเป็นเสื้อแขนกุดสีขาว กับกางเกงสี่ส่วนขาบานพิมพ์ลายกราฟฟิค ผูกเอวเก๋ๆ ด้วยเชือกถัก เสร็จแล้วเกล้าผมสูง แต่งหน้าทาปากอย่างที่แต่งไปทำงานทุกวัน พอดีเสียงผู้เป็นแม่ ตามด้วยเสียงบนปนเสียงหัวเราะถูกจริตกันจากข้างนอกดังมา

โอบ! ตื่นหรือยังลูก เป็นสาวเป็นนางตื่นสาย คนอื่นเขาตื่นแต่ไก่โห่

นี่นิสัยไม่เปลี่ยนนะก่อ ขนาดว่าทำงานทำการแล้ว

เอื้ออารีเสริมคำพูดของแม่เป็นเรื่องคำขัน ก่อการก็แค่แอบยิ้ม และลอบมองไปที่หน้าประตูห้องบ่อยๆ ทุกครั้งที่ยกแก้วกาแฟขึ้นจิบ

ไปว่าน้อง เขาไม่ได้นั่งๆ นอนอย่างเรา รอให้แต่ผัวเลี้ยง ไหนจะได้ว่างตื่นมาแต่ไก่โห่เพื่อมานั่งแหง็กให้แม่ทำกับข้าวให้กิน

เอกอุแก้ตัวแทนลูกสาวคนเล็ก ซึ่งก่อการก็ฟังบ้างไม่ฟังบ้างและร่วมสนทนาบ้างบางหนที่จิตใจเลิกกระหวัดถึงคนที่ยังไม่ออกจากห้อง กระทั่งคนสวยพิลาศก้าวออกมาจากห้อง เขาจึงจ้องมองสำรวจเจ้าตัวเล็กผ่านขอบถ้วยกาแฟเพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกต ก่อนจะวางกาแฟลงทันทีเมื่อพินิจได้ว่า เจ้าหล่อนแต่งตัวสวยเกินไป

แต่งตัวสวย จะไปไหน!”

เอ่ยออกไปเมื่อเจ้าหล่อนนั่งลงตรงหน้า หลังจากผู้เป็นแม่จับลากจูงแขนมาจนถึงโต๊ะอาหารคล้ายดูแลเด็กๆ ไม่ปาน

โอบว่าจะไปหาอาชนะค่ะพี่ก่อ

คนเขินอายเพราะถูกจ้องมองเขม็งกลั้นใจหยอดเสียงหวานตอบกลับ ทั้งที่รู้ว่าไอ้ท่าทีเสียงเขียวตาขวางน่ะ บอกยี่ห้อความไม่พอใจของก่อการเลย

หาทำไม!”

คนทอดอารมณ์ดีมาตั้งแต่ไกโห่ ตื่นก่อนใครเพื่อน ไม่สิ! นอนไม่หลับเลยนับแต่จากโอบอุ้มมา ลุกมาอาบน้ำตั้งหน้าตั้งตารอเจ้าตัวเล็กที่สุดท้ายก็ฟังที่เขาบอกไม่รู้เรื่อง เพราะตื่นเสียส่ายโด่ง ซ้ำกลับคำ แถมเล่นแง่กับเขาได้หน้าตาย

อย่าหวังว่าจะเอาไอ้คำว่า พี่ เสียงหวานๆ หน้ายิ้มๆ มาหยุดพี่ได้คำรามกรอดในลำคอ

ไปเรื่องงานค่ะ

โอบอุ้มยังยิ้มหวานใจเย็นตอบออกมา ก่อนจะลงมือทานอาหาร ทว่าคนไม่ใช่พ่อกอดอกจ้องมองมา แถมเอ่ยเสียงเขียวอย่างโกรธเกรี้ยว ในขณะที่พ่อแท้ๆ ไม่เอ่ยว่าอะไรลูกสาวเลย แถมเอาแต่นิ่งมองหน้าลูกสาวสลับหน้าก่อการไปพลาง

เมื่อวานพี่นึกว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนิ! ตัวเล็กจะไปทำงานกับพี่ที่รีสอร์ทของเรา

แต่โอบยังไม่ได้บอกอาชนะนี่คะ ถ้าจู่ๆ โอบออกมาแล้วใครจะทำงานที่ค้างได้ถ้าไม่ถามโอบก่อน แล้วอาชนะเองก็คงหาคนงานไม่ทัน เพราะยังไม่ได้เตรียมตัว จริงไหมคะพ่อ

ตอนท้ายหันไปพูดกับพ่อ เอาท่านเป็นฉากบังหน้า ซึ่งก่อการคงพอมองออกเลาๆ ว่าที่เธอสัญญาเมื่อวานนะสัญญาส่งๆ ไม่ได้คิดจริงจัง ทว่าเขาไม่ปล่อยให้เธอรอกมือหรอก

ยัง ยัง! ยังไม่รู้ตัวอีกว่าเป็นลูกไก่ในกำมือ จะบีบก็ตายจะคลายก็ไม่รอด ลงว่าก่อการจองเอาไว้แล้ว มันก็เป็นของเขาจนวันตาย

พ่อเห็นด้วยนะ จะทำอะไรก็อย่าให้คนอื่นเขาลำบากไปด้วย ถ้าจะลาออกจากรีสอร์ทของชนะ ก็ควรจัดการเคลียร์งานที่คั่งค้างให้เรียบร้อย ช่วงนี้ก่อก็เอาเอื้ออารีไปช่วยดูแลแทนก่อน รายนี้น่ะ ว่าง!”

พอได้คำสนับสนุนจากผู้เป็นพ่อโอบอุ้มก็ฉีกยิ้มหวานหยาดให้ก่อการที่ยังคงหน้าตึงไม่สร่าง

จริงๆ ก่อ เอื้อว่าง ตอนนี้เอื้อเป็นคนโสด ถึงไหน ถึงกันอยู่แล้ว

เอื้ออารีเสนอตัวเต็มที่ ทว่าก่อการไม่ได้หันไปแล สายตาคมยังคงมองคนท้าทายไม่ลดละ

เรื่องต่อรองแม่หนูน้อยยังห่างชั้นเขาเยอะ ไอ้จะให้พ่อมาเป็นไม้กันหมาบ้าล่ะก็อย่าหวัง ลองหมามันจนมุมที่โดนเมียคิดสะบันรักล่ะก็ไม่มีทาง

ไม่ดีหรอกครับคุณพ่อ หนูโอบของคุณพ่ออิดออดเพราะกลัว เคยแต่เป็นลูกจ้าง พอจะมาเป็นเมีเอ่อ เป็นนายจ้างเองก็ไม่กล้าลงมือ เลยยื้อเวลาไปเรื่อย

ก่อการแสร้งพูดผิดให้คนหาเรื่องโยเย้ตกใจเล่น และได้ผลเธอขึงตาขุ่นมองมาทันที ก่อนจะเอ่ยต่อเพื่อให้ฝ่ายพ่อคล้อยตาม

ถ้าคุณชนะหาผู้จัดการรีสอร์ทไม่ได้จริง ผมจะจัดหาให้ จะให้เขามาวันนี้เลยก็ยังได้ครับ แต่ที่หนูโอบยกข้ออ้างเรื่องงานที่ค้างอยู่นั้นไม่ใช่ประเด็นสำคัญเลย

เรากลัวที่จะเริ่มงานใหญ่ๆ จริงเหรอโอบ ทำงานใหญ่ใจต้องถึง ขี้ขลาดแบบนี้จะคุมคนได้รื้อ!”

คนเป็นพ่อขมวดคิ้วใส่ลูกสาว ที่กำลังเหลืออดกับฝีปากของก่อการที่ชักแม่น้ำสร้างเรื่องจนท่านเริ่มเขว ไอ้ที่จะได้พ่อเป็นทางรอดก็กลับเป็นว่า พ่อนั่นแหละเป็นตัวเร่งให้เนื้อเข้าปากเสือเร็วขึ้น

จริงครับพ่อ นี่แค่งานรีสอร์ทในจังหวัดนครปฐมเท่านั้น ยังโยกโย้ไปเรื่อย แล้วถ้าเป็นงานที่ใหญ่กว่านี้มากหลายเท่า ควบคุมคนใต้บังคับบัญชาเป็นรอยเป็นพัน มีเครือข่ายอยู่ทั่วโลก อย่างบริษัทผลิตยาของผม จะทำไง!”


 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

42 ความคิดเห็น

  1. #40 jeabkiss (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 21:33
    โอบสู้ๆ
    #40
    0
  2. #26 แอล (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 22:49
    ยัยเอื้อนี่มันสะตอเรียกพี่จริงๆ คนอะไรผัวก็อยู่ลูกก็มี ตรงนี่พี่ก่อหน่าจะมองเห็นได้แล้วนะ ว่าผู้หญิงประเภทนี่เหรอที่เอาอยากเอามาเป๋นเมีย สงสัยครั้งที่มาสู่ขอหลงใหลนางแน่ๆเลย โชคดีนะที่โอบอาละวาดไม่งั้นพี่ก่อได้ยังเอื้อไปมีหวังงานการทำไม่เป็น
    #26
    0