รักลองไฟ(ฉบับปรับปรุง)

ตอนที่ 4 : ๓ ขาโหดจอมชิ่ง (ตัวอย่าง)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 328
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    18 ก.ค. 58

ขาโหดจอมชิ่ง

มื่อบทพิศวาสผ่านพ้นไปกระทั่งแรงหอบหายใจหนักๆ บรรเทาเบาบางลงเป็นปกติ อัคคีก็เงยหน้าเปี่ยมสุขขึ้นอย่างเชื่องช้า จึงพบว่าหญิงสาวใต้ร่างคอพับคออ่อนทั้งหอบหายใจจนตัวโยน ซ้ำมีน้ำตาฉ่ำคลอคล้องดวงตา จึงเคลื่อนฝ่ามือหนามาประคองดวงหน้าสวยเอาไว้ในอุ้งมือ บังคับกลายๆ ให้เจ้าของเนื้อตัวหวานนิ่มสารภาพความจริงออกมา เพื่อสุขภาพและสวัสดิภาพทางลมหายใจของเขาที่จะไม่เสี่ยงช็อกตายคาอกอิ่มๆ นี่

เอายานี่มาจากไหน

น้ำหวานได้เพียงมองเขาทั้งทำตาปริบๆ แม้แต่ตอนนี้ร่างกายที่ถูกความพิศวาสเคี่ยวกรำก็ยังซ่านสั่นไปตลอดสรรพางค์กาย เนื้ออ่อนด้านในเต้นตุบๆ ไม่หยุดหย่อน จนไม่รู้จะตอบออกไปอย่างไร เขาต้องย้ำมาอีก เพื่อเรียกสติเธอกลับมาที่คำถาม

ตอบ!”

สะสั่งซื้อตามเน็ตค่ะกว่าน้ำหวานจะตอบออกมาได้ ก็ต้องกลั้นหายใจแล้วกลั้นหายใจอีก ทั้งกัดริมฝีปากช้ำที่สั่นระริกเพื่อเค้นเสียงออกมา

ใส่ในไวน์เท่าไหร่

คนขลาดกลัวเริ่มใจไม่ดีขึ้นมา เพราะดูเหมือนว่าตัวตนของเขาไม่ได้ลดขนาดลงเลยสักนิด แม้แต่ตอนนี้ที่อยู่ในกายเธอ และพึ่งพบพานความสุขไปครั้งแล้วครั้งเล่า แค่นั้นคนผิดก็สะอื้นแห้งๆ ก่อนเบี่ยงหน้าหลบไปด้านข้างพาหยาดน้ำตาที่คลอคล้องหน่วยตารินไหลหยดไปตามข้างแก้มจนกระทบฝ่ามือหนา

หวานใส่ไปแค่เม็ดเดียวเดียว ตามที่เขาเขียนบอกค่ะ

ฟังแล้วอัคคีก็อดที่จะบดฟันเข้าหากันไม่ได้ อยากจะคำรามกรอดใส่แม่นี่เหลือเกิน ว่าคิดบ้าบออะไรอยู่ตอนที่จ้องจะจับเขาให้อยู่หมัด จริงๆ แล้วยาปลุกเซ็กซ์มันไม่มีจริงหรอก นอกจากที่เขาร่ำลือกันมาแต่ในอดีต ส่วนมากจะมีแต่ยาบำรุงเครื่องเพศ หรือทำให้มึนเบลอ ไอ้ที่จะออกฤทธิ์โด่ไม่รู้ล้มแบบนี้ต้องขอซูฮกแม่คุณเลยไม่เสาะหามาได้ แถมได้ผลกับร่างกายเขาดีเลิศ

ถ้างั้นก็อย่ามาคร่ำครวญใส่หูให้น่ารำคาญ ควรทำใจยอมรับซะ เพราะตนเองก่อเรื่องนี้ขึ้นเอง

แต่หวาน

เธอเอ่ยไม่ออก เมื่อเบื้อนหน้ามาจ้องมองดวงตาแข็งกร้าว พอรับรู้ว่าตัวตนเขามันบังเกิดขึ้นมาอีก ก็ตัดสินใจก้มหน้ารับกรรม ยอมให้เขากระทำจนคอพับคออ่อนไปในวงแขนแกร่ง

 

หวาน เดี๋ยวๆ อย่าพึ่งหลับสิ หวาน! หวาน! อย่ามาทิ้งกันแบบนี้สิ กรุณาตื่นมารับผิดชอบให้เสร็จก่อนสิครับ

คนที่ถูกพิษร้ายเล่นงานตบแก้มนิ่มเบาๆ เรียกเจ้าของร่างงามเอาไว้ เมื่อเห็นเสียแล้วว่าเจ้าหล่อนยกธงขาวยอมแพ้อย่างราบคาบ นึกว่าจะกัดฟันสู้กันอย่างมันหยดเอาให้สว่างคาตา แต่คนตัวเล็กกลับเพียงครางเสียงฮืออาในลำคอพร้อมส่ายหน้าหลบ มือน้อยๆ ดุนดันบ่าบึกนออกห่างพาตัวเองหลับลึกไปในเวลาต่อมา

 เมื่อคู่ต่อสู้หลับพับแบบนั้น อัคคีเลยจำต้องถอนกายออกมายอมปล่อยให้เธอได้พัก เขากวาดสายตามองร่างกะปลกกะเปลี้ยที่แสนยวนใจ ผิวกายอ่อนนุ่ม หุ่นอวบอึ๋ม ส่วนเว้าส่วนคอดที่ควรมีก็รับกันไปหมด คิดแล้วเขาก็ยิ่งรับรู้ถึงความต้องการที่วิ่งพล่านขึ้นมา ต้องกลั้นใจพาตัวเองเข้าห้องน้ำไปอยู่ในสายน้ำเย็นฉ่ำเพื่อบรรเทาอาการแข็งขมึงลง

ฤทธิ์ยาที่น้ำหวานใส่ให้ดื่มมันมีผลกับร่างกายเขาก็จริง แต่ถ้าเขาไม่คิดจะจำนนต่อฤทธิ์ก็พอทำได้ ทว่าอารมณ์หื่นล้วนๆ ที่ผลักดันทำให้เขาจงใจเฝ้าตักตวงเอาจากเธออย่างตะกละตะกลาม อาจเพราะเนื้อตัวสาว หรือเหล้า ไวน์ บรั่นดี อะไรก็ช่างที่เขาดื่มมันมามากโขกับยงยุทธ์เพื่อนรักก่อนกลับมาที่นี่ มันอาจออกฤทธิ์ทำให้เขาเหมือนจะขาดสติ บุ่มบ่ามเป็นฟืนเป็นไฟ จนตอนนี้ก็ยังต้องการ

อัคคีสะบัดผมแรงๆ อยู่ใต้สายน้ำเย็นจัด ตอนนี้ร่างของเขาสงบลงอย่างราบเรียบ ดังนั้นเมื่อออกจากห้องน้ำเขาก็กลับมาเป็นอัคคีคนเดิม ก้าวเดินมาทิ้งกายลงนั่งที่ข้างเตียงพร้อมจ้องมองดวงหน้าเรียวที่แนบแก้มนุ่มไปกับหมอนหนุน มีปอยผมรุ่ยมาปรกหน้าน่ารัก อดยกมือเกลี่ยปอยผมออกให้ไม่ได้ แล้วแตะปลายนิ้วอยู่กับผิวอ่อนใสของเจ้าหล่อนอย่างนึกชอบ

เขาแทบไม่เคยคิดว่าน้ำหวานจะคงความบริสุทธิ์ผุดผ่องทุกอณูเอาไว้ ในตอนเริ่มต้นบทรักเขาก็รุนแรงกับเธอตะกรุมตะกรามราวกับเสือหิว ขนาดเธอร้องไห้อ้อนวอนก็ยังไม่ใส่ใจ นาทีนั้นคิดเพียงต้องลงโทษเธอให้สาสม เอาให้เข็ดหลาบเหมือนที่เขาจัดการกับคู่แข่งทางธุรกิจ แล้วพอตาสว่างก็อดสงสารและเห็นใจไม่ได้

ฮือ…”

ในตอนที่อัคคีเอาแต่ครุ่นคิด เสียงครางเบาๆ จากเจ้าของเรือนร่างอรชรที่อ่อนล้าจัดก็ดังออกมา ขณะที่เจ้าหล่อนพลิกกายหันหน้ามาทางเขา สองมือน้อยๆ โอบกอดตัวเองท่าทีเหมือนหนาวเหน็บ หน้าหวานก็มุ่ยลงทำท่าถอนสะอื้นถี่ๆ น่าเห็นใจ จนเขาอดที่จะทิ้งกายลงนอนเคียงข้างไม่ได้ ตั้งใจว่าคืนนี้จะยอมเสียสละอ้อมอกแกร่งให้เป็นที่พักพิงเพื่อปลอบโยนคนหลับใหล

หนาวใช่ไหม มานี่มา

อัคคีเอ่ยเสียงทุ้มน่าฟัง นัยน์ตาที่มองจ้องดวงหน้ากระจ่างใสก็อ่อนแสงจนแทบจะเป็นหวงแหน แต่น้ำหวานคงไม่มีโอกาสได้เห็น เพราะหลับพริ้มซุกไปกับอ้อมอกอุ่นแล้ว ดวงหน้าที่ฉ่ำน้ำตาดูมีความสุขสมอยู่ลึกๆ ขณะเบี่ยงหน้าเกลี่ยไปมากับอกแกร่ง ก่อนจะซุกเข้าไปจนกายจมลึกในอ้อมกอดของเขา

ตื่นมาไม่รู้จะยัดเยียดข้อหาอะไรให้อีกนะน้ำหวาน

ถามตนเองอย่างสับสน เพราะไม่แน่ใจว่าควรทำแบบไหนกับเกมที่เธอสร้างขึ้น ต้องเร่งเตรียมตัวรับมือกับคนเจ้าเล่ห์แสนกลอย่างเธอให้ทัน ถึงเธอจะบริสุทธิ์แต่ก็ไม่เปลี่ยนความจริงอะไรในอกเขาไปได้ เขายังรู้สึกไม่ชอบเธออยู่ดี ที่แรดๆ มายั่วมาอ่อยเขาแบบนี้ จนในที่สุดเขาก็เพลี่ยงพล้ำ

อัคคีปล่อยให้สมองไหลรื่นไปเรื่อยๆ กับเรื่องของน้ำหวาน ก่อนที่ความเพลียจะทำให้เขาหลับไปในเวลาต่อมา โดยมีเจ้าของร่างนุ่มในอ้อมแขน

       



พบกันในรูปแบบ EBOOK พร้อมโหลดได้แล้วน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น

  1. #7 รัตนาภรณ์ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 14:57
    ไม่พิมพ์เป็นเล่ม บ้างเหรอค่ะ
    #7
    0
  2. #6 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 22:18
    สนุกค่ะ
    #6
    0
  3. #5 มาย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 17:03
    อัพอีกค่ะรออยุ่นะคะ
    #5
    0