รักลองไฟ(ฉบับปรับปรุง)

ตอนที่ 1 : นางยั่วฝึกหัด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 263
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    10 ก.ค. 58

ที่โซฟาสีแดงกลางห้องพักชั้นบนสุด อันเป็นห้องเจ้าของโครงการ คอนโด กลางกรุง อัครภาพ สาทร แห่งนี้ ตอนนี้มีเจ้าของเรือนร่างสีขาวผ่องแถมอรชรไปทุกอณูกายนอนตะแคงจัดแจงท่วงท่าให้ดูเซ็กซี่เลียนแบบหนังสือปลุกใจเสือป่าอยู่

ด้วยการแอ่นอกอวบๆ ภายใต้เสื้อคลุมบางเบา ส่วนขาเรียวยาวทว่ากลมกลึงราวกับปั้นพาดทับกันแล้วทอดยาวไปบนโซฟานุ่ม ทำให้สะโพกอิ่มโดดเด่นขึ้นมา และหุ่นของคุณเธอก็ได้รูปนัก ไอ้ที่จะเว้าก็เว้าได้ใจ ไอ้ที่จะอูมอิ่มก็พร้อมใจกันมาเต็มพิกัด บวกกับผิวพรรณขาวนวลลออตาต้องตาต้องใจด้วยแล้ว ช่างยั่วยวนสะครวญใจยิ่งนัก

เจ้าตัวที่คิดว่าตนคือนางพญาผู้เลอโฉม พยายามเต๊ะท่าที่คิดว่าเซ็กซีที่สุดหลังจากแอบเข้ามาในห้องพักแห่งนี้ได้ ด้วยการขโมยคีย์การ์ดจากลูกน้องคนสนิทของ อัคคี อัครภาพ ลูกครึ่ง ไทย - อังกฤษ เจ้าของโครงการคอนโดกลางกรุง และโรงแรมที่จัดครบวงจร รวบเอา ห้างสรรพสินค้า สปาร์ ผับ บาร์ สปอร์ตคลับ เอาไว้ในสถานที่เดียวกันพร้อมสรรพ ซ้ำยังมีบริษัทอื่นในเครืออีกหลายแขนง ทั้งแบรนด์เสื้อผ้า เครื่องสำอาง อุปกรณ์กีฬา น้ำเมา ทุกอย่างอยู่ภายใต้ชื่อ อัครภาพ ทั้งสิ้น พูดได้เลยว่าเขาเป็นนักธุรกิจหนุ่มโสดที่เนื้อหอมฟุ้งที่สุดในเวลานี้

แม้ภูมิหลังของอัคคีจะค่อนข้างเสื่อมเสียเล็กน้อย ฟังว่าเป็นเด็กจากบ้านเด็กกำพร้า ที่มีแม่อยู่แถวพัทยาอยู่กินกับฝรั่งแก่ๆ เพื่อหลอกเอาเงินไปวันๆ หลังฝรั่งตายเกิดตั้งท้องขึ้น พอคลอดปุ๊บก็ทิ้งลูกหนีไปอยู่กับผัวใหม่ อัคคีได้ดิบได้ดีขึ้นมาเพราะมีมาเฟียรับไปอุปถัมภ์ ไม่นานตัวเขาก็ขึ้นเป็นมาเฟียเสียเอง ก่อนจะผันตัวออกจากองค์กรมืดมาเป็นนักธุรกิจมือสะอาดบริหารงานธุรกิจในเครืออัครภาพจนโด่งดังเฉกเช่นทุกวันนี้

ความลึกลับที่ถูกพ่วงท้ายมาด้วยความหล่อเหลา แม้จะเย็นชา เข้าถึงยาก แต่สำหรับสาวน้อย สาวใหญ่ โสดบ้าไม่โสด ล้วนคิดว่ามันน่าค้นหาต่างพาเรดเข้ามาตามจีบตามอ่อย

และแน่นอนน้ำหวานไม่ยอมแพ้พวกสาวๆ เหล่านั้นแน่

อัคคีต้องเป็นแค่ของเธอ เธอกับเขาผูกพันกันมาตั้งแต่เมื่อสามปีก่อนโน้นแล้ว

ในตอนที่น้ำหวานคิดว่าตนพบรักเมื่อครั้งอดีต

วันนั้นก็เหมือนกับทุกวันๆ ออกไปเที่ยว ไปผับ ไปบาร์ ละลายความเบื่อหน่ายไปกับเสียงเพลง ทว่าหนนั้นเพื่อนที่เป็นตัวตั้งตัวตีอยากไปเที่ยวผับแถวพระรามสองดันยกเลิกนัดกระทันหัน น้ำหวานมารู้เอาตอนที่เข้าไปในผับแล้วนั่นแหละ

และช่วงขากลับออกจากผับจะตรงไปขึ้นรถ เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกผู้ชายกลุ่มนั้นตามออกมาตอนไหน อาจเพราะชุดที่รัดรึงตลอดกาย หรือผิวขาวนวลเนียน หรือความสวยเก๋บนหน้า ทำให้พวกมันไม่พูดพร่ำทำเพลง ตรงเข้ามาประชิดถึงเนื้อถึงตัว

จะกลับแล้วหรือจ๊ะคนสวย พึ่งมาแท้ๆ ทำไมจะกลับเสียเล่า มาสนุกกับพวกพี่ก่อนดีไหม

คนที่น่าตาน่ากลัวที่สุดในกลุ่มนั้น พยายามเกลี้ยกล่อม ในขณะที่น้ำหวานเอาแต่ดิ้นรนต่อต้าน เพราะรูสึกขลาดกลัวต่อท่าทีรุกรานแสนกักขฬะที่พวกมันแสดงออก

ซึ่งในสถานการณ์น่ากลัวแบบนั้น จริงๆ เธอน่าจะเจียมตัวให้มาก ทว่าปากสวยได้รูปแต่รสชาติแสบทรวง มันช่างไม่ห่วงสวัสดิภาพของเจ้าของเลยสักนิด ไม่มีเอ่ยเสียงหวานอ้อนออดหาทางหนีทีไล่

ซึ่งเมื่อคิดถึงน้ำหวานก็นึกเคืองตนเอง ถ้าฉลาดหลอกล่อสักนิดเธออาจจะไม่เจ็บตัว แต่ก็นั่นแหละ ตอนนั้นเธอเด็กอยู่ ชั่วโมงบินในการเอาตัวรอดจากปากเหยี่ยวปากกาตามผับบาร์น้อย ถ้าเป็นตอนนี้รับรองได้ว่าน้ำหวานคนนี้ดูแลตัวเองได้อย่างเยี่ยมยอด ไม่มีผิดพลาดอย่างเก่าซ้ำสองแน่

น้ำหน้าอย่างแกนี่หรือเฮอะ! เงินเดือนทั้งเดือนของแกคงไม่พอค่ารองเท้าฉันด้วยซ้ำ หลีกไปไอ้พวกทุเรศ และช่วยกรุณาเอามือสกปรกๆ นี่ออกจากตัวฉันด้วย ตวาดแว้ดๆ อย่างนึกรังเกียจทั้งมองอย่างดูถูก

สะดิ้งจริงแม่คุ๊ณ! แต่ยิ่งดิ้น พี่ก็ยิ่งชอบ

ท่าทีต่อต้านเอาเรื่องของเธอกลับถูกใจพวกมันเสียงงั้น เพราะพวกมันต่างหัวเราะชอบอกชอบใจ พร้อมเหวี่ยงร่างอวบอิ่มไปยังรถกระบะใกล้ๆ ทำเอาคนปากเก่งทั้งเจ็บทั้งจุก ก่อนจะกรีดร้องสุดเสียง

ใครก็ได้ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! ไอ้พวกบ้าปล่อยฉันนะ พวกสวะ พวกกุ๊ย ถุย!”

แผดเสียงเข้าใส่ ทั้งต่อสู้ดิ้นรนเต็มกำลัง ทว่าเสียงด้านในผับดังกึกก้องจนกลบเสียงร้องขอความช่วยเหลือของเธอไปจนสิ้น จังหวะนั้นมือกร้านของพวกมันคนหนึ่งก็ยึดตรึงข้อขาเรียวไว้แน่น ความตกใจเธอก็คิดอย่างโง่ๆ ว่าน้ำลายจะทำให้พวกมันยุติการกระทำบ้าๆ ลงได้ ทว่ากลับทำเอาพวกมันเดือดเป็นเจ้าเข้า กระชากร่างเธอลงจากกระบะด้านหลัง ลากถูลูถูกังไปที่พุ่มหญ้าใกล้ๆ พร้อมเงื้อมือขึ้นฟาดลงมาสุดเหยียด

เผียะ !

แรงปะทะนั้นมากพอที่ทำให้ร่างอรชรถลาลงไปข้างทางขรุขระได้ โดยมีไอ้ตัวหื่นคนหนึ่งตามมาติดๆ พร้อมออกแรงกดตรึงคนล้มกลิ้งไม่เป็นท่าลงกับพื้นหญ้าเบื้องใต้ พร้อมตั้งท่าท่าจะดึงทึ้งกระโปรงตัวสั้นออก

เท่านั้นคนกลัวกลัวสุดชีวิตก็สู้สุดแรงเกิด ทั้งกรีดร้อง ตวัดปลายเล็บเข้าใส่อย่างคลุ้มคลั่ง ปลายเท้าก็เตะสะบัดใส่ไปมั่วๆ แต่พวกนั้นก็ช่วยกันสะกัดกั้นเอาไว้ได้หมดแถมแสยะยิ้มน่าแขยงตอนที่เอ่ย

ฉันไม่อยากมีแม่อีกคนหรอกวะ ไม่ต้องมาเทศนาให้ฟัง เก็บเสียงเอาไว้ตอนครางครวญเถอะ แม่คุ๊ณ

เสียงสำรอกแสนระคายหูขณะเดียวกันก็น่ากลัวจับขั้วหัวใจ น้ำหวานรวบรวมความกล้า และพลังเฮือกสุดท้าย กรีดร้องออกไปสุดเสียง

ปล่อยนะ! ช่วยด้วย!”

ผัวะ !

ทว่าหมัดลุ่นๆ กลับซัดเข้าที่ท้องน้อยของคนที่ดิ้นรนหาทางรอดอั้กใหญ่ เธอจุกจนพูดไม่ออก รู้สึกว่าเรี่ยวแรงเฮือดหายไปในพริบตา คิดว่าคงไม่รอดแล้วแน่ๆ เรื่องน่าหวาดกลัวที่สุดเท่าที่เคยพบเจอกำลังจะคลืบคลานเข้ามา

แต่ก่อนที่อะไรๆ จะสายเกินไปกว่านั้น ร่างสูงสมาร์ตอย่างเทพบุตรก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับพัดพาเอาหัวใจดวงน้อยไปด้วย

ปัง !

เสียงปืนนัดนั้นลั่นออกมาจากปากกระบอกปืนที่ชี้เฉียงขึ้น เพียงเพื่อจะข่มขู่ เพราะใครก็ตามคงไม่อยากมาเสี่ยงเอาชีวิตเข้าสังเวยพวกเดนสังคมที่จนแต้มเป็นกัดดะ และในทันทีคนร้ายทั้งสามก็วิ่งกระเจิงไปคนละทางสองทาง

นั่นแหละเธอถึงขดตัวกลมพร้อมปล่อยเสียงร้องไห้สะอื้นออกมาจนตัวไหว มารู้สึกตัวอีกครั้งตอนที่เสื้อคลุมสีดำห่อหุ้มลงมาบนกาย ตามด้วยวงแขนกำยำช้อนอุ้มเธอขึ้นมาแนบอก

เป็นอะไรมากหรือเปล่าครับ

ใบหน้าหล่อๆ ของคนพูดเสียงทุ้มนุ่มหูยื่นเข้ามาใกล้ ในความรู้สึกของน้ำหวานตอนนั้น เหมือนได้เกิดใหม่อีกครั้งเพราะเขา คนที่อยู่ตรงหน้า

เรื่องราวต่อจากนั้นเธอจำอะไรไม่ได้อีก นอกจากโผเข้าซบอกแกร่งโอบกอดรอบบ่าบึกบืนแล้วปล่อยตัวให้จมอยู่กับน้ำตา หลังจากนั้นอัคคีก็พาเธอกลับบ้านเขาด้วย เพราะเธอแทบไม่มีสติจะบอกที่ไปที่มาของตนเองได้ เอาแต่ฟูมฟายแทบไม่ได้สติ และเขาก็แสนดีเหลือเกิน ไม่ทิ้งให้เธอกลัวอยู่คนเดียว อย่างน้อยในคืนนั้นเขาก็นอนกอดปลอบอยู่ทั้งคืน

นั่นแหละเธอถึงแน่ใจว่า รักเขา

คนที่นอนตะแคงอวดเอวคอดกิ่ว สะโพกอิ่ม ทอดดวงตาคู่กลมมองเหม่ออยู่ที่พื้นห้อง ดวงหน้าเรียวสวยที่รวมเครื่องหน้าหวานซึ้งเอาไว้ จมูกเล็กเชิดโด่ง รับกับปากจิ้มลิ้มที่คลี่ยิ้มอ่อนๆ ดูอ่อนโยน เมื่อคิดถึงความอบอุ่นจากอัคคีคนในอดีต

หญิงสาวปล่อยความคิดให้หวนไปถึงเรื่องร้ายๆ ที่นำพาอัคคีมาให้ ก่อนที่พวกแม่สาวๆ ทั้งหลายนั่นจะเห่อและแห่มาแวดล้อมเขา โดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาสามารถอบอุ่นอ่อนโยนได้อย่างที่ไม่เคยมีใครเห็น

เธอจะไม่ยอมให้แม่สาวพวกนั้นมาทำให้อัคคีไขว้เขวอย่างเด็ดขาด

เชอะ! ของดีๆ มีคุณภาพนอนอยู่นี่แล้ว อย่าฝันว่าจะมาจับคุณคีของฉันได้

คุณคีต้องเป็นของหวานเท่านั้น!!”

ไม่ยักทราบ ว่าผมมีเจ้าของแล้ว

ว้าย!”

คนใจลอยที่มัวแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ถึงกับผวาเฮือกทั้งตัว เมื่อได้ยินเสียงไม่สบอารมณ์จากเจ้าของห้องหนุ่มหล่อ ผู้ที่ยืนหน้าตึง บดฟันแน่น จนสันกรามนูนเด่น ในขณะที่ดวงตาหรี่ลงต่ำอย่างเอาเรื่องสุดๆ

ไอ้ที่น้ำหวานตั้งใจจะนอนอวดท่วงท่าเซ็กซี่ วางมาดนางแบบ ก็เป็นอันกลิ้งโค่โร่ ลนลานจนตกจากโซฟา หน้าคะมำลงบนพรหม ขาข้างหนึ่งพาดอยู่บนขอบโซฟา ส่วนขาอีกข้างทาบบนพื้น อยู่ในลักษณะแหกแข้งแหกขา ผมที่จัดเสียเรียบสวยก็ตลบพรึบลงมาบังหน้าบังตา ให้ขายขี้หน้าที่สุด พอตั้งท่าได้ก็รีบลากตัวเองไปยืนหลบอยู่หลังโซฟา มือลูบป้อยๆ ที่รอยความเจ็บตรงสีข้าง

เห็นแบบนั้นอัคคีก็อดยิ้มหยันออกมาอย่างดูถูกไม่ได้ พลางลดสายตาลงต่ำขณะก้าวเดินเข้ามาในห้อง ตอนแรกเขาก็ไม่ได้ตั้งใจจะมองเรือนร่างระหงของเจ้าหล่อนหรอก แต่เพราะผิวชมพูอ่อนซับสีเลือด บวกกับส่วนเว้าส่วนโค้ง ที่เห็นเตลิดไปถึงไหนต่อไหนตอนที่ตกจากโซฟานั่น มันช่างสะกดสายตาดีแท้

น้ำหวานพอถูกมองหนักเข้า ก็เกิดอาการ ปากแห้ง คอแห้ง ขาสั่นระริก ร่างเหมือนจะไม่มีแรง หัวใจเองก็เต้นโครมครามอยู่ข้างใน ไม่ใช่เพราะเผลอตกโซฟาด้วยท่วงท่าไม่สวยอย่างที่ตั้งใจโพสต์ แต่เพราะดวงตาคมกริบคู่นั้นต่างหาก แถมเอ่ยเสียงเย็นเหยียบน่าเกรง

เข้ามาในห้องนี้ได้ยังไง

ระรูดการ์ดขะเข้ามาค่ะ

น้ำหวานยอมรับเสียงตะกุกตะกัก พยายามรวบสติที่กระเจิดกระเจิงเพราะการปรากฏตัวอย่างไม่ทันได้ตั้งรับของเขา

คีย์การ์ดหรือ ขโมยมาจากไหน

อัคคีถามคาดคั้นเอาคำตอบ ทั้งกอดอกหรี่ตาลงต่ำจ้องบริเวณรวงปากอิ่ม ที่ขยันเม้มแน่นระงับอาการสั่นเทา ซึ่งเขาไม่แน่ใจว่าเจ้าหล่อนสั่นเทาราวกับลูกนกเพราะอะไรกัน จะว่าอ่อนเดียงสาก็ไม่น่าใช่ ก็เล่นมีข่าวพาดหัวเป็นประเด็นร้อนแรงของสังคมไฮโซแทบทุกวัน ว่าเจ้าหล่อนสับรางไม่ทันเอย รถไฟชนกันเอย หนักสุดก็ตบตีแย่งชิงผู้ชาย เปลี่ยนคู่ควงไม่ซ้ำหน้า จนแม่ของคุณเธอ หรือคุณกิ่งแก้วหุ้นส่วนทางธุรกิจของเขาร่ำๆ จะส่งไปอยู่ต่างประเทศเสียให้พ้นหูพ้นตา

ที่นี่เป็นที่ส่วนตัว บุคคลภายนอกห้ามเข้า ซ้ำด้านหน้ามีพนักงานรักษาความปลอดภัยแน่นหนาอีก เข้ามาได้ยังไง

นั่นไม่ใช่ปัญหาสักนิดเลยค่ะ แค่บอกว่าหวานเป็นเด็กของคุณคี เขาก็ปล่อยให้ขึ้นมาแล้วค่ะ สวยแบบนี้ หุ่นดี พูดเพราะ ยิ้มก็หวาน ร้อยทั้งร้อยเขาต้องเชื่อ

อัคคีพยักหน้าหงึกๆ ขณะมองคนที่ยอตนเองเสียงระรื่น ก่อนประชดกลับเนิบๆ

แล้วพูดแบบนี้กับบอดี้การ์ดส่วนตัวของผมด้วยสิ ถึงฉกการ์ดมาได้

ไม่ได้พูดค่ะ หวานแค่ยิ้มกว้างๆ ทำตาหยาดเยิ้ม เขาก็ระทวยแล้วค่ะ พอเขาเคลิ้ม หวานก็อาศัยจังหวะเข้าไปแกล้งปัดฝุ่นที่อกเสื้อให้ แล้วหยิบคีย์การ์ดออกมาพูดอย่างภูมิอกภูมิใจในเรื่องการหว่านเสน่ห์ เพราะลองว่าเธอใช้มารยาหญิงกับคนของอัคคีคราวไหน เป็นได้ผลคราวนั้น แต่กับตัวเจ้านายขาโหดที่มองเธอตาขวางทุกครั้งที่เธอเริ่มใช้มารยาร้อยเล่มเกวียน มาดโหดที่เคยเอาใช้กับลูกน้องก็ขุดออกมาใช้กับเธอด้วยอีกคน

 คุณทำอาชีพโสเภณีขายตรงเหรอ แม่ทราบไหมว่าลูกสาวที่ตนเองส่งเสียให้เรียนมหาลัยฯ แพงๆ ประเคนแต่ของแบรนด์เนมให้ มีพฤติกรรมเหลวแหลกส่อไปในทางไม่ดีแบบนี้

เจ้าของห้องที่มีคนมาแก้ผ้ารอ เอ่ยเสียงเข้ม ทั้งกวาดสายตาตำหนิติติงไปมองที่น้ำหวาน ที่ตอนนี้ค่อยๆ ยกมือขึ้นกอดอก อับอายอย่างที่สุดที่เข้ามายั่วแล้วเขาไม่สน แถมทำท่าทีรังเกียจ และดูถูกตามมาติดๆ ตบท้ายด้วยการจะไปฟ้องแม่เข้าให้

หวานไม่ได้ทำอาชีพโสเภณีขายตรงอะไรนั่นนะคะ หวานแค่เข้ามา…”

เอ่ยตะกุกตะกักหาข้อแก้ตัว พร้อมกัดเรียวปากสวยเอาไว้จนเป็นสีขาวซีดๆ ด้วยความกระดาก

เมื่อสองสามชั่วโมงก่อนหน้าที่จะบุกขึ้นคอนโด เธอก็วาดวิมานเสียหวานฉ่ำ จากลมปากของบรรดาเพื่อนรัก ที่บอกว่าถ้าเข้ามาในห้องนอนชายหนุ่ม ด้วยชุดนุ่งน้อยห่มน้อยที่สุด ผู้ชายเป็นต้องหมอบราบคาบแก้วต่อหน้า เพราะความสวยพริ้ง พร้อมหุ่นอวบอิ่ม ที่เพื่อนต่างยืนยันเป็นเสียงเดียวกันว่า ไม่มีผู้ชายคนไหนเมินหน้าหนีได้

แล้วตอนนี้ สายตาและวาจาของอีตาอัคคีนี่มันคืออะไร ทำเหมือนกำลังดูปาหี่ หรือจำอวดงานวัดอย่างนั้นแหละ มองไม่เห็นถึงร่างทรงของเซ็กซี่สตาร์ที่รอแจ้งเกิดอยู่หรือไงนะ

สภาพที่เห็นตอนนี้มันต่างจากที่ผมพูดตรงไหนกัน เสื้อคลุมบางเบาซะ

เขาหยุดพูดเล็กน้อย ทั้งกวาดสายตามองตามที่พูด ก่อนจะถอนหายใจออกมาแรงๆ เหมือนว่าเซ็งจัดกับสภาพตรงหน้าที่เห็น คนถูกมองเลยแทบกรีดแตก ยิ่งเจอประโยคตบท้ายด้วยการเอ่ยเย้ยหยันแกมประชดเข้าไปอีก ถึงกับอึ้งรับประทานไปหลายนาที

จะเห็นไส้อยู่แล้ว ถ้าจะใส่แบบนี้ ถอดดีกว่าไหม

นี่ขนาดเขาพูดราบเรียบไม่ได้ขึ้นเสียงมึงมาพาโวยสักนิด เธอก็ทั้งโกรธทั้งอายปนเปกันไปหมด อัคคีปากจัด ช่างดูถูก เขายิ่งไม่ชอบหน้าเธอ ตอนนี้ก็ยิ่งไม่ชอบไปใหญ่

แล้วนี่ยังเข้าห้องนอนคนอื่น ถอดผ้าถอดผ่อนจนตัวเปล่าเปลือยล่อนจ้อน แถมนอนอล่างฉ่างอย่างไร้ยางอาย เตรียมเอาตัวเข้าแลก ทำตัวเหมือนโสเภณีไม่มีผิด

น้ำหวานฟังแล้วกรุ่นๆ ในอก ยังไม่อ้าปากเถียงเขาก็สวนออกมาอีก

แต่โสเภณีเขาดีกว่าคุณหน่อย ตรงที่ผู้ชายอย่างเราๆ สามารถเลือกได้ว่าจะเอาคนไหน ไม่เอาคนไหน

เสียงเน้นหนักในคำพูดประโยคท้าย ทำเอาคนนึกสนุกแต่งตัวเซ็กซี่นุ่งน้อยห่มน้อยนอนรอในห้องหับมิดชิดสองต่อสองหวังให้เขาระทวยอย่างละครหลังข่าวที่เคยดู ดันผิดคาด เพราะอัคคีไม่มีปฏิกิริยาอะไร ซ้ำด่ากลับมาเป็นชุดๆ ไหนข่าวว่าเขาเดินทางไปอยู่ต่างประเทศตั้งหลายปี ทำไมภาษาไทยนี่คล่องจริงเชียว ยิ่งตอนด่า ชัดเข้าไปถึงในทรวงแนะ

ไม่ต้องให้คนที่ยืนตาขวางมองเขม็งตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าเทศนาอะไรต่อ น้ำหวานก็ก้าวยาวๆ ลืมอายตรงไปคว้ากางเกงที่พับวางเรียบร้อยใกล้กับโซฟาขึ้นสวมอย่างรวดเสร็จ ก่อนจะก็หันหลังแล้วปลดเสื้อคลุมออกสวมเสื้อแขนกุดสีโอรสเอากับกางเกงขาสั้น

ถ้าจะออกจากห้อง กรุณาเอาคีย์การ์ดที่คุณขโมยไป วางเอาไว้ที่โต๊ะนั่นด้วย  ไม่อย่างนั้นผมจะแจ้งความดำเนินคดี ข้อหาบุกรุก และขโมยของในยามวิกาล พ่วงด้วยข้อหาพยายามล่อลวงเพื่อจะข่มขืนผม

ล่อลวงเพื่อจะข่มขืน

น้ำหวานทวนคำพูดแสลงหูอยู่ในอกอย่างไม่อยากเชื่อ ผู้ชายมาดแมนแถมหล่อล่ำใช้คำพูดนี้ตอกหน้าใส่เสียหงายเก๋ง ทำเอาอับอายจนอยากขุดรูอยู่ให้มันรู้แล้วรู้รอด

เธอสูดลมหายใจเขาปอดลึกๆ พร้อมนึกสู้ ก่อนสะบัดหน้าสวยแสนบึ้งตึงอย่างคนไม่ยอมใครหันพรืดไปยังเจ้าของห้องร่างล่ำกำยำในชุดเสื้อเชิ้ตกางเกงแสลคที่บ่งบอกว่าพึ่งเลิกงาน และคงตรงกลับมาที่คอนโดเลยเป็นที่แรก

หวานแค่รักคุณคีเท่านั้น มันผิด และน่ารังเกียจจนต้องดูถูกเหยียดหยามหวานซ้ำแล้วซ้ำเล่าเลยหรือคะ ถ้าคุณไม่รักหวาน อย่างน้อยด้วยไมตรีที่แม่หวานเป็นหุ้นส่วนในอัครภาพ ก็น่าจะพูดจากับหวานดีๆ บ้าง ทักทายกันตอนเจอ หรือมองหวานอย่างมนุษย์คนหนึ่ง

มนุษย์ที่ขึ้นคอนโดผม แล้วถอดผ้านอนรอในห้องนี่หรือ ถามจริงเถอะใครเขาจะอยากมีไมตรีจิตรกับคนแบบนี้ ผมคนหนึ่งละไม่ต้องการข้องเกี่ยวด้วย ออกไปจากห้องผมซะ ก่อนที่จะเรียกเจ้าพวกนั้นเข้ามาจัดการ ขอบอกว่าลูกน้องผมมันไม่ใจดีอย่างผมนะข่มขู่เสียงเย็น และวางหน้าเอาจริงไม่เปลี่ยน

นี่คุณคีใจดีกับหวานแล้วหรือคะประชดกลับ ทันทีพร้อมก้มลงลูบสาบเสื้อและกางเกงให้เข้ากัน บอกตนเองว่าไม่ยอมแพ้หรอก อัคคีต้องเป็นของเธอเท่านั้น

มันไม่ใช่เรื่องสนุกหรอกนะ กับการตามล่าจับผู้ชายจนยอมทอดกายปรนเปรอเขาแบบนี้ อย่างน้อยเป็นผู้หญิง ก็ควรหัดมียางอายกับเขาบ้าง คุณนะยังเด็กอยู่ไปใช้ชีวิตอย่างเด็กให้พอเสียเถอะ คนในวัยเดียวกับคุณน่าจะมีเยอะแยะรอให้คุณไปเฝ้าปั่นหัวเล่น อย่ามาเสียเวลากับผมเลย

สั่งสอนเสียงเขียวและยาวเป็นหางว่าว ทว่าไม่ทำให้คนฟังเจ็บแปลบได้เท่าท่าทีรังเกียจเดียดฉันท์ที่แสดงออกชัดเจนนั่นหรอก มันทำเอาน้ำหวานถึงกับจุกอักในอก จนน้ำตาคลอเอ่อก่อนจะหยดหยาดลงมาตามสองข้างแก้มนุ่ม เธอรู้ดีว่าน้ำตาไม่เคยใช้ได้ผลกับอัคคี ต่อให้ร้องไห้จนแดดิ้นไปต่อหน้า เขาก็ไม่รัก ไม่แคร์ หรือใยดี คงมีเพียงความเกลียดเท่านั้นที่เพิ่มพูนมากขึ้นๆ

ที่หวานทำเหมือนใจง่าย หวานไม่ได้ทำกับใครทั่วไปหรอกนะคะ หวานทำแค่กับคุณคี นั่นเพราะหวานไม่รู้ว่าต้องทำยังไงให้คนมารัก ถึงพ่อจะไม่เคยต้องการหวาน แม่ไม่ได้รักหวานจริง แต่หวานรู้ว่าหวานรักใคร แค่ไม่รู้ต้องทำยังไง จะสานสัมพันธ์แบบไหนคุณคีถึงจะรักหวานบ้างน้ำหวานเอ่ยเสียงขมขื่น แต่คนตัวหนาไม่ยักจะสะดุ้งสะเทือน ซ้ำเอ่ยออกมา

อย่าคิดว่ารู้ใจตนเองเลยแม่หนู

แม่หนู! อย่ามาเรียกหวานว่าแม่หนูนะตวาดแว้ดสวนกลับ สองมือก็ยกขึ้นปาดน้ำตา เชิดหน้าขึ้นมองคนบึ้งตึง

 หวานคิดเองตัดสินใจเองได้ ว่าหวานรักใคร แต่คุณคีนั่นแหละเคยรู้จักความรักบ้างไหม แคร์ใครนอกจากตนเองบ้างหรือเปล่า

 “นั่นมันเรื่องของผม คงไม่ต้องไปแจกแจงให้ใครทราบ เชิญ!”

เสียงแข็งกระด้างสวนกลับมาโดยไว ทำเอาคนที่น้ำตาหยาดฉ่ำดวงหน้า เงยขึ้นมองคนเย็นชาแทบจะทันที น้ำหวานยังสงสัยว่าผู้ชายที่เคยอบอุ่นอ่อนโยน พูดเสียงทุ้มไพเราะหูคนนั้นหายไปไหน ทำไมถึงหายังไงก็หาไม่เจอ

หญิงสาววางคีย์การ์ดลง ก่อนจะเร่งก้าวฉับๆ ออกจากห้องไป ขอไปตั้งหลักในที่ไกลๆ เพื่อกลับมารบใหม่อีกครั้ง

 

 

ไม่รักใครไม่แคร์ใครนอกจากตัวเองงั้นเหรอ

อัคคีถามตนเองขณะดวงตาเข้มจัดด้วยเพลิงโกรธจ้องไปยังบานประตูห้อง ก่อนจะติดต่อหาลูกน้องที่หนึ่งในนั้นแน่นอนที่ให้โอกาสปล่อยยัยจิ้งจอกสาวจอมเจ้าเล่ห์ บุกเข้ามาในห้องพักส่วนตัวได้

ไม่นานสองหนุ่มพี่น้องฝาแฝด เทวัญผู้พี่หน้าออกสุขุมจริงจัง ส่วนเทวิณน้องชายหน้าตาอ่อนใสออกจะขี้เล่น ต่างมายืนเรียงหน้ากันสลอน พร้อมรับทราบข้อกล่าวหา       

พวกแกคนใดคนหนึ่งบอกฉันหน่อยสิวะ ว่าใครปล่อยน้ำหวานให้ขึ้นมาถึงห้องนอนฉันได้แล้วยัง เฮ้อ กะอีแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรนี่หว่า

คนตั้งใจเทศนาพูดติดๆ ขัดๆ เมื่อดันคิดไปถึงท่าของแม่เจ้าประคุณที่หล่นจากโซฟาแหกแข้งแหกขาอวดอ้างไปหมดทุกจุดยุทธศาสตร์

ก็เพราะเห็นเป็นผู้หญิงตัวเล็กน่าถนอมนี่สิครับถึงปล่อยขึ้นมา เห็นเจ้านายเครียดมาหลายวัน นึกว่าอยากพักผ่อนกับสาวสวยรวยเสน่ห์ เรื่องแบบนี้ไม่น่ามาโกรธกัน ผู้ชายที่ไหนก็ชอบของสวยๆ งามๆ กันทั้งนั้น เทวัญแฝดพี่เถียงยิกๆ ในอก เพราะเขาเป็นเบอร์ต้นๆ ที่สนับสนุนคู่น้ำหวานกับเจ้านายอย่างเป็นทางการ

ฉันรู้ว่าพวกแกชอบยัยนั่น เขาสวย ตาหวาน ยิ้มเก่ง แต่ช่วยจำเอาไว้ที ว่าฉันไม่ชอบ

นี่นี่เจ้านายไม่ได้ชอบผู้หญิงหรือครับ

เทวิณเอ่ยโพล่งออกไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ แถมเสียวสันหลังวาบ เมื่อคนถูกถามก็เหลือบสายตาดุๆ ขึ้นมามองพร้อมชักสีหน้าเข้าใส่ ก่อนจะเค้นเสียงกระด้างออกมา

ชอบ แต่ไม่ชอบยัยนี่

พอได้คำตอบจากปากเจ้านาย เทวิณกับเทวัญก็ถอนหายใจโล่งออกมาทันที ทว่าพอเงยหน้าเห็นเจ้านายจ้องเขม็งอยู่ก็รีบก้มหน้านิ่งทำที่ว่าสำนึกตามเดิม ก็ลองมันไม่สำนึกสิ เจ้านายจะได้เอากำปั้นยัดปากเข้าให้

เพราะพวกแกเอาแต่ก้มหน้าก้มตาทำหน้างงๆ โง่ๆ แบบนี้ไงล่ะ ยัยนั่นถึงเดินเชิดเข้าไปในห้องฉันได้ ฉันละเบื่อจริงๆ ไป๊! เทวัญไปเตรียมรถ ฉันจะกลับบ้าน

พึ่งมาแหม็บๆ จะกลับอีกและ อารมณ์ค้างทีไรมาลงที่ไอ้เทวัญทุกที่สิน่า ทำไมไม่จัดไปสักยกสองยก สาวเจ้าเขาก้มาท้าดวลถึงถิ่นแล้ว จะได้หายหงุดหงิด วีนเหวี่ยง ไม่เลิกแบบนี้บ้างละครับนาย’

บอดี้การ์ดหนุ่มแฝดพี่ประชดเจ้านายอยู่ในอก ส่วนคนที่ถูกพาดพิงถึงในมโนจิตก้าวเดินหน้าขรึมออกไป ทำเอาบอดี้การ์ดถอนหายใจออกมยาวเหยียด ก่อนจะตั้งต้นทำตามคำสั่งของเจ้านาย ประเดี๋ยวตกงานกันเป็นทิวแถว แถมไม่มีที่ซุกหัวนอนเขาอีกจะแย่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น

  1. #1 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2558 / 13:58
    น่าติดตามมากค่ั
    #1
    0