The Tales [SF YeRyeo]

ตอนที่ 3 : Devil Yesung I

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 310
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 ม.ค. 58

 
            7:45 pm

            ร่างบางหยิบหนังสือบนรถเข็นขนาดเล็กวางไว้บนชั้นหนังสืออันใหญ่ หอสมุดมหาวิทยาลัยปิดเวลาสองทุ่ม เขาคงไม่ต้องมาอยู่ดึกขนาดนี้ถ้าหากเด็กปี 1 ไม่มีกิจกรรมเฟรชชี่ไนท์ ประธานชมรมรักการอ่านอย่าง คิมเรียวอุค ปี 3 จึงต้องมารับหน้าที่เวรจัดหนังสือในวันนี้แทน

            เหลืออีกเยอะเลย ฮ่า ต้องรีบแล้วร่างบางพึมพำพลางรีบเข็นรถหนังสือไปยังชั้นหนังสืออื่น หอสมุดตอนใกล้เวลาปิดมันน่าอยู่ซะที่ไหนกัน ถึงแม้จะเพิ่งหัวค่ำก็ตาม

            กึก กึก

            เสียงฝีเท้าของใครบางคนทำให้ร่างเล็กสะดุ้งในครั้งแรกที่ได้ยิน ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า อาจจะเป็นของนักศึกษาที่ยังอยู่ในหอสมุดก็ได้

            ให้ตาย ทำไมขวัญอ่อนจังเราเรียวอุคถอนหายใจก่อนจะขยับแว่นหนา มือเล็กหยิบหนังสือขึ้นมาวางไว้บนชั้นและรีบเข็นไปชั้นวางอื่นต่อไป

            ถ้าขวัญอ่อนก็ให้ฉันอยู่เป็นเพื่อนไหมล่ะเสียงทุ้มแสดงความหวังดีดังมาจากข้างหลัง เรียวอุคชะงักกึกก่อนจะถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายเต็มประดา

            เยซองร่างบางเรียกชื่ออีกคนอย่างห้วนๆ ร่างสูงแสยะยิ้มก่อนจะเดินเข้ามาหาเรียวอุค

            ไง ถ้านายขวัญอ่อน ฉันยินดีอยู่ปลอบขวัญนาย...ทั้งคืนมือหนาสัมผัสแก้มใสแผ่วเบา ก่อนจะถูกมือเล็กปัดออกไปอย่างรวดเร็ว

            ทุเรศ! มาทำบ้าอะไรที่นี่

            คิดถึงเมีย

            ฉันไม่ใช่!”

            จะดูคลิปไหมล่ะ

            ร่างบางกำที่จับรถเข็นแน่น รู้สึกได้ว่าใบหน้าตัวเองกำลังร้อนฉ่า แยกไม่ออกว่าตัวเองกำลังโกรธหรือเขิน อาจจะเป็นทั้งสองอย่างปนกัน!

            ไปให้พ้น!” ร่างบางตวัดสายตาแสดงออกถึงความขยะแขยงในตัวร่างสูงตรงหน้า ก่อนจะหันไปจัดหนังสือต่อ ร่างสูงมองคนตัวเล็กตรงหน้าด้วยสายตาขบขัน มือหนาจับข้อมือเล็กก่อนจะพลิกให้เรียวอุคหันมาหาเขา เสียงหวานร้องแผ่วเบา เมื่อตนถูกผลักติดชั้นหนังสือตามด้วยคนตัวสูงที่เข้ามาแนบชิด

            คืนนั้นไม่เห็นไล่กันอย่างนี้เลยนี่เสียงทุ้มที่กระซิบอยู่ข้างหูทำให้ร่างบางขนลุก

            ฉันเมา นายก็รู้ แล้วทำไมไม่ปล่อยฉันไปเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆของนายล่ะ อื้อออเสียงหวานเปลี่ยนเป็นเสียงครางต่ำเมื่อริมฝีปากหนาบดลงมาอย่างเอาแต่ใจ ร่างบางตอบรับจุมพิตอย่างเผลอไผล ก่อนอีกคนจะผละออกเมื่อรับรู้ว่าร่างเล็กขาดอากาศหายใจ

            น นายมันปีศาจ อ่าห์ริมฝีปากบางบวมแดงเผยออ้ารับออกซิเจน ใบหน้าหวานเงยขึ้นเมื่อริมฝีปากหนาขบเม้มไปตามคางสวย ดวงตากลมหลับลงอย่างเคลิบเคลิ้มโดยที่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้ตัว

            วันนี้มาค้างหอฉันนะจมูกโด่งกดลงบนแก้มนิ่ม ใบหน้าหล่อแนบกับใบหน้าของอีกคน

            ฉันปฏิเสธได้ด้วยหรอร่างสูงอมยิ้มเมื่อได้ยินคำตอบ ช่างแตกต่างจากอีกคนเหลือเกิน

            ช่วยนายจัดหนังสือดีกว่าร่างสูงผละออกก่อนจะหยิบหนังสือขึ้นมาวางบนชั้น ใบหน้ายิ้มระรื่นของคนโลภมากทำให้ร่างบางยิ่งหงุดหงิด

            ‘ฉันทำกรรมอะไรไว้กับไอ่บ้าเพลย์บอยนี่กันนะ!’       

 

            คืนนั้นร่างบางก็ต้องตามไปค้างที่หอเยซองอย่างช่วยไม่ได้ เรื่องราวทั้งหมดมันเริ่มจากคืนที่เขาดื่มหนักมากไปหน่อยในปาร์ตี้วันเกิดของชินดง แล้วก็เป็นเยซองที่อาสาพาเขาไปส่งที่หอ แต่ตื่นเช้ามาเขาพบว่าตัวเองกลับนอนอยู่ข้างมันในสภาพที่น่าอาย แถมหลังจากนั้นมันก็ตามรังควาญทุกวันแบบนี้

            ไม่เข้าใจเลยจริงๆ...

            “อ่ะ

             ร่างบางค่อยๆลุกจากเตียงนุ่ม อาการปวดร้าวที่ช่วงล่างทำให้เขาทรุดไปพิงกับพนักเตียง รอยแดงริ้วตามผิวสวยกับความเหนอะหนะยังคงเด่นชัด นึกหงุดหงิดตัวเองที่เมื่อคืนยอมโอนอ่อนผ่อนตามอีกคนจนลุกแทบไม่ไหวขนาดนี้

            ไง ตื่นแล้วหรอเสียงทุ้มเรียกให้ร่างบางหันไปมองคนที่กำลังลุกขึ้นมานั่งข้างเขา ใบหน้าใสไร้กรอบแว่นนั่นทำให้ชายหนุ่มอารมณ์ดี ถึงแม้ว่าอีกคนจะมองมาด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตรก็เถอะ แต่เยซองก็หาได้กลัวไม่ จมูกโด่งกดลงบนแก้มนวลอย่างหมั่นเขี้ยวตามมาด้วยจุมพิตร้อนแรงจนแทบขาดใจ

            แฮ่ก แฮ่กมือหนาประคองใบหน้าหวานที่หอบน้อยๆ ริมฝีปากแดงเผยอยิ่งทำให้เขาอยากจะบดขยี้ลงไปซ้ำๆอีกไม่รู้เบื่อ

            “ตอนนายไม่ใส่แว่นนี่ น่ารักดีนะเสียงแหบพร่าเอ่ยกับอีกคน มือหนาสัมผัสแก้มใสที่ซับสีแดงจางๆ

            “ฉัน เอ่อ ไปอาบน้ำก่อนนะเกือบจะหลงไปกับคำหวานนั้น ร่างบางลุกจากเตียงแต่ก็ต้องถูกรั้งไว้ด้วยมือหนา

            อาบด้วยสิ

            “ทะลึ่ง!”

            เสียงหวานแวดใส่ก่อนมือเล็กสะบัดมืออีกคนออก ร่างสูงยิ้มเหมือนคนบ้ามองดูร่างบางกึ่งวิ่งกึ่งเดินเข้าห้องน้ำไป  

           

           

            ซองมิน เมื่อวานซืนที่พวกเด็กปี 1 ลากัน นายไม่ยอมมาช่วยฉันจัดหนังสือเลยนะ!” เสียงหวานแวดใส่ ลีซองมิน เพื่อนซี้ของตนที่ได้แต่ส่งยิ้มแหะๆ กลับมาให้

            แหม อุคกี้ ก็มินมีนัดสำคัญนี่นา วันหลังมินจะไม่หนีอีกแล้วกระต่ายอวบเดินเข้ามาหาคนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานประจำ

            ให้ตายสิ เห็นเด็กปี 1 นั่นสำคัญกว่าเพื่อนหรอร่างบางทำปากพองลม

            “อย่างอนเราเลยน้า อุคกี้ ก็คยูน่ะ เฮ้ยยยย! อุคกี้เสียงซองมินแหลมขึ้นจนเรียวอุคต้องเงยหน้าจากงานขึ้นมามอง

            อะไรหรอ

            “แว่น แว่นนายไปไหนอ่ะนิ้วอวบจิ้มไปที่โหนกแก้มตัวเอง นี่นายใส่คอนแท็คเลนส์หรอ

            “ช ใช่ ทำไมอ่ะเรียวอุคลูบโหนกแก้มตัวเองที่เคยมีแว่นหนาพาดอยู่แผ่วๆ

            น่ารักมากเลยรู้ไหม เนี่ยฉันบอกให้นายใส่ตั้งนานก็ไม่ยอมสักทีซองมินนั่งลงที่เก้าอี้โต๊ะตัวเองที่อยู่ข้างๆกัน ว่าแต่น่าสงสัยจริงๆเลยนะ มีใครที่ไหนบอกให้เปลี่ยนหรือเปล่าเนี่ย

            “ไม่มีหรอกน่า นี่ฉันงอนนายอยู่นะ อย่ามาทำเปลี่ยนเรื่อง

            นึกว่าจะเบี่ยงเบนความสนใจนายได้ซะล่ะ คิคิซองมินฉีกยิ้มเขินที่โดนประธานคนเก่งจับได้ ฉันไปเช็คหนังสือใหม่ดีกว่า

 

            ในขณะเดียวกัน...

            ฉันล่ะไม่เข้าใจนายจริงๆหวะเย่ หอสมุดมีดีอะไรวะ ทำไมชวนพวกฉันมาจ๊างงงงงหนุ่มล่ำเตี้ยบ่นขณะมือก็กดไอโฟนไปด้วย เอ่า นี่ในลิฟต์ก็ไม่มีสัญญาณอีกไง ทำไมลิฟต์มันช้าจังวะ

            “บ่นได้ทุกเรื่องจริงๆนะดงเฮ ดูไอ่ฉ่อยมันยังไม่บ่นเลยเยซองว่าพลางยืนพิงพนังลิฟต์

            เอาน่าดงเฮ อย่างน้อยฉันว่ามันก็ยังมีแอร์กับปลั๊กให้ชาร์ตไอโฟนนะเว้ยคุณชายซีวอนที่ยืนพิงพนังลิฟต์อีกข้างว่า ก่อนจะหันมาทางเยซอง แต่มันก็น่าสงสัยนะ ช่วงนี้นายมาหอสมุดบ่อยจังเย่ บ่อยกว่าไปเที่ยวผับกับพวกฉันซะอีก

            ตึ๊ง

            ใช่ มันน่าสงสัยไหมซีวอน เมื่อวานฉันชวนมันไปเที่ยวร้านเปิดใหม่ก็ไม่ไปทั้งสามคนเดินออกมาจากลิฟต์  

            หืมมม? ร้านใหม่ ก็ไม่ชวนกุไงเพื่อน ทำไมชวนแต่ไอ่เย่ซีวอนโวยกับดงเฮเมื่อได้ยินว่าร้านใหม่ที่เปิดไม่นานแถมยังมีโปรโมชั่นคุ้มสุดๆ

            ก็มึงไม่ตอบไลน์กุไงสาส ไอโฟนมึงตกโถส้วมหรือไงวะเกิดศึกเล็กๆระหว่างซีวอนกับดงเฮขึ้น เยซองไม่ได้มีท่าทีที่สนใจทั้งสองคนนั้นเลย กลับกันมัวแต่ชะโงกหน้าไปมาราวกับกำลังมองหาใครอยู่อย่างนั้น

            จนสายตาคมไปสบกับสายตาของร่างบางที่เขามองหา ใบหน้าหวานปราศจากกรอบแว่นหนาเตอะ ทำให้ร่างสูงกระตุกยิ้มอย่างพอใจ กลับกันร่างบางจิกสายตาพิฆาตใส่จนร่างสูงต้องหัวเราะออกมาเบาๆ

            ให้ตายสิ มันจะมาบ่อยทำไมนักหนาวะร่างบางคิดในใจขณะที่ตนรีบก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไป

 

 

            เฮ้ย เดี๋ยวๆเยซอง พวกกุจะฆ่ากันตายแล้วเนี่ย ไม่คิดจะห้ามพวกกุหน่อยอ่อ?ดงเฮหันไปมอง   เยซองที่ยังคงไม่สนใจเขาเหมือนเดิม แต่กลับยืนนิ่งส่งยิ้มไปให้ใครก็ไม่รู้ อ่อม นี่มันหลุดไปอยู่โลกไหนแล้วล่ะเนี่ย

            ดงเฮหันไปสบตากับซีวอน ก่อนคนทั้งสองจะมองไปในทิศเดียวกับที่เยซองส่งยิ้มไป

            ห้ะ นี่นายยิ้มให้คิมเรียวอุคหรอ?ซีวอนโพล่งขึ้นอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นว่าเยซองกำลังยิ้มไปทางร่างบางที่นั่งอยู่ที่โต๊ะบรรณารักษ์ประจำชั้น

            หูววววว เล่นของสูงนะมึงเดี๋ยวนี้ดงเฮจับไหล่เยซองให้หันมา เขาเป็นเด็กเนิร์ด เกียรตินิยมนะเว้ย เขาไม่ลดตัวมาคุยกับมึงหรอกเพื่อน……นอกจากมึงจะเป็นหนังสือ

            “กร๊ากกกกกกกกกเพื่อนตัวแสบพากันหัวเราะจนคนเริ่มหันมามอง หัวเราะได้น่าถีบมากจริงๆ

            เพื่อน ไหนบอกจะฆ่ากันตาย ทีตอนนี้ล่ะสามัคคีรุมกุเชียวเยซองมองทั้งสองคนที่พยายามกลั้นหัวเราะอย่างหมั่นไส้ มาดูถูกคาสโนว่าระดับท่านเยซองนี่มันน่านัก

            เออๆ พวกกุหาที่นั่งเล่นชาร์ตไอโฟนดีกว่าดงเฮว่าพลางเกาะไหล่ซีวอนคนตัวสูง

            งั้นกุไปหาอะไรอ่านก่อนนะเยซองพยักหน้า

            แหน่ะๆซีวอนชี้ไปที่หน้าเยซองอย่างจับผิด มาอ่านหนังสือหรือมาอ่านบรรณารักษ์ เอาให้แน่

            “อ่านอะไรก็เรื่องของกุ ไปได้แล้วไป๊!” เยซองปัดมือไล่ทั้งสองคน ที่ถึงแม้ว่าจะเดินไปห่างจากเยซองแล้วก็ยังส่งสายตาล้อเลียนมาให้ ร่างสูงก็ได้แต่ขยับปากด่าไปแบบไม่มีเสียง

            เอาล่ะ มารผจญไปแล้ว เรียวอุคก็นั่งอยู่ตรงนั้น

            ร่างสูงเดินเข้าไปหาอีกคนอย่างไม่ลังเล ร่างบางก้มหน้าเขียนอะไรยุกยิกอยู่บนโต๊ะใช่ว่าจะไม่รู้ตัวว่าเยซองกำลังเดินไปหา...

            อย่าเดินมาทางนี้เลยนะขอร้องง T T’

            “นี่มาถึงก็เท้าแขนทั้งสองข้างลงบนโต๊ะ ร่างบางเรียวอุคเงยหน้าขึ้นมองอีกคนที่เริ่มแรกก็ส่งสายตาโลมเลียมาอย่างไม่ปิดบัง ทำไมวันนี้ไม่ใส่แว่นล่ะ

            “ฉันลืมแว่น เลยไปซื้อคอนแท็คเลนส์มาใส่เรียวอุคตอบเสร็จก็ก้มหน้าลงอีกครั้ง ราวกับอีกคนไม่ได้อยู่ในสายตา

            หืมม? ลืมแว่น ลืมไว้ไหน ห้องฉันหรือเปล่า

            “เยซอง!” ดวงตากลมโตตวัดมองอีกคนที่กระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์

            โอ๋ ฉันขอโทษ อย่าโกรธกันเลยนะเสียงทุ้มอ่อนลงจนร่างบางแทบจะใจอ่อน เรียวอุคก้มหน้าลงถอนหายใจเบาๆ มือหนาเอื้อมมาสัมผัสแก้มใสแต่ร่างบางหันหน้าหนีอย่างรวดเร็ว

            เยซองกระตุกยิ้มก่อนมือหนาจะหยิบถุงคุกกี้เล็กๆของโปรดของร่างบางวางไว้บนโต๊ะ

            นี่ ห้องสมุดห้ามเอาขนมเข้ามากินนะบรรณารักษ์ตัวน้อยขมวดคิ้วเมื่อเห็นถุงคุ้กกี้ช็อกโกแล็ตนั่นวางอยู่ตรงหน้า

            ไม่ได้มากินเอง เอามาให้บรรณารักษ์ร่างสูงยิ้มมุมปาก มือหนาล้วงกระเป๋าทำเหมือนว่าตัวเองเท่นักหนาจนร่างบางอดเบะปากด้วยความหมั่นไส้ไม่ได้

            เอามาให้ซองมินหรอ ได้สิ

            “ให้นาย

            “……”

            ดวงตากลมโตช้อนมองอีกคนช้าๆ ไร้ซึ่งคำพูดโต้ตอบ มันสมองระดับเกียรตินิยมเหมือนจะตื้อไปในทันที ใบหน้าหวานขยับห่างตามสัญชาตญาณเมื่อเยซองก้มลงมาใกล้มากขึ้น

            นั่งในที่ที่ห้ามกินขนมเกือบทั้งวัน เดี๋ยวก็หิวตายหรอกเสียงเข้มเอ่ยเบาๆ พอให้ได้ยินแค่สองคน ก่อนจะผละออกมา

            ฉันไปก่อนนะมือหนายกโบกขึ้นลา พร้อมกับขยิบตาหว่านเสน่ห์อย่างเคยชิน เรียวอุคได้แต่กระพริบตาปริบๆมองอีกคนเดินออกไป

มือเล็กยกขึ้นจับแก้มนวลทั้งสองข้างของตน ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันด้วยความประหม่าที่ตัวเองก็ไม่เข้าใจ

            ‘ฉันกำลังเขินไอ้บ้านั่นอยูหรอ??!!’


เดี๋ยวมาต่ออออออ
ฝากด้วยนะครัชชชชชชชช 1 ในซีรีส์ปีศาจที่แสนภาคภูมิใจ หุหุฮ่า
ติชมได้นะจ๊ะ บลาๆ
อยากคุยกะเรามาที่ @miniyesung สิ

Calista εїз

63 ความคิดเห็น

  1. #62 leejw_ (@leeye_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 00:43
    เยซองทำน้องเขินไอ่คนบ้า T__________T
    #62
    0
  2. #54 gaoduded (@gaoduded) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 15:45
    โง๊ยยยยย เขินแทนอุคอ่าาาาาา โคตรรุกเลยพี่เย่ 55555
    #54
    0
  3. วันที่ 28 มกราคม 2558 / 19:57
    เขินๆๆๆ.////////. เย่มันร้ายยย ทำมิดีมิร้ายกับอุคกี้... แต่ตอนจบเย่โคตรอบอุ่นง่ะะะ (เขินอีกรอบ555)
    #19
    0
  4. #18 pungsj13 (@pungsj) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มกราคม 2558 / 19:57
    น่ารักมากเลย
    #18
    0
  5. #11 ~Ying~ (@MiracleSuJu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 01:48
    กรี้สสสสสสส ชอบเรื่องนี้มากกกกก
    เขินอ่าาาา -///////////-
    ชอบแนวนี้อ่า ชอบคาแรคเตอร์นี้ทั้งเย่ทั้งเรียวเลย
    สนุกๆๆๆ ลุ้นว่าต่อไปจะเป็นยังไงต่อ
    มาอัพเร็วๆน๊าาา รออ่านไม่ไหวแล้ววว อิอิ 
    #11
    0