แผนรัก มัดหัวใจยัยเย็นชา - นิยาย แผนรัก มัดหัวใจยัยเย็นชา : Dek-D.com - Writer
×

    แผนรัก มัดหัวใจยัยเย็นชา

    "รัก" คุณเข้าใจความหมายของมันอย่างเที่ยงแท้หรือป่าว...

    ผู้เข้าชมรวม

    500

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    2

    ผู้เข้าชมรวม


    500

    ความคิดเห็น


    1

    คนติดตาม


    1
    จำนวนตอน :  5 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  10 พ.ย. 55 / 19:09 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูรายการอีบุ๊กทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

     
    ขอฝากด้วยนะ เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่คิดว่าจะแต่งให้จบ
    ถ้าเขียนไม่ดีผิดอะไรตรงไหน
    ก็วิจารณ์ได้เลยนะ
    เดี๋ยวจะนำไปแก้ไข


        = สายน้ำ


        = พิงค์




     
    "นี่!! สายน้ำ วันนี้ไปทำงานที่ร้านกาแฟป่าวหรือป่าว?" พิงค์เอ่ยถามเพื่อนในขณะที่เดินออกจากคณะเภสัชศาสตร์
    "อืม ไปสิ พิงค์จะไปไหนล่ะ"
    "ป่าวพิงค์ก็ถามไปอย่างนั้นล่ะ งั้นเรารีบเอาไปกันเถอะ เหมือนฝนจะตกแล้ว"
    "อืมไปสิ"
    ซ่าซ่า!!!!
     
    "เห็นไหมตกเร็วจริงๆๆเลยพูดยังไม่ทันขาดคำ"
    "ไปเถอะเปียกหมดแล้ว" ฉันพูดพร้อมกับรีบวิ่งตรงไปในร้านกาแฟที่ฉันทำงาน
    "อ้าวมากันแล้วเหรอ เปียกเป็นลูกหมาตกน้ำกันมาเชียวนะ ทำไมไม่พกร่มบ้าง"พี่ที่ทำงานด้วยกันเอ่ยแซวเมื่อเห็นสภาพพวกเราสองคน
    "เอ่อ คือ พวกเราลืมน่ะค่ะ ขอพวกเราไปเปลี่ยนชุดก่อนนะค่ะแล้วจะได้ไปทำงาน"ฉันเอ่ยเป็นชุดพร้อมกับลากยัยพิงค์เข้าไปในห้องพนักงาน
    "แย่จริง เปียกหมดเลย เฮ้อออ" ยัยพิงค์สบถคำแรกออกมาทันที
    " ชั่งมันเถอะ รีบเปลี่ยนชุดแล้วไปทำงานกันดีกว่า" 15นาทีผ่านไป พวกเราสองคนก็อยู่กันในชุดพนักงานเสริฟ์
    "สายน้ำไปรับออเดอร์โต๊ะ4หน่อยสิจ๊ะ ส่วนพิงค์ไปรับออกเดอร์โต๊ะ6มานะจ๊ะ"
    "ค่ะ"พวกเรารับคำแล้วเดินไปทำงานทันที
    "รับอะไรดีค่ะ"ฉันเอ่ยเมื่อเดินมาถึงโต๊ะ
    "เอ่อ... ขออเมริกาโน่ที่นึงครับ"เขาเงยหน้าขึ้นมาจากเมนู
    "ของผมขอคาปูชิโน่ล่ะกันครับ"
    "อเมริกาโน่1ที่กับคาปูชิโน่1ที่นะค่ะ"ฉันทวนออเดอร์อย่างรวดเร็วเมื่อสังเกตุว่ามีสายตาคู่หนึ่งมองมา
    "ครับ"
    "สายน้ำๆๆๆๆๆๆ"ยัยพิงค์เดินมาท่าทางกระดี๊กระด๊า
    "มีอะไรเหรอ"
    "ก็รู้รึป่าวว่าผู้ชายสองคนนั่นน่ะ เป็นใคร"
    "ฉันจะไปรู้ไหมเล่า" ฉันตอบและทำหน้าตายเหมือนเดิม
    "โห่!! สายน้ำอ่ะไม่รู้เรื่องอะไรจริงๆ ก็สองคนนั่นน่ะ คนซ้ายชื่อ เพลย์ ที่หน้าหวานๆๆน่ะ คนขวาชื่อ ปาสเตอร์"
    "อืมแล้วไงต่ออ่ะ"
    "โห่ เลิกทำหน้าตาเย็นชาแบบนี้ก่อนสิ แล้วพิงค์จะเล่าให้ฟัง"
    "อืม"
    "ยิ้มก่อนสิิ่" ยัยพิงค์ทำหน้ายิ้มให้ฉันดู เฮ้อ จริงๆๆเลย
    "อืม
    แล้ว"
    "คนซ้าย เป็น มือกีต้าร์ ของวง Nolike อ่ะ ส่วนคนขวา เป็น นักร้องนำของวง"
    "เหรอ อืม ฉันไปทำงานก่อนนะ" ฉันหันไปรับแก้วจากพี่ โน็ต แล้วเอาไปเสิร์ฟสองคนนั่น
    "มาแล้วค่ะ คาปูชิโน่กับอเมริกันโน่"
    "ครับ ผมขอใบแสดงความเห็นหน่อยน่ะครับ"
    "ได้ค่ะรอสักครู่น่ะค่ะ" เสร็จแล้วฉันก็ไปหยิบใบแสดงความเห็นมาให้พวกเขา แล้วเดินกลับไปหาพี่โน็ตต่อ

    30นาทีต่อมา

    "เก็บเงินด้วยครับ"
    "สายน้ำไปเก็บเงินไป"พี่โน็ตบอก ฉันก็ลุกขึ้นทำไมไม่ให้ยัยพิงค์เก็บนะ T^T
    "ทั้ง80บาทค่ะ"
    "นี่ครับ" เค้ายื่นเงินมาพอดี80บาทและเดินจากร้านไป ฉันเปิดอ่านใบแสดงความเห็นอ่าน
    ' ผมจะรอคุณอยู่ตรงหน้าร้านนะ เลิกงานแล้วไปกับผมเดี๋ยวผมไปส่งเอาเพื่อนคุณไปด้วยนะ"
    "อะไรอ่ะสายน้ำ" ยัยพิงค์อ่านไปสักพัก หน้าก็เริ่มแดงๆขึ้นเรื่อยๆๆ
    "พอได้แล้ว หน้าแกแดงเป็นลูกตำลึงแล้ว" เราทำงานกันเรื่อยๆๆ จนถึงเวลาเลิกงาน
    "ไปเร็วสิสายน้ำ ช้าอยู่นั่นเเหละ"
    "อืมเสร็จแล้ว" ฉันพูดเสร็จยัยพิงค์ก็ลากฉันออกมาหน้าร้าน อยู่จริงๆๆด้วย เขารออยู่จริงๆ

    ห้อง314
    หลังจากที่ฉันอาบน้ำเสร็จก็คว้าไอโฟนมาเล่นเฟสบุ๊คบ้างอินสตาแกรมบ้างทวิตเตอร์บ้างแต่พอเปิดเฟสบุ๊คมาก็ต้องนั่งนิ่งตัวชา Play Nolike ขอเป็นเพื่อน ฉันคิดว่ามันต้องเป็นพวกยูโฟ่หรือ FCก็เลยยังไม่รับแอด แต่เข้าไปดูปรากฏว่ามันคือเฟสจริงเพื่อนขาดอีกคนเดียวก็ครบ5,000 แต่สมองยังไม่ทันสั่งการ มือก็เลื่อนไปกดยืนยันสะแล้ว

    "ทำไรจ๊ะ ขอดูหน่อยสิ" พูดจบยัยนั่นก็คว้าไอโฟนไปจากมือฉันเฉยเลยอ่ะ
    "ว้าววว นี่มีนเพลย์นี่นา 555 "
    "เอาของฉันคืนมานะ พิงค์"
    "ไม่คืน5555 อยากได้ก็มาแย่งเอาสิ"แล้วยัยพิงค์ก็วิ่งไปรอบๆๆห้อง จนฉันเหนื่อย แล้วแผนดีๆๆก็ผุดขึ้นมาในหัวฉัน ฉันหยุดวิ่งตามและไปคว้าไอโฟนยัยพิงค์ขึ้นมา
    "สายน้ำ จะทำอะไรอ่ะ" ได้ผลแหะยัยพิงค์หันมาทำหน้าเหวอไปเลยอ่ะ
    "ป่าวก็แค่จะโทรหาที่รักแก บอกว่า แกมีกิ๊ก"
    "เห้ยอย่านะ เอาของแกคืนไปเลย" ว่าแล้วยัยนั่นก็มาแย่งไปจากมือแล้วจับของฉันใส่มือแทน
    "โห่ เห็นเย็นชา เงียบๆ แบบนี้แสบใช่เล่นนะ"
    หึ" แล้วฉันก็ยิ้ม ยิ้มงั้นเหรอ หึฉันไม่ได้ยิ้มมากี่ปีแล้วนะ
     



     


    ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    ความคิดเห็น