[จบ] เขาเรียกผมว่านางแบบ [Passion Uncensored]

ตอนที่ 6 : Chapter 5 : ถอด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,655
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 221 ครั้ง
    28 ต.ค. 61

"น้ำค่ะน้องพาตี้" ผมยิ้มขอบคุณทีมงาน ขณะนั่งพักเหนื่อยจากการเทสต์หน้ากล้อง

แค่การเทสต์หน้ากล้อง มันไม่ได้ทำให้ผมเหนื่อยหรอก

แต่มันเป็นเพราะไอ้ขุนพลต่างหาก

จ้องอยู่ได้!

เออ ผมรู้ว่าเขาเป็นช่างภาพ ก็ต้องจ้องผมตลอดเวลาอยู่แล้ว แต่ผมรู้สึกว่ามันไม่ได้จ้องแค่เลนส์ แต่กำลัง "จ้องผม" จริงๆนะสิ


ผมไม่ได้คิดไปเองด้วย!!

"เหนื่อยหน่อยนะคะน้องพาตี้" ผมหยุดฟุ้งซ่านและรีบยิ้มให้กับคุณผู้จัดการคนสวยที่นั่งลงข้างผม


"พี่ดีใจจริงๆที่ได้ร่วมงานกัน บอกตามตรงนะคะ ว่าน้องพาตี้เป็นสาวChaRmeคนแรกที่อายุน้อยที่สุดที่ขุนพลเจาะจงเลือกเองเลยนะคะ"

"จริงเหรอคะคุณภัทร เจสเพิ่งทราบ" พี่เจสยกมือทาบอกพร้อมทำหน้าแปลกใจอย่างโอเวอร์

"ใช่ค่ะ ขุนพลเค้าระบุตัวน้องพาตี้มาที่ภัทรทันทีหลังกลับจากงานแสดงภาพของพี่เชนครั้งล่าสุด"

ถึงขั้นระบุตัวเลยเหรอ...สงสัยจะถูกใจยัยพี่สาวมาก

"พี่เพิ่งทราบจากขุนพลว่างานที่พี่เชนถ่ายน้องพาตี้ ใช้ชื่อภาพว่า P' หมดเลย มาจากชื่อใช่มั้ยคะ"


"ใช่เลยค่ะ..." พี่เจสและคุณภัทรผู้จัดการคุยกันอย่างออกรส ขณะที่ผมมองไปยังคนที่นั่งอยู่หลังมอร์นิเตอร์เพื่อเชคภาพที่ถ่ายไป

หมอนั่นเป็นแฟนคลับของพ่อด้วยงั้นเหรอ แถมยังรู้จักภาพเซ็ต P' เป็นอย่างดีซะด้วย

เฮ้ย อย่างนี้ก็เท่ากับว่าเคยเห็นภาพของผมมาตลอดเลยนะสิ!

"น้องพาตี้รู้มั้ยคะว่าขุนพลมีผลงานทุกเซ็ตของคุณเชนที่มีรูปของP' เลยนะคะ"

ผมจ้องไปที่นายขุนพลอย่างรู้สึกเก้อเขิน เออ แล้วผมจะเขินทำไมวะ? ที่มันชอบก็เพราะว่าเป็นรูปของพาตี้ต่างหาก ไม่มีใครรู่ว่าเรามีตัวตนซักหน่อย

ผมเป็นคนขอร้องพ่อเองว่าห้ามใส่ชื่อผมลงไป แต่...การที่มีคนชอบเราเพราะคิดว่าเราเป็นคนอื่น มันก็...รู้สึกแย่เหมือนกันนะ

ไม่รู้ว่าผมเหม่อมองไปทางขุนพลนานแค่ไหน แต่จู่ๆหมอนั่นก็เงยหน้าจ้องกลับมาเล่นเอาผมสะดุ้งเมื่อตาสบกันโดยไม่ได้ตั้งใจ ก่อนผมจะต้องเสหน้าไปทางอื่นเมื่อริมฝีปากบางนั่นยกยิ้มมุมปาก

ยิ้มอยู่ได้ ไอ้โรคจิต!


**

ผมมอง P' ที่เพิ่งหลบสายตาผม ทั้งๆที่ตัวเองเป็นฝ่ายจ้องก่อนแท้ๆ ทีผมจ้องกลับทำมาเป็นหลบ หึ

ความจริงผมรู้เจ้าหนูนั่นแอบมองผมตลอด แล้วรู้ด้วยว่าในวงสนทนานั้นภัทรกำลังเล่าเรื่องที่ผมเสนอชื่อพาทิเช่เป็นแบบเพราะถูกใจภาพของ P' เพราะผมเป็นคนบอกเรื่องนี้กับภัทรเอง


พอรู้ว่าผมมองก็รีบหันหน้าไปทางอื่นขนาดนี้ หึ มันน่า...จริงๆ

ผมบอกตรงๆนะว่าผมประทับใจมาก ถ้าไม่รู้มาก่อนว่าเจ้าหนูนี่คือ P' ไม่ใช่นางแบบสาวพาทิเช่ เป็นแค่คนนอกวงการที่ถูกถ่ายเป็นแบบบ้างในงานของพ่อตัวเอง ผมคงต้องคิดว่าเขาเป็นมืออาชีพแน่ๆ

เพราะดูเขาจะเคยชินมาก กับทั้งแสง อุปกรณ์ และขั้นตอนต่างๆ ไม่มีใครต้องอธิบายอะไรให้เขาเพิ่มเลย เรียกได้ว่าเขาสวมบทเป็นสาวน้อยพาทิเช่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

และนั่นแหละที่ผมโคตรแปลกใจ จะว่าหน้าตาเหมือน ก็โอเค เพราะเห็นกันอยู่ว่าเป็นฝาแฝดกัน แต่ไม่คิดว่าจะแต่งเป็นผู้หญิงได้ขึ้นขนาดนี้ ถ้าผมไม่รู้มาก่อนว่าเขาไม่ใช่พาทิเช่ ผมคงไม่ได้สนใจมากขนาดนี้

อ๊ะๆๆ อย่ามามองผมด้วยสายตาอย่างนั้น ผมไม่ใช่โรตจิตนะ

ผมแค่รู้สึกว่า เขาเป็นผู้ชายที่... สวยมาก


แล้วก็น่าแกล้งมากด้วย... โดยเฉพาะดวงตาทรงเสน่ห์ที่กำลังเสหลบแล้วก็แอบมองผมอย่างหวาดระแวงเป็นพักๆนั่นนะ

อะไรนะ ผมพูดว่าดวงตาทรงเสน่ห์เหรอ? แล้วผมพูดผิดตรงไหนละ ถ้าคุณเห็น อย่างที่ผมเห็น คุณก็ต้องพูดเหมือนกันนั่นแหละ


จะว่าไป...จะแกล้งอะไรให้ดวงตาคู่นั้นตกใจจนโตขึ้นกว่านี้อีกดีน้า...

ผมลุกขึ้นจากหลังมอร์นิเตอร์เช็คภาพ และเดินตรงเข้าไปหาเป้าหมาย..นั่นไงเริ่มตาโตขึ้นแล้ว แถมมองซ้ายมองขวาเหมือนพยายามหาคนช่วยอีกต่างหาก

แต่เสียใจด้วยนะ ผมเห็นแล้วว่าคุณเจสซี่กำลังเม้าท์กับภัทรติดลม ไม่ว่างมาช่วยหรอก เจ้าหนู...หึหึ


"นาย...เอ่อ...เธอ...ทำได้ดีนะ" ผมแกล้งเน้นคำว่า "นาย" ชัดๆอย่างจงใจ และยิ่งชอบใจเมื่อเห็นไหล่บางนั้นสะดุ้งน้อยๆ สีหน้าหวาดระแวงจางๆแต่ก็ยังยิ้มหวานให้ผม

"ได้ข่าวว่ามีพี่น้อง ใช่มั้ย?" นั้นไง ตาโตขึ้นอีกแล้ว... ดวงตากลมโตมองผมราวกับเป็นตัวอันตราย แต่ก็พยักหน้าตอบเบาๆ

"เห็นว่าเป็น...ผู้ชาย หน้าคงคล้ายกันมากสิ" ผมพยายามไม่ขำเมื่อเห็นว่าใบหน้ารูปไข่นั่นซีดลง ริมฝีปากอิ่มเผยอคล้ายอยากจะพูดก่อนจะเม้มปิดไว้ได้ทันเหมือนเพิ่งรู้ตัวว่ากำลังเล่นบทพูดไม่ได้อยู่


จะว่าไป นอกจากดวงตาแล้ว ริมฝีปากนี่ มันก็น่า...

"ถ้าผู้หญิงชื่อพาทิเช่..." ผมแกล้งมองไปทางอื่นรอบๆเพื่อให้อีกฝ่ายผ่อนคลายก่อนจะกลับมาสบดวงตากลมโตที่เบิกกว้างสุดขีดราวกับกระต่ายที่กำลังตื่นกลัวคู่นั้น

"...แล้วผู้ชายจะชื่ออะไรละ?"

**

ผมถึงกับลืมหายใจไปชั่วขณะและไม่อาจละสายตาไปจากอีกฝ่ายได้

ทำไมถึงถามแบบนี้? แล้วผมจะตอบยังไงดี!

ผมรู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นแรงขึ้น

ทำยังไงดี...ทำยังไงดี...เดี๋ยวนะ ...

แกมันโง่จริงๆไอ้พอร์ท ไม่เห็นต้องตอบอะไรเลย ก็แกกำลังพูดไม่ได้นี่นา!

ผมรีบส่ายหน้าและแสร้งทำเป็นขอโทษขอโพยพร้อมชี้ไปที่คอตัวเอง ให้อีกฝ่ายนึกออกว่าผมพูดอะไรตอบโต้ไม่ได้เพราะคออักเสบ

หึหึ คิดจะหลอกถามชื่อกันเหรอ เร็วไปร้อยปีเหอะไอ้โรคจิต!

ไงละถึงกับเดินหนีไปเลยเหรอ เหอะ สมน้ำหน้า เล่นกับใครไม่เล่น

"ลืมไปว่าพูดไม่ได้ งั้น...เขียนเอาแล้วกัน"

มัน...มันเอากระดาษกับปากกามาให้ผมมมม!!

"เอาสิ ว่าไง...ตกลงว่าชื่ออะไร"

นั่น...ยังมีหน้ามายิ้มมุมปากอีก นี่จงใจใช่มั้ย ตอบ!!

ผมคว้ากระดาษมาอย่างไม่เต็มใจก่อนจะจงใจเขียนชื่อตัวเองแบบภาษาฝรั่งเศสลงไปแบบลวกๆ แล้วยื่นกลับไปให้ เหอะ!! อยากรู้นักก็เชิญ แต่อ่านให้ออกก็แล้วกัน


"พอร์ทเทรตเหรอ..."

หะ!

"ก็เหมาะสมดี"

เฮ้ย!! อะไรเหมาะสม แล้วทำไมต้องยิ้มแบบนั้นด้วย เดี๋ยว กลับมาอธิบายก่อนสิ

ไอ้โรคจิตตตตตตต


"น้องพาตี้คะ เทสต์เซ็ตต่อไปรบกวนเปลี่ยนชุดหน่อยนะคะ" ผมสูดหายใจเข้าลึกๆเรียกสติตัวเองกลับมาก่อนจะเดินตามไปที่ห้องแต่งตัวที่อยู่ติดกัน

"นี่คือชุดที่คุณขุนพลให้น้องพาตี้เปลี่ยนค่ะ...โอใช่มั้ยคะ?" พี่คอสตูมถามผมพร้อมร้อยยิ้มแหยๆ

ครับ...ผมโอครับพี่...โอโหพี่จะบ้าเหรอ!!!

นี่มันชุดหรือเศษผ้ากันครับ มันถึงได้แหวกหน้าทะลวงหลังกันขนาดนี้ แล้วผมจะใส่ลงไปได้ยังไง เพราะถ้าผู้หญิงธรรมดาใส่ ก็คงต้องโนบรา แล้วถ้าผมโนบรา...ผมจะเหลืออะไรวะ!!!


ผมไม่มีนม!!

ผมรีบมองซ้ายมองขวาหาพี่เจสทันที พี่คอสตูมก็คงเห็นสีหน้าผมเลยรีบบอก

"เอ่อ...คุณเจสไปคุยเรื่องสัญญากับคุณภัทรที่ห้องทำงานค่ะ"

อะไรนะ!!

"น้องพาตี้เปลี่ยนเถอะนะคะ ไม่งั้นพี่ขุนพลดุพี่แน่ๆค่ะ"

ถ้าเปลี่ยน ผมก็ตายเหมือนกันครับพี่!

แล้วทำไมไอ้บ้านั่นต้องให้ใส่ชุดนี้ด้วยวะ นี่มันโฆษณามาสคาร่านะเว้ย ไม่ใช่ครีมทาผิวที่ต้องโชว์เนื้อหนัง นี่มันเป็นโรคจิตจริงๆใช่มั้ย

ผมยืนคิดหนักก่อนจะตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าที่พี่เจสซี่วางไว้และเดินเข้าห้องแต่งตัวไป ไม่สนใจเสียงท้วงของพี่คอสตูม มือก็รีบกดเบอร์โทรออกอย่างไว แต่ก็แทบไม่ทันใจผม

"ว่าไงพอร์ทตี้ งานเรียบร้อยดีป่ะ"

"ดีกะผีนะสิ!"

"เฮ้ ใจเย็นๆ เกิดอะไรขึ้น" ผมสูดหหายใจเข้าออกลึกๆ ก่อนจะพ่นทุกอย่างออกไป

"ช่างภาพของเธอกำลังจะให้ฉันถอดเสื้อผ้าถ่าย!!"

"ก็ถอดสิ"


"เธอจะบ้าเหรอพาตี้ ฉันจะถอดได้ไง ฉัน...ไม่...มี...นม!!!" นี่ยัยพี่สาวเข้าใจผมป่าววะ??

"เฮ้ยๆๆ ใจเย็นๆ ถึงกับให้ถอดเลยเหรอ งานของChaRmeไม่มีอะไรแนวนั้นนะ ถึงจะหวือหวาบ้างก็เถอะ" ผมสูดหายใจเข้าออกช้าๆและมองไปที่ชุดที่แขวนอยู่ตรงผนัง

"มันก็ไม่ใช่ว่าต้องถอดหรอก แต่มันก็แหวกลึกไปถึงไส้ติ่งนั่นแหละ!!" ยิ่งมองไอ้ชุดบ้านั่นผมก็ยิ่งสยิว เสื้อบ้าอะไรผ่าหน้าแหวกหลังไม่มีกระดุมยึดอะไรเลย แถมยังมีเกาะอกตัวจิ๋วที่ไม่ต่างอะไรกับเสื้อในไร้สายเท่านั้น ผมถ่ายถาพส่งไปให้ยัยพี่สาวเพราะขี้เกียจบรรยาย

"มันจะยากอะไร แกก็แค่ถอดเสื้อในแล้วเอานมปลอมๆของแกไปยัดใส่ตัวใหม่ก็แค่นั้น"

แค่นั้น?....แค่นั้นเนี่ยนะ?

"ไม่...ถอด....เว้ย!!!"

"ถอดเสร็จยัง"

มัน...เข้ามาได้ไงวะ!! แล้วมัน...ได้ยินอะไรบ้าง??

"แล้วนั่น คออักเสบ แต่คุยโทรศัพท์ได้ด้วยรึไง" ผมมองโทรศัพท์ในมือสลับกับนายขุนพลก่อนจะรีบกดตัดสายและส่ายหน้าปฏิเสธ

"ช่างเถอะ แต่รีบถอดเดี๋ยวนี้ เสียเวลามาเยอะแล้วนะ มืออาชีพเขาไม่ทำให้เสียเวลากับแค่การเปลี่ยนเสื้อผ้าหรอกนะ" คิ้วเข้มของอีกฝ่ายขมวดแน่นบ่งบอกความเครียด ผมก็เครียดเหมือนกันนะเว้ย!! เครียดตรงไม่มีนมเนี่ย!!

"ถอด เดี๋ยว นี้!"

ม่ายยยย!!

พรึบ!

เฮ้ย มันจะทำอะไรวะ!!

พรึบ!!

"เฮ้ย!! อุ๊บ!" ผมเผลออุทานออกมาก่อนจะรีบปิดปากแน่น

ไอ้ชิบหาย ทำไมหยาบคายมากระชากเสื้องี้!

"จะเปลี่ยนเอง รึให้จับถอด!"


เสียงขู่กระชาก ในขณะที่มือข้างหนึ่งคว้าปกเสื้ออีกผมไว้เป็นสัญญาณว่าพร้อมที่จะถกมันลงมาได้ทุกเมื่อ

ผมรีบปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วถอดกรูดไปไกลคนเถื่อน บ้าเอ๊ย ใครจ้างมันมาทำงาน!

"ผมให้เวลาสิบนาที ถ้าไม่ออกมา ผมจะมาจับถอดด้วยตัวเอง เข้าใจ?!"

สายตาจาบจ้วงกวาดไปทั่วร่างผมก่อนจะหยุดตรงจุดเดิมที่เคยเป็นเป้าหมายจับพิสูจน์ตอนอยู่ในห้องน้ำ จนต้องรีบพยักหน้ารัวๆ

ยัยพาตี้ ยัยพี่สาวเลว!

ไม่เห็นบอกว่าต้องมาเจอโรคจิตแบบนี้เลย

บัดซบที่สุดดดดด!!!!!


-----------
Facebook :  Jysoc 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 221 ครั้ง

1,184 ความคิดเห็น

  1. #1130 DooMzdOomZ_F1202 (@mikoto-kun) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 15:50
    มันน่า...
    #1130
    0
  2. วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 13:48

    นี่ถ้าเมื่อไหร่ที่น้องรู้ว่าโดนแกล้งมาตลอด ว่าพี่ขุนรู้มาแต่แรก เอาคืนให้หนักเลยนะ

    #1119
    0
  3. #1108 NJChokdee (@NJChokdee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 00:49
    แกล้งน้องงงง
    #1108
    0
  4. #1047 Ruruka Buta (@mheeboo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 22:31
    พระเอกเรื่องนี้ขี้แกล้งงงงงงง 55555
    #1047
    0
  5. #1004 คยองซู_lovelove (@aimmydek-d) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 14:19
    สงสารพอร์ช แกล้งพอชทำไมขุนพลลล555
    #1004
    0
  6. วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 16:38
    ร้ายกาจมากท่านขุนน 5555
    #27
    1
    • #27-1 benjy08 (@benjy08) (จากตอนที่ 6)
      26 ตุลาคม 2558 / 18:59
      สลับกันร้ายค่ะ 55
      #27-1
  7. #26 วิ้ปปิ้งครีม (@kanyapach) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 14:11
    สนุก~~~
    #26
    1
  8. #25 เเมวนางฟ้า (@computor) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 12:29
    ชอบๆๆๆ มาต่อเร็วๆน้า
    #25
    1
  9. #23 Pawanrat Putsri (@mint1983mint) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 01:56
    หุหุ ระวังเสือตะปป นะพอร์ท
    #23
    1
  10. #20 วัวพันปี (@witch-singsong) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 22:40
    รอตอนบังคับถอด กร้ากกกก
    #20
    0