ประสบการณ์

โย่ว

กลับมาจากค่ายแย้ววววว

โคดหนุกอะ ไปกับเพื่อนรวม ๑๖ (รุ่นน้อง(ที่มีอายุเท่าเราอีก๑เป็น๑๗)) - -"

กระเป๋าผมก็ขนาดใหญ่มหาศาล ตอนไปก็นั่งรถตู้ไป๑คัน ก็ต้องอัดกันไปเหมือนปลากระป๋อง แต่ก็อบอุ่นดี เอิ๊กๆๆๆ

นั่งไปสามชั่วโมงพูดกันในรถตลอด ไปถึงเสียงแหบเลย เอิ๊กๆๆๆๆ

(พึ่งไปถึงเนี่ยแหละ)

พอไปถึงก็เห็นนักเรียนโรงเรียนอื่นมาด้วย มีร.ร.ศึกษานารี แล้วก็ร.ร.กรุงเทพคริสเตียน แล้วก็เดี่ยวๆ

พอไปก็ไปเจอเพื่อนที่รออยู่ก่อนแล้ว (มันไปตั้งแต่ ๑๘) สองคน (นั่งรถไป๑๒คน นั่งกับคนอื่น ๓ คน รออยู่ก่อน ๒ คน)

คราวนี้คุยกันระเบิดเลยสิครับ เอิ๊กๆๆๆ

แล้วมันก็จะมีกิจกรรมสันทนาการ แบบว่าให้บอกชื่อตัวเอง แล้วก็บอกชื่อคนที่อยู่ก่อนหน้าตั้งแต่แรก...

คนในค่ายมีประมาณ ๕๐ คนได้มั้ง ผมอยู่กลางๆ ก็สบายหน่อย ผมก็รอดตัว เอิ๊กๆๆๆ

แล้วพอไปถึงเพื่อนคนนึงมันอยู่ก่อนแล้ว เป็นสอวน.ดาราศาสตร์ม.ปลาย (คนเดียวในร.ร.ที่อยู่ม.ต้น เอิ๊กๆๆ (อายุมันเกินระดับอะ))

พวกผม(ที่อยู่ร.ร.เดียวกันอะนะ) ก็จัดแจงเปลี่ยนที่กันเป็นการใหญ่ ให้มันสับสนเล่น โคตรขำ 

อีกอย่างวันนั้นผมถูกเต้นไก่ย่างกับเพื่อนคนอื่นด้วย กร๊ากๆๆๆๆ

หลังจากนั้นมันก็มีให้พายเรือไงครับ เพื่อนผู้หญิงอีกคนที่อยู่ก่อนแล้ว(ให้ชื่อว่าเอละกัน) มันก็ชวนไปพายเรื่อ 

เพื่อนอีกคนไปนั่งด้วย นั่งเป็นคุณนาย เอก็พายไปๆ แล้ว...

เพื่อนใหม่ (ชื่อบีละกัน) ก็พายตั้งใจจะไปแกล้ง เอิ๊กๆๆๆ

ในที่สุดเอก็พาขึ้นฝั่งได้

แต่เพื่อนที่นั่งอยู่บนเรือ...มันลงมาไม่ได้เนื่องจาก เรือโดนถีบจากสหายผู้น่ารักที่ยืนอยู่บนฝั่ง

หัวเราะท้องแข็งกันใหญ่ (เพื่อนมันก็พายไปหัวเราะไป)

กร๊ากๆๆๆๆ

หลังจากนั้นก็ขึ้นห้องพักอาบน้ำ ผมได้ห้องหมายเลข ๙ โคดมงคล

ตอนกลางคืนก็ไปกินข้าวเย็นบนยอดเขา(เขาเตี้ยๆอะ) ขึ้นหอดูดาว (บริเวณหอนอนพวกผู้ชายร.ร.ผม) 

หลังจากนั้นก็ดูดาวพฤหัสกัน สวยมากมายอะ ><

หลังจากนั้นมาอีกก็ไปดูดาวตาเปล่าที่ลานบริเวณนั้น ท้องฟ้าเปิดสวยมากกกก เห็นทางช้างเผือก ดาวเหนือ แถมเห็นดาวตกด้วย!!! สุดยอดดดด

แบบไม่เสียดายที่มา แถมมีหิ่งห้อยอีก เป็นอะไรที่ไม่เคยเห็นมาก่อนเยอะมากกก ประสบการณ์ใหม่ๆ

แล้วก็มีร้องคาราโอเกะ ผมอายสุดๆๆๆๆ ร.ร.ผมเนื่องจากไปวันแรกไม่ชอบร้องเพลงเลยปล่อยให้ศึกษานารีร้องไป

แล้วก็เข้าไปนอนตอนสี่ทุ่ม วันนั้นอากาศร้อนนิดนึง (แต่ก็เย็นกว่ากทม.เยอะอะ) ก็เลยนอนหลับๆตื่น กังวลว่าจะปลุกคนอื่นทันไหม

แต่แล้วววว

ข้าน้อยก็ตื่นหกโมงเช้า(คาดไว้ว่าจะตื่น ๖ ครึ่ง) ก็ลุกขึ้นไปข้างนอกห้อง ไม่ปลุกใครเลย เอิ๊กๆๆ 

แล้วก็เห็นเพื่อนๆทยอยออกมา พอถึงหกโมงครึ่งก็ตื่นกันหมดและ...เอิ๊กๆๆๆๆ 

แต่ไปค่ายที่นี่นะ...ลืมรองเท้าแตะไป...แทบตายดีนะที่เพื่อนคนนึงมีรองเท้าสองคู่เลยยืมมา

ตอนเช้าก็พักผ่อนกันขึ้นไปข้างบนหอดูดาว(ดาดฟ้า) ไปชมวิวสูดอากาศบริสุทธิ์กัน สุดๆอะ...

แล้วพอกินข้าวเช้าเสร็จก็ขึ้นมาเรียนกันข้างบนหอดูดาว(ในหออะนะ)

การเรียนก็สนุกดี เรียนไปปล่อยมุขกันไป สนุกสนานกันใหญ่ เรียนอันนี้เฉพาะกลุ่มร.ร.ผมอะ

อ่อใช่...

ตอนเช้าวันนี้ก็พายเรืออีกแล้วววว คราวนี้ใช้เรือสองลำ ผู้ชายลำ ผู้หญิงลำ

พอเพื่อนพายเรือไปถึงกลางสระ มันก็เล่นยุทธหัตถีน้ำกัน สาดน้ำใส่กัน อย่างฮา ขำกันใหญ่

แล้วเพื่อนมันก็ไปเด็ดดอกบัวมาด้วย ก็เลยเอาไปไหว้พระกัน

หลังจากนั้นก็เดินไปดูที่บึงแห่งนึง เป็นบึงที่สวยมาก ดอกบัวดอกใหญ่และสวยมากกกกก

เราเรียกกันว่า “บึงนกเป็ด”

กลับไปข้างบนต่อพอเรียนเสร็จ

พี่วิภู (อาจารย์ประจำค่าย เป็นอาจารย์ที่เก่งมากกก แถม...อยู่ร.ร.เดียวกัน รุ่น ๓๖(ผมรุ่น๔๗))

กับพวกผมก็เริ่มยุทธการนินทาอาจารย์และเพื่อนๆ

เริ่มแรกที่ บีจี (นามแฝงของเพื่อนที่เกลียด) มันก็ติดสอวน.นะแต่ไม่ยอมมา เป็นอะไรที่มีความสุขสำหรับพวกเรามากกกก

คำพูดติดปากของมันตอนอยู่ในค่ายคือ...

“ว่างาย...ไอ้หน้าลิง”

“รู้จักม๊าย อวัยวะเพศ”

พี่เขาบอกว่าพูดคำว่าอวัยวะเพศทุกๆสองคำ...

ที่ค่ายก็เลยเรียกว่า “อวัยวะเพศ” กร๊ากๆๆๆๆ

ขำๆๆๆ

หลังจากนั้นก็เริ่มนินทาอาจารย์ และวีรกรรมของพี่เขา

สุดยอดดดดดดดดด

เป็นคนที่สุดยอดมาก น่าเอาเป็นตัวอย่าง

เล่นเป็นเล่นเรียนเป็นเรียน...สุดๆจริงๆ (วีรกรรมด้วยนะ)

โคดชื่นชมพี่เขา

แต่ด้วยว่าวันนี้ฝนตก ฟ้าไม่เปิด...เราก็เลยไม่ได้ทำอะไรในตอนกลางคืน (กินข้าวข้างบนเหมือนเดิม เอิ๊กๆๆๆ)

วันนั้นก็เลยเอาเดี่ยวเจ็ดมาดู ขำวะ (ดูสามสี่รอบแล้ว...เอิ๊กๆๆๆ)

เพื่อนอีกกลุ่มก็เล่นยูกิ กร๊ากๆๆๆ

แล้วผมก็ไปนอน ถ้าจำไม่ผิดนอนคนแรกๆเลยอะ...

แล้วก็หลับไป คราวนี้หลับสบายหน่อย ตื่นมาเหมือนเดิม...โทรศัพท์ที่ตั้งเวลาไว้ก็ไม่ได้ใช้อีกตามเคย...

เช้าวันที่สามเป็นอะไรที่สบายจริงๆ อากาศเย็นๆ ตื่นมาตอนเช้าก็ธุระส่วนตัว

แล้วก็ขึ้นไปชนดาดฟ้าหอเช่นเดิม

หลังจากนั้นก็ลงไปกินข้าวเช้า

ข้ำมาเล่นกันต่อ ก่อนเรียน

วันนั้นก็เล่นเชลยอีกเหมือนเดิม

หลังจากกินข้าวเย็น ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น...

ฝนตกหนัก...แล้วลืมปิดหอดูดาว

ฝนเปียกกล้องดูดาวและของในหอเกือบทั้งหมด...

เมื่อนั้นแหละที่เขาบอกว่าวิกฤตการณ์ทำให้คนสามัคคีมันก็เป็นจริง

ทุกคนร่วมมือร่วมแรงกันเต็มที่ มีทะเลาะบ้าง มีอะไรบ้าง แต่ก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

เรากำลังจะไปร่วมกิจกรรมร้องคาราโอเกะอีก...

เรามองกันไปที่ท้องฟ้า และแล้ว...

ดาวตก!!!

ดาวจกสวยมากๆ ทุกคนมองกันอย่างอึ้งๆแล้วก็อธิษฐานกันใหญ่

พอเราลงไปข้างล่าง...

ร้องคาราโอเกะอย่างเมามันส์ เป็นอะไรที่สนุกมากจริงๆนะ สนุกมากกกกกกก

ร้องกันหลายสิบเพลง(ทุกคนนะ)

แล้วก็ขึ้นไปนอนกัน ตอนประมาณสี่ทุ่มครึ่ง

แต่คาราโอเกะยังไม่จบ (ร.ร.ผมเลิกและขี้เกียจ)

ผมขึ้นไปนอนก่อนเลย นอนหลับประมาณห้าทุ่ม เพื่อนผมก็นั่งเล่นยูกิต่อถึงเที่ยงคืน(มันเล่ามานะ)

แล้วก็ตื่นขึ้นมา...นี่คือวันสุดท้าย(วันนี้นี่แหละ)

มันรู้สึกว่าเร็วมากแถมเสียดายที่จะกลับกันหมดทุกคนเลยนะ

วันน้ก็ไปที่บึงนกเป็ดเหมือนเดิม

แล้วก็มากินอาหารเช้า ขึ้นไปเก็บของแล้วก็เล่นกันเหมือนเดิม

พอมาถึงตอนกลางวันกินข้าวเสร็จก็ขึ้นรถกลับ

การไปค่ายนี้ถือว่าเป็นประสบการณาที่ดีมากกกกกกกก

ได้เพื่อนใหม่ ได้มิตรภาพระหว่างเพื่อนในห้องที่ดีขึ้นกว่าเดิมเยอะ

สนิทกัน พักผ่อน ได้สนุก ได้ผูกพันธ์กับเพื่อน ผมจะบอกว่า ผมรักห้องนี้มาก รักมากจริงๆ

ชอบมากๆ ถ้ามีไปอีกแน่นอน (ขอไปกับเพื่อนกลุ่มเดิมนะ...)

ไปก่อนดีกว่า เดี๋ยวไปพักผ่อนแล้วละครับ

ปล.อย่าลืมนิยายผมนะครับ...ขอบคุณครับ