...สมอง

วันนี้พึ่งไปสอบวั่นที่สองมา...

เกือบตาย...(คงไม่เกือบอะ) แล้วต้องเดินสายไปทำเรืองที่จะไปแข่งด้วย... เกือบโดนส่งไปสามงานรวด

ถ้าเป็นงั้น...คงตายแน่ๆ...แต่วันที่ไปแข่งอีกอันมันไม่ว่าง ผมก็ลยไม่ได้ไป ก็เลยเหหลืออีกอันเดียว

ไปสามคน คราวก่อนไปกะเพื่อนที่ไม่เคยช่วย...ใช้คำว่าอะไรดีละ...กาฝากดีกว่า

จริงๆนะครับ ผมไม่ได้พูดแรงเกินไปจริงๆ ขนาจารย์ที่ส่งไปยังอกเลยบอกว่า "เข็ดแล้วจะไม่ส่งไอ้นี่ไปแล้ว"

เหอๆ ผมก็ไปกับเพื่อนสองคน นุนิ กะพี สุดๆ สองคนนั้นถ้แข่งเรื่องวยคงจะรุ่งกว่า กร๊ากๆๆๆ

สองในสามแก๊งพาวเวอร์พัฟวาย...อิอิ

ตอนเช้าไปก็ได้เรื่องเลย...

คืองี้ ผมกับเพื่อนผมสองคน ไปเช้าไงครับ ก็นั่งคยกัน มันก็เอาซอยเปปไทด์อะรของมันก็ไม่รู้

คือผมไม่ค่อยจะเชื่อเรองประสิทธิภาพของมันสักเท่าไหร... ขวดก็เล็ก ราคาก็แพง รสชาติก็ห่วย...

ยิ่งเศรษฐกิจแบบนี้ ยิ่งเสียดายเงิน

ผมกไม่ได้จะไปว่าเขาว่าโกหกหรอกนะ...แต่...ผมว่าถ้าเรากินอาหารที่มีประโยชน์ แล้วก็อ่านหนังสือไปมันจะดีกว่าไหม

ทั้งถูกกว่าทั้งได้ทบทวนไปด้วย... 

คอผมกับเพื่อนมันก็คุยกันไปเรื่อยๆ แล้วก็มีพูดถึงเรื่องซอยเนี่ยแหละ สักพักมันก็พูด...

"เราไม่ได้สมองดีแบบแกนี่หว่า" อ้าว...เราผิดอีก...

ทำไมละ ผมก็เป็นค่คนธรรมดา ใช้ชีวิตธรรมดา ฐานะก็ธรรมดา ธรรมดาหมดแหละ สมองผมก็ไม่ได้ดีไปกว่าใคร

คุณลองคิดดู ถกิดตอนเช้าคุณองสอบ แต่คุณไม่อยท่องหนังสือ กินแต่ซอยนั่นนะ..มันจะช่วยอะไรได้เยอะรึเปล่า...

อย่างมากก็ช่วยให้สมองโล่งขึ้น... ถ้าคุณไม่ท่องเลย...

แต่!!!

ถ้าคุณท่องหนังสือ ใส่ใจ กินอาหารที่มีประโยชน์...

มันจะช่วยดีกว่าไหม... เรื่องการกินอาจจะเป็นปัจจัยหนึงที่ทำให้คุณเก่งก็จริง...

แต่...มันก็เป็นปัจจยเล็กๆ ยังมีเรื่องเพื่อน... การพยายาม ฯลฯ อีกถูกไหมละครับ...

ผมละไม่เข้าใจจริงๆ... แล้วเวลาเราสอน...ทำไมชอบพูดว่า "เอ็งเก่งนิ" ผมขอประกาศไว้ตรงนี้เลย

ผมไม่ได้เก่ง...แต่ผมทำได้ 

สองคำนี้มันต่างกันนะครับ

เหนือฟ้ายังมีฟ้า ถูกไหมครับ ดังนั้นก็ต้องมีคนที่มีความเชี่ยวชาญมากกว่าผมแน่นอน

ปล.ผมอาจจะคิดผิดก็ได้ แต่ผมก็คิดแบบนี้นะ