(ไม่มีชื่อเรื่อง...)

เฮ้อ...ทำไมอยู่ดีดีเรามาคิดแบบนี้วะเนี่ย...

อยู่ดีดีเมื่อไม่นานมานี้เราก็คิดขึ้นมาว่า

"ทำไมเรามันห่วยอย่างนี้" นั่งนึกไปนึกมาสักพักก็เลิกนึก...

เพราะเคยคิดว่า "คนเรามันก็อาจจะไม่แย่ไม่หมดทุกอย่างหรอก..."

แต่...อยู่ดีดีมันก็มีความคิดแย่ๆตีกลับมาอีก

ทำไมกัน ทำไมเราถึงรู้สึกว่าเรามันไร้ค่า

เผด็จการ ทำอะไรก็ไม่ได้เรื่อง อะไรๆก็ทุเรศ เรามันไม่มีอะไรดีบ้างเลยเรอะ!!!

แต่เราก็ต้องขอขอบคุณบางคนที่ยืนอยู่ข้างๆเราตลอดมา

คอยให้กำลังใจทุกอย่าง และทำให้เราได้นึกอะไรขึ้นมาบางอย่าง

"อย่างน้อย...เราก็ยังมีคนที่ห่วงเราอยู่ อยู่ข้างเรา เป็นเพื่อนเราละนะ"

ทำให้เราคิดได้ว่า...

บางทีนอกจากความเก่งแล้ว...มันต้องมีมนุษยสัมพันธ์...

ลองคิดดูถ้ามีแต่ความเก่ง แต่นิสัยอะไรห่วยแตกไม่มีใครคบ ก็เท่านั้น คนก็รังเกียจ

แต่ถ้าเราเก่งในระดับปานกลาง หรืออาจจะห่วย ถ้าเรามีเพื่อน นิยดีมีความจริงใจ เราก็อาจจะถีบตัวเองให้เก่งขึ้น จนอาจจะอยู่ลำดับต้นๆก็ได้...

แต่พอมาวันนี้...เราก็ได้รู้อีกว่าสำนวน... "ปากเป็นเอก เลขเป็นโท" หรือ "ปลาหมอตายเพราะปาก" ที่จะบอกว่า คำพูดนั้นสำคัญเป็นเรื่องจริง

เมื่อก่อน ผมกลับรู้สึกว่าเพื่อนกลุ่มนี้ของผมเป้ฯเพื่อนสนิท คุยอะไรกันได้ตลอด ส่วน...เพื่อนอีกกลุ่มนึงผมกลับรู้สึกว่าพึ่งรู้จักได้ไม่นาน ก็ยังไม่สนิทเท่าไหร

พอมาวันนี้ได้ยินเขาพูดว่า "เราจะทำแบบนี้เฉพาะเพื่อนสนิทเท่านั้น" เราคบกันเป้ฯเพื่อนมาสามปี มีเรื่องต่างๆมาด้วยกัน แต่เขามองเราเป็นแค่คนรู้จักเท่านั้นเอง...

แต่อีกกลุ่มหนึ่ง...พึ่งรู้จักกันได้ไม่นาน...แต่ไม่รู้เพราะความไว้วางใจ หรือ อะไรเป้นแน่ ทำให้รู้สึกสนิทกันมากกว่าที่คิด ทั้งๆที่พึ่งเจอกันมาเมื่อต้นม.๓นี้เอง

เฮ้อ... ที่เขาพูดว่าเวลาเป้ฯส่วนสำคัญกับการพัฒนาเป้นเพื่อนสนิทมันก็จริงนะ...

แต่เจอแบบนี้ผมอยากจะบอกเล็กน้อย...การพัฒนาเป็นเพื่อนสนิทผมว่ามันไม่เกี่ยวกับเวลาจริงๆหรอก...อยู่ที่ความไว้วางใจ และการเปิดใจรับมากกว่า...

แต่อย่างไรก็ตาม ผมก็ยังมีเพื่อนอยู่เคียงข้าง...เป็นเพื่อนสนิท คุยกันได้ ช่วยเหลือกันตลอด 

เพื่อนสนิทแค่คนเดียว...กับเพื่อนกันนับร้อย...ผมก็จะขอเลือกเพื่อนตายคนเดียว... อย่างแน่นอน 

ปล.ถึงแม้เราจะอาจจะปิดใจ และเปิดใจยากก็ตาม ...เราก็จะยังมองทุกคนว่าเป็นเพื่อนที่ดีของเรา ขอขอบคุณที่ทุกคนอยู่เคียงข้างในเวลาที่เราทุกข์

เราสุข เรามีปัญหา ช่วยกันแก้ปัญหา และเป็นคนที่เคียงข้างเราตลอดเวลา

ถึงแม้บางที แกอาจจะไม่เห็นเราในสายตาของเพื่อนสนิทก็ตามทีเถอะ...เฮ้อ...