น้อยใจตัวเอง

                เฮ้ออออ...ชื่อเรื่องคงทำให้คนอื่นปิดหนีเลยทีเดียว หึหึ ไม่เกี่ยวกะเพลงหรืออะไรทั้งสิ้น คือเรื่องมันเกิดที่ว่า...
               ตั้งแต่ที่เรียนป.๔ขึ้นมารู้สึกว่าตัวเองดูต่ำต้อยอย่างไรก็ไม่รู้ ทำงานอะไรเราก็เป็นคนออกเงิน ทำเอง จัดการเองซะส่วนใหญ่ ตอนนั้นพวกมันก็มาช่วยกันใหญ่เลย แต่พอจบงานปุ๊บพวกมันจะต้องหนีหายทำท่าทางเหมือนรำคาญและไม่สนใจเราทุกครั้ทุกทีเลย หรือแม้แต่ปีที่เราเคยคิดว่าดีที่สุด ทุกคนช่วยเราเป็นเพื่อนที่ดีกับเรามาตลอดในช่วงแรกๆ เราก็มีความสุขและสนึกสนานกับปีนั้นมากโขเลยทีเดียว
                แต่ทว่า...ความสุขมักอยู่ไม่ยั่งยืน พอผ่านมาได้สักสี่ห้าเดือน ลายมันเริ่มออก ชักเริ่มเมินหน้าหนี ทำเป็นรำคาญ แล้วก็เริ่มไม่ค่อยคุยกันแล้ว ด้วยอุปนิสัยที่คิดมากและรักเพื่อนของผมเองก็ทำให้เกิดอาการน้อยใจตัวเองขึ้นมาตะหงิดๆแล้ว แต่เพราะว่าเป็นเพื่อนกระผมเลยคิดว่าคงไม่มีอะไรมาก คงงานเยอะ
               ความคิดในแง่บวกมันกลับย้อนมาทำลายความสุขของผมในปีนี้ พอเปิดมาเพื่อนมันแยกย้ายกันไปหมด เหลือผมเพียงคนเดียว คนอื่นไปรวมกันอยู่ห้องอื่นแล้ว คราวนี้ลายมันออกมาเต็มที่
               เริ่มเมินหน้าหนี เริ่มตีตัวออกห่าง เริ่มไม่สนใจผมกันแล้ว แต่คนที่กลับมาทำให้ผมยิ้ม ขำ หรือเฮฮากลับเป็นคนที่คนอื่นเกลียดนักเกลียดหนา ทำไมคนเราถึเป็นอย่างนี้ได้ละ รู้สึกน้อยใจตัวเองมาก ผมเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับคำว่า "เพื่อน" มาก
               มีอะไรต้อถามต้องบอก แต่พอผมมีอะไรมันกลับไม่เคยถามไม่เคยห่วงไรเลย อยากถามถ้าผมเกิดเข้าโรงพยาบาลไปจะมีใครมาเยี่ยมผมไหม คำตอบที่ตอบคนอื่นก็คงเป็น "มีอยู่แล้ว" พร้อมกับยิ้มให้คนอื่น แต่จริงๆแล้วในใจกลับร้องไห้และคิดว่า "เราคงไม่สำคัญถึงขั้นต้องมีใครมาเยี่ยมหรอก" ชีวิตของมนุษย์เรามันเป้ฯเช่นนี้เหรอ
               สิ่งที่ผมอยากขอคือ อยากมีเพื่อนแท้แค่หนึ่งคน ก็พอใจที่สุดแล้ว ไม่อยากขออะไรอีกต่อไปแล้ว ผมบ่นมาขนาดนี้คงมีคนกำลังด่าผมในใจว่า "ไอ้นี้โพสไดเพราะเรื่องแค่นี้" ผมขอประทานโทษด้วยก็แล้วกัน แต่ถ้าคุณมาเป็นผมจะรู้ว่าเรื่องที่เจอเนี้ยมันหนักถึงขนาดไหน ดูแล้วจะรู้สึก "น้อยใจตัวเองที่สุด" ผมอยากให้เพื่อนที่ดีดีของผมคนเก่ากลับมาเหมือนเดิม ให้เหมือนกับสมัยที่พวกเรากำลังเป็นเพื่อนสนิทกัน เพื่อนที่ตอนนี้กลายเป้นแบบนี้ผมไม่อยากเจอ ตอนนี้เจอแบบนี้แล้วอยากจะไปเรียนที่เมืองจีน หนีทุกสิ่ง ถึงแม้การหนีปัญหาจะไม่ดีก้เถอะ ผมคงไม่สามารเปลี่ยนเพื่อนที่ดีคนเดิมกลับมาได้อีกแล้ว "ผมอยากมีเพื่อนแท้"

จบ(การรำพึงรำพันของผม)

                                                                ลงชื่อ  Dangerous Fox