ข้าพเจ้า in Japan
เขียนโดย
Thailandone
ทำไมเมืองไทยมันร้อนงี้ว้า!!!!!!!!!!!
อ่อใช่
เมื่อวันที่ ๒๔ - ๒๘ (วันนี้นี่แหละ)ผมไปทำงานที่ประเทศญี่ปุ่นมา
ด้วยสภาพอากาศที่เป็นเลขหลักเดียวเกือบทั้งวัน (ขนาดตอนเที่ยงนี่สิบหรือสิบเอ็ด...)
มีฝนปรอยๆ
โคตรหนาววววววววววว
มันทำให้ข้าพเจ้าพบกับความเหมือนที่แตกต่าง...- -\\\"
ที่ญี่ปุ่น (โอซาก้า) เรารีบหาตึกเพื่อหลบลมหนาว อิงฮีตเตอร์...
แต่...
ที่เมืองไทย เรารีบหาตึกเพื่อหลบแดดและความร้อน พึ่งแอร์ในห้อง...- -\\\"
อานะ...
คือที่ไปเนี่ยข้าพเจ้าไปทำงานดาราศาสตร์ของศูนย์(กับโรงเรียนด้วย)
ไปถึงหนึ่งทุ่ม นั่งรถไฟมาถึงที่พักโคดเหนื่อย พอเอากระเป๋าขึ้นมาที่บนสถานีกำลังหาทางไปโรงแรม
มีโทรศัพท์เข้า พร้อมบอกว่า \\\"เฮ้ยมึง!!! มึงติดเตรียมอะรู้เปล่า\\\" ผมอึ้งไปชั่วครู่...- -\\\"
พร้อมกับนึกในหัวไว้ \\\"อิ๋บอ๋าย งานเข้า...\\\" แล้วงานก็เข้าจริงๆ
คือแบบผมต้องทะเลาะกับผู้ปกครองเรื่องโรงเรียน... ด้วยความที่ม่อยากไปอย่างยิ่ง (คือโดนบังคับทุกอย่างอานะ...)
ไอ้เราก็ไม่ค่อยชอบด้วยก็เลยแบบว่าค้านสุดชีพ
อานะ อย่าพูดถึงมันเลย...เอาเป็นว่ากลับเข้าเรื่อง
มาตอนเช้าลงมารอข้างล่างตอนหกโมงครึ่ง (เขานัดเจ็ดโมงตามเวลาที่นั่น เร็วกว่าเรา ๒ ชั่วโมง)
วันแรกไปเที่ยวเกียวโต นั่งรถไฟไป...โคดวุ่นวาย... - -\\\"
โหดจิตมากกกก
ไปเที่ยวกันอย่างสนุกสนาน แล้วก็แยกกันทั้งกลุ่ม ผมไปกับเพื่อนรวมห้าคน คนอื่นก็ไม่รู้
อาจารย์นักที่ร้านหนังสือ ไอ้เราก็ถามคนญี่ปุ่นว่าร้านอยู่ไหน
ภาษาอังกฤษสำเนียงญี่ปุ่นโคดฟังยากกกกกกกกกก
แต่ก็ไปได้...สรุปลงไปที่เชิงเขา (วัดมันอยูบนเขา)
แล้วไม่เจออาจารย์ เอ้า...งานเข้า...
ไอ้เราก็วิ่งขึ้นวิ่งลงประมาณสามรอบ สรุปไปเจอข้างห้องน้ำ ...- -\\\"
แล้วก็เดินทางต่อไปไหนก็ได้แล้วแต่...
ข้าน้อยก็ไปซื้อไพ่มา กร๊ากๆๆๆๆๆๆๆ
มาเล่นกัน มาอนุรักษ์วัฒนธรรมไทย (ตั้งวง) กร๊ากๆๆๆๆ
โคดหนุก
วันต่อมาเริ่มงาน ...อาจารย์บอกว่า \\\"ห้ามหลับ...\\\"
แต่บรรยากาศมันน่านอนมากกกกก ไอ้เราก็เลยเกือบหลับ เพื่อนข้าน้อยวันนี้นำเสนองาน...
ข้าน้อยก็นั่งฟังพร้อมลุ้นไปด้วยผลก็ออกไปด้วยดี
แล้วต่อไปก็ไปนำเสนอโปสเตอร์ของงาน ข้าน้อยก็เป็นลูกมือรวมไปถึงถามงานวิจัยของเด็กญี่ปุ่นด้วย
เนื่องจากภาษาก็เลยเล่นเอาเดี้ยงไปเหมือนกันถ้าไม่ได้อาจารย์คนนึง อ.ฮิโรมิ (ผู้ชายนะ...)
เขาแปลเป็นภาษาอังกฤษให้ ถึงแม้จะไม่เข้าใจทั้งหมดก็ดีกว่าไม่เข้าใจเลย
อ.เขารักเมืองไทยมาก ชอบกินอาหารไทย ชอบคนไทย แบบว่า...สุดๆอะ...ขนาดนามบัตรเขายังเป็นภาษาไทยเลย...
เหอๆ พอเห็นงี้แล้วแบบว่า...นึกถึงคนไทยบางคน...เซ็ง...
แล้วหลังจากนั้นก็กลับที่พักอนุรักษ์ไทยเช่นเดิม...
แล้วก็นอน
วันต่อมาตาผมนำเสนองานบ้าง
โคดตื่นเต้น แต่ก็สนุกดี ผมต้องนำเสนอโปสเตอร์ด้วยภาษาอังกฤษประมาณ๗-๘รอบ โคดเยอะ โคดมึน...
แต่ก็ทำให้รู้จักเด็กญี่ปุ่นหลายคนเลย (เด็กตรงไหนวะ แก่กว่าเราตั้งสองสามปี)
พร้อมกับ ดร.เซมเบ้ ฮ่าๆๆๆๆ (ที่จริงเขาชื่อ ดร.โคอิจิ ต่างหาก)
สุดๆอะ เป็นอาจารย์ที่ฮามากกกก ตลกมากกกกก
ไปคราวนี้เลยทำให้รู้สึกว่าคนญี่ปุ่นอัธยาศัยดีกว่าที่คิดเยอะ นึกว่าจะเป็ฯแบบเกาหลี จีน
คนละเรื่องเลย แบบใจดี คุยง่าย ตลกดี
สนุกมากมายยย
แล้วก็ไปเดินเที่ยวที่นัมบะ มันมากกกกกกก
หนาวโคตรรรรรรรรร
ลองกินของหลายๆอย่างเลยละ อิอิ
แล้ววันต่อมาก็คือวันนี้นี่แหละครับ ผมก็กลับมาจากญี่ปุ่น แบบว่าคิดถึงรสชาติอาหารไทยมากกกกก
เหอๆ
อ่อช่ายยยย
ตอนอยู่นัมบะ กร๊ากๆๆๆ
ได้การ์ตูนมาสองเล่มโคดชอบมากๆๆๆๆๆๆ
ก็นะ เอิ๊กๆๆๆๆ
แค่นี้พอดีกว่าแบบว่าวุ่นวายมากมาย ยาวมากกกก
สวัสดีคร้าบบบบบบบบ
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
28 มี.ค. 52
691
0
ความคิดเห็น