ฮูหยินประมุขมาร

ตอนที่ 8 : บทที่ 007 l ตกลงกับซูจินเหยียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 47,420
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,854 ครั้ง
    28 ม.ค. 63


7

 

                แคว้นเยี่ยมีสำนักแพทย์ไม่กี่แห่ง ร้านขายยาอันดับหนึ่งนั้นคือร้านโอสถดวงประทีป เถ้าแก่ร้านสาขาเป็นแพทย์โอสถขั้นปฐพี ขอเพียงเป็นนักปรุงยาหลอมโอสถขั้นปฐพี แม้จะเป็นเพียงชั้นต้น ก็เพียงพอจะให้คนทั้งแคว้นเยี่ยกราบไหว้บูชาแล้ว


                เมื่อสตรีผู้งดงามในอาภรณ์ผ้าไหมราคาแพงก้าวเข้ามา นางปิดบังใบหน้าด้วยผ้าผืนบางปักดอกเฉียงเวย กลิ่นอายอันสูงศักดิ์แผ่กระจายจะผู้ใดล้วนต้องเหลียวหลังมอง เช่นเดียวกับคนสวนแซ่จางผู้หนึ่งที่ถูกภรรยาทุบตี เพราะมัวแต่ชะเง้อมองโฉมงาม


                “เหอะ! จะงามสักเท่าใดกันเชียว ปิดบังใบหน้าขนาดนี้ อัปลักษณ์ล่ะสิไม่ว่า”


                สตรีแต่งหน้าจัดจ้านอีกฝั่งของถนน เท้าเอวตวาดกลับสตรีแสนริษยาอย่างไม่พอใจ “นางงามกว่าเจ้าแน่ หญิงอ้วนแซ่หลี่!


                “ท่านพี่ ท่านปล่อยให้นางโลมเว่ยด่าน้องได้อย่างไร ท่านต้องจัดการนาง!” หลี่ซื่อกระแทกเสียงดังลั่น นางดันอกอวบถูแขนสามีแซ่จางออดอ้อนออเซาะไม่ห่าง


                “กลับบ้าน! ได้ยามาแล้วจะรั้งรอสิ่งใดอีก ลูกเซียวของเรารออยู่ อย่าลืมสิ”


                “เจ้าค่ะ”


                หลังสองสามีภรรยายอมกลับไป สตรีที่ถูกเรียกว่านางโลมเว่ยก็สะบัดหน้ากระทืบเท้าเดินเข้าตรอก กลับเรือนไปแต่โดยดี


                จูเยวี่ยหวาเกาศีรษะจนผมยุ่งเหยิง คนพวกนี้มาเล่นสิ่งใดต่อหน้านาง คิดไปคิดมาแม้จะเสียเวลาไปบ้าง แต่ก็บันเทิงไม่น้อย นางชอบที่จะชมละครพวกนี้คลายความเบื่อหน่าย


                เมื่อไปถึงในร้านนางก็หยิบกระดาษ แล้วเขียนรายชื่อสมุนไพรตามที่เสี่ยวเถากระซิบทุกชนิดไม่ขาด แพทย์ฝึกหัดมองรายชื่อแล้วขมวดคิ้วแต่ก็ไม่ได้แสดงอาการใด นอกจากวิ่งเข้าไปถามผู้อาวุโสข้างใน ก่อนจะวิ่งหน้าตื่นกลับมาอย่างเร่งรีบ “คุณหนูท่านนี้ สมุนไพรตามรายชื่อ อันได้แก่ ใบแสงจันทร์แปดกลีบ อบเชยวาริน เมล็ดท้อไต้หมิง และจินเซียง มีแต่ในสาขาหลัก ต้องใช้เวลาสองสัปดาห์จึงจะส่งมาถึง ท่านรอได้หรือไม่?”


                “ตัวข้าคุณหนูนั้นรอได้ อย่างไหร่เสียก็ว่าจะเยี่ยมชมเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้อยู่พอดีเทียว” ไม่ต้องรอคำสั่ง เสี่ยวเถาก็ปล่อยกลิ่นอายพลังปราณขั้นปฐพีอันกดดันออกไป หากผู้ฝึกปราณมีพลังสูงกว่าปราณแรกเริ่มขั้นแปด ย่อมสัมผัสพลังที่เหนือกว่าได้ ยิ่งพลังอีกฝ่ายมีมากกว่าเท่าใด ก็ยิ่งสร้างแรงกดดันมากเท่านั้น


                ผู้มีประสบการณ์ย่อมรู้ดีว่ านี่คือพลังปราณปฐพี อีกทั้งยังเหนือกว่าเถ้าแก่ร้านสาขาย่อยแห่งนี้ด้วย!


                “ข...ขอรับ คุณหนู ข้าน้อยจะเตรียมทุกอย่างให้พร้อม! ท่านจะให้ข้าน้อยส่งไปที่ใดขอรับ?” คำถามสืบเสาะคิดหาเบื้องหลังอย่างหยาบโลนนี้ ทำเอานางไม่ค่อยพอใจนัก ดวงตาจึงยิ่งคมกริบขึ้นมา


                “เจ้าเตรียมไว้ก็พอ หากระยะนี้มีร้านเซ่อเซียงจินอวี้ตั้งขึ้น ก็ข้านี่แหละเจ้าของ!” โฉมงามหมุนตัวก้าวเดินอย่างสง่างาม ราวกับเชื้อพระวงศ์ชั้นสูง แพทย์ฝึกหัดจงม่อเหรินมองตามตาไม่กะพริบ ก่อเกิดความรู้สึกประหนึ่งพายุน้ำแข็งเคลื่อนผ่านออกไป


                คนผู้นี้ห้ามล่วงเกินเป็นอันขาด


                “ช้าก่อน!” จงม่อเหรินพลันหวาดผวาแล้วหันไปมองสตรีใจกล้า ผู้ที่กล่าวเสียงขุ่นหมองนี้คือซูจินเหยียน อริตัวดีของคุณหนูสามผู้เลื่องชื่อ หากสตรีนางนี้เป็นคนไร้ค่าไปอีกคน ทั่วแคว้นเยี่ยย่อมส่งเสียงร้องสรรเสริญโชคชะตาเป็นแน่


   บุรุษทั่วแคว้นเยี่ย ไม่ชมชอบสตรีปากกล้าไร้ยางอาย


                สตรีที่สมควรแต่งเข้าบ้าน ต้องเป็นสตรีเช่นจูเยวี่ยปิงเท่านั้น


                คุณหนูใหญ่สกุลซู รนหาที่ตายแล้ว!


                “ข้าบอกให้หยุด!” ซูจินเหยียนไม่รอให้สตรีปิดหน้าออกจากร้านขายยา นางยื่นมืออันสั่นเทาขัดขวาง ดวงตาฉ่ำน้ำสีหน้าซีดเซียว “เจ้า...เจ้าคงจะมีความสามารถมากใช่หรือไม่ กระทั่งแพทย์ฝึกหัดจงยังเกรงใจ เจ้าต้องมีความสามารถมาก ใช่หรือไม่?”


                “มีหรือไม่ ไม่เกี่ยวกับเจ้า”


                “เกี่ยวสิ!” คนพาลสกุลซูเนื้อตัวสั่นเทิ้ม “น้องข้า...น้องชายข้า ซูหลงเหยียน ถูกพวกอันธพาลทำลายเส้นปราณ เจ้าโง่จงม่อเหรินกล่าวว่าช่วยไม่ได้ แต่เจ้าช่วยได้ ใช่หรือไม่...” ดวงตาซูจินเหยียนนั้นเต็มไปด้วยประกายความหวัง


                “เหตุใดข้าต้องช่วย”


                “เจ้ากล่าวราวกับช่วยได้!” น้ำเสียงนี้สั่นเครือเจือปนความหวัง “ขอเพียงเจ้าช่วย ข้าย่อมตอบแทนแน่ ตอบแทนอย่างดีทีเดียวล่ะ!


                จูเยวี่ยหวานึกได้ว่านางกำลังขาดทั้งเงินทั้งแรงงาน จึงขยับรอยยิ้มแฝงเล่ห์ โค้งตัวกระซิบใส่หูอีกฝ่าย “ข้าไม่ใช่ผู้ที่เจ้าจะล่วงเกินได้ หากค่าตอบแทนไม่คุ้มค่า เจ้าจะยอมตายเพื่อชดใช้หรือไม่ล่ะ”


                “เจ้า!” ซูจินเหยียนชี้หน้าสตรีตรงหน้าก่อนจะสงบสติลง นางกัดฟันคบคิดจนถี่ถ้วน “ได้ ข้าตกลง หากข้อเสนอไม่เป็นที่ปลอดภัยจะฆ่าข้าก็ได้ ขอเพียงหลังจากได้ชีวิตข้าไปแล้ว เจ้าจะช่วยน้องชายของข้า! เขาเป็นถึงบุตรชายสายหลักเพียงผู้เดียวของสกุลซู สกุลซูย่อมต้องตอบแทนเจ้าอย่างแน่นอน”


                แม่ทัพซูมีรักลึกซึ้งต่อฮูหยินใหญ่ผู้ลาลับมากนัก บุตรชายสายหลักเพียงคนเดียวถึงกับหาวิธีรักษาไม่ได้ ต้องให้บุตรสาวดิ้นรน?


                ซูจินเหยียนนั้นมีน้องชายฝาแฝดร่างกายอ่อนแอคนหนึ่ง ได้ยินว่ามีธาตุมืดอันพิเศษอยู่ด้วย เขาสมควรแข็งแกร่งยากจะมีผู้ใดเทียบ กลับกลายเป็นบุรุษขี้โรคผู้หนึ่งแบบนี้ มันก็น่าเสียดายอยู่หรอก


                “เอาล่ะ จงบอกข้อเสนอเจ้ามา”


                คุณหนูใหญ่ซูกลืนน้ำลายสงบสติกระซิบตอบกลับ ขณะนั้นเองเสี่ยวเถาก็ใช้พลังปิดกั้นไม่ให้ใครลอบฟัง “ข้ารู้จักสถานที่หนึ่ง ด้านในนั้นมีดอกตะวันเพลิงพิภพเติบโตอยู่จำนวนไม่น้อย ราคามันสูงมากเจ้าคงรู้ หากเจ้ายอมช่วยน้องชายข้า ข้าจะปันส่วนแบ่งให้ครึ่งหนึ่ง!


                “ครึ่งหนึ่ง?” จูเยวี่ยหวาเลิกคิ้วน้ำเสียงไม่บ่งบอกว่าพอใจหรือไม่


   ซูจินเหยียนยิ่งสั่นสะท้านจึงกัดฟัน ชูมือขึ้นแล้วพับนิ้วก้อยลงไป “ข้าสี่ส่วน เจ้าหกส่วน”


   “ตกลง! เอาตามนี้ ข้าขอเวลาเตรียมตัวสามวัน อีกสามวันเจ้าจงมารับข้าไปรักษาเขา ถึงตอนนั้นหมูไปไก่มา!


                “ได้ ข้าจะรอเจ้า” ซูจินเหยียนสูดน้ำมูกเข้าจมูก แล้ววิ่งร้องไห้พรวดออกไปอย่างโล่งอก


                จูเยวี่ยหวามองไปจนสุดสายตา เห็นชัดว่าสตรีผู้นี้ปากร้ายแต่ไม่ใช่คนไม่ดี เพื่อน้องชายถึงกับยอมเฉือนเข้าเนื้อ หนทางรวยนางอยู่ไม่ไกล ที่นางกล้าตกลงปลงใจก็เพราะมีเสี่ยวเถาอยู่ หากมีเจ้าภูติตัวน้อยขอเพียงมีส่วนประกอบสมุนไพร จะยาใดในขั้นต่ำกว่าเซียนเจ้าแมวน้อยก็หลอมได้!


                “นายหญิง ข้าไม่คิดว่าจะง่ายเพียงนั้น”


                “เสี่ยวเถา เจ้าหมายความอย่างไร”


                “เมื่อครู่ภูติผู้นี้เพิ่งสังเกตจิตวิญญาณในตัวสตรีคนนั้น นางมีจิตวิญญาณหยินหยางสองขั้ว ฝาแฝดของนางเองก็คงไม่ต่างกัน คนเหล่านี้ไม่อาจฝึกฝนได้อย่างปรกติ ไม่เช่นนั้นจะพัฒนาได้เชื่องช้า จำต้องเปิดพรสวรรค์เส้นปราณเพิ่ม หากเส้นปราณน้องชายนางเสียหาย เกรงว่ายากจะรักษา”


                “นี่คงเป็นเหตุผลที่ไม่มีผู้ใดรักษาเส้นปราณเขาได้สินะ เขาเป็นถึงบุตรสายหลักสกุลใหญ่ สำนักแพทย์ยังรักษาไม่ได้สักที แบบนี้แล้วหนทางร่ำรวยของข้าล่ะ?”


                เสี่ยวเถาแสดงสีหน้าระอากล่าวตอบ “โชคยังเข้าข้างท่าน ดอกตะวันเพลิงพิภพเป็นส่วนผสมหลักพอดีเชียว เพิ่มน้ำอมฤตห้าธาตุกับผลซิ่งสิบปี และส่วนผสมรักษาเส้นปราณทั่วไปก็หลอมยาได้แล้ว ยังดีที่ภูติผู้นี้มีน้ำอมฤตห้าธาตุเก็บไว้สี่โอ่ง ไม่เยี่ยงนั้นรอท่านฝึกฝนถึงปราณเซียน คนพวกนั้นคงไม่อยู่รอแล้วล่ะ”


                “เจ้าปรามาสข้าแล้ว เจ้าแมวใจดำ!



*******************************


TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.854K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,884 ความคิดเห็น

  1. #2728 Pannmak (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 07:54

    ชอบเสี่ยวเถา นางประชดเก่งเหมือนรีด

    #2,728
    0
  2. #2187 ป๋าลบทิศ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:57
    ถ้าอยากให้นางเอกเก่งจริงคือต้องมีความคิดเป็นของตัวเองอ่ะถ้าจะให้คนนู้นคนนี้คอยบงการเราว่ากลับไปกากแล้วโง่งมดีสุดมันย้อนแย้งอ่ะจริงๆอ่านแล้ววกไปวกมา
    #2,187
    0
  3. #1552 LazySan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:52
    ตรรกะนางป่วยจริงนะ
    #1,552
    0
  4. #1063 kikijajakiki (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 01:10
    นางคิดแต่จะอยากรวย
    #1,063
    0
  5. #1011 kittybeanz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 20:56
    เริ่มงงกับพฤติกรรมนางเอก... คือยังไงดี ปูมาเหมือนจะฉลาด แต่ที่อ่านๆมา มันแปลกๆยังไงก็ไม่รู้...
    #1,011
    0
  6. #944 Clione (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 22:38
    เดี๋ยววววว หล่อนควรทำตัวเองให้เก่ง ไม่ใช่ให้เสี่ยวเถาไปข่มทั้งๆที่ตัวเองกาก แถมยังรับปากในเรื่องที่ตัวเองไม่รู้ว่าทำได้มั้ยอีกด้วย ปวดหัวเลย
    #944
    0
  7. #933 P_Phor (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 20:16
    จริงๆนางควรฝึกตัวเองก่อนนะ
    #933
    0
  8. #788 pemipond (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 09:16

    เรื่องที่เกิดภายในวันเดียวกันเนี่ยนะ

    #788
    0
  9. #721 TEAR (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 17:23
    จะรักษาคนอื่นแล้ว ตัวเองยังพังอยู่เลยยย
    #721
    0
  10. #709 purple (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 16:29

    เนื้อเรื่องสนุก น่ารัก น่าติดตามจ๊ะ

    #709
    0
  11. #660 Pimmy27pb (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 19:54
    เหมือนจะเรียงคำสลับกันไปบ้างนะคะ
    #660
    0
  12. #608 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 10:37
    เก่งมากเจ้าแมวน้อยยย
    #608
    0
  13. #499 Ma-i (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 01:13
    ได้ผู้ช่วยเพิ่มลั
    #499
    0
  14. #496 PlairTipchada (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 00:11
    น้องแมวอย่าว่าทาสสิคะ
    #496
    0
  15. #17 Radermac (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 13:14
    สนุกมากค่า รอตอนต่อไปนะคะ ❤️
    #17
    0
  16. #16 sakhrdwngci13 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 12:47

    เอ้า!!!ตอนแรกที่กดเข้ามาก็เห็นว่ามีหลายตอนทำไมจบเร็วจังอ่ะหรืออ่านเพลินแต่มาต่อเร็วๆนะรออ่านอยู่

    #16
    0
  17. #15 khanthongtandee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 12:03
    อ้ายยยยยค้างอ่ะ
    #15
    0
  18. #14 ถุงผ้ารักษ์โลก (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 10:34

    น้ำอมฤต ไม่ใช่ อมฤทธิ์

    #14
    1
  19. #13 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 10:08
    รอค่ะๆ
    #13
    0