ฮูหยินประมุขมาร

ตอนที่ 52 : บทที่ 051 l นายหญิงแห่งตำหนักเหลิ่งเตี้ยน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29,163
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,407 ครั้ง
    12 ก.พ. 63


51


  

                ภายใต้ละอองบุปผาโปรยปรายดุจหิมะปุยนุ่มสีชมพูอ่อน มู่เฉิงเคอรั้งหญิงสาวแนบอ้อมกอด ก้มศีรษะกดริมฝีปากจุมพิตนางอย่างนุ่มนวลทะนุถนอม เขาไม่กล้ารุนแรงจนเกินไป จึงละเลียดรสชาติหอมหวานของนางอย่างแช่มช้าจนถึงแก่น


                ดวงตากระจ่างใสนั้นสั่นไหว ทว่าไร้วี่แววขัดขืน เมื่อเขาคลายนางจากอ้อมกอด นางก็เขย่งตัวขบกัดริมฝีปากของเขาเป็นการตอบแทน ด้วยนิสัยของเขาอ่อนโยนได้ขนาดนี้ นับว่ามีความอดทน!


                มู่เฉิงเคอมองหญิงที่เขารักหมดใจ แย้มรอยยิ้มสดใสนัยน์ตาเป็นประกาย ความรู้สึกอบอุ่นซึมลึกอยู่ในอก “เจ้ารับปากแล้ว”


                “แต่ว่า หากท่านทำให้ข้าผิดหวัง ทุกอย่างจะถือเป็นโมฆะ!” นางยอมรับก็เพราะเห็นว่าเขาทุ่มเทอย่างยิ่ง คิดแล้วเขาก็ทุ่มเทมากเหลือเกิน เขามอบสมบัติล้ำค่าให้นางอย่างไม่มีหวงแหน ปกป้องนางจะอันตรายซ้ำแล้วซ้ำเล่า


                หากนางยอมปล่อยเขาไปก็โง่แล้ว!


                “ตราบใดที่หกภพยังดำรงอยู่ เปิ่นเสินไม่มีทางทำให้เจ้าผิดหวัง”


                “ข้ารู้” จูเยวี่ยหวาก้มหน้าปิดบังใบหน้าแดงระเรื่อ นางมีสติและเพิ่งจูบบุรุษหล่อเหลาลงไป แม้จะเป็นเพียงสัมผัสแผ่วเบา ก็เพียงพอให้นางใจเต้นแรงแล้ว


                คนที่เอาแต่หว่านเสน่ห์แต่ไม่รู้จักบริหารอย่างนาง แท้จริงกลับไม่คุ้นกับเรื่องพรรค์นี้


                “เหตุใดจึงก้มหน้า” มือซ้ายของมู่เฉิงเคอเชยคางมนของหญิงสาวขึ้น โน้มตัวคิดตักตวงความสุขอีกครา ทว่าเมื่อเห็นนางเนื้อตัวสั่นเล็กน้อย ก็ทำเพียงจุมพิตข้างแก้มอย่างนุ่มนวล “เจ้าน่ารังแกถึงเพียงนี้ เปิ่นเสินจะอดใจอย่างไรไหว”


                นางยังเด็กเกินไป อีกสามปีเป็นเวลาที่เหมาะสมอย่างถึงที่สุดแล้ว แม้เขาจะรอแทบไม่ไหวคิดเป็นหนึ่งเดียวกับนางเสียตอนนี้เลย แต่นางยังไม่พร้อมในเวลานี้


                เขาจะใช้ช่วงเวลาสามปีทำให้นางพร้อมเอง...


                ชั่วพริบตารอบกายก็กลับมาเป็นป่าจิตวิญญาณดังเดิม เสียงระฆังแก้วสั่นไปถึงสำนักหลานผิง ในอีกไม่ถึงอึดใจผู้อาวุโสย่อมมาถึง


                “เจ้างดงามเกินไป” เสียงทุ้มแฝงความไม่พอใจไว้เล็กน้อย ขณะเดียวกันก็มีความภาคภูมิซ่อนเร้นไม่มิด จูเยวี่ยหวาถูกเขาสัมผัสแผ่นหลังถ่ายทอดวิชาบทหนึ่งมาให้ ไม่ทันถามสิ่งใดก็ได้รับคำตอบ “สิ่งนี้คือวิชาเปลี่ยนหน้า”


                “โอ้! ท่านช่างรู้ใจข้า”


                ด้วยวิชาเปลี่ยนหน้าของเขา แม้จะปิดบังได้เพียงผู้ฝึกปราณนภาลงไป ก็เพียงพอให้นางใช้ชีวิตอยู่บนเกาะซานไห่อย่างราบรื่นแล้ว พลันม่านพลังสั่นไหวประหนึ่งลูกเจี๊ยบตัวน้อยฝักออกจากเปลือกไข่ มู่เฉิงเคอก็สลายหายไปด้วยพลังมิติของเขา


                จูเยวี่ยหวาลูบแก้มแผ่วเบายืนนิ่งอยู่ครู่ใหญ่


   ความรู้สึกเหล่านี้ไม่เลวเลย นางหมดความศรัทธาต่อโลกใบเดิมที่แสนคุ้นชินไปแล้ว ทว่ากับโลกใบนี้ จะสิ่งใดนางก็ล้วนปล่อยวางไม่ลง


                แม้นมีสิ่งให้ค้างคาในใจมากมาย แต่สักวันทุกอย่างย่อมต้องคลี่คลาย สิ่งหนึ่งที่นางมั่นใจแล้วก็คือ สถานที่แห่งนี้เป็นที่ของนาง


                “แม่หนู เจ้ามีอายุเท่าใด?” น้ำเสียงแหบแห้งดังมาจากอากาศเบื้องบน พลันเมื่อจูเยวี่ยหวามองตาม ก็พบชายชราท่าทางเรียบง่ายสวมชุดผ้าไหมสีฟ้าอ่อน พลังของเขาก็คือปราณนภาขั้นกลาง ย่อมต้องเป็นผู้อาวุโสผู้หนึ่ง เมื่อเบือนสายตาไปแอ่งน้ำใส นางเห็นเงาของตัวเองสะท้อน เป็นใบหน้าจืดจางทั่วไป


                มู่เฉิงเคอถึงกับเปลี่ยนใบหน้าให้นาง!


                “สิบห้าปีแล้วเจ้าค่ะ” บทบาทศิษย์คนสำคัญของจูเยวี่ยหวาได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว “คารวะผู้อาวุโส”


                ผู้อาวุโสแซ่อัน มองยอดผู้มีพรสวรรค์ด้วยแววตาไม่อาจเชื่อถือ หลายปีมานี้หายากที่จะมีผู้ผ่านการทดสอบทั้งสามด่าน กระทั่งเจ้าสำนักยังไม่อาจรอดพ้นจากด่านที่สามด้วยตัวเอง หากเขาไม่ใช่ผู้ครอบครองกุญแจทางเข้า คงช่วยเจ้าสำนักไว้ไม่ทัน


                ทว่าเพียงสตรีนางหนึ่งกลับกระทำได้ ซึ่งนางยังมีพลังปราณปฐพีขั้นต้นด้วยอายุสิบห้าปี! หากเป็นคนจากเกาะซานไห่ก็นับเป็นเรื่องสามัญทั่วไป แต่เห็นชัดว่านางไม่ใช่คนที่นี่ ด้วยกลิ่นอายพลังเวทจากดินแดนเก่า นางเป็นคนจากสี่แคว้น


                สัตว์ประหลาดตัวนี้น่าทึ่งเหลือเกิน ด้วยทรัพยากรของสี่แคว้นจะสร้างอัจฉริยะขึ้นมาได้อย่างไร เขาเล็งเห็นคุณค่าของแม่หนูคนนี้แล้ว อย่างไรก็จะสั่งสอนให้นางเป็นยอดคนให้จงได้! “ตามข้าผู้อาวุโสมา”


                ตลอดทั้งวัน จูเยวี่ยหวาถูกพาไปถึงเขตห้าของเกาะซานไห่ อาศัยเรือนเดี่ยวในฝั่งตะวันตก นางตื่นตาตื่นใจไปกับรูปแบบบ่มเพาะของคนเหล่านี้ แตกต่างกับสี่แคว้นที่ใช้ฐานะความร่ำรวยซื้อหาโอสถบ่มเพาะ สำนักแห่งนี้ถึงจะเป็นของจริง!


                สำนักหลานผิงมีภารกิจแลกแต้มเพื่อสะสมคะแนน ทั้งยังมีหยกนภาและโอสถล้ำค่าให้ศิษย์ตามฐานะ อาทิ นางซึ่งเป็นศิษย์คนสำคัญ ได้รับเงินสี่ร้อยหยกนภาและโอสถปฐพีชั้นสูงสิบขวดต่อเดือน และยังได้แต้มสำนักยี่สิบแต้มไว้แลกสิ่งของและตำราอีกด้วย


                ซึ่งแต้มสำนักเหล่านั้นมีค่าอย่างยิ่ง เข็มเงินแหลมคมที่นางเล็งไว้ให้เสี่ยวเถา ต้องใช้แต้มสำนักถึงพันแต้ม เป็นหนทางอันน่าตื่นเต้น!


                “เจ้าเข้าใจทั้งหมดหรือไม่?”


                “เรียนผู้อาวุโส ศิษย์ไม่เข้าใจสักเท่าใดนัก” จูเยวี่ยหวาเกาศีรษะหัวเราะเก้อเขิน รายละเอียดมีมากจนนางมึนงง หอตำราเอย โถงสมุนไพรเอย หอคอยเก็บอาวุธเอย ทุกสิ่งต้องใช้แต้มสำนักแลกมา ซึ่งมาจากภารกิจบนกระดานนั่นเอง ถึงกระนั้นก็มีอีกหลายอย่างที่นางไม่เข้าใจ


                “ผู้เฒ่าคนนี้คิดไว้แล้ว!” ผู้อาวุโสอันถอนหายใจ คนจากนอกเกาะ ไหนเลยจะเข้าใจความซับซ้อนของผู้มีอารยะ “เถียนเอ๋อร์ มารับศิษย์น้อง!


                สิ้นเสียงแหบแห้ง ร่างสูงโปร่งบนต้นสนก็กระโดดลงมาในทันที เขามีใบหน้าเรียวได้รูปสัดส่วนทั้งร่างลงตัวอย่างพอดิบพอดี หล่อเหลาปานเทพบุตรเจ้าสำอาง อยู่ในระดับเดียวกับองค์รัชทายาทแคว้นตง จูเยวี่ยหวาไม่คุ้นชินสายตาขี้เล่นจริงใจของเขาเท่าใดนัก


                “ศิษย์น้องหญิงคนนี้ ดูแล้วไม่เลวทีเดียว” ถางจื่อเถียนพยักหน้าไปสำรวจศิษย์คนสำคัญไป “ผู้อาวุโสอัน ท่านจะจัดงานต้อนรับเมื่อใด เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ไม่ควรล่าช้า”


                “จริงสิ ศิษย์คนสำคัญในรอบร้อยปีของสำนัก ข้าต้องจัดอย่างโอ่อ่ายิ่งใหญ่อย่างแน่นอน!


                ตาแก่ประหลาดและศิษย์ช่างคุยหัวเราะกันอย่างรื่นเริง ไม่สนสีหน้าแข็งทื่อของผู้มาใหม่


--------------------------

 

                ยามตะวันคล้อยต่ำเลือนลับสายตา เรือนหยกเมฆาหมายเลขสองที่จูเยวี่ยหวาสลักชื่อตั้งเอาไว้ ก็มีแขกคนสำคัญแวะเวียนมารับน้ำชา ด้วยใบหน้าเปื้อนด้วยความสุขจนแทบสำลัก


                คนโรคจิตยิ่งน่ากลัว เมื่อแย้มรอยยิ้มออกมา!


                จูเยวี่ยหวาส่ายหน้าปฏิเสธความคิดนี้ เขาดีเกินกว่าจะเป็นตัวร้าย แม้รอยยิ้มจะดูน่ากลัวไปสักเล็กน้อย แต่เขาไม่ใช่คนเลว นางมั่นใจ!


                “ท่านประมุข ชาวิญญาณบุปผาข้าเกือบจะหมดอยู่แล้ว! เสี่ยวเถาทิ้งเอาไว้ไม่มาก” นางเกิดคิดถึงเจ้าแมวน้อยขึ้นมา ไม่รู้ป่านนี้เสี่ยวเถาเป็นอย่างไรบ้าง


                “สือจี๋ไปตามหาคนของเจ้าแล้ว เจ้าวางใจเถอะ”


                “สือจี๋?” ให้เจ้าคนเพี้ยนโลลิค่อนทาสแมวไปตามหาเด็กดีของนาง? แม้เขาจะมีความจริงใจให้เสี่ยวเถาไม่น้อย ทั้งยังเป็นสหายที่ดี แต่ศัตรูผู้นั้นหาใช่คนที่เขาจะต่อกรได้


                “เขาทำได้” ผู้วางกลยุทธ์ของสำนักหานเหลิ่งจะธรรมดาได้อย่างไร สิ่งที่เขาถนัดที่สุดคือการลอบกัด แม้อีกฝ่ายจะทรงพลังมากกว่า ก็ไม่คณามือ


                จูเยวี่ยหวาพยักหน้ารับ สีหน้าวางใจขึ้นมาเล็กน้อย พลันนึกได้ว่าบรรยากาศระหว่างนางกับเขาดีเกินไป เสมือนคู่สามีภรรยาปรึกษาหารือ ต่อจากนั้นก็... “นี่ก็ดึกแล้ว ท่านรีบกลับเถอะ!


                “คนที่ควรกลับ คือภรรยาต่างหาก”


                “กลับไปไหน ข้าชอบที่นี่!


   เสี่ยวเถา เจ้าต้องรีบปลอดภัยกลับมาได้แล้ว! สายตาเขาน่ากลัวเกินไป มองข้าจนพรุนไปทั้งตัวแล้ว!


                นางถูกรวบขึ้นอย่างรวดเร็วจนต้องรั้งคอเขาไว้แนบแน่น อากาศรวบตัวบิดเบี้ยวไปเล็กน้อย ก่อเกิดเป็นม่านพลังที่คุ้นชิน เขากำลังใช้พลังของเขาพานางไปจากเรือนหยกเมฆาหมายเลขสอง


   ในช่วงค่ำคืนเช่นนี้ คิดดีไม่ได้เลย!


                “ม..มู่เฉิงเคอ ท่านจะทำอะไร”


                “พาเจ้าไปชมเรือนหอ”


                เขาทำอย่างที่กล่าวเอาไว้ เมื่อควันสีดำสนิทเลือนรางตา จูเยวี่ยหวาซึ่งคลายวิชาเปลี่ยนหน้าโดยไม่รู้ตัว พลันชะงักงัน ได้แต่มุดใบหน้ากับอ้อมอกไม่กล้าแสดงตัวออกมา


                “คารวะนายท่าน!” เสียงเซ็งแซ่ดังออกมาจากรอบทิศทาง ผู้คนในชุดสีเทาดิ้นไหมเงินลวดลายดอกซิ่งโขกศีรษะคำนับอย่างพร้อมเพรียง กระทั่งเจ้าสำนักจิ่วผิงผู้โอ้อวดหยิ่งผยองยังโขกศีรษะเต็มขั้น ทุกสายตาจ้องมองที่นายท่านอย่างตกตะลึง


                บรรยากาศกดดันแผ่กระจายอีกครั้ง พลันเมื่อสัมผัสถึงความเกรี้ยวกราด น้ำเสียงเปี่ยมความเคารพก็ดังขึ้นอีกครั้ง “คารวะนายหญิง!


                ท่านประมุขผู้เกรียงไกรเหนือผู้คน กำลังโอบอุ้มหญิงงามอย่างทนุถนอม ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าสตรีผู้นี้คือนายหญิงที่ท่านสือจี๋กล่าวชื่นชมไม่หยุดปากอยู่ครึ่งปี!


                นายท่านสั่งให้สร้างตำหนักเหลิ่งเตี้ยนนับตั้งแต่พบนาง คนในพรรคเร่งมือจนไม่ได้หลับได้นอน มาวันนี้เพื่อให้นายหญิงได้พักผ่อนอย่างสบายกาย นายท่านถึงกับใช้วิชาชั้นสูงโยกย้ายทั้งตำหนักมาจากทวีปต้นกำเนิด รวมถึงผู้คนในอาณัติมาเพื่อรับใช้คู่หมั้น!


                ความโปรดปรานเหล่านี้เป็นที่ประจักษ์แล้ว!


                “อ..เอ่อ มู่เฉิงเคอ ท่านเล่นใหญ่เกินไปหรือเปล่า” จูเยวี่ยหวาดึงตัวลงจากการโอบอุ้มของเขา กวาดตามองผู้คนกว่าร้อยชีวิตเคารพยกย่องเกิดความรู้สึกประหลาดในใจ แม้นางชอบโอ้อวดฐานะจอมปลอมเมื่อครั้งอยู่แคว้นเยี่ย นั่นก็เพราะคนพวกนั้นไร้ความจริงใจ อีกทั้งทำไม่ได้กับคุณหนูคนโง่ไว้มาก


                แต่คนเหล่านี้เต็มไปด้วยความศรัทธาต่อมู่เฉิงเคอ กระทั่งมอบความเลื่อมใสให้กับนาง นางจึงรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาเล็กน้อย พวกเขาทำเหมือนนางแต่งเข้ามาแล้ว


                นางเป็นคู่หมั้น! ไม่ใช่ภรรยา!


                ด้วยเหตุนี้ ชีวิตบนเกาะซานไห่ของจูเยวี่ยหวาจึงมีอยู่สองฐานะ หนึ่งคือนายหญิงตำหนักเหลิ่งเตี้ยน อีกหนึ่งก็คือศิษย์คนสำคัญ ล้วนแต่เป็นสถานะที่พิเศษทั้งสิ้น!


*************************

เบลอกว่านี้ไม่มีอีกแล้วค่ะแม่ แงงงง


เพจค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.407K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,883 ความคิดเห็น

  1. #2811 เคะ_ไงครับ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 12:04
    อยากรู้ว่าทำไมน้องต้องเปลี่ยนหน้าด้วยอ่า~~~~ อย่างงี้ท่านตาจะจำได้หรอ?
    #2,811
    1
    • #2811-1 Yokk-5784luna(จากตอนที่ 52)
      28 เมษายน 2564 / 13:42
      น้องต้องเปลี่ยนหน้าเพราะสวยเกินไปค่ะ จะเป็นภัยได้ ส่วนเรื่องที่ว่าท่านตาจะรู้มั้ย อันนี้อาจจะรู้จากสายเลือดก็ได้นะคะ หนูเพียงแค่เดาๆเท่านั้น
      #2811-1
  2. #2715 fern171737 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 18:11

    รออยู่น้าาา

    มาอัพหน่อยเหอะ

    #2,715
    0
  3. #2566 What&Why (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 00:54
    ข้าคุณหนูก็อยากมีคู่หมั้นดีเลิศเช่นนี้บ้าง แต่นายท่านนั้นมีเพียงหนึ่ง ฉะนั้นขอท่านหมอไป๋หลงให้ข้าเถิด
    #2,566
    0
  4. #2455 1988yongsi (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:53
    ฟินนนนความไม่ธรรมดา​
    #2,455
    0
  5. #2352 talk_to_me (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:21

    โอ๊ยยยย อิจฉา... สถานะดีเริ่ดดดดด
    #2,352
    0
  6. #2342 Toey_y (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:04
    ทำไมมีความรู้สึกไม่อยากให้นางเอก เปลี่ยนหน้าอ่ะ5555
    #2,342
    0
  7. #2275 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:00
    ท่านประมุขขขข เล่นใหญ่อ่ะ
    #2,275
    0
  8. #2271 molja (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:06

    ท่านประมุขออกมาทีไร ไม่มีคำว่าธรรมดาอยู่ในระบบ เว๋อตลอด

    #2,271
    0
  9. #2261 dokao (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:48
    น่าร้ากกกกกมาก
    #2,261
    0
  10. #2258 fleur_de_lis (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:34
    อย่างชอบผู้ชายคลั่งรัก
    #2,258
    0
  11. #2257 kulyasalin2 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:17
    ท่านประมุขนานๆ มาที มาแต่ละที อลังการงานรัก 5555
    #2,257
    0
  12. #2244 mo2ksrwi3_thawe2.ng (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:56
    55555 โดนเหมือนกันทุกคนเลยตรงที่..สะดุด แล้วก็..เอ๊ะ!
    #2,244
    0
  13. #2243 mo2ksrwi3_thawe2.ng (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:55
    ก็ว่าอยู่ว่านี่อ่านข้ามรึเปล่า 55๕
    #2,243
    0
  14. #2226 Wonderful_Beauty (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:00
    รอตอนต่อไปนะตะเป็นกำลังใจให้
    #2,226
    0
  15. #2223 mee (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:35

    เป็นผู้หญิง 2 หน้าหนะ หวาเออร์

    #2,223
    0
  16. #2221 Nattiya Bursnachaitavee (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:57
    ขอบคุณมากค่ะไรท์.
    ้เฮียมู่ท่านจะออกหน้าออกตามากไปไหม??
    #2,221
    0
  17. #2211 chon29 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:43
    ขอบคุณค่ะ
    #2,211
    0
  18. #2210 bright1h (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:43
    ขอโทษนะ ผมเห็นด้วยกับที่ว่าเรื่องเหมือนไม่ประติดประต่อกัน ข้ามไปบางช่วง อ่านแล้วมึนนิดๆ เหมือนรายละเอียดบางช่วงไปหน่อย. , เนื้อเรื่องดีนะ แต่ช่วงมาเกาะใหม่ก็อย่างที่ว่า
    #2,210
    0
  19. #2209 DS. Mimu (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:40
    ก็ว่าทำไมมันข้ามๆ 55
    #2,209
    0
  20. #2207 wadeepanman (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:35
    มีคนตกหลุมเสน่ห์น้องเองนะท่านประมุข
    #2,207
    0
  21. #2206 fangfyfran (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:14
    เนื้อหาไม่ติดไม่ต่อกันเท่าไรในความรู้สึกนี่นะ
    #2,206
    1
  22. #2204 เจ้ามายา (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:52
    ศิษพี่ ระวังมู่เฉิงเค่อ 555555
    #2,204
    0
  23. #2203 user321 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:50

    ม่ายยยยยยยยนะ
    #2,203
    0
  24. #2202 khanaa1a (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:41

    กำลังหนุกเลย....
    #2,202
    0
  25. #2201 phattaraponn (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:39
    สู้ๆค่ะไรท์ ค้างงงงงอย่างแรง
    #2,201
    0