ฮูหยินประมุขมาร

ตอนที่ 46 : บทที่ 045 l หมอเทวดาไป๋

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33,357
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,179 ครั้ง
    3 ก.พ. 63


45


  

                งานชมใบแปะก๊วยเปลี่ยนสีจัดขึ้นอย่างเงียบเชียบทว่าหรูหราโอ่อ่า วังหลวงกั้นเขตล้อมรอบต้นแปะก๊วยพันปีด้วยรั้วหยกกักพลัง ยามเมื่อสายลมโบกพลิ้วกลีบรูปพัดสีรุ้งขยับไกวงดงามอย่างมาก


                กลิ่นอายพลังหนาแน่นอบอวลทั่วงาน พลันเมื่อโฉมงามปานล่มเมืองปรากฎตัว ความสนใจต่อพลังบริสุทธิ์ของแขกเหรื่อก็สลายหายไป นางเป็นคุณหนูตระกูลใด เหตุไฉนพวกเขาจึงไม่เคยพบพาน


                ซีหยางอวี่ไม่ต้องการให้เหล่าคุณชายมองหญิงในใจของตนนานนัก เขาคิดไปต้อนรับด้วยตัวเอง ทว่ากลับถูกพระมารดารั้งตัวไว้ ด้วยเหตุผลที่ว่าเขามีคู่หมั้นคู่หมายอยู่แล้ว ไม่สมควรแสดงออกมากจนเกินไป


                หากมีโอกาสเขาจะรีบถอนหมั้น หย่าขาดโดยไวที่สุด


                เมื่อนึกถึงช่วงเวลาที่มีหญิงงามเคียงข้าง ในใจก็เกิดความปีติยินดี


                จูเยวี่ยหวาก้าวเดินอย่างอ่อนช้อย อากัปกิริยาของนางสูงศักดิ์ยิ่งกว่าองค์หญิงในวัง ข้างกายนั้นคือเด็กหญิงวัยสี่ขวบหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูคนหนึ่ง จับจูงกันมาถึงลานชมไม้เปลี่ยนสี


                ดุจภาพจากสวรรค์ ทั้งสองมีกลิ่นอายสูงส่งเกินมนุษย์ทั่วไป


                เสี่ยวเถาไม่สนสายตารอบด้าน ไม่ให้ความสำคัญกระทั่งความคิดในใจเหล่านั้น นางสนใจเพียงสรรพคุณโอสถ “นายหญิง เจ้าใบสีรุ้งเหล่านี้เป็นของดีเทียวล่ะ หากได้เป็นส่วนผสมพิษสลายร่าง จะต้องทวีผลรุนแรงยิ่งขึ้น”


                “พิษสลายร่าง? น่ากลัวเกินไปแล้ว เจ้าคิดทำสิ่งใดอยู่กันแน่” มันไม่ใช่สิ่งที่สมควรขาย กล่าวให้ถูกคือนำไปค้าขายไม่ได้!


                “ฮึ่ม! หากเป็นธูปหอมเพิ่มสมาธิล่ะ”


                ดวงตากระจ่างใสจับจ้องที่ใบสีรุ้งหลายร้อยใบ เกิดความคิดบางอย่างในใจ “แม้ข้าจะพอเป็นเงินทองอยู่บ้าง แต่บนเกาะซานไห่ พวกเรายังนับว่าเป็นคนธรรมดา ไม่ใช่คนร่ำรวย! หากคิดจะสร้างภูเขาทองคำก็มีแต่ต้องหาสินค้าใหม่ ในตารางโอสถที่เจ้ามอบมาให้ ข้าเองก็สนใจธูปหอมเพิ่มสมาธิอยู่ไม่น้อย”


                “ท่านนับว่ามีสายตาที่ดี!


                หนึ่งนายหนึ่งภูติมองใบแปะก๊วยด้วยแววตาเปล่งประกาย คนรอบด้านกลับมองเห็นว่าทั้งสองรู้ถึงความล้ำค่าของสมบัติคู่แคว้นมากกว่าพวกเขา ทว่าในความจริง คนหนึ่งกำลังมองเห็นกองโอสถประหลาด ส่วนอีกคนมองเห็นภูเขาทองคำ!


                พริบตานั้นเองฝูงชนก็แตกตื่น เมื่อหมอเทวดาผู้เลื่องชื่อมาถึงวังหลวง แม้หมอเทวดาผู้นี้จะไม่ได้โด่งดังไปทั่วแคว้น แต่ชนชั้นสูงรู้จักเขาดี เนื่องด้วยไม่นานมานี้เขาได้ช่วยชีวิตฮ่องเต้เอาไว้


                ชั่วขณะนั้นเอง ร่างของโฉมงามปานล่มเมืองถูกคุณหนูสามสี่คนเบียดจนล้ม ทว่าด้วยพลังของนางจะล้มได้อย่างไร หากไม่ได้ตั้งใจ!


                กล่าวให้ถูกก็คือ นางดีดเสียงผีผากล่อมจิตในใจสะกดคนเหล่านี้


                พลันเมื่อร่างอรชรอ่อนช้อยทรุดอยู่บนพื้นต่อหน้าหมอเทวดาแซ่ไป๋ เสียงเซ็งแซ่ก็ยุติลง เสี่ยวเถากุมหน้าผากเหน็ดเหนื่อยใจอย่างยิ่ง โชคดีที่นางหลอกล่อสือจี๋ให้ไปค้นหาสมุนไพร


   ไม่เช่นนั้น...


                จูเยวี่ยหวายกนิ้วหัวแม่มือให้ตัวเองในใจ บทบาทนางร้ายยั่วยวนพระเอกเหมาะสมกับนางอย่างมาก ด้วยสถานการณ์นี้ นางจะใช้มันสืบหาตัวตนลูกค้าประจำคนนี้เอง


                พลันนั้น สองข้างทางก่อนถึงตัวโฉมงามก็แหวกออก บุรุษในอาภรณ์สีม่วงอ่อนดิ้นไหมทองลวดลายเมฆพลิ้วก้าวมาถึงตัวสตรีที่ล้มอยู่กับพื้นแล้ว เมื่อพบว่าเป็นใครนัยน์ตาเรียบนิ่งก็สั่นไหว


                “เป็นท่านนี่เอง”


                “เป็นข้า” ไป๋หลงกล่าวทีเล่นทีจริงน้ำเสียงทุ้มใส “มา ให้ข้าช่วยประคองเจ้าไปพัก”


                “รบกวนท่านแล้ว” ถึงเวลาจริง ในใจจูเยวี่ยหวากลับปรากฏความละอายขึ้นเล็กน้อย ดูเหมือนนางจะเล่นใหญ่เกินไป! เมื่อถูกพาไปพักห่างไกลสายตามากมาย จึงกระแอมไอกล่าวถาม “ท่านคือ?”


                “คนทั่วไปเรียกข้าว่าไป๋หลง เป็นคนธรรมดา”


                คนธรรมดา! ใครจะเชื่อได้ลง!


                สายลมพัดพากลิ่นเครื่องหอมอ่อนอบอวล ในเวลาเดียวกันนั้น ไป๋หลงก็ทรุดเข่าลงลูบหัวเข่าของหญิงสาวซึ่งเต็มไปด้วยโลหิต เขาใช้ผ้าขาวผืนบางพันรอบแผล ชั่วอึดใจแสงประกายเขียวสว่างก็ส่องประกายไปทั่วระยะสามหลา จะรอยแผลหรือความเจ็บปวดล้วนมลายหายไป


                “น่าเสียดาย ที่ร้านยาของเจ้าไม่มีโอสถล้ำค่าอีกแล้ว”


                “ท่านหมอเทวดาเก่งกาจเพียงนี้ ยังต้องการโอสถประหลาดของร้านยาสุ่ยหมิ่นอีกหรือ” สิ่งนี้ก็คือเป้าหมายของนาง นางยังเหลือโอสถของเสี่ยวเถาเป็นกองภูเขา!


                บัดนี้ได้โรงประมูลซิงหมิงเป็นคู่ค้าแล้วก็จริง แต่นางไม่ควรผูกขาดที่เดียว


                อีกฝั่งหนึ่งเสี่ยวเถากลืนผลส้มไปจับจ้องภาพตรงหน้าไป พลันภาพเบื้องหน้าคล้ายเป็นเปลี่ยนไป นายหญิงในนั้นสวมอาภรณ์สีขาวของนักโทษใต้ตาคล้ำใบหน้าซีดเซียวลูบท้องที่ใกล้คลอดเต็มที ส่วนบุรุษในอาภรณ์ม่วงนั้นสวมอาภรณ์สีเทาดิ้นไหมน้ำเงินลวดลายมังกร พวกเขาเสมือนคนแปลกหน้า มองกันด้วยแววตาห่างเหิน


                เป็นภาพประหลาดที่แสนคุ้นเคย


                จูเยวี่ยหวาพูดคุยกับลูกค้าประจำเ พื่อหาหนทางสร้างเส้นทางภูเขาทองคำอีกหลายคำ พลันเมื่อได้มีโอกาสมองเขาอย่างตั้งใจก็ตกตะลึงไม่น้อย บุรุษผู้นี้รูปโฉมไม่ธรรมดา แค่ใบหน้าของเขาก็เพียงพอจะสั่นสะเทือนหกภพแล้ว เขาเกือบจะสูสีกับมู่เฉิงเคอเลยทีเดียว


                แต่เหตุใดนางต้องนึกถึงคนคนนั้นด้วย!


                นางหันซ้ายขวาบีบอกไว้แน่น หัวใจนางเต้นแรงอย่างมาก นางกำลังกลัวคนโรคจิตเข้าใจผิดไปในทางเดียวกับสือจี๋? เห็นชัดว่ามู่เฉิงเคอมีอิทธิพลเกินไปแล้ว!


                “ท่านหมอเทวดาไป๋!” เสียงเล็กแหลมดังมาแต่ไกล เมื่อจูเยวี่ยหวาหันไปเห็นก็พบว่าเป็นเซี่ยหมิ่นหลันอริคนเก่า คุณหนูเซี่ยคนนี้สวมอาภรณ์ผ้าไหมสีส้มสะท้อนแสงปักลวดลายกล้วยไม้ สีหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจ พลันเมื่อมาถึงหน้าบุรุษที่ชื่นชอบกลับต้องชะงักไป


                หญิงโง่จากสกุลจู?


                “เจ้าหาญกล้าอย่างยิ่ง!” คนโง่ถึงกับกล้าเผยอหน้ามาพบเซี่ยหมิ่นหลันคนนี้ ราวกับหลงลืมอดีตไปว่าเคยทำสิ่งใดไว้ ราวกับลืมไปว่าผู้ใดเป็นใหญ่ในแคว้นตง “ทหาร! มาจับผู้บุรุกคนนี้ไปสำเร็จโทษ!


                จบคำของเซี่ยหมิ่นหลัน ซีหยางอวี่ที่ลักลอบมองหญิงในดวงใจอยู่ตามลำพังกับหมอเทวดา ก็ถือโอกาสแสดงไมตรีเพิ่มคุณค่าในสายตาหญิงงาม เขายอมออกมาจากหลังต้นไม้กล่าวเสียงทรงอำนาจ “เทียบเชิญจากเปิ่นหวางไร้ความหมาย?”


                เซี่ยหมิ่นหลันเลิกคิ้ว มองคู่หมั้นแวบหนึ่งแล้วหันไปจ้องมองหญิงโง่สกุลจูอีกครั้ง บุรุษที่นางสนใจหญิงโง่ก็ได้ไปครองทั้งหมด ไม่ว่าจะท่านประมุขหรือหมอเทวดา! กระทั่งคู่หมั้นของนาง หญิงแพศยาคนนี้ก็ยั่วยวนจนสำเร็จ?


                มากเกินไปแล้ว!


                “แคว้นตงมีกฎแคว้น ไม่อาจมอบความตายให้ผู้ฝึกปราณได้โดยไร้ความผิด ทว่ามีสิ่งที่เรียกว่าการประลองวัดฝีมืออยู่ คุณหนูผู้นี้ต้องการประลองกับเจ้า!


                เซี่ยหมิ่นหลันคิดมอบความตายให้หญิงแพศยาคนนี้


                จูเยวี่ยหวาปิดปากหาว สิ่งที่สำคัญกับนางก็คือสืบตัวตนหมอเทวดาไป๋ไปจนถึงใบแปะก๊วยสีรุ้ง ไม่มีเวลาเล่นสนุกกับคุณหนูเซี่ยผู้เอาแต่ใจหรอก “เจ้าไปท้าทายผู้อื่นเถอะ ข้าไม่ว่าง”


                “เจ้า! เจ้ากล้ารึ!


                ซีหยางอวี่ทอดถอนหายใจเบื่อหน่ายกับนิสัยคู่หมั้น ทำได้เพียงรั้งไม่ให้สตรีผู้นี้หาเรื่องหญิงในดวงใจของเขา “เซี่ยหมิ่นหลัน พอได้แล้ว”


                “เหอะ! องค์รัชทายาท ท่านมิใช่คนทะเยอทะยานคนหนึ่งหรอกรึ! ท่านไม่พึงพอใจในฐานะรัชทายาทแคว้นตง ประสงค์ไปไกลกว่านั้น สตรีผู้นี้เป็นเพียงคนโง่จูเยวี่ยหวาที่ถูกเลื่องลือไปทั่วสี่แคว้น คู่ควรกับท่านรึ!” เซี่ยหมิ่นหลันรู้จักคู่หมั้นของนางดี บัดนี้แม้ลุ่มหลงรูปโฉมของหญิงโง่แล้วอย่างไรล่ะ


                หากได้รู้ถึงเชื่องเสียงของนาง ยังจะคิดครอบครองนางอีกหรือ!


                ทว่า แทนที่ซีหยางอวี่จะรังเกียจดูแคลนคุณหนูสามสกุลจู กลับกลายเป็นว่าเขายิ่งต้องการปกป้องทะนุถนอมนาง พึมพำน้องหวาในลำคออยู่หลายคำ


                จูเยวี่ยหวาคิ้วกระตุก พยายามนึกถึงอดีตของหญิงโง่ คล้ายกับมีคนผู้นี้อยู่แวบหนึ่ง


                สวรรค์! นางไม่ต้องการดวงดอกท้อ นางต้องการภูเขาทองคำเข้าใจหรือไม่!


                ราวสวรรค์รับรู้ความต้องการ เซี่ยหมิ่นหลันพลันเหลือบสายตาไปยังต้นแปะก๊วยกล่าวเสียงดูแคลน “เจ้าคงจะเพิ่งเคยได้ยลต้นไม้คู่แคว้น หากเจ้ากล้าเดิมพัน คุณหนูผู้นี้จะขอพนันด้วยต้นไม้พันปีต้นนี้เป็นอย่างไร”


                ดวงตากระจ่างใสเป็นประกาย ก่อนจะพยักหน้ารับคำท้า นางพลั้งปากกล่าวเสียงแผ่วเบาว่า “โธ่! ใบหน้าเจ้าเพิ่งหายดีแท้ ๆ”



 

*************************




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.179K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,885 ความคิดเห็น

  1. #2451 1988yongsi (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:34
    ได้หรอต้นไม้คู่แคว้นเชียวหนา
    #2,451
    0
  2. #1847 kulyasalin2 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:56
    หือ ได้ข่าวว่าแค่คู่หมั้น นางเอาของล้ำค้าไปเป็นข้อต่อรองได้เหรอ? ตกลงใครโง่กันแน่นะนี่ ......สามีก็ง่านยุ่งจริงๆ โผล่มานิดนึง
    #1,847
    0
  3. #1739 FerinFern (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:10
    แล้วเซี่ยหมิ่นหลัน เป็นแค่คู่มั่นองค์รัชทายาท

    มีสิทธิอะไรเอาต้นไม้คู่แค้นเป็นของเดิมพันได้อ่า

    สงสัย
    #1,739
    2
    • #1739-1 FerinFern(จากตอนที่ 46)
      4 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:15
      คู่หมั้นสิ!!!
      #1739-1
    • #1739-2 FerinFern(จากตอนที่ 46)
      4 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:16
      ต้นไม้คู่แคว้นสิ!!!!

      ตลกตัวเองจะเม้นยังพิมพ์ทั้งง่วงๆ 555
      #1739-2
  4. #1738 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:01

    รอต่อนะคะ
    #1,738
    0
  5. #1736 Angiemammy (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:40

    555 ชอบๆๆค่ะ

    #1,736
    0
  6. #1731 นกยูง-มายา (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:43

    มีความหลังอะไรกันนน

    #1,731
    0
  7. #1729 KimHyoon-a (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:13
    ขออนุญาตนะคะไรท์คือแบบนางเอกคือเห็นทุกอย่างเป็นเงินอย่างเดียวเลยมันดูแปลกๆไปนิดสงสารพระเอก #นิยายปูทางมาโอเคเลยค่ะ
    #1,729
    2
    • #1729-1 หนิงฮวา(จากตอนที่ 46)
      3 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:14
      น้องความรู้สึกช้าค่ะ อดใจรออีกนิดเดียวน้า อย่าเพิ่งทิ้งกันนะคะ
      #1729-1
    • #1729-2 kikijajakiki(จากตอนที่ 46)
      4 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:32
      เราชอบนะ ตลกดี ไปกันได้กับเสี่ยวเถา วงวารแมว 555
      #1729-2
  8. #1725 nae_tae (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:20
    รอค่าา
    #1,725
    0
  9. #1724 Sasichi (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:09
    ต้นไม้พันปีเป็นของวังหลวงไม่ใช่หรอ ขอฮ่องเต้แล้วยัง
    #1,724
    0
  10. #1723 waradon38 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:04
    ตอนนี้อ่านแล้วไม่ค่อยน่าติดตามเหมือนตอนก่อนอะ
    #1,723
    0
  11. #1722 iiiammm. (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:58
    ถ้าเป็นผู้ก็ไม่เอา แต่เป็นภูเขาทองสู้ตาย
    #1,722
    0
  12. #1721 เหมียวน้อย (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:40
    เราไม่ค่อยชอบนิสัยชอบอ่อยไปเรื่อยกับเห็นทุกอย่างเป็นเงินเป็นทอง บางครั้งความรู้สึกก็สำคัญกว่านะ การที่เราได้รับความรักจากใครซักคน(ที่ไม่ใช่คู่แค้น)ไม่ว่าจะสั้นหรือยาวก็ล้วนเป็นสิ่งที่น่ายินดีทั้งนั้น บอกตรงๆว่าเริ่มสงสารพระเอกเพราะนางเอกดูไม่ค่อยเห็นค่าพระเอกเท่าไร
    #1,721
    0
  13. #1720 ning792528 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:31

    รับพนันเอาต้นไม้พันปีเลยหวาเออร์

    #1,720
    0
  14. #1717 Xerosxz (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:17
    อันนี้ไม่ใช่การติแต่เป็นการแนะนำจากมุมมองของผม ลองลดนิสัยที่จ้องแต่จะหาเงินเพิ่มเป็นผจญแทน น่าจะอ่านแล้วลื่นไหลมากกว่านี้ เพราะตอนนี้เห็นนางออกผจญภัยแต่เอาแต่จ้องจะหาเงินเพิ่มโดยไม่มีเป้าที่หาไปทำไม หามาแล้วเอาไปทำอะไร มันอ่านแล้วแบบ นี้ก็แค่ขี้งกคนหนึ่งที่แมรี่ซู ก็แค่คำแนะนำ ทำก็ได้ไม่ทำก็ได้ โดยรวมเนื้อเรื่องยังดีอยู่ ถ้าเนื้อเรื่องมันเลยจุดที่ผมรับได้ไปแล้วเดียวผมเลิกอ่านไปเอง
    #1,717
    4
    • #1717-2 กินชาดอง(จากตอนที่ 46)
      3 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:08
      คิดเหมือนกัน ไปพวกสายเก็บเวลต่อสู้ อะไรพวกนี้ดีกว่า อยารวยแต่ รวยไปทำไม มันไปไม่สุดสักทาง จะค้าขาย หรือจะผจญภัย หรือมีปมลึกลับ แนะนำนะครับ แต่ชอบต้นเรื่องปูมาดีมากครับ ยังติดตามอยู่ นะ รอพัฒนาการไปเรื่อยๆ
      #1717-2
    • #1717-3 *~สมองกลคนโง่~*(จากตอนที่ 46)
      3 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:59
      คิดเหมือนกันเลยค่ะ แรกเริ่มปูเรื่องมาดีมาก แต่ตอนรู้ว่าความน่าติดตามและสนใจไม่เท่าตอนแรกแล้ว
      #1717-3
  15. #1716 หมีโซบะ (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:07
    ลงเรือนายท่านมู่ไปแล้วเรียบร้อยจ้าา ไม่เปลี่ยนใจแน่นอนน
    #1,716
    0
  16. #1715 pook1819 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:02
    ของเดิมพันดีใช่ย่อย อิอิ
    #1,715
    0
  17. #1713 hannybrain (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:55
    เมื่อไหร่จะได้เจอญาติ
    #1,713
    0
  18. #1712 SansuneeSaekram (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:47
    จัดให้หนักๆ ให้สมกับที่นางต้องการ
    #1,712
    0
  19. #1710 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:22
    ได้ของมาอีกแล้ววว รวยยยย
    #1,710
    0
  20. #1709 MeawMeaw31 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:22

    ขอบคุณค่ะ
    #1,709
    0
  21. #1707 JikkoHza Xuounoy (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:07
    จัดหนักๆ จัดเต็มๆ
    #1,707
    0
  22. #1706 usaonly (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:00

    หมิ่นหลันยังไม่เข็ด เดี๋ยวเยอดีอีกจนได้. 555

    #1,706
    0
  23. #1705 CTCB. (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:49
    ซวยแท้55555
    #1,705
    0
  24. #1704 luckyJum (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:43
    เข้าทางละ555
    #1,704
    0
  25. #1703 veevi20 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:34
    อ้าวหนี้ใบแปะก๊วยก็หมดซิ5555
    #1,703
    0