ฮูหยินประมุขมาร

ตอนที่ 42 : บทที่ 041 l เสี่ยวเถา เจ้าตัวแสบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35,821
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,225 ครั้ง
    30 ม.ค. 63


41



 

                บนแท่นนอนในกระโจมปรากฏชายหญิงกอดรัดหลับตาพริ้มสีหน้ามีความสุข เสื้อไหมตัวนอกร่วงหล่นสู่พื้นบ่งบอกถึงเรื่องราวเหนือจินตนาเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา ยามแสงอาทิตย์ทะลุผ่านม่านกั้นบังเกิดภาพงดงามไม่ต่างจากภาพวาด ประจวบเหมาะกับคนสนิทมาเรียกผู้เป็นนาย จึงได้เห็นภาพนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้


   สือจี๋พอฉากทิ่มทางลูกตาฉากนี้ก็ร้องลั่น “น...นายท่าน?”


   ร่างสองร่างในแท่นนอนยังคงนิ่งสงบจมอยู่ให้ห้วงนิทรา เขาจึงสะบัดอาภรณ์สีเขียวแก่ของตัวเองให้เข้าที่ แล้วกระแอมไอในลำคอสองสามทีก่อนตะเบ็งเสียงกึกก้อง “นายท่าน!


   สิ้นเสียงนี้ กระบี่ยวนเสียนข้างเตียงไม้ก็พุ่งสู่หน้าผู้ก่อความรำคาญ สือจี๋สะดุ้งโหยงรีบหลบหนีจากดาบคู่กายผู้เป็นนาย วุ่นวายไปถึงกระโจมด้านข้าง


                ในเวลาเดียวกัน เสี่ยวเถานั่งกินปลาสามรสอย่างเอร็ดอร่อย เมื่อเห็นคนเพี้ยนหนีกระบี่หรูหราสูงส่งก็เกาศีรษะ สีหน้าเอือมระอา “เจ้าคนเพี้ยนสือจี๋ เจ้าไปหาเรื่องผู้ใดมา”


                “จะใครล่ะ นอกจากนายท่าน ข้าเพียงปลุกนายท่านตามเวลา ไม่ได้ทำผิดแม้เพียงกระผีกเดียว” คนเพี้ยนส่งเสียงกระซิกน่าเห็นใจไป หนีจากกระบี่ยวนเสียนไป


                มองจากสวรรค์ก็รู้ว่าเป็นคำลวง


                แต่เพราะน่ารำคาญเกินไป เสี่ยวเถาจึงส่งเข็มเงินหยุดกระบี่ ซึ่งก็ได้ผลเป็นอย่างดี หากนายท่านไม่มาด้วยตัวเอง นางก็พอจะหยุดเศษเสี้ยวพลังเหล่านี้ได้อยู่บ้าง


                แต่มากกว่านี้เห็นทีจะไม่ไหว!


   “เจ้าคนโกหก เห็นอยู่ว่าเจ้าทำมากกว่านั้น” หากนายท่านออกโทสะได้ง่ายปานนี้ เจ้าคนเพี้ยนคงตายไปหมื่นครั้งแล้ว เสี่ยวเถาส่ายหน้าระอาไม่สนสือจี๋ แล้วยกดื่มน้ำแตงโมดื่มอย่างสบายใจ


   “ข้าพูดจริงทุกคำ ต้องเป็นเพราะขัดขวางคู่รักเข้าหอ ข้าจึงถูกลงโทษ!


   พลันนั้น น้ำแตงโมแสนหวานอร่อยก็พุ่งจากปากเล็ก ๆ น่ารักของเสี่ยวเถา เข้าปะทะเต็มใบหน้าของคนเพี้ยนไปถึงลำคอ ดวงตากลมน่ารักไม่สนสีหน้าราวกับปลาหลี่ถูกแมวจับจ้องของอีกฝ่าย สนเพียงคำสองคำ เข้าหอ


   จบกัน! นางตายแน่ บัดนี้ตายแค่ครึ่งเดียว แต่หากนายหญิงรู้ว่านางเป็นต้นเหตุ ได้ตายของจริงแน่


   “ไม่ได้แล้ว ข้าต้องกลายร่าง” สุดสิ้นคำนี้แสงสว่างก็วาบไปทั่วกระโจม บนพื้นปรากฏแมวขนปุยตัวน้อยสีขาวบริสุทธิ์ สือจี๋ย่นหัวคิ้วปรับท่าทางจากซุกซนเป็นเคร่งขรึม


   เอาล่ะ เรื่องนี้ไม่ปรกติแล้ว เหตุใดน้องสาวบุญธรรมของนายหญิงจึงกลายเป็นแมวได้


   นางไม่ใช่คนธรรมดาหรือผู้ฝึกปราณทั่วไป? หรือนางจะสืบสายเลือดปีศาจมา?


   “ยืนโง่อยู่ทำไม! เมี๊ยว! รีบลากนายท่านมากระโจมนี้สิ! เมี๊ยว!


----------------------------------

 

เมื่อจูเยวี่ยหวาลืมตาตื่น เวลาก็ล่วงเลยมาถึงยามเซินแล้ว รถม้าเคลื่อนตัวมาถึงแคว้นตงในที่สุด เดิมทีนางต้องจ่ายค่าผ่านทางถึงสองร้อยตำลึงทอง โชคดีมีประมุขสำนักจิ่วผิงร่วมขบวนรถม้าด้วย แคว้นตงจึงไม่ได้ก้อนเงินจากนางแม้แต่ตำลึงเดียว!


สิ่งที่น่าแปลกก็คือนางจำเรื่องราวเมื่อวานไม่ถนัดนัก เสี่ยวเถาจู่ ๆ ก็กลายเป็นแมวตัวน้อยหลบอยู่แต่ในมิติ ส่วนคนโรคจิตมู่เฉิงเคอก็เอาแต่มองนางด้วยสายตาที่ผิดไปจากปรกติ


“ท่านประมุข ใบหน้าข้าคนนี้มีสิ่งใดติดอยู่หรือ?”


“ไม่มี” เขาตอบสั้น ๆ สีหน้าเจือร่องรอยบางอย่างที่ดูแล้วไม่น่าไว้ใจ หญิงสาวหรี่ตาจับผิดไม่ยอมปล่อยผ่าน เขาจึงหัวเราะในลำคอกล่าวต่อว่า “มีเพียงความงามของเจ้า”


ไอหยา! ใจนางจะสั่นกับคำเกี้ยวเหล่านี้ไม่ได้!


“ฮึ่ม! ท่านแม่ฝากฝั่งให้ท่านมาส่งข้าถึงแคว้นตง ต่อไปเราก็แยกย้ายกันได้!” จูเยวี่ยหวาไม่เพียงกล่าวตัดขาดแยกทาง นางยังวางดาบยวิ๋นเซียนไว้บนมืออีกฝ่าย เมื่อคิดจะดึงแหวนหยกบนนิ้วออก ก็ถูกรวบตัวเข้าสวมกอดเข้าเสียแล้ว


มู่เฉิงเคอกอดหญิงสาวไว้แน่น ไม่อาจปล่อยนางออกห่างจากตัวเขา เขาเกิดความรู้สึกราวกับว่านางเคยกระทำเช่นนี้มาก่อน เคยคิดจะถอดแหวนวงนี้ที่เขามอบให้มาก่อน “แหวนวงนี้เป็นสิ่งเดียวที่ติดตัวเปิ่นเสินมาตั้งแต่กำเนิด เจ้าเป็นผู้เดียวที่คู่ควรกับมัน”


เขาเกิดมาพร้อมแหวนหยกม่วงเมฆา เมื่อได้พบนางคล้ายกับแหวนวงนี้พบเจ้าของเดิม


แม้ความรู้สึกนี้ยากจะควบคุม แต่เขาก็พยายามมาตลอด พยายามเว้นช่องว่างไม่ให้นางอึดอัด ในขณะเดียวกันก็คอยกำจัดขวากหนามให้นาง ก็เพียงเป็นสิ่งที่นางต้องการ เขาก็พร้อมจะทำเพื่อนาง


ยกเว้นเพียงสิ่งเดียว...คือแยกจากนางไป


“ไม่ถอดก็ไม่ถอด ท่านปล่อยข้าได้หรือยัง?”


เมื่อถูกปล่อยตัวจากอ้อมกอด จูเยวี่ยหวาถอยหลังสามก้าว เกิดนึกแปลกใจขึ้นมาเล็กน้อย แม้คนโรคจิตจะถึงเนื้อถึงตัวนางหลายหนแต่ก็มีความเกร็งอยู่บ้าง ไฉนครั้งนี้จึงลื่นไหลผิดปรกติ


ดวงตากระจ่างใสจับจ้องที่ดาบยวิ๋นเซียนที่เขาส่งให้นางอีกครั้ง แล้วร้องถามว่า “แล้วดาบยวิ๋นเซียนนี่ล่ะ”


“มันเป็นของเจ้า” มู่เฉิงเคอตอบอย่างไม่ต้องคิดคำนึงสิ่งใด มันเป็นของหมั้นที่เขามอบให้ภรรยา เขาจะเอาคืนเพื่อสิ่งใด ตราบใดที่นางครอบครองนางก็คือภรรยาของเขา


จูเยวี่ยหวาย่นหัวคิ้วลูบแหวนหยกบนนิ้วชี้ นางเรียกปิ่นระย้าซึ่งงดงามเป็นอันมากออกมาโบกไปมา “ปิ่นระย้าเจ็ดอัญมณีนี่ล่ะ”


“นั่นก็เป็นของเจ้า”


“ท่านประมุข ท่านร่ำรวยยิ่งนัก ได้เป็นสหายของท่าน คุณหนูอย่างข้าพึงพอใจเป็นอันมาก” นางบอกชัดเจนแล้วว่าจะแยกกันเพียงเท่านี้ คนโรคจิตก็ไม่คิดเอาสมบัติคืน นึกดูแล้วเขาก็ดีกับนางอยู่ไม่น้อย


มู่เฉิงเคอส่ายหน้าถามเสียงแข็ง “ผู้ใดเป็นสหายของเจ้า”


“ท่านน่ะสิ”


“ข้ามิใช่” น้ำเสียงนี้ยิ่งเย็นเยียบ บรรยากาศรอบตัวพลันหนักอึ้งขึ้นมาในเวลานั้นเอง


จูเยวี่ยหวาก้าวถอยหลังอีกหลายก้าว จนแผ่นหลังชนกับอาคารไม้ทรุดโทรดหรือก็คือป้ายชื่อโรงเตี้ยมแถบชายแดนของแคว้นตง นางกำลังไม่สบายใจ คนโรคจิตอาการกำลังจะกำเริบแล้วใช่หรือไม่ เขาไม่ได้ก่อบรรยากาศน่ากลัวมานาน นางก็คิดว่าเขาจะหายดีแล้วเสียอีก


ไอหยา! หุ่นของเขาเรียกสายตาจะตายไป สตรีทั้งแคว้นตงคงได้ตาลุกแววก็คราวนี้


ไม่ได้ ๆ เห็นอยู่ว่าที่แท้แล้วเขามีอำนาจอย่างมาก คนธรรมดาย่อมรับมือไม่ไหว ไม่สมควรตกหลุมรักเขาหรอก!


“ไม่ใช่ก็บ้าแล้ว หากไม่ใช่สหาย เจ้าจะเป็นคนแปลกหน้าหรือไง”


“สหาย เขาจูบกันได้หรือไม่?”


“คนโรคจิตแซ่มู่ หากจูบกันจะเป็นสหายได้อย่างไร สมควรเป็นคู่หมั้นหรือไม่ก็สามีภรรยา สหายเขาไม่จูบกัน! เจ้าเลิกหวังเถอะ!


เขาคิดจะจูบนาง? จูบแรกของนางจะถูกคนโรคจิตชิงไปไม่ได้ เหตุไฉนคนผู้นี้จึงต้องดื้อด้าน คิดครอบครองความงาม เฮ้อ! เป็นคนสวยใช้ชีวิตลำบากเหลือเกิน!


“หืม? เช่นนั้นสามีกับเจ้า ก็ไม่ใช่สหายกัน”


“...” หมายความยังไง จูเยวี่ยหวาขมวดคิ้วไม่เข้าใจความหมายนี้ พลันเมื่อภาพเมื่อคืนแล่นเข้าสมองเป็นฉากเป็นตอน เกิดภาพนางกล่าวถึงคนโฉดที่สมควรสับเป็นชิ้นให้สุนัขกินคนนั้น เกิดภาพนางยั่วยวนเขาแล้วเสียจูบแรกให้เขา กระทั่งไม่พอใจที่เขาหยุด


นี่มันอะไรกัน!


ใบหน้างดงามของจูเยวี่ยหวาพลันร้อนผ่าว นางเปล่งเสียงสูงดังลั่น “เสี่ยวเถา เจ้าตัวแสบ!

 

 

*************************

ตอนนี้สั้นหน่อยนะคะ ต้องตัดฉากตรงนี้ ฮืออ


เพจค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.225K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,884 ความคิดเห็น

  1. #2851 BURANEE (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 มกราคม 2564 / 15:32
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-big-10.png รออยู่นะค่ะ
    #2,851
    0
  2. #2447 1988yongsi (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:53
    อ้อออ!! ตอนแรกที่เจอกันแล้วพิมู่แก้ผ้า​ พิมู่ปล่อยพลังกดดันคล้ายตอนหึงเสี่ยวหวานี่เองเลยเข้าใจผิดว่าพิมู่จะแก้ผ้าเหมือนตอนเจอกันคราแรกจนได้ฉายาโรคจิตชิมิ
    #2,447
    0
  3. #2335 -Primroses8205- (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:23
    งานเข้าแล้วเจ้าแมวน้อย555555
    #2,335
    0
  4. #2004 baochompoo2525 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 04:17
    ตอนก่อนหน้าบอกว่าค่าผ่านแดน200หยกนภา.. มาตอนนี้ค่าผ่านแดน200ตำลึงทอง... ไรท์สับสนหรือเปล่าคะ..
    #2,004
    0
  5. #1728 KimHyoon-a (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:54
    นางเอกปญอ.ไปนิดนะคะไรท์
    #1,728
    0
  6. #1514 Kwan Kwanjai (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:14

    งืออออตกใจหมดนึกว่าเค้าได้กัน อิอิ
    #1,514
    0
  7. #1469 Army-Thaigirl (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 13:42
    นิยายไม่เครียด สนุกอยู่นะ

    แต่ไม่อินกับนางเอกติ๊งต๊องเท่าไร

    ปูเรื่องมาตอนแรก โดนน้องสาวจับขังคุกใต้ดินทรมานไม่เห็นเดือนตะวัน แถมโดนน้องสาวฆ่า เพราะสามีของน้องสาวครางผิดชื่อ มาเอ่ยชื่อนางเอกแทน ? นึกว่านางเอกจะเป็นอีกแบบนึงไปเลย เพราะเจอมาหนักก่อนจะตาย ส่วนตัวชอบความแมรี่ซูของนางเอกและการแก้แค้น ส่วนอื่นๆก็ดีค่ะ

    เป็นกำลังใจให้
    #1,469
    0
  8. #1468 ning792528 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 13:35

    หวาเออร์คิดถอนหมั้น เกาะแน่นๆท่านประมุข

    #1,468
    0
  9. #1463 sevenroses (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 11:18

    รักเสี่ยวเถา

    #1,463
    0
  10. #1462 Suwimon_11 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 10:26
    นางเอกความจำเสื่อมหรอค่ะ ก็รู้ๆว่าหมั้นหมายกันแล้ว เป็นคู่หมั้นกันแล้ว ทำไมบอกเป็นสหายกัน งง
    #1,462
    1
    • #1462-1 Xerosxz(จากตอนที่ 42)
      31 มกราคม 2563 / 11:01
      นางไม่เสื่อม แต่นางไม่ยอมรับ นางอยากเป็นเพื่อน ไม่ใช่คู่หมั้นเพราะกลัวเรื่องอำนาจของฝั่งนู้น
      #1462-1
  11. #1460 water05 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 09:25
    เสี่ยวเถาจะรอดม๊ายยยยย... คราวหน้าเอาใหม่นะเสี่ยวเถาเถา
    #1,460
    0
  12. #1459 kirtneinnakh (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 07:12

    บ่างเวลาต้องทำตัวมีประโยชน์​ นะเมี้ยวว~~~~

    #1,459
    0
  13. #1458 นามข้าว่าพ่นไฟ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 06:09
    เอ็นดูววว 55555 รออุ้มหลายแฝด
    #1,458
    0
  14. #1457 Goody2526 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 05:17
    เสี่ยวเถาแค่ฉลาด รู้จักเอาตัวรอด 5555
    #1,457
    0
  15. #1456 goldpaddy (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 01:55
    เสี่ยวเถาแค่ช่วยให้เรื่องมันง่ายขึ้น เมี้ยววววว 5555+
    #1,456
    0
  16. #1454 usaonly (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 01:01

    เสี่ยวเถาแย่แล้วหวาเอ๋อรู้ตัวแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น คราวนี้จะทำอย่างไรดีนางคงต้องแต่งให้คนโรคนจิตแซ่มู่ซะแล้ว 555

    #1,454
    0
  17. #1453 MeawMeaw31 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 23:26

    เสี่ยวเถาจะรอดไหมนะ55555
    #1,453
    0
  18. #1452 kan_222 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 23:04
    55555 เสี่ยวเถา เจ้าทำอันใดลงไป55555
    #1,452
    0
  19. #1451 kulyasalin2 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 22:37
    ทีมเสี่ยวเถา ข้าไม่ผิด 5555 ยาไม่ได้มีพิษจริงๆ นินา
    #1,451
    0
  20. #1450 JikkoHza Xuounoy (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 22:32
    รอออออออออออ
    #1,450
    0
  21. #1447 MimiminMi (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 22:11
    เสี่ยวเถากับคนเพี้ยนก็ดีนะ //อุอิ
    #1,447
    0
  22. #1446 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 22:04
    อยากลองยาเองไปโทษเสี่ยวเถา คนเราเขินก็เป็นแบบนี้ แต่งกะใครไม่ได้แล้วนอกจากประมุข
    #1,446
    0
  23. #1445 nuchii675 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 21:55
    เสี่ยวเถาเจ้า ... ทำดีมาก เอามงไปเลย
    #1,445
    0
  24. #1444 dokao (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 21:51
    เสี่ยวเถาเจ้าม่ายรอดแล้วละ
    #1,444
    0
  25. #1442 luckyJum (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 21:36
    ลาก่อย...เสี่ยวเถา555
    #1,442
    0