ฮูหยินประมุขมาร

ตอนที่ 41 : บทที่ 040 l โอสถประหลาดของเสี่ยวเถา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39,948
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,554 ครั้ง
    30 ม.ค. 63


40


  

ขบวนรถม้าโอ่อ่าประจำจวนจิ้งอู่โหว เคลื่อนตัวออกจากเมืองหลวงแคว้นเยี่ยตั้งแต่เช้า ภายในรถม้าท้ายขบวนกลับว่างเปล่า มีเพียงกล่องไม้สลักดอกบัวอันมีของว่างเป็นผลส้ม พุทราหวาน ขนมฝูหลิง และขนมเปี๊ยะไส้ถั่ว วางไว้เคียงข้างชาอู่หลงดอกกุ้ยหนึ่งกา บ่งบอกว่าเคยมีคนนั่งอยู่


เจ้าตัวหรือก็คือคุณหนูสามนั้น หมกตัวอยู่บนอาคารไม้ชั้นสามในมิติมาสองชั่วยามแล้ว ระหว่างที่นางหลอมโอสถก็คิดไม่ตกถึงคนโรคจิตผู้หนึ่ง ซึ่งส่งผลต่อนางมากขึ้นทุกวันอย่างน่าหวาดกลัว


อย่างไรก็ตาม หากคิดทิ้งเขา นางก็ต้องคืนเขาให้เขาไปด้วย


นางจึงต้องใช้ระยะเวลาทำใจอีกมาก!


“โอสถสมานรอยของท่านหลอมออกมาได้ดีมากเจ้าค่ะ ยังมีธูปหอมเพรียกสัตว์เวทอีกด้วย” เสี่ยวเถาพลิกโอสถที่นายหญิงหลอมตลอดสามสัปดาห์ขึ้นมา พิจารณาจากความบริสุทธิ์และคุณสมบัติอันครบถ้วน พรสวรรค์ระดับนี้เกินกว่าผู้คนทั่วไปหลายเท่าตัวนัก


แม้แต่บนเกาะซานไห่ หากรู้ว่าผู้หลอมเป็นสตรีอายุเพียงสิบห้าปี มีแต่ต้องตกใจตาย!


จูเยวี่ยหวาไม่ได้ขายกิจการทิ้ง กลับยกทุกอย่างให้กับเจียงอี้เหมย สิ่งนี้ผิดไปจากที่ภูติตัวน้อยคาดเดาเอาไว้ ด้วยนิสัยไม่ไว้ใจและรักใครไปมากกว่าตัวเอง การแสดงความใจกว้างนั้นเป็นเรื่องน่าสะพรึงขวัญ!


“ก่อนถึงเกาะซานไห่เราต้องผ่านแคว้นตงไปก่อน ค่าผ่านทางราคาถึงสองร้อยหยกนภาเชียวนะ พวกเราจำเป็นต้องหาเงินเพิ่มอย่างด่วนที่สุด!” เกาะซานไห่เป็นส่วนหนึ่งของทวีปซีหยวนแท้ ๆ เหตุไฉนต้องเก็บในราคาสูงเกินจริง รีดไถกันเกินไปแล้ว


ดวงตาใสกระจ่างเหม่อมองเจ้าแมวน้อยนอนหลอมโอสถกลางอากาศ แม้ไม่ต้องใช้ความพยายามก็ได้โอสถหลายเม็ดในชั่วพริบตา “เสี่ยวเถาคนดี เจ้ามีความสามารถขนาดนี้ เหตุใดจึงเอาที่หลอมโอสถประหลาด มาช่วยนายหญิงผู้นี้หลอมโอสถสมานรอยดีกว่า!


ภูติตัวน้อยสะดุ้ง ที่แท้แล้วนางไม่ควรหลอมโอสถให้สตรีคลั่งภูเขาทองคำคนนี้เห็น และดูเหมือนว่าจะสายเกินไปเสียด้วย


“ฮึ่ม! การฝึกฝนเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาเจ้าค่ะ ภูติผู้นี้ถูกจำกัดไม่ให้ฝึกปรือพลังปราณจนกว่าท่านจะเหนือกว่า มีเพียงการปรุงยาหลอมโอสถที่ข้าทำได้”


“โอสถประหลาดของเจ้า มองแล้วอันตรายอย่างยิ่ง” อีกทั้งเมื่อไปถึงเกาะซานไห่ บุรุษอาภรณ์ม่วงผู้เป็นลูกค้าประจำก็คงไม่ได้มาอุดหนุนอีก โอสถเหล่านี้ก็ไร้ประโยชน์แล้ว


ด้วยทักษะของเสี่ยวเถา แม้จะไม่ช่วยให้กิจการของนางมั่งคั่งขึ้นก็ไม่เป็นไร แต่มันน่าเสียดายที่ต้องเสียเวลากับสิ่งที่ใช้งานไม่ได้


เสี่ยวเถาอมลมในปาก สีหน้าแสนงอน “ล้วนแต่เป็นเม็ดยาตำรับใหม่ทั้งสิ้น นี่เป็นหนทางภูเขาทองคำของท่านแท้ ๆ เหตุใดจึงมองไม่เห็น”


เอาเถอะ! ขนาดภูเขาทองคำสูงตระหง่านอย่างนายท่าน นายหญิงยังมองไม่เห็นเลย จะมองเห็นก้อนทองเล็กน้อยย่างโอสถเหล่านี้ได้อย่างไร ฮึ่ม!


“ให้มันจริงเถอะ” จูเยวี่ยหวากล่าวพลางปัดมือพลาง แล้วลุกขึ้นเลือกเม็ดยาที่สีประหลาดน้อยที่สุด จากกองภูเขาโอสถขึ้นมา “เจ้าแน่ใจหรือว่าสิ่งนี้ไม่ใช่พิษ?”


เจ้าแมวน้อยพยักหน้า ด้วยส่วนผสมจินเซียง รากไม้แสงดารา ดวงตาสัตว์เวทธาตุไม้ และไม้จันทน์ร้อยปี ต้องเป็นโอสถที่ส่งผลไม่ต่างจากการยากำหนัดอย่างแน่นอน เหลือแค่เพียงตั้งชื่อเขียนตำราให้เรียบร้อยก็เท่านั้น


ครั้นเมื่อเสี่ยวเถาพยักหน้าชื่นชมตัวเองในใจ จูเยวี่ยหวาก็กลืนเม็ดยาลงคอไปแล้ว “นายหญิง!


จูเยวี่ยหวาย่นหัวคิ้วจับศีรษะ ร่างระหงของนางซวนเซเล็กน้อย


เจ้าเม็ดยาประหลาดทำนางมึนเมา ไม่ต่างจากกรอกสุราดีกรีสูงทั้งขวด ทั้งยังทวีคูณความหนักศีรษะเพิ่มขึ้นทุกนาที


“ไอหยา! หากนายหญิงได้สติ ภูติผู้นี้ได้เป็นแรงงานทาสชดใช้จนตายแน่!


-----------------------------------

 

ขบวนรถม้ายุติก่อนจะถึงที่หมาย บ่าวชายกางกระโจมสองกระโจมให้คุณหนูสามและท่านประมุขผู้เป็นคู่หมั้น เสี่ยวเถาอาศัยจังหวะผู้คนกระจายตัวไปตามทาง แบกจูเยวี่ยหวาที่เดินเซมาพักในกระโจมของมู่เฉิงเคอ จากนั้นก็รีบหายตัวแวบเข้ามิติอย่างไร้ร่องรอย


จูเยวี่ยหวารู้สึกว่านางยังพอจะเหลือสติอยู่บ้างเล็กน้อย นางชี้ไปทางเสาไม้กล่าวเสียงขบขัน “เจ้าแมวน้อย โอสถประหลาดของเจ้าใช่จะไร้คุณค่าเสียทีเดียว คุณหนูคนนี้ชอบอย่างยิ่ง พวกเราจะตั้งกิจการโรงบ่มสุราที่เกาะซานไห่ ให้ชื่อเสียงลือลั่นไปถึงสวรรค์!


“ข้าไม่อนุญาต” เสียงทุ้มดังสวนออกมาใกล้หู หญิงสาวส่ายหน้าพร้อมยักไหล่ไม่ยี่หระ


“ไม่มีใครห้ามคุณหนูผู้นี้ได้ ท..ทองคำ ภูเขาทองคำต้องเป็นของข้า” จูเยวี่ยหวาหัวเราะเสียงใส ก้าวเดินไม่กี่ก้าวก็ฟุ่บตัวทิ้งน้ำหนักลง กลับถูกประคองไว้อย่างนุ่มนวลอ่อนโยน เมื่อนางถูกพามานั่งพักบนฟูกหนา ดวงตากระจ่างใสก็เหลือบมองบุรุษข้างกายแวบหนึ่ง “หืม? เจ้าหล่อถึงเพียงนี้ ไฉนจึงต้องเป็นตัวร้าย!


ใบหน้าที่หล่อเหลาราวกับเทพสวรรค์ของเขา มันน่าเสียดายพอ ๆ กับภูเขาทองคำนั่นแหละ


“ตัวร้าย?”


“ใช่ แม้ข้าคนนี้จะชอบผู้ชายหล่อเหลาพูดง่ายเอาใจเก่ง แต่ที่ชอบที่สุดต้องเป็นบัณฑิตน้อยผู้ใสซื่อเรื่องความรัก เป็นคนที่ข้าควบคุมได้ แต่เจ้าไม่ใช่ เสแสร้ง! ล้วนเอาแต่เสแสร้ง”


มู่เฉิงเคอหลุดหัวเราะ หึ! คำหนึ่ง แล้วประคองนางไว้บนอก ฝ่ามือหนาลูบไล้เกลี่ยเส้นผมดุจเส้นไหมทัดหูให้นาง ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงอบอุ่นอย่างมาก “เปิ่นเสินเสแสร้ง?”


“ก็ใช่น่ะสิ เจ้าเสแสร้งที่สุด สือจี๋อะไรนั่นจีบสาวไม่ได้ความแม้แต่น้อย หากเจ้าฟังเขาจริง ข้ามีหรือจะใจสั่นขนาดนี้” น้ำเสียงหวานใสนั้นสั่นเครือเล็กน้อย นางจึงถูกฝ่ามืออบอุ่นลูบไล้แผ่นหลังปลอบประโลม “ฮึ..ฮึก รู้หรือไม่ว่าผู้ชายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไว้ใจไม่ได้ ข้าชอบเขามาก แต่เขาชอบเงินมากกว่า เขาชอบเงินของหลี่หมิ่นจิงมากกว่า”


แม้จูเยวี่ยหวาจะรู้สึกถึงความเหน็บหนาวปานน้ำแข็งทั่วพื้นที่ นางก็คิดแค่เพียงว่าสิ่งนี้เป็นฝันที่เสมือนจริงเท่านั้น ไม่ได้ฉุกคิดสิ่งใดนอกจากนี้เลย กระทั่งบุรุษที่กอดรัดนางไว้กระชับอ้อมแขนแน่นขึ้นมากล่าว “เขาที่เจ้าว่า คือใคร”


น้ำเสียงที่อบอุ่นผสานกับสัมผัสแผ่วเบา หากเป็นความฝันนี่ถึงจะเรียกว่าฝันดี!


“เขาเป็นรักแรกและรักเดียวของข้า เสียแรงฟูมฟักความรักมานานปี กลับต้องพ่ายให้น้องสารเลว กระนั้นข้าก็โง่เกินไป แค่นางมาร้องไห้ขอร้องให้อภัยข้าก็อภัยให้นางแล้ว มานึกเสียใจก็สายเกิน โอ้ย...” จูเยวี่ยหวาบ่นไม่ทันจบ ก็ถูกกอดรัดจนอึดอัด


ฝันเสมือนจริงสมเป็นโลกแฟนตาซี โอสถประหลาดของเสี่ยวเถาให้ผลลัพธ์เกินความคาดหมาย


จะต้องขายดีอย่างแน่นอน!


“เจ้ายังรักเขา?”


“ข้าไม่ไยดีเขาแล้ว เขาก็แค่หล่อเหลาอยู่นิดหน่อย แต่เมื่อเทียบกับเจ้าแล้วเขาก็ไม่ต่างจากเต้าหู้แสนจืดชืด เจ้าดูดีกว่ามาก ดูน่าอร่อยกว่าเขาตั้งมาก” ดวงตากระจ่างใสหยาดเยิ้มมองใบหน้าหล่อเหลาปานจะกลืนกิน รอยยิ้มยั่วยวนผุดขึ้นที่มุมปาก


แต่เดิมภาพลักษณ์ของนางก็ไม่ต่างจากนางจิ้งจอกอยู่แล้ว เมื่อเส้นผมยุ่งเล็กน้อยก็ขับเอาเสน่ห์อย่างล้นเหลือออกมาก กอปรกับน้ำเสียงแหบหวานและดวงตาฉ่ำน้ำ นางดูน่ารังแกถึงขีดสุด


งดงามดุจดอกโบตั๋นแย้มพราย เป็นความงามอันสมบูรณ์ไร้ข้อกังขา


จูเยวี่ยหวาไม่คิดสิ่งใด นางรีบล้มตัวนอนแล้วดึงเขาลงมาด้วย ใช้สองมือโอบลำคอเอาไว้ขณะจับจ้องริมฝีปากหนาสีดอกอิง นางไม่อาจหักห้ามความรู้สึกร้อนระอุที่ปะทุเต็มอก กระนั้นเมื่อดึงเขาให้โน้มลงมาได้ครึ่งทาง กลับรู้สึกราวกับว่าสิ่งนี้ไม่ถูกต้อง


มู่เฉิงเคอเลิกคิ้วมองแววตาสับสันของหญิงที่เขารักหมดใจ อดไม่ได้ที่จะยิ้มมุมปากเอ่ยถามนางว่า “ภรรยา เจ้าไม่ใช่ว่าอยากชิมหรอกหรือ?”


ราวกับถูกชักจูงให้ไม่สนสิ่งที่ถูกหรือผิด หญิงสาวกะพริบตาเอ่ยปากถาม “แล้วชิมได้หรือไม่”


 “ได้” จูเยวี่ยหวามองเขาดวงตาเป็นประกาย ไม่รั้งรอให้เขาโน้มตัวลงมา ก็พลิกตัวนั่งบนตักเขา แล้วเลื่อนริมฝีปากนางสัมผัสริมฝีปากเขาอย่างแผ่วเบา สัมผัสแผ่วเบานุ่มนวลได้รสชาติที่ดีอย่างยิ่ง สมกับความคาดหวังเลยทีเดียว


เมื่อนางผละตัวออกมาอย่างพอใจ กลับถูกรั้งกลับไป เขาใช้มือข้างหนึ่งบีบเอวบางไว้แน่น อีกข้างจับคอนางไว้แน่น มู่เฉิงเคอมอบสัมผัสอันลึกซึ้งให้กับสตรีบนตัก ปลายลิ้นเกี่ยวตวัดในโพรงปากของนาง จุมพิตนางอย่างหนักหน่วง กระทั่งนางตอบสนองเขาจึงรู้ว่าควรยุติก่อนจะสายเกินไป


ดวงตากระจ่างใสกะพริบถี่ มองบุรุษตรงหน้าอย่างไม่พอใจ “เหตุใดจึงหยุด”


“เจ้าแน่ใจหรือว่าเมื่อได้สติ เจ้าจะไม่ เกลียด ข้า” น้ำเสียงทุ้มเจือด้วยความรู้สึกซับซ้อนบางประการ เขาเองคิดว่านางจะไม่ พอใจ ไฉนจึงเปลี่ยนคำกะทันหัน ราวกับคุมควบตัวเองไม่ได้ก็ไม่อาจทราบ


ราวกระแสลมเหมันต์พัดผ่านมาวูบหนึ่ง ดวงตาของจูเยวี่ยหวาเรืองแสงสีแดงดุจทับทิมอาบโลหิต กระทั่งน้ำเสียงยังเย็นเยียบ “นอกจากองค์ชายใหญ่แล้ว ข้าจะเกลียดใครได้อีก”


“เด็กโง่ เจ้าจะเกลียดสามีตัวเองไปเพื่อสิ่งใด” ไม่ต่างจากนาง คล้ายกับว่าเขาถูกก็ฤทธิ์ของโอสถ นำพาสู่ช่วงเวลาที่เลือนหายไป


ทว่าเป็นช่วงเวลาที่สั้นเพียงพริบตา เมื่อมู่เฉิงเคอได้สติขึ้นมา คู่หมั้นตัวน้อยก็งีบหลับบนอกเขาแล้ว


“เปิ่นเสินไม่สนว่าเจ้าจะชอบพอผู้ใดมาก่อน แต่ต่อจากนี้ คนในสายตาเจ้า...จะต้องมีเพียงเปิ่นเสินผู้เดียว”



*************************

เสี่ยวเถาหนูทำถูกแล้ว หลอมโอสถแปลกๆต่อไปเถอะนะ 



เพจค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.554K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,887 ความคิดเห็น

  1. #2863 M.melody (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 7 มีนาคม 2564 / 11:56
    เดานะคะหรือว่านางเอกโดนภาพมายาหรือถูกควบคุมทำให้พูดว่าไป๋หลงเป็นสามีแต่สามีที่จริงคือพระเอก แต่พระเอกจะฆ่าน้องทำมั้ยอ่าต้องมีอะไรมากกว่านั้น
    #2,863
    0
  2. #2726 IcesieChanuntipa (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 02:00
    เราสงสัยมาหลายตอนแล้ว พระเอกชอบแทนตัวเองว่า เปิ่นเสิน? เป็นคำเรียกตนของเทพสวรรค์ชั้นกลาง-สูง นี่นา พระเอกนี่เป็นเทพลงมาตามง้อเมียกลับบ้านใช่มั้ย!! 555555
    #2,726
    0
  3. #2632 Jalamie1311 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 04:09
    เสี่ยวเถาคนดี
    #2,632
    0
  4. #2595 ผู้ไร้ตัวตน (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 11:34
    สงสัยฝันของจูเหยี่ยหวามากว่าที่นางฝันนั้นหมายถึงใคร
    #2,595
    0
  5. #2446 1988yongsi (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:18
    อดีตลึกลับแงงงงอยากรู้
    #2,446
    0
  6. #2183 kyungsoosan (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:12

    ลึกลับอ่ะ สรุปว่านางเอกเกี่ยวข้องอะไรกับพวกเทพรึเปล่า คนที่นางเอกฝันอ่ะ อย่าบอกนะว่าพระเอกเคยเป็นสามีนางมาก่อน แต่ตอนนี้คือลืมกันหมดทั้งสองคน

    #2,183
    0
  7. #2154 momo_chiro (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:52
    5555555555
    #2,154
    0
  8. #2050 Gwynna Srisathapornphat (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:22
    เป็นตอนที่ดืออออออ ชั้นละปลื้มจัดดด
    #2,050
    0
  9. #1982 KunlinlY (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:51

    ฮู้ยยยย เขิลลลล
    #1,982
    0
  10. #1546 Reader 009 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:59
    เสี่ยวเถาาาาา
    #1,546
    0
  11. #1494 SansuneeSaekram (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 18:33
    เสี่ยวเถา....น่ารักมากลูก
    #1,494
    0
  12. #1491 มะกอกมะกรูดมะนาว (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 18:08

    5555555 เอ็นดูเสี่ยวเถาาาา ทำดีมากลูกก !!!!

    #1,491
    0
  13. #1455 goldpaddy (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 01:49
    เสี่ยวเถา ถูกพระเอกจ้างมากี่บาท!! ว่ามา!!! 5555555+ ทำดีมาก!!! 😂😂😂
    #1,455
    0
  14. #1449 kulyasalin2 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 22:28
    เสี่ยวเถาทำดีมาก ควรได้ค่าตัวเพิ่ม 5555
    #1,449
    0
  15. #1448 PCHD (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 22:18
    หืม ชาติก่อนนางเอกกับพระเอกรักกันแต่ไม่ได้ครองคู่กันแบบเปิดเผยใช่ไหม แล้วองค์ชายใหญ่ที่เสี่ยวหวาพูดถึงคือท่านประมุขเมื่อชาติที่แล้วเปล่า ส่วนผู้ชายชุดสีม่วงก็คือไป๋หลงที่เป็นองค์ชายรองในชาติที่แล้วและได้แต่งงานเชื่อมสัมพันธไมตรีกับนางเอก ใช่ไหมนะ
    #1,448
    0
  16. #1433 kan_wang (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 20:36
    สนุกกก รอนะะะะ
    #1,433
    0
  17. #1426 dakkulla42 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 19:31

    อัพไวๆนะไร
    #1,426
    0
  18. #1423 Neme Sis Allianz (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 17:20
    ค้างงงงงง
    #1,423
    0
  19. #1421 ลาเม้น. (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 15:17
    จะทิ้งก็ไม่ได้แล้วล่ะทีนี้
    #1,421
    0
  20. #1418 donuti3 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 13:37
    ค้างงงงง😂
    #1,418
    0
  21. #1416 Naja103 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 12:57
    ชอบ ชอบ
    #1,416
    0
  22. #1415 ning792528 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 12:51

    เซ็งเลยยาหมดฤทธิ์ก่อน ไม่มีลุ้นเลย

    #1,415
    0
  23. #1412 CrescentMoonStar (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 12:04
    เกือบแล้วๆ รอต่อไป555
    #1,412
    0
  24. #1411 0611512117 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 11:54
    ใจเต้นตึกตักๆ 555 ต้องรออีกนานเลยใช่มั้ยค่ะ ขอบคุณค่ะไรท์
    #1,411
    0
  25. #1410 PPsry (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 09:49
    ลุ้น ยังไม่ถึงเวลาสินะ โถ่555555
    #1,410
    0
  26. #1385 mydear26 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 22:33
    ปมมมมมมม อดีตนางต้องแต่งให้องค์ชายรอง แต่คิดว่าคนที่นางแต่งให้และร่วมหอคือองค์ชายใหญ่ คือเฮียมู่ ? ช่ายป่ะ ?

    เกือบถูกจับกินแล้วเฮียมู่เกือบเสร็จนางแล้ว 555555
    #1,385
    2
    • #1385-1 Nida.m(จากตอนที่ 41)
      30 มกราคม 2563 / 11:24
      คิดเหมือนกันเลยค่ะ แต่ติดตรงว่าลูกในท้องไม่ใช่สายเลือดราชวงศ์ น่าจะมีอะไรมากกว่านั้นแน่เลย
      #1385-1