ฮูหยินประมุขมาร

ตอนที่ 4 : บทที่ 003 l ฮูหยินผู้เฒ่าผู้ลำเอียง I

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 52,568
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,840 ครั้ง
    22 ม.ค. 63



3


  

                “นายหญิง ข้าตรวจเส้นปราณท่านแล้ว เห็นทีจะไม่ได้แย่อย่างที่คิดเจ้าค่ะ ร่างนี้มีแก่นแท้จิตวิญญาณวิหคเหมันต์หล่อเลี้ยงอยู่ สิ่งนี้สืบทอดทางสายเลือด มันจะช่วยให้ในอนาคต ท่านไปไกลยิ่งกว่าขั้นมหาปราชญ์ อันเป็นขั้นสูงสุดในดินแดนจงเยวี่ยด้วยล่ะ แต่ว่า


                “แต่ว่าอะไรล่ะ?”  ฟังแล้วดูเข้าท่า เจ้าของร่างเดิมมุ่งความสนใจไปที่ผู้ชายของคนอื่น ไม่หมั่นฝึกฝนบ่มเพาะยังไปถึงพลังปราณแรกเริ่มขั้นห้า ภายในสองปีได้ พรสวรรค์ใช่จะสามัญธรรมดา


                ดินแดนจงเยวี่ย เริ่มฝึกเพาะพลังเมื่ออายุครบสิบสองปี คุณหนูสามมาถึงขั้นห้าด้วยอายุสิบสี่ปีเศษนับว่ามีพรสวรรค์อยู่ไม่น้อย แต่ด้วยเป็นคนโง่งมเย่อหยิ่งจึงไม่มีใครคิดเข้าหา หลังสูญเสียพลังก็กลายเป็นตัวไร้ค่าเต็มตัว อีกทั้งยังมีพี่สาวร่วมมารดาที่ก้าวหน้าไปไกลกว่ามาก


                จูเยวี่ยชิงฝึกฝนไปถึงขั้นแปดด้วยอายุสิบห้าปีเศษเท่านั้น ส่วนคุณหนูใหญ่จูเยวี่ยปิงปีนี้มีอายุสิบเจ็ดมีพลังปราณแรกเริ่มขั้นเจ็ด พี่สาวแท้ ๆ เดิมทีสมควรเป็นที่นิยมมากกว่า แต่เพราะเป็นอัจฉริยะของแคว้น จึงดูสูงส่งเกินเอื้อมเกินไปสำหรับเหล่าคุณชายทั้งหลาย


                จงรู้ไว้เถอะว่า แม้แต่แม่ทัพใหญ่ของราชวงศ์ ยังติดคอขวดที่ขั้นปฐพีชั้นสูง! ไม่อาจทะลุไปถึงขั้นนภาได้!


                อัจฉริยะของแคว้น ก็คือผู้ที่ทะลวงสู่ขั้นปฐพีได้ก่อนอายุสามสิบ หากทะลวงได้ก่อนอายุยี่สิบห้าก็นับเป็นยอดอัจฉริยะของทวีปเลยทีเดียว


                “งั้นก็รีบรักษาข้าเถอะ จะมีข้อแม้มากแค่ไหน ข้าก็ไม่เกี่ยง!


                เสี่ยวเถาอมลมไว้ในปากทำหน้าแง่งอน หลังปรากฏตัวทันทีที่ผู้คนออกจากห้องหับไปแล้ว แทนที่นายหญิงจะตื่นเต้นซักถามว่านางออกมาได้ยังไง กลับนิ่งเฉยทำเป็นเรื่องธรรมดาเสียได้


                ทำยังกับคุ้นชินพลังพวกนี้อย่างนั้นแหละ


                “เดิมทีด้วยพลังของภูติผู้นี้ รักษาเส้นปราณทั่วไปได้ไม่ยากเลย แต่ท่านแตกต่างจากผู้อื่น จึงจำต้องปรุงยาชำระไขกระดูกขั้นเซียน ออกมาเสียก่อน”


                “ขั้นเซียน?”


                พูดเป็นเล่นไป ทั้งแคว้นเยี่ยปรุงยาได้สูงสุดคือโอสถขั้นปฐพี ส่วนทั่วทวีปซีหยวนแม้พอจะหาโอสถขั้นนภาได้อยู่บ้าง แต่ก็มีอยู่น้อยนิดเหลือเกิน จากความทรงจำเก่า ดินแดนนี้แยกการปรุงยาถึงเจ็ดขั้น ขั้นที่สี่ขึ้นไปล้วนมีแต่ในตำนาน ไม่หลงเหลือให้เห็นแล้ว


   ซึ่งอาจเป็นแค่เรื่องเล่าขานเกินจริงก็ได้


                ในวังหลวง ยังแบ่งหมอหลวงเป็นขั้นตามความสามารถในการปรุงยา ขั้นสามัญทั้งเก้าขั้นย่อยมีอยู่พอสมควร ส่วนขั้นปฐพีก็มีเพียงหัวหน้าหมอหลวงซ่งเท่านั้น แล้วจะหาเจ้าขั้นเซียนขั้นที่สี่ มาจากไหนล่ะนี่!


                จูเยวี่ยหวาถลึงตา กล่าวทีเล่นทีจริงกล่าวเสียงอ่อน “เสี่ยวเถา เจ้าหลอกข้าเล่นอยู่รึไง”


                “ภูติผู้นี้จะหลอกท่านไปทำไมล่ะ หากได้วัตถุดิบมา ไม่ใช่แค่ขั้นเซียนเท่านั้นที่ข้าน้อยสามารถปรุงยาออกมาได้ แม้กระทั่งขั้นสวรรค์ก็พอจะมีโอกาสสำเร็จอยู่บ้าง แต่เหนือไปกว่านั้นภูติคนนี้ก็ไม่ไหวแล้วล่ะ” เจ้าภูติแมวน้อยแลบลิ้นสะบัดหางไปมาดูน่ารักเหลือเกิน


                “ฟังแล้วไม่น่าง่าย ต้องใช้สิ่งใดบ้าง ไหนเจ้าลองว่ามาซิ”


                “ก็แค่เพียง ผลซิ่งอายุห้าสิบปี ห้ามขาดห้ามเกิน หญ้าวารีเหมันต์อายุเจ็ดร้อยไปขึ้นปี กล้วยไม้เซียนพันปีที่หุบเขาดาบสวรรค์ สุดท้ายก็น้ำอมฤตห้าธาตุ ขอเพียงมีสิ่งเหล่านี้ ข้าน้อยก็ปรุงยาชำระไขกระดูกขั้นเซียนให้ท่านได้แล้ว”


                “ที่เจ้ากล่าวมาข้ารู้จักเพียงสองสิ่งแรกเท่านั้น ผลซิ่งห้าสิบปีต้องใช้เงินมหาศาลทีเดียว ส่วนหญ้าวารีเหมันต์ข้าไม่เคยได้ยินว่ามีที่เกินร้อยปีมาก่อน นี่ไม่ง่ายเลยนะเจ้าแมวน้อยของข้า”


                เสี่ยวเถาสะบัดหน้า “ใครเป็นของข้าท่านกัน หากนายท่า” ภูติแมวน้อยไอเบา ๆ ว่ากล่าว “ดีที่สิ่งที่หายากสุดอย่างน้ำอมฤตห้าธาตุ สำหรับท่านแล้วเป็นเรื่องง่ายดาย เพียงท่านแข็งแกร่งกว่านี้ และสร้างบ่อน้ำกลางมิติ จากนั้นรอเพียงสี่สิบเก้าวันก็ได้มาหนึ่งกาน้ำชาแล้ว ส่วนกล้วยไม้เซียนพันปีอยู่สุดทวีปที่แคว้นตง ต้องหาโอกาสออกไปเจ้าค่ะ”


                จูเยวี่ยหวาไม่อยากจะสนใจท่าทีแสนงอนเอาใจยากของภูติตนนี้ เพราะมันน่าเอ็นดูมากเกินไป! นางรู้สึกเหมือนตกหลุมซ้ำ ๆ เกินจะหักห้ามใจได้

                “เจ้าคุณหนูสามคนนี้นอกจากชื่อจะเหมือนข้าแล้ว ก็ไม่มีสิ่งใดเหมือนข้าเอาซะเลย ตอนนี้สิ้นเนื้อประดาตัว เงินทองที่มีเสียพนันไปทั้งหมด แล้วข้าจะหาเงินห้าแสนตำลึงเงินจากที่ใดไปซื้อผลซิ่ง” จูเยวี่ยหวาไม่ได้มีโอกาสบ่นจนจบ หรงจูสาวใช้ประจำตัวคุณหนูสาม ก็แง้มบานประตูออกมาอย่างไร้มารยาท สาวใช้คนนี้ไม่เอ่ยขออนุญาตสักคำ!


                หรงจูจีบปากจีบคอกล่าวท่าทางเย้ยหยัน “คุณหนูสาม ท่านเลิกแกล้งป่วยทำตัวเป็นภาระให้ผู้อื่นได้แล้ว! ฮูหยินผู้เฒ่าต้องการพบท่านเดี๋ยวนี้! ถึงตายก็ต้องลากเอาศพไปพบให้ได้ อ้อ! แล้วฮูหยินรองกับคุณหนูรองก็ไม่อยู่ด้วยนะเจ้าคะ ท่านไม่รอดอย่างแน่นอน”


                น่าชังบ่าวไม่รู้ฐานะนัก เสียดายร่างกายนี้ไร้ค่าไปแล้ว ไม่เช่นนั้นนางจะต้องสั่งสอนสาวใช้คนนี้สักหน่อย ตอนนี้ที่ทำได้มีเพียงพยักหน้าให้ เมื่อเหลือบตาไปหาเสี่ยวเถา เจ้าภูติแมวก็หายไปแล้ว


   ไวจริง ๆ เด็กคนนี้


                จูเยวี่ยหวาโบกมือไล่หรงจูกล่าว “ข้าจะแต่งตัว เจ้าไปรอข้างนอก”


                “หึ! ท่านแต่งตัวเองก็ดีแล้ว แล้วอย่าบอกเรื่องนี้กับใคร ไม่เช่นนั้นคงรู้ว่าจะเกิดสิ่งใดขึ้น!” หรงจูกระฟัดกระเฟียด สาวเท้าออกไปโดยไม่หันหลังกลับมา แต่เดิมสาวใช้คนนี้ขี้ปะเหลาะเอาอกเอาใจนาย แต่เมื่อคุณหนูสามผู้โง่งมสูญสิ้นพลังปราณ ก็หันมารังแกหนักข้อ


                ในเวลาลำบากถึงรู้ได้ว่าใครดีใครไม่ดี ชิงจูสาวใช้ข้างกายอีกคนเป็นคนตรง ๆ กล่าวเตือนพฤติกรรมเลอะเลือนของคุณหนูสามมาตลอด จึงไม่ได้รับเมตตาเท่าใด หลังเจ้าของร่างเป็นคนไร้ค่า สาวใช้ผู้นี้ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลง อีกทั้งยังอ่อนโยนกว่าเดิมอีกด้วย


   ดังคำที่ว่าระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน


                “นายหญิง ให้ภูติผู้นี้สั่งสอนนางเลยดีหรือไม่!” เสี่ยวเถาขึงขังดูโกรธเคืองอย่างมาก


                “ช่างนางเถอะ ไว้ข้าลบความไร้ค่าทิ้ง ค่อยสั่งสอนทีเดียว”


                จูเยวี่ยหวากวาดตามองอาภรณ์มากมายในครอบครองคุณหนูสาม แล้วหัวเราะในใจ สิ่งเหล่านี้ล้วนมีสีสันชวนเวียนศีรษะ อย่างเขียวแก่กับสีแสดประกายทองในตัวเดียวกัน ปักลายบุปผาหยาบ ๆ ไร้ความประณีต


   เดิมทีฮูหยินส่งผ้าไหมชั้นดีมาให้ แต่ได้หรงจูคอยชักจูงให้ชอบชุดสีประหลาดเหล่านี้ แล้วคดโกงเอาผ้าไหมชั้นดี เปลี่ยนเป็นผ้าฝ้ายราคาถูกให้นางทั้งหมด


                สาวใช้คนนี้สมควรเจอดีเข้าสักวัน


                เมื่อพลิกดูอาภรณ์ที่พับไว้ มีแต่สีไม่เข้ากันจึงเลือกผืนที่แสนเรียบง่าย ซึ่งมีเพียงชุดเดียว เป็นอาภรณ์ที่พี่สาวขอร้องให้รับไว้ เนื้อผ้าไหมสีขาวบริสุทธิ์นุ่มลื่นดิ้นด้ายเงินประกายรุ้งเป็นดอกท้อทั่วตัว อีกทั้งปักทับทิมล้ำค่าไว้ทั่วชายกระโปรง นี่ถึงจะเรียกว่าของดี


                เมื่อส่องใบหน้ารูปร่างกับกระจกทองเหลือง จูเยวี่ยหวาสะดุ้งตกใจไปเล็กน้อย ในความทรงจำเก่า เจ้าของร่างเดิมไม่ชมชอบส่องใบหน้าสักเท่าใด จึงจำหน้าได้ไม่ถนัดนัก มาตอนนี้เห็นได้ชัดว่า เหมือนใบหน้าเดิมของนางยังกับแกะ


                น่าแปลกเหลือเกิน...


                ผ่านไปสองเค่อ จูเยวี่ยหวาจึงเปิดบานประตูออกมายังหน้าลานเรือน หรงจูเห็นเข้าพลันแสดงท่าทางตกตะลึง

 

******************************************



TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.84K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,883 ความคิดเห็น

  1. #2254 pikkie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:50

    เเรื่องสาวใช้สลับผ้าไหมกับผ้าฝ้ายถูกๆ คงเป็นไปยาก เพราะนางน่าจะอาละวาดแล้ว และยังมีแม่กับพี่สาวที่คอยตามใจ คงดูออกว่าผ้าฝ้ายถูกๆ

    #2,254
    1
    • #2254-1 หนิงฮวา(จากตอนที่ 4)
      12 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:04
      ดูออกค่ะ แต่เพราะคุณหนูสามคนเก่าไม่ค่อยฉลาดนัก เอาแต่ใจมากๆ เดิมทีก็วางตัวห่างเหินกับมารดาและพี่สาวอยู่แล้ว ทั้งคู่ไม่อยาจให้กระทบความสัมพันธ์มากนัก จึงได้แต่ปล่อยผ่าน หรงจูฉลาดฉอเลาะเก่งด้วยค่ะ
      #2254-1
  2. #2241 PeachMB (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:27
    ไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร่ แต่เนื้อเรื่องน่าติดตาม
    เหมือนไรท์จะสับสนระหว่างบิดาและมารดา หรือเป็นเราที่สับสนเองก็ไม่รู้ อ่านแล้วมีงงบ้าง แต่พอผ่านๆได้อยู่ แล้วก็เรื่องตัวละครไม่ค่อยชัดเจน

    เจ้าแมวเด็กน้อยที่อยู่ในพันธสัญญาของนางเอกเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย อันนี้งงมากค่ะ
    #2,241
    0
  3. #2001 แขนลีบหมดแรง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 03:10
    อายุเจ็ดร้อยไปขึ้นปี?
    #2,001
    1
    • #2001-1 @Nunn_Ninn(จากตอนที่ 4)
      12 กันยายน 2563 / 11:24
      เราก็งงเหมือนกัน55555
      #2001-1
  4. #1535 InfinityLuna (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:35
    สรุปนางเอกหลงรักผู้ขายมาตั้งแต่สี่ขวบ?!?
    #1,535
    0
  5. #1420 SansuneeSaekram (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 14:49
    ยัยสาวใช้ต้องโดนสั่งสอน เอาให้หนักๆไปเลย
    #1,420
    0
  6. #1354 คุณหนูอยากรวย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 13:08
    ยัยคนใช้นี่ระวังจะโดนดี
    #1,354
    0
  7. #935 Amaraporn Kalajak (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 20:32
    อ. ีืืทข วันนี้จะมา
    #935
    0
  8. #932 P_Phor (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 19:56
    น่าติดตามม
    #932
    0
  9. #890 yuthharnnoi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 00:10
    ต้องสวยมากแน่ๆเลย
    #890
    0
  10. #740 I-am-black (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 20:28
    ชอบมากค่ะ
    #740
    0
  11. #603 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 09:47
    สวยจนตระลึงเลยสินะ หึหึ
    #603
    0
  12. #308 H-ray (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 10:54
    สนุกมากๆๆค่าาา เพิงติดตามอ่าน
    #308
    0