ฮูหยินประมุขมาร

ตอนที่ 30 : บทที่ 029 l ฐานะที่แท้จริงของแพทย์หลวงซ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45,283
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,881 ครั้ง
    22 ม.ค. 63


29



                ตราประทับเก้ามังกรอันเป็นสัญลักษณ์ของแคว้นเยี่ย หล่นอยู่หน้าองค์หญิงหลิวถงราวกับจับวาง โอวหยางซินเหยาแค่นเสียงในลำคอ นางเป็นถึงองค์หญิงขั้นสองนามเรียกขาน องค์หญิงหลิวถง ราชทินนามอันมาจากอาณาเขตมั่งคั่งอันดับสามของแคว้น!


                หากคุณหนูในแคว้นสั่งให้นางช่วยยกตราประทับขึ้น อย่าได้หวังว่าจะรักษาหัวไว้ได้! หึ! คุณหนูจากเกาะซานไห่ซุ่มซ่ามเกินไป! แค่ถือของก็ไม่ระวัง!


   ระหว่างที่โอวหยางซินเหยาก้มตัวเก็บตราประทับตัดรำคาญ ผู้เป็นมารดากลับยื่นมือคว้า ทว่า...


   ฟึ่บ! ตราประทับลอยมาถึงช่วงอกของนาง อยู่ห่างเพียงหนึ่งฉื่อ ในระยะแสนใกล้ เพียงยกมือขึ้นก็สัมผัสสิ่งล้ำค่าคู่เมืองได้แล้ว


                ในใจโอวหยางซินเหยาเกิดความปีติขึ้นมา บางทีนี่อาจเป็นพรจากสวรรค์ หรือนางจะมีดวงชะตาหงส์ครองแคว้น?


                หากเป็นเช่นนั้น นางมีแต่ต้องรีบคว้าโชคชะตาอันโชติช่วงมาครอบครอง!


                สนมเอกซ่งมองแววตาเจือความโลภของลูกสาว ได้แต่เอือมระอาในความเขลาของลูกคนนี้ ต้องโทษที่นางตามใจบุตรสาวมากเกินไป จนเด็กคนนี้ไม่ถือว่ามีมันสมองมากนัก บัดนี้พวกนางสองคนแม่ลูกถูกบีบทางอ้อมให้เปิดเผยฐานะ หากเรื่องทั้งหมดถูกเปิดเผยขึ้นมา


   ...เกรงว่าต้องให้ท่านพี่ออกโรง ชิงราชบัลลังก์ก่อนกำหนดเดิมแล้ว!


                ดวงตาหงส์คมสวยเหลือบไปสบสายตากับหมอหลวงซ่ง หรือก็คือซ่งหมิ่นเต๋อ พี่ชายบุญธรรมของนางนั่นเอง


   ไม่มีผู้ในล่วงรู้มาก่อนว่าพี่ชายบุญธรรมผู้นี้ คือสามีตัวจริงของนาง กระทั่งเป็นบิดาที่แท้จริงของโอรสธิดาทั้งสอง  เขาพยักหน้าแล้วส่งสัญญาณ ให้คนของเขาควบคุมทหารทั้งท้องพระโรงจัดเลี้ยง สนมเอกซ่งกุ้ยเฟยถึงได้วางใจไปเปลาะหนึ่ง แต่ยังไม่อาจยอมรับชะตาได้ทั้งหมด


   ชื่อเสียงที่นางสั่งสมมา กำลังจะแปดเปื้อน!


                คุณหนูคนนี้ช่างแส่หาเรื่อง เห็นชัดว่าที่มาที่ไปไม่ชัดเจน จะใช่องค์หญิงน้อยจากสำนักหลานผิงหรือไม่ ก็ยังไร้หลักฐานยืนยันตัวตน บัดนี้คิดเป็นศัตรูของนาง นับไว้เร็วไปหมื่นปี!


                นางจะยอมถูกประณามว่าคบชู้ เพราะสตรีไร้ที่มา แต่โดยดีได้อย่างไร


                พลันนั้น สนมเอกซ่งก็เปล่งเสียงดังกังวานเต็มไปด้วยอำนาจ “ฝ่าบาท ตราประทับเป็นสิ่งสำคัญบ่งบอกถึงสายโลหิตอันสูงส่ง หากแสงสีแดงอันเจิดจ้าปรากฏขึ้นจากองค์หญิงผู้หนึ่ง มิใช่เป็นการสาปแช่งพระองค์ให้ลงจากบัลลังก์หรือ! คุณหนูไร้ที่มาผู้นี้ ประสงค์ร้ายกับราชวงศ์เยี่ย!!


                คำกล่าวนี้ พอจะมีเหตุผลอยู่บ้าง...


                กฎมณเฑียรบาลระบุไว้ชัดเจน ตราประทับราชวงศ์รูปมังกรเก้าตัวสูงสง่าตรานี้ ห้ามพระโอรสสัมผัสเป็นอันขาด หากผู้ใดสัมผัสจนเกิดประกายเสียงแดงดุจสุริยันเจิดจ้า ก็เท่ากับเป็นเจ้าของบัลลังก์


                ย่อมเท่ากับเป็นฮ่องเต้!


                โอวหยางอวิ้นครองราชย์มายี่สิบปีมีความภาคภูมิในศักดิ์ศรี แม้บุคคลตรงหน้าจะเป็นเบื้องหลังของแคว้น อย่างพรรคเพลิงสวรรค์ เขาก็ไม่อาจยอมรับคำขอนี้ได้


                ดวงเนตรของจักรพรรดิพินิจคุณหนูผู้สูงศักดิ์อย่างละเอียด สตรีผู้นี้ด้วยพลังอันเก่งกล้าจะเป็นคนธรรมดาได้อย่างใด เพียงแต่นางเย่อหยิ่งน้อยเกินไป ไม่คล้ายพวกชนชั้นสูงจากเกาะซานไห่


                “ฝ่าบาท!!” สนมเอกซ่งกล่าวย้ำอีกครั้ง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่พอใจ ความงามของนางเป็นที่กล่าวขานมายาวนานพลันสลายไป บัดนี้ใบหน้าเหยเกบิดเบี้ยวดูไม่งดงามดังกาลเก่า


                นางกังวลอย่างยิ่ง กังวลจนไม่อาจควบคุมความนิ่งสงบ


                เสวียนหลงฮ่องเต้มองเห็นอาการว้าวุ่นใจเกินควรของสนมรัก เขาก็ความคิดในสิ่งที่ไม่เคยคิดมาก่อนขึ้นมาก่อน สุรเสียงจึงสั่นเครือ “คุณหนูเจียง..เจ้า...ต้องการบอกสิ่งใดกับเรากันแน่?”


                จูเยวี่ยหวาคลายรอยยิ้ม บัดนี้นางสวมบทบาทองค์หญิงน้อยสกุลเจียง นอกจากสนมเอกซ่งที่ไม่รู้มารยาทเสมือนกบใต้บ่อน้ำ ฮ่องเต้เป็นคนเดียวที่กล้าเรียกนางว่าคุณหนูเจียง ด้วยศักดิ์ศรีของผู้ปกครองดินแดน เขาเรียกขานเช่นนี้เหมาะสมแล้ว


                “ข้าเพียงต้องการเห็นแสงสีแดงอันเจิดจ้าด้วยตาตัวเอง หากองค์ชายแตะต้องมิได้ก็ไม่เป็นไร แต่นี่เป็นองค์หญิง มีสิ่งใดไม่สมควรกันล่ะ ไฉน...สนมเอกซ่งถึงกลับขาวเป็นดำ กล่าวเท็จเพื่อใส่ความข้า?”


                แขกเหรื่อมองภาพคุณหนูผู้สูงศักดิ์ถอนหายใจยาว สายตาของนางราวกับแคว้นเยี่ยไร้อารยธรรม หากนางกลับเกาะซานไห่ จะกล่าวถึงแผ่นดินนี้อย่างไร!


                “สนมเอกซ่ง ปฏิบัติต่อแขกคนสำคัญของแคว้นได้ไร้มารยาทเหลือเกิน”


                “นางวางตัวใหญ่คับวังมาตั้งแต่ต้น แม้แต่พี่หญิงจิ้งเฟยยังถูกนางลงโทษจนตกเลือด แค่ดูแคลนคุณหนูนอกแคว้น นางจะไม่กล้าเทียวรึ!


                “แต่คุณหนูผู้นี้ ไม่ใช่คนที่พวกเรานางสนมแตะต้องได้...”


                เหล่านางสนมก๊กสกุลหลิวซุบซิบกันสนุกปาก สนมเอกซ่งตัวสั่นเต็มไปด้วยความแค้น นางคิดจะเลาะฟันนางแพศยาเหล่านี้ให้หมด!


                “แฮ่ม!” เสวียนหลงฮ่องเต้กระแอมไอ เขาไม่อาจปล่อยให้เรื่องบานปลายเกินควบคุมอีกต่อไป เมื่อตรองข้อดีข้อเสียจนครบก็ตรัส “ซินเหยา สัมผัสตราประทับให้คุณหนูเจียงได้ชื่นชม”


                “เพคะ เสด็จพ่อ” โอวหยางซินเหยาดวงตาเป็นประกาย สิ่งนี้เป็นโอกาสพิสูจน์ดวงชะตาหงส์ครองแคว้นของนาง! พลันเมื่อคู่มือผอมบางสัมผัสบนตราประทับเก้ามังกรอันโอ่อ่า แสงสีขาวก็ทอประกายเจิดจ้าแสบตา ก็สาดส่องไปถึงนอกท้องพระโรงจัดเลี้ยง


                แสงสีขาว สีของคนนอกราชวงศ์!


                หรือก็คือนางมิใช่องค์หญิงของราชวงศ์เยี่ย แต่เป็นสายเลือดชั้นต่ำ เป็นลูกชู้!?


                เมื่อขบคิดถึงความเป็นได้นี้ขึ้นมา สีหน้าของโอวหยางซินเหยาก็ซีดเซียว นางคือองค์หญิงหลิวถง! นางคือธิดาที่ฮ่องเต้รักใคร่เอ็นดูมากที่สุด สิ่งนี้ไม่เป็นความจริง!


                “เพี๊ยะ!” เสียงตบหน้าดังลั่น ก่อนที่แสงเจิดจ้าจะจางลง บัดนี้ฮ่องเต้ที่ประทับบนบัลลังก์ ได้ลงมาถึงเบื้องหน้าของสนมเอกคนโปรด ฟาดใบหน้าสนมเอกซ่งอย่างรุนแรง หญิงคบชู้สกุลซ่งทรุดอยู่กับพื้น ดวงตาเต็มไปด้วยหยดน้ำตาจากความแค้นใจ


                ข้างกายของนางนั้น โอวหยางซินเหยารับความจริงไม่ได้ หมดสติไปแล้ว


                “สนมเอกซ่งถึงกับกล้าเล่นชู้”


                “แล้วเฉินอ๋องล่ะ เฉินอ๋องใช่พระโอรสฮ่องเต้หรือไม่?”


                สีพระพักตร์เสวียนหลงฮ่องเต้เต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด “ทหาร นำนางแพศยาไปหั่นศีรษะ สายเลือดชั่วของนางทั้งสองก็อย่าได้ละเว้น!


                สิ้นรับสั่งจากโอรสสวรรค์ ซ่งกุ้ยเฟยที่ประคองบุตรสาวไว้ในอ้อมอก ก็เต็มไปด้วยโทสะ ชายแก่น่าชังผู้นี้ ถึงกับคิดฆ่านาง? “เจ้ากล้าหรือ! เจ้ารู้หรือไม่ ว่าผู้ใดคือบิดาของลูกทั้งสองของข้า”


                “ทหาร!


                สุรเสียงของจักรพรรดิดังไปถึงนอกเขตจัดเลี้ยง แต่ทว่าไม่มีทหารสักคนปรากฏตัว มีเพียงแพทย์ซ่งที่ก้าวเดินอย่างองอาจ เขาย่อตัวโอบกอดสนมเอกซ่งขึ้นมาเผชิญหน้ากับฮ่องเต้


   ชุดแพทย์หลวงถูกถอดออกและขว้างปาลงพื้น ปรากฏอาภรณ์ไหมเนื้อดีสีแดงเข้มด้านใน ซ่งหมิ่นเต๋อแค่นเสียงไม่พอใจในลำคอ ดึงเอาป้ายหยกจากชายแขนเสื้อ ชูให้แขกเหรื่อทุกคนดู ป้ายหยกชิ้นนี้คือหยกสีเลือดเปลี่ยนฮ่องเต้


                มีเพียงเบื้องหลังราชวงศ์อย่างพรรคเพลิงสวรรค์เท่านั้น ที่มันมีในครอบครอง


                หรือก็คือ แพทย์หลวงซ่งหมิ่นเต๋อ เป็นเบื้องหลังราชวงศ์ที่คนเล่าลือกัน!


                “น้องสาวตัวดีของเจ้าลักลอบคบชู้ ความผิดของนางไม่ใช่น้อย ๆ เจ้ายังคิดปกป้องนางอีกรึ ยังเห็นกฎระเบียบของแคว้นเยี่ยอยู่หรือไม่” ร่างอวบอ้วนขององค์จักรพรรดิสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ พวกมันถึงกลับกล้าโค่นเขาลงจากบัลลังก์ หาญกล้าเกินไปแล้ว


                “น้องสาว? ผู้ใดคือน้องสาว นางคือภรรยาข้า! คนที่เจ้าสั่งตัดหัว คือภรรยาและลูกของข้า!


                ปัง! พลังอัดแน่นของปราณปฐพีชั้นสูง พุ่งปะทะเข้ากลางร่างโอวหยางอวิ้น หลังจบคำพูดของแพทย์ซ่ง เสวียนหลงฮ่องเต้เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ชายชั่วหญิงสารเลว แต่เดิมเป็นคนที่เขาไว้ใจมากที่สุด บัดนี้กลับทรยศหักหลังได้อย่างโหดเหี้ยม


   เป็นเพราะความหลงใหลอันโง่เขลา! เขาจึงถูกหญิงชั่วสวมหมวกเขียวให้!


                ซ่งหมิ่นเต๋อเหยียดรอยยิ้มราวปีศาจร้ายจากโลกพิภพ กล่าวด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย “ด้วยนามพรรคเพลิงสวรรค์ ขอมอบตำแหน่งฮ่องเต้คนต่อไป ให้ เฉินอ...”


                “แปะ แปะ แปะ” เสียงปรบมือเป็นจังหวะ ขัดขวางวาจาอันเด็ดขาดอย่างพอดิบพอดี ซ่งหมิ่นเต๋อเต็มไปด้วยความเดือดดาล ทว่าเมื่อเห็นภาพงดงามราวภาพวาดจากสวรรค์ โทสะในใจก็คลายลงไม่น้อย


                นางงดงามมาก งดงามยิ่งกว่าภรรยาของเขาในวัยสาวไม่รู้กี่พันเท่า แม้จะเห็นผ่านม่านบังหน้าอันบอบบาง เขาก็มองออกถึงความงามเกินมนุษย์ทั่วไป


                จูเยวี่ยหวาชื่นชอบบทงิ้วบทนี้อย่างยิ่ง นางอดใจไม่ไหวที่จะปรบมือ ยางอายของนางว่าน้อยแสนน้อย แต่ยังไม่น้อยเท่ากับชายชู้ผู้นี้ แม้นมีความเป็นไปได้ที่บิดาของนางก็คือชายชู้ผู้หนึ่ง แต่เขาจะไม่ยึดสมบัติของจิ้งอู่โหวอย่างแน่นอน นางสัมผัสได้ถึงความหยิ่งผยองในตัวเขาผ่านสายเลือด!


                ครั้นนางฟังบทงิ้วไปมา นางก็อยากจะลงเล่นแก้เบื่อบ้าง ในหัวของนางเอง ก็พอจะมีความทรงจำเกี่ยวกับสกุลเจียงของมารดาอยู่ไม่น้อย อย่างไรนางก็เป็นหลานสายนอกคนหนึ่งของประมุขเฒ่า อาจจะใช้สิ่งนั้นได้กระมัง?


                นางขอใช้โอกาสนี้ทดสอบเสียหน่อย!


                ระหว่างที่จูเยวี่ยหวาโบกพัดกลมไปมาอย่างมีจริต นางก็กล่าวน้ำเสียงเย็นเยียบเปี่ยมอำนาจ “พรรคเพลิงสวรรค์ มีหน้าที่ดูแลควบคุมเบื้องหลังราชวงศ์ก็จริง กระทั่งเปลี่ยนผู้สืบทอดบัลลังก์ ก็สามารถทำได้โดยชอบธรรม แต่ไม่อาจ เปลี่ยน สายเลือดราชวงศ์ได้ เจ้าคิดให้บุตรชายของเจ้า รับช่วงต่อในสมบัติของผู้อื่น? ไม่ไร้ยางอายเกินไปหรือ”


                สิ่งใดคือยางอาย? ซ่งหมิ่นเต๋อไม่สนใจสิ่งพรรค์นั้น


                เขาจึงส่งเสียงหัวเราะในลำคอ แค่หญิงสาวตัวน้อยคนหนึ่ง อาจหาญแทรกแซงคำตัดสินจากเขา แม้มีสิบหัวก็ไม่พอให้เขาสั่งตัด เขารู้จักองค์หญิงน้อยตัวจริงจากสำนักหลานผิงดี ด้วยนิสัยหยิ่งผยองของนาง จะมาลดตัวแทรกแซงเรื่องเล็กน้อยได้อย่างไร


                ฐานะของนางคือของปลอม! “เหอะ! นางหนูคนนี้ เจ้าเป็นใครมีสิทธิ์ใด มาอวดเบ่งต่อหน้าข้า! ข้าเป็นถึงตัวแทนจากพรรคเพลิงสวรรค์ ใช่คนที่เจ้ามีอำนาจขัดขวางรึ!


                สนมเอกซ่งเห็นสามีที่เคยคลุกคลีกกับคนจากสำนักหลานผิง ไม่รู้จักคุณหนูตัวน้อยผู้นี้ ในใจนางแสนโล่งอก จึงเชิดใบหน้ากล่าวเสียงขุ่น “นางกล่าวอ้างว่าเป็นคุณหนูจากสำนักหลานผิง แต่ข้าไม่คิดว่าเป็นความจริง นางไม่มีความสนใจในตัวลูกชายของเราแม้แต่น้อย มีตาหามีแววเช่นนี้ จะเป็นชนชั้นสูงได้อย่างไร”


                “นางกล้าเมินเฉยต่อลูกหลง! ข้าจะระบายแค้นให้เอง” แพทย์หลวงซ่งดึงพลังปราณออกมา หยดน้ำปรากฏขึ้นกลางอากาศควบแน่นเป็นเข็มเล็ก ๆ ด้วยทักษะแพทย์ของเขา เขาได้ผสมพิษถึงตายลงไป แม้แต่ผู้ฝึกฝนปราณปฐพีขั้นสูงก็อย่าหวังว่าจะรอด


   สิ่งที่เขาชื่นชอบที่สุด คือได้เห็นหญิงงามตกตายด้วยเงื้อมมือของเขา ยิ่งนางดูท่าจะงดงามปานเทพธิดา ความลำพองใจของเขาจึงยิ่งทวีคูณ


                ทว่า เมื่อครั้นเข็มเงินจากพลังปราณกว่ายี่สิบเล่มไปถึงตัวหญิงงาม ก็ราวกับมีกำแพงหนาขวางกั้น พลังปราณทั้งหมดของแพทย์หลวงซ่งถูกขัดขวาง สลายหายไปในอากาศ หากไม่เห็นหยดน้ำบนพื้นอันน้อยนิด เขาย่อมคิดว่าไม่ได้ส่งพลังเข้าโจมตีนางเป็นแน่


                จูเยวี่ยหวาเลิกคิ้ว นางเตรียมเรียกภูติหนามอยู่พอดีเชียว แต่ก็ช้าไปกว่าเครื่องป้องกันจากคนโรคจิต ด้วยพลังจากเสี่ยวเถาที่เชื่อมโยงอยู่ในตอนนี้ ทำให้นางได้เห็นแสงประกายมาจากแหวนหยกบนนิ้วชี้ ซึ่งขยายม่านพลังเป็นเกราะกำบังให้นาง


                มู่เฉิงเคอร่ำรวยเกินไปแล้ว! สมบัติชิ้นนี้ล้ำค่าอย่างมาก!


                “เป็นไปไม่ได้!” ซ่งหมิ่นเต๋อกำหมัดแน่น แล้วดึงพลังปราณทั้งหมดจู่โจมเจ้าคุณหนูไร้ที่มาต่อ ผ่านไปหนึ่งอึดใจ สองอึดใจ สิบอึดใจ นางก็ไม่มีแม้แต่รายขีดข่วน


                หรือนางจะเป็นตัวจริง...


                ดวงตากระจ่างใสเป็นประกาย ในใจชื่นชมหยกล้ำค่าจนไปถึงเจ้าของ คิดได้ว่าควรจบเสียที จึงหัวเราะแผ่วเบา น้ำเสียงก็เย็นชาอย่างยิ่ง “เจ้าคงได้ยินมาบ้าง..ว่าสายเลือดสกุลเจียง สามารถสลักตราทาสบนร่างกายลูกพรรคในอาณัติ อยากพิสูจน์มันหรือไม่ล่ะ?”


                ซ่งหมิ่นเต๋อเนื้อตัวสั่นสะท้าน เขาไม่กล้ากล่าวคำใดออกมา สายตามีแต่เพียงความระแวงและความสิ้นหวัง กลับกัน สนมเอกซ่งยังคงยืนกอดอก เพื่อรอดูคุณหนูไร้ที่มาเสียหน้า นางรอคอยที่จะเยาะเย้ยสตรีผู้นี้


   จูเยวี่ยหวามองสนมเอกซ่ง ดวงตาใสกระจ่างยิ่งเย็นเยียบ นึกไปถึงช่วงเวลาในอดีต สนมผู้นี้กระทำไม่ดีต่อคุณหนูสามไม่น้อยทีเดียว จึงตัดสินใจกล่าวถ้อยคำประกาศิตออกมา “ในนามสายเลือดสฤคาลเหมันต์ ซ่งหมิ่นเต๋อผิดศีลธรรม ไร้ยางอาย อกตัญญู สิ้นสุดการเป็นผู้ฝึกฝนปราณ ตั้งแต่บัดนี้ไปฐานะของเจ้าคือทาสผู้หนึ่ง”


   ภูติสฤคาลเหมันต์แห่งทวีปซีหยวน ขอตอบรับคำประกาศิตนี้


                เสียงเล็ก ๆ ก้องอยู่ในศีรษะของผู้กล่าวคำสาปแช่งเพียงผู้เดียว พลันนั้นควันเสียงรุ้งคลุมอยู่ทั่วร่างแพทย์หลวงซ่ง หลังเจือจางจนสลายหายไป บนหน้าผากของเขาก็มีอักษร ทาส ปรากฏ


                นางคือตัวจริง! ซ่งหมิ่นเต๋อถึงคราวจบสิ้นแล้ว!


                สนมเอกซ่งหน้าซีดจนไร้สีทรุดตัวลงกับพื้น วิญญาณแทบจะหลุดออกจากร่าง ดินแดนจงเยวี่ยเลิกทาสมาหลายร้อยปี บัดนี้สิ่งที่เรียกว่าทาสก็ไม่ต่างจากสัตว์เดรัจฉาน จะใครก็สามารถเข่นฆ่ามอบความตายให้ได้ ผู้มอบตราทาสให้สมุนทรยศ มีเพียงสายเลือดผู้นำของทวีปเท่านั้น


                ทวีปซีหยวนสี่แคว้นหนึ่งเกาะ ผู้นำสูงสุดคือประมุขเฒ่าเจียงกงหลวน แห่งสำนักหลานผิง


                นางเป็นองค์หญิงน้อยจากสำนักหลานผิงตัวจริง!


                บัดนี้สามีของนาง ไม่สิ! แค่คนไร้ค่า เมื่อเป็นทาสก็ไร้เส้นปราณ จะนับเป็นสามีของนางได้อย่างไร


                “ฝ่าบาท ได้โปรดอภัยให้นางสนมผู้นี้ด้วย หม่อมฉัน...”


                สนมเอกซ่งทรุดตัวอ้อนวอน ใบหน้านั้นบิดเบี้ยวดูไม่ได้อย่างแท้จริง


                จูเยวี่ยหวาแม้อยากเห็นชมบทงิ้วต่อ แต่นางยังต้องวางแผนเตรียมเล่นสงครามการค้า กับผู้ดูแลคนใหม่ของร้านดวงประทีป!


   เอาเถอะ! วันนี้รีดไถเงินสกุลซ่งไม่ได้ก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ได้เห็นคนชั่วพบจุดจบ “เรื่องภายในแคว้น ข้าไม่ขอยุ่งเกี่ยว ขอตัวก่อน”


   ในสายตาแขกเหรื่อ คุณหนูผู้สูงศักดิ์ก้าวเดินอย่างสง่างามออกไป เบื้องหลังบอบบางเต็มไปด้วยอำนาจเด็ดขาด คุณหนูคุณชายล้วนมองด้วยแววตาชื่นชม นางอายุไล่เลี่ยกับพวกเขา แต่ราวกับอยู่กันคนละโลก!


                ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป นาม เทพธิดาเจียง จึงปรากฏขึ้นในรายชื่อเทพธิดา ของวงสนทนาของเหล่าคุณชาย หากนับรวมกับ เทพธิดาชิง และ เทพธิดาหวา พวกเขามีเทพธิดาในใจให้ถกเถียงเลือกข้าง กันถึงสามคนทีเดียว

               

 

                


***************************************

ไรต์จะแก้ ข้าคุณหนู/ข้าคุณชาย เป็นข้าเฉยๆ ตั้งแต่บทนี้เป็นต้นไปค่ะ

หากอยากแสดงความหยิ่งในฐานะจะใช้ ตัวข้าคุณชาย หรือคุณชายผู้นี้ ให้น้อยที่สุดแทน

ขออนุญาตเพิ่มเนื้อหาค่ะ เมื่อตอนเย็นที่อัพเหมือนจะรวบรัดเกินไป 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.881K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,889 ความคิดเห็น

  1. #2815 Reiko14483 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2563 / 17:10
    ต้องขอบคุณเจ้าของแหวน😍😍
    #2,815
    0
  2. #2739 J-U-N (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 16:20
    เทพธิดาหวากับเทพธิดาเจียงคือคนๆเดียวกันนะจ๊ะ555
    #2,739
    0
  3. #2558 What&Why (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 21:53
    เราชอบเวลาน้องพูดข้าคุณหนูนะ พอพูดบ่ยดูขี้โม้ดี55555555
    #2,558
    0
  4. #2438 1988yongsi (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:22
    โอ้ววววเบื้องหลังน้องอลังเวอร​
    #2,438
    0
  5. #2174 kyungsoosan (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:34

    ทำไมขำอีกแล้ว5555 ฮืออ นี่มันเหล่าตัวประกอบเกรดzชัดๆ

    #2,174
    0
  6. #2073 Atidtayada (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:54
    เราว่าเราเข้าใจนะว่าข้าคุณหนู มันก็อารมณ์ประมาณ เปิ่นหวาง ที่แปลว่าตัวข้าองค์ชาย แต่ก็ดูแปลก ๆ ไปนิดหนึ่ง ดีใจที่ไรต์ใส่ใจคนอ่านแล้วเปลี่ยนคำเรียกนะ เป็นกำลังใจให้จ้า
    #2,073
    0
  7. #2029 Kanitr1 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:58
    จริงๆค่ะ ข้าคุณหนู อ่านแล้วขัดๆ ทำให้งง
    หรือ รีดงง เอง????
    #2,029
    0
  8. #1995 WAIIONG (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:28

    ค่อยๆฝึกปรับภาษาให้ดีขึ้นนะคะ สู้ๆ

    #1,995
    0
  9. #1467 เมมฟิส (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 11:47
    สะใจยัยสนมซ่ง
    #1,467
    0
  10. #1461 P_preaw&proka (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 09:57
    งงนิดหน่อย ว่าอยู่ดีๆสลักได้ยังไง แบบปราณก็ไม่มี อำนาจตระกูล? แต่ก้ไม่ใช่คนในตระกูลจริงๆนิ้ ละไปสลักตราทาสใส่คนนอกตระกูลที่ไม่ได้อยู่ในอาณัติได้ไง คือสนุกแต่มีคำถามเต็มไปหมดเลย555555 อาจจะอ่านไม่ละเอียด
    #1,461
    1
    • #1461-1 MuKuBeer(จากตอนที่ 30)
      2 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:24
      แม่นางเอกเป็นหลานสายนอกไงค่ะ สายเลือดฝั่งมารดา น้องถึงไม่ค่อยมั่นใจ อาจจะเป็นปมพ่อน้องด้วย สายเลือดผู้มีอำนาจ มีตั้ง4แคว้น
      #1461-1
  11. #1094 เหมียวน้อย (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 11:08
    ถ้าเปลี่ยนจากตัวข้าคุณหนูเป็นเปิ่นกงจู่น่าจะดีเหมือนกันนะคะ มันชินมากกว่าและดูไม่แปลกๆด้วย
    #1,094
    1
    • #1094-1 Naruko(จากตอนที่ 30)
      28 มกราคม 2563 / 05:01
      เปิ่นกงจู่ แปลว่า ข้าผู้เป็นองค์หญิงค่ะ
      ถ้าจะเป็น ข้าผู้เป็นคุณหนู เราคิดว่า ใช้ เปิ่นเสี่ยวเจี่ย จะเหมาะสมกว่าค่ะ
      #1094-1
  12. #978 Lukiris Tink (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 14:09

    อ่านเพลินมากค่ะ
    #978
    0
  13. #751 PPruedee (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 22:37
    ขนลุกเลยตอนรางเอกท่องอ่ะ5555
    #751
    0
  14. #727 Nickynoii (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 19:00

    เจอเรื่องนี้วันแรก อ่านไปอ่านมา ติดงอมแงมเลยย
    #727
    0
  15. #726 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 18:59

    เจ้าโง่มาจนเด็กขนาดนี้เลยนิ

    #726
    0
  16. #687 น้ำฝน (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 11:36
    ลูกรักฟ้าประทานจริงๆ
    #687
    0
  17. #686 Lemonlily (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 07:35
    สนุกมากค่ะ
    #686
    0
  18. #685 Jumzz (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 07:03
    โอ้ยๆๆๆลอบนางเอกมาก
    #685
    0
  19. #684 rasitasongphang (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 06:55
    ชอบมากค่ะ รอน่ะค่ะ
    #684
    0
  20. #682 moonbless (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 05:57

    ชอบมากจร้า อ่าฮะ เหนือฟ้าคือน้องว่าที่ฮูหยินประมุขมาร สายเลือดท่านตา ชอบสกิลเทพที่แท้ทรูนี่จัง
    #682
    0
  21. #681 pyokky (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 01:17

    ขอบคุณมากคร้าที่แก้ ข้าคุณหนู จะอ่านเพลินขึ้น

    #681
    0
  22. #679 AumJulalak (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 23:36
    สนุกมากนะคะ
    #679
    0
  23. #678 Fahrenheitnut (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 23:19
    ไร้ยางอายหรือเปล่าคะ ไม่ใช่ไร้อายยาง
    #678
    1
    • #678-1 (จากตอนที่ 30)
      22 มกราคม 2563 / 09:30
      ขอบคุณค่ะ ><
      #678-1
  24. #677 Algela (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 23:17
    บุตรรักฟ้าประทานไม่เท่าภรรยารักของประมุขมาร555
    #677
    0
  25. #676 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 23:00

    จะมาสู้เทพฟ้าประทานได้ไง 5555

    #676
    0