ฮูหยินประมุขมาร

ตอนที่ 3 : บทที่ 002 l คุณหนูสามสกุลจู ll

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57,494
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,377 ครั้ง
    22 ม.ค. 63

 

 

 

2


 

  

                จูเยวี่ยหวายอมปล่อยภูติแมวตัวน้อยจากอ้อมกอด นางทวนความทรงจำที่ได้รับมาใหม่อีกครั้งกับตัวเอง ภูติที่ว่ามีอยู่จริงในดินแดนจงเยวี่ยแห่งนี้ ทว่าส่วนใหญ่ล้วนมีธาตุประจำตัวเป็นธาตุดิน น้ำ ทอง ไฟ หรือไม้ ธาตุสายฟ้า น้ำแข็ง ลม แสงและความมืด นั้นหาได้ยากเย็นนัก


   นอกจากนี้ยังมีธาตุเอกลักษณ์พิเศษ ซึ่งหาได้ยากยิ่งกว่าขนฟินิกซ์


                เท่าที่จำได้ ภูติพิทักษ์ปรากฏในรูปแบบสัตว์วิญญาณหรือพืชทั้งนั้น ส่วนที่ปรากฏในรูปแบบกึ่งมนุษย์ขนาดจิ๋ว หรืออาวุธก็หายากมาก ทั้งยังไม่เคยปรากฏภูติระดับสูง ที่มีสติปัญญาสื่อสารเป็นถ้อยคำเช่นนี้มาก่อน เจ้าของร่างเองก็มีภูติพิทักษ์เป็นภูติธาตุไม้ รูปแบบเถาวัลย์ไม้เลื้อยกึ่งหนามกุหลาบ มีส่วนดอกบานสะพรั่งแดงฉานควบคู่ ดูสวยงามแต่ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง


                ทุกครั้งที่นางเรียกใช้ภูติพิทักษ์ออกมา มักได้รับเสียงหัวเราะเยาะจากผู้คนรอบด้าน เนื่องจากใช้ต่อสู้ไม่ได้ทั้งยังใช้พลังไม่ได้อีก โดยทั่วไปภูติธาตุไม้มักเป็นสายเพิ่มพูนพลังหรือรักษา แต่ภูติหนามของนางกลับไม่มีพลังเช่นนั้น ถือเป็นของเสียชิ้นหนึ่งนั่นเอง


                “ข้ามาแทนคนเก่า แล้วแบบนี้ภูติหนามนั่นล่ะ?”


                “ภูติพิทักษ์ของท่านยังคงเดิมก็คือภูติหนามตนนั้น ส่วนข้าน้อยคือภูติพันธะสัญญา”


                นี่นางมีภูติพิทักษ์ถึงสองเลยหรือ ให้ตายเถอะน่าตื่นเต้นขึ้นมาแล้วล่ะ


   นี่คือสูตรโกงตัวเอกในตำนานสินะ


                เสี่ยวเถาเอียงคอน่ารักกล่าวเสียงใส “ท่านสามารถเรียกออกมา ได้ด้วยความคิด”


                “เอาล่ะ ข้าจะลองดู” จูเยวี่ยหวานึกถึงภูติหนามน้อย บนฝ่ามือก็ปรากฏเถาวัลย์ไม้ในทันที ทั้งยังยืดขยายเกี่ยวพันรอบตัว ครู่หนึ่งก็เกิดแสงประกายแดงจ้า กลายเป็นแส้สวยงามวิจิตร ด้ามจับยังมีดอกกุหลาบแดงสด คล้ายสีเลือดอยู่ด้วย


                “นายหญิงท่านอย่าได้ดูถูกไป ภูติหนามกุหลาบแม้ขณะนี้เป็นภูติชั้นกลาง ทว่าเป็นภูติแบบเลื่อนขั้นได้ หากท่านแข็งแกร่งขึ้นก็สามารถเลื่อนไปเป็นขั้นสูงสื่อสารกับท่านได้ แม้กระทั่งอาจทะยานไปถึงขั้นเซียนเช่นข้า ที่ปรากฏรูปลักษณ์กึ่งมนุษย์เช่นนี้ คิคิ”


                “ฟังดูแล้วเหมือนเป็นของดีเลยทีเดียว”


                “ไม่เพียงเป็นสายกักขัง ยังทำให้ศัตรูได้รับพิษอีกด้วย! เมื่อกลายเป็นแส้หลังตีจนศัตรูหลั่งเลือด ยังทำให้ศัตรูตัวชาจนขยับตัวลำบาก ดูถูกไม่ได้เลยล่ะ” เสี่ยวเถาอวดสรรพคุณ ประหนึ่งแม่อวดบุตรที่เข้าเรียนชั้นอนุบาล กับเพื่อนผู้ปกครองเด็กร่วมห้อง


                “แล้วเจ้าล่ะ ทำอะไรได้บ้าง”


                จูเยวี่ยหวาสูดลมหายใจเข้าลึกเตรียมพร้อมรับมือ ดูจากสีหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ และการเปิดตัวแบบไม่เหมือนใครของเสี่ยวเถาแล้ว เหมือนเจ้าตัวน้อยคนนี้จะไม่ธรรมดา ต้องมีสูตรโกงให้นางไปจัดการตีบอส อย่างพี่ใหญ่คนสวยแก้แค้นให้เจ้าของร่างเดิมแน่ ๆ


                “พลังของข้าคือการคัดลอก! ภูติผู้นี้เรียนรู้พลังจากการคัดลอกมามากมาย ความสามารถจึงมีหลายแขนงเทียวล่ะ”


                “หืม ดีเพียงใด ลองว่ามาสิ”


                “คิคิ อย่างเช่นพลังมิติฝึกฝนของนายท่านผู้ยิ่งใหญ่เกรียงไกรเหนือผู้ใดในหกภพ ช่วยพูนพลังมากกว่าการฝึกฝนด้านนอกเป็นสิบเท่า แต่ด้วยพลังปราณอันอ่อนด้อยของท่านในตอนนี้จึงมีพื้นที่น้อยนิด หากท่านฝึกปราณถึงขั้นมหาปราชญ์ชั้นสวรรค์ ความกว้างของมิติจะมีขนาดเท่าเมืองขนาดย่อมเชียวล่ะ เสียดายที่ในตอนนี้ท่านดึงพลังออกมาใช้ไม่ได้ ไว้รอข้าซ่อมแซมเส้นปราณพลังให้ท่านก่อนเถอะ”


                “เด็กดี เจ้าหมายความว่าเจ้ารักษาร่างกายนี้ได้?”


                เสี่ยวเถาพยักหน้ายิ้มแย้มสดใส “ตอนนี้ท่านกลับไปก่อน ด้านนอกมีคนเต็มไปหมดเลยล่ะ”


                จบคำพูดนี้แสงทองสว่างก็ทอประกายเจิดจ้า รู้สึกตัวอีกทีผู้คนก็เต็มไปหมดอย่างทีภูติประจำตัวว่า จูเยวี่ยหวามองอย่างล่อกแล่ก พยายามวางตัวให้สุขุมลดพิรุธลง คงไม่ดีหากถูกพบว่าเป็นวิญญาณเฮี้ยนยึดครองร่างสตรีผู้นี้เข้า ไม่เช่นนั้นมีหวังได้ตายเป็นผีของจริงแน่


                “เอ่อ ท่านแม่ ท่านกลับมาแล้ว?” จูเยวี่ยหวาพุ่งเป้าไปที่สตรีวัยสามสิบเศษที่คล้ายอายุเพียงยี่สิบต้น ๆ ซะมากกว่า


   ฮูหยินรองสกุลเจียงผู้นี้ มีโฉมงามเป็นเลิศสมเป็นคนโปรดของแม่ทัพใหญ่ผู้เกรียงไกรเสียจริง นางสวมชุดผ้าไหมเนื้อบางรัดรูปเผยเรือนร่างอวบอิ่มน่าชม ผ้าคาดกลางเอวปักดอกฝูหรงสีแดงสดตัดเนื้อผ้าสีเหลืองอ่อน ดูอ่อนเยาว์กว่าอายุมากทีเดียว


                ใบหน้ารูปไข่ดุจหยกชั้นดี มีดวงตาที่โดดเด่นเป็นประกายดอกท้อฉ่ำน้ำค้างกลางฤดูใบไม้ผลิ ริมฝีปากแดงสดสีกุหลาบช่วยให้นางดูเย้ายวนดุจปีศาจจิ้งจอก เต็มไปด้วยเสน่ห์ที่ไม่อาจต้านทาน


                “เสี่ยวหวาลูกรัก แม่หายไปเพียงไม่กี่วันไฉนเจ้าจึงตกในสารรูป...เอ่อแม่หมายถึงในสภาพนี้ได้เยี่ยงไร! ผู้ใดรังแกเจ้าถึงขั้นนี้ ไร้ความยำเกรงต่อจวนแม่ทัพสิ้นดี!” เจียงอี้เหมยตัดพ้อน้ำเสียงสั่นเครือ กอปรกับรูปลักษณ์และบุคลิกอันอ่อนช้อยโดดเด่น เรียกความสงสารแก่ผู้คนได้ในทันทีนั้นเอง


                แม้แต่ผู้ที่รังเกียจในตัวคุณหนูสามผู้โง่งม หากเห็นเจียงอี้เหมยในตอนนี้ ย่อมประสงค์ให้หญิงไร้ค่าฟื้นตัวโดยเร็ว ฮูหยินรองจะได้ไม่โศกเศร้านานนัก


                “ท่านแม่ เป็นเฉินอ๋อง! ลูกตาสว่างในตอนที่เขาถีบลูกตกน้ำ ราวประสงค์สังหารก้างชิ้นนี้เสียทีเดียว! ฮึกไม่เอาแล้ว ข้าไม่ชอบเขาอีกต่อไปแล้ว!” ไหน ๆ นางก็ต้องใช้ชีวิตที่เหลือในร่างคนเขลานี่ ก่อนอื่นต้องใช้โอกาสนี้ตัดคู่หมั้นคนอื่นออกไปก่อน


                แม้นางจะชมชอบผู้ชายหล่อเหลา แต่ไม่ชอบคนมีเจ้าของ เจ้าของร่างเดิมมีกะใจไปแย่งของผู้อื่นก็แล้วไปเถอะ แต่นางไม่ทำแน่ อีกเรื่องคือ ชายโง่หูเบาตกหลุมสตรีมากเล่ห์เหลี่ยมจนโงหัวไม่ขึ้น นั่นไม่ใช่สเปค!


                “เสี่ยวหวาเจ้าพูดอะไรออกมา เจ้าชื่นชมเฉินอ๋องมาเกือบสิบปีจะยอมตัดใจง่าย ๆ เชียวรึ! พี่สาวผู้นี้โล่งใจยิ่งนักที่เจ้าคิดได้ หูตานางแพศยาเยวี่ยปิงจะคับแคบเพียงแต่ในแคว้นเล็ก ๆ แห่งนี้ก็แล้วไปเถอะ แต่เจ้าน้องพี่สมควรได้คู่ครองที่สูงส่งกว่านั้น แต่ละแคว้นล้วนมีเบื้องหลังคุ้มครองเป็นพรรคเป็นสำนักทั้งนั้น แม้แต่สมาชิกระดับกลางเหล่านั้นยังมีฐานะสูงกว่าฮ่องเต้เชียวนะ!” จูเยวี่ยชิงพยักหน้ารัว ใบหน้าเปี่ยมด้วยรูปโฉมงามพิศแย้มยิ้มผลิบาน ดุจดอกโบตั๋นยอดบุปผา


                “ชิงเอ๋อร์ น้องเจ้าคิดได้ก็ถูกแล้ว ถึงขั้นเกือบตายด้วยน้ำมือชายที่รักยิ่ง เป็นใคร ๆ ก็แค้นทั้งนั้น เสี่ยวหวาเจ้าไม่ต้องห่วง เจ้าก็รู้ว่าตาของเจ้าคือผู้ใด เรื่องนี้แม้แต่ฮ่องเต้ก็สมควรชดใช้ ช่างหาญกล้ายิ่งนัก!


                “ท่านแม่กล่าวได้ถูกต้อง เป็นแค่อ๋องผู้หนึ่งของแคว้นเล็ก ๆ อาจหาญคิดสังหารหลานตาเจ้าสำนักหลานผิง หึ! เห็นเราตัดขาดครอบครัวเดิม ทั้งยังทนคำครหาของเสี่ยวหวามาหลายปีจึงไม่ไว้หน้ากัน ไม่รู้เสียเลยว่าท่านแม่ปรับความเข้าใจกับท่านตาได้แล้ว ท่านแม่ล้างราชวงศ์นี้ไปเสียเถิด อ้อสมควรล้มล้างหลังนางตัวดีนั่น แต่งเข้าวังไปก่อน จะได้จัดการเสียทีเดียว”


                จูเยวี่ยหวาคิ้วกระตุก ที่ทั้งสองกล่าวมา คล้ายหญิงโง่งมผู้นี้ มีเบื้องหลังที่ใหญ่โต ใหญ่กว่าราชวงศ์เสียอีก


   โอ้! นางได้ร่างนี้มาบางทีอาจไม่แย่อย่างที่คิด นางจึงสวมบทตัวร้ายกลับใจ สำนึกต่อความผิดกล่าวเสียงอ่อน “ช่างเถิดเจ้าค่ะ หลังผ่านความเป็นความตายมาได้ข้าไม่สนใจสิ่งใดทั้งนั้น ขอเพียงพวกเราสามแม่ลูกปลอดภัยจากอันตรายก็พอ”


                ฮูหยินรองน้ำตาคลอเบ้า มองลูกสาวคนเล็กที่มักรังเกียจที่นางไม่ใช่ภรรยาเอกมาตลอด ดูอ่อนโยนและเห็นคุณค่าของนางขึ้นมาบ้างแล้ว นึกภาพตอนลูกคนนี้ยังเล็ก ก็ออดอ้อนเก่งจนผู้คนลุ่มหลงทั้งจวน ในใจรู้สึกดุจได้ลูกรักคนเดิมกลับคืนมา “เจ้าคงยังเหนื่อยอยู่เช่นนั้นพักผ่อนเสียเถอะ วันหน้าเมื่อพร้อมค่อยให้ท่านหมอเทวดา รักษาเส้นปราณให้”


                จบคำของเจียงอี้เหมยชั่วครู่ ผู้คนจากนอกแคว้นที่พามาสามสี่คน รวมทั้งมารดาและพี่สาวร่วมมารดาก็ออกไปจนหมด จูเยวี่ยหวาทอดถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ นึกโล่งใจเป็นที่สุด


                ให้ตายเถอะ อยู่ ๆ จากบทตัวประกอบร้าย ก็กลายเป็นตัวร้ายที่มีเบื้องหลังใหญ่โตเสียแล้ว


                ในเมื่อได้ชีวิตใหม่ที่ดูไม่เลวนี้มา ก็จะขอใช้ให้คุ้มค่าสักหน่อย เริ่มจากลบคำว่า ไร้ค่า โง่งม อ่อนแอ  ออกไปก่อน จากนั้นจะขอออกไปเผชิญโลกนอกแคว้น เพื่อใช้ชีวิตอย่างเสรี!

 

*******************************************

 

 

TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.377K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,885 ความคิดเห็น

  1. #2125 naboot (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:36
    มันต้องอย่างนี้สิ นางเอกเราต้องสวยเริดเชิดเก่ง ไปเลยจ้า
    #2,125
    0
  2. #1929 baochompoo2525 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:57
    น่าติดตามตอนต่อๆไป
    #1,929
    0
  3. #1620 KuroRyuSan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:53
    ไม่แปลกที่เจ้าของร้างคนเก่าจะนิสัยเลวแบบนั้น ถูกแม่และพี่สาวเลี้ยงแบบตามใจขนาดนี้
    #1,620
    1
    • #1620-1 Aommy_JK(จากตอนที่ 3)
      23 พฤษภาคม 2563 / 14:36
      จริงค่ะ
      #1620-1
  4. #1502 chanutda180557 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:38
    เรื่องนี้อ๋องกับพี่สาวผิดตรงใหน?? โง่วิ่งไปหาเรื่องเขาถูกถ่บกลับมาคือบุญมากแล้ว
    #1,502
    1
    • #1502-1 Liyanju(จากตอนที่ 3)
      8 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:40
      ตามสไตล์นางร้าย5555 ฉันถูกเสมอแกสิผิด
      #1502-1
  5. #1407 14:03 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 09:14
    ถูกสปอยล์ตั้งแต่เล็กยันโตเลย
    #1,407
    0
  6. #1352 คุณหนูอยากรวย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 12:59
    ความจริงมองว่าอ๋องไม่ผิดนะ ก็เจ้าตัวไปอาละวาดไว้ แค่ถีบตกน้ำก็ดีแล้วนี่
    #1,352
    0
  7. #1324 Hatoful (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 23:31
    แสตนหนามอันนี้มัน Hermit Purple!!!
    #1,324
    0
  8. #1269 ImS (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 00:27
    เบื้องหลังยิ่งใหญ่มากแต่แม่นางเอกเป็นได้แค่ฮูหยินรอง?
    #1,269
    1
    • #1269-1 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 3)
      28 มกราคม 2563 / 02:55
      แนะนำให้อ่านทุกตอนจะพอเข้าใจว่าทำไมค่ะ
      #1269-1
  9. #1215 _jh408 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 13:45
    อห เบื้องหลังยิ่งใหญ่ม๊ากมากก จัดไปเลยจ้า
    #1,215
    0
  10. #1073 ฉันคือแมวเจ้าสเน่ห์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 06:53
    สวัสดีทาสแมว
    #1,073
    0
  11. #712 TEAR (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 16:41
    ยังดีที่มีอะไรดีบ้าง 😂😂
    #712
    0
  12. #601 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 09:20
    ไม่เลวเลยได้ชีวิตใหม่ที่ดีอ่ะ
    #601
    0
  13. #579 Bam Rungruedee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 00:01
    คำว่า ซึ่งยากได้ยาก ภาษาดูแปลกๆ มีเจอลักษณะแบบนี้อยู่หลายคำอยู่ค่ะ
    #579
    1
  14. #497 Ma-i (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 00:49
    หุๆๆ ได้สกิลเทพทรูมาด้วยแบบนี้สิ
    #497
    0
  15. #37 Meawholic (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 16:29
    พึ่งมาอ่านใหม่ค่ะ ชอบมาก เลิฟเลย สู้ๆนะคะไรต์
    #37
    0
  16. #5 love-yourself (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 17:58

    ชอบความเป็นมาของจูเยวี่ยหวาคนนี้มากค่ะ
    #5
    3
  17. #2 0971909667 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 21:49

    มาต่อๆ
    #2
    1
    • #2-1 หนิงเอ๋อร์กงจู่(จากตอนที่ 3)
      5 มกราคม 2563 / 22:26
      ขอบคุณที่ชอบนะคะ เรื่องนี้อัพทุกวันคี่ค่ะ
      #2-1
  18. #1 Woraphan kanokhong (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 20:49

    😄😄😄😄
    #1
    1