ฮูหยินประมุขมาร

ตอนที่ 27 : บทที่ 026 l เปิดร้านเซ่อเซียงจินอวี้ l

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43,316
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,346 ครั้ง
    19 ม.ค. 63


26


 

                สามสี่วันมานี้ ร้านยาสุ่ยหมิ่นถูกผู้ดูแลใหม่ของร้านยาดวงประทีปพลิกกลับเป็นฝ่ายนำ คนเหล่านั้นลงทุนขนโอสถคุณภาพสูงจากเกาะซานไห่ กดราคาโดยไม่สนกำไร ได้รับความนิยมทิ้งห่างร้านยาสุ่ยหมิ่นไปแล้ว จูเยวี่ยหวาไม่ใช่คนเห็นแก่ชื่อเสียงมากกว่าเงินทอง


   นางไม่ขอยอมลดราคาจนขาดทุน!


                เรือนหยกเมฆาของนางมีแขกคนใหม่ เขาเสนอหน้ามาหานางทุกวัน จนมารดายกห้องพักฝั่งตรงข้ามให้เขาไปแล้ว


   บัดนี้ การค้าหยุดชะงัก ความส่วนตัวก็เสมือนไม่มีอยู่จริง


                มีแต่ซวยกับซวย!


                “ชาถ้วยนี้พอใช้ได้ แต่คุณภาพไม่ค่อยดี”


                “ใครให้ท่านประมุขเสนอหน้ามาล่ะ เรือนหยกเมฆาของข้าไม่ขอต้อนรับคนมากเรื่อง” นางทนมองหน้าเขาไปด้วยรับอาหารไปด้วยหลายวันแล้ว เกิดเป็นความคุ้นชิน ถึงตอนนี้แม้จะมีเขาอยู่ก็ไม่ได้อึดอัดกระไรนัก “เมื่อวานได้ยินว่าเฉินอ๋องถูกอันธพาลทุบตี คนใจทรามตัดส่วนนั้นของเขาออกมาแขวนคอ ท่านว่า หากข้าให้เสี่ยวเถารักษาเขา ราชวงศ์จะให้เงินเยอะหรือไม่”


                น้ำเสียงของเขาเย็นชาอย่างมาก “สมบัติในแหวนมิติยังไม่พอ?”


ดวงตาใสกระจ่างกะพริบถี่เอียงคอ “สิ่งสำคัญคือข้าต้องการรีดไถ่ราชวงศ์ พวกเขาไร้ยางอายเกินไป วันก่อนฮ่องเต้เรียกฮูหยินผู้เฒ่าไปตกลงเปลี่ยนตัวคู่หมั้นให้เฉินอ๋อง ไม่รู้ตรัสสิ่งใดออกมาบ้าง เมื่อฮูหยินผู้เฒ่ากลับถึงเรือน ก็นอนป่วยติดเตียงไปแล้ว”


จูเยวี่ยปิงกลายเป็นคนไร้ค่า นางย่อมขาดคุณสมบัติในการแต่งเป็นชายาเอก ฮ่องเต้จะยินยอมรับลูกสะใภ้เช่นนี้ได้อย่างไร เห็นชัดว่าต้องการสู่ขอพี่สาวของนาง!


“เจ้าต้องการล้มล้างราชวงศ์?” มู่เฉิงเคอกล่าวราวกับเป็นเรื่องสามัญ ด้วยพลังของเขาทำมันได้อยู่แล้ว แต่คนบริสุทธิ์มีอยู่ไม่น้อย นางไม่ใช่คนพาลก่อเรื่องวุ่นวายโดยใช่เหตุ


“จะว่าไปก็แปลก...เฉินอ๋องเป็นถึงองค์ชาย จะมีใครกล้าหาเรื่องทำให้เขา..เอ่อ...ทำเรื่องอย่างว่าไม่ได้!” เฉินอ๋องกลายเป็นขันที ส่วนจูเยวี่ยปิงก็ไร้พลัง พวกเขาไม่ใช่ว่าเหมาะสมกันหรอกหรือ


นึกย้อนไปในอดีต คุณหนูสามเอาแต่วิ่งตามคู่หมั้นพี่สาวต่างมารดา กระนั้นแม้โกรธเคืองเพียงใดก็นับถือจูเยวี่ยปิงไม่น้อย เรียกนางพี่สาวทุกคำ ตรงข้ามกลับหมางเมินมารดาและพี่สาวร่วมอุทร นางสมเป็นหญิงโง่ สุดท้ายถูกปั่นหัว ตกตายอย่างอนาถ


                จูเยวี่ยปิงหากรู้ความลับนี้ ไม่แน่ว่าคงยินดีในชะตากรรมของตัวเอง เพราะยังน้อยก็ยังมีชีวิตต่อไป ทุกอย่างมันเพิ่งเริ่ม ให้หญิงสองหน้าตายใจไปก่อนเถอะ


                หน้าเรือนหยกเมฆา เจียงอี้เหมยหอบของว่างมาเต็มมือ นางก้าวเดินด้วยกิริยานุ่มนวลอ่อนช้อย สีหน้าเต็มไปด้วยความสุข “เสี่ยวหวาอีกไม่กี่เดือนเจ้าก็ต้องเข้าพิธีปักปิ่นแล้ว หลังสิ้นสุดจะออกเรือนเลยหรือไม่ มารดาผู้นี้จะได้รีบเตรียมตัว”


                “เป็นความคิดที่ไม่เลว” มู่เฉิงเคอพยักหน้าดวงตานุ่มลึก


                “ไม่เลวไปฝ่ายเดียวเถอะ” เจ้าคนโรคจิต ใครจะแต่งกับเจ้า แม้แต่ในความฝันยังเป็นไปไม่ได้ “พี่สาวยังไม่แต่ง ข้าจะแต่งได้อย่างไร”


                “ลูกรักเจ้าอย่าได้เขินอาย เอาเถอะ หากเจ้าไม่พร้อมก็รั้งไว้สักปีสองปีก็ได้” เจียงอี้เหมยหัวเราะรื่นเริง ของว่างที่นางเตรียมไว้ถูกปากทั้งลูกสาวและว่าที่ลูกเขย นางช่วยเพิ่มบรรยากาศสุขสงบขึ้นมาไม่น้อย “ค่ำนี้วังหลวงจัดงานดูตัวให้องค์รัชทายาท เทียบเชิญนั้นมีรายชื่อลูกกับชิงเอ๋อร์อยู่ด้วย จะไปหรือไม่?”


                อย่างไรลูกคนเล็กของนางก็มีคู่หมั้นไปแล้ว แต่งานใหญ่โตอย่างนี้นางก็อยากให้บุตรสาวคุ้นชินเอาไว้ ฐานะว่าที่สามีไม่ธรรมดา นางสมควรคุ้นชินกับคนชั้นสูงเพื่อเตรียมตัวเป็นฮูหยินประมุข


                “ย่อมต้องไป!” จูเยวี่ยหวาหัวเราะเสียงใสในลำคอ ร้านยาสุ่ยหมิ่นแม้มีกำไรไม่มากแล้ว แต่นางยังมีธุรกิจอื่นอยู่ ซึ่งบัดนี้ก็ถึงเวลาเปิดตัว “ข้าต้องการพบพี่สาวเดี๋ยวนี้!

 

-----------------


                งานดูตัวในวังหลังมีเพียงสตรีเท่านั้นที่สามารถเข้าร่วมได้ มู่เฉิงเคอจึงถูกทิ้งอยู่ในเรือนหยกเมฆา


                ระยะนี้คนโรคจิตน่ากลัวเกินไป เขาใช้เวลาไม่นานในการตีสนิทมารดาของนาง!


                หากนางยังว่างงานอยู่ในแต่จวนจิ้งอู่โหวเช่นนี้ต่อไป มีหวังชาตินี้ได้แต่งกับเข้าเป็นฮูหยินประมุขของจริง ซึ่งนางไม่ต้องการ!


                ภายในเรือนหยกมรกต จูเยวี่ยชิงยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่สีหน้าสุขสำราญ อาภรณ์ผ้าไหมสีเงินของนางเนื้อนุ่มลื่นประณีตอย่างมาก ด้ายสีน้ำทะเลปักดอกอวี้หลานอ่อนช้อยเข้ากับบุคลิกของนางไม่มีผิดเพี้ยน เมื่อรวมกับปิ่นคู่ดอกบัวสวรรค์ผลิบาน นางไม่ได้แตกต่างกับเซียนสวรรค์เยือนโลกมนุษย์


                “น้องสาวเจ้าช่างตาถึง ไปได้สิ่งล้ำค่าเหล่านี้จากที่แห่งใด?”


                “มู่เฉิงเคอกล่าวว่าคือสุดทวีปซีหยวน น่าจะเป็นเกาะซานไห่อีกฝั่ง” จูเยวี่ยหวาเปิดกล่องไม้ หยิบเอาหยกสีฟ้าแกมเขียว อันเป็นประกอบด้วย แหวนหยก กำไลหยก และตุ้มหูหยก สลักลวดลายดอกกล้วยไม้ นำมาแต่งกายให้พี่สาว ดวงตากระจ่างใสฉายแววพึงพอใจ “หากผู้ใดถามว่าท่านได้รับมาจากที่ใด ให้กล่าวว่า ร้านเซ่อเซียงจินอวี้!


                “ร้านเซ่อเซียงอวี้? ใช่ร้านค้าที่คนทั่วเมืองหลวงรอวันเปิดตัวใช่หรือไม่ จวนคุณหนูสกุลใหญ่ล้วนแต่เฝ้ารอ แค่เพียงเสาสลักหยกก็หรูหรามีระดับแล้ว ไม่ทันเปิดตัวยังโด่งดังถึงเพียงนี้”


                “พี่สาวกล่าวถูกต้องแล้ว หากคุณหนูคนใดไม่มีเครื่องประดับจากร้านเซ่อเซียงจินอวี้ ก็ไม่ต่างจากหญิงบ้านนอก!


                “ขนาดนั้นเชียว?” จูเยวี่ยชิงย่นคิ้วมองตัวเองในกระจกที่ทวีความงามไม่น้อย สายตาแน่วแน่เต็มไปด้วยความรู้สึกเชื่อมั่น “ข้าคุณหนูได้รับชุดเครื่องประดับเป็นคนแรก แม้นตายก็ไม่เสียดายชีวิต”


                “น้องยังเตรียมพู่ห้อยพัดผูกปมผีเสื้อ กับหยกบงกชเก้าชั้นไว้ให้อีกท่านด้วย” จูเยวี่ยชิงมีพัดสฤคาลเหมันต์เป็นพัดประจำตัว หากได้แขวนพู่อันมีรสนิยม จะผู้ใดก็ต้องเหลียวตามอง


                “เสี่ยวหวาเจ้าช่างดีเหลือเกิน นำออกมาให้หมด พี่สาวชอบอย่างมาก!


                ผู้ดูแลร้านดวงประทีปอย่าได้ใจไป รอกิจการร้านเซ่อเซียงจินอวี้เจริญรุ่งเรือง และเสี่ยวเถาหายงอนเมื่อใด ข้าจะทวงลูกค้าคืนไม่ให้เหลือแม้แต่คนเดียว!


----------------------------

 

                หน้าจวนจิ้งอู่โหว เกี้ยวใหญ่โตหรูหรารั้งรอรับคุณหนูของจวนอยู่นานสองนาน เมื่อคุณหนูรองของจวนปรากฏตัวบรรดานางกำนัลก็จับจ้องไม่วางตา คุณหนูรองผู้นี้งดงามเกินไป เสมือนเทพเซียนจากสวรรค์ชั้นฟ้า พลันเมื่อคุณหนูสามปรากฏสู่สายตา ก็คล้ายเวลาหยุดลงในตอนนั้นเอง


                ดวงหน้างามพิลาสทาปากสีชาดเพิ่มเสน่หายั่วยวนอย่างถึงที่สุด นางสวมอาภรณ์ผ้าโปร่งสีแดงเนื้อบางจนเห็นผิวขาวผุดผ่อง ดวงตาใสสะอาดราวกับมีหมู่ดวงดาวระยับภายใน ทั้งเปี่ยมเสน่ห์และมีชีวิตชีวาไม่อาจสรรหาถ้อยคำที่เหมาะสมกับนางได้ เพราะแค่คำว่างดงามมันยังไม่พอ!


                ยามที่โฉมงามปานล่มเมืองก้าวเดิน ปิ่นแก้วสีขาวขยับเป็นจังหวะ ช่วยเพิ่มความรู้สึกน่าถนอม นางผสมผสานความงดงามและน่าเอ็นดูได้อย่างพอดี


                “ห้ามไป” เสียงทุ้มเย็นเยียบดังขึ้น พร้อมร่างสูงโปร่งหนักแน่นดุจขุนเขามั่นคงดุจปฐพี ก้าวอย่างองอาจมาจากเรือนชั้นใน เขารั้งโฉมงามไว้ ดวงตาเย็นสาดส่องทั่วร่างของนาง “เป็นสตรีมีคู่หมาย ยังคิดไปงานดูตัว?”


                “เมื่อครั้งมารดาข้าเชิญ ไฉนไม่ห้าม!


                “สามีเพิ่งรู้ความหมายเมื่อครู่” หากไม่ใช่เพราะสือจี๋บอกเขา เขาจะรู้ได้อย่างไรว่าภรรยากำลังคิดหาชู้ คำว่าชู้นั้นหมายถึงชายอื่นที่นางรักชอบ นางยังไม่ทันเกิดความรู้สึกชื่นชอบเขาขึ้นมา แต่ไปชอบชายอื่นแล้ว?


                มู่เฉิงเคอรู้สึกราวโลกกำลังพังพินาศ สีหน้าเขาตึงเครียดไร้วี่แววโอนอ่อน


                “ไม่ได้จริงหรือ...” น้ำเสียงของนางหวานนุ่ม ดวงตาใสกระจ่างกะพริบถี่อย่างน่ารัก นางถึงกับยอมซุกตัวออดอ้อนใช้ไม้อ่อนกับเขา เพื่อการโฆษณาอย่างมีคุณภาพนางควรไปด้วย ไฉนจ้าคนโรคจิต จึงต้องขัดขวางหนทางรวยของนาง!


                “ไม่ได้”


                จูเยวี่ยหวากัดฟันถอนหายใจเฮือกใหญ่ หากเขากล่าวว่าไม่ได้ ก็คือไม่ได้ นางไม่ต้องการเห็นเขาแก้ผ้า คนผู้นี้เมื่ออาการกำเริบยากจะหักห้ามใจ ตราบที่เขายังไม่หาย ดีจะปล่อยให้แก้ผ้าโชว์คนไปทั่วได้อย่างไร


                “ท่านประมุข ไม่ได้ก็ไม่ได้ เลิกทำหน้าราวกับเตรียมก่อสงครามได้แล้ว”


                เสี่ยวเถาเถาเด็กดี เจ้ารีบกลับมาเถอะ!


********************************

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.346K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,883 ความคิดเห็น

  1. #2879 เฟมีลล่า-+++- (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 เมษายน 2564 / 22:46
    ใช้ทุกโอกาสให้เกิดเงินทอง555
    #2,879
    0
  2. #2737 J-U-N (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 15:44
    สงสาร555
    #2,737
    0
  3. #2679 TUA_IQ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 07:52
    555555555 คิดถึงเสี่ยวเถาเหมือนกันเลยเจ้าค่ะคุณหนู
    #2,679
    0
  4. #2487 $.FABL 0F GIRL.$ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:32
    ผมนี่กินจุดเลยครับ รู้ความหมายช้าเกิ๊น 5555
    #2,487
    0
  5. #2436 1988yongsi (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:34
    ฉุนนำ้ส้มมาเชียว
    #2,436
    0
  6. #2172 kyungsoosan (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:14

    ร่างเก่าของคุณหนูสามคือโง่จริงอ่ะ เหมือนลืมเอาสติออกมาจากท้องแม่

    #2,172
    0
  7. #1740 morakotsiow (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:46

    อย่าว่าเรานะขอออกความคิดเห็นหน่อยคืออยากให้ไรท์ปรับปรุงเรื่องข้าคุณหนู ข้าคุณชาย แก้เรื่องคำเรียกพระเอกว่าโรคจิตเป็นมู่เฉิงเค่อยังดีกว่าดูลื่นหูกว่าค่ะ ส่วนนางเอกคิดเรื่องเงินทองมากเกินไปไม่สมเหตุสมผลเลย อยากให้แก้จริงๆนะเราชอบเรื่องนี้อยากให้เรื่องออกมามีเหตุมีผลต้องมันค่ะ คิดว่าคำติชมของรีดจะถึงไรท์และหวังว่าไรท์จะนำไปปรับใช้สักนิด ด้วยรักจากรีด
    #1,740
    5
    • #1740-3 aemray052810(จากตอนที่ 27)
      12 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:41
      Ý>> คำ-สะ-ถบ/คำแปล55
      #1740-3
    • #1740-5 หนิงฮวา(จากตอนที่ 27)
      12 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:25
      ขอบคุณทุกคนมากค่ะ ไรต์เห็นความหวังดีผ่านตัวอักษรรับรู้และรู้สึกขอบคุณจริงๆค่ะ จะนำมันไปปรับใช้อย่างแน่นอน อาจจะช้าหน่อย แต่จะปรับเท่าที่ทำได้ค่ะ // ปาหัวใจ <3
      #1740-5
  8. #1057 MeawMeaw31 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 23:58

    สนุกจิงๆๆๆขอบคุณค่ะ
    #1,057
    0
  9. #631 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 15:53
    จะหาช่องทางรวยสะหน่อยก็ไม่ได้ แต่ให้พี่รองไปคนเดียวก็น่าจะโอเคนะ น่าจะขายของออก
    #631
    0
  10. #592 srisupanuch (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 07:24
    งานดูตัวเขาไม่เชิญหญิงที่มีคู่หมายรึคู่หมั้นหรอก ยิ่งคู่หมั้นมีฐานะจนฮ่องเต้ประจบยกยอขนาดนั้น ยังกล้าเชิญแสดงว่าไม่กลัวตายสิ สนุกนะเเต่สมเหตุหน่อยเถอะ
    #592
    1
  11. #552 นกยูง-มายา (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 20:57

    รู้สึกได้ถึงสายเลือดเดียวกันของพี่สาวน้องสาวเลยอะ 55

    #552
    0
  12. #535 pop ular (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 14:49
    555 คิดถึงเสี่ยวเถา
    #535
    0
  13. #525 suteera (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 13:22

    ท่านประมุขหวงภรรยาหนักมากกกก

    #525
    0
  14. #524 Ma-i (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 11:34
    ท่านประมุขเฝ้าเมียตลอด งานการไม่ไปทำแล้ว
    #524
    0
  15. #523 Thatsawan To Love (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 11:33
    ท่านประมุขทำไมใสซื่อ
    #523
    0
  16. #518 alphaa (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 08:45
    ท่านประมุขน่ามึนมาก รุกน้องจีบน้องแบบมึนๆ จะหวงยังต้องรอคนมาแปล คนที่เก่งที่สุดในเรื่องนี้คือสือจี๋ ท่านปรมาจารย์ด้านความรักของท่านประมุขนี่เอง 555
    #518
    0
  17. #517 110159159 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 08:09
    ห่วงมาก55555
    #517
    0
  18. #516 Earthkid (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 07:17
    เอาสมบัติของเค้ามาขนาดนั้นแล้วแต่ไม่ยอมแต่งให้เค้าหรอ วันนึงไม่มีเค้าอยู่แล้วแล้วตัวเองจะรู้สึก
    #516
    1
    • #516-1 morakotsiow(จากตอนที่ 27)
      4 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:48
      คิดเหมือนกันนางเอกคิดเรื่องเงินทองมากไปจนเกินพอดี
      #516-1
  19. #514 Nannygt (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 04:30
    งื้ออออออออออออ ท่านประมุขขขขข
    #514
    0
  20. #513 za33az (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 03:10

    น่าร้ากกก

    #513
    0
  21. #503 solitary_ok (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 01:48
    รออออออออออ เร็วๆค่า นอนไม่หลับ อิอิ
    #503
    0
  22. #495 PPsry (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 00:02
    อยากเห็นวันที่เค้ารักกันแล้วอ่ะ อิๆ
    #495
    0
  23. #494 Jirapanonpitak (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 23:59
    ขี้หึงน่ารักมากค่ะ
    #494
    0
  24. #492 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 23:22
    รอค่ะๆ
    #492
    0
  25. #491 Emmajung2 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 23:21

    หวงๆ ดีต่อใจ มาต่อไวๆนะ ขอบคุณค่ะ
    #491
    0