ฮูหยินประมุขมาร

ตอนที่ 26 : บทที่ 025 l สุดขอบทวีปซีหยวน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44,648
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,047 ครั้ง
    19 ม.ค. 63


25


 

                เหนือผิวน้ำบนทะเลสาบหลิ่งซีสะท้อนเงาดวงดาราพราวระยับ รอบด้านมีแสงจากดวงประทีปสุกสกาวเรืองรองเจิดจ้า กลางทะเลสาบบนเกาะเหลียนหยวนปลูกอาคารไม้ใหญ่โตตกแต่งอย่างหรูหรามั่งคั่ง หากมอบไปรอบเกาะจะเห็นเรือพายแขวนโคมไฟรูปดอกบัวเอาไว้


                วันนี้เป็นวันโคมไฟ ผู้คนจึงสัญจรกันขวักไขว่


                ข้างท่าเรือมีหนึ่งอิสตรีหนึ่งบุรุษผู้มีความงามเกินกว่ามนุษย์เดินดินทั่วไป หญิงสาวให้กลิ่นอายสดใสมีชีวิตชีวาดุจบุปผาผลิบาน ส่วนบุรุษผู้นั้นราวกับเทพมารบนพื้นดินเต็มไปด้วยความสูงส่งอันน่าหวาดหวั่น


                จูเยวี่ยหวามองภาพอันงดงามแล้วขยี้ตา เมื่อครู่นางกำลังหาวิธีรับมือคนโรคจิตที่ร้านยาสุ่ยหมิ่นไม่ผิดเป็นแน่ อีกทั้งแคว้นเยี่ยตะวันยังไม่ตกดิน เหตุไฉนบัดนี้จึง?


                เมื่อพินิจใบหน้าหล่อเหลาของเจ้าคนโรคจิต ทบทวนบรรดาสิ่งเหลือเชื่อในโลกแห่งนี้ ก็คิดได้ว่านี่อาจเป็นพลังของเขา เป็นพลังโกงที่นางอยากจะมี


                “เสียดายเสี่ยวเถาไม่อยู่ ไม่งั้นสิ่งของพวกนี้ จะต้องถูกวางขายที่ร้านเซ่อเซียงจินอวี้!” ด้านหน้าของนางคือร้านเครื่องประดับหรูหราตระการตา เทียบกับความธรรมดาเรียบง่ายของแคว้นเยี่ย ราวสวรรค์และโลก เครื่องประดับบางชิ้นยังสัมผัสได้ถึงพลังอันเอ่อล้นออกมา


                พลังของเสี่ยวเถาคือการคัดลอก ซึ่งเจ้าแมวน้อยคัดลอกพลังมิติจากนายคนเก่าเอาไว้ หากเจ้าแมวน้อยไม่งอนนางหนีไปพัก ป่านนี้ได้กลายเป็นกระเป๋าเก็บของแล้ว


                “คุณหนูท่านตาถึงอย่างยิ่ง ร้านขอข้าผู้เฒ่ามีคุณภาพที่สุดในแถบนี้ ปิ่นหยกระย้าแก้วมณีในมือท่าน ราคาเพียงสามพันตำลึงทองเท่านั้น” เถ้าแก่ของร้านยิ้มกว้างเมื่อเห็นสาวงาม แม้ไม่ซื้อของแม้แต่ชิ้นเดียว แต่แค่เป็นอาหารตา ก็เพียงพอจะต่อชีวิตไปของมันอีกระยะแล้ว!


                สำหรับจูเยวี่ยหวานางไม่คิดว่าจะคุ้มค่านัก ราคานี้แพงเกินไป ไม่อาจทำกำไรได้


                “พี่สาวข้ามีพลังธาตุน้ำแข็ง นางขาดเครื่องประดับเสริมธาตุอยู่พอดี เจ้ามีขายหรือไม่?”


                เถ้าแก่ร้านพยักหน้ารัวเร็วสีหน้าเต็มไปด้วยความยินดี ทั่วเกาะซานไห่มีเพียงสกุลเจียงที่สืบทอดพลังธาตุน้ำแข็ง หากองค์หญิงน้อยจากสกุลเจียงซื้อเครื่องประดับของเขาไป ร้านหยุนเตี้ยนจะต้องดังไปทั่วทะเลสาปหลิ่งซี! “กำไลหยกเหมันต์บงกชวงนี้เป็นอย่างไร?”


                “ราคาล่ะ” จูเยวี่ยหวาจ้องพ่อค้าแก่ด้วยแววตาหยั่งเชิง นางสัมผัสได้ถึงสายตาราวจับจ้องเหยื่อชั้นดีของอีกฝ่าย หากค้าขายราคาสูงนางจะไม่รับไว้


                ตาเฒ่าคนนี้จะต้องถูกกดราคาจนขาดทุน นางถึงจะพอใจ!


                “ข้าลดให้แปดส่วน ราคาเหลือเพียงพันตำลึงทองเท่านั้น”


                ราคานี้ถือว่าพอไหว


                “ตามข้ามา” เสียงทุ้มดังแผ่วอยู่ของหู ลมหายใจอุ่นจั๊กจี้อย่างบอกไม่ถูก จูเยวี่ยหวายังไม่ทันได้ซื้อของฝากให้พี่สาว ก็ถูกเขาลากตัวมา มู่เฉิงเคอจูงหญิงสาวเดินลัดเส้นทางเข้าอาณาเขตประหลาดเต็มไปด้วยควันดำ เมื่อผ่านเข้ามาผู้คนที่มากมายก็หายไป เหลือเพียงพวกเขาสองคน


                ดวงตากระจ่างใสแหงนมองดอกซิ่งกลีบชมพูอ่อนพลิ้วไหวงดงามอ่อนนุ่มบนกิ่ง ทั่วกิ่งยังมัดด้ายแดงถักเป็นปมผีเสื้อแขวนกระดิ่งหยกเอาไว้ เมื่อสายลมคลอเคลียเสียงใสก็ก้องกังวาน


                หมู่มวลหิ่งห้อยบินว่อนส่องแสงระยิบ สถานที่แห่งนี้ราวกับวิมานบนพื้นดิน


                ช่างสรรหาวิธีจีบหญิง! เห็นอยู่ว่าเขากำลังเกี้ยวนาง!


                “หืม? ท่านประมุขพาข้ามาที่นี่ด้วยเหตุใด”


                “พาเจ้ามาหลบผู้คน” น้ำเสียงของเขาเย็นชาอย่างมาก กระแสความเย็นยะเยือกทำเอาหญิงสาวหนาวสั่น จนนางต้องหัวเราะแห้ง หันสนใจเจ้าต้นซิ่งตรงหน้าอย่างเกินจริง


                “ไอโยว! ช่างงดงามเหลือเกิน ประหนึ่งพฤกษาจากสวรรค์ หรือที่นี่คือดินแดนเทพ!


                เขาน่ากลัวเกินไป ความหนาแน่นความพลังอันสูงส่งแผ่กระจายไปทั้งทวีปอีกแล้ว! นางไม่มีเสี่ยวเถา จะเอาสิ่งใดไปต่อต้านเขา


   สวรรค์! นางคือลูกรักฟ้าประทานของเก๊หรือ


                มู่เฉิงเคอหลุดหัวเราะ ดวงตาคมกริบมองนางอย่างซับซ้อนอบอุ่น เขาไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดจึงเอ็นดูนางอย่างมาก รู้แค่เพียงว่าเขาอยากจะรั้งนางไว้ข้างกายตลอดไป


   จูเยวี่ยหวาถูกอีกฝ่ายจับมือซ้ายยกขึ้นอย่างอ่อนโยน แล้วสวมหยกม่วงหรูหราขลิบทองบนนิ้วชี้ กลิ่นอายบรรพกาลหนาแน่นสูงส่งขจรขจาย เสียงทุ้มอบอุ่นอย่างยิ่ง “...ให้เจ้า”


                “เหมือนจะเป็นของแพง” ดวงตาใสสะอาดเป็นประกายนางลูบไล้ลองดึงออกบางจังหวะ แต่สิ่งนี้กลับไม่หลุดออกมา! “คนโฉดแซ่มู่ สิ่งนี้คือสิ่งใดกันแน่”


                “ภรรยา เจ้าก็เห็นอยู่ว่าเป็นแหวนแต่งงาน”


                “ไม่ใช่!” โลกใบนี้มีแหวนแต่งงานตั้งแต่เมื่อไหร่ นี่มันไร้เหตุผลเกินไปแล้ว


                “ตราบที่เจ้าสวมมันอยู่ เจ้าคือภรรยาของข้ามู่เฉิงเคอ”


                จูเยวี่ยหวาแทบจะกระอักเลือดด้วยความโกรธ สีหน้าของนางไม่ค่อยดีนัก อีกฝ่ายจึงไม่คิดบีบบังคับสิ่งใดกับนางอีกต่อไป


                “แหวนวงนี้ใส่สิ่งของได้ไม่จำกัด” เขากุมมือนางเอาไว้ ดวงตาคมกริบมีความรู้สึกซับซ้อนปรากฏ


   หญิงสาวสลายความรู้สึกขุ่นหมองข้องใจในใจทั้งหมด นางเอาแต่สำรวจโดยการเพ่งจิต ดวงตายิ่งวับแววขึ้นอีก เมื่อมองเห็นภูเขาทองคำ!


                “สามี เจ้ารวยเกินไปแล้ว” ร่างบอบบางอ่อนช้อยกระโดดเกาะบุรุษด้านข้างอย่างไม่มียางอาย ด้วยเส้นปราณยังไม่ฟื้นสมบูรณ์เต็มร้อย ทำให้นางเพ่งสำรวจได้ไม่มากนัก แต่แค่ที่นางเห็นก็มีมากยิ่งกว่าทรัพย์สินของนางในตอนนี้นับร้อยเท่า! พลันเมื่อได้รับสติกลับมาก็ก้าวถอยหลังในทันที


                ให้ตายเถอะ! นิสัยของนางแก้ไม่หายจริง ๆ


                เขานิ่งเงียบไปนานทีเดียว เยวี่ยหวารู้สึกอึดอัดเล็กน้อยจึงดึงเสื้อผาวของเขา กล่าวเสียงเรียบ “พาข้าออกไปได้แล้ว”


                “อืม”

               

-----------------------------


                จูเยวี่ยหวาเดินหนีจากคนโรคจิตเดินเที่ยวชมได้ไม่นาน เด็กชายผอมแห้งในอาภรณ์เรียบง่ายก็ชี้หน้านางกล่าวเสียงสดใส “พี่สาวท่านงดงามเหลือเกิน หากข้าโตขึ้นจะแต่งกับท่าน!


                ราวกับถึงวันสิ้นโลกสีหน้าของมู่เฉิงเคอดำมืด เขาคว้าคู่หมั้นรวบไว้ในอ้อมกอด “นางแต่งกับเปิ่นเสินแล้ว”


                “ข้าจะแต่งกับนาง ๆ” เด็กชายคนนั้นกระทืบเท้าไม่พอใจ ผู้เป็นแม่ขมวดคิ้วส่งสายตาตำหนิหญิงงามอยู่นาน แล้วลากบุตรชายของตนออกไป


                ความงามเป็นเหตุอีกแล้ว!


                “นั่น พวกเขาลอยโคมไฟกันด้วย”


   ในท้องฟ้ายามตรีเต็มไปด้วยแสงจากโคมประทีป สวยงามมากเหลือเกิน นานมาแล้วที่นางไม่ได้มีโอกาสเห็นภาพที่งดงามเหล่านี้ ทุกอย่างราวกับความฝัน เสียแค่คนข้างกายเป็นคนโรคจิตก็เท่านั้น


                แต่เขาเองก็ไม่เลว อยากน้อยก็ตามใจนางมาก


                นางเลือกเอาเครื่องประดับและเครื่องเรือนเป็นส่วนใหญ่ แหวนมิติสำหรับที่แห่งนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาด เพียงแต่เครื่องเรือนอย่างเตียงไม้สลักบุปผาใหญ่โตนัก นางสามารถเก็บในแหวนมิติได้ ทำให้เถ้าแก่ร้านไม่กล้าลบหลู่คนมีเบื้องหลังอย่างนาง


                แน่นอนว่าเบื้องหลังที่ใหญ่ที่สุด ก็บุรุษข้างกายนั่นเอง


                จะอาภรณ์ผ้าไหม ชุดชาม หยกสลักกวนอิม ชาสมุนไพรเพิ่มพูนพลัง กระทั่งตำราฝึกปราณระดับปฐพีชั้นต้น ซึ่งราคาถูกยากยิ่ง ก็อยู่ในแหวนมิติทั้งหมดแล้ว นางเข้าร้านใด ร้านนั้นถูกเหมาจนปิดร้านกลับเรือนได้!


                เวลาล่วงเลยไปถึงสองชั่วยาม ไม่มีร้านแห่งใดที่นางยังไม่ได้เข้า ก่อนกลับจึงนั่งเรือชมหิ่งห้อยกับชายโรคจิตอย่างเพลิดเพลิน เขาพายเรือ นางดีดผีผา ของขอบคุณของนางล้ำค่ามาก หากไร้โอสถรวมปราณจินเซียง นางดึงพลังภูติได้วันละครั้งเท่านั้น


                เจ้าคนโรคจิตควรจะรู้ว่านางกำลังขอบคุณเขา สำหรับแหวนมิติและภูเขาทองคำ!


                เสียงดีดผีผาเป็นจังหวะสดใสรื่นเริง ดวงตากระจ่างใสพราวระยับสุกสว่างยิ่งกว่าหมู่ดารา รอยยิ้มของนางงดงามแช่มช้อย นางทั้งน่ารักสดใสและมีชีวิตชีวา มู่เฉิงเคอเฝ้ามองนางอยู่นาน ความรู้สึกภาคภูมิในสายตาของตนล้นอยู่ในอก


                นางคือฮูหยินของเขา ฮูหยินคนเดียวของเขา



 

*********************

ตอนนี้อาจจะอึนๆหน่อยนะคะ ไรต์ไม่ค่อยสบายค่ะ

วันนี้วันคี่ จะไม่มาก็ไม่ได้ 5555

                 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.047K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,884 ความคิดเห็น

  1. #2882 Iovely39 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2564 / 03:44
    รู้สึกคลั่งรักเต็มอก
    #2,882
    0
  2. #2878 Pawararat12345 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 เมษายน 2564 / 11:34
    ครั่งรักเกินไปแล้ว😘😘😘🥰
    #2,878
    0
  3. #2840 Rutti003 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 มกราคม 2564 / 20:37
    อิจฉาาาาา ตาร้อนผ่าวววว
    #2,840
    0
  4. #2839 urfavsong (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 16:51
    พบคนคลั่งรัก !
    #2,839
    0
  5. #2752 SanNi_02 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 06:44
    ฮูหยินคนเดียว~~ อาโยยยยย 您聽的越多,反而越害羞〜
    #2,752
    0
  6. #2730 yok__kk (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 19:24
    คลั่งรักสุดอะไรสุด
    #2,730
    0
  7. #2617 katekate (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 12:55

    ความหลงเมีย ออกหน้าออกตาสุดดดด

    #2,617
    0
  8. #2616 Thawarin1229 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 11:41
    หลงเมียยยย. คนบ้าาาาาา น่ารักเกินไปแล้ววว
    #2,616
    0
  9. #2557 What&Why (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 21:27
    หลงขั้นสุดไปเลย ก็งี้แหละน้าาาา คนมันเจอเนื้อคู่แลัว55
    #2,557
    0
  10. #2434 1988yongsi (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:23
    สายเปย์​
    #2,434
    0
  11. #2415 Tonfon_nn (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:26
    นางเอกไม่เห็นแก่เงินสักคร้งจะได้ไหใเนี้ย...เฮ้อ
    #2,415
    0
  12. #2052 PRscarlet (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:59
    พอเห็นภูเขาทองคำ ก็กลายเป็นสามีทันที5555555
    #2,052
    0
  13. #2028 ลูซิเฟอร์ คิง (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:17
    ทาสเมียมาแล้ว55
    #2,028
    0
  14. #1533 nannaphattay (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:27

    พระเอกโรคจิตตรงไหน พูดก็พูดน้อยมาก คำก็โรคจิตสองคำก็โรคจิต หน้าจะเลิกคิดเลิกเรียกได้แล้วน่ะ ไม่เข้าใจความคิดนางเอก
    #1,533
    1
    • #1533-1 morakotsiow(จากตอนที่ 26)
      4 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:33
      คิดเหมือนกันเลยค่ะ มันทำให้เนื้อเรื่องดูติดขัด พระเอกแก้ผ้าครั้งเดียวกลายเป็นโรคจิตน่ากลัวซะงั้นงงใจ
      #1533-1
  15. #1531 Aammie Narisara (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:11

    สายเปย์
    #1,531
    0
  16. #1230 ฉันคือแมวเจ้าสเน่ห์ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 15:02
    นางเอกตายจะเป็นไงนะ อุฮิ..
    #1,230
    0
  17. #1185 phattaraponn (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 00:29
    ปามมากกกก ฟิินนนนนนน
    #1,185
    0
  18. #1162 แอ๊บเปิ้ล (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 19:52

    ดูแลตัวเองด้วยนะค่ะ

    #1,162
    0
  19. #630 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 15:44
    หลงมากมาย สายเปย์ไปอีกกกก
    #630
    0
  20. #602 นัทจัง (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 09:32

    ตาร้อนผ่าวๆแล้ว ท่านประมุขจะน่ารักไปไหน

    #602
    0
  21. #522 Ma-i (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 11:24
    แหม้น้องเห็นภูเขาสมบัตินี่มีลืมตัวนะ555
    #522
    0
  22. #519 Thatsawan To Love (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 11:07
    โอ้ยยยย นี้ก็หลงน้องเหลือเกินนนนน ให้ตายเถอะ ฉันเขิลลลลล
    #519
    0
  23. #493 Jirapanonpitak (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 23:53
    เพิ่งเจอค่ะอ่านที่เดียวถึงนี้เลยอ่าาาาแต่อยากอ่านต่อค่ะรอค่ะ
    #493
    0
  24. #490 PPsry (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 23:03
    หูยยยย เอ็นดูเด้อออ คนหลงเมีย 1อัตรา อิๆ อิจฉาาาาา ปล.พึ่งมาอ่านรวดเดียวถึงตอนนี้เลย เป็นกำลังใจให้นะคะ หายไวๆเน้อ
    #490
    0
  25. #466 nenut (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 20:52
    ทำไมอิจฉาน้องงงง
    #466
    0