ฮูหยินประมุขมาร

ตอนที่ 23 : บทที่ 022 l นางจะเป็นคนไร้ค่าได้อย่างไร ll

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45,029
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,050 ครั้ง
    17 ม.ค. 63

 

 

22


 

                “เอ่อ..คุณหนูสามสกุลจู เป็นฝ่ายชนะ!” เฉียวเหอต้วนรู้สึกราวกับตนแก่ขึ้นมาอีกหลายปี เรื่องท้าทายสวรรค์เช่นนี้ หากไม่เกิดต่อหน้าต่อตา เขามีหรือจะเชื่อได้ลง


   คนไร้ค่าเส้นปราณถูกทำลาย ได้รับชัยชนะ?


                จูเยวี่ยหวาหลบไปเปลี่ยนอาภรณ์อีกครั้ง แล้วกลับมานั่งข้างเสี่ยวเถาอย่างแช่มช้อย นางวางบุคลิกสูงส่งได้อย่างไม่มีที่ติ ให้กลิ่นอายเทพเซียนสูงศักดิ์ผู้บำเพ็ญมากหลายพันปี


ในใจพลันนึกขอบคุณตัวเอง ที่เรียนศิลปะการป้องกันตัวไว้ไม่น้อย แม้จะชอบเรียนเต้นและดนตรีมากกว่า แต่เพราะต้องอาศัยอยู่กับเหล่ามารร้าย นางถึงต้องมีทักษะต่อสู้ติดตัว เมื่อหลอมรวมกับพลังโกง ต่อหน้าผู้ฝึกปราณแรกเริ่ม นางก็เสมือนพระเจ้า!


“นายหญิง โอสถรวมปราณจินเซียง แม้จะเป็นของดีสำหรับท่าน แต่สำหรับผู้อื่นนั้นไม่ใช่!” นายหญิงนั้นประหลาดเกินไป นางควบคุมพลังได้ดีประหนึ่งคลอดออกมาก็ฝึกปราณได้


เดิมทีโอสถรวมปราณจินเซียง มีไว้การดึงพลังธรรมชาติภายนอกนำมาใช้ ต่างกับการเดินพลังปราณผ่านจุดตันเถียน ควบคุมได้ยากอย่างยิ่ง


หากควบคุมได้ง่ายดาย จะบ่มเพาะไปด้วยเหตุใด แค่มีเงินก็เก่งกล้าสามารถแล้ว!


สิ่งสำคัญคือนางควบคุมพลังจากภูติพันธะ โยงไปใช้คุมภูติหนามอย่างคล่องแคล่ว พรสวรรค์ของนางสะเทือนฟ้าดินเลยทีเดียว แต่นิสัยกลับ... “ท่านใช้โอสถติดต่อกันสามวันแล้ว พรุ่งนี้ห้ามเด็ดขาด!


“ไม่ก็ไม่ บ่นเยอะเหลือเกินเจ้าแมวน้อย” นางไม่ยี่หระไยดี สามวันมานี้ได้เสี่ยวเถาฝึกสอนกระบวนท่าดี ๆ มาหลายกระบวนท่า จำเป็นต้องมีพลังปราณ จึงหลีกเลี่ยงพลังโกงไม่ได้ แต่พรุ่งนี้เป้าหมายของนางคือค้าขาย รวบรวมทองเป็นภูเขาคือความฝันสูงสุด!


เมื่อดวงตาใสกระจ่างกวาดไปที่ตำแหน่งประธานเนื้อตัวก็สั่นเทิ้ม ความรู้สึกราวกับภัยพิบัติมาเยือน ประหนึ่งมีจอมมารบุกทำลายล้างโลกแบบนี้


เจ้าคนโรคจิตอาการกำเริบ? เขากำลังคิดแก้ผ้าโชว์หุ่นอยู่ใช่หรือไม่!


“เสี่ยวเถา เจ้าคนโรคจิตกับเจ้า ใครแข็งแกร่งกว่ากัน?”


“นายหญิง ท่านโง่หรือเปล่า ต้องเป็นนายท่านที่แข็งแกร่งกว่าสิ” ดวงตากลมน่ารักของเจ้าแมวน้อยกะพริบอย่างน่าเอ็นใด น่ารักเกินกว่าจะโกรธเคืองได้


“ภูติสุดโกงของข้า กลายเป็นของเก๊ไปแล้ว ฮือ” จูเยวี่ยหวาราวสติหลุดไปแล้ว การแข่งขันดำเนินจนจบรอบแรก นางทันเห็นเพียงภาพที่ซูหลงเหยียนล้มเจ้าทึ่มแซ่เหลียงเท่านั้น


สุดท้าย สวรรค์ก็ประทานพรให้นาง นางภาวนาให้ชายโรคจิตไม่แก้ผ้า เขาก็ไม่แก้


“ข้าสมเป็นลูกรักฟ้าประทานเสียจริง หืม...จูเยวี่ยปิง?” รายชื่อคู่แข่งของนางที่เฉียวเหอต้วนประกาศคือจูเยวี่ยปิง พี่ใหญ่สุดที่รัก เห็นทีจะลักลอบแทรกแซงเปลี่ยนรายชื่อคู่ประลอง ในเมื่ออยากลงแข่งกับนางนัก นางจะยินยอมเล่นสนุกด้วยก็ได้


“เจ้าแมวน้อย รีบหลอมโอสถเร็วเข้า พรุ่งนี้หลังเปิดร้านคนจะต้องแน่น แถวต้องยาวไปถึงสุดชายแดน!


“ภูติผู้นี้มีธุระสำคัญ...”


“เจ้าแมวจอมอู้ เจ้าจำอดีตได้เพียงเล็กน้อย จะมีธุระได้อย่างไร”


จบเห่! เสี่ยวเถาแทบทรุดลงพื้น สุดท้ายก็ต้องหัวเราะสดใสตอบรับอย่างไม่เต็มใจ “ธุระก็คือหลอมโอสถ ช่วยนายหญิงหาเงิน!


“ดีมาก”


เสี่ยวเถาลูบหน้าผากสีหน้าจนใจ มันต้องมีสักวันที่นายหญิงของนาง จะเลิกคลั่งไคล้ภูเขาทองคำ!


-------------------------------------------------------------

 

การประลองรอบที่สองดุเดือดกว่ารอบแรกนับสิบเท่า ผู้ที่ผ่านมาถึงรอบนี้ล้วนพิชัยคู่แข่งมาแล้วทั้งสิ้น เซี่ยหมิ่นหลันปิดฉากได้อย่างรวดเร็ว เป็นที่กล่าวขานกันถ้วนหน้า และแล้วก็มาถึงช่วงเวลาสำหรับ คุณหนูสกุลจูห้ำหั่นกันเอง เพราะว่าจูเยวี่ยชิงเป็นผู้ชนะในปีก่อน หลังจบการเปิดงานนางก็รอแข่งรอบชิงชนะเลิศ


ดังนั้น จึงเหลือเพียงคุณหนูใหญ่และคุณหนูสาม


                จูเยวี่ยปิงประสานมือจับพัดกลมเมฆาวิจิตรไว้หลวม ๆ นางคลี่รอยยิ้มหวานนุ่ม วางตัวได้เสแสร้งตบตาผู้คนไปทั่วไม่มีเปลี่ยนแปลง ทันทีที่นางเรียกภูตินกน้อยมาเกาะไหล่ เสียงปรบมือก็ดังกึกก้องทั่วแปดทิศ คุณหนูใหญ่ถึงกับเรียกภูติได้ติดต่อกัน นางมีพรสรรค์ไม่น้อยเลยทีเดียว


                จงรู้ไว้ว่าบัดนี้นางมีพลังปราณแรกเริ่มขั้นเจ็ด มิใช่ปราณปฐพี!


                ความสามารถของนางเพียงพอที่จะเป็นผู้มีพรสวรรค์ผู้หนึ่ง เพียงแต่เมื่อเทียบกับอัจฉริยะของแคว้น นางก็ไม่อาจนับเป็นสิ่งใดได้


                “เทพธิดาปิง เทพธิดาปิง!


                “นางงดงามอย่างมาก นางคือภรรยาแห่งแคว้น จะบุรุษใดล้วนต้องการนางเป็นภรรยา!


                “ข้าคุณชาย ริษยาเฉินอ๋องยิ่งนัก”


                จูเยวี่ยปิงแย้มรอยยิ้มกระหยิ่มใจ จะบุรุษใดก็ล้วนหลงใหลตัวนางทั้งนั้น บุรุษบนบัลลังก์ประธานอันเกรียงไกรนั่นก็ด้วย ตลอดเวลาเขาไม่ได้มองขึ้นมาบนเวที แต่บัดนี้เขามองขึ้นมาแล้ว เขากำลังลุ่มหลงในตัวนาง!


                “โอ้สวรรค์...นางงดงามอย่างยิ่ง”


                เสียงเซ็งแซ่ดังอีกรอบเป็นคลื่นระรอกใหญ่ จูเยวี่ยปิงแม้นพยายามสำรวม แย้มรอยยิ้มให้น้อยก็ไม่อาจหักห้ามความชื่นมื่น ผู้คนกำลังสรรเสริญนาง ชื่นชมในตัวนาง!


                “คุณหนูสามงดงามมากเหลือเกิน”


                “สมฐานะหญิงงามอันดับหนึ่งในใต้หล้า ข้าคุณชายอยากจะหย่าภรรยาเสียเดี๋ยวนี้”


                “เจ้าทึ่ม! เจ้าหน้าบวมเป็นหมูแล้ว ยังสรรหาเรื่องเจ็บตัวอีก!


                ใบหน้าของจูเยวี่ยปิงชาวาบ เมื่อหันไปอีกทาง จึงได้เห็นว่ามารหัวขนลูกชู้กำลังเดินอ้อยอิ่งแช่มช้า เหอะ! คิดยื้อเวลาก็สายไปแล้ว วันนี้เป็นวันตายของนางแพศยาตัวนี้


                “น้องสาม เจ้างดงามมากนัก” คุณหนูใหญ่แสดงความรักใคร่ เพื่อเรียกสายตาชื่นชมจากผู้คน กลับไม่ได้ผลลัพธ์ที่ต้องการ เหล่าบุรุษยังคงจับจ้องที่นางแพศยา


                ตั้งแต่เมื่อใด! ตั้งแต่เมื่อใดที่สตรีผู้นี้ชิงความสนใจไปจากนางได้!


                “การประลองระหว่างจูเยวี่ยหวา และจูเยวี่ยปิง เริ่มได้!” ผู้ดูแลเฉียวกล่าวอย่างรีบร้อน แล้วรีบหลบออกจากสนาม สายตาเทพธิดาปิงน่ากลัวเกินไป มีปีศาจตนใดสิงร่างนางอยู่?


                สายลมหมุนแรงก่อตัวอย่างฉับพลัน พัดโหมแรงจนอาภรณ์หรูหราของจูเยวี่ยปิงกระเพื่อม เส้นผมยาวสลวยของนางปลิวไสว เปิดเผยข้อมือสองข้าง ที่สวมกำไลหยกเมฆาครามเสริมพลังธาตุเอาไว้


                ที่แท้ก็ใช้กลโกง นางใช้อาวุธโกงเข้าประลอง!


                บุรุษมากมายเห็นดังนั้นก็ขยี้ตา ถกเถียงกับตัวเองในใจ เทพธิดาปิงของพวกเขา จะทำเรื่องไร้ยางอายลงได้อย่างไร ต่อสู้กับคนไร้ค่าคนหนึ่งเตรียมตัวถึงขั้นนี้ หากพลั้งมือดังกาลเก่า คุณหนูสามผู้งดงามไม่แย่เลยหรือ


                ภาพลักษณ์ปานเทพธิดาจากสวรรค์ชั้นฟ้าของคุณหนูใหญ่ พลันสลายหายจนสิ้นในเวลาอันสั้น


                ปัง! สายลมแหลมคมดุจมีดกรีดเข้าปะทะร่างอ่อนช้อยอย่างจงใจที่กลางอก ใบหน้าจูเยวี่ยปิงเต็มไปด้วยความสาแก่ใจ ในที่สุดหญิงโง่ก็ตกตายจนได้


   แต่นางก็ต้องเบิกตากว้าง เมื่อสตรีตรงหน้าไม่แม้แต่จะขยับเขยื้อน


                “เจ้าครอบครองสมบัติใดไว้กันแน่” คุณหนูใหญ่สกุลจูกัดฟัน นางดึงมีดสั้นอาบยาพิษที่ซุกซ่อนไว้กับชายแขนเสื้อ บัดนี้ไม่สนวิธีการใด คิดเพียงแต่จะล้มนางแพศยาตรงหน้า สองร่างปะทะรับกระบวนท่าลื่นพลิ้ว พลันนั้นร่างอรชรของคุณหนูใหญ่ก็ถอยมาสามก้าวแล้วพ่นโลหิตออกมา “เจ้ากล้า!!


                “ข้ายังไม่ทันลงมือเลยด้วยซ้ำ" จูเยวี่ยหวายักไหล่แววตาสนุกสนานทอประกาย เถาวัลย์หนามแหลมคมงอกจากแส้ของนาง พุ่งเข้าปะทะร่างของจูเยวี่ยปิงแทงทะลุจุดสำคัญหลายจุด แค่พริบตาเดียวก็สลายหายไป ขอเพียงอีกฝ่ายเดินพลังปราณทุกอย่างก็จบ


                “ช่างโอ้อวดเกินความสามารถ!” จูเยวี่ยปิงถอยหลังเตรียมรับมือ นางแพศยาได้สมบัติล้ำค่ามาครอง นางถึงกับใช้พลังภูติได้คล่องแคล่วถึงเพียงนี้ นางใช้พลังปราณได้อย่างไร หรือที่นางกล่าวถึงร้านสุ่ยหมิ่นเป็นความจริง


                ไม่ว่าจะเป็นเช่นไร นางแพศยาตัวนี้ต้องตาย!


                รอยยิ้มโหดเหี้ยมปรากฏ เอ่ยคำในใจโดยไม่กลั่นออกมาจากสมอง “เจ้ามีคำใดจะสั่งเสียก็ว่ามา”


                “คำพูดนี้ ขอคืนให้เจ้า” โฉมงามยักไหล่ นางยืนกอดอกรอดูอีกฝ่ายมุ่งหน้าสู่นรก จูเยวี่ยปิงโกรธจนขาดสติรีบเดินพลังปราณกำราบหญิงแพศยาลูกชู้ ทว่าชั่วขณะที่นางดึงพลังปราณ เส้นปราณก็ระเบิด ตู้ม! นางทรุดตัวกระอักโลหิต ภาพในอดีตย้อนคืนกลับมา


                เหตุใด พี่ใหญ่จึงต้องทำลายเส้นปราณน้อง


                นั่นเพราะ...เจ้าประสงค์ครอบครอง บุรุษ ของข้าผู้นี้


                “จูเยวี่ยหวา เจ้ากล้ารึ เจ้าไม่กลัวท่านย่าลงโทษเจ้ารึ” จูเยวี่ยปิงนานกุมจุดตันเถียนอยู่บนพื้น สายตาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง นางมีเบื้องหลังใหญ่โตมีโอกาสเอาคืนได้ กระทั่งรักษาปราณก็ทำได้ แต่นางแพศยาแส่หาเรื่องตายผู้นี้ มีเพียงความตายรั้งรออยู่ จะเมื่อใดก็เป็นเพียงหญิงโง่งม!


                “ฮูหยินผู้เฒ่า? แค่ยายแก่ใกล้ลงโรง เหตุใดข้าคุณหนูต้องกลัวนาง” โฉมงามปานปีศาจจิ้งจอกยั่วยวนยอบตัวลงนั่งคุกเข่า ยื่นใบหน้ากระซิบข้างหู “ได้เล่นกับเจ้า ข้าคุณหนูสนุกมาก แต่น่าเสียดาย...ที่เจ้าอ่อนแอเกินไป”


                คำในอดีตผุดขึ้นมาให้หัวจูเยวี่ยปิงอีกครั้ง น้องสาม เป็นเพราะเจ้าอ่อนแอเกินไป นางเคยพูดถ้อยคำนี้เมื่อครั้งทำลายเส้นปราณหญิงโง่ บัดนี้ได้แต่มองแผ่นหลังบอบบางอ่อนช้อยเดินออกจากสนาม


                นางพ่ายให้กับคนไร้ค่า!?


                เป็นไปได้อย่างไร!!


                เฉินอ๋องจ้องมองการประลองอยู่นานตั้งแต่ต้นจนจบ เมื่อการประลองสิ้นสุดลงความรู้สึกบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัวใจของเขา คุณหนูคุณโง่นางงดงามขึ้นทุกวัน จะบุรุษผู้ใดก็สนใจในตัวนาง กระทั่งประมุขจากสำนักจิ่วผิงก็ชมชอบนาง นางกลายเป็นสตรีมีมันสมอง มองออกได้ยากยิ่งไปแล้ว


   ในเมื่อนางหลงรักเขามากนัก เขาก็จะสนองให้นางเอง


                เขาจะให้เสด็จพ่อออกราชโองการ แต่งตั้งนางเป็นชายารอง!

 


**********************************************

                

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.05K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,883 ความคิดเห็น

  1. #2829 111555999888Jo (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2563 / 12:31
    องค์ชายทรงโง่หนัก
    #2,829
    0
  2. #2828 111555999888Jo (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2563 / 12:25
    ปิงๆนางโนเก่ง
    #2,828
    0
  3. #2803 KjKnomjean (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 23:42
    20+ตอนล่ะนะ หวังว่าหลังประลองจบนางเอกจะมีพลังปรานเป็นของตัวเองสักทีนะ ไม่ใช่เอามาจากภูติอย่างเดียว
    #2,803
    0
  4. #2736 J-U-N (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 15:02
    อะไรวะ-ท่านอ๋องกูล่ะงงใจ
    #2,736
    0
  5. #2722 YuuzuKonkon (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 13:09
    เจ้าอ๋องนี่ยังหน้าด้านเสียจริง
    #2,722
    0
  6. #2643 150221 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 12:32
    ช่างกล้านะ อิอ๋องอยากตายใช่มั้ย
    #2,643
    0
  7. #2615 katekate (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 10:34

    อิอ๋อง เพ้อเจ้อ ตลอดดดด เอกมโนน

    #2,615
    0
  8. #2432 1988yongsi (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:48
    อิเฉิงอ๋องหลงตัวเอง
    #2,432
    0
  9. #2170 kyungsoosan (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:45

    อิเฉิงอ๋องนี่ชักจะไม่ไหวละ โรคหลงตัวเองระยะสุดท้ายป่ะ5555ใครเป็นคนสั่งสอนให้กลายมาเป็นคนแบบนี้ค้า

    #2,170
    0
  10. #2075 Alamadine (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:04

    หลงตัวเองมาเฉินอ๋อง
    #2,075
    0
  11. #1443 เมมฟิส (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 21:47
    จัดการเฉินอ๋องด่วน

    เฉิงเคอ
    #1,443
    0
  12. #1273 Naruko (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 03:32
    รนหาที่ตายจริง ๆ ถ้าฮ่องเต้ร่วมด้วย อาจได้เปลี่ยนราชวงศ์ปกครองใหม่
    #1,273
    0
  13. #1192 goldpaddy (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 02:51
    ผช เรื่องนี้แทบไม่มีดี ... เพลียมาก อีอ๋องผี
    #1,192
    0
  14. #743 TEAR (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 20:51
    หน้าด้านมากกกกกกก แค่ตำแหน่งอ๋องยังกล้าาา
    #743
    0
  15. #626 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 14:58
    เฉินอ๋องโคตรด้านเลยอ่ะ ช่างกล้าเนอะ ตอนนี้เขาไม่ได้รักตัวเองแล้ว และยังมีคู่หมั้นแล้วด้วย
    #626
    0
  16. #487 PPsry (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 22:34
    เฉินอ๋อง เอ็งยังกล้าอีกรึ ถถถถ
    #487
    0
  17. #447 fleur_de_lis (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 16:12
    ที่ผ่านมารักกันยังไงเอ่ย เห็นมีแต่ความโลภทั้งคู่
    #447
    0
  18. #406 NRAI (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 05:31

    อา~ โง่บริสุทธิ์จริงๆ ไว้อาลัยให้เฉินอ๋องหนึ่งวิ....

    #406
    0
  19. #395 PCHD (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 03:12
    คุนปิงเทอนี่ก็หลงตัวเองค่ดๆเลยว่ะ ที่ท่านประมุขเขาจ้องคือหวาเอ๋อร์ต่างหาก
    #395
    0
  20. #352 Kandao__ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 17:33
    ศพไม่สวยแน่นอนเลย
    #352
    0
  21. #338 อาจิน (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 15:42

    ปกติอ่านนิยายไม่ค่อยคอมเม้น ตอนนี้ทนไม่ไหวแล้ววว สนุกมากๆ ขอบคุณมากๆเลยค่ะ

    #338
    0
  22. #311 ning792528 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 13:02

    ท่านประมุขมาร มีคนคิดแย่งชิงคู่หมั้นท่าน

    จะสั่งสอนแบบไหนหนอ รอลุ้น

    เงินกำลังจะไหลมา ไปหลอมโอสถด่วนเสี่ยวเถา

    #311
    0
  23. #309 I_AM_SAD_90 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 11:32
    -เอามันสมองส่วนคิดห้ะ!! อี💐
    #309
    0
  24. #307 Nannygt (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 09:15
    มาต่อเร็วๆน้าาาาาาา
    #307
    0
  25. #305 vmobilev546 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 07:40
    กล้าาาาาามากกกกกน่ะท่านอ๋อง ถามพระเอกยังงงง

    #ไรท์มาต่อให้หน่อยยยยยย น่ะๆๆๆๆ ยากอ่านนนน
    #305
    0