ฮูหยินประมุขมาร

ตอนที่ 2 : บทที่ 001 l คุณหนูสามสกุลจู l

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 70,490
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,397 ครั้ง
    22 ม.ค. 63

 


 1

 

                “น้องสาวเจ้าฟื้นแล้ว! ดีจริง ๆ ดีเหลือเกิน!


                หญิงสาวซูบผอมในอาภรณ์หรูหราบนเตียงขยับไหววูบหนึ่ง เลื่อนสายตาล่องลอยจ้องมองตามเสียงอ่อนหวาน ดุจน้ำค้างบนดอกบัวขาวบริสุทธิ์ ดวงตากระจ่างใสที่เคยทอแววเหี้ยมโหดมีใจริษยา กะพริบถี่ดูสุขุมผิดวิสัย นัยน์ตาของนางสะท้อนร่างสะคราญโฉมนางหนึ่ง


                สตรีที่เรียกนางว่าน้องสาว ท่าทางอ่อนโยนนุ่มนวลกิริมารยาทอ่อนช้อยสูงศักดิ์


                “ใครล่ะนี่?” จูเยวี่ยหวาถามอย่างแปลกใจ เมื่อกี้นางเพิ่งถูกน้องชั่วระบายโทสะใช้ปืนยิงกระสุนเข้ากลางอกตัดขั้วหัวใจ ด้วยเหตุผลน่าตาย อย่างผู้ชายเห็นแก่ตัวผู้นั้นยังลืมนางไม่ได้!


                เด็กสารเลวนั่น จับนางขังทรมานร่างกายสารพัดวิธี ในห้องใต้ดินคฤหาสน์เก่าของตระกูลหลี่อยู่ครึ่งปี กระทั่งค่ำคืนวิวาห์ ขณะทำกิจกรรมบนเตียงกับสามีคนใหม่ มีชื่อที่ไม่ควรเอ่ยถึงครางออกมานั่นแหละ ความทุกข์ตลอดระยะเวลาหกเดือนถึงได้สิ้นสุดลง


                เดี๋ยวนะ! นางถูกยิงไม่ผิดแน่ ถึงรอดตายเฉียดฉิว หลี่หมิ่นจิงน้องสาวต่างบิดา ก็ไม่มีทางพาส่งโรงพยาบาลอย่างแน่นอน หรือก็คือนางตายเป็นผีไปแล้ว?


                “นี่คือสวรรค์ใช่ไหม” จูเยวี่ยหวากะพริบตาอย่างน่ารัก ขนตางอนกระเพื่อมดุจผีเสื้อโบยบิน หญิงงามตรงหน้ามุ่นคิ้วถอนหายใจ ภาพลักษณ์อ่อนหวานสลายหายไป เหลือแต่ความเป็นกันเอง กับความรู้สึกอบอุ่นรักใคร่หวงแหนที่มีต่อผู้เป็นน้อง


                “เสี่ยวหวา ไฉนเจ้าถามพี่สาวเยี่ยงนี้ ข้าใจไม่ดีเอาเสียเลย น้องรักเจ้ายังไม่ตาย! ที่นี่คือเรือนหยกเมฆาของเจ้าอย่างไรล่ะ” สตรีที่แทนตัวว่าพี่สาว ส่งเสียงฮึดฮัดอย่างไม่พอใจ “เป็นเพราะนางสารเลวนั่นผู้เดียว หลายปีมานี้เอาแต่ตีหน้าซื่อทำตัวไร้เดียงสา สัญญาปาวๆว่าจะหลีกทางให้เฉินอ๋องแต่งกับเจ้า แต่ก็ไม่ยอมถอนหมั้นสักที ที่แท้แล้วคงอยากเป็นพระชายาใจจะขาด”


                ถอนหมั้น? องค์ชาย? ตำแหน่งพระชายา?


                ทำไมมันดูคุ้น ๆ ราวกับพล็อตนิยายสำเร็จรูปแบบนี้ จูเยวี่ยหวาเริ่มรู้สึกประหลาดใจ นางจึงกวาดสายตาไปทั่วห้องหับอันโอ่อ่ากว้างขวาง


                สตรีตรงหน้าสวมเสื้อผ้าโบราณที่คล้ายผสมระหว่างยุคชิงกับหมิง เครื่องเรือนหรูหราของแท้ทั้งเรือน โอ่อ่ายิ่งกว่าตำหนักสนมในวังต้องห้ามที่เคยเห็นด้วยซ้ำ ทั้งแจกันโบราณล้ำค่าข้างเตียง กระทั่งป้ายหยกติดตัวยังเป็นหยกชั้นเลิศ นี่ไม่ใช่ยุคโบราณในประวัติศาสตร์ห้าพันปีของจีนแน่ ๆ ชั่วขณะหนึ่ง ความทรงจำเก่าในสมองก็แล่นกลับมา


                โอ้! ที่แท้แล้ว นางในตอนนี้ก็คือคุณหนูสามแห่งจวนจิ้งอู่โหว ผู้ได้รับบรรดาศักดิ์ท่านหญิงขั้นสี่เมื่อต้นปี สุดท้ายก็เอาบรรดาศักดิ์ไปพนันอย่างโง่เขลา


   สตรีผู้นี้มีชื่อเสียงเล่าลือไปทั่วแคว้น ถึงความโง่เขลาโอ้อวดไร้ยางอาย ทำได้แม้แต่คิดแย่งชิงคู่หมั้นของพี่สาวตัวเอง อีกทั้งพี่สาวต่างมารดาผู้นั้นยังเป็นถึงคุณหนูใหญ่ บุตรีภรรยาเอกผู้ลาลับอีกด้วย


                เดือนก่อนกลางงานประลองพลังปราณ นางได้อวดความโง่งมให้คนทั้งแคว้นเยี่ยรับรู้ทั่วกัน นางท้าทายพี่สาวให้ร่วมศึกเป็นตาย จนเสียบรรดาศักดิ์กับทองคำสองหมื่นตำลึง!


                คุณหนูใหญ่จูเยวี่ยปิงเป็นถึงผู้มีพรสวรรค์ ทั้งยังเป็นหญิงสาวที่เหล่าคุณชายและเชื้อพระวงศ์ อยากรับไว้เป็นภรรยาเอกอันดับหนึ่งของแคว้น


   ส่วนจูเยวี่ยหวาเป็นเพียงขยะโอ้อวดโง่งม นอกจากใบหน้างดงามสะคราญโฉมอันดับหนึ่งของแคว้น ก็ไม่มีสิ่งใดมีค่าเพียงพอจะโอ้อวดผู้คน บทสรุปย่อมเป็นความพ่ายอย่างหมดรูป สอดคล้องรองรับต่อความเทพของตัวเอกนั่นแหละ


                แล้วไงต่อล่ะ! แน่นอนว่าพี่สาวผู้มีจิตใจบริสุทธ์ประหนึ่งเซียนสวรรค์บำเพ็ญเพียร ยั้งไมตรีไว้ชีวิตน้องสาวต่างมารดาด้วยความสงสาร แต่เพราะต้องป้องกันตัว จากอาการบ้าคลั่งไม่ยอมแพ้แต่โดยดีของคุณหนูสมองกลวง จึงพลั้งมือทำลายพลังเส้นปราณโดย ไม่ได้ ตั้งใจ


                แผ่นดินนี้ไร้พลังปราณย่อมไม่ต่างจากคนไร้ค่า เจ้าของร่างคนเก่าเป็นเพียงคนโง่ร้ายกาจอย่างเปิดเผยไม่มีเก็บตุน หลังฟื้นตัวเมื่อสองวันก่อนก็คลั่งรับชะตากรรมไม่ได้


   นางจึงถือกระบี่แสงจันทร์ไปถึงเรือนต้นท้อพร่ำฝน คิดเข่นฆ่าผู้เป็นพี่สาวไปตกตาย แต่กลับถูกชายในดวงใจถีบกระเด็นตกสระน้ำ ณ ตอนนั้นเอง ดวงวิญญาณใหม่ถึงได้ครองร่างโง่เขลานี้แทน


                นอกจากพี่สาวร่วมมารดาที่ตีหน้าอ่อนโยนเป็นนิจ นับว่าเป็นตัวร้ายเกรดบีผู้หนึ่ง ก็มีเพียงมารดาแท้ ๆ ที่รักใคร่เอาใจใส่ในหญิงน่าสังเวชผู้นี้ ส่วนคนอื่นในจวนล้วนรังเกียจ และมองด้วยแววตาดูแคลนปนหวาดกลัว กล่าวได้ว่าเจ้าของร่างเป็นนางร้ายเกรดต่ำ มีไว้เพื่อให้นางเอกเปิดเผยความเทพให้คนตื่นตะลึงถ้วนทั่ว ตามสูตรนิยายเลยก็ว่าได้


                ตอนนี้สุดยอดตัวร้ายเกรดเอบวกอย่างฮูหยินรอง กำลังท่องตามหาหมอเทวดามารักษาเส้นปราณของลูกสาวคนเล็กไม่หยุดหย่อน จึงพลาดโอกาสพบหน้าบุตรี ในช่วงสุดท้ายของชีวิตไปเสียแล้ว


                ให้ตายเถอะ เกิดใหม่สุดฮิตตามพล็อตจำเจทั้งที ไม่มีบทบาทที่ดีกว่านี้เลย?


                อย่างน้อยคนข้ามมิติก็ควรเป็นหญิงแกร่งบู๊ล้างผลาญ ไม่ก็มีไอคิวสูงส่งฉลาดเป็นกรดไม่ใช่หรือไง หมอก็ดีสายลับนักฆ่าก็ดี นางก็ล้วนไม่ใช่ อาชีพในยุคปัจจุบันของนางคือแม่ค้าขายของโบราณ ซึ่งขาดทุนยับตลอดศก


   ท่านเทพพาคนมาผิดแล้วล่ะ แถมยังให้ร่างใหม่ที่ย่ำแย่ขั้นวิกฤติ ที่มีเพียงชะตาอันอาภัพรอคอยอยู่


                สวรรค์! ชาติก่อนนางเป็นคนดีมีศีลธรรมประหนึ่งนางเอกบอบบาง จุดจบน่าเวทนาถูกน้องสาวต่างบิดาฆ่าตาย มาตอนนี้กลายเป็นน้องโง่ ถูกพี่สาวต่างมารดาชักจูงจนมีชื่อเสียงอันน่าเดียดฉันท์ เป็นที่หนึ่งในใต้หล้า


   น่าสงสาร! น่าสงสารยิ่ง!  


                ‘นายหญิง ท่านสามารถแก้แค้นคนพวกนั้นได้!’


                เสียงแปร่ง ๆ คล้ายเด็กน้อยพยายามดัดเสียงให้ดูน่าเกรงขามดังแว่วในหัว จูเยวี่ยหวาสีหน้าฉงนดูตระหนกไปหมด จนพี่สาวร่วมอุทรต้องเขย่าตัวแรง ๆ สามสี่ทีเพื่อเรียกสติ แต่แล้วผู้เป็นน้องก็ล้มพับไปต่อหน้าต่อตา


                “หรงจู ชิงจู ไปตามท่านหมออวี้มาเร็ว น้องข้าหมดสติอีกแล้ว รีบเร็วเข้า!


                “เจ้าค่ะ คุณหนูรอง”


                นายหญิง เราได้พบกันเสียที!’


                เสียงเดิมสะท้อนในหัวอีกครั้ง ก่อนเงียบหาย จูเยวี่ยหวาค่อย ๆ สงบสติลืมตาแช่มช้อยเชื่องช้า ในแววตานางปรากฏภาพขาวนวล คล้ายห้องสี่เหลี่ยมขนาดราวสนามบาส ที่ไหนอีกล่ะเนี่ย?


                นางเพิ่งตายจากยุคศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดไป ฟื้นอีกทีกลายเป็นคุณหนูผู้โง่เขลา ยังไม่ทันปรับตัวได้ก็มาโผล่สถานที่ใหม่อีกแล้ว หรือเพราะกลายเป็นผีอาฆาตเข้ายึดร่างผู้อื่น จึงถูกลากกลับโลกหลังความตาย


   เอาเถอะ! อย่างน้อยก็ดีกว่าเป็นคนโง่ไร้ค่าตัวประกอบดาษดื่นผู้หนึ่ง


                “ยินดีต้อนรับนายหญิงสู่มิติของข้า ข้าน้อยคือภูติพันธะอันดับหนึ่งในใต้หล้า ยากจะหาผู้ใดเทียมเท่า” เด็กหญิงอายุราวสี่ห้าขวบ ใบหน้ากลมเป็นลูกซาลาเปาเอ่ยเจื้อยแจ้ว ขณะเชิดคอขึ้นสูงอย่างภาคภูมิ


                เจ้าหนูคนนี้สวมเครื่องแต่งกายสไตล์โลลิโกธิค กลิ่นอายอังกฤษยุคกลาง บนศีรษะปรากฏหูแมวสีขาวครีม ยังมีหางนุ่มฟูสีเดียวกันแกว่งไปมาอีกด้วย


                น่ารัก! น่ารักที่สุด!


                “อร้ายยย น่ารักจังเลยเด็กดี นี่คือสิ่งที่พระเจ้าชดใช้ให้ข้าสินะ ขอน้อมรับไว้อย่างเต็มใจ!


                “ฮึ่ม! ตัวเรานั้นคือภูติพันธะประจำตัวท่าน ธาตุประจำตัวก็คือธาตุเอกลักษณ์ อันเป็นธาตุเอกลักษณ์หนึ่งเดียวล่ะ” ภูติน้อยเอียงคออย่างน่ารัก จูเยวี่ยหวาไม่คิดสิ่งใดทั้งนั้น นอกจากอยากจะกอดและลูบไล้หางปุยนุ่มนี้


                ทาสแมวอย่างนางปลื้มมาก!


                “ฮึ่ม! ภูติผู้นี้ขอนามเรียกขานได้หรือไม่”


                “ได้สิ” มองดูแล้วเด็กคนนี้ผิวขาวดุจหยกนวล ดวงตาสดใสกระจ่างประหนึ่งดารายามค่ำคืน ท่าทีทระนงดื้อรั้นอยู่เล็กน้อย เมื่อขยับไกวหางมีกลิ่นดอกท้อผสมสาลี่ “เจ้ามีชื่อว่าเสี่ยวเถา”


                “ขอบคุณเจ้าค่ะ” เด็กน้อยแสดงท่าทีดีใจอย่างสุดซึ้งกับชื่อแสนสามัญธรรมดา โดยไม่รู้ความคิดผู้เป็นนาย ขณะเดียวกันก็หลีกเลี่ยงการถูกแต๊ะอั๋งอย่างเต็มความสามารถ!

 


*************************************

 

 

TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.397K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,889 ความคิดเห็น

  1. #2782 chxrryies (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 17:10
    เสี่ยวเถาน่ารักน่าเอ็นดู
    #2,782
    0
  2. #2116 ladolceblue (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:55

    สนุกมากกกกก

    #2,116
    0
  3. #1928 baochompoo2525 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:35
    ใจร้ายจังถึงกับถีบผู้หญิงตกน้ำเลย.. ปล่อยไปผู้ชายแบบนี้
    #1,928
    0
  4. #1887 Nanuna2803 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:04
    โดนถีบตกน้ำ...
    #1,887
    0
  5. #1719 a244 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:21

    กดอ่านเพราะชอบการแนะนำข้างหน้า พออ่านตอนแรกแล้ว น่ารักมาก ทาสแมวด้วยคนค่ะ แค่จินตนาการก็นุ่มแล้ว เสี่ยวเถา

    #1,719
    0
  6. #1619 KuroRyuSan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:46
    นางเอกด่าร่างที่เข้ามาอยู่ได้อร่อยและลื่นปากมาก
    #1,619
    0
  7. #1419 SansuneeSaekram (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 14:27
    ชอบแมววววว
    #1,419
    0
  8. #1414 RealThxnB (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 12:38
    ตดตามค้าบบบ
    #1,414
    0
  9. #1405 14:03 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 09:08
    อะเอ่อ โดนถีบตกน้ำ ;__;
    #1,405
    0
  10. #1393 โลกสีเงิน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 00:38
    ยกมือ...สายแมวค่ะ
    #1,393
    0
  11. #1329 คุณหนูอยากรวย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 08:42
    เอาจริงๆ นางก็สมควรถูกทำลายเส้นพลังนะ ชอบทำตัวร้ายๆ นิสัยแบบนั้นใครก็รังเกียจ
    #1,329
    0
  12. #1213 _jh408 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 13:40
    ชื่อน้อง555555555 ธรรมดาไปอีก5555
    #1,213
    0
  13. #729 apollean (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 19:09
    ฮาชื่อน้อง กำลังว่าจะอลังการ
    #729
    0
  14. #724 PPruedee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 18:32
    สนุกดีค่ะ ลื่นไหลดี
    #724
    0
  15. #711 TEAR (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 16:36
    ติดตามต่อค่ะ บรรยายดี อ่านไม่ติดขัด
    #711
    0
  16. #598 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 09:00
    น่าจะสนุกดีอ่ะ รอติดตามนะครัชชช
    #598
    0
  17. #512 キツネ43 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 02:48
    เล่าเรื่องได้ดีมากเลยค่ะ อ่านเเล้วลื่น
    #512
    0
  18. #306 Airika_Catcha (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 07:59
    สนใจเสี่ยวเถา 555
    #306
    0
  19. #129 vmobilev546 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 13:45
    ชอบค่ะ
    #129
    0
  20. #103 แล้วไง' (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 01:06
    คำบรรยายลื่นไหล อ่านได้ไม่ติดขัด ถือว่าแต่งได้ดีเลยค่ะสำหรับการแต่งแนวนี้ครั้งแรก เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #103
    0