ฮูหยินประมุขมาร

ตอนที่ 15 : บทที่ 014 l อำนาจที่แท้จริง l

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44,904
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,460 ครั้ง
    13 ม.ค. 63



14


 

                จวนแม่ทัพซูตั้งอยู่บนเขาไท่หนิงบรรยากาศร่มรื่นอากาศบริสุทธิ์ เรือนพักฟื้นของซูหลงเหยียนอยู่ในจุดที่พลังจิตวิญญาณเข้มข้นที่สุดในจวน หลังซูจินเหยียนพาแขกผู้สูงศักดิ์เข้ามา เหล่าบ่าวไพร่ก็ราวกับแห่งแสงประกายชีวิต หากคุณชายของพวกเขากลับมาฝึกฝนพลังปราณได้ ซูเผิงเหยียนคุณชายสายรองนั่นก็หมดประโยชน์!


                เจ้านายของจวนมั่นคงในรักต่อฮูหยินใหญ่มากนัก หากไม่ถูกเล่ห์กลของหญิงแซ่เจีย ในขณะที่ทนทุกข์ต่อการสูญเสียภรรยา คุณชายรองผู้เย่อหยิ่งจะถือกำเนิดมาได้อย่างไร


                จูเยวี่ยหวาเดินตามไปถึงห้องพัก เมื่อมาถึงก็สังเกตร่างกายผ่ายผอมใบหน้าซีดไร้สีของบุรุษบนเตียงอยู่ชั่วครู่ เทียบกับพี่สาวที่ราวกับไฟ ชายผู้นี้ราวกับน้ำดูสุขุมสงบนิ่งดุจบัณฑิตใฝ่เรียน “เจ้าพอจะมีดอกตะวันเพลิงพิภพอยู่กับตัวหรือไม่?”


                “พอจะมีอยู่บ้าง” ซูจินเหยียนขมวดคิ้วนิ่วหน้า องค์หญิงน้อยคนนี้ยังไม่ได้หลอมยาเตรียมไว้? นางยังขาดส่วนผสมบางอย่าง?


                “นำให้ข้า ส่วนเจ้าจงออกไปจากห้อง” คุณหนูคนพาลเนื้อตัวสั่นเทิ้มยอมทำแต่โดยดี เรื่องราวเอิกเกริกในการประมูลครั้งก่อนดังไปทั่วแคว้นเยี่ย กระทั่งฮ่องเต้ยังไม่คิดถือโทษเรื่องที่องค์หญิงน้อยผู้นี้หักหน้าเฉินอ๋อง แล้วนางจะมีปัญญาอันใดหาญกล้าล่วงเกิน หากเป็นคุณหนูสามคนโง่จากสกุลจูนั่นก็อีกเรื่อง


                ครั้นเมื่อในห้องเหลือเพียงจูเยวี่ยหวาและคนป่วยติดเตียง เสี่ยวเถาก็ปรากฏตัวออกมา ใบหน้ากลมเป็นซาลาเปาเต็มไปด้วยความขบขัน “นางไม่รู้เลยว่า นายหญิงก็คือคุณหนูคนโง่ผู้เลื่องชื่อผู้นั้น คิกคิก”


                “ส่วนผสมครบแล้ว เจ้าหลอมโอสถได้เลยหรือไม่?”


                เสี่ยวเถาใช้มืออวบนิ่มขยี้ตาตัวเอง แล้วจ้องมองดอกตะวันเพลิงพิภพด้วยสีหน้าปีติยินดี เพียงชั่วพริบตานางก็หายตัวเข้ามิติไปอีกครั้ง ทิ้งให้ผู้เป็นนายเอนหลังขีดเขียนคำว่า ดอกตะวันเพลิงภพ รักษาเส้นปราณธาตุพิเศษ ในหน้าส่วนประกอบโอสถหน้าที่สิบเอ็ด


                จูเยวี่ยหวาคิดถึงเส้นทางการค้า! หากนางมีความสามารถเช่นเดียวกับเจ้าแมวน้อย โอสถในร้านสุ่ยหมิ่นก็ย่อมมีมากขึ้น!


                เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วยามเต็ม ผู้เป็นนายเอนหลังจิบชาสุขสำราญ ส่วนภูติตัวน้อยทั้งหลอมยาทั้งฝังเข็ม เหนื่อยจนเหงื่อตก พลันเมื่อคนป่วยเริ่มฟื้นตัว เสี่ยวเถาก็ขยิบตาส่งรอยยิ้มเป็นสัญญาณแล้วหายตัวไป


                ซูหลงเหยียนลืมตาอย่างเชื่องช้า สิ่งแรกที่เขาเห็นก็คือสตรีนางหนึ่งในอาภรณ์หรูหราสีชมพูอ่อน นางกำลังเก็บโอสถเข้ากล่องไม้ด้วยกิริยามารยาทสงบเรียบร้อย แม้นางจะปิดบังใบหน้าทั้งหมดด้วยผ้าคลุมผืนโปร่ง แต่ด้วยบุคลิกสูงศักดิ์จึงเต็มไปด้วยเสน่ห์ลึกซึ้ง


                หัวใจของเขาเต้นรัวแรง น้ำเสียงก็แหบพร่า “แม่นาง...คือ...ผู้ที่ช่วยเหลือข้าคุณชาย ใช่หรือไม่?”


                “คุณชายซู เจ้าลองเดินพลังผ่านเส้นปราณดูสิ” น้ำเสียงของนางหว่านนุ่มอ่อนโยน เจือความเย็นยะเยือกผสมอย่างลงตัว


                เมื่อซูหลงเหยียนได้ยิน ก็ปลดปลงถอนหายใจออกมา เขายอมเดินพลังปราณทั้งที่รู้แก่ใจว่าใช้งานไม่ได้ พลันเมื่อเพ่งจิตที่จุดตันเถียน ออร่าพลังแข็งแกร่งก็พุ่งพวยออกมา ดวงตาเรียวคมเบิกกว้าง ไม่อาจเชื่อว่านี่เป็นความจริง ได้แต่พึมพำไม่หยุด “สิ่งนี้เป็นความจริงหรือนี่...”


                “ย่อมเป็นความจริง คุณชายซู เจ้าย่อมรู้ดีถึงความสำคัญของเส้นปราณของเจ้าดี ยิ่งเป็นเส้นปราณพิเศษก็ย่อมยากจะฟื้นฟู ข้าคุณหนูแม้นมีใจกว้างขวาง แต่ก็ทุ่มเทสูญเสียพลังไปไม่น้อย...พี่สาวเจ้า ถึงกับยอมแลกชีวิตเพื่อรักษาเจ้า เจ้าล่ะ มีสิ่งใดแลกเปลี่ยน”


                ซูจินเหยียนรู้สึกถึงพลังปราณคู่ขนานของนางจึงรีบเร่งเข้ามา นางได้ยินถ้อยคำนี้พอดิบพอดี ไม่เพียงแต่จะปราศจากความขุ่นหมอง ยังรู้สึกซาบซึ้ง องค์หญิงน้อยผู้นี้มีฝีมือการแพทย์เหนือกว่าแพทย์หลวงซ่ง!


   หากสกุลซูได้อัจฉริยะเพิ่มมา ชีวิตนางยังไม่พอแลกเปลี่ยน “องค์หญิงน้อย...”


                “เรียกข้าคุณหนูก็พอ” จูเยวี่ยหวาหัวเราะในลำคอ แล้วหย่อนตัวนั่งบนเก้าอี้นุ่มอย่างสงบ “พวกเจ้าสองพี่น้อง อยากจะเป็นเพียงคนสามัญ หรือเป็นอัจฉริยะล่ะ?”


                “นี่...นี่” สองแฝดชายหญิงมองหน้ากันตอบไม่ถูก พวกเขาถือว่าฝึกฝนได้เชื่องช้า อีกทั้งยังใช้ทรัพย์สินเกือบหมดคลัง ยังมาถึงพลังแรกเริ่มขั้นห้า เทียบกับหญิงโง่สกุลจูที่ขี้คร้านจะฝึกฝน พวกเขาด้อยกว่าไม่น้อยเลยทีเดียว ดังนั้นจึงไม่อาจคาดหวังถึงการเป็นอัจฉริยะ


                แต่ใครบ้างจะไม่อยากเป็น!


                “ทบทวนให้ดี หากได้คำตอบก็มาหาข้าคุณหนู ที่ร้านยาสุ่ยหมิ่น เพียงแต่ข้อแลกเปลี่ยนมีเพียงสิ่งเดียว คือ ติดตามข้า หากพวกเจ้ายอมรับสถานะคนของข้าได้ อย่าว่าแต่เป็นใหญ่ในแคว้นเยี่ยหรือทวีปซีหยวน กระทั่งทั้งดินแดนจงเยวี่ย ก็ไม่มีใครกล้าแตะต้องพวกเจ้าได้ ข้าขอให้คำมั่น!


                จูเยวี่ยหวาสะบัดผ้าตัวยาวลุกขึ้นอย่างสง่างาม แล้วดึงเอาแผนที่ในมือซูจินเหยียน เดินออกจากเรือนไป โดยไม่สนสีหน้าตื่นตะลึงของสองพี่น้องคู่นี้


                ความรู้สึกตื้นตันบีบอยู่ในอก สวรรค์! นางได้กล่าวคำฮิตของเหล่านางเอกออกไปแล้ว!


-------------------------------------------------------

 

                แผนที่ที่จูเยวี่ยหวาถือวิสาสะรับมา คือแผนที่ถ้ำจิ้งหนิงบนเขาไท่หนิงนี่เอง นางมีคุณธรรมมากพอ ในเมื่อกล่าวว่าจะรับส่วนแบ่งหกส่วน ดังนั้นไม่ว่านางจะขนสมบัติมาได้เท่าใด นางก็จะแบ่งปันให้ซูจินเหยียนสี่ส่วน แม้นว่าคนพาลผู้นี้จะดูแคลนคุณหนูคนโง่มาตลอด แต่ก็เป็นสหายคอยพูดคุยเพียงหนึ่งเดียว


                เขาไท่หนิง เต็มไปด้วยภัยอันตราย มีสัตว์เวททั้งขั้นสามัญและขั้นอสูรอยู่ชุกชุม แต่เพราะมีเสี่ยวเถานางจึงวางใจเดินเท้าสำรวจเส้นทาง ระหว่างทางเจ้าแมวตัวน้อยเก็บสมุนไพรฮุบเข้ามิติไปไม่น้อย กระทั่งเด็ดผลไม้ล้ำค่าจากต้นมากินอย่างสุขสำราญ


                “เสี่ยวเถา อีกไกลหรือไม่?”


                “ถึงแล้วเจ้าค่ะ” ภูติตัวน้อยชี้ไปที่ถ้ำเบื้องหน้า ซึ่งมีกลิ่นอายบริสุทธิ์กระจายไปทั่ว นับตั้งแต่เข้ามาก็ไม่พบสัตว์เวทสักตัว มีเสี่ยวเถาอยู่อสูรวิญญาณเหล่านั้นย่อมสัมผัสได้ หากปรากฏตัวออกมาก็มีแต่ความตายรออยู่


                แน่นอนว่าเมื่อแหล่งขุมทรัพย์อยู่ตรงหน้าจูเยวี่ยหวาย่อมไม่รีรอ ถ้ำจิ้งหนิงแห่งนี้เต็มไปด้วยดอกตะวันเพลิงพิภพ และยังมีมากกว่าหนึ่งพันต้น!


                ตามทางเต็มไปด้วยงูไฟสามเขา ทว่าเมื่อนางมาถึง อสรพิษเหล่านี้ก็หลีกทางไปจนหมด


                “เสี่ยวเถา เจ้าใช้วิธีใด?”


                “นายหญิง สัตว์เวทตัวน้อยย่อมสัมผัสถึงสายเลือดของท่าน รอท่านฟื้นฟูเส้นปราณ ภูติผู้นี้จะอธิบายให้กระจ่างชัดเอง”


                “พลังโกงของข้าคุณหนูเกินจะหยั่งถึง มันน่าตื่นเต้นจริง ๆ นั่นแหละ” นางบิดตัวไปมา ในใจก็มีความสุข บัดนี้นางไม่ต้องเป็นเบี้ยล่างน้องสาวต่างบิดา จมอยู่ในฝันร้ายแบบวันก่อนเก่าอีกต่อไป จะผู้ใดคิดขวางก็มีแต่มอดม้วยจนสิ้น นี่ถึงจะเรียกว่าสวรรค์เข้าข้าง


                เจ้าแมวน้อยโบกมือหนเดียวก็เก็บสมุนไพรต้นนี้เกือบทั้งหมด เหลือเพียงต้นเล็กน้อยไม่กี่ปีไว้ส่วนหนึ่ง แล้ววางหินประหลาดกับพื้น ชั่วพริบตาก็ฟื้นฟูดอกตะวันเพลิงพิภพขึ้นมาครึ่งหนึ่ง “นายหญิง ข้าเก็บได้ทั้งสิ้นหนึ่งพันสามร้อยต้นเจ้าค่ะ”


                “แบ่งให้สองพี่น้องนั่นห้าร้อยยี่สิบต้น เห็นทีว่าต่อจากนี้สกุลซูจะร่ำรวยขึ้นมาแทนที่สกุลซ่งแล้วล่ะ” นางอยากจะเห็นคนพวกนั้นหัวหมุนเต็มทนแล้ว


   อีกสามวันมีงานเลี้ยงอายุครบหกสิบปีของฮูหยินผู้เฒ่า เชื้อเชิญแขกมากหน้าหลายตา บทบาทคุณหนูคนโง่นางก็อยากจะลงเล่นให้เต็มที่ สกุลซ่งได้อับอายขายขี้หน้าก็คราวนี้ล่ะ


                เสี่ยวเถาพยักหน้ารับ เมื่อควันสีส้มกระจายหูและหางแมวของเจ้าภูติตัวน้อยก็จางหายไป ชุดสไตล์โกธิคก็เปลี่ยนเป็นอาภรณ์ผ้าไหมจีนโบราณ กลายเป็นเด็กน่ารักวัยสี่ขวบเต็มตัว!


                จูเยวี่ยหวาจับคางพิจารณาอย่างถี่ถ้วน “ต่อจากนี้เจ้าคือน้องสาวข้า นามเจียงเสี่ยวเถา ผู้คนจะตื่นตะลึงเพียงใด หากรู้ว่าเด็กสาวตัวเล็กเช่นเจ้า มีพลังปราณสูงส่งเกินกว่าปราณปฐพี อย่าได้ลืมเชียวว่า แคว้นเยี่ยเริ่มฝึกฝนเมื่ออายุครบสิบสองปี!


                “เด็ก?” เสี่ยวเถาหน้างอไม่พอใจ ปีนี้นางอายุได้แปดร้อยปีแล้ว จะยังนับเป็นเด็กได้อย่างไร


                ฉับพลันที่หนึ่งนายหนึ่งภูติหัวเราะเสียงใสมีความสุขสำราญ มวลอากาศรอบด้านก็อึดอัดกดดัน พลังปราณอันหนาแน่นสูงส่งแพร่กระจายอย่างใกล้ชิด ดวงตากลมน่ารักของเสี่ยวเถาเบิกกว้าง เนื้อตัวสั่นสะท้านไม่อาจควบคุม จูเยวี่ยหวาไม่เคยเห็นเจ้าแมวจอมหยิ่งมีอาการเช่นนี้มากก่อน


                กระทั่งตัวนางบัดนี้ก็คล้ายจะไร้เรี่ยวแรง ได้แต่อ่านปากพึมพำไร้เสียงของเสี่ยวเถาว่า หนีไป


                ให้นางหนี? หนีจากอะไร?


                นางเพิ่งมีชีวิตใหม่สุขสำราญไม่นาน ความตายมาเยือนเร็วรวดเพียงนี้เชียว! สวรรค์! เมตตานางให้มากกว่านี้ที!




****************************************

บทหน้ามู่เฉิงเคอมาแน่ค่า จะมาแบบไหนเดี๋ยวรู้กัน ><

TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.46K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,889 ความคิดเห็น

  1. #2717 Kojinava1908 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 23:26
    ผิดไหมที่ ลืมว่าเรื่องนี้มาพระเอก 😂
    #2,717
    1
    • #2717-1 Kojinava1908(จากตอนที่ 15)
      26 กรกฎาคม 2563 / 23:26
      มี*......
      #2717-1
  2. #2614 Thawarin1229 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 10:19
    ค่าตัวพระเอกแพงมากใช่ไหมคะไรท์
    #2,614
    0
  3. #2407 Tonfon_nn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:09
    กว่าจะออกค่าตัวแพงจัดๆ
    #2,407
    0
  4. #2027 ลูซิเฟอร์ คิง (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:54
    ถ้าตัดคำว่า​ ข้าคุณหนู​ เหลือแต่​ ข้า​ พอจะดีมาก
    #2,027
    0
  5. #1237 _jh408 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 16:47
    ใช้คำว่าข้าคุณหนูเยอะมากกค่ะอ่านแล้วมันชะงักนิดหน่อย เพราะส่วนมากจะใช้กันต่อเมื่อยกย่องตัวเอง ข่มคนอื่น
    “เปิ่นเสี่ยวเจียว” = ตัวข้าผู้เป็นคุณหนู
    #1,237
    0
  6. #1200 ฉันคือแมวเจ้าสเน่ห์ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 09:53
    อ่านแล้วบางประโยคก็ งงๆ ต้องตั้งใจอ่านจริงๆถึงจะเข้าใจ สำนวนลื่นไหลจริง ติดตรงบางประโยคไม่มีคำเชื่อม บางประโยคใส่คำสลับกัน

    แมวรู้แมวเรียนหลักภาษาไทยมา
    #1,200
    0
  7. #1130 แอ๊บเปิ้ล (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 17:25

    ชอบมากค่ะ ติดตามผลงานต่อไปค่ะ

    #1,130
    0
  8. #936 P_Phor (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 21:15
    ชอบเสี่ยวเถา เอ็นดูวววววว
    #936
    0
  9. #821 muYun (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 13:03
    ชักอ่านไม่รู้เรื่องค่ะ งง
    #821
    0
  10. #617 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 13:11
    พระเอกมาแล้วใช่ไหมมมมม
    #617
    0
  11. #515 Earthkid (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 05:11
    มีตัวช่วยที่ดีแต่ก็ต้องเก่งเองด้วยมันถึงจะสุดสุดแต่ถ้าเมื่อพึ่งคนอื่นอยู่หรือว่าครึ่งตัวช่วยดูไม่สักเท่าไหร่
    #515
    0
  12. #505 Ma-i (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 01:57
    มารมาแล้ววว
    #505
    0
  13. #424 fleur_de_lis (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 13:49
    พระเอกมาแล้ว!!!!
    #424
    0
  14. #99 ฺฺBBlack (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 12:25
    ค้างเลย มาไวๆนร้า
    #99
    0
  15. #98 u890 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 09:11
    ตะ ตะ ตะ ตื่นเต้นเดต
    #98
    0
  16. #82 Winwin_makoto (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 21:39

    ค้างงงงง
    #82
    0
  17. #80 Poonyaprn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 20:32

    ไรท์ใจดีกับพวกหนูหน่อยสิคะ
    #80
    0
  18. #79 2019toon (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 18:55
    ค้างกลางอากาส
    #79
    0
  19. #78 Emmajung2 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 18:43

    เง้อออออเกิดไรขึ้น ไรท์ ขออีกตอนนะไรท์ใจดีที่สุด ค้างงงงงสูงงงงงงงงงงงง
    #78
    0
  20. #77 sangrawee182513 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 17:26

    ค้างงงงงงงงง

    #77
    0
  21. #75 kkkr55 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 17:07
    แงงง ออกไปนะเจ้าจานข้าวหมา
    #75
    0
  22. #74 Kidspurin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 16:44
    ประมุขพรรคมารรึเปล่า?
    #74
    0
  23. #73 khanthongtandee (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 16:38
    เกิดอะไรขึ้น อย่าทำน้องงงง
    #73
    0
  24. #72 nulovertoon (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 16:11

    ไม่นะเกินอะไรขึ้น
    #72
    1
    • #72-1 BLOOMING11(จากตอนที่ 15)
      27 มกราคม 2563 / 10:57
      ขอตินิดหนึ่งนะคะเท่าที่อ่านมานางเอกไม่ฉลาดเลยที่สกิลเทพๆนี่เสี่ยวเถาเป็นคนแนะนำและทำหมดเลยแล้วคำว่าข้าคุณหนู,ข้าคุณชายทำให้เนื้อหาประโยคเสียอรรถรสหมดหวังว่าไรท์จะแก้ไขนะคะ
      #72-1
  25. #71 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 16:08
    รอค่ะๆ
    #71
    0