ฮูหยินประมุขมาร

ตอนที่ 14 : บทที่ 013 l เปิดร้านยาสุ่ยหมิ่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43,789
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,310 ครั้ง
    13 ม.ค. 63



13


 

                สองสามวันมานี้ จูเยวี่ยหวาเล่นบทบาทหญิงโง่งมได้อย่างแนบเนียน พ้นสายตาจากคนในจวน นางก็ทำการค้ากับเถ้าแก่จวง นางซื้อร้านค้าด้วยหยกนภาสี่สิบก้อน ตามราคาแรกที่เถ้าแก่จวงเสนอ ป้ายร้านสุ่ยหมิ่นถูกแขวนอย่างยิ่งใหญ่ แล้วเปิดตัวร้านยาสุ่ยหมิ่น ด้วยโอสถ ยาเพิ่มพูนปราณแสงจันทร์ ในรายการขาย


                เดิมทียาเพิ่มพูนปราณไม่ใช่สิ่งหายาก แต่เป็นเพียงโอสถสามัญขั้นสาม เพิ่มพูนปราณสามส่วนได้หนึ่งชั่วยาม หากบ่มเพาะพลังปราณจะฟื้นฟูได้รวดเร็วยิ่งขึ้น


   หลังการประมูลจบลง ซ่งหมิ่นเฟิงก็แร่ขาย ยาเพิ่มพูนปราณสกุลซ่ง ซึ่งเป็นโอสถสามัญขั้นหก ในราคาถึงสองร้อยตำลึงทอง แม้จะแพงแสนแพงเหล่าผู้มากลากดีก็ทุ่มหมดตัวจับจ่ายเข้าจวน


                ปรากฏว่าวันนี้ ยาเพิ่มพูนปราณแสงจันทร์ ซึ่งมีคุณภาพสูงกว่าหลายเท่าตัว ค้าขายในราคาเพียง ห้าตำลึงทอง!


                ก่อให้เกิดความชุลมุนวุ่นวายครั้งใหญ่ทั่วเมืองหลวง


   เพราะเสี่ยวเถาปรุงโอสถได้รวดเร็ว ยิ่งเป็นโอสถขั้นต่ำกว่าโอสถนภาก็ยิ่งรวดเร็ว ร่างน้อย ๆ น่าเอ็นดูตอนขะมักเขม้นจริงจัง น่ารักอย่างบอกไม่ถูก


                ก่อนเปิดร้านจูเยวี่ยหวารับสมัครคนงานหนึ่งวันเต็ม สุดท้ายก็ได้ ซุนซีหยา เป็น ผู้จัดการใหญ่นอกจากนี้นางยังให้เจ้าแมวน้อยอ่านใจผู้สมัคร ผู้ใดมีแววทรยศหรือเป็นสายสืบก็ถูกตัดทิ้งให้หมด


                เพียงเปิดร้านยาสุ่ยหมิ่น คนก็แห่เข้ามาจากทั่วสารทิศ หน้าร้านเนืองแน่นด้วยคนมากมาย โชคดีที่นางเตรียมตัวไว้ทุกอย่างจึงเป็นระเบียบแบบแผน และด้วยความเทพของเสี่ยวเถา จำนวนโอสถหลักอย่าง ยาเพิ่มพูนพลังปราณแสงจันทร์ จึงมีมากถึงสองร้อยขวด


                “เสี่ยวเถา เจ้าลองคิดสูตรยาที่ใช้สมุนไพรราคาถูก หลอมโอสถสามัญขั้นหนึ่งถึงเก้า ที่แม้แต่แพทย์ฝึกหัดสามัญขั้นห้าก็หลอมออกมาได้ที ที่สำคัญคือคนทั่วไปมีตำลึงเงินพอจะซื้อมาฝึกฝนพลัง!” ได้เงินเป็นก้อนใหญ่มันก็ดีอยู่หรอก แต่ชนชั้นสูงในแคว้นเยี่ยทำร้ายคุณหนูโง่งมมามาก นางไม่ยินดีจะเกื้อกูลมอบสิ่งล้ำค่าให้คนพวกนี้


                ดังนั้นนางจะทำการค้ากับคนธรรมดา!


                “เม็ดยาหมอกธาตุช่วยเพิ่มสมาธิ ต้นทุนไม่ถึงสามตำลึงเงินเจ้าค่ะ”


                “ดี เอาเจ้านี่แหละ ราคาขายก็คือหกตำลึงเงินต่อเม็ด จัดเป็นขวดขวดละสิบเม็ด ราคาขายต่อขวดคือห้าสิบตำลึงเงิน คราวนี้มาดูกันว่าสกุลซ่งจะยังขูดเลือดขูดเนื้อผู้อื่นได้หรือไม่!” นางซื้อโกดังถึงสิบสามแห่ง ร้านค้าสมุนไพรก็อยู่ในมือนางแล้ว คนงานทุกร้านมีทั้งสิ้นสองร้อยสี่สิบหกคน


                ยังมีโรงเตี้ยมที่ยังบูรณะไม่เสร็จสิ้น อีกหนึ่งแห่งรอให้นางเปิดกิจการอยู่! ที่สำคัญคือร้านเซ่อเซียงจินอวี้ที่ต้องตกแต่งครั้งใหญ่ และตามหาเครื่องมือไปจนถึงอัญมณีหลากชนิดทั่วทวีปผ่านเถ้าแก่จวง ไม้เด็ดไม้ตายไว้ขูดรีดเหล่าสตรีผู้ดีคือร้านแห่งนั้น


                “ระยะนี้ทำสัญญาเป็นตายกับแพทย์ฝึกหัดให้เรียบร้อย จะได้ไม่มีผู้ใดแพร่งพรายความลับออกไป”


                “นายหญิงวางใจ ภายในหนึ่งเดือนคนเหล่านี้จะเป็นแพทย์ขั้นปฐพีทั้งหมด ถึงคราวนั้นร้านโอสถดวงประทีปจะนับเป็นสิ่งใดได้ คิกคิก” เสี่ยวเถาหัวเราะเสียงใสวาดมือไปมาเป็นอากาศ ชั่วครู่ก็ปรากฏอักขระโบราณขึ้น ตามมาด้วยกระจกหรูหราบานใหญ่


ในนั้นปรากฏภาพร้านโอสถดวงประทีป เถ้าแก่ร้านคือศิษย์น้อยของแพทย์หลวงซ่งกำลังหน้าดำคล้ำเครียด หลังปาขวดโอสถเพิ่มพูนปราณแสงจันทร์กว่าสิบขวดกระจายเต็มพื้น สีหน้าก็ไม่สู้ดีนัก


ห้าตำลึงทอง! พวกมันคิดเล่นสงครามราคา ถึงกับค้าขายไม่เอาทุนเชียวรึ! โอสถระดับนี้ค้าขายสามร้อยตำลึงทองยังแทบไม่ได้กำไร จะคุณหนูจากส่วนใดของดินแดนจงเยวี่ยก็ช่าง ต่อหน้าข้าศิษย์สายหลักจากสำนักจิ่วผิง ยังจะนับเป็นตัวอันใด!’


เถ้าแก่ต่วน ท่านใจเย็นเถอะ นางหาใช่ผู้ที่ท่านจะสู้ได้ แพทย์ฝึกหัดจงถอนหายใจ ไม่รู้จะทำอย่างไร คนผู้นั้นเขาก็ไม่อาจแตะต้อง คนตรงหน้าก็ไม่อาจปล่อยให้มีโทสะ


นางเป็นเพียงผู้ฝึกปราณปฐพี! อาจารย์ข้าบรรลุถึงขั้นนภาแล้ว อีกสองสัปดาห์เมื่อท่านแวะมา บัดนี้ข้าจะคิดบัญชีสะสาง ใบหน้าแห้งเหี่ยวเจือโทสะเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม ดวงตาเหลืองซีดยังมีแววแพรวพราว มันคิดดอกเบี้ยในใจจนเสร็จสรรพ


เสี่ยวเถาสะบัดมือปิดภาพเหล่านั้นแล้วหัวเราะขบขัน “ปราณนภา? หาญกล้าเผยอหน้าเหลือเกิน ภูติผู้นี้ตบทีเดียวก็ตายแล้ว!


“สิ่งนี้เป็นความคิดของเถ้าแก่ผู้เดียว หากอาจารย์ผู้นั้นมีมันสมอง ไม่แน่ว่าอาจยอมตัดใจจากเส้นทางการค้าในแคว้นเยี่ย สิ่งสำคัญในตอนนี้ของเราคือต้องตัดกำลังสกุลซ่ง” สกุลซ่งพัวพันไปถึงสนมเอกซ่งกุ้ยเฟยและเฉินอ๋อง นางคิดไล่ระดับทีละคนเล่นสนุกอย่างค่อยเป็นค่อยไป แล้วจบที่จูเยวี่ยปิง หลังจากนั้นนางก็จะออกผจญภัย!


-------------------------------------------------------------------

 

ร้านยาสุ่ยหมิ่นค้าขายอย่างราบรื่นได้สามชั่วยาม ก็พบความวุ่นวาย ซุนซีหยาหญิงม่ายผู้ดูแลใหญ่ของร้าน รีบมาแจ้งนายหญิงถึงเหตุการณ์คับขัน เมื่อเห็นภาพราวเทพธิดาก็แน่นิ่งหลุดสติไปพักใหญ่ เรือนร่างขาวผ่องเนียนนุ่มทั่วตัว ยามเมื่อเส้นผมสีดำขลับปานน้ำหมึกคลอเคลีย ประหนึ่งสะท้อนแสงได้


แม้นเห็นเพียงดวงตาก็รับรู้ถึงความงาม คุณหนูของนางสวมใส่อาภรณ์ไหมเมฆาสีชมพูอ่อน แววตาเย็นยะเยือกจับจ้องที่สมุดบัญชีอย่างมุ่งมั่น พลันเมื่อเงยหน้าสบตาก็แย้มยิ้มมุมปาก


“โอ้? ซุนซีหยา เจ้ามีเรื่องด่วนอะไร?”


“เรียนคุณหนู หน้าร้านค้ามีสองสามีภรรยาร้องไห้โฮขอความช่วยเหลือ ขับไล่ก็ไม่ยอมไปเจ้าค่ะ เอาแต่ก่นด่าร้านยาสุ่ยหมิ่น ว่าไร้คุณธรรมมองข้ามความเป็นความตาย” ซุนซีหยาสีหน้าซีดเซียว นางเริ่มงานวันแรกก็มีเรื่องแล้ว เดิมทีหญิงม่ายลูกสองสามีตายอย่างนาง นับเป็นตัวอัปมงคล หางานก็ยากเย็นแสนเข็ญ มีงานทำตำแหน่งใหญ่โต ก็ถูกสวรรค์ขัดขวาง!


“เรื่องเล็กน้อย” จูเยวี่ยหวายักไหล่ ก้าวเดินออกจากหอชั้นในไปถึงหน้าร้าน สองสามีภรรยาผู้ก่อเรื่องเป็นคนที่นางคุ้นหน้าเสียด้วย ซึ่งก็คือคนสวนแซ่จางกับภรรยาปากจัดแซ่หลี่นั่นเอง


“ออกมาได้สักที! ลูกชายข้าใช้ยาเพิ่มพูนพลังปราณแสงจันทร์ของพวกเจ้า บ่มเพาะพลังลมปราณ บัดนี้หมดสติไปแล้ว พวกเจ้าจะรับผิดชอบอย่างไร!


เยวี่ยหวาเลิกคิ้วกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนใจเย็น “ขอดูขวดยาของเจ้าได้หรือไม่?”


ผู้คนที่จับจ้องเห็นภาพเบื้องหน้าก็พูดคุยถกเถียง


“นางแน่มาก หนังหน้าหนายิ่งนัก”


“ยังมีหน้ามาขอหลักฐาน เมื่อเช้าข้าเห็นสามีภรรยาคู่นี้ซื้อยาเพิ่มพูนปราณแสงจันทร์ไปจริง นางยังจะมีหน้ามาแถอีกรึ!


“เป็นสาวงามเสียเปล่า ช่างน่าเสียดาย”


คนสวนแซ่จางได้ยินคำด่าทอเกิดได้ใจขึ้นมา ยิ่งดรุณีตรงหน้าไม่ตอบโต้ก็ยิ่งได้ใจ จึงถมน้ำลายลงพื้น “เพ้ย! หญิงสารเลว ข้าถามว่าเจ้าจะ....” ไม่ทันจบคำพูด บรรยากาศก็พลันอึดอัด หนามพิษกลิ่นอายความตายทะลุจากพื้นดิน เติบโตโอบรัดร่างของเขาไว้แน่น ปลายแหลมคมนั้นจ่ออยู่ที่คอ พร้อมตวัดจนขาดทุกเมื่อ


คุณหนูผู้สูงศักดิ์ไม่ใช่คนที่จะหมิ่นได้! ก่อนหน้านี้ด้วยภาพลักษณ์อ่อนโยนใจกว้าง ฝูงชนจึงพลั้งแสดงความไม่เกรงใจ แต่เมื่อเห็นภาพนี้ พวกเขาล้วนแต่อยากย้อนเวลาไปตบปากตัวเอง! พวกเขาแส่หาเรื่องตายแล้ว!


จูเยวี่ยหวาเอียงคอดวงตาเป็นประกาย “ไอโยว! ภูติของข้าชอบสูบโลหิตวิญญาณผู้กล่าวคำเท็จ ไม่แน่ว่าอาจจับคำลวงได้จึงพุ่งพวยขึ้นมา ไหน...เจ้าลองเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอีกครั้งซิ”


คนสวนแซ่จางอึกอัก พวกเขาสองสามีภรรยาแท้จริงมีอาชีพรีดไถ่คนมีอันจะกิน ด้วยการก่นด่าด้วยคำเจ็บแสบแล้วรีดไถ่เงินทอง หากพวกคนรวยคิดขับไล่ให้พ้นตาก็มีแต่ต้องจ่ายเงินมา เดิมทีไม่คิดล่วงเกินคุณหนูจากเกาะซานไห่ แต่เพราะโลภมากจึงทำตามคำสั่งคนผู้หนึ่ง


“นี่..นี่” คนสวนแซ่จางกำลังจะกล่าวคำปด หนามแหลมคมก็ขยับเล็กน้อย เขาหน้าซีดกลืนคำเท็จลงไป แล้วลองคิดจะกล่าวความจริง ปรากฏว่าหนามไม่เคลื่อนไหว นางพูดจริง! ภูติน่ากลัวตนนี้คิดเอาชีวิตคนกล่าวคำเท็จ ร่างผ่ายผอมทรุดกับพื้น เขารีบเขกศีรษะจนเลือดอาบหน้า “ข้าน้อยผิดไปแล้ว อภัยให้ข้าน้อยด้วย!


“เจ้าทึ่ม! เจ้าจะ...” ภรรยาปากจัดนี้ไม่ทันจะกล่าวสิ่งใดออกมา ก็ถูกสามีตบหน้าหัน ดัง เพี๊ยะ! ดวงตานางแดงก่ำเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม นางแค้นใจ! ไม่รู้ว่านางจิ้งจอกผู้นี้ใช้เสน่ห์เล่ห์กลใดยั่วยวนสามีของนาง! “นังหญิงสารเลว คิดใช้อำนาจในทางมิชอบ! เจ้าไม่กลัวฟ้าดินลงโทษเลยรึ”


โฉมสะคราญผู้สูงศักดิ์ปิดปากหาว เมื่อขยับมือไหววูบเถาวัลย์ก็ก่อตัวเป็นเก้าอี้ เพื่อให้นางนั่งไต่สวนกลางแจ้ง ดวงตากระจ่างใสเย็นเยียบปานน้ำแข็ง


คนสวนแซ่จางร้องตะโกน “หลี่จิ่นเหลียน ข้าขอหย่ากับเจ้า!


ดุจสายฟ้าฟาดผู้เป็นภรรยาบ้าคลั่งไม่เป็นผู้เป็นคน เจ้าทึ่มแซ่จางคิดหย่าขาดจากนางเพื่อนางจิ้งจอกผู้นี้จริง ๆ! “เจ้ากล้ารึ! เจ้ารับเงินจากเถ้าแก่ต่วนถึงร้อยตำลึงทอง ก็คิดว่าตนร่ำรวยแล้วรึ นี่ยังคิดฮุบไว้เพียงผู้เดียว ไม่ไยดีข้ากับลูกเซียว!


พลันหลุดถ้อยคำอย่างไม่อาจควบคุม ฝูงชนที่รวมกลุ่มชมการไต่สวน ก็ตาสว่างคิดได้กันขึ้นมา


“เป็นร้านยาดวงประทีป! พวกเขาจ้างชายโฉดหญิงชั่วพวกนี้มา!


“ร้านยาสุ่ยหมิ่นค้าขายราคาเป็นธรรม ไม่ขูดรีดเอากำไรหลายเท่าตัวอย่างที่เถ้าแก่ต่วนทำ เขาย่อมคิดขัดขวาง โธ่! ข้าดวงตามืดบอด เข้าข้างคนชั่วรังแกคนดี ช่างน่าละอายอย่างยิ่ง”


“โอ้! คุณหนูผู้สูงศักดิ์ช่างน่าสงสาร นางยังมีเมตตายอมฟังความเท็จด้วยความใจเย็น...”


จูเยวี่ยหวาโบกมือสลายพลัง แล้วสูดหายใจเข้าปอด ยารวมปราณจินเซียงนั้นดีเหลือเกิน นางฝึกฝนควบคุมภูติอยู่สามชั่วยามจนคล่องแคล่ว เมื่อมีโอกาสได้แสดงก็ต้องแสดงสิ! ไม่นึกว่าเจ้าภูติหนามตัวน้อยจะวิเศษถึงเพียงนี้ เสียดายที่ครบระยะเวลาที่โอสถส่งผล อีกทั้งยังใช้ได้เพียงวันละครั้ง


“พวกเจ้าใช้กระทั่งบุตรชายตัวเองเป็นเคลื่อนมือหากิน ข้าคุณหนูไม่อาจยอมรับได้ พี่ชายทั้งหลาย พวกท่านช่วยพาคนเหล่านี้ ไปให้ทางการสำเร็จโทษได้หรือไม่ หากทางการลำเอียงต่อคนชั่วไม่ให้ค่าคนดี ข้าคุณหนูก็ไม่รู้จะทำเช่นไร...” คุณหนูผู้บอบบางเปล่งเสียงสั่นเครือ แล้วหันหลังเข้าร้านอย่างสง่างาม


นางขี้เกียจจัดการต่อแล้ว อยากจะอวดพลังให้เสี่ยวเถาได้ดูเดี๋ยวนี้เลย!


ครั้นเมื่อนางก้าวเข้าไป ฝูงชนก็ถลาควบคุมสองสามีลวงโลกไปส่งทางการจริง ๆ ทั้งยังจับตาเฝ้ารอบทลงโทษอันสาสม ครึ่งชั่วยามต่อมาที่ศาลหลักแห่งแคว้นเยี่ยตัดสินโทษถอดถอนพลังปราณ หากไร้ปราณก็ไม่ต่างจากคนไร้ค่า มีแต่ต้องใช้แรงงานหนักมีชีวิตต่ำต้อยตลอดชีพ


โทษทัณฑ์นี้เหมาะสมแล้ว แต่สุดท้ายเบื้องหลังพวกเขาก็ไม่ปล่อยไว้ สองสามีภรรยาเคราะห์ร้ายถูกปลิดชีพกลางห้องขัง เป็นเวลาเดียวกับที่ซูจินเหยียนมาทวงสัญญาที่หน้าร้านสุ่ยหมิ่น “ข้าคุณหนูต้องการพบ องค์หญิงน้อยจากสำนักหลานผิง!


จูเยวี่ยหวาที่เฝ้ามองกระจกใสลงอักขระซึ่งเสมือนกล้องวงจรปิด ถึงกับพ่นน้ำชาออกมา “ให้ตายเถอะ! ข้าเป็นองค์หญิงน้อยตั้งแต่เมื่อไหร่?”

 


******************************************************

ค่าตัวพระเอกแพงนิดนึงค่า มีบท 15-16 น้าคนดี

ไรต์อัพวันคี่นะคะ จะ 2 3 หรือ 4 ตอนขึ้นอยู่กับไฟค่ะ

TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.31K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,883 ความคิดเห็น

  1. #2405 Tonfon_nn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:58
    ก็ว่าอยู่ทำไมพ่อพระเอกไม่ยอมออกมาสักที...ที่แท้ค่าตัวโครตแพงนี่เอง5555
    #2,405
    0
  2. #2299 Kungbible (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:06
    น่าจะซื้อร้านค้ามาในราคาเดิมที่แม่ตัวเองขาย สงสารเถ้าแก่จวง กลายเป็นขาดทุนไป 40 หยก
    #2,299
    0
  3. #1527 AuThenIV (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:27
    ตัวเองคิดแย่งคู่มั้นคนอื่น คนอื่นถึงได้เกลียด ก็สมควรแล้วนี้

    ยังจะเสล่อไปคิดแก้แค้นเขาอีก ทำไมเขียนให้นางเอกเลวทรามได้ขนาดนี้ละคะนี่
    #1,527
    5
    • #1527-4 Aommy_JK(จากตอนที่ 14)
      23 พฤษภาคม 2563 / 16:17
      วิจารณ์แบบนี้ไม่มีมารยาทเลยนะคะ
      #1527-4
    • #1527-5 zMg yakkinlukom(จากตอนที่ 14)
      8 มิถุนายน 2563 / 18:33
      ควรมีมารยาทนะคะ ถึงจะวิจารณ์ยังไงก็ควรวิจารณ์อย่างมีมารยาทและกาลเทศะนะคะ
      #1527-5
  4. #1188 goldpaddy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 01:22
    องค์หญิงน้อย...
    #1,188
    0
  5. #954 Esme'zz Fleur (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 01:31
    สะดุดกับคำว่า ข้าคุณหนู ข้าคุณชาย ข้าองค์หญิง ข้าองค์ชาย ทุกทีเลย รู้สึกถึงการใช้คำที่เปลืองไปทำให้เสียอัธรสในการอ่าน
    #954
    4
    • #954-3 Rainbow_pony(จากตอนที่ 14)
      9 กุมภาพันธ์ 2563 / 03:28
      น่าจะใช้คำว่าเปิ่นหวางที่แปลว่าข้าองค์ชาย
      เปิ่นเสียวเจี่ยที่แปลว่าข้าคุณหนู
      เปิ่นกงจู่ที่แปลว่าข้าองค์หญิง
      เปิ่นกงจื่อที่แปลว่าขุ้าคุณชาย
      คำพวกนี้ใช้แทนตัวเองนะคะแล้วก็แทนตัวของคนที่มีศักดิ์สูงกว่าเวลลาพูดกับคนที่มีศักดิ์ต่ะกว่าด้วย
      #954-3
    • #954-4 Alamadine(จากตอนที่ 14)
      9 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:09

      ถ้าจะให้เข้าใจดียิ่งขึ้น คำศัพท์ขั้นสูง แทนตัวของบรรดาเชื้อพระวงศ์

      เราว่าไม่ต้องใช้ก็ได้ แค่ ข้าและ เจ้า,ก็พอ

      ใช้เยอะเกินไป บางครั้งไรท์ก็สับสน คนอ่านก็สับสน แต่ถ้าไรท์ คิดจะทำเป็นเล่มหรือ e-bookก็สมควรต้องใช้คำให้เหมาะสมค่ะ
      #954-4
  6. #770 TasaneePim (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 01:27
    เอาจริงนะนิสัยนางแบบนี้ดูแล้วไม่น่าจะทันเล่ห์เหลี่ยมใคร
    #770
    0
  7. #737 My April (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 20:00
    พล็อตเรื่องดีมากนะคะ แต่การดำเนินเรื่องเร็วมากรายละเอียดบางจุดหายไปจนอ่านไม่ค่อยลื่น ผู้คนในเรื่องก็ดูจะหูเบาไปซะหมด อยากให้ปรับในจุดนี้หน่อย เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #737
    1
    • #737-1 เอินหวา(จากตอนที่ 14)
      22 มกราคม 2563 / 20:03

      ขอบคุณที่แนะนำค่ะ
      #737-1
  8. #615 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 12:00
    จากคุณหนูเป็นองค์หญิงสะแล้ว
    #615
    0
  9. #504 Ma-i (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 01:53
    555 เออเป็นองค์หญิงไปแล้ว
    #504
    0
  10. #423 fleur_de_lis (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 13:30
    แต่นี้ถึงกับฆ่าเลย ใจร้ายจัง
    #423
    0
  11. #399 NRAI (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 03:47

    แล้วลูกของสองผัวเมียนั่นล่ะ?

    #399
    0
  12. #108 แล้วไง' (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 02:11
    เป็นกำลังใจให้นะคะ สนุกมากเลย
    #108
    0
  13. #81 SorayaKaewsook (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 20:39
    สนุกมากเลยค่ะ
    #81
    0
  14. #67 P'Ployz_plus+ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 12:12

    ชอบๆๆๆ
    #67
    0
  15. #66 YuwadeeYupapan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 10:53

    สนุกมากๆๆๆ
    #66
    0
  16. #65 Ttaiy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 09:59
    รอตอนต่อไป รอนะค้าาา
    #65
    0
  17. #64 kkkr55 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 08:55
    หลีกหน่อยแม่จะเดิน5555
    #64
    0
  18. #63 Emmajung2 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 07:07
    รีบมาต่อนะไรท์ อิอิ เข้มข้น
    #63
    0
  19. #62 nulovertoon (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 06:36

    โอ้ย น้องรวยแล้ว แบบฉุดไม่หยู่ หุหุ
    #62
    0
  20. #61 NongfonLiverpool (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 05:59

    สนุกมาะค่ะ อยากให้นางเก่งๆๆเร็วๆๆ
    #61
    0
  21. #60 nenut (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 05:56

    ชอบมากกก
    #60
    0
  22. #59 panglove16245 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 00:30

    สนุกรออ่านตอนต่อไปนะคะ
    #59
    0
  23. #58 LukiMemory (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 00:30
    รอนะคะ
    #58
    0