ฮูหยินประมุขมาร

ตอนที่ 10 : บทที่ 009 l สมบัติประการที่สอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44,624
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,913 ครั้ง
    28 ม.ค. 63




9



                จวนจิ้งอู่โหวเกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่ คุณหนูสามผู้โง่งมหยิ่งผยองได้หายตัวออกไปหลังงานชมบุปผาสิ้นสุดลง ฮูหยินผู้เฒ่าเมื่อทราบข่าวก็โกรธจนแทบกระอักเลือด เรื่องที่เด็กสารเลวผู้นั้นข่มขู่เฉินอ๋องแอบอ้างบารมีของเจ้าสำนักหลานผิง ขจรขยายทั่วเมืองหลวงแล้ว


                หากเจียงอี้เหมยหันไปพึ่งพิงบิดาได้ จะยังเป็นเพียง ฮูหยินรอง อยู่รึ?


                ภรรยาน้อยก็คือภรรยาน้อย ไม่ถือเป็นลูกสะใภ้


                เมื่อครั้งที่บุตรชายได้สตรีนางนี้มาเป็นภรรยา นางแสนจะปีติยินดีไม่มีขัดขวาง ด้วยหวังจะเกี่ยวดองกับสำนักหลานผิง ที่ใดได้ ตาเฒ่าเจียงกลับไม่ยอมรับบุตรชายของนางเป็นบุตรเขย ทั้งยังดูแคลนสารพัด


   เพื่อแต่งกับบุตรชายของนาง เจียงอี้เหมยยอมตัดขาดกับครอบครัว แม้ไร้อำนาจหนุนหลังแต่ก็มีทรัพย์สินเงินทองไม่น้อย ที่สำคัญคือนางบรรลุถึงพลังปราณปฐพี!


                ด้วยเหตุนี้ฮูหยินผู้เฒ่าจึงทำใจได้ หากไม่เพราะกลัวจูอวิ๋นเจี้ยนฐานะไม่มั่นคง ย่อมให้เจียงอี้เหมยเป็นฮูหยินใหญ่ไปแล้ว


                มาวันนี้โหยวหลิงซวงอยากจะขอบคุณตัวเองในอดีต ที่ไม่ยอมรับสตรีผู้นี้เป็นสะใภ้ เพราะจูเยวี่ยหวาตัวดีนั่นมีพลังปราณธาตุไม้! สกุลจูสืบทอดพลังปราณธาตุลมมายาวนาน หลานสายหลักของนางก็มีธาตุลมทั้งคู่ ส่วนสายรองนั้นจะเป็นอย่างไรก็ช่างเถอะ


                หากพวกนางมีธาตุตามมารดาย่อมไม่แปลก หรือแม้นเกิดปาฏิหาริย์มีธาตุเอกลักษณ์ ก็นับเป็นผลบุญที่สะสมมาสามชาติภพ แต่เด็กโง่สารเลวนั่นกลับเป็นธาตุไม้? เห็นอยู่ชัดเจนว่าสายโลหิตจากสกุลเจียงมีธาตุน้ำแข็งสืบต่อกันมานับสิบรุ่น นางผ่าเหล่าได้ถึงขั้นนี้ ย่อมมีสาเหตุเดียวคือฮูหยินรองไร้ความซื่อสัตย์ ลักลอบคบชู้!


                ในปีนั้นเจียงอี้เหมยอ้างว่าคลอดหลังกำหนด ตัวนางตั้งครรภ์ก่อนจิ้งอู่โหวจะนำทัพไปชายแดน แต่ความเป็นจริงจะมีผู้ใดรับรู้ได้ อีกทั้งหลังจากตอนนั้น จิ้งอู่โหวก็ห่างเหินจากภรรยาผู้นี้ แล้วแต่งอนุเข้าจวนสองคน คืออนุว่านและอนุหลิง ซึ่งเป็นมารดาของคุณหนูสี่และห้า


                อนุหลิงสิ้นใจตอนคลอดบุตรสาว ทุกวันนี้จึงมีอนุว่านเป็นอนุเพียงคนเดียว และเป็นสตรีร่วมเตียงเพียงหนึ่งเดียวในตอนนี้ของจิ้งอู่โหว ซึ่งบัดนี้มีศักดิ์เป็นฮูหยินคุณธรรมขั้นห้า


                หากจูเยวี่ยชิง ไม่ใช่อัจฉริยะแห่งแคว้น มีหรือที่สามแม่ลูกนั่นจะได้อาศัยอยู่ที่นี้!


                “ฮูหยินผู้เฒ่า จะเอาเยี่ยงไรดีเจ้าคะ พระสนมเอกซ่งกุ้ยเฟยถึงกับตรัสถามว่าคำโอ้อวดของคุณหนูสาม เป็นความจริงหรือไม่” ป้าฟางกัดฟันกล่าวถาม ในใจเต็มไปด้วยความหวาดระแวง คุณหนูสามเปลี่ยนไปไม่น้อยหลังตัดใจสำเร็จ นางหาใช่สตรีหน้ามืดตาบอดลุ่มหลงในเสน่หาอีกต่อไป


                “เหอะ! หากเป็นความจริง ข้านายหญิงผู้เฒ่าจะยังสุขสำราญอยู่รึ! ไป ไป! รีบอธิบายให้พระสนมเอกทรงทราบ ถึงนิสัยโอ้อวดของมารหัวขนนั่นเสีย จะปล่อยให้ราชวงศ์กริ่งเกรงอำนาจสำนักหลานผิงมิได้ งานอภิเษกเฉินอ๋องและปิงเอ๋อร์ใกล้เข้ามาแล้ว ห้ามให้มีสิ่งใดผิดพลาด!


                ป้าฟางมีสีหน้าอึดอัดใจตอบรับอย่างไม่ยินดีนัก “...เจ้าค่ะ”



 -----------------------------------------------



                หลังเรือนหยกเมฆาปลูกต้นม่วงระย้าสุขสมหวังไว้แปดต้น แต่ละต้นออกดอกเป็นช่อทั่วทั้งต้นย้อยลงถึงพื้น กลิ่นหอมเย้ายวนอบอวลอย่างน่าประหลาด เมื่อลมพัดพากิ่งพลิ้วไหวกลีบม่วงอมชมพูหลุดร่วงกระจายทั่วสวน ก่อเกิดภาพดั่งสวรรค์งดงามวิจิตรตา


                จูเยวี่ยหวายืนมองภาพนี้อยู่นานคล้ายต้องมนต์สะกด นางกลับถึงจวนไม่ทันเข้าเรือน กลิ่นหอมบุปผาก็นำพามาสู่ที่แห่งนี้


                สายลมพัดโหมแรงขึ้น แรงขึ้น พลันนั้นจิตวิญญาณภายในที่เชื่อมต่อกับภูติประจำตัวของนาง ก็สั่นไหวบังเกิดเสียง ตู้ม! จนร่างระหงอ่อนช้อยซวนเซเกือบล้ม


                แสงสว่างสีชมพูอมม่วงเปล่งประกายชั่วครู่แล้วจางลงไป บนคู่มือของจูเยวี่ยหวาปรากฏเป็นอาวุธเป็นแส้ไม้เลื้อย ด้ามจับนั้นยังคงเป็นดอกกุหลาบแดงชาดผลิบานอย่างงดงามตามเดิม แต่ทว่าบัดนี้ยังปรากฏลวดลายดอกม่วงระย้าเจือจางอยู่ข้าง ๆ อีกด้วย


                “ไม่คิดเลยว่าคุณสมบัติที่สองจะปรากฏได้รวดเร็วขนาดนี้!” เสี่ยวเถามีสีหน้าตื่นตะลึง ในแววตานั้นซ่อนความยินดีไว้ไม่มิด “ยินดีด้วยเจ้าค่ะ พลังที่สองของท่านปรากฏแล้ว”


                “พลัง? เจ้าหมายถึงพลังธาตุเอกลักษณ์ บุปผาเจ็ดสมบัติ อะไรนั่น?”


                “ใช่แล้ว ท่านพึงรู้ไว้เถอะว่าธาตุเอกลักษณ์จะปรากฏยุคสมัยละหนึ่งคนไม่มีซ้ำ เจ้าของธาตุนี้คนก่อนกว่าจะเปิดคุณสมบัติที่สองก็ต้องรอจนบรรลุปราณนภา ท่านน่ะรวดเร็วอย่างยิ่ง! เวลาก็เหมาะเจาะอย่างมาก ต้นม่วงระย้าเหล่านี้อายุได้พันปี และยังซึมซับพลังแน่นหนาจนเกิดจิตวิญญาณไม้ขึ้นมา นับเป็นสมบัติล้ำค่าเชียวล่ะ”


                “มันทำสิ่งใดได้?” อาวุธนี้ยังคงเป็นแส้เช่นเดิมไม่ได้เปลี่ยนแปลงหรือได้เพิ่มมา พี่สาวผู้เป็นอัจฉริยะแห่งแคว้นมีผีเสื้อแยกจิตเหมันต์เป็นภูติประจำตัว นางใช้ภูติตนนั้นสร้างชื่อเสียงดังข้ามทวีป คุณหนูสามคนโง่นั้นตรงกันข้าม นางใช้แส้นี้สร้างชื่ออับอายไปทั่วแคว้น


                “ฮึ่ม! ท่านสามารถเปลี่ยนลักษณะได้ดังใจ ก่อนจะผูกขาดสิ่งนี้เป็นพลังแขนงหนึ่ง นายหญิงลองจินตนาการใช้ไม้หนามเป็นสิ่งของสิ!


                ได้ฟังคำของภูติตัวน้อย นางก็นึกภาพเรื่อยเปื่อยในหัว สิ่งใดมีไม้เป็นประกอบก็นำมาจนหมด พริบตาที่แสงม่วงอมชมพูสาดส่องเปล่งประกาย บนมือก็ปรากฏชามไม้ขนาดกลางกำลังพอเหมาะ


                “ชามไม้? มีประโยชน์ตรงไหนล่ะ”


                เสี่ยวเถาเท้าเอว ใบหน้ากลมนิ่มเป็นซาลาเปาเจือความแหนงหน่าย “คิดใหม่สิเจ้าคะ ท่านคิดแต่เรื่องกินอยู่ใช่หรือไม่”


                “เจ้าก็ดีแต่ตำหนิข้า! คอยดูให้ดีเถอะ” จูเยวี่ยหวาใบหน้าแดงเต็มไปด้วยความอับอาย นางหลับตาพริ้มเพ่งสมาธินึกถึงสิ่งที่มีประโยชน์ พลันในหัวคิดถึงหีบสมบัติที่เต็มไปด้วยเพชรนิลจินดา ลืมตาขึ้นมาก็ได้หีบเปล่าใบหนึ่ง! “ของในหีบไม่แถมมาให้หรือไง! โธ่!


                “นายหญิง” เจ้าแมวน้อยสีหน้าดำมืดน้ำเสียงก็เย็นเยียบ ในความคิดผู้เป็นนายหากไม่ใช่เรื่องกิน! ก็เรื่องเงินทอง!


                “เอาล่ะ ข้าจะตั้งใจ” จบคำนี้จูเยวี่ยหวาก็นึกถึงสมบัติมีค่าที่เคยค้าขาย สิ่งใดพอจะทำเงินได้และเป็นไม้ ก็สิ่งนั้นแหละที่นางต้องการ พลันแสงสว่างวาบทอประกายอีกรอบ คราวนี้แส้ไม้ขยายตัวเป็นรูปลูกแพร์ผ่าซีก เส้นไหมเงินปรากฏเรียงสี่สาย ลมหวีดหวิวเกิดทำนองไพเราะ “ผีผา? แคว้นเยี่ยแม้นมีผีผา แต่ก็เป็นผีผาห้าสาย หากข้าสร้างผีผาสี่สายมาขาย หนทางค้าย่อมรุ่งโรจน์!


                “เฮ้อ...เหนื่อยใจเหลือเกิน” เสี่ยวเถาอยากจะกอดต้นม่วงระย้าร้องไห้โฮแล้ว ทำไมนายหญิงถึงมีความแต่เรื่องเงินทอง “ท่านลองเล่นสิเจ้าคะ ไม่เช่นนั้นหลังเปลี่ยนรูปลักษณ์ จะเรียกกลับคืนไม่ได้แล้วนะ รีบทำสัญญาเร็วเข้า!


                “ข้าจะเล่นเดียวนี้” ผีผาเป็นเครื่องดนตรีที่เล่นยากที่สุด หากไม่มีใจรักจังหวะรัวเร็วย่อมไม่ถึงแก่นแท้ของอารมณ์ ในอดีตนางค้าของเก่าไม่รุ่งนัก จึงใช้เวลาว่างเล่นดนตรีเก่าเก็บที่มีไว้ขาย แม้นไม่ได้ชำนิชำนาญ แต่ก็เล่นได้ไว้พอโอ้อวดเป็นความสามารถหนึ่ง


   เยวี่ยหวาเล่นบทเพลงสายน้ำไหล เสียงก้องกังวานไพเราะจับจิตพลันดังก้องไปทั้งเมืองหลวง กลิ่นหอมอ่อนหวานโชยไปทั่ว ราวตกในห้วงฝันผู้คนที่ได้ยินทำนองนี้ราวสลัดความทุกข์ปลดเปลื้องจนหมด ความรู้สึกอึดอัดขับข้องใจสลายออกไป สติสัมปชัญญะพร่าเลือนเกิดเป็นภาพมายาชวนฝัน


   เมื่อบทเพลงจบลงนางก็ได้สติขึ้นมา ดวงตาทอประกายสดใส “เสียงนี้ดังมาก แต่ฮูหยินผู้เฒ่ากลับไม่มาตำหนิข้า แบบนี้หมายถึงอย่างไรกันนี่?”


                “คิกคิก สิ่งนี้ดีกว่าที่ข้าน้อยคิดไว้เสียอีก”


                “เจ้าแมวน้อยอย่าได้เก็บงำ บอกมาเร็ว! นี่หมายความอย่างไร”


                ภูติแมวทรุดตัวกับพื้นข้างกายปรากฏหลุมดำดูดกลืน นางเก็บกลีบดอกม่วงระย้าที่ละดอกอย่างบรรจงราวสิ่งล้ำค่า เก็บใส่หลุมดำประหลาดนั้น “แฮ่ม! นายหญิงท่านได้สมบัติล้ำค่ามาแล้ว ข้าสัมผัสถึงพลังภายใน มันคือพลังควบคุมจิตใจ รอท่านรักษาเส้นปราณก่อนเถอะ แม้แต่คนโฉดที่มีพลังเหนือกว่าท่านหนึ่งขั้นก็ควบคุมได้!


                ใบหน้าจิ้มลิ้มงดงามเต็มไปด้วยความไม่คาดฝัน “...จริงหรือ?”


                แจ็คพอต! นางดวงซวยตลอดชีวิตประหนึ่งนางเอกผู้น่าสงสาร ถูกน้องโขกสับก็ไม่คิดสู้ ก็เพื่อวันนี้ วันที่นางได้รับสกิลโกงควบคุมจิตใจหนึ่งอัตรา!


                “บุปผาเจ็ดสมบัติเป็นแบบนี้นี่เอง ดอกกุหลาบสายกักขัง ส่วนดอกม่วงระย้าเป็นสายควบคุมจิตใจ ชักอยากจะรู้คุณสมบัติอีกห้าประการที่เหลือแล้ว”


                เสี่ยวเถาอมยิ้มดวงตาแพรวพราว แล้วก้มหน้าก้มตาเก็บสิ่งล้ำค่าบนพื้นจนหมดไม่มีเหลือ ชั่วครู่กลิ่นอายผกผันก็จางหาย สวนแห่งนี้คล้ายกลับมาเป็นดั่งเดิม ภาพมายาราวทรวงสวรรค์จางหายจนหมด


                “นายหญิงท่านรีบอาบน้ำเข้านอนเถอะ พรุ่งนี้ท่านได้ร่ำรวยสมใจอยากแน่เจ้าค่ะ”


                “เสี่ยวเถา ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะยอมขาดทุน เจ้าดีกับข้าขนาดนี้ ต้องได้รับสิ่งที่มีค่ากว่าไปแน่” ดวงตากระจ่างสดใสหรี่ตาลง มองเจ้าภูติตัวน้อยด้วยสายตาจับผิด


                “ภูติผู้นี้ ยินดีที่ท่านเข้าใกล้การเป็นเซียนอีกขั้นต่างหากล่ะ ข้าไม่ใช้คนโลภที่เอาปมขาดทุนในชาติที่แล้ว มาคืนทุนในชาตินี้นะ!” จบถ้อยคำนี้ สีหน้าเจ้าเล่ห์ของจูเยวี่ยหวาก็สลายไป เหลือเพียงใบหน้าซีดเมื่อระลึกความหลัง


                อย่าเอาปมด้อยมาเล่นกันสิ ขาดทุนแล้วยังไง สมบัติของตระกูลจูของข้า ใช้สามชาติก็ไม่หมดนี่!


 




***********************************************************






          ผีผา


----------------------------------------------------------------------


ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์นะคะ รู้สึกโล่งใจเลยค่ะ ไรต์ไม่เคยแต่งแนวนี้เลยไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่


มู่เฉิงเคอออกช้าแต่ออกแน่ค่ะ เสี่ยวหวากำลังตื่นเต้นกับโลกใบใหม่อยู่ค่าาา




TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.913K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,885 ความคิดเห็น

  1. #2830 kimurakung (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2563 / 14:48
    สมองน้อยๆ ไม่คิดเรื่องเงินก็ของกิน 55 จะไหวมั้ยนี่
    #2,830
    0
  2. #2719 evilmom (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 18:18
    สนุกนะ นางเอกด้อยประสบการณ์เดี๋ยวก็เก่ง
    #2,719
    0
  3. #2403 Tonfon_nn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:30
    -_-

    นางคิดแต่งเรื่องเงินๆหรอเนี้ย...
    #2,403
    0
  4. #1534 hunnay (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:48
    ชอบอ่ะมีความมุ้งมิ้ง55
    #1,534
    0
  5. #1424 เมมฟิส (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 17:54
    อยากให้นางเอกเอาคืนทุกคนไวๆ
    #1,424
    0
  6. #956 ปวดจิต (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 03:32

    กูเหนื่อยกับนางเอกของเรื่องนี้จริงๆ โง่แล้วยังอวดฉลาด เฮ้ออออ

    #956
    3
    • #956-2 behindmoon2(จากตอนที่ 10)
      3 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:05
      นิสัยเสียค่ะ ไม่ชอบก็ไม่ต้องอ่านหรือคอมเมนท์ให้รกตาสิคะ?
      #956-2
    • #956-3 anukool__ple(จากตอนที่ 10)
      13 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:43
      ชื่อก็ปวดจิต เมิงปวดจิตก็ไม่ต้องมาอ่านค่ะ
      ชอบไม่ชอบก็เก็บไว้
      ไม่ชอบก็เลิกอ่าน ชอบก็อ่าน
      แต่อย่ามาทำร้ายความตั้งใจ
      ความเหนื่อยของไรท์
      แค่อ่านฟรีก็อย่าสาระแนเยอะค่ะ
      #956-3
  7. #745 I-am-black (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 21:16
    นางเอกสายฮา

    โอ้ยขำ555555
    #745
    0
  8. #733 Prince Esthetic (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 19:39

    รีบๆๆฝึกนะ

    #733
    0
  9. #694 katekate (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 14:25

    พระเอกค่าตัว น่าจะแพงมากกกก ฮ่าๆๆๆ

    นางเอกเทพมากกกกกค่าาาา

    #694
    0
  10. #610 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 11:09
    อู้วววว พรุ่งนี้จะรวยแล้วววว
    #610
    0
  11. #541 kulyasalin2 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 16:02
    นางเจอสมบัติที่หนึ่งตอนไหนอะ ฉันอ่านข้ามเหรอ ไม่นะ
    #541
    1
  12. #500 Ma-i (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 01:23
    เอ่า แม่มีชู้รึ ไม่น่าจะใช่นะเพราะถึงขนาดตัดตระกูลมาแต่งกะสามี จะมีชู้ทำไม
    #500
    0
  13. #419 fleur_de_lis (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 12:28

    สนุกมากเลยค่า จะได้เจอพระเอกแล้วใช่มั๊ย
    #419
    0
  14. #396 NRAI (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 03:15

    ???เสี่ยวหวาไม่ใช่ลูกแท้? แล้วลูกใคร?

    #396
    1
    • #396-1 San_Sun(จากตอนที่ 10)
      25 มกราคม 2563 / 14:40
      ป่าวค่าาา แค่นางผู้เฒ่านึกว่าไม่ใช่หลานแท้ๆ เพราะธาตุไม้ แต่จริงๆก็ลูกหลานแท้ๆนั่นแหละ เพราะธาตุพิเศษ
      #396-1
  15. #358 PCHD (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 20:20
    ชอบเสี่ยวเถา กับหวาเอ๋อร์คุยกันอ่ะ 5555555
    #358
    0
  16. #310 H-ray (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 12:26
    สนุกมากอ่านจนลืมคอมเมนท์
    #310
    0
  17. #76 Radermac (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 17:16
    สนุกค่ะ คาแรกเตอร์ดี ไม่ได้เริ่มด้วยความทรูจนน่าเบื่อ การเขียนอ่านได้เรื่อยๆ มีมุกแทรกให้อมยิ้ม เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #76
    0
  18. #29 มาตี้ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 16:39

    ภูตแมวน้อยน่าจะรักเจ้านายมากกว่านี้ดูนางหยิ่งไปหน่อย

    #29
    1
    • #29-1 (จากตอนที่ 10)
      10 มกราคม 2563 / 17:04
      นางมีความซึนเดเระค่ะ 5555
      คือชอบนายคนนี้ แต่เพราะเคยมีฐานะสูงส่ง(มากๆ)จึงมีความหยิ่งทระนง
      รอดูเจ้าแมวน้อยซึนแตกกันค่ะ เอ็นดูน้องด้วย น้องน่ารักนะคะะ
      #29-1
  19. #28 nulovertoon (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 08:07

    น้องเหมือนร้อนเงินตลอดๆ
    #28
    0
  20. #27 khanthongtandee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 05:50
    สนุกจ้ารอนะคะ
    #27
    0
  21. #26 manan928 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 04:42
    ตามหาeb. สนุกมากจร้า
    #26
    0
  22. #25 อ้นเฟอะฟะ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 01:18

    สนุกค่ะรอนะคะ

    #25
    0
  23. #24 lhunsal (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 23:15
    รอตอนต่อไปนะคะ
    #24
    0
  24. #23 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 22:54
    น่าฆ่าทิ้ง ทั้งพ่อทั้งย่า
    #23
    0