[ Fic BTS ] Soul The Series (Kookjin, Yoonjin, Vmon)

ตอนที่ 5 : STS : Ex-boy (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 528
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    16 ม.ค. 60



Soul The Series : Ex-boy - Ongoing




“หรือจะให้ย้ำว่าเป็นผัวเก่าดีล่ะคิมซอกจิน”


ความสูงไม่มีผลในแนวราบครับ…ผมรู้ครับว่าไม่ใช่เวลาจะมาเล่นตลก


แต่ก็ไม่อยากให้ตัวเองเครียดนี่หน่า งุงิ..


ผมหมายความว่าการที่อีกฝ่ายตัวเล็กกว่า ดูน่ารักบอบบางน่าทนุถนอมมากกว่าก็ไม่ได้หมายความว่ารังสีอำมหิตที่แผ่กระจายออกมาจะลดน้อยลงซะเมื่อไหร่ สายตาที่ยุนกิมองมาทางผมน่ากลัวจนผมแทบหดตัวเข้าไปหลบในซอกหลืบถ้าผมทำได้ เวลาเขาโกรธจะเป็นอะไรที่น่ากลัวมาก ทั้งหน้าตาและน้ำเสียง ผมรู้ข้อนี้ดีแต่ก็จี้จุดไอ้หมากระเป๋าเข้าจนได้


แฟนเก่าก็พอ ผมกับพี่ไม่เคยแต่งงานกันอย่ามาผัวๆเมียๆแถวนี้ ผมเสียหาย” แต่ผมก็แปลกใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมปากกูถึงได้วอนตีนขนาดนี้ถึงจะกลัวจนอะไรต่อมิอะไรหดไปแล้วก็ตาม ต่างจากคิมซอกจินในวันวานที่ไอ้ยุนกิตวาดเข้าหน่อยก็หงอเป็นลูกหมาหูตกครางหงิงๆเข้าข่ายมนุษย์เมียสายกุลสตรีขั้นสุด นี่เป็นนิมิตหมายที่ดีว่า… กูจะไม่ยอมตกเบี้ยล่างไอ้หมอนี่อีกต่อไปทั้งร่างกายและจิตใจ!


“อย่ามาเล่นลิ้นกับพี่นะจิน”


“แล้วทีพี่เล่นกับความรู้สึกของผมล่ะ พี่เคยบอกรักผมแล้วจู่ๆก็มาบอกเลิกผมหน้าตาเฉย อย่าคิดว่าผมไม่รู้นะว่าพี่แอบคบกับโฮซอกลับหลังผมน่ะ สนุกมั้ยล่ะที่ปั่นหัวผมจนผมแทบบ้า”


“.....”


“....ฮ่ะๆ ตอนแรกผมว่าจะไปกินขนมซะหน่อยแต่ผมว่าผมลงตรงนี้เลยดีกว่า ลืมไปว่ามีงานต้องเคลียร์ให้เสร็จด้วย ขอบคุณนะที่ขับรถมาส่ง  เดี๋ยวผมคาทกไปหาพี่ชางมินเองว่าไม่ไปแล้ว” ผมยิ้มให้ยุนกิแล้วเบือนหน้าจากสายตาที่เจ้าตัวมองมาหาผมก่อนจะเปิดประตูจะลงจากรถแต่มือกร้านของอีกฝ่ายกลับคว้าข้อมือผมยื้อไว้ซะก่อน ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่ายุนกิจะทำแบบนี้ทำไมแต่ผมรู้ว่าถ้าผมยังนั่งอยู่ตรงนี้คงทำอะไรขายขี้หน้าตัวเองแน่นอน ผมไม่สามารถฝืนตัวเองให้ยิ้มแย้มแจ่มใสได้อีกแล้ว ส่วนไอ้งานที่ผมว่าต้องเคลียร์อ่ะมันก็แค่ข้ออ้างน่ะแหละ..ไม่ใช่ว่าผมโกหกนะแต่มันไม่ได้เร่งรีบอะไรขนาดนั้น


“พี่ขอโทษ..” เสียงแหบห้าวพูดขึ้นมาอีกครั้งแต่ผมแกะมือนั้นออกโดยไม่ได้หันหน้าไปมองอีกฝ่าย แม้ผมจะใจเต้นอยู่บ้างเพราะสัมผัสอุ่นจากฝ่ามือที่ผมคิดถึงแม้จะเพียงเล็กน้อยแต่ผมรู้ดีว่ามันก็ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น ผมไม่รู้ว่าเขาต้องการขอโทษเรื่องอะไรกันแน่แต่ก็ไม่คิดจะถามกลับไป


คำขอโทษของเขามันเบาหวิวไปแล้วในความรู้สึกของผม


“กองมันไว้ตรงนั้นเถอะพี่ ผมไปละ” ผมลงจากรถแล้วรีบวิ่งไปขึ้นรถเมล์ที่จอดอยู่แถวนั้นพอดีโดยไม่หันกลับไปมองรถมินคูเปอร์ที่ผมเพิ่งนั่งมา อยากจะตบบ่าให้กำลังใจตัวเองที่ไม่ร้องไห้เป็นเขื่อนแตกไปซะก่อน คงเป็นเพราะผมร้องไห้กับเรื่องนี้จนหมดน้ำตากับมันแล้ว...ยุนกิเคยทำให้ผมมีความสุขมากที่สุดแต่ก็ทำให้ผมเจ็บปวดมากพอๆกัน โฮซอกก็เพื่อนสนิทของผม... แม้เรื่องจะผ่านมานานแล้วแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะลืมไปง่ายๆ บางทีการที่ผมไม่ต้องเจอเขาอีกคงจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด


ผมทักคาทกไปหาพี่ชางมินก่อนจะขอโทษขอโพยปู่รหัสที่หนีกลับไปดื้อๆ ยังดีที่พี่เขาเข้าใจแล้วไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ



_______________



Jkyll97 : กินขนมอร่อยมากใช่มั้ยเนี่ย

  พี่ไม่ตอบผมเลย


Seokjin : อร่อยมาก นายอิจฉาอ่ะดิ

ไม่งอนนะเด็กน้อย

โอ๋เอ๋ๆ~



Jkyll97 :  หึ *สติกเกอร์แก้มป่อง*



ไอ้เด็กขี้งอน! ผมแค่ลืมตอบคาทก ไอ้เด็กเวรถึงกับส่งสติกเกอร์รัวๆจนมือถือผมรวนจนค้างแล้วต้องรีสตาร์ทเครื่องใหม่ถึงจะหาย มือถือมันก็ไม่ได้เก่านะแต่อายุการใช้งานก็เยอะพอสมควร พอโดนโจมตีนิดหน่อยก็ชัทดาวน์ตัวเองแล้ว จะซื้อใหม่ก็ต้องเก็บเงินอีกแถมเวลาย้ายข้อมูลก็ไม่ใช่เรื่องเล่นๆเลยได้แต่ขอให้จองกุกเพลาๆมือหน่อยก่อนที่มือถือผมจะมีอันเป็นไปจริงๆ


มือข้างนึงของผมก็พิมพ์ข้อความส่งไปหาจองกุกในขณะมืออีกข้างก็ตักเค้กนมสดหน้าสตอเบอร์รี่เข้าปาก สรุปว่าผมก็ยังได้กินขนมนะครับ...แต่เป็นที่ผมซื้อมากินเองในห้องนะ มิน่าล่ะทำไมพุงกูไม่ยุบลงซักที


หลังจากที่ผมมาถึงบ้านแล้วก็แวะซื้อขนมแล้วก็ขึ้นห้องมานั่งปั่นงานค้างจนถึงเย็นก่อนจะดึงเอสดีการ์ดออกจากกล้องเพื่อย้ายไฟล์รูปมาไว้ในคอมแทน รูปที่ผมถ่ายวันนี้นั่นแหละครับ...มีรูปคู่เจ้าบ่าวสาวบ้างประปรายและก็รูปบรรยากาศอยู่บ้าง แต่ผมไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมตัวเองถึงถ่ายรูปตากล้องของวันนี้เอาไว้ด้วย มินยุนกิตอนโฟกัสกับงาน ตอนยิ้ม ตอนปาดเหงื่อ ตอนเช็ครูป นี่มันรูปแคนดิดชัดๆ...ผมลังเลเหลือเกินว่าจะลบไฟล์รูปหรือจะเก็บไว้ดี คือแสงสวยกำลังดีเลย องค์ประกอบภาพก็เพอร์เฟคถ้าไม่ติดคนที่อยู่ในเฟรมอ่ะนะ ขออวยตัวเองหน่อยเหอะ...คนอะไรหล่อแล้วยังถ่ายรูปเจ๋งชิบหาย


หัวเราะคิกคักกับตัวเองอยู่ครับแต่กลับมีเสียงหัวเราะดังแทรกขึ้นมาด้วย


“นายชอบหุ่นแห้งๆบางๆแบบนี้ด้วยเหรอ”


….พร้อมกับวิญญาณสาวร่างเพรียวที่หมุนตัวลอยอยู่ในอากาศ ผมสีบลอนด์สว่างสะบัดพริ้วราวกับโฆษณาแชมพูขจัดรังแคพร้อมกับรอยยิ้มแบบแมวเชสเชียร์* ฉันเกือบช็อคตายอ่ะแก!


“เจ๊โชอา ช่วยโผล่มาแบบดีๆหน่อยได้มั้ย ถ้าผมช็อคตายขึ้นมาจะทำยังไง”


“แล้วฉันโผล่มาแบบนี้ไม่ดีตรงไหนยะ นี่แกรนด์โอเพนนิ่งสุดๆแล้วค่ะ นายควรจะชินซักทีนะ” ‘เจ๊โชอา’บ่นอุบอิบแล้วทำหน้ามุ่ย แต่พอผมบ่นบ้างก็โดนสวดยับจนไม่ได้หลับไม่ได้นอน นี่แหละเป็นสาเหตุที่ผมกลายร่างเป็นหมีแฟนด้าบ่อยๆ เวลานอนแล้วก็ต้องตื่นมาระแวงหน้าระวังหลังตลอดเวลา ไม่ใช่เฉพาะเจ๊โชอาหรอกที่ชอบแวะมาเยี่ยมผมแบบนี้แต่หลายครั้งวิญญาณจากห้องอื่นก็ชอบโผล่มา...แม้กระทั้งตอนอาบน้ำ!


อันนี้ผมที่เป็นเด็กหอรู้คนเดียวไม่เคยบอกเพื่อนบ้านเลยนะครับ… หอพักที่ผมอยู่มีอายุการใช้งานมาเกือบสามสิบปีแล้วอ่ะนะ(อายุมากกว่าผมอีก) พูดง่ายๆคือโคตรเก่าเลย...นั้นไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับผมเท่าไหร่หรอกครับเพราะผมถือคติคับที่อยู่ได้คับใจอยู่ยาก แต่ประวัติของตึกนี้นี่แหละครับที่ไม่ธรรมดา อายุผ่านมานมนานก็ย่อมมีคนมากหน้าหลายตาหลากเจเนอเรชั่นเข้ามาอยู่อาศัยใช่มั้ยล่ะครับ..บางคนอยู่แค่ชั่วคราวก็ออกไปแต่บางคนอยู่ที่นี่ตั้งแต่ยังมีชีวิตจนกระทั่งที่ตายไปแล้วก็ไม่ได้ไปไหน แถมก่อนที่ตึกนี้จะสร้างเสร็จเมื่อสามสิบปีก่อนก็เคยมีกรรมกรม่องเท่งแล้วยังติดแหง็กอยู่ที่นี่แต่ตัวเจ้าของหอพักก็ไม่ได้บอกใครเพราะกลัวกระทบกระเทือนธุรกิจ ผมจำได้เลยว่าตอนผมย้ายเข้ามาที่นี่ใหม่ๆนี่ผมโดนผีคนงานก่อสร้างคนนั้นรังควาญจนจับไข้ไปหลายวันจนผมต้องขอร้องให้เจ้าของหอพักช่วยเรียกพระมาทำพิธีให้วิญญาณไปที่ชอบๆ…ผมเลยรู้เรื่องนี้ไงแต่ก็มุบมิบไว้เพราะเจ้าของหอพักขอร้อง ส่วนผมต้องจำใจทนต้องเช่าห้องที่นี่ต่อไปเพราะไม่มีที่ไหนค่าเช่าถูกกว่าที่นี่…


กว่าจะทำใจเรื่องความเป็นส่วนตัวที่ถูกริดรอนไปได้ก็หลายปีอยู่นะ ยังดีที่วิญญาณที่นี่ส่วนใหญ่เป็นพวกรักสงบแค่โฉบไปโฉบมาเลยยังพอรับได้ แบบเจ๊โชอาเป็นต้น


“แล้วผู้ชายในรูปนั้นน่ะ แอบชอบรึไง”


แทงใจดำจังๆเลย


“ไม่อ่ะ แค่แฟนเก่า เลิกกันไปตั้งนานแล้ว”


“ดูน่ารักบ๊องแบ๊วกว่านายอีกนะเนี่ย หรือที่เขาบอกกันว่าช่วงวัยรุ่นเป็นช่วงลองผิดลองถูกจะเป็นเรื่องจริง ...จินของเจ๊ชอบแบบตัวสูงหน้าหล่อกล้ามโตนี่หน่า แล้วไปทำอิท่าไหนถึงได้เจอกันอีกเนี่ย” ผมได้แต่กลอกตาใส่วิญญาณสาวที่บางทีก็ชอบพูดไปเรื่อย พูดเหมือนกูไปก๊งเหล้าเมายาดองมาเลย...

แต่ก็จริงอย่างที่เจ๊แกว่าแหละ มินยุนกิทั้งขาวทั้งหมวยแบบไซส์มินิดูยังไงก็เป็นตัวนางชัดๆ ตอนสมัยมัธยมก็ชอบมีพวกชมรมบาสหล่อๆมาตามจีบ


ตอนนั้นผมก็แค่ไอ้แว่นหน้าจืดรุ่นน้องชมรมที่ยุนกิเป็นประธานอยู่อ่ะ ...แล้วก็แอบชอบมันก่อนด้วย ตอนนั้นผมก็มั่นใจมากเลยว่าตัวเองเป็นแมนแต่กลายเป็นเมียไปซะงั้น นึกแล้วก็ขำตัวเองตอนนั้นชิบหาย...เด็กแว่นซอกจินเคยทำข้าวกลางวันใส่กล่องลายคิตตี้ให้รุ่นพี่ยุนกิคนสวยกินทุกวันเลยนะแก ชีวิตรักในไฮสคูลของผมฟรุ้งฟริ้งกระดิ่งแมวฝุดๆ


เพิ่งจะรู้ว่าหมวยกิเกลียดทุกอย่างที่มีอิแมวผีตอนคบกันมาได้เกือบปี…


แล้วทำไมผมต้องนึกถึงอดีตด้วยวะ ได้แต่สะบัดหัวไล่ความคิดตัวเองออกไป


“บังเอิญน่ะเจ๊ ไม่มีไรมากหรอก”


“ไม่มีอะไรจริงเหรออออออออ ตอนดูรูปนี่มองตาละห้อยเชียว..ถ่านไฟเก่าจะคุขึ้นมาอีกรอบรึเปล่านะน้องชาย”


“ไม่มีทางอ่ะ หมอนั่นมีแฟนใหม่แล้ว คบมาตั้งหลายปีแล้วด้วย” ...น่ารักสดใสแถมรวยกว่าผมด้วย จนป่านนี้สองคนนั้นก็ยังไม่เลิกกันเลยแสดงว่ายุนกิน่ะรักโฮซอกจริงๆ


เฮ้อ ที่ผ่านมาผมพยายามทำตัวปกติแต่ใจผมก็ยังเจ็บปวดทุกครั้งที่นึกถึงเขา รักครั้งแรกมักเป็นรักที่ฝังใจ แผลใจเป็นอะไรที่รักษาไม่หายส่วนแผลกายก็เป็นเครื่องเตือนความจำชั้นดี


ผมมองขาข้างซ้ายของตัวเองแล้วหันไปมองขาข้างขวาที่หล่อมาจากเรซิ่นก่อนจะลอบถอนหายใจเบาๆ


ทำไมการปล่อยวางอดีตมันถึงยากเย็นเหลือเกิน



_________________

แมวเชสเชียร์ : แมวหน้าตากวนตีนที่ชอบยิ้มจนปากฉีก

ตัวละครใน Alice in Wonderland


A/N : มาแล้วค่ากับพาร์ทที่2ที่สั้นๆ 

อาทิตย์นี้ยังชิลๆอยู่เลยยังพอปั่นฟิคต่อได้ แม้จะเลิกดึกเกือบทุกวัน
และการบ้านก็ยังเป็นหน้ากระดาษเปล่าอยู่ก็ตาม ถถถถถถถถ

แง้มๆความหลังระหว่างยัยหมวยกิกับพิจินในบทนี้
เรือผีของเราจะล่มปากอ่าว(?)ตั้งแต่ตอนนี้เลยหรือไม่ 
...ไม่บอกหรอกค่ะ
ซอร์รี่ที่เรากามแม้แต่ในทอล์ค...พาลไปถึงตัวละคร อย่าเพิ่งแบนเรานะ 
ดิสอิสฟอร์อรรถรสนะคะ 

แล้วเจอกันในตอนต่อไป ราตรีสวัสดิ์ค่า




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

99 ความคิดเห็น

  1. #85 selector_ck (@selector_ck) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 17:14
    ไปหาจองกุกเลยค่ะซอกจิน ยุนกิทำให้ช้ำใจขนาดนี้ อย่าได้แคร์


    ปล. ขนาดไม่เก็บศพ ยังจะมีผีมาทักทายอีก
    #85
    0
  2. #61 TNT&NY (@nickte) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 12:55
    อีพี่กิ๊!! พี่ใจร้ายใจดำอะไรเยี่ยงนี้(?) ทำหนูจินน้อย(?)ของเราต้องมาเจ็บปวดเพราะพี่เนี่ย!!
    #61
    0
  3. #43 HZTao_Tao (@janny_8761) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:16
    โกรธอิพี่ก้าแรงมากกกกก ทำไมต้องมาทำร้ายจิตใจจินน้อยของเรา -*-
    #43
    0
  4. #42 banasuga (@banasuga) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 18:46
    ทีมจองกุกค่ะ! /เลือกแล้ว ...แต่ว่าอยากรู้เรื่องขาข้างขวาของพี่จินมากเลย
    มาต่อไวๆนะคะไรท์ รออ่านอยู่น้าาาา
    #42
    0
  5. #37 J☆ (@Jannapa_1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 20:17
    ยุนกิคนนิสัยไม่ดี 
    //ถือป่ายเชียร์จองกุก
    #37
    0
  6. #36 NCSJK (@Nayhrp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 16:02
    นี่เชียร์จองกุกค่ะ ถ้าหนูชอบพี่จิน หนูต้องรุกหนักกว่านี้นะลูก โกรธยุนกิแล้ว รนนิสัยไม่ดี นอกใจพี่จิน
    #36
    0
  7. #35 sesaii_kyuMB (@saiikyumin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 09:43
    โอ๊ยย ทำไมพี่กิถึงทิ้งซอกจินนะ แต่แบบพี่เค้าก็ยังดูมีเยื่อใย ยังรักซอกจินอยู่นะ (แอบเชียร์จองกุก ย้ายเรือเงียบๆ) 555555555555
    #35
    0
  8. #34 cheesecake (@yee1709) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 08:59
    ชอบความสแว๊กของคุณยุนกิ แต่ไม่ชอบที่พี่แกทิ้งยัยคิมบ๊กจินของเราเลยค่ะ ;___; (ยังไมเลิกล้อทรงผม 555555)

    พิทิ้งยัยตะไมคะ อย่างน้อยขอเหตุผลที่ดีกว่ามีคนใหม่ได้มั้ย ฮึกกกกก Y___Y
    #34
    0
  9. วันที่ 16 มกราคม 2560 / 03:32
    รีบมาต่อนะคะ อยากจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นอีก ยุนกินี่ยังไง จะกลับมาอีรึไง คบกับเพื่อนเค้าอยู่ไม่ใช่รึไงเล่า
    #33
    0