ไดโนซอร์ #ไดโนซอร์รัก

ตอนที่ 15 : ไดโนซอร์รัก : บทที่ 14 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48,742
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,513 ครั้ง
    27 ส.ค. 62





บทที่ 14



     "ดมกลิ่นมาถึงที่เลยนะไอ้พวกเหี้ย" ผมยืนหลบอยู่ด้านหลังพี่ไดโน แผ่นหลังกว้างบดบังผมจากสายตาอยากรู้อยากเห็นของเพื่อนพี่เขาเอาไว้มิด พี่ไดโนกับผมกำลังจะออกไปหาอะไรกินกัน แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ต้องออกไปแล้วล่ะ ในเมื่อพวกเพื่อน ๆ ของพี่เขาซื้อของสดมาทำชาบูกินกันถึงที่ขนาดนี้ มีโผล่หน้ามาชวนผมให้อยู่กินด้วยกันอีก แต่โดนพี่ไดโนผลักออกไปพร้อมกับว่าเสียงดุ

     "พวกกูก็คิดถึงเพื่อนนน ใช่ไหมไอ้กร" พี่คนที่ชื่อท็อปเอ่ย เขาเป็นหนึ่งในพี่ว้าก แต่ไม่เห็นจะวางมาดดุอะไรกับผม ในบรรดาคนที่ยืนอยู่ตรงนี้มีพี่ท็อปกับพี่ไดโนที่มีตำแหน่งหน้าที่ ส่วนคนอื่น ๆ ผมเห็นตอนแนะนำตัว แต่ว่าผมน่ะ..จำชื่อไม่ได้เลยสักคน


     อ่า แต่เมื่อกี้พี่ท็อปเรียกพี่คนผมสั้น ๆ ว่าพี่กร ส่วนอีกคนหนึ่งไม่รู้ แล้วก็พี่ผู้หญิงผมสั้นที่กำลังยืนจดจ้องหน้าผมเอาเป็นเอาตายนี่ผมก็ไม่รู้จักเช่นกัน 


     แต่ว่าสายตาพี่เขาทำให้ผมรู้สึกเหมือนกำลังถูกต่อว่าอยู่เลย


     "ทำไมเด็กปีหนึ่งมาอยู่กับโนได้ล่ะ" คิดว่าพี่เขาคงจะเคร่งครัดในกฎ อาจจะไม่ชอบใจที่เห็นผมอยู่ที่นี่ เพราะยังไงแล้วพวกพี่ว้ากก็ต้องคีพตัวตนต่อหน้าปีหนึ่งแบบผมอยู่ดี ไม่ควรสนิทหรือพูดคุยหยอกเล่นด้วยมาก ๆ แต่ทั้งพี่ไดโนและพี่ท็อปไม่มีใครสนใจเรื่องนั้นเลย แต่ว่าผมรู้สึกได้อีกอย่างหนึ่งว่ามันไม่ใช่แค่เหตุผลนี้ที่ทำให้พี่เขาดูจะไม่ชอบผมเท่าไหร่ 


     แต่มันก็เป็นแค่เพียงการคาดเดาเท่านั้น 


     "เรื่องส่วนตัวน่ะ" พี่ไดโนตอบกลับ สัมผัสน้ำเสียงได้เลยว่าไม่อยากให้เซ้าซี้ถามต่อ ตัดบทขนาดนี้แล้ว ถ้าผมเป็นพี่เขาผมคงไม่กล้าถามอะไรต่อแล้วล่ะ 


     "เรื่องส่วนตัวไม่ได้ ถ้าปีสี่รู้จะทำยังไง"


     "พีส มึงอย่าซีเรียสดิ เราก็เพื่อนกันไง ถ้าไม่มีใครพูด ปีสี่ก็ไม่รู้ไหม" พี่กรเอ่ยปรามขึ้นมา พยายามยกเหตุผลเข้าช่วย มองหน้าพี่ไดโนด้วยท่าทางหวาดหวั่น


     "ปีสี่รู้แล้วจะทำไม" พี่ไดโนถามขึ้น เสียงพี่เขาดูนิ่งจนน่ากลัว ผมยืนด้านหลังยังพอจะนึกใบหน้าตอนของพี่เขาในตอนนี้ออกเลย


     มันจะต้องนิ่งขรึมไม่ต่างกับตอนที่ไปคุมพวกผมเมื่อตอนเย็นแน่ ๆ


     "ไดโนมึงใจเย็น อย่าเพิ่งขึ้นตอนนี้ พอ ๆ ไปทำชาบูกินกัน กูหิวแล้ว อย่างที่ไอ้กรบอกอะพีส ถ้ามึงไม่พูด กรไม่พูด ไอ้แบงค์ไม่พูด ไม่มีใครพูดก็ไม่มีใครรู้นอกจากพวกเรา อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่เลย เดี๋ยวจะทะเลาะกันเปล่า ๆ" พี่ท็อปว่า ตบไหล่พี่ไดโนก่อนจะแทรกกายเข้ามาด้านใน ส่งยิ้มให้ผมก่อนจะเดินผ่านตรงไปยังโซนห้องครัว


     ผมยืนนิ่ง กลัวว่าถ้าพูดอะไรออกไปแล้วมันจะพาลฉุดรั้งอารมณ์ของพี่ไดโนให้เดือดพล่านกว่าเดิม เอาเป็นว่าถ้าพี่เขาต้องการให้กลับ ผมก็จะกลับ ..แต่ถ้าพี่ไดโนบอกให้อยู่ต่อได้ ผมก็จะอยู่ต่อ 


     "อึดอัดหรือเปล่า" พี่ไดโนหันมาถาม


     คงหมายถึงเพื่อน ๆ ของพี่เขา


     ผมส่ายหัวตอบ ไม่รู้สึกอึดอัดอะไรเลยนอกจากสายตาของพี่พีสที่จ้องมา ตอนนี้ก็ยังคงจ้องอยู่ด้วยท่าทีไม่ค่อยจะเป็นมิตรเท่าไหร่ในตอนที่เดินผ่านผมเข้าไปด้านในอีกคน 


     "พีสชอบกู" นิ่งไปสักพัก อยู่ ๆ พี่ไดโนก็พูดขึ้น สิ่ง่ได้รับรู้ไม่ต่างจากที่ผมคาดเดาเอาไว้ หันไปมองพี่ผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มที่กำลังช่วยกันกับพวกพี่ท็อปในการเตรียมของทำชาบู จะว่าไปพี่เขาก็น่ารักดี ตัวเล็กสวมใส่ชุดช็อปสีแดงเลือดหมูตัดกันกับสีผิวขาวเนียน ไม่นับสายตาที่ไม่เป็นมิตรกับผมแล้วก็ถือว่าเป็นผู้หญิงที่ดูดีมากคนหนึ่ง


     "มองพีสจนกูจะหึงมึงแล้วนะ" 


     ผมสะดุ้ง กระแอมออกแผ่วเบากลบเกลื่อน


     "ก็..แค่มองเอง"


     "ไม่ให้มอง"


     "..."


     "มองแค่กู สนใจแค่กูคนเดียวก็พอ..นี่คือคำสั่ง เข้าใจไหมครับปีหนึ่ง" เสียงดุดันเอ่ย พี่ไดโนทำเก๊กคีพลุกเฮดว้ากใส่ผมที่กลั้นยิ้มเอนตัวหนีใบหน้าของพี่เขาที่ก้มลงมา ที่ยิ้มไม่ใช่ว่าพี่เขาไม่น่ากลัว แต่เล่นมาพูดแบบนั้นใส่กันจะไม่ให้ผมยิ้มได้ยังไงล่ะ


     "ไม่ต้องใกล้ขนาดนี้ก็ได้" ผมบ่นอุบ เบี่ยงตัวหนีพี่ไดโนเดินกลับเข้าไปดูด้านใน เผื่อว่าพี่ ๆ เขามีอะไรให้ผมช่วยบ้าง


     พี่ไดโนเองก็เดินตามผมมาเช่นกัน 


     "มายืนทำไรวะ เจ้าของห้องไปนั่งรอแดกเลยจ้า เดี๋ยวพวกกูจัดการตรงนี้เอง ไหน ๆ ก็มาเปลืองไฟที่ห้องมึงแล้ว หารค่าของด้วย ซื้อมาเยอะโคตร ๆ อะ แดกกันให้จุกไป อยากมาหลายวันแล้ว เพิ่งจะมาว่างได้ทำกินแบบนี้"


     "กูจ่ายค่าของเอง ค่อยเอาให้ตอนกลับ" 


     "หารดิวะ กินด้วยกัน จะให้มึงออกคนเดียวได้ไง" พี่อีกคนที่ชื่อแบงค์พูดขึ้น อันนี้ผมก็เห็นด้วยนะ รู้แหละว่าพี่ไดโนน่ะรวย เงินค่าวัตถุดิบในการทำกินมื้อนี้มันคงไม่เยอะสำหรับพี่เขา แต่ยังไงแล้วมันก็ควรหารกันมากกว่าอยู่ดี     ผมเองก็คิดที่จะจ่ายให้พวกพี่เขาด้วยเหมือนกัน


     "ป๋าโนเว้ย มึงไม่รู้จักป๋าเหรอวะไอ้แบงค์" พี่ท็อปเอ่ยเย้า จะว่าไปพี่ไดโนก็เหมาะกับคำนี้ดีนะ ใจป๋าใจปล้ำตลอด 


     ผมยิ้ม ขำออกมาเล็กน้อยเรียกให้คนถูกขำเจ้าของตำแหน่งป๋าหันมามอง


     "ขำอะไร"


     "เปล่า ก็แค่..เหมาะกับพี่ดีนะ ป๋าน่ะ"


     "...พวกมึงแยกย้ายกันกลับไปได้แล้วไป"


     เอ้า ไล่เพื่อนเฉยเลย ผมพูดอะไรผิดเนี่ย พี่ไดโนไม่พอใจเหรอ


     "เดี๋ยวสิครับ พี่..ไม่ชอบเหรอ ผมขอโทษก็ได้ ไม่แซวแล้ว" พวกพี่ ๆ เขาตั้งใจมาทำอะไรกินกัน อยู่ ๆ จะให้ถูกไล่กลับได้ยังไงกันล่ะ ถ้าจะต้องมีใครกลับก็คงเป็นผมนี่แหละ แต่ถ้าขืนพูดออกไปแบบนั้นไม่วายพี่ไดโนคงได้โกรธผมอีกแน่ ๆ


     "หึ ๆ พี่ว่าที่มันไล่ไม่ใช่เพราะว่ามันไม่ชอบหรอกครับน้อง..อ่า ชื่อรักใช่ไหม" พี่กรหัวเราะพลางถาม ว่าแต่ที่พี่เขาพูดมัน..หมายถึงอะไรนะ


     "ครับ"


     "ได้ยินว่าซิ่วมา"


     "อ่า.. ก็ใช่ครับ อย่างที่บอกไป" ตอนแนะนำตัวน่ะ มันต้องบอกด้วยว่าจบจากที่ไหนมา ผมก็บอกไปว่าผมน่ะซิ่วมาจากอีกมหา'ลัยหนึ่ง


     "เค แล้วรู้จักไอ้โนนานยัง" พี่กรยังคงถามต่อ 


     "สักพักแล้วครับ" เหมือนผมกำลังถูกซักฟอกเลย พี่ไดโนก็ยืนนิ่งในขณะที่ผมกำลังส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากพี่เขา การถูกซักถามแบบนี้มันทำให้ผมทำตัวไม่ถูกเท่าไหร่ ยิ่งกับคนที่เพิ่งจะรู้จักและเจอหน้าเป็นครั้งแรกแบบนี้แล้วด้วย


     "มึงพอไอ้กร ไปช่วยพวกไอ้ท็อปไป" 


     ความช่วยเหลือมาแล้ว


     ผมส่งยิ้มให้พี่ไดโนเป็นการขอบคุณ 


     "นี่มึงไล่กูเหรอ.. มึงไล่กูเลยเหรอ" 


     "เออ"


     "เค กูไปช่วยไอ้ท็อปก็ได้ รักมึงนะ จุ้บ ๆ" พี่กรทำท่าจะพุ่งเข้ามาจูบปากพี่ไดโน แต่ถูกเจ้าของร่างยกขาขึ้นทำท่าจะยันออกพี่เขาถึงได้หยุดชะงักไป อ้าแขนเปลี่ยนเป้าหมายมาทางผมแทน "จุ้บน้องรักก็ได้วะ เหี๊ยยย! นี่มึงถีบกูจริง ๆ เลยเหร๊อ!!"


     พี่กรทำหน้าเหวอ


     ผมก็เหวอเหมือนกัน ใครจะไปคิดว่าพี่ไดโนจะถีบเพื่อนตัวเองจริง ๆ


     ถีบแบบกระเด็นเลยอะ


     อยากจะขำแต่ว่าก็เกรงใจ พี่เขาดูท่าทางจะเจ็บ


     "สมน้ำหน้า เล่นไม่ดูหน้าเจ้าของเขาอะมึง" 


     "พวกมึงชวนไอ้ซิมมาหรือเปล่า" พี่ไดโนเอ่ยเปลี่ยนบทสนทนาเมื่อเห็นว่าผมเริ่มจะทำตัวไม่ถูก ได้แต่ยืนยิ้มแห้ง ๆ อยู่แบบนั้น


     ก็ผมไม่สนิท มันก็เลยไม่รู้ว่าจะพูดอะไรออกไปดี


     "ชวนแล้ว แต่มันไม่มา" พี่ท็อปเป็นคนตอบคำถาม


     ผมเดินไปนั่งลงบนโซฟา ปล่อยให้พวกพี่ ๆ เขาคุยกันเรื่องเพื่อน ส่วนผมก็มาหาหนังดูดีกว่า เปิดทีวีเยาเสียงให้พอได้ยินก่อนจะเลื่อนหาช่องที่อยากจะดู ความจริงผมก็ยังได้ยินที่พี่ ๆ เขาคุยกันนะ แต่ไม่ได้ใส่ใจฟังว่าคุยอะไรกัน ท่าทางเครียด ๆ 


     นานสองนานที่พวกพี่เขาเตรียมของไป ยืนคุยกันไป พอคุยเสร็จพี่ไดโนก็เดินตรงมาหาผม ทรุดตัวนั่งลงตรงที่ว่างข้าง ๆ ผม


     "หิวยัง"


     "ไม่เท่าไหร่ ผมกินข้าวเที่ยงไปเยอะอยู่"


     "ไอ้รูมเมทมึงชื่ออะไรนะ" 


     "ฉลามครับ"


     "เออ ลองถามมันให้หน่อยว่าอยากลองเป็นตัวแทนคัดเดือนคณะไหม เผื่อได้ ถ้ามันตกลงตอนเปิดเทอมเดี๋ยวให้ปีสองไปคุย" พี่ไดโนว่า ซึ่งผมเห็นด้วยในเรื่องของหน้าตา ถ้าฉลามไปยังไงก็ผ่าน แต่พอคิดดูดี ๆ แล้ว ให้คนอื่นเป็นเถอะ กลัวรูมเมทของผมจะไปยืนหลับบนเวทีน่ะสิ อีกอย่างภาพรวมของฉลามไม่เหมาะกับการไปประกวดเดือนด้วยแหละ


     อันนี้แค่ในความคิดผม ไม่ได้บอกว่าจะไม่ให้ฉลามเป็นนะ เดี๋ยวจะลองไปถามดูก่อน ให้เจ้าตัวตัดสินใจเองว่าจะไปคัดเลือกไหม 


     "เดี๋ยวบอกให้"


     "เออ ไอ้น้องฉลามมันหน้าตาดีจริง แต่มองมันแล้วรู้สึกง่วง ๆ ว่ะ เหมือนจะไปเฝ้าพระอินทร์ตลอดเวลา มึงจำตอนน้องมันแนะนำตัวได้ป้ะ กว่าจะพูดจบ..กูนี่ออกไปขับรถวนรอบม. ได้สามรอบ" 


     ผมเห็นด้วยกับพี่ท็อป 


     ฉลามคือเป็นคนที่มองแล้วรู้สึกง่วงตาม


     และยังมีความหน้ามึนในตัวเองสูงมาก ผมว่าพี่ไดโนชอบทำมึน ตีเนียนใส่ผมแล้วนะ แต่ฉลามนี่คือมึนจริงจังเลย พี่ไดโนก็เทียบไม่ติด


     "มาเว้ย เสร็จแล้ว เลื่อนโซฟาออก นั่งพื้นกันนี่แหละ" พี่แบงค์ยกหม้อไฟฟ้ามาตั้ง เทน้ำซุปที่เคี่ยวกับกระดูกหมูลงในหม้อหลังจากเสียบปลั้กเรียบร้อย ปรับระดับความร้อนก่อนจะปิดฝ้าหม้อเอาไว้รอให้เดือด นั่งล้อมรอบโต๊ะกลางหน้าโซฟาที่ไม่สูงมากนัก


     "น้ำซุปฝีมือพีสเลยนะเว้ย"


     "กูเชื่อเลยว่าต้องอร่อย"


     "เว่อร์ ก็ปกติทุกครั้งที่กินนั่นแหละ พวกมึงดื่มน้ำอะไร จะไปหยิบให้" พี่พีสอาสา ปรายตามาทางผม "น้องด้วย เอาน้ำอะไร"


     "..ผมไปเอาเองก็ได้ครับ" จะให้พี่เขาเอามาให้มันก็ดูแปลก ๆ

"พวกกูเป๊บซี่ ในตู้ไอ้โนมีขวดใหญ่อยู่ เอาน้ำแข็งใส่กระติกมาด้วย"  


     "มึงลุกไปเอากับพีสดิ รักไม่ต้องลุก ให้ไอ้กรมันลุกไปกับพีส" พี่แบงค์ดันไหล่พี่กรให้ลุกขึ้น ซึ่งเจ้าตัวก็ลุกแบบงง ๆ เดินตามพี่พีสไปเปิดตู้ หยิบเอาถุงน้ำแข็งใส่กระติดขนาดกลางกลับมาพร้อมกันกับขวดเครื่องดื่ม และแก้วน้ำครบจำนวนคน 




     หลังจากกินเสร็จก็ช่วยกันเก็บล้าง


     พวกเพื่อน ๆ ของพี่ไดโนกำลังจะกลับแล้ว


     รวมถึงผมด้วย 


     พี่ไดโนบอกว่าจะไปส่ง ให้ออกไปพร้อมกันเลย ผมตาปรือเริ่มอ้าปากหาวติดกันหลาย ๆ รอบ ลงมาจากห้องพร้อมกับพี่ไดโน และเพื่อน ๆ ของพี่เขาที่กำลังคุยกันเรื่องวิชาเรียนตอนปีสามของพวกพี่เขา ซึ่งผมก็ฟังบ้างไม่ได้ฟังบ้าง จดจ่ออยู่กับการเล่นโทรศัพท์เงียบ ๆ คนเดียว 


     "เวร.." พีไดโนชะงักขาที่กำลังก้าวเดิน


     "อะไรวะ"


     "กูลืมกุญแจรถ พวกมึงอย่าเพิ่งกลับ ยืนเป็นเพื่อนรักก่อน เดี๋ยวกูมา" บอกเพื่อนเสร็จก็หันมาพูดกับผมในประโยคสุดท้าย 


     ผมพยักหน้าลง มองตามพี่ไดโนไปก่อนจะชงักเมื่อสบตาเข้ากับพี่พีสที่จ้องอยู่ พอพี่ไดโนพ้นสายตาไปพี่พีสก็เดินตรงเข้ามาหาผม เรียกให้ไปคุยกันอีกมุมหนึ่งโดยมีเพียงแค่ผมกับพี่เขาสองคนเท่านั้น พี่คนอื่น ๆ ได้แต่ยืนมองมาเงียบ ๆ


     "อย่าทำให้เพื่อนพี่ต้องเดือดร้อน"


     "...."


     "ปีหนึ่งมีกฎ พี่ว้ากก็มีกฎเหมือนกัน อยู่ให้ห่าง ๆ ไดโนไว้ดีกว่านะ หรือคิดว่าสนิทกับไดโนแล้วตอนเข้าเชียร์น้องจะสบาย" 


     ..


     "ส่วนตัวหรือเปล่าครับ"


     "อะไรนะ" พี่พีสตวัดสายตากลับมาเมื่อถูกผมถาม


     "ผมถามว่าพี่มาพูดเพราะความรู้สึกส่วนตัวหรือเปล่า" ไม่ได้ตั้งใจจะหาเรื่อง แต่ผมก็ไม่ได้คิดจะยืนทื่อให้ถูกว่าอยู่ฝ่ายเดียวอยู่แล้ว มันไม่ใช่ความผิดของผมเลยนะที่พี่หมีไปรับผมมาหาพี่ไดโน อีกอย่าง..ผมก็ไม่ได้คิดจะไปบอกให้ใครรู้อยู่แล้วไหมว่าเราสองคนมีความสัมพันธ์กันแบบไหน และก็ไม่ได้คิดจะถือสิทธิ์ใด ๆ ในตอนเข้าเชียร์ด้วย 


     "ความคิดพี่แคบเกินไปนะ"


     "...."


     "การที่ผมสนิทกับพี่ไดโนมันไม่เกี่ยวเลยว่าผมจะต้องอยากได้สบายตอนเข้าเชียร์ พี่พูดเหมือนพี่ไม่รู้จักพี่ไดโนเลยนะครับ"


     "น้องจะบอกว่าตัวเองรู้จักโนดีหรือไง" พี่พีสยิ้ม เป็นรอยยิ้มบาง ๆ ไม่ใช่ยิ้มเหยียดหยันอะไร แต่สายตานี่สิที่บ่งบอกว่าพี่เขากำลังไม่พอใจผมมาก


     "ก็คิดว่ารู้จักดีในระดับหนึ่งนะครับ"


     "...."


     "คนเราก็ต้องเรียนรู้นิสัยของคนที่เขาเข้ามาจีบเราบ้างสิ พี่คิดเหมือนผมไหม?"


     พูดแค่นั้นผมก็ผละออกจากพี่เขาเดินตรงไปหาพี่ไดโนที่ลงมาพอดิบพอดี


     "พาผมแวะเซเว่นได้ไหมครับ" ทำเสียงอ้อนใส่คนตัวสูงที่เลิกคิ้วขึ้นงง ๆ แต่ก็ยิ้มออกมากับท่าทางของผมที่แสดงออกกับพี่เขาในตอนนี้ ใจจริงอยากจะยื่นมือไปเขย่าแขนพี่เขาเบา ๆ ด้วย แต่มันอายอะ สายตาพวกพี่ท็อปก็ยังมองอยู่


     "เออ ตามใจดิ"


     "ขอบคุณครับ"


     "เป็นเหี้ยอะไร ทำไมต้องทำตัวน่ารักใส่"


     สรุปว่าพี่เขาจะด่าหรือว่าจะชมผมกันแน่เนี่ย



      พี่ไดโนขับเบนซ์มาส่งผมที่หน้าหอพัก มียามนั่งเฝ้าอยู่หนึ่งคนที่ด้านหน้าหอ ผมให้ฉลามลงมาช่วยยกน้ำขึ้นห้อง มันไม่มีใครแล้ว จะให้พี่ไดโนขนขึ้นไปให้มันก็ดูไม่ดี เกรงใจด้วยบวกกับว่าเลี่ยงได้ก็เลี่ยงที่จะให้ใครรู้ว่าผมกับพี่เขาสนิทกัน จะได้ไม่มีปัญหาตอนทำกิจกรรมเชียร์      


     ฉลามน่ะผมมั่นใจว่าเจ้าตัวไม่พูดหรอก


     ทั้งคณะ ทั้งสาขาก็เห็นคุยกับผมอยู่แค่คนเดียว


     ขนของขึ้นไปครบแล้วผมก็ให้ฉลามกลับขึ้นห้องไปก่อน ส่วนตัวเองก็กลับเข้าไปนั่งในรถตามคำสั่งของพี่ไดโนที่บอกว่าอยากคุยด้วยก่อนจะกลับ


     "พี่มีอะไรหรือเปล่า"


     "..ไม่ แค่ยังไม่อยากให้มึงขึ้นไป"


     อ่า .-. 


     "ดาวมีกี่ดวงแล้ว"


     "...."


     "รัก"


     "ยี่สิบครับ" ผมตอบเสียงแผ่ว ก้มมองมือตัวเองที่ถูกพี่ไดโนกอบกุมเอาไว้ รู้สึกว่าร่างกายตัวเองกำลังสั่น หัวใจเต้นแรงมาก ๆ ด้วยตอนนี้ ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นไปหาพี่ไดโนเลย 


     "อีกกี่ดวงถึงจะเต็ม"


     "ไม่รู้" ก็ตอนซื้อเขาบอกว่าใส่ได้ประมาณหนึ่งร้อยดวง อีกแปดสิบดวงก็คงเต็มแล้วมั้ง "เดี๋ยวก็เต็ม ผมจะพับใส่ลงไปอีก"


     "วันนี้กี่ดวง"


     "..ไม่บอกได้ไหม" เสียงผมสั่นหมดแล้ว เหลือบสายตาไปหาเจ้าของฝ่ามืที่กุมมือผมแน่น ยื่นหน้าเข้ามาหาพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่เห็นชัดเจนในระยะใกล้แบบนี้ อีกนิดเดียวพี่เขาก็จะหอมแก้มผมอยู่แล้ว


     "บอก"


     "...."


     "เร็ว ๆ ไม่บอกกูไม่ให้ลงจากรถ"


     ..


     ไม่น่ากลับขึ้นมาเลยรักกก


     "ห้า ..ห้าดวง ผมจะพับใส่ให้พี่ห้าดวง"


     "ห้าเองเหรอ" พี่ไดโนทำเสียงขุ่น "สิบดวง ห้ามต่อแล้ว"


     "แต่-..."


     "สิบดวง..ห้าดวงคือความรู้สึกที่มึงมีให้กู อีกห้าดวงคือความรู้สึกกูแบ่งให้มึง ตกลงไหม"


     ปลายจมูกเฉียดผ่านไปมาบนผิวแก้ม ผมหดคอหนีจนไม่รู้จะหนียังไงแล้ว หลับตาแน่นในตอนที่อีกฝ่ายฉวยโอกาสฝังจมูกหอมแก้มผมแผ่วเบา ความรู้สึกเหมือนตัวเองจะระเหิดกลายเป็นอากาศ นั่งนิ่งจนกระทั่งพี่ไดโนผละตัวออกไป ผมหันใบหน้าร้อนผ่าวไปมองพี่เขาพร้อมกับก้อนเนื้อในอกที่เต้นถี่ เหมือนจะหายใจไม่ออกแล้วตอนนี้


     "ผม ..ไปแล้วนะ" เสียงหวิวหายไปหมดเลย


     ////


     ไม่ไหวแล้ว 


     ให้อยู่ตรงนี้ต่อผมคงตัวแดงเป็นกุ้งต้มสุกแน่ ๆ 



---



"ผมสบายดีครับพ่อ"


     [ดีแล้วลูก พรุ่งนี้ก็เปิดเรียนแล้วใช่ไหม]


     "ครับ"


     [ดูแลตัวเองนะลูก แล้วก็อย่าลืมโทรหาพ่อบ้าง]


     "ผมไม่ลืมอยู่แล้ว แค่นี้นะพ่อ รักเอาเสื้อลงไปซักมา กำลังจะตากเลย ไว้ผมจะโทรไปหาพ่อใหม่นะ ค้าบ รักพ่อนะ" โทรศัพท์ในมือถูกผมเอาวางลงบนเก้าอี้ตรงที่อยู่ตรงระเบียงห้อง กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มหอมอบอวล วันนี้พระอาทิตย์ไร้ซึ่งเมฆมาบดบังเหมาะกับการตากผ้าโดยไม่ต้องกังวลว่ามันจะมีกลิ่นอับชื้นไหมเพราะผมมั่นใจว่ายังไงวันนี้ฝนก็จะไม่ตก


     หลังจากตากผ้าเสร็จก็เดินหิ้วตะกร้ากลับเข้ามาด้านใน 


     ฉลามไม่อยู่ หายออกจากห้องไปตั้งแต่ช่วงบ่ายแล้ว ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าไปไหน ว่าจะถามตั้งแต่เมื่อคืนวานเรื่องคัดเลือกเดือนก็ลืมถามไปสนิทเลย เดี๋ยวอีกฝ่ายมาแล้วผมค่อยถามก็แล้วกัน


     ผมยกโน๊ตบุ้คมาตั้งลงบนเตียง หอบหิ้วขนมที่พี่ไดโนพาแวะซื้อเมื่อวานมานั่งกินระหว่างที่เปิดหาหนังดู วันนี้หอชายครึกครื้นกันเป็นพิเศษ เสียงดังกันมาตั้งแต่เช้ายันบ่าย ผมนี่ต้องหาหูฟังมายัดใส่หูเลย เสียงเพลงข้างนอกมันดังอะ ไม่รู้จะเปิดเผื่อแผ่คนทั้งหอเลยหรือไง แล้วรุ่นพี่ก็ไม่เห็นมีใครไปเตือน ผมก็ไม่อยากมีปัญหาไง เลยหาหูฟังมาใส่ให้จบ ๆ ไป


     เหล่าชายฉกรรจ์มาอยู่รวมกันมันคงเป็นเรื่องที่ปกติ ยิ่งชั้นที่ผมอยู่ในตอนนี้มีแต่พวกวิศวะฯ มันก็เลยดูจะเสียงดังเป็นพิเศษ


     "ไอ้เอ็ม! มึงจะไปไหนวะ"


     "ร้านข้าว!"


     "ฝากด้วย ๆ"


     ก็อย่างที่ได้ยินนั่นแหละ นี่ผมใส่หูฟังอยู่ด้วยนะ สะดุ้งเหมือนเป็นคนชื่อเอ็มเลย 


     กว่าหนังจะจบก็สองชั่วโมงนิด ๆ ผมว่าผมจะออกไปหาอะไรกิน ตอนแรกจะอยู่รอชวนฉลาม แต่ผมคงรอไม่ไหวแล้วแหละ ชวนใครไปด้วยดี พี่หมีดีไหม ยังไงผมก็ชวนพี่ไดโนไม่ได้อยู่แล้ว เดี๋ยวมีปัญหาอีกผมขี้เกียจมีประเด็นกับพี่พีส แค่เมื่อวานตอนโต้กลับพี่เขาผมก็รู้สึกผิดอยู่ลึก ๆ เหมือนกันนะ เรื่องของความรู้สึกมันคงห้ามกันไม่ได้


     พี่เขาก็ไม่ได้ผิดที่จะชอบพี่ไดโน


     แต่ว่าผมก็ไม่ได้ผิดเหมือนกัน พี่เขาจะมาหาเรื่องผมมันก็ไม่ถูกต้องไง


     อีกอย่างพี่ไดโนก็บอกผมตั้งแต่เที่ยงแล้วว่าขอไปนอนก่อน แล้วเย็น ๆ ค่อยคุยกัน ก็ให้พี่เขาพักผ่อนไปนั่นแหละ อย่าไปรบกวนเลยดีกว่า


     ผมหยิบกระเป๋าสตางค์ ล็อกห้องเรียบร้อยก่อนจะลงมาหลังจากที่ส่งข้อความไปชวนพี่หมี แต่ว่าพี่เขาไม่ว่าง พี่หมีบอกให้ผมทักพี่ไดโนไป แต่ก็อย่างที่บอกไปตั้งแต่ต้น ผมไม่อยากมีปัญหาตอนนี้ ไปนั่งกินคนเดียวก็ไม่ได้แย่อะไร ตอนอยู่มหา'ลัยเก่าก็ไปกินคนเดียวออกจะบ่อย


     เพียงแค่ผมไม่คุ้นชินเส้นทางที่นี่เท่าไหร่ก็แค่นั้น


     ว่าแต่กินในมหา'ลัย หรือว่าออกไปหาอะไรกินข้างนอกดี


     ข้างในคนก็เยอะอยู่นะ นั่งกันเต็มเลย โต๊ะว่างมันก็มีให้อยู่ แต่คนเยอะขนาดนี้ผมออกไปหาร้านข้างนอกกินดีกว่า


     [เสียงโทรศัพท์]


     ..


     ผมหยุดชะงักเท้า หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเลื่อนรับสายหลังจากที่เห็นชื่อคนที่โทรมา


     ไม่ใช่พ่อ..


     ไม่ใช่คนอื่นไกลด้วย พี่ไดโนเองแหละ


     "ครับ" 


     [อยู่ไหน]


     ถามแบบนี้ ผมขอเดาเอาไว้ก่อนเลยแล้วกันว่าพี่หมีจะต้องโทรไปบอกพี่ไดโนแน่ ๆ เลยว่าผมชวนพี่เขาไปกินข้าว 


     "กำลังจะออกไปหาอะไรกิน"


     [ออกมาประตูฝั่งตึกวิทย์ รถกูจอดอยู่ถัดจากสะพานลอย] 


     "พี่หมีบอกเหรอครับ" 


     [เออ รีบออกมา อย่าให้กูหงุดหงิดไปมากกว่านี้]  


     "หงุดหงิดผมเหรอ" ผมถาม ว่าแต่ไอ้ตึกวิทย์มันอยู่ทางไหนนะ ผมไม่รู้จักด้วยสิ เดินไปดูแผนที่แป๊บ พี่ไดโนสั่งเหมือนว่าผมคุ้นชินกับมหา'ลัยนี้ดีอย่าวนั้นแหละ อย่าว่าแต่ตึกวิทย์เลยเถอะ นอกจากตึกคณะวิศวะฯ ก็ไม่มีที่ไหนที่ผมเคยไปอีก อ้อ มีสิ ตึกรวมไง ไปตอนตรวจสุขภาพ ก็มีอยู่แค่นี้แหละ


     [คิดเอาเอง] 


     …


     ตัดสายใส่ผมเฉยเลย


     กว่าจะเดินมาถึงรถพี่ไดโนก็ขาลาก


     ขึ้นนั่งบนรถยังไม่ทันได้คาดเข็มขัด รถก็กระชากออกตัวจนผมหน้าทิ่ม กว่าจะตั้งสติเงยหน้าขึ้นมาได้ก็ผ่านไปสักพัก หันไปมองคนขับน้ำตาคลอ คือเจ็บอะ เจ็บทั้งไหล่ทั้งหัวเลย แบบนี้ต้องเอาดาวออกแล้วไหมอะ พี่เขาทำให้ผมเจ็บตัว รู้แหละว่าโกรธ แต่จะไม่ถามเหตุผลผมหน่อยหรือไงว่าทำไมถึงไปชวนพี่หมีแทนที่จะชวนพี่เขาน่ะ


     คนอุตส่าห์เป็นห่วง 


     ก็บอกเองว่าเหนื่อย บอกผมเองว่าเมื่อคืนปีสี่เข้าก็เลยนอนดึก ขอนอนก่อนแล้วตอนเย็นค่อยออกไปหาอะไรกินกัน


     "ผมจะเอาดาวออกให้หมดโหลเลย"


     "มึงก็ลองดูดิ"


     "พี่แม่ง ใจร้าย" 


     …


     สิ้นเสียงผมก็ไม่มีการพูดคุยกันอีก พี่ไดโนยังคงมีความหงุดหงิดฉายชัดอยู่ในสายตาทุกครั้งที่เหลือบมามองผม ความเร็วของรถชะลอลงจนเป็นปกติที่พี่เขาขับ ผมไม่รู้ว่าพี่ไดโนจะพาไปกินข้าวที่ไหน แล้วก็ไม่คิดที่จะถามด้วย ให้พี่เขาอารมณ์เย็นลงก่อน แล้วค่อยมาคุยกัน


     ขับมาได้สักพักพี่ไดโนก็ตีไฟเลี้ยวจอดรถที่ข้างทาง เสียงถอนหายใจดังขึ้นก่อนที่พี่เขาจะเปิดประตูลงไป เดินอ้อมมาทางฝั่งผม ดึงประตูให้เปิดออกในขณะที่ผมนั่งนิ่ง 


     "เจ็บตรงไหน"


     "...."


     "รัก"


     "พี่สนใจด้วยเหรอว่าผมเจ็บ" 


     "...." พี่ไดโนเงียบ แทรกกายขึ้นมานั่งเบียดบนเบาะเดียวกันกับผมก่อนจะจับแขนเสื้อเลิกขึ้น ความเจ็บทำเอาผมนิ่วหน้าน้ำตาซึม ปล่อยให้พี่เขาลูบวนปลายนิ้วลงบนบริเวณที่รู้สึกเจ็บแผ่วเบา 


     "กูขอโทษ"


     "...."


     "กูถามมึงว่าจะไปกินข้าวไหม มึงตอบกูว่าไม่ แต่พอกูไปนอน..มึงดันโทรชวนพี่หมีไปกินข้าว มึงคิดว่ากูควรโกรธมึงไหม" พี่เขาถามขึ้น สายตาจ้องสบกับผมที่เงยขึ้นไปหา ก็ตอนนั้นผมยังไม่หิวเลยบอกพี่เขาไปว่ายังไม่กินก่อนแล้วก็ตั้งใจว่าจะหาหนังดูสักเรื่องหนึ่งด้วย ถ้าพี่ไดโนไม่บอกว่าง่วงอยากจะนอน ผมก็คงชวนพี่เขาไปแล้ว


     "ตอนนั้นผมบอกพี่แล้วว่ายังไม่หิว"


     "แล้วตอนนี้หิวแล้ว?"


     "ก็ใช่ไง"


     "..."


     "ถ้าพี่ไม่บอกว่าพี่เหนื่อย อยากจะนอน ผมก็โทรหาพี่ไปแล้ว.. ไม่รบกวนพี่หมีหรอก" ไม่ให้ผมอธิบายแล้วยังมาทำให้เจ็บตัวอีก มันน่าเทดาวทิ้งทั้งโหลเลยไหมล่ะ โกรธไม่ว่าหรอกนะ แต่ฟังผมก่อนไม่ได้หรือไง ถ้าผิดจริงจะไม่เถียงเลย ดีเท่าไหร่แล้วที่หน้าผมแค่ทิ่ม ไม่ได้พุ่งไปติดกระจกรถน่ะ "เราก็ห่วงกลัวว่าจะไม่ได้พักผ่อน"


     "....." ยิ้ม


     "ไม่ต้องยิ้มเลย กลับไปเอาโหลดาวทิ้งแม่ง"


     "กระต่าย"


     "อะไร ผมชื่อรัก ไม่ใช่กระต่ายด้วย"


     "ขนพองเลยนะมึง"


     ผมตีหน้ายุ่ง อยากจะต่อยหน้าพี่เขาสักทีแรง ๆ ให้สมกับที่พี่เขาทำให้ผมเจ็บอะ แต่ก็ได้แค่แยกเขี้ยวขู่ไปอย่างนั้น ขืนต่อยจริง ๆ แล้วพี่ไดโนจับผมหักคอขึ้นมาจะทำยังไง


     "กูผิดเองที่ไม่รู้ว่ามีเด็กแถวนี้เป็นห่วงอยู่"


     "ไม่ต้องมาพูดดีเลย"


     "กูง้อไง เจ็บมากหรือเปล่า" พี่ไดโนเลิกแขนเสื้อผมขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ผมเอี้ยวไปมองช่วงหัวไหล่ตัวเองด้วยเช่นกัน ไม่รู้ว่าช้ำไหม มันเจ็บแต่ว่าผมมองไม่เห็นรอย "มันเขียวไหม ถ้าไหล่ผมช้ำ ผมจะเอาดาวออกให้หมดโหลเลย"


     "ชาติหน้ากูจะได้คบกับมึงไหม"


     "ไม่สน"


     "ไม่สนจริงเหรอ"


     "พี่ผิด อย่ามาดราม่าใส่ผมนะ" ยกนิ้วขึ้นขู่ พี่ไดโนหลุดขำออกมาหน้านิ่ง ขี้เก๊กชะมัด..จะขำทำไมต้องตีหน้านิ่งด้วย 


     "เออ กูรู้ตัวว่ากูผิด ทีหลังจะใจเย็นกว่านี้"


     "พูดแล้วนะ" ผมไม่ชอบคนใจร้อน ยิ่งในเรื่องของความสัมพันธ์ยิ่งแล้วใหญ่ ถ้าหากยังปรับไม่ได้ผมกับพี่เขาคงได้มีปัญหากันหลังจากที่เราคบกันแล้วแน่ ๆ นี่แค่เรื่องเล็กน้อยด้วย ถ้าเกิดในอนาคตมีเรื่องที่ใหญ่กว่านี้ไม่รู้กี่เท่าล่ะ


     "สัญญา"


     "อือ สัญญา"




---100%---


ตอนนี้ตัดแค่นี้ ตอนหน้าขึ้นช่วงรับน้อง 

ไม่กี่ตอน เรื่อย ๆ เพราะเขาใกล้จะได้คบกันแล้ว ไม่เกินตอนที่ 20

ในช่วงรักปี 1 จะข้าม ๆ หน่อย เน้นที่หลังคบแล้ว ช่วงที่ขึ้นปี 2 ยังไม่ลืมคราม



ในคำสัญญา มีดราม่าซ่อนอยู่ -..-



*อยากให้อัพถี่อัพไวกำลังใจต้องมา*



อ่านแล้วกรุณาส่งฟี้ดแบคด้วยนะคะ

แค่คนละคอมเม้นเป็นกำลังใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้เรา

สกรีมแท็กนะคะ #ไดโนซอร์รัก ไปหวีดพี่ไดโนน้องรักกันได้นะ

    




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.513K ครั้ง

23,148 ความคิดเห็น

  1. #21704 PINNITTAYA (@PINNITTAYA) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 10:22
    พ่อไดโนก็ใจเย็นๆหน่อยน้า รู้ว่าเป็นห่วงน้องรัก
    #21704
    0
  2. #21648 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 23:55
    พ่อนะพ่อ
    #21648
    0
  3. #21621 Airzaa1810 (@Airzaa1810) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 22:24
    พี่ไดโนต้องใจเย็นๆนะพี่นะ
    #21621
    0
  4. #21182 Sky B. Sylvester (@chromejung) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 21:47
    พี่ใจร้อนไปจริงๆ
    #21182
    0
  5. #21108 baekzse (@baek2se) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 13:17
    มันน่าให้น้องเอาดาวออกให้หมดโหล...นี่ก็ห่วงเรื่องอารมณ์พี่ไดโนมาตลอดนะ รวมถึงความขี้หึงขี้หวงด้วย เข้าใจว่าบางทีก็ยั้งไม่ทัน แต่ก็อยากให้นิ่งรอฟังอธิบายก่อนจะปรี๊ดแบบนี้ นี่แค่เรื่องเล็กน้อยนะ ค่อยๆปรับกันไปทั้งพี่ทั้งน้องเลย อนาคตเจอหนักกว่านี้แน่ๆ

    แต่ตอนนี้ชอบน้องตอนตอบพีสที่สุด..มันคือการแสดงสิทธิที่น้องควรออกตัวนะถูกแล้ว อย่างน้อยๆก็ทำให้รู้ว่าที่ผ่านมาความพยายามพี่ไม่เสียเปล่าจริงๆ
    #21108
    0
  6. #21016 despasito (@pupay468) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 07:36
    อารมณ์ร้อนถ้าพ่อเขารู้นี่พี่หมดสิทธิ์จีบเลยนะ
    #21016
    0
  7. #20716 ลูกตาลwithhersungkatan (@pluketarn143) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 18:44
    ดาวได้กะจ๋อยนึงยังจะไปหาเรื่องน้องอีกกกกกก
    #20716
    0
  8. #20694 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 15:42

    จะว่าไป ก้อเหมือนเป็นแฟนกันแล้วนะเนี่ยย ฮ่าๆๆ

    #20694
    0
  9. #20691 jaisai09 (@jaisai09) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 15:33
    มีดาวยังไม่ถึงครึ่งจะโดนเอาออกเพราะอารมณ์ร้อนนี้แหละอิพี่เอ้ยยยย
    #20691
    0
  10. #19784 namsai557 (@namsai557) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 09:16
    บอกเลยดาวไม่เต็มโหล แต่เต็มทั้งใจนว้องแล้วว
    #19784
    0
  11. #19576 pphang (@wanniphatoey) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 00:09
    ชอบฉลามนะ ฉลามกะเเมวน้ำ~ ไปอีกเรื่องเลยทุกโค๊นนนนนน
    #19576
    0
  12. #19336 jhopeeeeeeeee (@jhopeeeeeeeee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 00:04
    แงงงงง จะม่าหรออ
    #19336
    0
  13. #19248 Limamom (@Limamom) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 18:49
    งอนให้หนักๆ😆
    #19248
    0
  14. #19008 Bobbibomb (@Bobbibomb) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 21:24

    พี่แม่งน่าตี หักคอเลยดีไหม

    #19008
    0
  15. #18232 WongkaewKanchana (@WongkaewKanchana) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 08:37
    ขี้หึงนะเราอ่ะพี่ไดโน
    #18232
    0
  16. #17467 wuxie (@wuxie) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 18:48
    ดราม่ารึ
    #17467
    0
  17. #17131 TangmoPhijitra (@TangmoPhijitra) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 03:42
    โง้ยยย มันเป็นน่ารักๆๆๆๆๆ
    #17131
    0
  18. #16857 sunderingsoul (@sunderingsoul) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 01:20
    ดราม่าอันใดฤๅ แงงงงงงงงงง
    #16857
    0
  19. #16852 sanookker (@jaiphak) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 00:41
    แงงงง ชอบน้องเวอร์ชั่นงอนๆแบบนี้มาก55555555
    #16852
    0
  20. #16788 Sutamas Amarin (@capsutamas) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 23:24
    เทให้หมดโหล อีกห้านาทีก็เก็บใส่ที่เดิม 555555
    #16788
    0
  21. #16746 OrawamLoveGot7 (@OrawamLoveGot7) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 17:35
    ดร่าม่าได้แต่อย่าหนักนะไรท์😭😭
    #16746
    0
  22. #16713 May Ling Pcm (@maylingpcm) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 12:37
    เกือบไป เจอน้องเทดาวหมดโหล จะสมน้ำหน้าให้อิพี่ ใจร้อนเกิ้นนนน
    #16713
    0
  23. #16703 B O W II E Z (@bowiieez) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 11:39
    เกือบแล้วนะพี่ไดโน เกือบโดนเทดาวยกโหลแล้ว
    #16703
    0
  24. #16394 GiantBirdd (@GiantBird) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 11:45
    ไม่ชอบที่พีสพูดเลยอะะะะ
    #16394
    0
  25. #15920 YaninS (@YaninS) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 19:24
    จะว่าอ่อนไหวก็ได้ แต่น้ำตาซึมอะ เกลียดคนประเภทที่ำม่ฟังเหตุผลมาก----//พี่ไดโนเป็นข้อยกเว้น
    #15920
    0