เสือ #เสือจะกินคิทแคท (ปิดตอนเที่ยงคืน)

ตอนที่ 9 : พี่เขาชวนผมไปดูหนัง (150%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 79,918
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8,456 ครั้ง
    25 ม.ค. 62




พี่เขาชวนผมไปดูหนัง




     “พี่เสือเป็นคนใจร้ายที่สุดที่ผมเคยเจอเลย”

    เด็กดีก็เป็นคนที่น่ารักที่สุดที่พี่เสือเคยเจอเลย.. คนอะไรตื่นนอนมาแม่งก็ยังน่ารัก ผมยุ่ง ๆ ก็ยิ่งน่ารัก บอกแล้วว่าน้องไม่ควรใส่แว่น มันบดบังกรอบหน้าเนียนนี่หมด แถมแว่นที่น้องใส่มันก็ดูเหมือนแว่นรุ่นราวคราวป้า ผมว่าถ้าจะใส่ต้องพาน้องไปตัดแว่นใหม่ เอาที่มันเข้ากับใบหน้าของน้องมากกว่านี้


    “ให้ผมกลับไปนอนเถอะครับ” น้องบอก ทำท่าจะหันกลับเข้าไปในห้อง แต่ก็ถูกผมคว้าหัวกลับมาก่อน “ฮื่ออ ทำเบา ๆ ได้ไหมครับ”


    …


    ทำไมต้องเสียงกระเส่า


    รู้ไหมว่ามันทำให้ผมคิดดีไม่ได้เลยน่ะ หน้าแบบนี้ เสียงแบบนั้น แล้วยังประโยคที่ชวนให้แรง ๆ แคก.. แม่งเอ้ยย เอาไปเก็บ หมายถึงน้องเหรอ เปล่า เก็บกูเนี่ย เอากูไปเก็บใส่กล่องดำล็อกกุญแจ แล้วจับถ่วงน้ำที จะได้ออกมาย่ำยีเด็กดีตรงหน้าไม่ได้


     อยากจะกลับไปหอมหัวไอ้คิงสักพันรอบ ที่บอกผมว่าตอนตื่นนอนคิทแคทจะน่ารักมากถึงมากที่สุด


    ซึ่งแม่งเรื่องจริง!


    “พี่เสือปล่อยผมไปเถอะนะครับ”


    เป็นการอ้อนวอนที่ชวนให้อยากกระทำมากที่สุดเลยเด็กดี


    “ไม่ได้” แต่พี่เสียใจด้วยที่ต้องปฏิเสธ นาน ๆ ทีพี่เสือจะมีความกล้าที่รวบรวมสะสมมานับปี ตั้งใจว่าจะมาชวนไปดูหนัง วาดฝันไว้เลยว่าต้องเป็นหนังผี เวลาเด็กดีกลัว พี่เสือจะเป็นคนปกป้องน้องเอง ด้วยเกียรติของข้า ข้าขอสาบานว่าผีตัวไหนก็ห้ามทำให้เด็กดีของพี่เสือกลัว


     แค่คิดภาพว่าน้องกำลังกอดซบผมนี่คือแม่งได้!


     ฟุบ!


     ผมยืนนิ่ง ก้มมองหัวเล็ก ๆ ที่เอนฟุบลงมาหลังจากยืนโอนเอนไปมาอยู่สักพัก คราวนี้น้องก็ยืนนิ่งเลย ยกมือสองข้างขึ้นมาจับชายเสื้อผมไว้พึมพำพูดอะไรก็ไม่รู้อยู่ตรงอก แล้วเวลาน้องแม่งขยับปากมันก็สัมผัสโดนเนื้อผมไงถึงจะใส่เสื้อแต่ก็ยังรู้สึกอยู่ดี ขนกายนี่ลุกพึบ ร่างกายผมเริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนองขึ้นมาทันที


    ฉิบ.. ฉิบหายจริง ๆ แล้วไอ้เสือ


    “ผมง่วงมากเลย เพราะพี่เสือโพสแบบนั้น ผมเลยเขินจนนอนไม่หลับ แล้วทำไมยังรังแกผมอีกล่ะครับ”


    โอ้ย ใจกู ใครสั่งใครสอนให้พูดแบบนี้!


    เข้าใจถึงคำว่าโงหัวไม่ขึ้นที่แท้ทรู หลงแล้วหลงอีก เหมือนพวกเสี่ยแก่ ๆ ที่หลงเด็ก และน้องคิทแม่งก็คือเด็กที่น่าหลงที่สุดในสามโลก


    “กูแค่จะมาชวนไปดูหนัง”


    “แต่ว่าผมง่วง”


    “ถ้าเด็กดีไม่ไป ..พี่เสือก็ต้องไปคนเดียว แล้วถ้าพี่เสือไปคนเดียว พี่เสือก็จะต้องเหงา กินข้าวก็ต้องกินคนเดียว เดินคนเดียว พี่เสือน่าสงสารมากเลยนะ” ปล่อยร่างสองใส่ไป ที่จริงนิสัยสันดารผมมันก็ไม่ใช่คนจะมาพูดจาอะไรแบบนี้หรอก แต่ว่าความรักมันทำให้จิตใจคนเราละมุนขึ้น ถึงแม้ว่าหน้าตาเราจะเถื่อนหยาบเหมือนเดิมก็ตาม


     …ดูอย่างผมสิ


    “เด็กดี”


    “ก็ได้ครับ พี่เสืออย่าทำเสียงเศร้าสิ ผมไปด้วยก็ได้” เยส! แผนเอาร่างสองล่อลวงได้ผล ผมยิ้มกริ่มในใจ มองน้องคิทที่ขยี้ตางัวเงียด้วยท่าทางขยี้หัวใจชายฉกรรจ์แบบผม “ขออาบน้ำก่อนนะครับ”


    “ห้องกูน้ำอุ่นมาก ไปอาบห้องกูไหม”


    “เครื่องทำน้ำอุ่นในห้องผมก็มีครับ พี่เสือไม่รู้เหรอ”


    รู้.. “ไม่ว่ะ”


   “เหรอครับ” น้องทำหน้างสงสัยใส่ผม แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร หันหลังเดินกลับเข้าไปในห้อง หยิบผ้าเช็ดตัว คุ้ยหาเสื้อผ้าแทบจะมุดเข้าไปในตู้ ท่าทางแบบนั้นทำให้ผมเผลอยิ้มออกมาได้ไม่ยาก จนเมื่อผมลากสายตาไปมองสิ่งที่ไม่ควรมองนั่นแหละ  แทบยกมือขึ้นลูบหน้า แล้วน้องก็เหมือนไม่ได้รู้ตัวอะไรเลยว่ากางเกงตัวเองมันสั้น


    ร้อนไปหมด เวรเอ้ย จิตใจดำดิ่งมาก


    “พี่เสือครับ” เสือ น้องเรียกมึง น้องเรียก กลับมาก่อน อย่าพึ่งไปปป “เอ่อ ช่วยปิดประตูให้หน่อยได้ไหม ผมจะถอดเสื้อ”


    ถ้าบอกว่าไม่น้องจะเกลียดผมหรือเปล่าวะ


    น่าาา งดกามวันนี้ เต็มที่วันหน้า ไสหัวมึงออกมาแล้วปิดประตูห้องน้องเดี๋ยวนี้ไอ้เสือ “เออ อย่านานนะ กูขี้เกียจรอ” นานไปเดี๋ยพี่เสือจะคิดถึง


    ร่างสองกู มึงใจเย็นนะะ ใจเย็น อย่าแสดงออกเยอะ เดี๋ยวน้องกลัว


    “ถ้าพี่ชอบผม ชั่วโมงนึงพี่ก็ต้องรอผมได้”


    แคก ๆ เชี่ย โดนน้องย้อน


    เราต้องอย่าไปยอม!


    “เป็นปีพี่เสือก็รอได้ แต่พี่เสือไม่เสียเวลารอ โดยที่พี่เสือไม่ได้อะไรกลับมาแน่ ๆ เด็กดีคิดว่าจะให้สิ่งที่พี่เสือต้องการได้ไหมล่ะ” ผมว่า ยกมือขึ้นกอดอกเอนพิงไปกับกรอบประตู มองใบหน้าน่ารักที่เริ่มขึ้นสีมาทีละนิด


    “งั้นปีหน้าเราค่อยไปดูหนังกันดีไหมครับ”


    ก็ดี เผื่อหนังจะน่าดูกว่าปีนี้


    ..


    น่ารักแล้วยังกวนตีน มันน่านัก..


   



    สุดท้ายก็มาดูกันในปีนี้ ผมพาคิทแคทไปหาอะไรกินก่อนที่หนังจะเริ่มฉายและได้ค้นพบอีกอย่างนึงว่าคนน่ารักแม่งกินจุมาก! ก๋วยเตี๋ยวพิเศษสองชามที่วางซ้อนกันอยู่ทำผมอึ้ง ไม่คิดว่าน้องจะยัดเข้าไปได้เยอะขนาดนี้ คือผมแค่ชามเดียวพิเศษนี่คืออิ่มแล้วนะ


    เรื่องราคาน่ะธรรมดามาก เลี้ยงได้ พร้อมเปย์


    ตอนนี้ผมก็แยกออกมาซื้อป๊อบคอร์นกับน้ำ คิทแคทรออยู่ตรงหน้าทางเข้า แน่นอนว่าหนังที่เลือกดูคือหนังผีที่เขารีวิวว่าโคตรน่ากลัว คือถ้าไปกับแฟน แฟนมึงจะต้องกอดมึงแน่ ๆ อะ เขาว่ามาแบบนั้น ผมก็จัดเลยอย่าให้เสีย


    ตอนน้องเห็นว่าดูเรื่องอะไรหน้าน้องก็ดูเฉย ๆ นะ แต่ผมว่าต้องเก็บอาการอยู่แน่ ๆ


    เดี๋ยวรอดูในโรงก่อนเถอะ


    ‘พี่เสือครับผมกลัว’


    แค่คิดก็ฟินแล้วอะ รออะไรล่ะครับ ไปล่อลวงน้อง เอ้ย.. ไปพาน้องเข้าข้างในดีกว่า


    “ทำไมนานจังครับ”


    “คนเยอะไง” ผมว่า พาคิทเดินผ่านเข้าไปด้านในหลังจากที่เอาตั๋วหนังให้พนักงานตรวจ โรงที่หนังเรื่องที่เราสองคนดูฉายอยู่ที่โรงสอง เลือกโซนที่นั่งอยู่กลาง ๆ ไม่ใกล้ไม่ไกลเท่าไหร่ หนังเริ่มไปแล้วประมาณสามสี่นาที เสียงซาวน์บ่งบอกว่ามันจะต้องน่ากลัวมากแน่ ๆ


    ผมหันมองคนข้าง ๆ ที่นั่งนิ่ง


    ไอ้คิงมันแน่ใจนะว่าน้องมันกลัว..


    ตั้งแต่ซื้อตั๋วจนมาตอนนี้ผมไม่เห็นความกลัวในสายตาน้องเลยแม้แต่เสี้ยวนึง หรือว่าต้องรอดูเรื่อย ๆ ผัยังไม่ออกน้องอาจจะยังไม่แสดงการ


     ตึง!!


    “กรี้ดดด”


     “เหี้ย!!” ผมสบถลั่น สะดุ้งติดเบาะตอนที่เสียงจากหนังดังขึ้น แม่งเอ้ยยย ทำเอาตกอกตกใจหมด ยกมือลูบอกตัวเองช้า ๆ พลางหันมองไปด้านข้าง คนที่คิดว่าจะกลัวดันนั่งมองหน้าผมนิ่ง ตากลมกระพริบปริบ “พี่เสือกลัวเหรอ”


    “กลัวก็เหี้ยแล้ว มึงอะ ไม่กลัวเหรอ”


    “ก็ยังไม่เห็นมีอะไรให้กลัวนี่ครับ” น้องกระซิบตอบ ฉิบหายแล้วไอ้เสือ… ขนาดผีโผล่ตึง หน้าเละทั้งหน้า แหกปากลิ้นห้อยมาขนาดนั้น น้องยังบอกไม่มีอะไรน่ากลัว


    …


    ไอ้เหี้ยคิง..


    เล่นกูแล้วไง




    แกร้ก ๆ ๆ


    มันมาอีกแล้ว


    ‘อย่าไปนะ’


    ‘ผมไปแป๊บเดียว คุณรอตรงนี้’


    พวกมึงทั้งคู่นั่นแหละไม่ต้องไปไหน อยู่กับที่ผีจะหลอกพวกมึงไหมมมมม


ตุบ!


    ‘คุณคะ’


    ..ไม่ใช่ มึงโง่ไหม แฟนมึงเพิ่งเดินออกไปป นั่นไม่ใช่ ไม่ใช่ว้อยยย!!


    ‘คุณ…’


    เคร้ง


    ‘ออกไป!!’


    ‘กรี้ดดดดดดดดด’


    “..นะโมตัสสะ ๆ ๆ”


    “พี่เสือครับ” แรงสะกิดบนไหล่ทำให้ผมเงยหน้ามอง น้องคิทอมยิ้มเล็กน้อย มองผมที่ซบอยู่บนไหล่เล็ก ๆ ของน้อง “ถ้าพี่กลัวจะออกก็ได้นะครับ แล้วค่อยไปหาเรื่องใหม่ดูกัน”


    พอน้องพูดแบบนี้ ผมนี่ยืดอกเลย


    “ไม่ได้กลัว แค่ง่วงนิดหน่อย” เป็นลูกผู้ชายห้ามกลัวผี!!


     แอ้ดดดดด..


     ไอ้เหี้ยยย มาอีกแล้วเหรอวะ


     ค่าตัวมึงถูกมากใช่ไหม ออกเหี้ยอะไรทุกฉากก


     แต่พี่เสือจะแสดงให้เด็กดีเห็นไม่ได้ว่ากลัว นั่งหลังแข็งถ่างตาดูมันทุกวินาทีไปเลย! อย่าไปกลัว ก็แค่ผีในจอ จะไปกลัวอะไรวะ


      ปึงง!!


     “กรี้ดดดดดดด”


     “เชี่ยย ว้ากกกกก”


     “ฮ่าๆ” โอ้โห่ คนอื่นเขากรี้ดลั่นโรง ไอ้น้องคิทนั่งหัวเราะ สาบานว่าจบโปรแกรมวันนี้จะขอหาขวานไปจามหน้าไอ้คิงสักที พูดมาได้ว่าน้องกลัวผีที่สุด จากที่กูเห็นนี่คือแม่งไม่มีคำว่ากลัวสักนิด นั่งหัวเราะผีหน้าตาเฉยมาก มีแต่กูเนี่ยอีกนิดก็จะกรี้ดแตกแล้ว


     หมดกันความคิดจะให้น้องกอด ขนาดตัวเองยังได้แต่ซุกไหล่น้องเลย..


     ซุกไหล่..


     หึ ๆ


     พี่เสือมีแผนใหม่แล้วนะเด็กดี



     

     ‘อ้ากกกกกกก’


     เฮือกก!


     “โอ๋ ๆ พี่เสือ ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัวเลย อย่ากลัวนะครับ” ฝ่ามือนุ่ม ๆ ลูบแผ่วอยู่บนหลังผม เสียงหวานกระซิบบอกข้างหูขณะที่คิทแคทมันกำลังกอดผมที่ซบอยู่กับไหล่บาง ๆ สูดดมกลิ่นหอมเพลินจนลืมไปเลยว่าดูหนังอยู่


    “กูแค่ง่วง”


    “คนกลัวผีน่ารักจะตาย ผมชอบ”


    โอเค .. “กูกลัว”


    “ผมปกป้องพี่เสือได้นะ”


    น่ะ มีเอาคำพูดผมมาเล่น


    แต่ยอมก็ได้วะ อะไรจะดีไปกว่าเนื้อตัวนุ่ม ๆ ไหล่บาง ๆ ตัวหอมกรุ่นกลิ่นสบู่นี่กันล่ะ


    “ผีไปแล้วครับพี่เสือ”


    “ไปแล้วเหรอ” ทำไมไปเร็ววะ ค่าตัวมึงแพงหรือไง ยังซบไม่เต็มที่เลย


     …...


     วี้ดดดดด.. เคร้ง ปึงง!!


    “อ้ากกกกกก”

    


-----



  “ไอ้เหี้ยคิง! ไหนมมึงบอกว่าน้องกลัวผี”


    “ก็กลัว..”


    “กลัวหน้ามึงดิ!” ผมแทบยกเท้ายันหน้าเพื่อนสนิทที่นั่งกลั้นหัวเราะอยู่อีกฝั่ง “มึงเชื่อไหมนอกจากน้องมึงจะไม่กลัวแล้วน้องมึงยังนั่งหัวเราะเหมือนกูพาไปดูทอล์คโชว์ ไปดูหนังตลกอะ ไอ้เหี้ย จบแล้วออกจากโรงหนังมามีหันมาบอกกูด้วยว่าสนุกดี คราวหลังไว้ดูหนังผีกันอีกนะ ..แล้วมึงยังมีหน้ามาบอกกูว่าน้องมึงกลัวอีกเรอะ!!”


    แฮก ๆ โวยวายเหนื่อยเลย ขอพักก่อน


    ถึงผมจะได้กำไรในการซุกกอดน้องมันไปเยอะก็เถอะ แต่แบบนี้แม่งเสียลุกหมด อุตส่าห์คีพหล่อเตรียมปกป้องน้อง เวรเอ้ย สุดท้ายมาโดนน้องกอดปลอบ


    “..หรือกูจำผิด คนที่กลัวผีน่าจะเป็นคัพเค้ก น้องอีกคนน่ะ”


    ….


    มึงมีน้องคนเดียววว ไอ้คิง อย่ามาตอแหลลล


    “ไม่เนียนสัส ดูดิ้ ขนกูยังลุกไม่หายเลย” หนังแม่งสุดจริง เอาไปเลยสิบกระโหลก


    “สมน้ำหน้ามึงไง จะล่อลวงน้องกูแต่เสือกมาถามกู พี่ชายแบบกูก็ต้องปกป้องน้องดิวะ” ไอ้คิงกระตุกยิ้ม ผมนี่อยากจะฟาดหน้ามันสักที แต่ก็เข้าใจมันนั่นแหละ ไอ้คิงมันก็หวงน้องมันมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ไปบ้านมันทีไรไม่เคยพาผมไปตอนที่น้องมันอยู่บ้านเลย เพราะรู้ว่าผมชอบ


    “พอ ๆ มึงก็เลิกหวงน้องกับมันสักทีเถอะไอ้คิง กูสงสารว่ะไอ้เหี้ย ไปบ้านมึงทีไรเอาแต่ไปยืนยิ้มดูรูปน้องคิทจากรูปครอบครัวมึงตรงผนังบ้าน” เริ่มต้นดี แต่หลัง ๆ กูว่าไม่ดีแล้วไอ้อิฐ ก็ไม่ได้จ้องขนาดนั้นไหม แค่มองเฉย ๆ เอง


    “เออ เห็นด้วย คนห่าไรตกหลุมรักเขาผ่านรูปตรงผนังบ้าน”


    ผมตวัดตาไปมองไอ้ลมนิ่ง ๆ “คนจะตกหลุมรักมันไม่เลือกเปล่าวะ ก็น้องมันใช่อะ เห็นผ่านทางไหนก็ตกหลุมรักได้หมดนั่นแหละ”


    กริบ..


    ผมพูดอะไรผิด พวกมันเงียบทำไมกันอะ..


    “กูว่ามึงยกน้องให้มันเถอะคิง” ไอ้อิฐ


    “กูก็คิดว่างั้นแหละ” ไอ้ลม


    “เดี๋ยวกูโทรให้คิทมาขอคบมันเลยดีไหม”


    ดี ..เอ้ย ไม่ใช่แล้ว กวนตีนแล้วไง มันใช่เรื่องเอามาเล่นไหม “เดี๋ยวกูยันร่วง” ผมว่า ยกแก้วในมือขึ้นจรดลวบนริมฝีปาก สายตากวาดมองไปทั่วผับระดับกลาง ๆ ที่พวกผมมานั่งกันประจำ ไม่ได้สนใจอะไรเป็นพิเศษ แค่มองไปเรื่อย ๆ จนสายตาไปปะทะเข้ากับศัตรูหัวใจเบอร์หนึ่ง


    ไอ้ธัน…


    ได้ข่าวว่าเมื่อคืนทำมาเป็นดราม่า แต่เจอสกิลความเกรียนแตกของไอ้อิฐเสริมกับไอ้ลมเข้าไปเลยลบโพสต์หนี อยากบอกว่าไม่ใจเลยว่ะ ผมก็มัวแต่หารูปจะโพสไงเลยไม่ได้สนใจ แล้วก็ไม่มีไอ้ธันเป็นเพื่อนในเฟสด้วย อีกอยางผมแม่งไม่ใช่สายพิมพ์ว่ะ ถ้ามันแน่ก็ให้มันมาคุยเลยดีกว่า จะได้เคลียร์ ๆ ไปให้จบว่ามันจะเอายังไง ไม่พอใจก็เจอได้


    ผมไม่เคยกลัวอยู่แล้ว


    คนเหมือนกัน ผมไม่เจ็บ มันก็เจ็บแค่นั้นแหละ


    แลก ๆ กันไปเลยเป็นไง


    “มองอะไรวะมึง”


    ผมยกยิ้มตอนที่ไอ้ลมถาม ยกแก้วเหล้าในมือขึ้นชู ยักคิ้วส่งไปให้พวกไอ้ธันที่นั่งอยู่อีกฝั่งก่อนจะกระดกลงคอจนหมดแก้ว


    “เยสส เปิดวอร์”


    “ในผับเลยเหรอวะ” ไอ้คิงถามขำ ๆ


    ผมไหวไหล่ตอบ เปิดไปแล้วคิดว่าพวกไอ้ธันมันจะทำอะไร อย่างมากก็ได้แค่นั่งดิ้นอยู่ที่โต๊ะตัวเอง ปากดีแต่ใจกากก็จะเป็นแบบนั้นแหละ ไม่เห็นพวกมันจะกล้ากับผมสักที เคยต่อยกันล่าสุดก็เมื่อปีหนึ่งเทอมแรก ๆ เลยมั้ง หลังจากนั้นพวกมันก็ไม่ค่อยยุ่งกับผมเท่าไหร่


    “ดูหน้าพวกแม่งดิ ขำว่ะ” ไอ้ลมหัวเราะหึออกมา นั่งดื่มต่อเงียบ ๆ ไม่ต่างจากผม


    เห็นแบบนี้มันเนี่ยตัวหมัดหนักตีนหนักเลย


    ไอ้อิฐติดวาจากวนตีน จะต่อยไหมไม่รู้ ขอแค่ให้ได้กวนตีนไว้ก่อน


    ไอ้คิงนี่...สายเงียบ เพราะอยู่กันคนละมหา’ลัย มันเลยไม่ได้ร่วมวงเท่าไหร่ แต่ถ้าอยากโดนแบบหมัดเดียวจอดก็ลองไปแหย่ตีนมันดู


    “เสือ มึงก็ดื่มน้อย ๆ หน่อย เดี๋ยวไปเลื้อยใส่น้องกู” ไอ้คิงเตือน มันรู้ไงว่านิสัยผมเวลาเมาแล้วยังไง ครั้งที่แล้วถ้ามันมาไอ้สองตัวบาทนี่คงมอมเหล้าผมไม่ได้หรอก


    “กูรู้น่า..”


    “ให้มันแน่


    “เออ ไม่ดื่มจนเมาหรอก”


   

   ..


   .


   “ชนนน ไอ้คิงชน เร็ว ๆ ดิวะ”


   “ได้ข่าวว่ากูบอกให้ดื่มน้อย ๆ” เสียงบ่นของไอ้คิงเรียกให้ผมเหลือบตาไปมอง แต่นึกคำพูดไม่ออกว่าจะพูดอะไร ได้แต่ยกแก้วขึ้นดื่มต่อ ผมรู้ตัวนะว่าตัวเองเริ่มเมา เลยเอาแค่ให้หมดแก้วนี้เท่านั้น


   “กูว่าจะกลับแล้ว” ผมบอก สะบัดหัวหน่อย ๆ ไล่ความมึนงง


   “ไหวเปล่าวะ”


   “ไหว ๆ” ตอบไอ้ลมเสร็จก็ขยับลุกขึ้น


   รู้สึกโลกหมุนนิดหน่อย แต่ยังได้อยู่ คิดว่าคงขับรถไหว


   “ไม่ไหวหรอก พวกมึงก็กลับพร้อมมันเลย เดี๋ยวกูจัดการที่เหลือเอง เพื่อนกูมันกำลังมากัน” ไอ้คิงพูดขึ้น ผมเริ่มก้าว แต่คือเซจริงจัง ร่างกายเอียงวูบไปปะทะกับใครสักคนที่เดินเข้ามาพอดี แล้วผมแม่งก็ล้มจะทับเขาเฉยเลย


   “ว้ายย!”


   “เห้ย ไอ้ลมดึงมันดิ้”


   “เออ ๆ มึงมานี่” ไอ้ลมดึงผมขึ้น เพ่งมองชัด ๆ ถึงได้รู้ว่าคนที่ผมชนเป็นผู้หญิง กำลังส่งยิ้มหวานมาให้


    ยิ้มอะไรวะ


    “ยิ้มไรป้า แล้วปากนั่นทาลิปหรือกินเลือดมาอะ น่ากลัวว่ะ”


    “เชี่ย เอ่อ ขอโทษครับ เพื่อนผมมันเมา มึงมานี่เลย กลับห้องไอ้สัส กลับไปหาน้องคิทมึงเลย” อะไรวะ ใครเมา ผมไม่ได้เมานะเว้ย แค่พูดความจริง ลิปยี่ห้ออะไรวะ แดงขนาดนั้นยืนกลางถนนตอนกลางคืนรถยังเหยียบเบรกอะ


   “เด็กดีของพี่เสืออออ”


   เดินมานานแล้วเนี่ย เมื่อไหร่จะถึงงง


   “แม่ง ไหนบอกไหว”


   “ก็มันควรเมาเหอะ ยกไปตั้งกี่แก้ว มากกว่ากูกับมึงรวมกันอีก” บ่นอะไรกันข้างหูผมวะ งุ้งงงิ้ง ๆ เสียงไม่เพราะแล้วยังชอบบ่นกันอีก “หยุดบ่นดิ้ รำคาญ”


   “ทิ้งมันไว้ตรงนี้ดีไหม”


   “พรุ่งนี้ค่อยมาเก็บ”


   “กูได้ยินนะ” คิดว่าพูดเบากันมากเลยมั้ง “พวกมึงเร็ว ๆ ดิ้ น้องรอกูกลับห้องเนี่ย”


   “เออ ๆ เมาแล้วโคตรเรื้อนเลยมึงเนี่ย!”







    ผมยืนนิ่งอยู่หน้าประตูห้อง.. ลืมเอากุญแจไปด้วยอะ เหมือนคิทแคทจะหลับไปแล้ว นี่ผมเคาะไปตั้งนานน้องก็ยังไม่เปิด หรือว่าต้องปีนเข้าทางระเบียง ไปขอห้องข้าง ๆ ได้ไหม เที่ยงคืนแบบนี้จะมีคนเปิดให้ผมเข้าไปหรือเปล่า


    แกร้ก..


    น้องเปิดแล้วอะ


    “พี่เสือ ..เมาอีกแล้ว ขอโทษนะครับ ผมพึ่งอาบน้ำเสร็จ” น้องว่า ผมเลยก้มมองสำรวจคนตรงหน้าช้า ๆ อืม ได้กลิ่นสบู่ด้วย


    “ไม่เมาเท่าไหร่ มึงไปนอนเถอะ”


    “เหรอครับ”


    “อืม กินข้าวเย็นยัง กูให้ไอ้ลมแวะซื้อบะหมี่แห้งมาให้” ยื่นถุงในมือให้ น้องเอียงคอหน่อย ๆ ก่อนจะรับไปพร้อมกับรอยยิ้มเล็ก ๆ บนใบหน้า ทำไมถึงชอบทำตัวน่ารักใส่ผมก็ไม่รู้ อยากจะจับกอดแน่น ๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยวสักที


    “มึงนี่มัน..”


    “น่าเกลียดเหรอครับ” ยังจะหัวเราะอีก


    ถ้าเป็นก่อนหน้าที่จะบอกว่าขอจีบก็คงพูดไปแบบนั้นแหละ แก้เขิน


    แต่ตอนนี้.. “น่ารักว่ะ น่ารักฉิบหายเลย ลด ๆ ลงหน่อยเหอะ เดี๋ยวจะมีคนอื่นมาหลงความน่ารักของมึงนอกจากกู”


    ..


    “พี่เสือเมาแล้วนะครับ”


    “เออ เมาความน่ารักมึงไง”


    “ฮื่อ หยุดพูดก่อนครับ”


    “ทำไม”


    “พี่เสือ หัวใจผมเต้นแรงมากเลย”


    “เขินหรือเปล่า” ผมถามกลับ รู้สึกว่าตัวเองก็คงจะหูแดงไม่ต่างอะไรจากที่น้องหน้าแดงใส่ผมตอนนี้    


    ..


    “ว่าไง เขินใช่ไหม”


    “ครับ เขิน..มาก ๆ เลย”


    น้องแม่ง น่ารักจังวะ


    “คิทแคท คืนนี้นอนห้องกูไหม” สาบานว่าผมไม่ได้คิดจะทำอะไรน้อง แค่อยากกอดเฉย ๆ นอนกอด แล้วตื่นมาเจอตอนเช้า มันอดใจไม่ไหวจริง ๆ เล่นทำตัวน่ารักใส่มาแบบนี้ ทั้งดวงตา ปากเล็ก ๆ นั่น พออยู่รวมกันแล้วมันก็ดูน่ารักไปหมด


    “คือว่า..”


    “ขอกอด สัญญาว่าจะไม่ทำอะไร” ยื่นนิ้วก้อยไปตรงหน้า


    “ผม ..ผมไม่รู้”


    “เด็กดี คืนนี้นอนกับพี่เสือนะ”


    …


    “ครับ”





    พอน้องตกลงผมก็เข้าห้องมาอาบน้ำ รอให้น้องกินข้าวเสร็จ กลับไปแปรงฟัน ไม่นานเสียงเคาะประตูห้องก็ดัง ผมแต่งตัวเรียบร้อย เดินไปเปิดประตูห้อง มองคนที่ยืนอุ้มหมอนกับผ้าห่มอยู่หน้าห้องยิ้ม ๆ น้องบอกว่าติดหมอนตัวเอง เลยขอเอามาด้วย


    “เข้ามาสิ”


    “พี่เปิดแอร์เย็นจัง”


    “กูขี้ร้อน” ผมว่า ยืนนิ่งมองร่างเล็กกว่าที่กำลังมองหาว่าตัวเองจะนอนตรงไหน เพราะเตียงมันไม่ได้กว้าง


    “พี่เสือ..จะให้ผมนอนบนเตียงด้วยเหรอ”


    “อือ ได้ไหม”


    น้องก้มหน้าลงพื้น


    ภายในห้องไร้เสียงพูดคุยไปสักพัก ก่อนที่คนตรงหน้าจะผงกหัวเล็กน้อยเป็นอันตกลง “ก็ได้ครับ”


    ผมปิดไฟในห้องหลังจากที่ตกลงว่าใครจะนอนตรงไหน คิทแคทขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มตอนที่ผมขึ้นไปนั่งอยู่บนเตียง แอร์มันคงเย็นจริง ๆ นั่นแหละ ปกติผมก็เปิดประมาณนี้นะ อย่างที่บอกว่าผมขี้ร้อน ปกติถอดเสื้อนอนด้วย แต่วันนี้ใส่ไง


    “หลับหรือยัง”


    “ยังครับ” เสียงแผ่ว ๆ ปนงัวเงียพูดตอบ


    คิทแคทเวลาง่วงเป็นแบบนี้เสมอ นี่มันก็จะตีหนึงแล้วด้วย


    “ขอกอดได้ไหม” ผมขออนุญาตอีกรอบ ถ้าไม่ให้ก็คงไม่กอด ยังไงน้องก็มานอนกับผมแล้วคืนนี้   


    “..แค่กอดนะครับ”


    “แค่นั้น” ผมรับคำ


    น้องไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่ผมก็พอจะรู้ว่าอีกฝ่ายอนุญาตแล้ว ค่อย ๆ โอบกอดดึงร่างที่นอนอยู่เข้ามาชิดกระชับเรียวแขนเอาไว้ก่อนจะหลับตาลงเงียบ ๆ ฟังเสียงหัวใจที่เต้นประสานกันในจังหวะเดียวกันทั้งของน้องและของผม


    คิดถูกจริง ๆ ที่ผมตัดสินใจจีบน้องแบบจริงจัง


    อย่างน้อยตอนนี้ก็พอรู้สึกได้ว่าคิทแคทเองก็พอจะเอนเอียงมาทางผมบ้างแล้วเหมือนกัน


    “พี่เสือครับ”


    “อะไร”


    “ฝันดีนะครับ”



----



ผมส่งเสียงฮัมเพลงเบา ๆ นั่งลงตรงหน้าจอโน๊ตบุ๊คที่เปิดหน้างานค้างเอาไว้ ดูมีความสุขใช่ไหม แน่น๊อน ใครตื่นมาตอนเช้าเจอคนที่ตัวเองชอบนอนหลับอยู่ข้าง ๆ ก็มีความสุขทั้งนั้นแหละ คิทแคทยังไม่ตื่น และผมก็ไม่ได้ปลุก ตอนนี้พึ่งจะเจ็ดโมงนิด ๆ ผมตื่นมาส่งงานให้ไอ้ลมมันรวมเล่มรายงาน เพราะเมื่อคืนเมาไงเลยลืมหมดเลย นึกได้ก็ตอนเช้าที่ตื่นขึ้นมานี่แหละ


    ส่งงานเสร็จเรียบร้อยก็ลุกขึ้นเดินไปนั่งเงียบ ๆ บนเตียงฝั่งที่ใครอีกคนกำลังหลับ ตากลมปิดสนิท จมูกเชิดรั้นรับกับริมฝีปากเล็ก ๆ ดูน่ามอง และผมแม่งก็นั่งมองเงียบ ๆ แบบนั้นอยู่เป็นครึ่งชั่วโมง จนกระทั่งคนบนเตียงบเริ่มขยับตัว


    กระพริบตาปริบ จ้องใส่ผมที่นั่งอยู่ตรงขอบเตียง


    แม่งเอ้ยย เหมือนลูกหมาอะ น่ารักโคตร ได้เห็นตอนตื่นนอนระยะใกล้แบบนี้แล้วไม่อยากคิดดีด้วยจริง ๆ เลยว่ะ


    “มอนิ่งครับ”


    มอนิ่งด้วยยยย โอ้ย รับกู รับที จะร่วงแล้ววว


    “พี่เสือครับ ตอนนี้กี่โมงแล้ว” น้องถาม ผุดลุกขึ้นจากเตียงพลางยกมือปิดปากหาวไปด้วย เสร็จก็เลื่อนขึ้นไปขยี้ตาตัวเอง เส้นผมยุ่งฟูถูกผมยื่นมือเข้าไปจัดการลูบจัดลงให้เข้าที่เข้าทาง “เจ็ดโมงจะแปดโมง ตื่นแล้วก็ไปอาบน้ำ เข้าไปที่อู่กัน”


    “พี่เสือจะพาผมไปเหรอ”


    “กูชวนมึงจะให้พาเพื่อนมึงไปมั้ง โง่อีกแล้วนะ” ว่าไปงั้นแหละ จริง ๆ คือผมโคตรจะเอ็นดูน้องเลย ยิ่งตอนเจ้าตัวทำหน้ามุ่ย ๆ ใส่หลังโดนว่านี่คือน่ารักอะ


    วันทั้งวันผมจะใช้คำว่าน่ารักกับน้องไอ้คิงได้กี่ครั้งวะเนี่ย


    คงไม่ต้องนับอะ เพราะนับไม่ทันกันแน่ ๆ


    มันน่ารักจริง ๆ นะเว้ย


    “ไปผ่าเอาหมาออกจากปากพี่ก่อนดีไหมครับ” อู้ยย เป็นการด่าที่ละมุนหัวใจยังไงก็ไม่รู้ คือไม่รู้สึกอะไรเลยนอกจากคันยุบยิบอยู่ที่ก้อนเนื้อภายในอก


    “ผมว่าพี่อยู่นะ”


    โอ้ยย น่ารักว่ะ ขนาดทำหน้าเหวี่ยงก็ยังน่ารัก


    ผมแม่งก็บ้ายิ้มใส่น้องอย่างเดียวเลย โรคจิตไปไหมเนี่ย โดนด่าแต่เสือกยิ้มไม่หุบ


    “พี่แม่ง ..กวนตีน”


    “ผู้ชายชอบแกล้งคนที่ตัวเองชอบ มึงไม่รู้เหรอ” ผมยิ้มถาม คิทแคททำตาโตใส่ นั่งนิ่งใบหน้าแดงลามขึ้นมาอยู่กับที่ ไม่ขยับไม่อะไรเลย ..เห้ย ยังอยู่ไหมวะ ไม่ใช่เขินผมจนวิญญาณหลุดลอยไปแล้วนะ แกล้งตายใส่ผมมารอบนึงแล้วด้วยอะ


    คิดแล้วขำจริง ..อะไรคือโดนบอกชอบแล้วแกล้งตายวะ


    ไอ้ตัวน่ารักเอ้ย...


    “ผมไม่ชอบที่พี่เสือพูดเลย”


    “ทำไมอะ กูพูดความจริง” ผมว่า ยักคิ้วใส่คนที่กำลังยกเอาหมอนขึ้นมาปิดหน้า กอดเอาไว้แน่น


    ถ้าน้องมึงขาดอากาศหายใจตายอย่าโทษกูนะคิง.. มันทำตัวเอง


    แต่ไม่ต้องห่วง กูจะผายปอดให้น้องเองนะเพื่อนรัก


    “หัวใจผมจะวาย ..ผมจะเป็นโรคหัวใจไหมครับ”


    ดูดิ ดูคำถามมมม แล้วไม่ให้บอกว่าน้องน่ารักได้ยังไงอะ คิทแคทมันคือตัวน่ารัก คือสิ่งมีชีวิตที่น่ารักติดอันดับหนึ่งในโลกของผมอะ


    “ก็อาจจะ…” ผมแกล้งพูด


    สบตากับตาใส ๆ ที่กำลังจ้องมองอยู่ มีแค่ส่วนนั้นอะที่โผล่พ้นหมอนใบโตออกมา


    “พี่แกล้งผม”


    “มึงมันน่าแกล้งด้วยแหละ”


    “แกล้งบอกชอบด้วยหรือเปล่าครับ” ถามแบบนี้อีกแล้ว ทำไมคิทแคทถึงชอบคิดว่าผมแกล้ง ชอบคิดว่าผมไม่ได้ชอบน้องจริง ๆ ลงทุนไปพูดคุยกับพ่อแม่น้อง อ้อนวอนไอ้คิงให้มันช่วยเรื่องหอเลยนะ ขนาดนี้แล้วยังคิดว่าผมแกล้งอีกเหรอ


    “กูดูเป็นคนแบบนั้นเหรอ”


    น้อยใจว่ะ..


    “พี่เสือ ผม.. ขอโทษ ผมแค่ไม่ชิน ไม่เคยมีใครบอกชอบผมแบบนี้ มีแค่พี่ธัน แล้วพี่เขาก็หลอกผม ผมเลยคิดว่าพี่เสืออาจจะแค่แกล้งเล่น พี่ก็เห็นว่าผมไม่น่ารักเลย แล้วคนแบบพี่..หน้าตาแบบพี่จะชอบผมจริง ๆ ได้ไง”


    ผมจ้องมองคนที่ก้มหน้าก้มตาพูด เพราะคิดแบบนี้สินะ ถึงได้คิดว่าผมแกล้ง ส่วนนึงมันก็คงเป็นความผิดผมด้วย อยู่ใกล้ทีไรประหม่าทุกที แล้วผมมันก็คนปากหมาอยู่แล้วด้วย จากที่ควรเป็นการจีบดี ๆ ก็เลยกลายเป็นอย่างที่เห็นไงจะให้ทำไงวะ พอชอบมาก ๆ แล้วผมมันก็เป็นแบบนี้ หลัง ๆ ก็พยายามไม่พูดคำว่าน่าเกลียดแล้วนะ ผมก็รู้ไงว่าน้องไม่โอเคกับคำนี้


    “ไม่เห็น”


    “ครับ?”


    “กูไม่เห็นว่ามึงจะไม่น่ารักตรงไหน ...ตามึงก็โต จมูกก็รั้นเหมือนแมว ปากเล็ก ๆ เวลายิ้มก็ยิ่งน่ารัก” ผมลากปลายนิ้วตัวเองไปทั่วทุกตำแหน่งที่พูดถึงบนใบหน้าของขาวเนียน ลูบเบา ๆ แสดงให้เห็นว่าผมอยากๅทะนุถนอมน้องแค่ไหน “ไอ้ธันมันหลอก ..แต่กูจริงจัง กูว่าเสียงหัวใจกูไม่โกหกมึงนะ”


   จบด้วยการดึงมืออีกฝ่ายมาวางบนแผ่นอก จับจังหวะหัวใจผมที่เต้นรัว


    มันไม่เคยเต้นปกติในทุกครั้งที่อยู่ต่อหน้าน้อง


    “มันเต้นแรงใช่ไหม กูเป็นแบบนี้แค่กับมึง แค่มึงคนเดียวนะคิทแคท”


    คิทแคทเงยขึ้น สบตากับผมพร้อมเม้มปากแน่น


    “ผมน่ารักจริง ๆ เหรอครับ”


    “สำหรับกู” ผมว่า ใครมองยังไงไม่รู้ ผมไม่สนใจแล้ว ตอนแรกก็คิดบ้างว่าน้องควรถอดแว่น ควรทำผมแบบนั้นแบบนี้ แต่ตอนนี้คือคิทแคทไม่ต้องทำอะไรเลย เป็นแบบนี้ผมก็ยังชอบเหมือนเดิม ชอบมากขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยซ้ำ


    “ใส่แว่นก็ชอบเหรอ”


    “อือ”


    “ไม่มัดจุกล่ะ”


    “ก็ชอบ”


    “ใส่เสื้อผ้าเชย ๆ” เดี๋ยว ๆ ถามเยอะไปแล้วไหม


    “เออ กูชอบ! ชอบทุกทุกอย่างที่เป็นมึง หยุดถามได้หรือยัง”


    เขินสัส หูผมแม่ง..


    “พี่เสือหูแดงนะครับ”


    …


    ได้ทีแล้วเอาใหญ่เลยนะคิทแคท






    “ไหนบอกไม่ค่อยได้เข้าไงพี่ มาบ่อยกว่าเมื่อก่อนอีก” เสียงไอ้ปราบพูดทักทันที่ผมก้าวเข้าไปในอู่ คิทแคทรีบโบกมือส่งยิ้มให้มัน แล้วก็ถูกผมเอามือปิดหน้าไปเรียบร้อย อย่าได้มีใครเห็นรอยยิ้มนี้นอกจากผม หวงเว้ย กับน้องนุ่งก็ไม่ได้


    “รีบเลยนะลูกพี่ อะไรยังไงเนี่ยย คบกันแล้ว” เข้ามายืนข้าง ๆ พลางกระแซะไหล่ผม ก็อยากจะคบอยู่หรอก แต่มันต้องค่อยเป็นค่อยไปไง ขอหยอดขอจีบอีกสักพัก ผมมั่นใจว่าคิทแคทรู้สึกตรงกับผมเมื่อไหร่ ผมก็จะขอน้องคบเอง


    “ยัง จีบอยู่”


    “โห่ ไม่เบาเลยว่ะ”


    เสียงแซวดังแว่วมาขำ ๆ ผมส่ายหัวมองคนที่ก้มหน้าก้มตาไม่เลิก ถ้าเกิดยังไม่หยุดแซวกันผมคิดว่าคิทแคทคงได้ระเบิดตัวเองตายตรงนี้


    “พอ ๆ ทำงานต่อ เย็นนี้กูจะพาไปเลี้ยง”


    “จริงป้ะพี่!” ไวเลยนะไอ้ปราบ


    “จริง”


    “เยส! เห้ยพวกมึงงง รีบทำงานเว้ย เย็นนี้ลูกพี่พาไปเลี้ยง” ตะโกนแหกปากชนิดไม่เกรงใจผมที่ยืนหัวโด่ แต่ก็เออ นาน ๆ ครั้งจะมาเลี้ยงกับพวกมันที


    “ไปนั่งรอไหม กูซ่อมคันนี้เสร็จจะไปเรียก”


    “ผมอยากเห็นพี่เสือทำใกล้ ๆ”


    “ไม่อยากอยู่ไกลกูว่างั้น” น่ารักว่ะ ขอหยอดที


    ….


    “โอ้ย! คิทแคท หยิกกูทำไมเนี่ย”


    “ก็..มือมันไปเองครับ”


    “เดี๋ยวเหอะ โดนกูจับจูบเพราะปากไปเองจะรู้สึก”


    “เชี่ย!” แขนผมจะช้ำเพราะคิทแคทนี่แหละ เขินแล้วหยิกที แรงก็ไม่ใช่น้อย ๆ ด้วยนะ “หยิกอีกทีกูหอมนะบอกก่อน” พูดไปก็ขยับหนีไป ยังเจ็บ ๆ แสบ ๆ อยู่ คิทแคทแม่งเตรียมยกมือหยิกอีกแล้วเนี่ย เขินแล้วทำมาเป็นรุนแรงใส่


    “พี่เสือ ผมจะออกไปซื้อชาเย็นข้างหน้า พี่เอาอะไรไหมครับ”


    “ไม่เอา กระเป๋าสตางค์อยู่ที่กระเป๋าด้านหลังอะ หยิบไป” ผมว่า หันหลังให้น้องหยิบเอากระเป๋าสตางค์ไป “เร็ว ๆ ไม่งั้นไม่ให้ไป”


    ใบหน้าน่ารักมุ่ยลงแทบจะทันที แต่ก็ยอมล้วงหยิบไปอย่างว่าง่าย วิ่งตรงข้ามถนนไปอีกฝั่งนึงของอู่ พวกไอ้ปราบส่งเสียงแซวมาไม่หยุดพอได้โอกาส มันคงกลัวคิทแคทเขินมั้งเลยมาแซวเอาตอนนี้ ผมก็ฟังบ้าง แยกเขี้ยวใส่พวกมันบ้าง สลับกับหันไปมองคนที่ชอบโบกมือหยอย ๆ ส่งมาทุกครั้งที่เห็นว่าผมมองอยู่


    แล้วผมแม่งก็เสือกยิ้มทุกครั้ง


    “โหยยย ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่”


    “ตำแหน่งแฟนเจ้าของอู่คงไม่พ้นคนนี้แล้วม้างงง”


    นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว..


    “ทำงานเลยพวกมึง แซวเก่ง เดี๋ยวกูหักเงินค่าแซวเรียงตัว” ผมว่า หัวเราะขำเมื่อได้ยินเสียงโห่ของพวกมัน พูดขู่ไปแบบนั้นแหละ ผมไม่บ้าไปหักเงินไอ้พวกนี้จริง ๆ หรอก พวกมันก็เหมือนครอบครัวที่ผมเหลืออยู่นั่นแหละ


    “พี่เสืออ ผมซื้อกาแฟมาให้พี่ด้วย”


    ผมละจากโซ่รถมอเตอร์ไซค์ ลุกขึ้นยืนมองคนที่กำลังยื่นแก้วกาแฟมาให้ “มือเปื้อน วางไว้แถว ๆ นี้ก็ได้”


    “ผมถือให้นี่ไงครับ”


    หืม ว่าไงนะ


    “ถือให้?”


    “ครับ” ไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดลอย ผมก้มหน้าลงดูดน้ำในแก้วที่คิทแคทถือไว้ พลางจ้องมองใบหน้าน้องไปด้วย คิทแคททำตาลอกแลกเสมองออกไปทางอื่น มีเลื่อนมาสบผมบ้างแล้วก็เลื่อนหนีไปอีก


    “คิทแคท หน้าเปื้อนว่ะ” ผมแกล้งพูด เรียกให้คนไม่กล้าสบตาหันกลับมา น้องยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองเบา ๆ “หายหรือยังครับ”


    “ยังเลย”


    “..ตรงไหน”


    “ตรงนี้” ผมชี้ที่จมูกตัวเอง


    คิทแคทก็ลูบตาม ช้อนตาขึ้นสบมา “หายเปื้อนยังครับ”


    “ยัง เดี๋ยวกูเช็ดออกให้”

“มือพี่เปื้อน


“เออ ไม่ได้ใช้มือ หลับตาลง จะเช็ดให้


    อุ้บ ..ฮ่า ๆ น้องเชื่อผมด้วยว่ะ ยืนหลับตานิ่งให้ผมเช็ดให้ แล้วมือผมมีแต่คราบน้ำมัน ปลายจมูกขาว ๆ ตอนนี้เลยติดเป็นคราบดำนิด ๆ


    “พี่เสือ.. หายหรือยังครับ”


    ผมกลั้นยิ้ม “ยัง ๆ อีกนิดนึง” แล้วก็แกล้งไปอีกรอบ


    คราวนี้เหมือนน้องรู้ ลืมตาขึ้นมาตอนที่มือผมกำลังจะแตะพอดี ตากลม ๆ ถลึงขึ้น ผงะถอยไปยกมือขึ้นมากุมอยู่บนจมูก “พี่เสือ! แกล้งผมอีกแล้ว ทำแบบนี้มันก็เปื้อนสิครับ” พูดไปถูไป คราบมันก็ยิ่งเปอะกว่าเดิมจนลามไปที่แก้ม


    “ฮ่า ๆ ขอโทษ ..อย่าเช็ดแบบนั้น มาเช็ดเสื้อกูนี่” ผมว่า


    คิทแคทหยุดมือ เดินตรงเข้ามาหาผมทันที ใบหน้าเล็ก ๆ ซุกแหมะลงมาถูไถอยู่บนแผ่นอกแบบที่ผมก็ได้แต่ยืนอึ้ง แค่พูดเล่น ไม่คิดว่าน้องจะกล้าทำจริง กลิ่นหอมของแชมพูอบอวลอยู่ที่ปลายจมูกขณะที่ผมก้มมองกลุ่มผมนุ่มที่ขยับไปมา


    หัวใจแม่ง เต้นเบา ๆ หน่อยได้ไหมวะ


    “ออกหมดหรือยังครับ” ช็อกกว่าคือการเงยหน้าขึ้นมาถามทั้ง ๆ ที่ยังไม่ผละออก ผมมองริมฝีปากเล็ก ๆ ระยะใกล้พลางกลืนน้ำลายลงคอ คิทแคทเองก็นิ่งไปเหมือนกัน พึ่งจะนึกขึ้นได้มั้งว่าตอนนี้เราสองคนอยู่ในท่าทางแบบไหนและสถานที่ใด


     เหลือบตาไปเห็นพวกไอ้ปราบเกาะกลุ่มกันหน้าสลอน กุมมือทำหน้าเคลิ้มจนผมได้แต่กลอกตา


     ฟุบ!


     คนขี้เขินฟุบมาบนไหล่ผม พึมพำเสียงดังอู้อี้ให้ผมได้ยิน


     เหมือนน้องพูดแก้เขิน


     แต่ผมเนี่ยแหละที่กำลังจะตาย


     “พี่เสือตัวหอมดีนะครับ ผมชอบ”

    


    

     

----150%----


พี่เสืออออ 55555555555555555555555555555

#รูมเมทหอนอก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8.456K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,802 ความคิดเห็น

  1. #6798 Cottoncandy2345 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มกราคม 2564 / 18:52
    คนอ่านจะเป็นลมแล้วค่าาาาา เขินนนนนนนนนนนนน
    #6,798
    0
  2. #6796 นุ่มนิ่มเป็นสาววายฮะ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2563 / 21:47
    น้องเกินต้านจริงๆเลยยยยย
    #6,796
    0
  3. #6777 ทำไมต้องกรอกทุกทีเลย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 13:27

    คนอ่านก็เขินจะตายแล้วววววว

    #6,777
    0
  4. #6775 💖NightDevil💖 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 17:34

    อ่านไปยิ้มไป ทำไมมันถึงฟินจังคะ ถ้าอยากอ่านต่อต้องทำยังไงคะ

    #6,775
    0
  5. #6773 Bewtii006 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 20:07
    พี่เสือสู่ขิตไปแล้ววว
    #6,773
    0
  6. #6738 Peraya18 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 10:02
    อยากอ่านต่อต้องทำงัยยยยยยอ่าาาาาา
    #6,738
    0
  7. #6712 TIKIT (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 00:59
    คิทแรทแอคเเทค
    #6,712
    0
  8. #6696 butterr. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 14:32
    นี่น้องจีบพี่เสือ หรือพี่เสือจีบน้องเนี่ยบอกที เขินวุ้ยยย
    #6,696
    0
  9. #6659 packky005300 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 07:07
    ฟินนนน
    #6,659
    0
  10. #6599 Am3509900998791 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 18:52

    ใครไหวไปก่อนเลยค่ะ

    #6,599
    0
  11. #6588 CUTE_VILLAIN (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 14:43

    ตายอย่างสงบศพสีชมพูเจ้าค่ะ
    #6,588
    0
  12. #6580 whoamidouknow (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 21:14
    ถ้าคนที่แอบชอบเป็นแบบน้องพี่ขอยกให้ทั้งเนื้อทั้งตัวเลยค่ะ
    #6,580
    0
  13. #6569 J-preem (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 15:39
    ไหวนะพี่5555555 น้องน่ารักง่าาาาใจพี่วะวาย
    #6,569
    0
  14. #6551 LadyFirstzyy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 23:49
    พี่เสือยังไหวอยู่มั้ย ตอนนี้คนอ่านไม่ไหวเลยเขินมั๊กๆ≧ω≦
    #6,551
    0
  15. #6546 polarany (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 00:57
    โอ้ยยน้องงงไม่เบาเลย5555555
    #6,546
    0
  16. #6534 TONKAOW_TK (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 23:37
    กี๊ดดด
    #6,534
    0
  17. #6521 K.white wine (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 18:23
    พี่เสือตายยัง?
    #6,521
    0
  18. #6496 poh0883258248 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 15:02
    คู่นี้มันหวานกันจังอ่าาาา
    #6,496
    0
  19. #6464 071727 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 22:27

    น้องอ่อยเบอร์แรงงงงงงงเลเวล10เลย555555

    #6,464
    0
  20. วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 14:17
    อ่อยมาอ่อยกลับไม่โกง555
    #6,449
    0
  21. #6440 dunnoxxxx (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 21:40
    น้องคิทแคทคือน่ารักมากกกกกกก
    #6,440
    0
  22. #6402 ห้าวเป้ง16 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 23:03

    ผลัดกันเขินเนอะ
    #6,402
    0
  23. #6394 Boboman~ Yehet! (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 12:41
    โอ้ยยย ใครหยอดใครเก่งกว่ากันแน่เนี่ย ระหว่างน้องกับพี่เสือออ ใจเหลวเปงน้ำเรยน้าพี่เสือน้าาา55555
    #6,394
    0
  24. #6380 MarkBam1n1a (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 07:54
    คนอ่านก้ตัวจะระเบิดละจร้าาาเขิลสุดพลัง 5555555555
    #6,380
    0
  25. #6368 wannisapanta111 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 16:17
    พี่เสือระเบิดตัวเองตายยไปเรยคร้า...งุ้ยยเขินนน
    #6,368
    0