เสือ #เสือจะกินคิทแคท (ปิดตอนเที่ยงคืน)

ตอนที่ 7 : พี่เขา..จีบหรือเปล่านะ (150%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 83,423
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7,609 ครั้ง
    19 ม.ค. 62






พี่เขา..จีบหรือเปล่านะ



     จีบ.. หรือเปล่านะ

     โอ้ย แม่ง ไม่คิดแล้ว จะจีบไม่จีบก็ช่างพี่เสือมันแล้วกัน!

     “มึงเป็นอะไรเนี่ยคิท ตีหน้ายุ่งอยู่คนเดียว เครียดไรวะ” มาร์ชจับไหล่ผมเบา ๆ วันนี้วันจันทร์ และพวกผมกำลังกินข้าวในช่วงพักเที่ยงกันอยู่ เดี๋ยวมีเรียนอีกตัวในตอนบ่าย แล้วก็มีทำฉากการแสดงละครวันเฟรชชี่เดย์ต่อด้วย คิดว่าวันนี้ผมคงเลิกดึกแน่ ๆ 

     ก็ดีแล้ว..

     ไม่อยากเจอพี่เสือ

     ไม่ได้โกรธอะไรพี่เขา ..ผมแค่ทำตัวไม่ถูก วันนั้นที่อู่ สิ่งที่พี่เขาพูดมามันทำให้ระบบความคิดผมล่ม ประมวลผลอะไรไม่ทันสักอย่าง รู้แค่หัวใจเต้นแรงมาก หน้าผมมีแต่ไอร้อนพัดวูบวาบ ขณะที่พวกปราบก็ส่งเสียงแซวไม่หยุด แต่พี่เสือที่เป็นคนพูดดันก้มลงไปซ่อมรถต่อเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

     พอตอนกลับพี่เขาก็ไม่เห็นพูดอะไรกับผม

     ดูเหมือนจีบ ..แต่มันก็เหมือนว่าพี่เขาแค่แกล้งพูดหยอกเล่นเฉย ๆ  

     หรือว่าผมจะคิดไปเองนะ..

     “ไอ้คิท!”

     “หะ ฮื่อ เรียกกูเหรอ” มาร์ชมันเรียกผมใช่ไหมอะ “มีไร”

     “ยังมีหน้าถาม มึงเป็นไรเนี่ย เหม่อไปถึงไหน” เหม่อไปถึงตึกวิศวะเลยล่ะ ป่านนี้คนที่ผมนึกถึงคงนั่งสัปหงกอยู่ในห้องเรียนแน่ ๆ เมื่อเช้าตอนมาส่งพี่เสือเล่นบ่นแล้วบ่นอีกว่าง่วงนอน สมควรเถอะ..ใครใช้ให้พี่เขาดูบอลเองล่ะ ตัวเองมีเรียนเช้า แต่นั่งดูบอลต่อด้วยหนังอีกเรื่อง สมควรแล้วเถอะที่จะง่วง

     อะ นี่ผมนอกเรื่องที่ไอมาร์ชถามอีกแล้ว

     หันไปตอบมันก่อน ตีหน้ายุ่งกว่าผมอีก

     “ก็เปล่า ..เออ กูถามหน่อยดิ ..ถ้ามีคนมาพูดประมาณว่าให้สมัครเป็นแฟนนี่ เขาจีบเราหรือเปล่าอะ” ผมถาม กระพริบตาปริบมองเพื่อนสามสี่คนในกลุ่มที่หยุดจากกิจกรรมตัวเองทันทีหลังสิ้นสุดคำถาม หันมามองผมกันเป็นตาเดียวเลยเชียว “กู ..ไม่อยากรู้แล้วก็ได้นะ”

     “แหนะ.. ถามแบบนี้แสดงว่าโดนใครจีบมา?” เอิร์ธแซะเข้ามาที่ไหล่ผม 

     “ก็..ไม่ใช่ จีบเลยเหรอ เขาอาจจะแค่พูดเล่น”

    “มึงอยากได้คำตอบแบบไหนอะ” มาร์ชพูดขึ้นบ้าง สบตากับผม “ถ้าให้กูตอบตามความคิดกูก็ ..เขาอาจจะจีบ แต่ก็อาจจะไม่ได้จีบ เพราะกูไม่ได้อยู่ตรงนั้น บางทีเขาคงแค่หยอกมึงเล่นขำ ๆ หรือไม่พี่เสือเขาก็คงจะชอบมึงและกำลังจีบมึงอยู่”

     นั่นสิ..

     ข้อหลังผมไม่คิดว่ามันจะใช่ พี่เสือน่ะเหรอจะชอบผม

      “กูว่าพี่เขาคงแค่หยอกเล่น พี่เสือไม่ได้ชอบกูหรอก”

      “พี่เสือจริง ๆ ด้วย” มาร์ชพูด เพื่อนแต่ละคนยิ้มกริ่มออกมา จะมีก็แต่แอร์ที่เหมือนจะยังตามเรื่องไม่ทันเท่าไหร่ ผมก้มฟุบหน้าลงทันที หนีเสียงเรียกแรงเขย่าจากไอ้เอิร์ธ ผมไม่น่าหลุดปากตามน้ำไปกับมาร์ชเลย น่าจะเอะใจตั้งแต่ที่มันพูดชื่อพี่เสือแล้ว 

     “สรุปพี่เสือจริงดิ” ยังจะตามมากระซิบถาม

     “อือ” ผมครางรับในลำคอ เหลือบตาขึ้นมองเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ข้าง ๆ 

     “..พวกมึงอย่าไปบอกใครนะ”

     “เห็นกูเป็นคนแบบนั้นเหรอ ไม่บอก แต่มึงตอบมาก่อน มึงยังรู้สึกอะไรกับพี่ธันอยู่ไหม” ผมขมวดคิ้วกับคำถามของมาร์ช ทำไมอยู่ ๆ ถึงมีพี่ธันเข้ามาเกี่ยวด้วยได้ล่ะ ผมพยายามไม่นึกถึงแล้วนะ หลังจากวันนั้นที่พี่เขามาโวยวายใส่แล้วปะทะกับพี่เสือที่หน้าห้อง ผมก็ไม่ได้เจอพี่ธันเลย 

     ถามว่ายังรู้สึกไหม..มันก็มีบ้างแหละ คนเคยเป็นแฟนกัน

     แต่มันก็แค่ความรู้สึกที่จาง ๆ อยู่ในใจ กระทบบ้างเป็นบางครั้ง แต่ไม่ถึงขั้นทำให้เข็ดที่จะรู้สึกกับใครอีก

     “ก็นิดนึง แต่ไม่ได้ชอบอะไรแล้ว” ผมตอบไปตามตรง จะบอกว่าตอนแรก ๆ น่ะ ทั้งดีใจแล้วก็ตกใจเลยที่ได้คบกับพี่ธัน เพราะผมเองก็แอบ ๆ ปลื้มพี่เขาอยู่เหมือนกันในช่วงที่เจอแรก ๆ พี่เขาใจดี เอาใจเก่งด้วย ยังเคยคิดเลยว่าถ้าใครได้เป็นแฟนคงโชคดี

     ดีนะที่มารู้นิสัยกันก่อนที่ผมจะรู้สึกไปมากกว่านี้น่ะ

     ไม่งั้นผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองจะทำยังไงต่อ ถ้าเกิดรักมาก ๆ ผมคงต้องโง่ทนคบกับพี่ธันต่อถึงแม้ว่าพี่เขาจะมีใครคนอื่นแน่ ๆ 

     “ดีแล้วล่ะคิท เราว่าพี่เสือก็ไม่ได้แย่ เขาไม่เคยมีข่าวว่าคบใครเลยด้วย ผู้หญิงสักคนที่คุยก็ไม่มี ..นี่เราไปลองถาม ๆ พี่จากคณะวิศวะมา เขาบอกว่าเคยมีคนอ้างว่ากำลังคุย ๆ กับพี่เสืออยู่ ไม่กี่วันต่อมา พี่เสือประกาศกลางลานเกียร์เลยจ้าว่าไม่ได้คุยกับใคร อย่าเอาเขาไปแอบอ้างอีก ไม่งั้นจะไม่มีการเตือนแล้ว ..โห โคตรกร้าวใจอะ เราชอบบบ” ไนล์เล่าไปทำตากระพริบใส่ผมไป ท่าทางจะคลั่งพี่เสือมากนะ ..หรือไนล์จะชอบพี่เสือ

     “ไนล์ชอบพี่เสือเหรอ” ผมถาม ถ้าไนล์ชอบผมก็จะช่วย “เราช่วยได้นะ”

     “เห้ยย ไม่เอา บ้าเหรอ..เราแค่ชอบความดุเถื่อน ๆ ของพี่เขา แต่ไม่ได้ชอบแบบนั้น” 

     “..มึงนั่นแหละคิท คิดอะไรกับพี่เขาหรือเปล่า” มาร์ชยิงเข้ามาได้ตรงจุดมาก ถ้าเป็นปืนคงเข้าเต็มกลาง ๆ ใจผมอะ “ตอบแบบที่มึงไม่ต้องคิดถึงพี่ธันอะ ไม่ต้องดราม่าว่าพึ่งเลิกกับแฟนมา แต่ตอบจากความรู้สึกของมึงตั้งแต่ที่รู้จักพี่เสือเขามาในช่วงเวลาสามสี่วันนี้อะ”


      ละเอียดมากเว่อร์

      ผมถอนหายใจ โดนจ้องขนาดนี้ ก็คงต้องตอบนั่นแหละ

      “กูก็สบายใจนะที่มีพี่เขาอยู่ พี่เสืออาจจะปากเสียไปบ้าง ขี้แกล้ง แต่เอาจริง ๆ พี่เขาก็ไม่ได้มีอะไร เป็นรุ่นพี่ที่ดี กูชอบนะ”

     “รุ่นพี่?..” 

     “อื้ม” ผมขานรับ เอียงคอมองไอ้มาร์ชที่ทำหน้าเบื่อโลก “ทำไมอะ กูพูดอะไรผิด”

     “ไม่ผิด ก็นั่นแหละ บางทีพี่เสืออาจแค่พูดเล่น มึงอย่าไปคิดอะไรมากเลย” มาร์ชไหวไหล่ หันไปสบตากับเอิร์ธแล้วก็ต่างคนต่างเงียบไป สรุปได้ว่าผมก็คิดถูก พี่เสือคงแค่หยอกผมเล่น เพราะพอพูดเสร็จพี่เขาก็ก้มหน้าซ่อมรถต่อ ไม่เห็นมีท่าทางอะไรเลย

      “นี่เราตกข่าวอะไรป้ะ” แอร์พูด หันมองพวกผมที่กำลังยิ้มขำ ๆ กับท่าทางงง ๆ นั้นของเพื่อนคนสวย “บอกเราที นี่งงมากเงย อะไรคือพี่เสือ แล้วคิท..เลิกกับพี่ธันแล้วเหรอ”

      ครับ..

      ก็เล่าใหม่ตั้งแต่ต้นอีกหนึ่งรอบ

      ปึง!

      “เห้ย แม่งทำแบบนี้ได้ไงวะ” สะดุ้งเฮือกกันยกกลุ่ม รวมถึงโต๊ะข้าง ๆ ด้วย “ดีแล้วที่เลิกกับแม่งอะ คอยดูนะถ้ามันหน้าด้านมาหาคิทอีก เราจะไล่กลับให้ดู”

     น่ากลัวกว่าพี่เสือก็แอร์นี่แหละครับ

     ก็พอดูออกว่าเป็นคนห้าว ๆ แต่ไม่คิดว่าจะขนาดนี้

     “ช่างมันเถอะแอร์ เราไม่ได้คิดอะไรแล้ว” ผมไม่ได้ซีเรียสอะไรแล้วจริง ๆ นะ ยิ่งสองสามวันมานี้ที่ไม่ได้เจอพี่ธัน ผมก็เลิก ๆ คิดไปแล้ว ตอนนี้ในหัวมีแค่เรื่องกิจกรรมมหา’ลัย แล้วก็งานที่อาจารย์สั่ง ๆ มาเท่านั้นแหละ เอาแต่คิดมากคงเครียดตายพอดี 

     ถึงจะแอบกลัวนิด ๆ ว่าพี่เขาจะมาหาผมอีกเมื่อไหร่ก็เถอะ

     แต่จากที่พี่เสือเล่ามาผมว่าพี่ธันคงเลิกสนใจผมไปแล้วล่ะ น่าจะมีคนใหม่ให้สนใจแล้ว

     “คิทโอเคแน่นะ” แอร์ถามย้ำ

     ผมยิ้มตอบ รู้สึกใจชื้นขึ้นเยอะเวลามีเพื่อนห่วงเราแบบนี้ “โอเคสิ เราไม่ใช่คนคิดมากอยู่แล้ว”

     “เออ ไม่คิดก็ดีแล้ว ตอนนี้กูว่าเราขึ้นเรียนกันเถอะ อีกสิบนาทีเข้าคาบ” เอิร์ธว่า เริ่มเก็บข้าวของบนโต๊ะเป็นแรก

     “ลืมเลยว่ามีเรียนต่อ ไปว่ะ เดี๋ยวโดนเช็กสาย” 






     พอหมดเวลาพวกผมก็รีบลงมาเตรียมตัวรอตรงสถานที่นัดทันที ก็คือใต้ตึกคณะนิเทศฯ เอาของมาวางก่อนจะออกไปหาซื้อของที่ต้องใช้ เพราะเป็นงานเฟรชชี่ของคณะ พี่ปีสองเลยบอกว่าให้เตรียมแสดงละครมาหนึ่งเรื่อง ทุกคนต้องมีส่วนร่วม กลุ่มผมถูกมอบหมายให้ทำฉากในการแสดง 

      ตอนนี้ก็ซื้อของมาครบหมดแล้ว สี และแผ่นไม้ที่ซื้อมาทำฉาก ของตกแต่งที่ต้องใช้

     พอของมาครบก็เริ่มลงมือทำทันที ละครที่จะแสดงคือราพันเซล มันต้องมีฉากที่เป็นหอคอยด้วย ซึ่งผมรับหน้าที่ในการวาดอยู่ตอนนี้ พึ่งจะคุยกับพี่เสือไป ผมบอกให้พี่เขากลับไปก่อนเพราะผมตั้งใจไว้ว่าให้ได้งานอย่างน้อยสามสิบเปอร์เซ็นถึงจะกลับ 

    ตอนนั้นก็ไม่รู้ว่าพี่เสือเข้าใจไหม พี่เขางึมงำ ๆ อะไรมาก็ไม่รู้ ตอนที่ผมกำลังคุยงานกับมาร์ชและเพื่อนคนอื่นอีกสิบกว่าคน เสร็จก็กดวางไปเฉย ๆ

    แล้วก็มาโผล่อยู่ที่ตึกคณะผม พี่เสือยืนยันว่าจะรอจนกว่าผมจะเสร็จ ผมก็เลยไปได้พูดอะไรอีก ปล่อยให้พี่เขานั่งรอเงียบ ๆ อยู่ไม่ไกลจากจุดที่ผมทำงาน

     ตอนนี้ก็หกโมงจะหนึ่งทุ่ม ผมบิดไล่ความขี้เกียจหน่อย ๆ ปรือตาเล็กน้อยก่อนจะหาวออกมา

     “นั่นปากหรือหลุมดำ จะดูดกูเข้าไปอยู่แล้ว”

     เชี่ย! ..พี่เสืออีกแล้ว ทำไมชอบมาเงียบ ๆ ตลอด

     “ตกใจหมด จะมาช่วยส่งเสียงหน่อยสิครับ” ผมหันไปบ่นคนที่มาไม่ให้สุ้มให้เสียง พี่เสือขมุบขมิบปากเหมือนล้อเลียนก่อนจะขยับนั่งลงข้าง ๆ แกะฝาขวดน้ำในมือตัวเองขณะที่ผมก้มลงไปวาดเก็บรายละเอียดตัวหอคอยต่อ 

     “น้ำ”

     ผมผงะเล็กน้อยกับขวดน้ำที่ถูกยื่นมาตรงหน้า ที่แกะเมื่อกี้พี่เขาแกะให้ผมหรอกเหรอ

     “ขอบคุณครับ” ยื่นมือไปรับ แต่พี่เสือก็ดึงออก

     นี่กวนตีนผมเหรอ..

     “พี่ครับ”

     “กูถือให้ อย่าเรื่องมาก” ปิดท้ายด้วยการบ่นใส่อีก ผมก็ก้มลงดูดน้ำเงียบ ๆ ในเมื่อพี่เขาจะถือให้ก็ไม่เป็นไร ไม่คิดจะปฏิเสธอยู่แล้ว

     “ขอบคุณครับ”

     “คิท..” พี่เสือเรียก ยกมือขึ้นมาดึงแว่นผมออก “ขยับมานี่ มึงนั่งทำมาหลายชั่วโมงแล้วนะ พักก่อน.. เลือกเอาว่าจะพักหรือให้กูหักดินสอมึงทิ้ง” นั่นคือการขู่แบบพี่เสือหรือไง ผมหัวเราะแผ่ว รู้สึกว่าตังเองเริ่มล้า ๆ ขึ้นมาบ้างนิดหน่อย เลยขยับเข้าไปหาพี่เขาอย่างว่าง่าย

     “หลับตาลง”

     “ครับ?..”

     “บอกให้หลับตาไง” ดุใส่อีกแล้ว

     ผมหลับตาลง ความรู้สึกว่าถูกพี่เสือสอดมือเข้ามาใต้คอ ออกแรงดึงให้ผมเอนวูบไปปะทะกับร่างพี่เขาตอนทที่ลืมตาขึ้นงง ๆ “ทำอะไรครับ”

     “ใครสั่งให้มึงลืมตา”

     ง่า หลับตาก็ได้

     ผมหลับตาลงอีกรอบเพราะเสียงดุ ๆ ของพี่เสือ จากที่เกร็ง ๆ หัวเอาไว้ตอนแรกก็ปล่อยวางลงบนไหล่พี่เขาไปเลย ในเมื่อเจ้าตัวไม่ว่าอะไร ผมก็ไม่เกรงใจแล้วนะ ขอผมพักสายตาหน่อยแล้วกัน นั่งวาดรูปมาตั้งนาน รู้สึกปวดเมื่อยไปหมดทั้งตัวเลย

     “พี่เสือ ขอบคุณนะครับ”

     “อะไรชอบคุณ..”

     “ผมบอกว่าขอบคุณ”

     นี่หูไม่ดีหรือไง

     “เหรอ ช่วงนี้หูไม่ค่อยดีว่ะ ชอบคุณเต็มไปหมดเลย”


----

ผมหลับตานอนนิ่ง ๆ อยู่บนไหล่พี่เสือ มันก็ไม่ได้สบายอะไรหรอก แต่ก็ดีกว่านั่งหลังแข็งวาดรูปเมื่อกี้ พี่เสือนั่งนิ่งไม่ขยับตัว จากสิบนาทีเป็นยี่สิบนาทีจนผมผล็อยหลับไปงีบนึง ตื่นมาอีกทีก็ทุ่มสี่สิบกว่านาที ..แอบเห็นจากโทรศัพท์ในมือพี่เสือน่ะ แต่ว่านะไหล่พี่เสือทำผมดึงดูดผมแล้วล่ะ

    “ตื่นแล้วก็ลุก” เสียงพี่เสือดังอยู่เหนือหัว


    “ฮื่อ ขอโทษนะครับที่ผมเผลอหลับ” ผมบอก งัวเงียขยับตัวลุกออกจากพี่เสือที่ยกมือขึ้นทุบไหล่ตัวเองท่าทางเหมือนจะเมื่อยมาก “ปวดเหรอครับ”


    “เออดิ ..” ผมหน้าหงอลง พี่เสือถึงได้รีบพูดต่อ “แต่ไม่ได้ปวดมาก มึงไปวาดรูปต่อไป เพื่อนมึงมมองแล้ว เดี๋ยวจะโดนว่า” รู้สึกใจชื้นขึ้นมาหน่อย ผมไปวาดรูปต่อก่อนแล้วกัน เดี๋ยวกลับห้องไปแล้วค่อยไปนวดให้พี่เสือ


    นวดไม่เป็นหรอก.. แต่จะลอง ๆ ดู บางทีผมอาจจะเก่งก็ได้นะ


    “เอ้า นั่งทำหน้าเอ๋ออีก ไปวาด! หิวข้าวแล้วเนี่ย ไม่งั้นกูจะกินมึงแล้วนะ” ผมผงะถอยหนี อะไรคือบอกว่าจะกินแล้วโน้มหน้าลงมาแบบนี้เล่า ทำผมตกใจหมดเลย พี่เสือชอบแกล้งกันแบบนั้ตลอด เพื่อนผมแม่งก็มองอยู่ สายตาแต่ละคนนี่ไว้ใจอะไรไม่ได้เลย


    มันต้องมองมาตั้งแต่ที่ผมนอนพิงพี่เสือแน่ ๆ หน้าตาแต่ละคนนี่ไว้ใจไม่ได้เลยสักนิด!


    ผมก็ลืมไปเลย ก็ตอนนั้นมันเหนื่อยนี่นา เลยไม่ได้คิดอะไร พี่เขาให้พิงผมก็พิงไปแบบไม่ได้คิดอะไรไง ต้องโทษพี่เสือนั่นแหละ ทำให้ผมเคลิ้มหลับได้ยังไง


    นิสัยไม่ดี!


    วาดรูปไปผมก็เงยมองพี่เสือไป พี่เขาเลิกคิ้วขึ้นคล้ายจะถามว่ามีอะไร


    “มองไรวะ”


   โคตรหาเรื่องเลย..


    “อย่าหาเรื่องสิครับ” ผมบ่นอุบ หยิบ ๆ เอาเศษผ้าแถวนั้นโยนใส่พี่เสือด้วยความหมั่นไส้ มองนิดมองหน่อยทำมาเป็น.. ทีตัวเองนั่งจ้องหน้าผมเป็นชั่วโมง ๆ ผมยังไม่ว่าเลย “พี่เองก็ชอบแอบมองผมเหมือนกันนั่นแหละ หลงเด็กไม่น่ารักแบบผมหรือไง”


    แกล้งถามไปเล่น ๆ


    แต่เหมือนคำตอบของพี่เสือจะไม่เล่นกับผมแล้วล่ะ


    “อืม.. หลง”


    “....”


    “จีบผมอยู่เหรอครับ” หลุดปากถามไปจนได้ ผมเงยหน้าขึ้นมองสลับกับวาดรูปต่อ พยายามไม่แสดงอาการให้พี่เขารู้ว่าผมรู้สึกยังไงตอนนี้ ..ลมก็เย็น แต่ทำไมผมร้อน! ฮื่อออ พวกมึงก็ช่วยหยุดส่งสายตาล้อเลียนมาได้ไหม กูแค่ถามว่าพี่เขาจีบเหรอ ไม่ได้ขอคบกันสักหน่อย


    ได้แต่ส่งสายตาใส่เพื่อนตัวเอง


    “เปล่า” ว่าแล้ว.. “ถ้าจีบต้องแบบนี้ดิ”


     กวนตีน


     อะไรคือยกนิ้วขึ้นมาจีบกันแล้วชูใส่ผมอะ


    “ใครเคยบอกไหมว่าพี่กวนตีน”


    “บ่อย ..แล้วใครเคยบอกไหมว่ามึงด่าได้นุ่มนิ่มมาก เหมือนมีขนนกฟาดหน้ากูแทนส้นตีนอะ” คิดไปเองน่ะสิ ผมก็ด่าปกติ มันจะไปนุ่มนิ่มได้ไง “ชอบว่ะ”


    “ครับ?”


    ชอบที่โดน
ด่า ..หรือว่าชอบผม


    จ้องหน้ากันสักพักผมก็เริ่มสังเกตุว่าพี่เสือนั้นหน้าแดงจาง ๆ


    “พี่ร้อนอีกแล้วเหรอครับ” ผมพึมพำถาม


    ถามทั้ง ๆ ที่ก็รู้คำตอบ


    ก็คงร้อน ..เพราะตอนนี้ผมเองก็ร้อนเหมือนกัน


    “อืม กู..ออกไปรอข้างนอกดีกว่า ในนี้มันร้อน”



  

 

    “เจอกันพรุ่งนี้มึง”


    “เอออ เจอกัน บายย”


    “อิจฉาคนมีคนมารอรับเว้ย”


    ผมแยกเขี้ยวใส่มาร์ชที่ทำพูดแซว นี่ถ้าปาโทรศัพท์ในมือใส่มันแล้วไม่กลัวโทรศัพท์จะหล่นลงพื้นพังผมคงปาไปแล้วอะ คนเยอะแยะ พูดแซวแบบนี้เดี๋ยวก็ได้มีคนเอาเรื่องผมกับพี่เสือไปพูดอีก สังคมมหา'ลัยมันกว้าง พี่เสือเองก็เป็นคนดัง เกิดมีใครไม่พอใจมาว่ามาด่าขึ้นมานี่ผมคงมุดดินหายไปแน่ ๆ


ไม่สู้คนด้วยสิผมน่ะ


    พี่เสือออกมาข้างนอกตั้งแต่ตอนนั้น


    จนกระทั่งผมทำงานกันไปได้เกือบครึ่งก็คุยกันว่าจะพอแค่นี้ก่อน พรุ่งนี้เลิกเรียนแล้วค่อยมาทำต่อ เพราะเพื่อนบางคนก็ทยอยกลับไปแล้ว ให้อยู่ต่อแต่ละคนก็ดูจะไม่ไหวด้วย


    ผมนี่แหละคนนึงแล้ว


    ตาจะปิด..


“เสร็จแล้วเหรอ” พี่เสือยืนสูบบุหรี่อยู่ใต้ต้นไม้ ควันสีขาวลอยเลือนหายไปในความมืด ใกล้จะหมดมวนแล้ว คิดว่าพี่เสือคงสูบตั้งแต่ตอนที่ออกมานั่นแหละ


     “เสร็จแล้วครับ ..พี่เครียดเหรอ” ผมถาม


เดินเข้าไปหาพี่เสือที่รีบโยนบุหรี่ทิ้งทันที ตามด้วยเอาเท้าเหยียบ ๆ ย่ำ ๆ ให้มันมอดดับ “เปล่า ไม่ได้เครียด”


     “แล้ว ..สูบบุหรี่ทำไมครับ”


     ป๊าเคยบอกผมว่าจะสูบเวลาป๊าเครียด


     แล้วก็บอกผมด้วยว่าห้ามสูบเด็ดขาดเลย มันไม่ดีกับสุขภาพ


     “ก็ ..ไม่รู้ว่ะ อยากสูบ”


     “เสียสุขภาพแย่” ผมว่า ยู่หน้ามองบุหรี่ที่ถูกพี่เสือเหยียบจมลงไปในดิน พอเงยหน้ากลับขึ้นไปก็เห็นว่าพี่เขากำลังมองอยู่ ท่าทางเหมือนกำลังคิดอะไรสักอย่าง ก่อนจะล้วงเอาซองบุหรี่ในกระเป๋ากางเกงมายัดใส่มือผม


     “ผมไม่สูบบุหรี่”


     “เปล่า ..ทิ้งให้หน่อย ถ้ามึงทิ้งกูจะไม่สูบอีก”


     หะ? ...ได้ด้วยเหรอ


     “พี่ ..ทำได้เหรอ ป๊าบอกว่าคนสูบบุหรี่จะติด”


     “กูยังไม่ติด”


     “อ๋อ.. งั้นทิ้งนะครับ” ผมบอก เดินเอาซองบุหรี่ในมือไปทิ้งลงถังขยะ คือมันยังเหลืออยู่เยอะเลย ไม่รู้พี่เสือซื้อมาเท่าไหร่ แต่แอบเสียดายเงินแทนเหมือนกันนะ “พี่หิวใช่ไหม ตอนนี้ผมหิวมากเลย ..แวะกินก๋วยเตี๋ยวตรงก่อนทางเข้าได้ไหมครับ”


     ร้านนั้นอร่อย ..ผมมากินกับพวกมาร์ชบ่อยอยู่ช่วงแรก ๆ ที่พึ่งรู้จักกัน


     “ไม่หิวแล้ว แต่จะพาไป”


เอ้า.. เมื่อกี้ยังบอกผมว่าหิวอยู่เลย


     “อ่า ..งั้นซื้อกลับไปกินที่ห้องก็ได้ครับ”


     “กินที่ร้านก็ได้”


     “แต่พี่จะรอนาน” นี่ก็รอมาหลายชั่วโมงแล้วด้วย


     “รอได้”


     “ไม่เอาครับ แค่พี่มารอผมทำงานก็เกรงใจแล้ว” ผมว่า ส่งยิ้มบาง ๆ ให้พี่เสือที่ทำหน้านิ่งใส่ แต่แค่สักพักริมฝีปากนั้นก็ค่อย ๆ ขยับคลี่ออกเป็นรอยยิ้มเล็ก ๆ แทนที่ ผมหลับตาลงตอนที่พี่เสือยื่นมือมาลูบลงบนหัว ออกแนวขยี้เล่นหน่อย ๆ


     “กูรอได้นานกว่าที่มึงคิดอีก รู้ไหม”


     งื้อ รอยยิ้มพี่เสือทำผมตาพร่าแล้ว ..ยิ้มแบบนี้ทำไมพี่เขาดูมีออร่าวิ้ง ๆ


     “พี่อย่ายิ้มแบบนี้สิครับ ผมทำตัวไม่ถูก ..เหมือนหัวใจจะเต้นแรงเลย” ผมก้มหน้าลงพึมพำบอก ก่อนช้อนตาขึ้นสบกับคนตัวสูงตรงหน้า เจ้าของรอยยิ้มที่ทำให้ผมสูญเสียการควบคุมไปหมด


     พี่เสือชะงัก สบถออกมาให้ผมสะดุ้ง


     “ฉิบ.. มึงไม่ต้องพูดทุกอย่างที่มึงคิดก็ได้นะ”


     “.....” ผมผิดไปแล้ว T^T ก็บอกแล้วไงว่ารอยยิ้มพี่เขาทำผมเสียระบบหมดเลยน่ะ  


     “เห้อ ..เดินไป จะกินข้าวกินอะไรก็เรื่องของมึง ก่อนที่กูจะอยากกินคิทแคทขึ้นมาอีก” พี่เสือบ่น ใช้มือดันหลังผมให้เดินนำพี่เขาไปตรงรถที่จอดอยู่ บิ๊กไบค์คันสีดำสวยลูกรักของเขานั่นแหละ ..ว่าแต่อยากกินคิทแคทแล้วทำไมไม่กิน


    เห็นบอกผมตั้งแต่วันนั้นแล้วนะ


   “ในตู้มีครับ ผมดูแล้ว พี่กินได้เลย”


   “เออ กินแน่ ..มึงไม่ต้องบอกหรอก”






กลับมาถึงห้องผมถึงได้ตรงเข้าไปอาบน้ำ วางถุงก๋วยเตี๋ยวที่พึ่งซื้อมาเอาไว้ที่บนโต๊ะที่หน้าทีวี ตอนแรกว่าจะกินก่อน แต่ถ้ากินแล้วมันอาบน้ำเลยไม่ได้ไง ผมเลยตัดสินใจเข้ามาอาบน้ำก่อนแล้วค่อยออกไปกิน ถอดแว่นวางเอาไว้ด้านในห้องอย่าวที่เคยพูดกับพี่เสือ มัดจุกขึ้นด้วยเพื่อไม่ให้ผมมันบังหน้าบังตามากเกินไป


     ผมแบมือรองรับแป้งฝุ่นจากกระป๋องสีฟ้าอ่อน


     จัดการป้าย ๆ ไว้ที่สองข้างแก้มของตัวเอง มันหอมอะ ผมชอบทาตอนที่อาบน้ำเสร็จ


     ไม่ไหวแล้วว


     หิวข้าวมาก ขอออกไปกินบะหมี่ที่ซื้อมาก่อน ผมซื้อหมี่เกี๊ยวมา ของอร่อยประจำร้านเลย บอกพี่เสือให้ลองดู พี่เขาก็ส่ายหัวอย่างเดียว บอกว่าไม่หิว อยากกลับห้องนอนมากกว่า ผมก็เลยไม่เซ้าซี้อีก สั่งแค่ของตัวเองมาเท่านั้น


    พี่เสือไปอาบน้ำ และผมคิดว่าพี่เขาคงนอนเลยแน่ ๆ


    พอกินเสร็จ ล้างจานคว่ำเรียบร้อยก็เดินไปเปิดหาน้ำในตู้เย็


นึกขึ้นมาได้พอดีเลยว่าพี่เสือบ่นอยากกินคิทแคท ผมหยิบซองเล็ก ๆ ออกมาหนึ่งซอง ดื่มน้ำเสร็จแล้วถึงเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าประตูห้องพี่เสือ ไฟยังเปิดอยู่ พี่เขาคงยังไม่ได้หลับหรอก


     เคาะไปครั้งสองครั้งพี่เสือก็ตะโกนบอกให้รอก่อน


     แกร้ก..


     “กินเสร็จแล้วเหรอ” พี่เสือถามตอนที่ดึงประตูเปิดออก


     “ครับ จะเข้านอนแล้ว แต่ผมนึกได้ว่าพี่อยากกินคิทแคท ผมเลยหยิบมาให้”


     พี่เสือทำหน้าแปลกใจ มองผมสลับกับขนมในมือที่ถูกชูขึ้นตรงหน้า


     “อืม ขอบคุณ”


     “ไม่เป็นไรครั.-..อ๊ะ” ผมร้องเสียงหลง ยืนแข็งทื่ออยู่กับที่มองขนมในมือถูกพี่เสือดึงออกไป ก่อนจะยกมือขึ้นกุมแก้มตัวเองที่เหมือนจะถูกอะไ รบางอย่างงับไปเมื่อกี้ ..อะไรบางอย่างที่เป็นสิ่งมีชีวิตชื่อพี่เสือ งับ.. กัดแก้มผม กัดอีกแล้ว


     “..ผิดคิทแคทว่ะ โทษที จริง ๆ แล้วกูจะกัดขนมน่ะ”



----



TIGER PART


    ปึง!!


    อืม.. หน้าสั่นไปสิ


    คิทแคทหนีเข้าห้องไปเรียบร้อยหลังจากที่ผมเผลอ ‘กัด’ ไป มันก็ช่วยไม่ได้ ใครสั่งใครสอนให้ทำตัวน่ารัก มัดผมมัดจุกถอดแว่นแล้วมาเคาะเรียกผมเพื่อเอาขนมให้แบบนี้วะ จากง่วง ๆ นี่ตาสว่าง สว่างไปถึงโลกหน้า คนบ้าอะไรวะ น่ารักได้ไม่หยุดหย่อน ขยันอ่อยทั้ง ๆ ที่ก็ไม่ได้อ่อย


    เข้าใจผมปะ


    เออ ไม่ต้องเข้าใจหรอก ผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน


    รู้แค่ตอนนี้อยากกินคิทแคท ..หมายถึงขนมในมือ อย่ามองแบบนั้น ผมเป็นคนดี ไม่มีความคิดอะไรร้าย ๆ ในหัวเลย


    มีแต่ในสันดาร…


    บ้า ผมคนดีไง สันดารอะไร ไม่มี๊ ไม่งั้นไอ้คิงมันไม่ยอมเปิดโอกาสให้ผมจีบน้องมันหรอก หลังจากตะล่อมขอจีบมันอยู่ทุกวันนี้หรอก นี่กว่ามันจะยอมให้จีบต้องสงบเสงี่ยมถอดเขี้ยวถอดเล็บทิ้งไปตั้งแต่ช่วงเข้าปีหนึ่ง


    ถามว่าชอบคิทแคทมาตั้งแต่ตอนไหน?


    ...บ้า เขินนะเว้ย


    ไม่บอกอะ ..ไม่เสือกดิ เอ่อ โทษ ๆ เอาเป็นว่าผมชอบน้องมานานแล้ว ชอบมาก ชอบที่สุด ชอบและพร้อมแยกเขี้ยวใส่ทุกคนที่เข้ามายุ่งกับน้อง รวมถึงไอ้หน้าภาชนะอย่างไอ้ธันด้วย มาร์กไว้ก่อนเลย ขืนมันเข้าใกล้คิทแคทอีก ผมจะตะปบหัวแม่งให้หลุดเลย คนนี้หวง ผมอะช้าไปตอนที่น้องคบกับมัน ถ้ารู้เร็วกว่านี้ผมเข้าเป็น ก ไก่ ถึง ฮ นกฮูกนานแล้ว


     คนเหี้ย ๆ แบบมันไม่สมควรเป็นแฟนคิทอะ


     แกร้ก!


     ผมเหลือบมองประตูห้องที่ถูกเปิดอีกครั้ง เลิกคิ้วขึ้นเมื่อเห็นว่าคนที่พึ่งจะหนีหายเข้าห้องไปนั้นเดินกลับออกมาด้านนอกอีกรอบ ก้าวเข้ามาหาผมแบบมุ่งมั่นมาก


     น้อง..จะทำอะไรวะ


     เห้ย!!


    กึก..


    เชี่ย ผมถูกคิทแคทกัด กัดเข้ามาเต็ม ๆ คอเลย น้องผละออกไปยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าผม ใบหน้าน่ารักไร้แว่นบดบังลามแดงไปทั้งหน้า จ้องมองรอยที่คอผมเหมือนกำลังพอใจ ..อย่าบอกนะว่าไอ้ที่กัดนี่คือเอาคือที่ผมกัดเมื่อกี้อะ


    “คิทแคท” ผมกดเสียงต่ำ


    ไม่ได้โกรธ ..แต่คือกำลังเตือนไง


     มีอย่างที่ไหนวะ โดนกัดแล้วออกมากัดคืน เสือกกัดจุดไวต่อความรู้สึกผมด้วย


     “พี่กัดผมก่อน”


     ยังจะเถียงอีก.. เออ เถียงไปหน้าแดงไป เด็กอะไรวะเนี่ย


     “มึงเลยมากัดคืน”


     “ครับ”


    “มึงมัน ..” ไอ้คิงงง ไอ้เหี้ย น้องมึงมันจะล้ำเส้นกูแล้ว กินได้ไหมครับเพื่อน กูกินน้องมึงได้ไหมมมม “เข้าห้องไปเลยไป”


    “พี่โกรธผมเหรอ” ทำเสียงอ่อยอีก..


    เด็กดี ..จะไปดี ๆ หรือคืนนี้จะมานอนเล่นในห้องพี่เสือ


    โอ้ยย ขนลุกกับร่างสองตัวเองฉิบหาย อีกนิดแม่งก็จะออกมาละ


    ไม่โกรธครับ แต่จะกด.. แคก ๆ


    “เข้าห้องไป ..ไปเลย ๆ เป็นเด็กเป็นเล็ก” ผมจับหัวไอ้น้องคิทแคทหันกลับไปที่ห้องมัน ผลักเบา ๆ ให้เข้าไปในห้อง “นอนได้แล้ว วันนี้ทั้งวันแล้วมึงอะ พักผ่อนซะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ไม่มีแรง มึงต้องทำงานต่อช่วงเย็นด้วยไม่ใช่หรือไง”


    “อ่า จริงด้วยครับ”


    “เออ ไปนอนไป”


    บอกให้นอนก็ทำท่าง่วงขึ้นมาทันที ผมจ้องปากเล็ก ๆ ที่อ้ากว้างหาวออกมาวอดใหญ่ สองมือขาวยกขึ้นขยี้ตาตัวเองเหมือนเด็ก..      


    น่ารักว่ะ


    “พี่เสือครับ..” คิทแคทขยับตัวโบกมือหยอย ๆ ตรงหน้าผม


    “อะไร”


    “เปล่าครับ แค่จะบอกว่าผมไปนอนแล้วนะ ฝันดีครับ” แม่ง ไม่อยากให้น้องไปนอนแล้วว่ะ คือมานอนเป็นหมอนข้างให้พี่กอดในห้องแทนดีไหมเด็กดีของพี่เสือ ห้องพี่เสือเย๊นเย็นนน ตอนกลางคืนนี่หนาวมากเลย ผ้าห่มก็ไม่อุ่นเท่าตัวเด็กดี


     “เออ ฝันดี” เพราะพี่มันกาก ปากเลยขยับได้แค่นี้




     


    ช่วงเช้าผมแวะเข้าไปส่งคิทแคทเหมือนเดิม ก่อนจะกลับมานั่งเรียนเบื่อ ๆ ที่คลาสตัวเองในช่วงบ่าย จนตอนนี้ก็ใกล้เลิกแล้ว ตัวสุดท้ายตอนเย็นพอดี


    มันน่าเบื่อว่ะ ไอ้พวกเพื่อนผมแม่งก็สิงโต๊ะไปเรียบร้อย หลับอย่างกับว่าชาตินี้แม่งจะไม่ได้หลับแล้วอะ ปล่อยให้ผมแม่งนั่งมึนอยู่คนเดียว เลื่อนแชทไลน์รอให้คิทแคทมันตอบแชทผม ทักไปตั้งห้านาทีแล้วนะ ไมยังไม่ตอบอีกวะ


    TG. : ..


    อุตส่าห์จุดไปอะ ทำไมไม่ตอบบบบ

    ตึ้ง!

    เชี่ย! น้องตอบแล้วว่ะ

  

     KitKat :  ..

  

     เอ้า กวนตีน จุดมาจุดกลับด้วย


     TG. : เรียนเหรอ?

 

     ตึ้ง!

     KitKat : ครับ พี่ล่ะ?

     TG. : เออ เบื่อว่ะ


     ตึ้ง!


     KitKat : สู้ ๆ นะครับ

                 : สติกเกอร์หมีชูสองนิ้ว

     TG. : มึง ..ถ่ายรูปส่งมาหน่อยดิ


    ตึ้ง!


    KitKat : ครับ?

    TG. : เร็ว ๆ

 

    ตึ้ง!


    KitKat : ส่งรูปภาพ


    รูปน้องใส่แว่นตอนกำลังยื่นมือเหมือนแย่งโทรศัพท์ถูกส่งมา ผมคิดว่าเพื่อนน้องคงเป็นคนถ่ายส่มาให้ แล้วผมทำไง ..เซฟสิครับ รออะไรล่ะ โทรศัพท์ผมแม่งมีแต่รูปน้องทั้งถ่ายตรง ๆ ทั้งถ่ายตอนเผลอ ส่วนมากมาจากไอ้คิงนั่นแหละ บอกเลยแต่ละรูป ไม่ใช่ได้มาง่าย ๆ เสียหายไปหลายแสน


    กับเพื่อนก็ยังเอาอะแม่ง


    นี่ถ้าไม่ใช่ว่าชอบจริง ๆ นะ ไม่ยอมขนาดอะ

    

     ตึ้ง!


     KitKat : ขอโทษนะครับ เพื่อนแกล้ง


     ทำดีมาก.. เย็นนี้คงต้องซื้อขนมไปฝากเพื่อน ๆ น้อง

     

     TG. : เออ ตั้งใจเรียน


     ตึ้ง!


     KitKat : พี่ก็เหมือนกัน ตั้งใจเรียนนะครับ



     “ตั้งใจเรียนนะครับ..”


     “เหมือนกันครับ”


     ผมเงยหน้าจากโทรศัพท์ หันไปมองไอ้หน้าเถื่อนสองตัวบาทด้านข้าง ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เดี๋ยวเอาตีนสะกิดหน้าเลยไอ้พวกนี้ ได้ทีแล้วล้อเลียนผมใหญ่ เออ ไอ้พวกนี้มันก็รู้ว่าผมชอบน้องไง เดี๋ยวนี้เลยไม่ค่อยชวนไปดื่มอะไรเท่าไหร่ ปกตินี่ออกแทบทุกคืน


    ตอนนี้ก็ออกบ้าง ผมก็ไม่ได้จะขนาดว่าตามน้องจนทิ้งเพื่อน เวลาพวกมันอยากให้ไปจริง ๆ แล้วโทรมาชวนผมก็ไป อย่างวันนั้นไง


    ดูเถอะ รักพวกมันขนาดนี้ยังเสือกมอมเหล้าผม


    ไอ้พวกเหี้ย..


    ดีนะที่มอมแล้วเอาผมมาส่งพร้อมรถด้วย ไม่ได้ทิ้ง แต่นั่นแหละ ผมเมาแล้วก็เรื้อนไง ปล่อยร่างสองใส่น้องเฉยเลย จำได้ว่าถูกตบด้วย แต่น้องไม่ได้ตบแรงไง เหมือนตบเรียกสติผมอะ


    “เลิกเรียนไปเฝ้าน้องเหมือนเดิมเหรอวะ” ไอ้อิฐถาม


    “เออ แล้วพวกมึงอะ”


    “แดกเหล้า” เออ ก็พอรู้อยู่แล้ว


“วันนี้จบแค่นี้ครับ อย่าลืมไปเตรียมตัวสอบเทสย่อยในวันศุกร์ด้วยล่ะ ไปได้ครับ


    “เห้ย ปล่อยแล้วว่ะ กูไปนะ” ผมคว้าโทรศัพท์ยัดลงกระเป๋ากางเกง ลุกออกจากเก้าอี้เดินตามหลังอาจารย์ที่พึ่งจะออกไปได้สักพัก จุดมุ่งหมายตอนนี้คือตึกนิเทศน์ ผมแวะซื้อของกินเข้าไปให้น้องด้วย ซื้อไปสองถุง อีกถุงคือของเพื่อนน้อง


     ไม่รู้ทำกันไปถึงไหนแล้ว เพราะคิทแคทส่งข้อความมาบอกผมว่าเลิกแล้ว ทำงานอยู่ที่เดิม


     นั่นไง ..นั่งกันเต็มเลย


     “คิท..”


     “..หือ ครับ” เจ้าของชื่อเงยหน้าขึ้นมาหาผม ทำหน้างง ๆ ใส่ ก้มลงไปทำงานก่อนจะเงยขึ้นมาอีกรอบ “พี่เสือ!”


     เอ้า ..ก็ผมไง


     “อะไรของมึง งงไร” ผมวางขนมลงตรงหน้าเด็กที่เหมือนจะยังมึน ๆ “อันนี้ของพวกน้อง พี่ซื้อมาฝาก” ยื่นอีกถุงไปให้เพื่อนของน้องที่อยู่ไม่ไกล


     “ขอบคุณครับพี่เสือ”


     “คิทมันง่วงอะพี่ พี่เอามันออกไปนอนก่อนดิ้ จากจะได้งานนี่งานจะเสียแล้วเนี่ย” เสียงใครสักคนเหมือนจะฟ้อง แล้วคนที่ถูกว่าก็หันไปทำตาโต ๆ ใส่เพื่อน “เงียบไปเลยไอ้เอิร์ธ ใครง่วง กูไม่ได้ง่วงนะ ...สักหน่อย ขออีกแป๊บนะครับพี่เสือ มันจะเสร็จแล้ว”


    ไม่ได้ง่วง.. แต่พูดไปหาวไป


    ผมส่ายหัว แต่ไม่ได้จะบังคับอะไรน้อง เพราะตอนนี้คิทแคทมันก็ดูตั้งใจวาดอยู่ อีกสักยี่สิบนาทีค่อยเรียกออกไปพักแล้วกัน “ทำ ๆ ไป ขนมที่มึงชอบ กูไปนั่งรอ” ชี้ไปตรงเสาต้นใหญ่


     “ครับ อื้ออออ ขนม ๆ” เสียงใส ๆ ว่า มือคุ้ยหาขนมในถุงใหญ่


     ผมยิ้มกับภาพนั้น ทรุดนั่งลงตรงเสาไม่ใกล้ไม่ไกลจากที่น้องกำลังทำงานอยู่


     นั่งเล่นโทรศัพท์สักพักก็เหมือนได้ยินเสียงพูดคุย คิทมันลุกขึ้นเดินมึน ๆ มาหาผม หาวจนตาแดง น้ำตาไหลหยดลงทั้งสองข้างแก้มดูน่ารักไม่หยอก


     “พี่เสือครับ”


     “...” เลิกคิ้วขึ้น


     “ขอยืมขาได้ไหมครับ” น้องชี้ขาข้างซ้ายผมที่เหยียดตรงออกไป พอพยักหน้า หัวเล็ก ๆ ก็ฟุบลงมาบนต้นขาทันที จัดแจงท่านอนให้ตัวเองเรียบร้อย ผมตอนนี้คือนิ่งอึ้ง ไม่คิดว่าที่เดินมาหาคือจะมาขอนอนหนุนขาแบบนี้ คิดว่าน้องอาจจะแค่ออกมาพักเฉย ๆ


โคตรเกินคาด..


     ไม่ได้คุยได้ถามอะไร คิทแคทมันก็หลับ


     ผมถอดเอาช็อปที่ใส่อยู่วางคลุมทับลงไปให้ขณะที่เพื่อน ๆ น้องหันมามอง ยกนิ้วขึ้นแนบริมฝีปากไม่ให้พวกน้องเขาส่งเสียงดังออกมา ก่อนจะก้มลงหาคนที่นอนอยู่อีกรอบ


     “เด็กดี.. นอนพักนะ”

     



     

     



---150%---


พี่เสือว้อยยยยย น้อง น้องจะรอดใช่ไหมลูกกกกกก
-งดดราม่าใด ๆ ทั้งสิ้น-


ฝากนิยายเรื่อง ท า ส #มาเฟียหลงแมว
ด้วยนะค้าบ 

อ่านแล้วอย่าลืมคอมเม้น ร้ากกก
THANK.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.609K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,802 ความคิดเห็น

  1. #6780 NiyadaKammon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 17:11
    ไมโครเวฟเวอร์~~~~~
    #6,780
    0
  2. #6762 tripleM (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 15:13
    เขินนนน-//-
    #6,762
    0
  3. #6744 Toy777 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 19:14
    พี่เสือแอบอ่อนโยน
    #6,744
    0
  4. #6715 PATASIQI (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 22:57
    เรื่องนี่น่ารักมากกกกก โอ้ยยยยย ใจช้านนนนนน
    #6,715
    0
  5. #6709 TIKIT (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 19:36
    ตบกพี่เสืออโอ้ยยยฮา
    #6,709
    0
  6. #6694 butterr. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 13:51
    น่ารักกำกเว้ยยยยยย
    #6,694
    0
  7. #6689 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 18:25
    พี่เสือหลงน้องค่ะ
    #6,689
    0
  8. #6680 inunu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 11:12
    งื้อ น่ารักมากกกก พี่เสือหลงแล้วหลงอีก น้องอ่อยแบบไม่อ่อย 5555
    #6,680
    0
  9. #6650 UnlunLun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 23:07
    พี่เสืออออ
    #6,650
    0
  10. #6589 ASPA_JJJJ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 07:50
    ตะมูกบานเยย~ เขินโว้ย
    #6,589
    0
  11. #6567 J-preem (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 22:59
    พี่เสือมีร่างสองด้วยยยอะ
    #6,567
    0
  12. #6549 Plaipypp101 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 12:23
    พี่เสือเป็นเอามากกก555
    #6,549
    0
  13. #6545 polarany (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 17:23
    -พี่เสียอาการเลยน้า555555
    #6,545
    0
  14. #6539 jaisai09 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 09:15
    คือดีย์มากกกก...พี่เสือ
    #6,539
    0
  15. #6523 nok127 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 19:21
    อิพี่คือน่ารักมากอยากได้เว้ย
    #6,523
    0
  16. #6518 K.white wine (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 16:10
    กลัวร่างสองอิพี่มาก พี่เสืออย่าปล่อยร่างสองออกมานะ!!!!!!
    #6,518
    0
  17. #6494 poh0883258248 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 13:21
    พี่เสือแม่งน่าร๊ากกกก
    #6,494
    0
  18. #6443 MR.rice (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 14:32
    เอ้อออ ละมุนละม่อมเด้อออออ
    #6,443
    0
  19. #6426 林小兰 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 20:52
    ฮือออ เขิลแทนน้อง-//-
    #6,426
    0
  20. #6417 awxten (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 22:34
    พ่อไมโครเวฟบอยยยย อบอุ่นจังเลยกับน้องเนี่ย กับคนอื่นมีแต่แยกเขี้ยวใส่
    #6,417
    0
  21. #6401 ห้าวเป้ง16 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 22:03
    อะไรคือกัดมากัดคืนอ่ะ เป็นน่ารักอ่ะ พี่เสือใจเย็นๆ นะ
    #6,401
    0
  22. #6388 ploy-phetlada (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 20:53
    พี่เสือโว้ยยยย

    หูไม่ดีเลยอ่ะ ได้ยินแต่ชอบคุณเต็มไปหม้ดดดด
    #6,388
    0
  23. #6340 0869760885 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 15:29
    พี่เสือออออคนดีของน้องคิท
    #6,340
    0
  24. #6323 Raindear97 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 13:57
    โอ้ยยยย พี่เสือดีมากกก ฮือออ
    #6,323
    0
  25. #6304 แฟนปาร์คจิม ~ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 18:33
    น้องก็น่ารักกก พี่จะอดใจไหวหรออ56
    #6,304
    0