เสือ #เสือจะกินคิทแคท (ปิดตอนเที่ยงคืน)

ตอนที่ 6 : พี่เขาเป็นเจ้าของอู่ ( 150%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 85,806
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8,231 ครั้ง
    16 ม.ค. 62




พี่เขาเป็นเจ้าของอู่




    “ไม่ซื้อได้ไหมครับ ผมกลัว ไม่กล้าใส่” ผมพูดบอกพี่เสือที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หลังจากที่พูดคุยกับพนักงานคนขายไป ผมไม่อยากได้คอนแทคเลนส์ ผมกลัว ให้ผมใส่แว่นยังรู้สึกอุ่นใจกว่าเยอะเลย แต่ดูพี่เสือก็เหมือนอยากจะให้ผมใส่มันเหลือเกิน มีบอกด้วยว่ามันจะดีกว่าใส่แว่น

    ก็ผมไม่ชอบ

    ผมไม่กล้าใส่ จะให้ผมทำยังไง

    “แค่ใส่เข้าไป มึงจะกลัวอะไร” 

    กลัวสิ! ถ้าเกิดผมตาบอดขึ้นมา พี่เขารับผิดชอบไหมล่ะ

    “ก็ผมไม่อยากใส่”

    “แต่กูอยากให้มึงใส่” เรื่องของพี่สิ ผมไม่ใส่ด้วยหรอก คนก็บอกอยู่ว่าไม่กล้า ๆ จะมาบังคับกันทำไม ของแบบนี้มันต้องอยู่ที่ผมสิ พี่เขาจะมาคิดแทนทำไม

     “ไม่รู้แหละ ผมไม่ใส่ ผมจะไปเดินดูของอย่างอื่น” เดินหนีพี่เสือออกมาจากร้านขายคอนแทคเลนส์ ชีวิตผมใส่แว่นมาตลอดตั้งแต่ข่วงมัธยมต้น ๆ ถึงมันจะทำให้ผมดูไม่น่ารักหรืออะไรก็ตามผมก็ชอบที่จะใส่มันมากกว่า ถ้าวันไหนไม่มีแว่นผมก็เหมืนขาดอะไรไปเลยนะ

     “คิท ..คิทแคท มึงจะไปไหน” เสียงพี่เสือไล่หลังมา

     ผมไม่ได้หันกลับไปมอง แต่หันดูของที่คิดว่าอยากจะซื้อแทน

     “นี่ เออ ไม่ซื้อก็ไม่ซื้อ ดีกัน อย่าโกรธดิ” ก็ไม่ได้โกรธสักหน่อย “ดีกัน เร็ว ๆ ง้อแล้วเนี่ย” พี่เสือยกมือเท้าเอว อีกมือยื่นนิ้วก้อยมาตรงหน้าผม นี่แน่ใจนะว่าง้อกันแล้วจริง ๆ

     “ไม่ได้โกรธครับ ..แต่พี่อย่าบังคับผมเรื่องคอนแทคอีกได้ไหม ผมไม่กล้าใส่จริง ๆ ผมไม่เคยใส่”

     “มึงต้องลองบ้าง ไม่งั้นมึงก็จะไม่กล้าไปตลอด” พี่เสือว่า ข้อนี้ผมเข้าใจ แต่ถ้ามันสำคัญขนาดว่าต้องใส่จริง ๆ ถึงตอนนั้นผมก็คงมีความกล้าขึ้นมาบ้าง แต่นี่จะให้ผมใส่เวลาอยู่ห้องกับพี่เขา บอกเลยว่าผมไม่เอาด้วยแน่ ๆ ถ้าไม่อยากให้ใส่แว่นตอนอยู่ที่ห้อง ผมถอดออกก็ได้ ปกติเวลาอยู่ในห้องผมก็ไม่ได้ใส่อยู่แล้ว แค่พี่เสือไม่เห็นก็เท่านั้นเอง

     “ถ้าพี่ไม่อยากให้ผมใส่แว่น เวลาอยู่ห้องผมถอดออกก็ได้ครับ แต่ผมไม่ใส่คอนแทค จะที่ไหน หรือไปไหนผมก็ไม่ใส่” 

     “เออ ยอม ๆ อย่ามาแง้ว ๆ ใส่กูได้ไหม ..น่ารักตายล่ะ” พี่เสือหันหนีบ่นพึมพำอะไรสักอย่างที่ผมจับใจความไม่ได้ พอมองหน้าก็ทำเลิกคิ้วใส่ “มองไร อยากได้อะไรอีกไหม กูต้องเข้าไปอู่รถ ซื้ออะไรก็ซื้อไว้เลย”

     “อ่า ครับ..”
 
      ซื้ออะไรดีล่ะ..

     ก็อย่างลงที่พี่เสือว่า อุตส่าห์มาถึงห้างแล้ว ผมว่าผมไปหาซื้อขนมกับพวกนม น้ำผลไม้ตุนเอาไว้ดีกว่า จะได้ไม่ต้องเทียวซื้อจากเซเว่นอยู่

     “ผมจะไปซื้อขนม”

     “แดกเป็นเด็กเลย ตู้เย็นกูมีแต่ขนมมึง”

     ทำบ่น ไม่ดีหรือไง ตอนแรกมันมีแค่เบียร์แล้วก็เบียร์หรอก “ก็ดีกว่าไหมล่ะครับ ใครเขาเสียบตู้เย็นเอาไว้เพื่อแช่เบียร์สามสี่กระป๋องกัน เปลืองไฟ” ผมพูดพลางก้มดูขนมไปเรื่อย แต่เหมือนมันจะไม่เข้าหูพี่เสือเท่าไหร่ อยู่ ๆ ถึงได้มาคว้าหัวผมหมุนให้หันไปหาพี่เขาทั้งตัวแบบนี้

     “เมื่อกี้คือบ่นกู”

     “เปล่าครับ ..แค่พูดไปเรื่อย” คิทนะคิททท ไม่น่าไปพูดเลย ดูหน้าพี่เสือดิ ผมคิดว่าพี่เขาคงไม่ชอบให้ไปวุ่นวายเรื่องส่วนตัวแน่ ๆ

     “ผมขอโทษนะครับ”

     “เรื่อง?”

     “ที่ไปยุ่งเรื่องของพี่”

     “ไม่จำเป็น” ไม่รับคำขอโทษด้วยอะ ฮือออ

     “..ครับ”

     “กูไม่ได้ว่าอะไร จะทำหน้าหงอยเป็นหมาไปถึงไหน” เอ้า ก็ใครจะไปรู้บ่ะ …สรุปว่าไม่ได้ว่าผมใช่ไหม ก็เห็นเมื่อกี้ทำหน้าดุใส่ ผมก็นึกว่าพี่เสือไม่พอใจน่ะสิ

     “เมื่อกี้พี่ทำหน้าดุผม”

     “ใครทำ หน้ากูมันก็กวนตีนแบบนี้อยู่แล้ว” รู้ตัวด้วย..

     “ครับ”

     “..อย่างกูเนี่ยนะ จะกล้าดุมึง”

     “พี่พูดว่าอะไรนะครับ” ทำไมชอบพูดอะไรตอนผมเผลอ ไม่ทันได้ฟังอยู่เรื่อย แล้วพอถามซ้ำก็ชอบใส่อารมณ์ตลอด “ผมไม่ทันได้ฟัง ถ้าพี่พูดกับผม..”

     “กูไม่ได้พูดกับมึง”

     “อ่า..” นึกว่าคุยกับผม พี่เสือเนี่ยแปลก ๆ เนอะ ชอบคุยคนเดียวอยู่เรื่อย

     ผมเลิกสนใจคนข้าง ๆ ก้มลงหยิบขนมที่ชอบ หอบหิ้วใส่ลงในตะกร้าที่พี่เสือไปหยิบมาให้ เอื้อมมือไปคว้าไว้เพื่อที่จะถือเอง

     พรึ่บ..   

     เอ้ะ..

     พี่เสือขยับออกไปด้านซ้าย ผมเลยคว้าได้แค่ลมแทน ขยับเข้าไปใหม่อีกรอบ

     พรึ่บ

     เอ่อ.. 

     “พี่เสือครับ”

     “อะไร”

     “ตะกร้า ..ให้ผมถือ” ผมว่า มองตะกร้าในมือพี่เสือตาปริบ ไม่รู้ว่าคิดไปเองไหม แต่ทุกครั้งที่ผมจะคว้ามา พี่เสือก็ขยับหนีตลอด เหมือนไม่ตั้งใจ แต่มันก็เหมือนจะตั้งใจอะ อธิบายไม่ถูก หรือว่าพี่เขาแค่จะแกล้งให้ผมเดินตามเล่นเฉย ๆ ก็ไม่รู้ ยิ่งชอบแกล้งผมอยู่ด้วย

     “เดินเลือกไป เร็ว ๆ”

     ผมพยักหน้าลงงง ๆ สรุปคือพี่เสือไม่ยอมให้ผมถือ ไม่ใช่ว่าจะแกล้งกันสินะ

     ผมซื้อขนมมาเยอะมาก ไม่นับรวมนมกับพวกน้ำผลไม้นะ ซึ่งตอนนี้ทุก
ย่างก็อยู่ในมือพี่เสือ พี่เขาบอกว่าให้ผมถือเองแล้วมันเดินช้า ไม่ทันใจ ก็เลยแย่งเอาไปถือหมดเลย ซื้อมาเยอะจนไม่มีมือจะไปเกาะพี่เสือตอนนั่งรถ ดี่พี่เสือไม่ได้ขับเร็วเท่าตอนแรกที่ไปกินข้าวกัน

     จนมาถึงอู่รถขนาดใหญ่ที่อยู่ใจกลางเมืองหน่อย ๆ ซึ่งผมเองก็รู้จักนะ ตอนที่รถป๊าเสีย ป๊าก็เคยมาซ่อมที่นี่ 

     พี่เสือคงเอารถมาเช็กสภาพ

     “นานไหมครับพี่” ผมถาม กลัวว่าจะกลับถึงห้องดึก แล้วผมจะไม่มีเวลาทำงาน 

     “ไม่นาน ..มาดูความเรียบร้อยเฉย ๆ”

     “..ความเรียบร้อย?”

     “เห้ย พวกมึง ลูกพี่มาว่ะ!” เสียงตะโกนแทรกขัดผมที่กำลังถาม พี่เสือหันกลับไปมองด้านในอู่ ผู้ชายร่างสูงใหญ่ผิวสีเข้มท่าทางแข็งแรงก้าวเดินออกมา ในมือถืออุปกรณ์ที่ผมเดาว่ามันน่าจะเกี่ยวกับซ่อมรถเอาไว้ด้วย ใส่เพียงกล้ามกับดางเกงขายาวสีดำสนิทเท่านั้น

     “กูให้เงินพวกมึงไม่พอไปซื้อเสื้อใส่กันหรือไง” พี่เสือว่า ยกมือขึ้นตบลงไปบนหัวพี่คนที่ยืนอยู่ ท่าทางเหมือนจะหยอก แต่หน้าพี่เขาดูจริงจังแปลก ๆ “หัดใส่เสื้อให้มันดี ๆ บ้าง อย่างน้อยก็วันที่กูพา…”

     “ว่าที่เมีย..มาด้วย” พี่คนที่ถูกว่าพูดต่อ ยักคิ้วขึ้นดูกวน ๆ

     แคก ๆ ว่าที่อะไรนะ..

     ผมเงยหน้าขึ้นสบตากับพี่เสือแทบจะทันที แต่พี่เขาไม่ยอมสบตาด้วย ก็เลยคิดว่าคงแค่พูดหยอกเล่นกันเท่านั้น

     “เดี๋ยวกูโดดถีบปาก อะไหล่ที่บอกว่าจะสั่งไปถึงไหนแล้ว” เล่นแค่แป๊บเดียวพี่เสือก็เข้าโหมดจริงจัง ผมเริ่มจะจับใจความและคิดได้ว่าพี่เสือคงไม่ได้เอารถมาซ่อมแน่ ๆ ฟังจากที่พี่คนเมื่อกี้เรียกแล้ว ..อู่นี่น่าจะเป็นของพี่เขาเลยล่ะ แต่ละคนที่พึ่งมาใหม่ถึงได้ยกมือไหว้กันเป็นฝักถั่วแบบนี้

     “หวัดดีพี่ หายไปไหนมาเป็นชาติ แล้วนี่..”

     “เสือก” 

     พี่เสือคือโคตรปากไว

     ผมอ้าปากค้าง ขณะที่คนอื่น ๆ หัวเราะร่วน รวมถึงคนที่ถูกว่าด้วย

     บ้าไปแล้วแน่ ๆ โดนด่าแล้วยังหัวเราะได้อีก

     “อะไหล่สั่งมาแล้ว เดี๋ยวผมส่งรายละเอียดทุกอย่างให้ในไลน์ พี่ก็ไปอ่านเอา แล้วก็เรื่อง….” พี่เสือพยักหน้าลงขณะที่ฟังคนของตัวเองพูดเกี่ยวกับเรื่องค่าใช้จ่าย สรุปรายการนั่นนี่ให้ฟัง ซึ่งผมไม่ได้รู้เรื่องหรือเข้าใจด้วยแม้แต่น้อย อดทึ่งไม่ได้กับลุคที่ดูจริงจังของพี่เสือในเวลานี้

     “อืม ขอบคุณที่ช่วยดูให้ ช่วงนี้โปรเจคกูเยอะ คงไม่ค่อยได้เข้ามาบ่อย ๆ ฝากมึงดูด้วย”

     “ครับพี่”

     “แล้วไอ้ปราบไปไหน”

     “ซ่อมรถอยู่พี่ นู่นนนน” 

     “ไหน กูทำเอง พวกมึงไปพักไป” พี่เสือเดินตรงเข้าไปหาคนชื่อปราบ ใช้ขาเตะ ๆ ใส่คนที่มุดอยู่ใต้ท้องรถให้ออกมา “ไปพัก จะกินอะไรก็ไปกินกัน ลงบัญชีร้านไว้เลย”

     “จะดีเหรอพี่”

     “ไปไม่ไป” คำถามเดียวเท่านั้น แต่ละคนก็รีบแยกย้ายกันไปทันที เหลือแค่พี่เสือที่ถอดเอาช็อปออกฝากเอาไว้กับผม ก่อนที่จะลงมือเช็กดูรถตรงหน้าด้วยท่าทางคล่องแคล่ว ผมยืนมองอยู่ไม่ไกล แต่ก็ไม่ใกล้มากเพราะไม่อยากรบกวนพี่เขา เสี้ยวหน้าเวลาที่พี่เสือตั้งใจทำอะไรสักอย่างมันดูน่ามองจนผมเผลอจ้องไปแบบนั้น

     จ้องจนกระทั่งพี่เขาเอื้อมมือขึ้นไปดึงฝากระโปรงรถปิดดังตึง 

     หันหลังเดินกลับมาหาผม “รออีกแป๊บ เดี๋ยวพวกนั้นมาค่อยกลับ” 

     “ครับ ..พี่เสือเป็นเจ้าของที่นี่เหรอ” 

     “อืม”

     “โห เก่งจัง” จากท่าทางที่เห็นพี่เสือตอนซ่อมรถแล้ว ดูทั้งคล่องแคล่วและว่องไวด้วย พี่เสือเหมือนจะชำนาญมากจริง ๆ นะ “ตอนแรกผมนึกว่าพี่เอารถมาซ่อม”

    ที่ไหนได้ เป็นถึงเจ้าของเลย

     “พ่อสอนให้กูเช็กเครื่อง ลองซ่อมดูตั้งแต่ม ต้น มึงว่ากูควรจะเก่งไหมล่ะ” พี่เสือเลิกคิ้วขึ้นถ้อยคำของเขาไม่เหมือนว่ากำลังอวดตัว แต่มันสัมผัสได้ถึงความรู้สึกบางอย่าง ยิ่งตอนที่พี่เขาพูดไปยิ้มบาง ๆ ไป ยิ่งทำให้ผมรู้สึกได้ว่าพี่เสือนั้นให้ความสำคัญกับคนในประโยคขนาดไหน

     “พ่อพี่ท่าทางจะใจดี”

     “อือ ใจดีมาก” อีกแล้ว.. “กูอยากให้พ่อได้ลองเจอมึงดู ..เขาคงจะชอบมึง”

     “เหรอครับ ผมก็อยากเจอพ่อพี่” ผมบอกกลับไปยิ้ม ๆ จากที่ฟังพ่อพี่เสือต้องใจดีมากแน่ ๆ ผมวาดภาพผู้ชายวัยกลางคนหน้าตาคล้ายพี่เสือ แต่ดูใจดีกว่าขึ้นมาในหัวได้เลย

     “ไว้วันหลังจะพาไป”

     “พี่พูดแล้วนะ ..พี่เสือ” ผมถือวิสาสะแตะลงไปบนใบหน้าคมเข้ม ใช้นิ้วโป้งคลึงถูรอยเปื้อนคราบสีดำออกเบามือ “เปื้อนครับ พี่อยู่เฉย ๆ ผมเช็ดออกให้”

     “มือมึงนุ่มจังวะ”

     “หะ! อะไรนะครับ” พี่เสือชมว่ามือผมนุ่ม.. เหรอ

     …

     เอ่อ ทำไมรู้สึกเขินแปลก ๆ

     “มือนุ่ม” พี่เสือย้ำให้ผมใจเต้นแรงอีกรอบ ไม่ใช่แค่นั้น! ยังยกมือตัวเองขึ้นมาจับมือผมลูบเบา ๆ ทำเอาขนลุกเกียว ถอยหลังหนีห่างพร้อมกับชักมือกับมาด้วยใบหน้าที่ร้อนผ่าว ทำไมผมต้องมารู้สึกเขินกับพี่เขาด้วย พี่เสือทำอะไรกับผมเนี่ย ทำของใส่ผมหรือเปล่า

     “อะไรอะพี่ นี่ไล่พวกผมไปคือจะมายืนจับมือกับแฟนตัวเองอะนะ”

     เสียงตะโกนแหวกเข้ามาทำผมสะดุ้ง หันไปมองบรรดาคนของพี่เสือที่พึ่งกลับเข้ามา

     ดะ เดี๋ยวนะ เมื่อกี้คนที่ชื่อปราบบอกว่าผมเป็น ..เป็นแฟนพี่เสือเหรอ

     ปุ๋งง!

     ผมเหมือนมีไอร้อนพุ่งพวยออกมาเลย ฮืออ หัวใจเต้นหนักมาก เงยขึ้นไปสบตากับพี่เสือที่จ้องอยู่ตั้งแต่แรก

     อย่ามาจ้องผมนะ!

     “หน้าแดงเป็นตูดลิงแล้วมึงอะ”

    ดะ แดงขนาดนั้นเลยเหรอ 

     พี่เสือหัวเราะตอนที่ผมหันหน้าไปส่องดูในกระจก

     “..ผมแค่รู้สึกร้อนเฉยๆ” พึมพำตอบไปไม่เต็มเสียง “พี่เองก็หูแดงนะครับ”

     ก็ร้อนเหมือนกันไม่ใช่เหรอ

     “แฮ่ม ..เออ ในนี้มันร้อน”


----



    “ร้อน! ..แต่ผมรู้สึกหนาวอะพี่”

    ผมเหลือบตาไปมองพี่ปราบที่พูดขึ้น ขยิบตาล้อเลียนเมื่อเห็นว่าผมยังคงหน้าแดงไม่หยุด เห่อร้อนมาขนาดนี้ หน้าผมมันคงไม่อยู่ปกติแน่ ๆ ไหนจะหัวใจที่เต้นรัวเป็นจังหวะสามช่านี่อีก ไม่ต้องเดาอาการตัวเองผมก็พอจะรู้ว่ามันคือความเขินแน่ ๆ เขินที่ถูกคนอื่นมองว่าเป็นแฟนกัน


    ..


    กับคนแบบพี่เสือเนี่ยนะ


    พี่เขาไม่คบผมเป็นแฟนแน่ ๆ หน้าตาตั้งระดับนั้น ดูดีกว่าพี่ธันด้วยซ้ำ จะหาคนที่น่ารักกว่าผมก็หาได้ง่าย ๆ พี่เขาไม่มาสนใจผมหรอก นี่ถ้าผมไม่ใช่น้องพี่คิง พี่เสือก็คงไม่มาวุ่นวายเลยแน่ ๆ


    “หนาวเพราะตีนกูกำลังจะลอยไปหาพวกมึงไง ไปทำงาน!” ผมสะดุ้ง พี่เสือส่งเสียงไล่คนของตัวเองเสียงดัง หูสองข้างยังคงแดงแข่งกับหน้าผมไม่หยุด ใจนึงก็คิดนะว่าพี่เสือเขินผมหรือว่าโกรธที่ถูกบอกว่าเป็นแฟนกับผม ซึ่งข้อหลังดูเป็นไปได้มากที่สุดเลย ก็พอผมเงยมองก็ถูกถลึงตาดุ ๆ ใส่มา ทำหน้าเหมือนไม่พอใจอะไรอยู่ และดูจะไม่พอใจมาก ๆ ด้วย


    “โห่ ไล่น้องนุ่งอะ”


    “จะเอาเงินไหม”


    “ไปแล้วค้าบบบบ …ไปแล้ว” พี่ปราบหันมาขยิบตาส่งให้ผมอีกรอบ แล้ววิ่งหายเข้าไปด้านใน


    ไม่นะ อย่าทิ้งผมไว้กับพี่เสือแบบนี้สิ


    ความเงียบทำให้ผมได้ยินเสียงหัวใจตัวเองชัดขึ้น มันรู้ว่าไอ้ที่เต้นแรงขนาดนี้เพราะว่ากลัวพี่เสือหรือเปล่า กลัวจะถูกดุอีก ผมไม่ชอบเวลาพี่เสือดุเสียงดังใส่ มันทำให้ใจหวิวแปลก ๆ


    “..พี่ครับ” ผมเรียกพี่เสือ


    “อะไร”


    “ผมรู้ว่าพี่ไม่ชอบที่ถูกมองว่าเป็นแฟนกับผม ..แต่อย่าดุผมเหมือนที่ดุพวกพี่ปราบได้ไหม”


    “..ผมกลัว”


    ..


    พูดไปทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็ไม่กล้ามองหน้าพี่เขาเลยด้วยซ้ำ ก้มจนจะงอตัวตัวลงไปกับพื้น เตรียมจะยกมือปิดหู คิดว่าคงต้องโดนพี่เสือโวยวายใส่อีกแน่ ประมาณว่าไม่น่ารักแล้วยังจะมาอ้อนอีก ต้องพูดแบบนี้แน่ๆ ขอยกมือปิดหูไว้ก่อนแล้วกันครับ


    “..กลับได้แล้ว อยากกลับห้องไม่ใช่หรือไง”


    เอ๊ะ..


    ไม่โดนดุ


    น้ำเสียงที่พี่เสือพูดกับผมเมื่อกี้ก็ไม่ได้กระโชกโฮกฮาก หรือเสียงดังอย่างที่คิด ผมหลับตาแน่นตอนที่พี่เสือยื่นมือเข้ามา นึกว่าจะถูกพี่เขาแกล้งอะไรอีก แต่ก็ต้องสะดดุ้งเมื่อความอุ่นของฝ่ามือโอบล้อมมาบนข้อมือผม ก่อนที่พี่เสือจะออกแรงดึงเบา ๆ


    “เอาออก กูก็ไม่ได้ดุสักหน่อย”


    นี่ไง ดุแล้ว..


    “คิท” พี่เสือเรียกชื่อผมซ้ำ


ผมถึงได้ลืมตาขึ้น ค่อย ๆ ปล่อยให้พี่เขาดึงมือออกทั้งสองข้าง ปากบอกว่ากลัวเขาดุ แต่พอเขาพูดดีด้วย ผมก็ดันเขินทำอะไรไม่ถูก หันหน้าหนีออกไปทางอื่นลนลานไปหมด ไม่รู้จะพูดอะไรเลย


    “พี่เสือกลับไปพูดแบบเดิมเถอะครับ ผมเขิน ผมไม่ชิน”


    “เอ้า มึงจะเอายังไง ไหนพูด เดี๋ยวกูตบทิ่มเลย” ได้ตามสั่งจริง ๆ พี่เสือขมวดคิ้วตีหน้ายักษ์ใส่ผมที่ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ก็คนมันไม่ชินอะ ตอนแรกก็ว่าอยากให้พูดเพราะด้วย แต่พอพี่เสือพูดจริง ๆ แล้วมันรู้สึกจั๊กจี้แปลก ๆ


    “ก็ผมเขิน”


    “กูก็เขิน!”


    “ฮิ้ววววว” พร้อมเพรียงกันเชียว คนของพี่เสือไปยืนรวมกันเป็นกระจุกอยู่อีกมุมนึงของอู่ ขณะที่พี่เสือแยกเขี้ยวขู่อยู่ข้างผม


    เอ๊ะ แยกเขี้ยวนี่มันคล้ายสุนัข..


    ผมเปล่าว่านะครับพี่เสือ.. ความคิดมันไปเอง


    “ฮิ้วพ่อง งานเสร็จแล้วเหรอ จะเอาไหมเงินเดือนอะ!”


    “โห่ ไรวะลูกพี่ ดูดิเสียงดังแล้วน้องเขากลัว” พี่ปราบโบ้ยผมเฉยเลย


    พี่เสือหันขวับมา


    ผมยกมือสองข้างขึ้น ส่ายหัวตอบ “ผมเปล่านะครับ”


    “มันเปล่า พวกมึงอะ เดี๋ยวจะเจอตีนกู ไปทำง๊าน”


    “ดุกลบเกลื่อตลอด” มีเสียงบ่น


    “แฟนมาแล้วทำเข้ม ตอนเด็ก ๆ ยังนั่งดีดหนังยางวงด้วยกันอยู่เลย” เอ่อ นี่คือคำตัดพ้อพี่เสือเหรอ


    ผมกลั้นขำกับสิ่งที่ได้ยิน คนของพี่เสือบ่นกันเสียงดัง ..ก็อยู่กันคนละมุมแต่ผมยังได้ยินเสียงบ่นอะ คิดดูเถอะว่าดังแค่ไหน


    “มึงขำอะไรหะ”


    อุ้ย.. ทำไมมาโดนผมอีกแล้วล่ะ


    “ผมเปล่าขำ”


    “เออ แล้วไป อย่าให้รู้ว่าขำ ..ไป กลับห้อง”


    

    

    ส่งผมที่หอแล้วพี่เสือก็แยกไปอีกรอบ พี่เขาบอกว่าอาจจะกลับดึกเพราะไปหาเพื่อน บอกให้ผมล็อกห้อง ห้ามเปิดประตูให้คนแปลกหน้า กำชับแล้วกำชับอีกอย่งกับว่าผมเป็นเด็กตัวน้อย ๆ อย่างนั้นแหละ มีบอกอีกว่าจะซื้อขนมมาฝาก ทำตัวดี ๆ นะ


    พี่เสือเห็นผมเป็นเด็กจริง ๆ ใช่ไหมเนี่ย


    ผมกลับขึ้นห้องมาก็ล็อกห้องตามที่พี่เสือบอก อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะเร่งทำงานที่ค้างอยู่จนเสร็จ ออกมาหยิบขนมนั่งดูหนังอยู่ด้านนอก


    จบไปเรื่องนึงพี่เสือก็กลับมา มีกลิ่นเหล้านิดหน่อย แต่ที่ทำผมอึ้งคือ... พี่เสือซื้อขนมมาจริง ๆ ยิ้มหวานใส่ผมขณะที่เอื้อมมือมาขยี้ลงบนหัวเบา ๆ


    “เด็กดีต้องได้รางวัล” เสียงละมุนระดับสิบ


    ขาผมแข็งค้างอยู่กับที่ เหมือนพี่เสือไม่ใช่พี่เสือ


    พี่เขาเมาหรือเปล่านะ


    “พี่เสือ”


    “ครับ”


    พี่เสือเมาแน่ ๆ เลยครับ เชื่อผม ผมคอนเฟิร์ม ยืนยันได้จากคำว่าครับและตาแดงฉ่ำนี่


    “เด็กดี อยากได้อะไรนอกจากขนมไหม”


     เอ่อ.. ผมควรจะทำยังไงกับเสือเวอร์ชันนี้ดีครับ T^T


    “เอาเป็นพี่เสือดีไหม”


    “มะ ไม่เอาครับ” ผมตอบ ทำอะไรไม่ถูกเลย พี่เสือก็เอาแต่ยืนยิ้มหวาน ท่าทางเหมือนไม่เมาเท่าไหร่ แต่พอพี่เขาขยับเดินเข้ามาก็เซวูบไปยืนสิงกำแพงทันที ยกมือคลำ ๆ พร้อมพูดงึมงำ “ทำไมตัวเด็กดีไม่นุ่มเลย”


    นั่น...กำแพงครับ ไม่ใช่ผม


    “พี่เสือ”


    เจ้าของชื่อหันมามองผม สลับกับหันไปจ้องกำแพง


    “กำแพง… พี่ก็ว่า เด็กดีคงไม่ตัวแข็งแบบนี้”


    ครับ…


    ฮืออ รับมือไม่ถูก พี่คิงช่วยผมด้วย!


    “พี่เมาแล้วนะครับ ไปอาบน้ำไหม” ผมว่า เดินตรงเข้าไปหาพี่เสือที่ยังคงทำตาเยิ้มหวานใส่กำแพงห้องไม่หยุด “เดี๋ยวผมพาไป กุญแจห้องอยู่ไหนครับ”


    “ตรงนี้ หยิบเบา ๆ นะครับ เดี๋ยวเจ็บ”


    ผมขนลุกซู่เมื่อได้ยินเสียงกระซิบของพี่เสือ กลั้นใจล้วงมือเข้าไปหยิบลูกกุญแจที่นอนสงบอยู่นกระเป๋ากางเกงพี่เขา


    ทะ ทำไมมันลึก


    ฮื้ออ พี่เสืออย่ามาพ่นลมหายใจใส่คอได้ไหม


    “อืมม อีกนิดนะเด็กดี”


    “อะไรครับ ..พี่ยืนนิ่ง ๆ ผมจะหยิบได้แล้ว”


    หมับ!


    “อ่า นั่นกุญแจพี่แล้วครับ ไม่ใช่กุญแจห้อง”


    ชะ เชี่ย!


    ผมดึงมือออกมาทันที เด้งตัวหนีพี่เสือที่ล้มพับลงไปบนพื้น หูสองข้างคืออื้ออึงกลบไปด้วยเสียงหัวใจที่เต้นรัว เมื่อกี้ผมจับ ..จับไอ้นั่นพี่เสือ ฮือออ พี่คิงช่วยคิทด้วย พี่เสือคำรามใส่คิท แถมยังงับที่คออีก ผมปล่อยให้พี่เขานอนตรงนี้ไปยันเช้าเลยได้ไหม


    T^T


    “เด็กดี ที่นอนมันไม่นุ่มเลย มาเป็นเบาะรองให้พี่นอนหน่อยสิ”


    ผมทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้


    แข็งใจเดินเข้าไปหาพี่เสืออีกรอบ ประคองพี่เขาขึ้นไปนอนดี ๆ บนโซฟา คือจะให้ล้วงหากุญแจอีกครั้งผมคงทำใจไม่ได้


    นอนตรงนี้ไปแล้วก่อนนะครับพี่เสือ


    “เด็กดี ..รู้ไหมว่าพี่เจอไอ้ธันด้วย”


    …


    ผมหยุดมือที่กำลังดึงผ้าห่มขึ้นคลุมพี่เสือหลังจากเข้าไปหยิบมาจากในห้องตัวเอง มองสบกับดวงตาหยาดเยิ้มของคนเมา


    “ครับ”


    พี่ธัน.. ชื่อนี้ยังคงทำให้หัวใจผมกระตุกได้ตลอดเลยสินะ


    “ไอ้ธันมันเหี้ย เด็กดีห้ามคบกับมันนะ วันนี้มันไปคั่วเด็กหมอด้วย น่ารักมาก น่ารักกว่าเด็กดีอีก”


    เห้อ รู้แล้วครับว่าผมมันไม่น่ารัก รู้แล้วว่าพี่ธันไม่ได้ชอบผม รวมถึงพี่เองด้วย ผมมันไม่เคยน่ารักในสายตาใครหรอก


    “รู้แล้วใช่ไหม ..เด็กดีน่ะ ไม่น่ารัก”


    …


    “ไม่น่ารักเลยสักนิด เป็นคนไม่น่ารักของพี่เสือคนเดียวก็พอแล้ว”


    หมับ!


    เอ๊ะ ..เห้ย “พี่เสือครับ! ปล่อย อื้อ ปล่อยผม” มัวแต่อึ้งกับสิ่งที่ได้ยิน เลยไม่ทันตั้งตัวตอนที่พี่เสือยกมือมาหาผมแล้วดึงลงไปนอนกอดไว้ สองข้างของพี่เขายกเกี่ยวรอบตัวผม กอดเหมือนผมเป็นหมอนข้าง เอาผ้าห่มที่ผมห่มให้พัน ๆ มาเหมือนจะไม่ให้หนี


    “เด็กดีเหมือนหนอนน้อยเลย”


    “พี่ครับ ปล่อยผมเถอะ..มันอึดอัด”


    “ไม่ปล่อยครับ หอมแก้มพี่เสือก่อน”


    โอ้ยย ทำไมเมาแล้วเรื้อนแบบครับ! มายื่นแก้มให้หอมอีก นี่ถ้าผมตบไป พรุ่งนี้ตื่นมาจะกินหัวผมไหมเนี่ย


หอมก่อนเร้วว เดี๋ยวพี่เสือปล่อย


    เพียะ!


    …


    ฮื่ออ ผมตบพี่เขาจริง ๆ อะ


    “เด็กดีชอบความรุนแรงก็ไม่บอก”


    “พะ พี่ครับ! โอ้ย!” ไอ้พี่เสืออ! งื้ออ เจ็บ พี่มันกัดหูผม กัดผม! กัดแล้วยังเคี้ยวอีก “พี่เสือ ผมจั๊กจี้ อ๊ะ ไม่เอาแล้ว เจ็บบ ปล่อยผม ปล่อยยยยย” เริ่มออกแรงดิ้นจนสุดท้ายก็หลุดออกมา พี่เสือปรือตามองผมนิดหน่อยก่อนจะปิดตาลง

    สัมผัสบนใบหูยังไม่จางไป


    ความร้อนเคลื่อนวนอยู่บนใบหน้า เขินจนขาไม่ขยับ ได้แต่ยกมือแตะบนหูตัวเองที่ถูกพี่เสือกัดไปเมื่อกี้


    “ไอ้พี่เสือแม่ง.. นิสัยไม่ดี”


---


เสียงโครมครามจากด้านนอกปลุกผมให้ตื่นขึ้น     


ขยับตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนุ่มด้วยความงัวเงีย ไม่รู้ว่าเสียงอะไร แต่ผมยังลืมตาไม่ขึ้นเลยตอนนี้ ได้แต่นั่งงง ๆ สัปหงกอยู่ หวนนึกไปถึงเหตุการณ์เมื่อคืนหลังจากที่พี่เสือกลับมา ..อ่า เสียงพี่เสือแน่ ๆ เมื่อคืนผมปล่อยทิ้งให้พี่เขานอนอยู่ข้างนอกตรงโซฟาหน้าทีวีนี่นา ไม่ใช่ว่าตื่นแล้วเหรอ


    หรือกลิ้งตกโซฟาไปแล้ว


    ผมคว้าแว่นที่ตั้งอยู่บนหัวนอนมาใส่ลวก ๆ บิดขี้เกียจเล็กน้อยแล้วเดินตรงไปที่ประตูห้อง เปิดออกแง้มมองดูว่าคนข้างนอกยังอยู่ดีหรือเปล่า


    พี่เสือตื่นแล้ว..


    กำลังยืนค้นหาอะไรสักอย่างในตู้เย็น ก่อนจะหยิบเอาช็อกโกแลตออกมาหนึ่งแท่ง หันกลับมาในจังหวะที่ผมกำลังมองอยู่พอดีเลย พี่เสือชะงักไปนิดหน่อย ทำหน้ามึน ๆ ใส่พลางเดินไปนั่งลงบนโซฟา ไม่ได้พูดหรือเอ่ยอะไรออกมา จะว่ายังไงดีล่ะ ..หูพี่เสือสองข้างตอนนี้มัน


    แดงแปร้ดเลย


มองไร


    “หูพี่แดงน่ะครับ”


    “กู..เมาค้างน่ะ”


    มันมีอาการเมาค้างแล้วหูแดงด้วยเหรอ ..นี่ผมพึ่งเคยรู้


    “มีด้วยเหรอครับ เห็นเวลาพี่คิงเมาค้าง พี่คิงชอบหงุดหงิด” ผมว่า นั่งลงข้าง ๆ พี่เสือที่กำลังกัดช็อกโแลตกินทีละคำ แปลก ๆ วันนี้พี่เขาไม่เห็นจะหาเรื่องกวนอะไรผมเลย ขยับเข้าไปใกล้ก็ขยับออกห่าง เหลือบตามามองผมพลางกระแอมออกมา


    “กูเมาค้างแล้วหูจะแดง ..มึงนั่งเฉย ๆ ดิวะ จะขยับมาทำไม”


    “จะวัดไข้ครับ พี่เสือ ..ตอนนี้พี่แดงทั้งหน้าเลยนะ ผมว่าบางทีพี่อาจจะไม่สบาย” จากตอนแรกแดงแค่หู ตอนนี้กลายเป็นแดงลามไปทั้งหน้าเลย ลงไปถึงคอด้วย พอผมขยับหาพี่เสือก็ขยับหนี ไม่รู้ว่าจะหนีทำไม ไม่ชอบผมขนาดนั้นเลยเหรอ


    ก็เป็นไปได้..


    “..ผมไม่จับแล้วครับ ผมลืมไปว่าพี่ไม่ชอบผม”


    “ใครบอกมึง!”


    ..


    ตกใจหมด พี่เสือเสียงดังมาก เล่นเอาผมหันรอบห้องเลย กลัวห้องอื่นจะได้ยินแล้วมาเคาะประตูด่าเอา นี่มันยังพึ่งเช้า ๆ เองด้วย


    “พี่อย่าเสียงดังสิครับ ..ไม่มีใครบอก ก็พี่ไม่ชอบผม พี่ชอบบอกว่าผมน่าเกลียด” ขนาดตอนเมาก็ยังบอก แล้วจะไม่ให้ผมรู้ได้ไงว่าพี่เขาน่ะไม่ชอบผม ..ถึงจะติดใจกับประโยคที่พี่เสือพูดตอนเมาก็เถอะ ..แต่คงเพราะพี่เขาเมาเลยพูดออกมาแบบไม่คิดก็ได้


    “แค่จับใช่ไหม” พี่เสือถาม ผมยังไม่ทันได้ตอบอะไรก็ถูกรั้งเข้าไปใกล้จนชิด พี่เสือจับเอามือผมวางแนบลงไปบนหน้าผากตัวเอง จับจ้องสบตากับผมที่หัวใจกำลังเร่งจังหวะขึ้น ลมหายใจเริ่มสะดุดเมื่อพี่เสือลากมือผมแตะไปทั่วใบหน้าตัวเอง ลงมาถึงต้นคอ “พอใจหรือยัง ..กูสบายดี แค่มึน ๆ”


    “ครับ..”


    ฮื่ออ หัวใจเต้นแรงเกินไปไหม


    แค่พี่เขาแค่จับมือเองนะ..


    “…ทีนี้ก็เลิกคิดไปเองได้แล้วนะ”


    ..


    “กูไม่ได้ไม่ชอบมึง”

     

    



    วันหยุดทั้งวันผมกับพี่เสือแทบไม่ได้พูดคุยอะไรกันอีกเพราะพี่เขาขอแยกกลับไปนอนต่อในห้อง ขณะที่ผมก็นั่งทำงานอยู่ในห้องตัวเองเงียบ ๆ พี่เขาบอกว่าตอนบ่ายจะออกไปอู่ให้ผมไปปลุกด้วย นี่ก็เที่ยงห้าสิบกว่าแล้ว ผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ออกจากห้องไปห้องพี่เสือทันที


    เคาะประตูเบา ๆ ก่อนจะเปิดเข้าไปเมื่อไม่มีเสียงตอบรับ


    แอร์ในห้องเย็นมาก พี่เสือนอนหลับอยู่บนเตียง ห่มผ้าคลุมมิดไปถึงคอ โผล่มาแค่กลุ่มผมสีดำให้เห็น


    ผมไม่ได้สำรวจอะไร เดินตรงเข้าไปที่พี่เสือเลย ดึงผ้าห่มเลื่อนลงนิดหน่อย จับไหล่พี่เขาเขย่าเบา ๆ “พี่เสือครับ ตื่นได้แล้วนะครับ จะบ่ายโมงแล้ว”


   ผมปลุก ..พี่เสือปรือตาขึ้นมอง “บ่ายโมงแล้วเหรอ”


    “ครับ บ่ายโมงแล้ว”


    “อ่า อืม ๆ ลุกแล้ว” ครางรับเสร็จก็พลิกตัวหนีไปอีกฝั่ง ..แล้วก็หลับต่อ


    ไหนบอกลุกแล้วไง..


    “พี่เสือครับ ลุกได้แล้วครับ”


   “รู้แล้ว ๆ ปลุกดีกว่านาฬิกาปลุกอีก” พี่เสือว่า ขยับลุกขึ้นมานั่งทำหน้าง่วง ๆ บนเตียง สภาพเหมือนพี่เขาไม่ไหวแล้วอะ ท่าทางง่วงระดับสิบ หาววอด ๆ บิดตัวไปมา ก่อนจะลุกออกจากเตียงไปหยิบเอาผ้าเช็ดตัวที่แขวนอยู่แล้วหันกลับมาหาผมอีกรอบ “รอแป๊บ นั่งรอเฉย ๆ ห้ามค้นห้องกูนะ”


   “เดี๋ยวผมมออกไปรอข้างนอกครับ” ถึงไม่บอกผมก็ไม่คิดจะค้นห้องพี่เขาอยู่แล้ว “พี่หิวไหมครับ ผมจะอุ่นของกินให้ ของเมื่อวานที่ไปกินมันยังเหลืออยู่”


   “ถ้ามึงทำให้..ก็กิน”


    “งั้นผมอุ่นให้นะครับ” ผมว่า ยิ้มน้อย ๆ เมื่อพี่เสือพยักหน้าตอบ “พี่อยากดื่มอะไรไหม ผมจะชงให้” กระติกน้ำร้อนมี กาแฟแบบซอง โอวัลตินมีหมด บอกแล้วว่าผมน่ะตุนของไว้เยอะ


    “อยากกินคิทแคท..”


    “ครับ?..”


    “ขนมน่ะ”


    ผมซื้อมาหรือเปล่านะ จำได้ว่าซื้อมาอยู่ “พี่ลองไปดูในตู้ ผมว่าเมื่อวานผมซื้อมา”


    “อือ ให้กินเหรอ”


    “ให้ครับ ผมไม่ได้หวงของกินสักหน่อย” แค่ขนมเอง พี่เขาอยากกินก็กินเลยดิ จะมาขอผมทำไม ผมซื้อมาใส่เอาไว้ก็ตั้งใจจะให้พี่เขากินด้วยอยู่แล้ว “ที่ผมซื้อมาพี่อยากกินอะไรก็กินได้เลยครับ ผมไม่ว่า ยังไงผมกินคนเดียวกว่าจะหมดก็คงอีกนานเลย”


   “ไว้วันหลังจะกิน มึงอนุญาตแล้วนะ”


   ..อ่า “ครับ งั้นผมออกไปก่อนนะ”


   “เออ ๆ ไปไหนก็ไป”


    ใช้กันเสร็จก็โบกมือไล่ คนอะไรก็ไม่รู้ นี่ถ้าไม่กลัวจพะโดนฟาดกลับมานะผมจะกระโดงับหูพี่เขาให้รู้แล้วรู้รอดไป เอาคืนที่เคี้ยวหูผมเมื่อคืน


    “หน้ามึงเหมือนคนวางแผนจะฆาตรกรรมกู”


    อุ้ย.. ลืมไปว่ายังอยู่ในห้องพี่เสือ


    คราวนี้ออกจริง ๆ แล้ว ผมมาแกะพวกอาหารในถุงใส่ลงจาน รวมถึงข้าวที่ซื้อมาจากเซเว่นด้วย อุ่นทุกอย่างเสร็จก็ชงโอวัลตินให้กับพี่เสือที่ออกมาพอดี นั่งลงกินข้าวเงียบ ๆ อยู่ตรงโซฟาหน้าทีวีหลังจากที่ผมบอกไปว่าผมกินไปก่อนหน้าพี่เขาแล้ว กินตั้งแต่ตอนที่พี่เสือหลับอยู่


    พอกินเสร็จพี่เสือก็ลากผมไปอู่ด้วย พี่เสือเข้ามาทำงาน ..แบบซ่อมรถเอง ทำเองเลยอะ ไล่ผมให้ไปนั่งเล่นอยู่กับพวกปราบแทน


    พึ่งรู้น่ะว่าอายุเท่ากัน ตอนแรกนึกว่าจะมากกว่าผมกันเสียอีก


    มีบางคนที่อายุเท่าพี่เสือ แต่ก็ติดเรียกว่าลูกพี่อยู่ดี เห็นว่าเรียกกันมาตั้งแต่ช่วงอู่เปิดใหม่ ๆ ตอนนี้มันก็เลยชินกันไปแล้วให้เรียกอย่างอื่นก็คงไม่ถนัด พวกผมนั่งคุยกันอีกหลายเรื่องเลย เรื่องตอนเด็ก ๆ ก็มี ปราบบอกว่าพี่เสือชอบปกป้องคนอื่นมาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว ผมก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่ ในเมื่อทุกวันนี้พี่เขาก็ทำให้เห็นอยู่ ทั้งคอยช่วยคอยปกป้องผมจากพี่ธันขนาดนั้น


    “คิทสนใจอยากทำงานที่นี่ไหมอะ”


    “เราทำได้เหรอ!” นี่พูดจริงปะ


     ผมเองก็อยากลองทำบ้างนะ


     “ได้สิ ..แป๊บ พี่เสือ! คิทอยากทำงานที่นี่อะ มีตำแหน่งไหนว่างไหมพี่” ตะโกนไปถามคนที่แทบจะมุดลงไปกับเครื่องรถ พี่เสือเงยขึ้นมามองผม ยกแขนขึ้นเช็ดเหงื่อออกจากใบหน้าตัวเองเชื่องช้า


    “มีตำแหน่งนึง”


    “อะไรวะพี่!”


    “แฟนเจ้าของอู่ ..ตำแหน่งนี้ว่าง สมัครวันนี้แถมฟรีรถหนึ่งคัน


     “ฮิ้วววว”

“อันนี้ผ่านว่ะพี่ ได้ ๆ


“ไอ้นี่มันร้ายยยย

            




---100%---


#รูมเมทหอนอก

พี่เสือออออออออ 55555555


อ่านแล้วอย่าลืมคอมเม้น
ร้ากก
THANK.
    

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8.231K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,802 ความคิดเห็น

  1. #6797 hoshy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 21:27
    กริ้วววววววว
    #6,797
    0
  2. #6794 นุ่มนิ่มเป็นสาววายฮะ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 10:04
    เขินไป หัวเราะไปสิเรา5555565
    #6,794
    0
  3. #6787 Nokcuntong (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 11:32
    เขิลแรงงงงงง
    #6,787
    0
  4. #6785 rakter1802 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 03:26
    อย่างเขินนนน
    #6,785
    0
  5. #6776 งพสสสส (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 11:00

    แแงงงงง เขินนนนน


    #6,776
    0
  6. #6774 mblue2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 15:31

    อุ้ยยยยยย
    #6,774
    0
  7. #6766 Shoulers (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 07:11

    ดำเนินเรื่องแบบกำลังดี แจ๋มโคตร ดีต่อใจ

    #6,766
    0
  8. #6693 butterr. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 13:19
    ะขินแล้วนะ ฮื่ออ
    #6,693
    0
  9. #6688 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 18:19
    ลูกพี่ๆๆๆ
    #6,688
    0
  10. #6649 UnlunLun (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 22:50
    ฮิ้ววววววว พี่เสือมันร้ายยยย
    #6,649
    0
  11. #6566 J-preem (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 20:16
    ฮิ้ววววววววันนี้อิพี่มาหว่ะสุดยอดดดดเขิลโว้ยยย
    #6,566
    0
  12. #6548 Plaipypp101 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 11:57
    ฮิ้วววๆ
    #6,548
    0
  13. #6538 jaisai09 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 08:49
    วู้ๆๆๆๆๆๆๆ ตำแหน่งนี้vipสุดๆ
    #6,538
    0
  14. #6517 K.white wine (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 15:42
    ฮิ้วววววววววววว
    มาว่ะๆ
    #6,517
    0
  15. #6502 SuNny_ms (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 22:32
    คิทต้องรีบสมัครนะมีโปรโมชั่นแถมฟรีรถ1คัน55555555
    #6,502
    0
  16. #6493 poh0883258248 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 12:40
    ตำแหน่งนี้สมัครได้ทุกคนป้ะจ้าหรือแค่นุ้งคิท
    #6,493
    0
  17. #6481 WeixinYB (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 03:40

    เขิลลลล
    #6,481
    0
  18. #6461 071727 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 05:29

    ร้านอยู่แถวไหนจะไปสมัครด่วน555555

    #6,461
    0
  19. #6438 dunnoxxxx (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 20:23
    สมัครสิคะรออะไร๊
    #6,438
    0
  20. #6418 narayapaul (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 15:02
    ฮือออ เขิลอีพี่!!!!
    #6,418
    0
  21. #6387 ploy-phetlada (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 20:39
    ฮือฮือ

    เขินโว้ยยยยยยย
    #6,387
    0
  22. #6374 Nong'Aing Eiei (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 09:35
    me : ยื่นใบสมัคร5555
    #6,374
    0
  23. #6370 GREEM22120 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 18:18
    ชิงสมัครแป๊บ 5555
    #6,370
    0
  24. #6350 Modza_KS (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 18:53
    ขอใบสมัครแฟนพี่เสือด้วยค่ะ
    #6,350
    0
  25. #6342 chorthipjoy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 16:25
    รีบสมัครเลยค่ะ
    #6,342
    0