เสือ #เสือจะกินคิทแคท (ปิดตอนเที่ยงคืน)

ตอนที่ 2 : พี่เขาชวนผมไปกินข้าว (150%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 91,365
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9,384 ครั้ง
    5 มี.ค. 62






พี่เขาชวนผมไปกินข้าว




     พี่ธันโทรหาผมเกือบจะยี่สิบสาย ทั้งคอลไลน์ ส่งข้อความจนผมปิดเครื่องหนี คือผมยังไม่พร้อมจะคุยกับพี่เขาตอนนี้ แค่เห็นชื่อก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรแล้ว อีกอย่างคือผมไม่อยากรบกวนพี่เสือด้วย แค่เสียงเรียกสายเข้านี่พี่เขาก็ตื่นมาเขม่นใส่ผมหลายรอบแล้วนะ

     ส่วนไอ้มาร์ชน่ะผมบอกมันไปตั้งแต่ก่อนจะปิดเครื่องแล้วว่าเลิกกับพี่ธัน แต่ยังไม่ได้บอกเลิกแบบต่อหน้า มันก็บ่นอะไรใส่ผมเต็มไปหมด แล้วก็วางไป พอมาร์ชวางพี่คิงก็โทรเข้ามาทันที บอกว่าวันนี้ให้ผมเข้าไปที่หอของเพื่อนพี่คิงเลย เดี๋ยวเอากระเป๋ามาส่งให้ตอนเย็น 

     รีบไปไหนก็ไม่รู้ ผมยังไม่พร้อมจะไปอยู่เลย

     ก็ไม่รู้ว่ารูมเมทหรือเพื่อนพี่คิงจะนิสัยยังไง ถ้าเป็นรูมเมทดีๆมันก็ดีแหละ แต่ถ้าไม่ดีขึ้นมา ...ผมไมต้องทนอยู่ไปจนกว่าบ้านจะปรับปรุงเสร็จเลยเหรอ 

     ฟึบ!

     เห้ย!! โอ้ย แม่งงง พี่เสือทำผมตกใจอีกแล้ว

     คิดจะลุกก็ลุกพรวดขึ้นมา แล้วยังหันมาจ้องหน้าผมนิ่งๆอีก

     “หน้าผม ..ทำไมครับ” จ้องจนคิดว่ามีอะไรติดแล้วนะเนี่ย ผมก็ว่าเช็ดหน้าตาสะอาดแล้วนะ หรือว่ามีขี้ตาติดอยู่

     พี่เสือไหวไหล่ “ไม่ทำไม ก็น่าเกลียด ตาก็โต แก้มก็เยอะ มึงมีดีอะไรบ้างเนี่ย”

    ผมเคยไปทำอะไรไม่ดีใส่พี่เขาหรือเปล่า ทำไมดูเจ้าคิดเจ้าแค้น เหมือนเราไม่ถูกกันมาตั้งแต่ชาติก่อน คือเหมือนพี่เขาจ้องจะหาเรื่องว่าผมตลอดเวลา ที่แน่ๆปากพี่เขาเนี่ยคือเปิดฟาร์มหมา น่าจะเลี้ยงไว้เป็นคอกๆเลยอะ พูดมาแต่ละที ผมนี่อยากจะพาไปผ่าเอาหมาออกจากปาก

     “จ้องไม รู้ว่าหล่อ มองบ่อยๆเดี๋ยวก็ชิน”

     นอกจากปากหมาแล้ว ผมคิดว่าน่าจะหลงตัวเองด้วยอีกอย่างนึง คือพึ่งรู้จักนะ แต่พี่เสือทำเหมือนว่าเราสนิทกันมาก

     “หิวว่ะ” พี่เสือว่า หันมาหาผมที่นั่งไร้บทพูด “ไปกินข้าวเป็นเพื่อนหน่อย”

     สนิทขนาดว่าชวนไปกินข้าวด้วย แต่ขืนผมไปกับพี่เขา แล้วพี่ธันรู้… เอ๊ะ แล้วผมจะกลัวพี่ธันรู้ทำไม ก็เลิกแล้วนี่หว่า ถึงจะไม่ได้บอกแบบทางการ แต่ยังก็คงเลิกกันอยู่ดี เพราะงั้นผมก็ไปกินได้ดิ ไม่เห็นต้องกลัว อีกอย่างแค่ไปกินข้าวกับรุ่นพี่ที่รู้จักเอง ผมก็บริสุทธิ์ใจด้วย

     “โรงอาหารไหนครับ” ผมถาม

     พี่เสือหันมาทำหน้าเบื่อๆ “ไปกินนอกมหา’ลัยดิ กูอยากกินพิซซ่า ไปเป็นเพื่อนหน่อย”

     เอายังไงดี

     ผมนัดไอ้มาร์ชไว้ที่โรงอาหารหลังเลิกวิชานี้อะดิ

     “ผมนัดเพื่อนไว้แล้ว”

     “กูให้ผ้าเช็ดหน้ามึงนะ มึงจะเทคนให้ผ้าเช็ดหน้ามึงแบบนี้ไม่ได้ มึงเห็นใจผ้าเช็ดหน้ากูดิ อุตส่าห์เอาตัวไปเช็ดน้ำตาเช็ดน้ำมูกให้มึงอะ” พี่เสือว่าเสียงนิ่ง ทำหน้านิ่งๆมึนๆใส่ผมด้วย พร้อมกับชี้มาที่ผ้าเช็ดหน้าในมือผม ทำเอาผมอ้าปากค้าง พูดซะผมรู้สึกผิดกับผ้าเช็ดหน้าเลย

     จะคืนก็ไม่ได้เพราะใช้ไปแล้ว จะปฏิเสธก็ไม่ได้อีก 

      ดูหน้าพี่เสือดิ พร้อมบวกกับผมมาก

      อะไรคือการบังคับให้ไปกินข้าวด้วยเพราะให้ผ้าเช็ดหน้ามาผืนนึงล่ะ

      “ไปก็ไปครับ ผมขอบอกเพื่อนก่อน” ผมบอกพี่เสือไป ยกโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเครื่อง 

     กดส่งข้อความไปหาไอ้มาร์ช

     KitKat : มาร์ช เลิกแล้วพวกมึงไปกินข้าวกันเลยนะ กูไม่ได้ไปแล้ว

      ตึ๋ง!

      ไม่ถึงวิมาร์ชมันก็ตอบ 

      มาร์ชเมลโล่ : เอ้า ไมอะ มึงไปไหน ไอ้คิททท จะคิดสั้นใช่ไหมม

      ดูความคิดมัน.. ผมดูเป็นคนไม่รักตัวเองหรือไง

      KitKat : คิดสั้นก็บ้าแล้ว กูจะไปกินข้าวนอกม.กับพี่เสือ จบน

      พิมพ์ตอบไปเสร็จ ผมก็เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า เงยหน้าขึ้นมาอีกทีก็สะดุ้งเฮือก คือพี่เสืออยู่ใกล้มาก อีกนิดเดียวพี่มันจะสิงผมอยู่แล้ว พอถูกผมมองก็กระแอมเบาๆ อมยิ้มอะไรคนเดียวแล้วก็หันหลังเดินออกไป

     พี่เสือเขาเมาอากาศหรือเปล่า หรือว่าโดนยุงกัด เลยเป็นบ้าไปแล้ว

     “คิท! กูหิว เดินมาเร็วๆดิ้ รอใครปูพรมแดงให้เดินอยู่วะ”

     บางทีอาจเป็นผมที่เมา เมาคำด่าพี่มันเนี่ยแหละ

     แต่ละคำ ไปขุดเอามาจากไหน..




      หน้ามหา’ลัย
    
      พี่เสือพาผมมานั่งอยู่ที่ร้านพิซซ่าในซอยลึกๆซอยนึงที่อยู่หน้ามหา’ลัย เนื่องจากผมยังเป็นแค่เด็กปีหนึ่งไง เลยไม่รู้แหล่งเท่าไหร่ พี่เสือบอกว่าพี่เขามากินบ่อย มันอร่อยและให้หน้าเยอะด้วย ราคากลางๆไม่แพง คุ้มค่าต่อการเสียเงินมาซื้อกิน

      ตอนพี่เขาพูดผมเหมือนถูกล่อลวงยังไงก็ไม่รู้

      พี่เสือสั่งหน้าซีฟู๊ดไป ตอนแรกผมกลัวพี่เขาจะสั่งอย่างอื่นแล้ว เพราะผมเองก็ชอบพิซซ่าอยู่หน่อยๆนะ กินได้ ชอบหน้าทะเลนี่แหละ แล้วก็พวกไก่ทอดที่พี่เสือสั่งแยกมาให้ ไม่ถามผมสักคำ จิ้มอย่างเดียว

      ระหว่างที่รอเราก็ไม่ได้คุยอะไรกัน ผมเห็นพี่เสือกำลังเล่นเกมอะ เลยไม่อยากชวนคุยให้เสียสมาธิ

      จนกระทั่งของที่สั่งถูกทยอยเอามาวางบนโต๊ะ พี่เสือถึงได้หยุดมือ เก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าไป แล้วก็คว้าขึ้นใส่ปากคำโต ไม่สนไม่แคร์สิ่งใดทั้งสิ้น แต่ก่อนจะยกขึ้นใส่ปากนี่มีเขี่ยกุ้งออกมาให้ผมด้วย

      “ไม่ชอบ” พี่เสือว่า

      แล้วก็เป็นแบบนั้นตลอด พี่เสือจะเขี่ยเอากุ้งมาให้ผมทุกครั้ง ซึ่งผมก็กินนะ ก็ผมชอบ แล้วไก่ที่สั่งมาพี่เสือก็ไม่กินด้วย กินอยู่แค่พิซซ่าอย่างเดียว 

      “ไม่กินเหรอครับ”

      “ไม่อะ ไม่ชอบ”

      “ครับ?” ไม่ชอบแล้วสั่งมาทำไม

      “ก็มึงชะ-..”

      หือ? 

      ผมเลิกคิ้วมองพี่เสือที่อยู่ๆก็ชะงักไป

      “ผมทำไมเหรอ” 

      “เปล่า ..สายเข้า เดี๋ยวกูมา” พี่เสือว่า ผุดลุกขึ้นจนเก้าอี้ที่นั่งสั่นเบาๆ ยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหูก่อนจะเดินออกไปทางหน้าร้าน ซึ่งผมก็เข้าใจว่าสายเข้า ต้องรับ ต้องออกไปคุยข้างนอก แต่ว่านะรับโทรศัพท์แล้วคุยกลับหัวแบบนั้นก็ได้เหรอ

     หรือเป็นวิธีคุยโทรศัพท์ในแบบพี่เสือ…





--------




     พี่เสือเอาผมมาหย่อนทิ้งเอาไว้ที่หน้ามหา’ลัย บอกว่ามีธุระจะรีบกลับหอ ผมก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรนะ ส่งตรงไหนก็ได้ทั้งนั้น ผมเดินเข้าไปเองก็ได้ ไม่ได้ลำบากอะไรอยู่แล้ว ตึกคณะผมก็ใช่ว่าจะอยู่ไกลอะไรมาก ถ้าเทียบกับตึกคณะแพทย์ หรือสถาปัตย์

     พิซซ่ามื้อที่พึ่งกินกันไปนั่นคือหารสอง ตอนแรกพี่เสือจะจ่ายเอง แต่ผมไม่ยอม เถียงจนหมาหลุดจากปากพี่เขามาครึ่งฝูงได้ สุดท้ายก็คือหารสอง

     จะว่ากันจริงๆมื้อนี้ผมกินเยอะกว่าพี่เสือด้วย

     ทั้งพิซซ่าทั้งไก่ทอด ..ส่วนพี่เสือน่ะกินไปแค่ไม่กี่ชิ้นเอง

     ผมเดินตรงมาที่ตึกคณะ พวกไอ้มาร์ชบอกว่านั่งรออยู่ที่ชั้นสอง กำลังทำการบ้านวิชาถัดไปที่จะเรียนในช่วงบ่ายอยู่ ส่วนผมน่ะทำเสร็จตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ก็บอกพวกมันแล้วนะว่าให้ทำเลย มัวแต่ชวนกันเล่นเกมอยู่ได้ ขอให้ทำไม่ทัน โดนหักคะแนนส่งงานไปเลย จะได้ฟังผมกันซะบ้าง

     “คิททท อยู่นี่ๆๆ” เสียงไอ้มาร์ชตะโกนเรียกผม ทั้งๆที่มันก็อยู่ตั้งไกล ผมส่ายหัวน้อยๆ ก้มลงขอโทษคนอื่นๆที่อยู่บริเวณนั้น ก่อนจะรีบก้าวขายาวๆไปหาเพื่อนตัวเอง พร้อมกับกล่องพิซซ่าในมือที่ผมซื้อมาฝากพวกมัน

      ของอร่อยต้องบอกต่อ..

      “อะไรวะ” เอิร์ธถาม จับถุงที่พึ่งวางลงบนโต๊ะเปิดดู มองผมสลับกับกล่องที่สกรีนคำว่าพิซซ่าเป็นภาษาอังกฤษ “พิซซ่า?”

     “เห็นเป็นกะเพราไข่ดาวหรือไง ซื้อมาฝาก อร่อยมากรับรองได้เพราะกูกินมาแล้ว” ไม่ได้ค่าโฆษณานะเนี่ย แต่ว่าของเขาอร่อยจริงๆไง ผมถึงได้ซื้อกลับมาฝากสองคนนี้ ต้องขอบคุณพี่เสือที่พาผมมาเจอร้านอร่อยแบบนี้

      “ที่บอกว่าไปกินกับพี่เสืออะไรของมึงอะนะ” ไอ้มาร์ชถาม

      ผมพยักหน้าลง เลื่อนเก้าอี้ออกมานั่ง

     “ใช่”

     “กูว่ากูคุ้นๆกับชื่อเสือมาก” ไอ้มาร์ชว่า ยกโทรศัพท์ขึ้นมากดหาอะไรสักอย่าง ขณะที่ผมเองก็ก้มมองอยู่ด้วย ผมว่ามันคงจะหารูปพี่เสือจากเพจคนดังของมหา’ลัยล่ะมั้ง หน้าตาอย่างพี่เสือก็ต้องถูกจับจ้องบ้างเป็นเรื่องปกติ

     คงมีแค่ผมนี่แหละ ที่นอกจากพี่ธันแล้ว ก็ไม่ได้รู้จักหรือสนใจใครอีกเลย

     “กูก็คุ้น” ไอ้เอิร์ธเงยขึ้นมาจากกล่องพิซซ่า ขยับชิดเข้ามาด้วยอีกคน

     “ใช่คนนี้ไหม” ผมจ้องมองภาพผู้ชายคุ้นหน้าคุ้นตาในเสื้อช็อปที่กำลังยืนดูดน้ำกาแฟเย็นในแก้วด้วยท่าทางที่ เออ จะมองยังไงพี่เสือก็หล่อจริงๆอะ ดูยอดไลค์กับจำนวนคอมเม้นนั่นสิ

     ผมเงยขึ้นไปหาไอ้มาร์ช พยักหน้าตอบมันไปว่าใช่

     “นี่ไง! กูว่าแล้ววพี่เสือ เรียนวิศวะปี 2 แหมมมมม ควงหนุ่มหล่อไปกินข้าวเลยนะมึง แล้วที่บอกเลิกกับพี่ธันคือเลิกจริงดิ” ควงหนุ่มหล่อบ้าบออะไรของมัน แค่ไปนั่งกินข้าวกับพี่เสือเฉยๆไหม ผมก็เคยไปนั่งกินข้าวกับมัน พี่คิงด้วย งั้นผมก็ควงพวกมัน ควงพี่คิงด้วยน่ะสิ

     ส่วนเรื่องพี่ธัน.. “ก็ตามนั้น”

     “อยากเล่าไหม” ไอ้มาร์ชเลิกคิ้วถาม

     คงเพราะเรายังพึ่งรู้จักกัน มาร์ชมันเลยไม่อยากจะซักไซร้อะไรผม แต่เลือกที่จะให้ผมพูดออกมาเอง

     ซึ่งผมก็ไม่อยากจะเล่าทำลายบรรยากาศตอนนี้เท่าไหร่ “เอาเป็นว่าพี่เขาเบื่อกู อยากเลิก กูเลยเลิกให้ พวกมึงไม่ต้องสนใจหรอก กูก็พึ่งจะคบกับพี่เขาแค่ไม่กี่เดือนเอง” ผมไหวไหล่เบาๆ มันก็เสียความรู้สึกนั่นแหละในตอนแรก แต่พอคิดไปคิดมาผมก็ยังไม่ได้เสียอะไรให้พี่ธันไปสักหน่อย

     นอกจากเงินค่าขนมที่ซื้อให้เมื่อเช้า ..แค่นั้น 

     ถือว่าทำบุญ เพราะผมคงไม่โง่กลับไปหาพี่ธันอีกรอบแน่ๆ

     “ก็ตามนั้น แล้วเออ มึงได้หอแล้วใช่ไหมวะ” มาร์ชหันมาถาม ผมขอให้มันช่วยหาหอใกล้ๆมหา’ลัยให้ แต่ก็ไม่ได้อยู่ เพราะพี่คิงบอกว่าให้ไปอยู่กับเพื่อนพี่คิง เดี๋ยวมันจะออกค่าหออีกครึ่งให้ผมเอง

     ดูใจดีแปลกๆ แต่ผมก็ยอมตกลง …แหะ เงินค่าหอครึ่งนึงเลยนะ ผมก็จะไม่ต้องเสียค่าขนมตัวเองไง ให้พี่คิงมันจ่ายให้

     “ได้แล้ว ไม่ไกลจากมอ. เท่าไหร่ แล้วก็หารครึ่งกับเมทอีกคนด้วย”

     “ไรวะ ทีตอนกูชวนมาอยู่ มึงไม่มา น้อยใจได้ไหมเนี่ย” ไอ้มาร์ชเบะปากบ่นพึมพำไม่จริงจังเท่าไหร่ มันเคยชวนผมตั้งแต่ๆเริ่มรู้จักกันแรกๆแล้วว่าให้ไปอยู่ด้วย หารกับมัน แต่ตอนนั้นพ่อแม่ผมอยากให้อยู่บ้านไง ผมเลยปฏิเสธไป ตอนนี้มันก็อยู่กับไอ้เอิร์ธ

     เอิร์ธมันถึงกลายมาเป็นเพื่อนผมด้วยอีกคนไง

     “ดูดิ ต้องมาอยู่กับไอ้หมีควายนี่ กินก็เก่ง ห้องก็ไม่เคยช่วยกูทำความสะอาดเลย ดึกๆแม่งก็เอาแต่ดูหนังผี หาหนังผีดูจนกูไม่ได้หลับได้นอน” ผมหัวเราะขำกับเสียงบ่นของไอ้มาร์ช ที่หันไปแยกเขี้ยว ยกมือฟาดลงบนหัวเอิร์ธที่กำลังกินอยู่

     ตุบ!

     “กูพูดขนาดนี้ยังไม่หยุดแดกอีก!”

     “โอ้ยยย ไอ้เตี้ย! กูก็เก็บห้องให้มึงแล้วไงเมื่อเช้า” ไอ้เอิร์ธว่า เบี่ยงตัวหลบทั้งมือทั้งกำปั้นไปมา แต่นั่งกันอยู่แค่นี้ หลบยังไงก็ไม่พ้นหรอก

     “เสียงดังกันจังเลย พวกมึงเนี่ย”

     “คนมองหมดแล้ว เดี๋ยวก็ถูกไล่ลงข้างล่างหรอก” ผู้หญิงสองคนในชุดนักศึกษาที่ผมคาดว่ามันอาจจะหดตัวได้ในตอนซัก เพราะมันรัดแน่นมาก มากชนิดที่ว่าถ้าผมเผลออาจจะมีกระดุมเม็ดไหนสักเม็ดหลุดปลิวมาฟาดหน้าแน่ๆ

     สองคนนี้ก็เพื่อนพวกผม รู้จักหลังจบกิจกรรมรับน้อง

     คนที่ผมสั้นตัวเล็กๆชื่อไนล์ ดูแรงๆหน่อยแต่คือนิสัยดีมาก ถ้าไม่นับเรื่องปากจัดก็ไม่มีอะไร ผู้หญิงธรรมดาคนนึง อีกคนก็แอร์ ผู้หญิงผมยาวท่าทางหวานๆหน่อย แต่ก็ไม่ใช่สาวหวานอย่างที่คิด

      แอร์ออกแนวเท่ๆ เจาะหูข้างนึงก็สี่ห้ารู แต่ถึงแบบนั้นก็ไม่ได้ห้าวเข้าขั้นทอมบอยอะไร มันก็มีโหมดกรี้ดคนหล่อๆบ้าง สไตล์ภายนอกก็แค่ความชอบส่วนตัวของแอร์เฉยๆ

     “นั่งๆ กินพิซซ่าไหมสาวๆ” ไอ้เอิร์ธว่า ตบลงตรงเก้าอี้ว่างข้างตัว เรียกให้แอร์กับไนล์นั่งลง “ไปไหนกันมาอะ”

     “ไปส่องผู้” ไนล์ยักคิ้วตอบ แหวกถุงพิซซ่าดูนิดๆ “ของใครอะ กินได้ใช่ไหม”

     “ได้ๆ กินดิ เราซื้อมาฝาก”

     “น่ารักอีกแล้วคิทอ่าา คิดถึงเราใช่ไหมเลยซื้อมาน่ะ” ผมโคลงหัวยิ้มๆ ปล่อยให้ไนล์เกาะซบแขนเล่น เพื่อนๆในกลุ่มรู้ว่าผมชอบผู้ชาย เพราะฉะนั้นที่เห็นกอด เห็นซบนี่ก็แค่หยอกกันเล่นเฉยๆ

     “น่ารักก็รักดิ” ผมหยอดกลับ ฉีกยิ้มส่งให้ไนล์ที่หัวเราะออกมา ผละจากผมไปสนใจพิซซ่าต่อ “ดูน่าอร่อยอะ”

     “อร่อยๆ ลองดู” เอิร์ธดันกล่องพิซซ่าในถุงไปตรงหน้าเพื่อนสาวสองคน ก่อนที่มันจะผละไปนั่งลอกงานต่อ รีบเชียวพอใกล้เวลาจะเข้าเรียนเนี่ย   
  
     “เดี๋ยวเรามานะ” แอร์ว่า

     “ไปไหนอะ

     “ไปหาเพื่อนเก่าอะ เจอกันที่ห้องเลยก็ได้

     “โอเค

     ไนล์หันมาสนใจพิซซ่าในถุงต่อ

     “คิทไปซื้อมาเหรอ”

     “อื้อ เราออกไปกินข้าวนอกมอ. มาอะ” ผมตอบ เลื่อนโทรศัพท์เล่นไปพลางๆ 

     “ฮันแน่ ไปกินกับพี่ธันใช่ไหมล่ะะ อิจฉาอะ” ไนล์ว่า ยกมือขึ้นกุม ทำหน้าเคลิ้มนิดๆ ไนล์มันเชียร์ผมกับพี่ธันอยู่น่ะ ดูจะชอบมากเวลาผมอยู่ใกล้พี่ธัน เวลาพี่ธันคอยดูแลผมตอนออกไปเที่ยวกันช่วงวันหยุด

      แต่ผมคงต้องดับฝันเพื่อนตัวเองแล้วล่ะ

      “เราเลิกกับพี่ธันแล้ว”

      “……”

      “อะไรนะ!!”

      อ่า ว่าแล้าว่าไนล์ต้องตกใจแน่ ๆ

      


     


    “รู้แล้ว คิทอยู่หน้าห้องแล้วเนี่ย เพื่อนพี่คิงอยู่ใช่ไหม ..โอเค แค่นี้แหละ” ผมกดวางสาย เก็บโทรศัพท์มือถือเข้ากระเป๋า คือตอนนี้ผมอยู่หน้าห้องเพื่อนพี่คิงแล้ว ลืมตลอดเลยว่าจะถามชื่อ พี่คิงนี่ก็ไม่บอกรายละเอียดอะไรสักอย่าง บอกแค่เดี๋ยวไปถึงก็รู้จักกันเอง อะไรก็ไม่รู้

     ผมยกมือขึ้นเคาะบนบานประตูห้องสีเข้ม

     ได้ยินเสียงโครมครามดังมาจากด้านใน แล้วก็เงียบหายไป ก่อนที่จะมีเสียงกุกกักดังขึ้นตรงประตู บอกให้รู้ว่าเจ้าของห้องกำลังจะเปิดมัน

     ผมก้าวเท้าถอยหลัง เอียงคอมองบานประตูที่ค่อยๆแง้มออก

     “เอ่อ ..ผมน้องพี่คิง”

     ปึง!!

     “..ครับ”

     ยังพูดไม่ทันจบเลย …โดนรูมเมทปิดประตูใส่หน้านี่เขาเรียกว่าไล่หรือเปล่า

     แต่คนด้านในที่ผมเห็นเมื่อกี้ดูคุ้นๆนะ

     เหมือนเคยเห็น…

     แกร้ก!

     ผมหันมาสนใจประตูที่ถูกเปิดอีกรอบ ตั้งใจจะส่งยิ้มให้กับคนที่อยู่ในห้อง ก็กลายเป็นยิ้มค้างไปเลย เมื่อร่างสูงขยับยืนพิงไปกับโครงประตู เลิกคิ้วขึ้นมองผมนิ่งๆ พร้อมรอยยิ้มที่ยกขึ้นตรงมุมปาก

     “น้องไอ้คิงหน้าตาแบบนี้เหรอวะ ..ลูกเป็ดหลงฝูงหรือไงมึง”

     พะ พี่เสือ

     อย่าบอกนะว่า..เพื่อนพี่คิงที่ว่าคือพี่เสืออะ!

     “อะไรวะ นึกว่าน้องไอ้คิงจะน่ารักซะอีก”

     “งั้นพี่คงต้องผิดหวัง ผมย้ายไปอยู่กับเพื่อนก็ได้นะครับ” ผมบอก ตั้งท่าจะหันเดินกลับออกมมาแล้ว ถ้าไม่ถูกพี่เสือดึงคอเสื้อรั้งกลับไปซะก่อนอะ
   
     คนใจร้าย เรียกดีๆผมก็หันแล้วไหม

     “ไม่! ไม่ต้อง ..เอ่อ พี่มึงจ่ายค่าห้องมาแล้ว” พี่เสือตีหน้าดุ กระแอมเบาๆก่อนจะพูดอธิบายเหตุผลกับผม ดูยังไงก็เหมือนพี่เขาก็เหมือนไม่อยากให้ผมอยู่ด้วย เพราะผมไม่น่ารักเหรอ
 
     ผมไม่กวนพี่เขาก็ได้นะ

     “เดี๋ยวผมจ่ายคืนพี่คิงเอง” ผมหาทางแก้ให้ ยังไงก็แค่ครึ่งเดียว ผมเอาเงินตัวเองจ่ายคืนพี่คิงไปก็ได้ แล้วค่อยไปหาหอใหม่

     พอผมพูดแบบนั้นพี่เสือก็ยิ่งทำหน้าดุเข้าไปกันใหญ่ ตอบกลับมาเสียงดังฟังชัดจนผมสะดุ้ง “ไม่”

     “แต่-..”

     “ไม่”

     “ครับ”

     “เข้าห้อง เร็วๆด้วย”

     


    






----150%----
ความพี่เสือ 5555555



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9.384K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,802 ความคิดเห็น

  1. #6789 XCIIIXCVII. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 21:29
    แงงงงทำไมน่ารักกกกก
    #6,789
    0
  2. #6786 Nokcuntong (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 06:16
    น่ารัก
    #6,786
    0
  3. #6760 KTH.tae (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 15:19
    ขำความเข้าไปตั้งหลัก5555
    #6,760
    0
  4. #6757 momo1112 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 13:31
    มีเลิ่กลั่กนะคะ5555
    #6,757
    0
  5. #6747 OhChu? (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 15:05

    ????????????อิพี่ทำดุกลบเกลื่อน​นะ(ซื้อหนังสือมาแล้วแต่ยังไม่ได้แกะอ่านมาอ่านในนี้เอา????????)​

    #6,747
    0
  6. #6731 iam921 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 13:58
    พี่้เสืออย่าโป๊ะดิ​ 555555
    #6,731
    0
  7. #6725 Spices_smile (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 14:31
    มีสัมธิงงงงง
    #6,725
    0
  8. #6714 PATASIQI (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 21:41
    ตลกไม่ไหวแล้ววว5555555
    #6,714
    0
  9. #6708 TIKIT (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 01:33
    พี่เสือต้องรู้จักน้องมาก่อนแน่ ฟันธงงง
    #6,708
    0
  10. #6704 เจ้าหมีขาว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 01:53
    ตื่นเต้นดูออก555555
    #6,704
    0
  11. #6703 itnn / Shining Aun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 22:44
    ใครนะตามสตอล์ตเกอร์น้องอะ 555555555555555 หมั่นไส้มาก อยากเรียกพี่ไดโนมาด่า
    #6,703
    0
  12. #6701 Jiewpiya (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 20:27
    ทำเปนเก๊ก คือ ชอบเค้ามานานแล้วเหอะ แอบเกาะกำแพงรั้วมาตั้งนานน
    #6,701
    0
  13. #6692 ส้ม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 11:58

    พี่เสือ แอบชอบน้องแน่เลยอ่ะ

    #6,692
    0
  14. #6684 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 18:03
    ดูออก!
    #6,684
    0
  15. #6672 Settings (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 03:45
    พี่เสือคนกาก
    #6,672
    0
  16. #6671 Petitcat (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 01:03
    พี่เสือนี้น่าสงสัยว่าจะฮั้วกับพี่คิงน้าาา ไปติดสินบนพี่เค้ามารึป่าวน้อ
    #6,671
    0
  17. #6643 UnlunLun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 22:03
    ทำใมรู้สึกว่าพี่เสือตะมุตะมิอ่า ฮื้ออ
    #6,643
    0
  18. #6579 whoamidouknow (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 15:50
    พี่เสือ-คนเขาดูออกนะคะ
    #6,579
    0
  19. #6578 0804211939 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 21:36
    น่ารักกกก
    #6,578
    0
  20. #6570 RabbitDoyoung (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 22:15
    แอบชอบน้องอ่ะดิ้
    #6,570
    0
  21. #6562 J-preem (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 12:54
    ก็คืออยากให้เค้าอยู่ด้วยใจจะขาดแหละ-พี่เสือ
    #6,562
    0
  22. #6556 Abcnun2526 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 12:11
    พี่เสือน่าร๊ากกก❤️
    #6,556
    0
  23. #6555 hime-rkr (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 10:25

    แอบชอบน้องเค้าอะดิ๊ คนเลาาา

    #6,555
    0
  24. #6552 Chubbybaek (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 23:57
    ก็คือกลับมาอ่านอีกครั้ง หลังจากไปอ่านของพี่ไดโนมาก ตลกความพี่เสืออ่ะ ก็คือเขินเขาแต่ก็-ใส่เขา เอ็นดู
    #6,552
    0
  25. #6547 Tu Suwanna (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 17:03
    พี่เสือเขินแรงเกิ้นนนน
    #6,547
    0