รักเราไม่เท่ากัน #จ้าวของแชมเปญ

ตอนที่ 8 : ความอ่อนแอ (150%) (re)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44,329
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,476 ครั้ง
    29 ต.ค. 61






ความอ่อนแอ





     กลิ่นเหล้าเบียร์เคล้าด้วยน้ำหอมราคาแพงจากบรรดานักท่องราตรีลอยฟุ้ง ผมนั่งอยู่ท่ามกลางวงล้อมของนักศึกษาแพทย์ เพื่อนๆของจ้าวทัพ แก้วเหล้าถูกเลื่อนมาตรงหน้า ซึ่งผมก็ไม่ได้ปฏิเสธ ยกดื่มเงียบๆขณะที่ฟังพวกนี้พูดคุยกันในเรื่องที่เรียน

     ข้างๆผมคือจ้าวทัพ หลังจากวันนั้นมาผมยังคงคบกับจ้าวทัพเหมือนเดิม เพียงแต่ต่างคนต่างก็รู้ว่ามันไม่เหมือนเดิม ผมไม่ได้ไปหาจ้าวทัพที่ห้องบ่อยเหมือนเมื่อก่อน พยายามพาตัวเองออกห่างมาทีละนิด พยายามทำให้ตัวเองคุ้นชินเข้าไว้  ถ้าวันนี้พี่เมษไม่เอ่ยปากชวนเอง ผมก็คงไม่มา

    นักรบก็บอกว่าจะมา แต่นี่ก็ผ่านไปสองชั่วโมงแล้ว ยังไม่เห็นมาเลย 

    "มองหาใคร"

    ผมสะดุ้งเฮือก เงยมองเจ้าของลมหายใจอุ่นร้อนที่พ่นลงมา จ้าวทัพกำลังมองอยู่ ท่อนแขนแกร่งที่โอบอยู่รัดแน่นจนร่างผมจะเกยขึ้นไปบนหน้าขาของอีกฝ่าย ทำท่าจะยกมือขึ้นดันไว้ แต่ก็โดนรวบไว้แน่น จนสุดท้ายร่างผมก็ขึ้นไปนั่งอยู่บนตักจ้าวทัพอยู่ดี

     "กูถามว่ามองหาใคร"

     "กูจะมองหาใคร แล้วมึงเกี่ยวอะไร ปล่อยเถอะทัพ เพื่อนมึงมองหมดแล้ว"ผมยกมือดันตัวเองลงอีกรอบ แต่จ้าวทัพก็ยังคงไม่ปล่อย เพิ่มแรงกอดรัดมากขึ้นจนร่างกายเราทั้วคู่แนบสนิท 

     ได้ยินเสียงผิวปากเหมือนจะแซวจากพวกเพื่อนๆของจ้าวทัพ 
 
     ผมจ้องใบหน้าในที่ห่างกันเพียงคืบด้วยสายตาที่ไร้ความเขินอายใดๆ เพราะผมไม่ได้อยู่ในอารมณ์นั้นเลย 

     "โกรธเหรอ ที่กูพูดวันนั้น"จ้าวทัพถาม 

     และใช่ ผมโกรธ ไม่มีใครไม่โกรธ แต่นอกเหนือจากความโกรธคือความเสียใจที่ยังอยู่มาจนถึงวันนี้ 

     "ไม่โกรธหรอกทัพ กูเคยโกรธมึงได้เหรอ"ผมยิ้ม ขืนตัวลงจากตักจ้าวทัพอีกรอบ ครั้งนี้เหมือนจ้าวทัพจะยอมคลายแรงออก ผมถึงได้กลับลงมานั่งที่เดิมอีกครั้ง ก้มหลบสายตาล้อเลียนที่ถูกส่งมา

     "คืนดีกันแล้วทำอะไรไม่เกรงใจเพื่อนเลยนะมึง"หนึ่งในเพื่อนของจ้าวทัพตะโกนหยอกล้อ มีลูกรับลูกคู่คอยร่วมด้วยตลอด ในขณะที่ผมกับจ้าวทัพนั้นเงียบตอบ

     บรรยากาศเริ่มอึดอัดขึ้นมา พวกพี่ๆเหมือนเริ่มรู้ว่าผมกับจ้าวทัพไม่ขำ ไม่เล่นด้วยก็เริ่มเงียบ หาเรื่องอื่นขึ้นมาพูดคุยกันแทน

     ผมเองก็เริ่มให้ความสนใจกับโทรศัพท์มากกว่าคนที่นั่งอยู่ด้านข้าง ผมอยากรู้ว่านักรบมาถึงหรือยัง และอยู่ตรงไหน บางทีผมก็อยากไปนั่งดื่มกับเพื่อนตัวเองมากกว่า มันคงจะสบายใจกว่าตอนนี้

     "สัส ไอ้รบแม่ง ตัดหน้ากู"
    
     "เออ กูเล็งโคตรนานเลยไอ้เด็กทุนนั่นอะ"

     "กูว่าแม่งก็เล็งเหมือนกัน ไอ้น้องนะโมแม่งขาวชิบ.. ถอดแว่นออกแล้วแม่งโคตรน่าเอา น่ารักกว่าแฟนกูอีก"

     บทสนทนาของกลุ่มคนที่อยู่ใกล้ๆสะกิดให้ผมเงยขึ้น เหมือนจะได้ยินชื่อนักรบ ซึ่งเพื่อนผมก็ไม่ได้ชื่อโหลขนาดจะมาซ้ำกันได้ ยิ่งในผับนี้นอกจากมันก็ไม่มีคนอื่นแน่ๆ แถมเมื่อกี้ยังมีอีกชื่อ..

     ผมเลื่อนสายตาไปที่จ้าวทัพ จังหวะเดียวกับที่ร่างสูงลุกพรวดขึ้น เป็นคำตอบได้อย่างดีว่าจ้าวทัพเองก็คงได้ยินและคิดเหมือนผม

     นักรบกับนะโม.. นะโมมาทำอะไรที่นี่?

     เสียงจ้าวทัพขยับตัว ผมมองตามร่างสูงที่เดินตรงไปยังกลุ่มคนกลุ่มนั้น พูดคุยอะไรกันสักอย่างด้วยใบหน้าที่ดูเหมือนจะไม่ได้คุยกันดีเท่าไหร่ สายตาของจ้าวทัพเหมือนกำลังข่มขู่อะไรอยู่กลายๆ ก่อนจะยกมือขึ้นกระชากคอเสื้อหนึ่งในคนกลุ่มนั้นที่ยืนอยู่

     "เห้ยๆ ไอ้เมษ มึงไปดิ้ ไอ้ทัพแม่งใจร้อน เดี๋ยวได้ต่อยใครหน้าแหกก่อนจะคุยรู้เรื่องแน่ๆ"พี่ลักษณ์พูดขึ้นตื่นๆ ผลักไหล่ดันพี่เมษให้ลุกขึ้น

     "ทำไมต้องกู"

     " มันฟังมึงที่สุด"พี่รามตอบแทน

     ผมถอนหายใจออกมาเบื่อๆ ไม่รู้จะกลัวอะไรนักหนากับจ้าวทัพ ทั้งๆที่ก็เป็นเพื่อนกัน มันคงไม่ใจร้อนขนาดแยกเพื่อนตัวเองกับคนอื่นไม่ออกหรอก

    "เดี๋ยวผมไปเอง"

    ไม่ฟังเสียงคัดค้านของพวกพี่ๆ ผมลุกเดินตรงเข้าไปหาจ้าวทัพที่คล้ายจะเดือดเต็มที่ เพราะอีกฝ่ายเองก็ไม่ได้ยอมอ่อนให้ง่ายๆ ส่งสายตายียวนท้าทายไม่หยุด

     "กูจะถามอีกครั้ง ไอ้นักรบอยู่ไหน"

     "เรื่องอะไรต้องบอก มึงเป็นใคร เป็นพ่อกูเหรอมาสั่ง"สิ้นเสียง คนในกลุ่มนั้นก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน เชื่อเถอะว่าพวกนี้กำลังแหย่หนวดเสือเข้าเต็มๆแล้วล่ะ

     ท่าทางแบบนี้คงยังไม่เคยเจอจ้าวทัพตอนอาละวาดหนักๆสินะ

     "ทัพ กูคุยเอง"ผมแตะลงบนแขนจ้าวทัพ ส่งสายตาให้มันปล่อยมือออก ซึ่งคนอย่างจ้าวทัพแน่นอนอยู่แล้วว่าไม่มีวันฟังผม

      "ไม่ใช่เรื่องของมึงแชมเปญ กลับไปซะ"

      "เห้ เดี๋ยวสิ ..หึ มึงอยากรู้ใช่ไหมว่านักรบมันอยู่ไหน"หนึ่งในคนที่นั่งอยู่พูดขึ้น ขยับลุกขึ้นเดินเข้ามาข้างๆผมที่ยืนอยู่"กูจะให้เพื่อนกูบอกก็ได้ แต่แลกกับเพื่อนมึงคนนี้เป็นไง"

      ผมเหลือบตามองเจ้าของมือที่จับอยู่บนปลายคาง ท่าทางคุ้นตานัานทำให้ผมเลือกจะไม่ปัดมือออก มั่นใจว่าต้องใช่คนคนนึงที่ผมรู้จักแน่ๆ รู้จักดีเลยล่ะ

      ใบหน้าดูดีนั่นยกยิ้มน้อยๆ ก่อนจะหันไปหาจ้าวทัพที่ยังคงนิ่ง"ว่าไง ตกลงไหมล่ะ"

      "เอาสิ"ไม่ใช่จ้าวทัพที่ตอบ ผมเองที่เป็นคนพูดออกไป คนยื่นข้อเสนอเลิกคิ้วหันกลับมาเหมือนจะแปลกใจอะไรสักอย่าง ก่อนที่ร่างผมจะถูกรวบเข้าไปในวงแขนของคนคนนั้น 

     "แบบนี้ค่อยคุยได้ มึงบอกมันไปสิแทน"
 
     "อะไรวะ เออ บอกก็บอก มันอยู่ชั้นสองนู่น เห็นว่าพึ่งมาถึง ไม่รู้กลับไปหรือยังนะ"คนที่ชื่อแทนตอบปนหงุดหงิดนิดๆ ก่อนจะแกะมือจ้าวทัพออกจากคอเสื้อตัวเอง"บอกแล้วก็ปล่อยดิวะ"

     จ้าวทัพเหมือนไม่ได้ฟังเสียงคนที่กำลังโวยวายให้ปล่อยเลยด้วยซ้ำ เอาแต่มองผมด้วยสายตาหงุดหงิดใส่กันไม่หยุด

     "ไม่ไปหานะโมเหรอ ..ห่วงขนาดนั้นก็รีบไปสิ"เสียงผมยังไม่ทันออกมาสุดร่างของจ้าวทัพก็หายไปจากสายตาแล้ว เหลือเพียงรอยยิ้มเล็กๆบนใบหน้าผม 

     นะโมสินะ..

     ที่เลือก

     "นี่เลิกกับกูเพื่อมาคบกับคนแบบนั้นน่ะเหรอ"เสียงกระซิบถามข้างๆหูเรียกให้ผมหันกลับไปมอง ใบหน้าที่เหมือนจะดูดีขึ้นกว่าแต่ก่อนกำลังฉายแววไม่พอใจออกมา

      ม่านฟ้า ..แฟนเก่าผมตั้งแต่ช่วงมัธยม

      ผมบอกเลิกกับมันตั้งแต่มัธยมปลายใหม่ๆ เพราะคนบางคนที่กลับเข้ามาในชีวิตอีกครั้ง เหมือนว่ามันจะจำผมได้ตั้งแต่ทีแรกที่เราสบตากัน เพราะผมก็จำมันได้เหมือนกัน

     แต่แปลกใจอยู่ที่มันรู้ว่าจ้าวทัพคือแฟนผม

     เพราะหลังจากเลิกกันไป ม่านฟ้าก็ย้ายโรงเรียน และผมก็ไม่ได้เจอมันอีกเลย

     "แบบไหนล่ะ"
   
     "มึงดูไม่มีความสุข"ม่านฟ้าว่า ดึงแขนผมให้เซลงไปนั่งอยู่บนตักมัน ยกมือขึ้นบีบเบาๆที่สองแก้ม เหมือนที่มันชอบทำตอนเรายังคบกัน"จำได้ว่าคบกับกู สายตามึงไม่เศร้าขนาดนี้"

     "ไม่นับตอนที่มึงหลอกกูว่าไปทำงาน แต่ความจริงคือไปตามจีบรุ่นน้องคนนึงที่ตรงสเปกมึงมาก"

     ม่านฟ้าหัวเราะออกมาขำๆ"นั่นกูบอกแล้วไงว่ามึงเข้าใจผิด กูจีบให้ไอ้ภูมิไง มึงนั่นแหละที่ไม่ฟังกูเลย งอนเป็นเรื่องเป็นราว"

     "อย่ามาโทษกูนะฟ้า มึงเล่นหอบช่อดอกไม้ไปให้ขนาดนั้น ใครก็เข้าใจแบบกูทั้งนั้นแหละ"
 
     "โอเคๆ กูยอม อย่าทำหน้าดุดิ ...เออ พวกมึง นี่แชมเปญ แฟนเก่าที่กูเคยเล่าให้ฟัง"ม่านฟ้าหันไปแนะนำผมกับเพื่อนๆมันที่โบกไม้โบกมือให้"ยังใช้เบอร์เดิมหรือเปล่า"

     "ไม่แล้ว"

     "เหรอ งั้นกูขอ-...."

     "แชม... เห้อ ทำไมต้องกูตลอด เอ่อ ทัพมันให้ตามกลับน่ะ มันจะกลับแล้ว"ผมหันไปมองพี่เมษที่ยืนอยู่ไม่ห่างมาก พยักหน้าเข้าใจก่อนจะขยับลงจากตักของม่านฟ้า
 
     "ไปแล้วนะ"

     "...สบายดีใช่ไหม"

     "อือ สบายดีสิ"ผมยิ้มตอบ

     ม่านฟ้ายกมือขึ้นลูบเบาๆที่หัวผม

     "ดีแล้ว กูยังใช้เบอร์เดิมนะ.."





(T_T)





     
     ผมไม่รู้ว่ารอยยิ้ม และสายตาผมมันเป็นแบบไหนในตอนที่ถอยออกมาจากม่านฟ้า มันดูแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ ม่านฟ้าถึงได้แสดงท่าทางห่วงผมออกหน้ามาขนาดนั้น ถึงตอนนี้ผมจะรู้สึกแย่มากจริงๆก็เถอะ โทรศัพท์ส่งเสียงร้องเกือบตลอดเวลาที่เดินออกมา ให้ผมเดาก็คงจะเป็นนักรบแน่ๆ 

     อยากจะกดรับ แต่เหมือนจิตใจผมจะย่ำแย่เกินกว่าจะคุยกับใครในตอนนี้ ซึ่งนั่นหมายถึงผู้ชายตัวสูงที่กำลังยืนพิงรถด้วยใบหน้าที่บ่งบอกว่าไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่ดีเท่าไหร่

     สายตาผมสะดุดกับร่างที่คอพับคออ่อนอยู่ตรงเบาะรถด้านหน้า แค่นยิ้มออกมาใส่ตัวเองก่อนจะก้าวเข้าไปหาจ้าวทัพช้าๆ

     "ขึ้นรถ"จ้าวทัพสั่งเสียงเข้ม มันดุดันและนิ่งกว่าครั้งอื่น ทั้งสายตาที่จ้องมาก็ขุ่นมัว มีแต่ความหงุดหงิดที่ถูกส่งมาให้ผม"ดูเหมือนมึงจะชอบนะ เรื่องอะไรที่ต้องเสนอตัว"

     คำพูดเสียดแทงพวกนั้นปักลึกเข้ามาในใจ

     เสนอตัวงั้นเหรอ.. ก็ทำเพราะช่วยเด็กทุนนั่นไม่ใช่หรือไง

     "ช่วยพูดว่าห่วง ...กับกูบ้างได้ไหม"ฝนที่ตกปรอยลงมายิ่งทำให้ความรู้สึกผมอ่อนแอลงกว่าเดิม เงยหน้ามองจ้าวทัพที่ชะงักขาจะเดินไปขึ้นรถ เสี้ยวหน้าคมคายเหลือบกลับมามองผม ก่อนจะหันเดินกลับมาหาผม

     "ไปขึ้นรถ จะยืนตากฝนอยู่ตรงนี้หรือไง"คำขอของผมเหมือนจ้าวทัพจะไม่สนใจมัน ฝ่ามืออุ่นคว้าลงมาบนแขน ออกแรงดึงผมไปหยุดอยู่ที่ประตูรถด้านหลัง

     "ทำไมกูต้องนั่งข้างหลัง"ผมเริ่มที่จะงี่เง่า และมันทำให้จ้าวทัพหงุดหงิดมากขึ้นกว่าเดิม"มึงจะเรื่องมากทำไม แค่นั่งข้างหลังมันจะตายเหรอวะ ทำไมต้องหาเรื่องให้กูหงุดหงิดวะแชม"

     "หงุดหงิดเหรอทัพ แล้วมึงหงุดหงิดเป็นคนเดียวหรือไง!"

     "......"

     "แค่มึงทิ้งกูไปช่วยนะโมมันยังเหี้ยไม่พอเหรอทัพ ทำไมวะ พูดดิไอ้เหี้ย! พูดออกมาดิว่าเลิกกัน พูดออกมาดิวะ!!"

     จ้าวทัพยืนนิ่ง ปล่อยให้ผมตะโกนใส่หน้ามัน ทุบตีลงไปบนแผ่นอกนั่นอย่างรุนแรง แต่ใบหน้าของคนที่ถูกทุบก็ยังคงเรียบเฉย เหมือนไม่รู้สึกอะไร ในขณะที่คนเจ็บมันก็คือผม

      เจ็บทั้งมือ ..เจ็บทั้งใจ
   
      "ขึ้นรถได้แล้วแชม"

      สุดท้ายจ้าวทัพก็ไม่พูดมันออกมา..

      เปิดประตูรถ คว้าเอวผมดันเข้าไปด้านใน หางตาผมเหลือบเห็นใครสักคนที่มองอยู่ สายตาที่คล้ายคลึงกับจ้าวทัพทว่าอบอุ่นกว่ากำลังจับจ้องมานิ่งๆทำให้ผมเริ่มมีความคิดบ้าๆในหัว

      ขืนตัวจากแรงของจ้าวทัพ ก่อนจะเบี่ยงตัวเองออกมาจากรถคันนั้น

      "กูไม่กลับกับมึง"

      ผมไม่สนว่าจ้าวทัพจะว่ายังไง กำลังทำสายตาแบบไหน ขาผมกำลังก้าวไปหาคนที่มองอยู่ตั้งแต่แรก สายตาคู่นั้นดูตกใจเมื่อผมก้าวตรงเข้าไปหา หันมองซ้ายมองขวา ก่อนจะส่งเสียงออกมา เมื่อผมถือวิสาสะขยับขึ้นไปนั่งคร่อมซ้อนบนรถโดยไม่บอกกล่าว

     "เห้ย!!...."

     "ออกรถ"

     "อะไรนะ"เจ้าของรถถามกลับด้วยเสียงงุนงงนิดๆ

     "บอกให้ออกรถไง หูตึงเหรอคุณ!"

     เสียงท่อมอเตอร์ไซต์ดังกระหึ่มทันทีที่ผมย้ำอีกรอบ รถที่ค่อยๆออกตัวทำให้ผมได้ทันเห็นจ้าวทัพที่ยืนมองอยู่ ผมเผลอกำแน่นบนเสื้อของคนขับ เมื่อความเร็วของรถเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ รู้สึกว่าหน้าจะเริ่มชานิดๆเพราะลมหนาวที่พัดเข้าใส่พร้อมกับหยาดฝนโปรยปราย

      "นี่ ...อย่าขับเร็วได้ไหม มันหนาว"ผมพยายามพูดบอกคนที่ขับอยู่ ไม่รู้ว่าจะได้ยินไหม เพราะเขาใส่หมวกกันน็อก

      แต่เหมือนจะได้ยินแหละ เพราะความเร็วของรถค่อยๆลดลงเรื่อยๆ

      "ถ้าหนาว จะกอดก็ได้นะ"เสียงอู้อี้ดังตอบมา

     ไม่รู้ทำไมมือผมถึงขยับไปโอบรอบเอวสอบนั่นตามทีอีกฝ่ายบอก คงเพราะความหนาว และสายฝนที่สาดเข้ามา ผมซุกหน้าลงกับแผ่นหลังของอีกฝ่ายเพื่อหลบเม็ดฝนที่สาดเข้ามา หลับตาเงียบๆพยายามปล่อยให้ความคิดล่องลอยออกไปได้มากที่สุด

     โดยเฉพาะเรื่องของจ้าวทัพ..
 
     ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนแปลกหน้าคนนี้กำลังพาผมไปที่ไหน รถที่จอดสนิทค่อยๆดึงสติผมให้เงยหน้าขึ้นมองบรรยากาศรอบๆ ถนนเส้นกว้างที่มีรถวิ่งผ่านบางตา กับร้านสะดวกซื้อที่ยังคงเปิดอยู่

     แถวๆคอนโดผมเลย

     ฝนเริ่มตกหนักขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่ผมก้าวลงจากรถ พร้อมกับคนขับที่ดึงหมวกกันน็อกถอดออก สะบัดหัวเบาๆก่อนจะหันมามองผม

     "หลบฝนสักพักแล้วกัน เดี๋ยวจะไปส่ง"

     ผมก้มหน้าลง รู้สึกผิดที่อยู่ๆก็ไปลากคนอื่นมาแบบนี้ เอาแต่ใจตัวเองชะมัดเลยแชมเปญ

     "ขอโทษนะคุณ"

     "ไม่เป็นไร แต่ว่าช่วยเลิกเรียกพี่ว่าคุณเถอะ พี่ชื่อจอมพล อายุ 25"อ่า.. อายุมากกว่าผมด้วยสิ แปลกจัง แล้วเขารู้ได้ยังไงว่าผมอายุน้อยกว่า กะเอาจากหน้าตาหรือไง

      "หิวไหม พี่หิวมากเลยอะ ขอไปซื้อมาม่าแป๊บนะ"ผมยังไม่ทันพูดถามอะไร พี่พล.. ผมเรียกแบบนี้ได้หรือเปล่านะ ช่างเถอะ พี่พลเขาเดินหายเข้าไปด้านในร้านสะดวกซื้อแล้ว 

      ผมนั่งลงบนเก้าอี้ไม้เก่าๆหน้าร้าน มองฝนที่เทลงมาด้วยความรู้สึกหลากหลาย

      จะว่าไป..ก็หิวเหมือนกัน

     ไปหาอะไรกินดีกว่า"..อ๊ะ เอ่อ"

      ผมอึกอัก ชะงักมองถ้วยมาม่าที่ถูกยื่นมาตรงหน้า เกือบปัดทิ้งแล้วไหมล่ะ ตกใจหมด

     "กินลองท้องก่อน กว่าฝนจะหยุด ได้หิวตายก่อนแน่ๆ"มาม่าคัพนั้นถูกยัดเข้ามาในมือผม พี่พลขยับนั่งลงมาข้างๆ ใช้ส้อมคนไปมาในถ้วย สลับกับเงยมองหน้าผมไปด้วย"ไม่กินเหรอ หรือว่ากินเผ็ดไม่ได้"

     "ไม่ แชม..เอ่อ ผมกินได้ ขอบคุณครับ"ผมสั่นหัวตอบ ที่เงียบก็แค่ไม่คิดว่าพี่เขาจะซื้อมาให้เฉยๆ"..ผมชื่อแชมเปญ"

     พี่พลหันมองขำๆเมื่อผมบอกชื่อตัวเองเสียงแผ่ว

     เราต่างคนต่างก็นั่งกินกันอยู่เงียบๆ ผมไม่รู้จะพูดอะไร เพราะไม่สนิท แล้วก็หิวด้วย พอได้กินก็ก้มหน้าก้มตากินอย่างเดียวจนหมด ลุกเข้าไปซื้อน้ำออกมาสองขวด วางมันลงข้างๆร่างสูงที่ยังกินไม่เสร็จ

     "กินไวจัง หิวเหรอ"

     "อือ ...ครับ"ผมไม่ชินเลยที่ต้องคุยกับคนแปลกหน้าอายุมากกว่าแบบนี้

     "คุยปกติก็ได้ เอาที่แชมถนัด พี่เรียกแชมได้ใช่ไหม"

     "...ก็ไม่ได้ว่านี่"ผมพึมพำอีกรอบ นั่งฟังเสียงหัวเราะของคนข้างๆ รู้สึกเริ่มหายเกร็งไปทีละนิด แต่ฝนก็ยังคงไม่ซาลงเลย สาดเทลงมาเรื่อยๆเหมือนไม่มีวันหยุด

     "ไปกันเถอะ"พี่พลหยัดตัวลุกขึ้น ทิ้งขยะในมือลงถังก่อนจะหันมาถามผมที่ยืนรออยู่"จะให้พี่ไปส่งที่ไหน"

     "ถัดไปสองซอย คอนโดผมเข้าไปอีก"

     "อ๋อ เคยเห็นอยู่ ใกล้แค่นี้เอง ฝ่าฝนไปจะเป็นอะไรไหม แชมป่วยง่ายหรือเปล่า"

     "ไม่ พี่พลฝ่าไปเลยก็ได้"ผมตอบ ขยับไปยืนข้างๆรถมอเตอร์ไซค์ที่ซ่ล้อนมาเมื่อครู่ เจ้าของรถทำท่าครุ่นคิดน้อยๆ ก่อนจะถอดเสื้อหนังสีดำตัวใหญ่ที่ใส่อยู่ออกมา โยนคลุมลงมาบนหัวผมจนมิด

     "คลุมไว้ ฝนจะได้ไม่เข้าหน้า"

     "ขอบคุณครับ"

     ผมรับเอาไว้ ไม่คิดจะปฏิเสธ เพราะฝนที่ตีเข้าหน้ามันเจ็บจริงๆ จะให้ซบหลังอีกฝ่ายเหมือนตอนแรกก็รู้สึกแปลกๆ

      พี่พลขับมาส่งผมถึงหน้าคอนโด บอกว่ามีธุระต่อ ฝากเสื้อไว้ที่ผมก่อนจะรีบขับออกไป ผมตอนนี้คือเปียกปอนไปหมด ถึงจะมีเสื้อพี่พลคลุมก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากเท่าไหร่เลย 

      เดินออกจากลิฟต์เมื่อถึงชั้นของห้อง

      ผมล้วงหากุญแจที่ใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกง เงยหน้าขึ้นเมื่อเกือบจะถึงห้องตัวเอง

      ขาสองข้างชะงัก

      สายตาไล่มองคนที่กำลังยืนพิง กดโทรศัพท์อยู่หน้าห้องด้วยความตกใจ"มึง ..มาทำอะไร"

      จ้าวทัพปลายตามองผม ก่อนจะขยับตัวออกจากประตู"ไขสิ เร็วๆ มีงานต้องทำต่อ"พูดเร่งผมเหมือนกับว่าเราไม่เคยทะเลาะกันมาก่อน 

      "ทัพ.."

      "เปิดประตู จะรอให้ปอดบวมตายก่อนหรือไง รีบเปิดแล้วไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อซะ"

      มึงคิดอะไรอยู่กันแน่.. จ้าวทัพ



      
    



----150%----
อัพพพพ
คำผิดยังไม่ได้ดูคับ


#จ้าวของแชมเปญ


     
     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.476K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,072 ความคิดเห็น

  1. #10052 noonnew1996 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 16:18
    จอมพล หรือม่านฟ้า นักรบก็ได้ที่ไม่ใช่ไอ่ทัพพีอ้ะ หมั่นไส้
    #10,052
    0
  2. #10003 Jess (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 22:58

    ณ จุดนี้... ผู้ชายคนไหนก็ดีกว่านังทัพอ้ะ5555

    ฮึ่ยยย โมโหหหหห


    เราเคยบอกไรท์ไปแล้วใช่มั๊ยคะว่าไรท์แต่งแนวนี้ดีมากจีงๆ อ่านแล้วอินหนักมาก ตอนน้องแชมตะโกนด่านังทัพแล้วหนีไปซ้อนมอไซพี่พล อ่านแล้วเจ็บจี๊ดๆเลย

    #10,003
    0
  3. #9958 menen (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 23:39
    พี่น้องแน่เลย
    #9,958
    0
  4. #9909 wan62063 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 13:58
    พี่น้องกันป้ะ
    #9,909
    0
  5. #9896 FERNNY95 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 23:14

    มีควาทคิดว่าเป็นพี่น้องกันยังไงไม่รู้ จอมพล, เจ้าทัพ

    #9,896
    0
  6. #9893 moom_mam (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 17:03
    อาจจะเป็นพี่น้องกันก็ได้ใครจะไปรู้จอมพล...เจ้าทัพ
    #9,893
    0
  7. #9835 Pawan_noon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 12:21
    อิทัพพพพ....
    #9,835
    0
  8. #9818 Endless_P (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:25
    จอมพล กับ จ้าวทัพ ต้องเป็นพี่น้องกันแน่เลยอะ
    #9,818
    0
  9. #9785 tooktawu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:35
    พี่พลเป็นพระเอกได้มั้ยยย
    #9,785
    0
  10. #9705 pommys (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 13:25
    จ้าวทัพ จอมพล
    #9,705
    0
  11. #9621 baitoey_homm (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 00:26
    อีไบโพล่าร์
    #9,621
    0
  12. #9535 [[Oo..~*VaLyn_KH*~..oO]] (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 20:40
    อะไรวะ อิทัพ
    #9,535
    0
  13. #9511 Bow999999 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 22:48
    ไบโพลาร์
    #9,511
    0
  14. #9480 prang_yy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 17:09
    อิทัพ อิหยังวะแก-,.-
    #9,480
    0
  15. #9474 Friday (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 02:49

    กลับมาอ่านกี่รอบก็เกลียดทัพอ่ะ ไม่อยากให้เป็นพระเอก แชมจะลงเอยกับใครก็ได้ที่ไม่ใช่ทัพ จริงๆแอบชอบโมเมนต์คุยกับแฟนเก่านะ อยากให้กลับไปหากัน

    #9,474
    0
  16. #9438 เด็กอน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 02:25

    อยากรู้ความคิดจ้าวทัพ

    #9,438
    0
  17. #9419 Patcharapa_1235 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 17:57
    คือพอแชมจะไป ทัพก็แบบนี้อะ ยากวะจริัง
    #9,419
    0
  18. #9395 VaranyaSittitet (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 01:58
    อะ ฉันว่าไม่ใช่แค่แบมแบ้วบะที่ไม่ไป ลองดีจ้าวทัพมันก็ไม่ปล่อยแชมไปจริงๆนั้นละเป็นบ้าหรอพอเค้าจะไปสาระแหน่เสนอหน้ามาอีก
    #9,395
    1
    • #9395-1 VaranyaSittitet(จากตอนที่ 8)
      25 เมษายน 2562 / 01:59
      *แชมแล้ว

      *ลองมองดีๆ
      #9395-1
  19. #9386 Dekaommeu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 13:50
    ไม่รักไม่ต้องมาแคร์ไม่ต้องมาดีกันฉัน!;-;
    #9,386
    0
  20. #9365 differ21 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 18:23
    มรึ. ง เอะใจหน่อยว่าเขาเป็นพี่น้องกันนนนน
    #9,365
    0
  21. #9361 gy13 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 23:41
    อยากให้กลับไปรีเทิร์นกับแฟนเก่ามากๆ ตอนฉากที่คุยกับแฟนเก่านี่ร้องไห้จนสะอื้น
    #9,361
    0
  22. #9267 MinRos (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 01:33
    อ่านไปแล้วก็น้อยใจ ตรูเป็นบร้าอัลไล
    #9,267
    0
  23. #9231 aondaehyun (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 14:37
    ก็คือให้เเชมคู่กับใครก็โอเคหมดเเล้วอะยกเว้นทัพ555555
    #9,231
    0
  24. #9194 MS.ALIEN (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 16:29
    น้องงงงงง ไ-อ้ทัพ ไอฟเหด่หด่ห้ เฮ้อ โกรธอะ หน้าตายมาก เชียร์ทุกคนยกเว้นทัพ #ทีมทุกคนยกเว้นทัพ 555555
    #9,194
    0
  25. #9182 โหนก (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 13:35

    น้องไม่ใช่ของตายนะทัพ จัม!!

    #9,182
    0