รักเราไม่เท่ากัน #จ้าวของแชมเปญ

ตอนที่ 5 : หัวใจที่ถูกเหยียบซ้ำ (150%) (re)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44,810
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,839 ครั้ง
    29 ต.ค. 61






หัวใจที่ถูกเหยียบซ้ำ





     วันหยุดยาวแบบนี้ผมควรจะกลับบ้านไปหาพ่อกับแม่ แต่เพราะเมื่อคืนถูกจ้าวทัพรังแกไปพอสมควร เลยกลายเป็นว่าผมยังลุกจากเตียงไม่ขึ้นมาจนสายเกือบจะเที่ยง รู้สึกเหนียวเหนอะหนะไปทั้งตัวจนทนไม่ไหว ฝืนกลืนความปวดร้าวทั้งหมดลากพาตัวเองเข้าไปอาบน้ำจนได้

      ผมพึ่งจะโทรไปบอกพ่อกับแม่มาว่าจะไม่กลับวันหยุดยาวนี้ แม่ผมก็ยังคงตามใจเหมือนเดิม บอกแค่มีเวลาก็กลับมาบ้าง ส่วนพ่อน่ะ..โวยวายลั่นเข้ามาในสายจนหูแทบจะแตก

      แล้วก็ปิดท้ายด้วยการบ่นเรื่องจ้าวทัพไปอีกเป็นครึ่งชั่วโมง

      ซึ่งคนโดนบ่นตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าไปอยู่ไหน ผมคิดไว้ว่าจะชวนจ้าวทัพไปเที่ยวบ้าง นานแล้วที่ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวด้วยกัน จริงๆคู่ผมน่ะ ไม่ค่อยได้ไปไหนอย่างคู่อื่นๆเท่าไหร่หรอก เวลาชวนจ้าวทัพก็บ่ายเบี่ยง เมินเฉยตลอด จนผมตื้อมากๆนั่นแหละ ถึงจะได้ไปที

      นั่นก็เมื่อตอนคบกันแรกๆด้วย พอมาช่วงหลังๆก็ไม่ได้ไปไหนด้วยกันอีกเลย

      ผมก็เข้าใจว่าจ้าวทัพมันเรียนหนัก พอมีเวลาก็จะใช้ไปกับเพื่อนมันมากกว่า จนมาตอนนี้ผมเริ่มที่จะไม่เรียกร้องอยากไปไหนกับมันแล้วล่ะ แต่วันนี้มันเบื่อๆ เลยอยากจะลองชวนเท่านั้น

      ถ้าไม่ไป ผมก็จะชวนนักรบไปแทน ..แต่ไม่รู้ว่าวันนี้มันจะไปไหนกับน้องมินหรือเปล่าน่ะสิ 

      เห้อ เบื่อจัง..

      ผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เดินออกจากห้องนอนมาตรงโถงนั่นเล่น ห้องเงียบสนิทไร้เงาของเจ้าของห้อง ไปไหนของเขานะ.. โทรหาก็ไม่รับ สามสี่สายแล้วที่ผมโทรไป ปกติถึงจะใจร้ายแค่ไหน แต่จ้าวทัพก็รับสายผมตลอดนะ จะคุยไม่คุยก็รับ 

      ครั้งนี้แปลกๆ หรือจะยุ่งอยู่  
 
      ไม่กวนก็ได้ ผมโทรไปหานักรบดีกว่า หิวข้าวด้วย ไปหาอะไรกินแล้วให้นักรบมันพาไปเที่ยวก็ได้ ผมเหงา.. ไม่อยากนอนอยู่ห้องคนเดียวแบบนี้

      นักรบรับโทรศัพท์ผม แต่เหมือนมันไม่ค่อยอยากมาเท่าไหร่ จนถูกผมอ้อนใส่ไปนั่นแหละ ถึงได้ยอมมารับพาไปเที่ยว มันถามว่าทำไมผมไม่ให้จ้าวทัพพาไป ท่าทางโกรธๆ 

      ผมก็ไม่รู้ว่ามันโกรธอะไร เพราะเมื่อคืนอาบน้ำเสร็จ จ้าวทัพก็ไม่ให้ผมได้แตะโทรศัพท์อีกเลย 

      พึ่งจะได้จับก็ตอนตื่นมานี่แหละ

      ผมลงมารอนักรบอยู่ข้างล่าง ระหว่างนั้นก็เลื่อนหาร้านอาหารอร่อยๆไปด้วย จะได้ไม่ต้องคอยมองหาร้านอีก เสียเวลาไปเที่ยวต่อด้วย นักรบมันอุตส่าห์ว่างไปกับผมได้ทั้งที

      ปรี้น!
 
      เหี้ย! ..นักรบ! บ้อบอ อยู่ๆมาบีบแตรใส่ โทรศัพท์ผมเกือบปลิวล่วงไปบนถนนแล้วไหม 

      "ไอ้รบ สัส มึงจะบีบทำไมวะ ตกใจหมด"ผมเปิดประตูรถขึ้นไปนั่ง บ่นใส่คนขับที่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อยู่ด้านข้าง

      ไม่ติดว่าผมโทรให้มันมาเองนะ ..จะยกเท้าถีบให้ติดกระจกเลย ชอบกวนดีนัก

      "ใครให้มึงก้มมองแต่โทรศัพท์เองอะ แล้วไหน ...จะไปไหน"นักรบชะเง้อข้ามมาหาผมที่ยังเลื่อนมือถือในมืออยู่"ร้านนี้อร่อย กูเคยพามินไปกิน"

      "งั้นร้านนี้ แล้ววันนี้ไม่ไปไหนกับมินเหรอ"ผมถาม เงยหน้าขึ้นมองเพื่อนตัวเองที่หน้าจะสิงกันเข้ามา ถามว่าหวั่นไหวหรือเปล่า ตอบเลยว่าไม่ ถึงผมจะชอบผู้ชายแต่กับไอ้นักรบเนี่ย สนิทกันเกินกว่าจะคิดอะไรเกินเลยได้แล้วล่ะ

      "...ไม่ สรุปร้านนี้นะ แล้วมึงอยากเที่ยวไหน"

      "กูก็ไม่รู้ ..กูแค่ไม่อยากอยู่ห้องคนเดียว"

      "....."

      นักรบจ้องหน้าผมเงียบ ทำท่าเหมือนจะพูดอะไรสักอย่าว แต่ก็เงียบไปอีกรอบ ก่อนจะวางมือมันลงมาบนหัวผม ขยี้เบาๆพอให้ผมโวยวาย แล้วมันก็ผละออก

      "กูมีที่จะพามึงไปแล้ว"

      "ที่ไหน"

      "เฉยๆเหอะ ถึงเดี๋ยวก็รู้เอง"

      ...

      ..

      

      สวนสนุกเนี่ยนะ!

      "รบ! อย่าบอกนะว่า..."

      "ใช่ สวนสนุก ปะ เข้ากัน เดี๋ยวกูพาเล่นให้ครบทุกอย่างเลย"นักรบมันยกมือขึ้นมาพาดรอบคอผม เกี่ยวดึงให้เดินตามไปข้างๆมัน แล้วดูมันยิ้มดิ ขณะที่หน้าผมนี่ยู่ลงด้วยความหงุดหงิด หันไปฟาดไหล่เพื่อนสนิทตัวเองแรงๆ อย่างหมั่นไส้

      ผมลืมไปเลยว่านักรบมันชอบสวนสนุก! ชอบเล่นเครื่องเล่นที่มันชวนคลื่นไส้อะ แล้วมันก็กำลังจะลากผมไปเล่นด้วย

       "หยุดดด รบ! ไม่เอา ไม่เอารถไฟเหาะ ไม่!"

       "อย่าโวยวายดิวะ คนมองแล้วเนี่ย"ผมขมวดคิ้ว หันมองไปรอบๆ อย่างที่ไอ้นักรบว่า คนที่ยืนอยู่รอบๆมองตรงมาที่ผมสองคน บางคนทำท่ายิ้มๆขำๆมาด้วย 

       ฮึ่ยย หงุดหงิด

       ก็ผมไม่ชอบเล่นอะไรแบบนี้นี่ นักรบมันก็ชอบแกล้งกันอยู่เรื่อย

      "ไม่เล่นอันนี้ งั้นบ้านผีสิงไหมมึง"

      ตุบ!!

      "ไปเล่นคนเดียวเลย!"นักรบหัวเราะลั่นเมื่อผมผลักมันออก ก็ดูมันดิ ชวนไปเล่นแต่ละอย่าง ก็รู้ว่าผมไม่ชอบอะ ยังจะมาแกล้งกันอีก ไม่รู้แล้ว ผมเห็นไอติมแท่งขายอยู่ตรงนั้น ผมจะไปซื้อไอติมกิน

      "แชม โกรธเหรอ ..รอกูด้วยดิ ไม่แกล้งแล้วเนี่ย"

      "ไม่ต้องเลยมึงอะ เลี้ยงไอติมกูเลย"

      "เอ้า อะไรวะ มึงนี่ รวยแล้วยังจะงกอีก"บ่นนะ แต่ก็เดินไปซื้อมาให้ผมอยู่ดี"เอาไป อยากเล่นอะไรหรือเปล่า ไหนๆก็มาแล้ว"

      "กินก่อน แล้วค่อยดู"

      "ม้าหมุนไหม"

      .....

      ผมหันหน้าหนีนักรบทันที กลอกตากับเสียงหัวเราะมีความสุขที่ได้แกล้งหยอกให้ผมให้หงุดหงิดได้ ก่อนจะเดินไปนั่งเล่นตรงข้างสระปลาที่มีรั้วล้อมอยู่รอบๆ มีที่นั่งให้นั่งพักหลบแดดได้

     นักรบขอไปคุยโทรศัพท์

     ท่าทางมองจากไกลๆดูเคร่งเครียด ก่อนที่มันจะวางแล้วเดินกลับมาหาผมด้วยใบหน้าที่บ่งบอกว่าไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่

      "มีอะไรเปล่า"

      "มิน..แม่งจะฆ่าตัวตายว่ะ พ่อเขาโทรมาให้กูไปดู ไปกับกูไหมแชม"นักรบเอ่ยถาม ผมตกใจนิดๆที่รู้สาเหตุที่ทำให้เพื่อนผมเครียด นี่ใช่เหตุผลที่นักรบมันไม่อยู่กับมินวันนี้หรือเปล่า

      "ทะเลาะกันเหรอ ทำไมไม่บอกวะ กูจะได้ไม่กวน"

      "ไม่ กูเลิกกับมินแล้ว..."

      หะ! ผมไม่เห็นรู้เลย ไม่กี่วันก่อนมันก็ยังดีๆอยู่ ไม่ใช่เหรอ"เพราะกูหรือเปล่า ให้กูพูดให้ไหม"

      "ไม่ต้องหรอก กูแค่เบื่อ.."

      "รบ"

     "มึงจะไปไหม ไม่ไปกูจะได้แวะส่งที่ห้อง"

      ผมกำลังจะตอบว่าไปด้วย ถ้าตอนนั้นสายตาไม่บังเอิญจับภาพใครบางคนที่กำลังเดินผ่านไป ร่างสูงโปร่งในชุดสบายๆถือตุ๊กตาขนาดกลาง ดึงดูดสายตาใครหลายคนให้มองตาม 

      ใบหน้านิ่งเรียบ ขัดกับแววตาที่ดูสบายๆ ไร้แววดุดันอย่างที่ผมเจอมาตลอดทำเอาใจกระตุก

      จ้าวทัพมาทำอะไรที่นี่.. 

      "ทัพ.."

      ข้อสงสัยทั้งหมดถูกคลายออก เมื่อร่างนั้นเดินตรงเข้าไปหาผู้ชายตัวเล็กคนนึงที่กำลังยืนหอบกองกระดาษไว้ในมือ หันมาส่งยิ้มให้กับแฟนผม เมื่อฝ่ามือหนาวางลูบลงไปบนหัวแผ่วเบา 

      ผมอยู่ตรงนี้ ไม่ต้องเห็นใบหน้า เห็นสายตาจ้าวทัพก็ยังสัมผัสได้ว่ามันอ่อนโยนขนาดไหน 

      และมันจะไม่เจ็บขนาดนี้เลย ถ้าคนคนนั้นที่อยู่ข้างๆจ้าวทัพไม่ใช่...นะโม

      เด็กทุนที่จ้าวทัพพาไปส่งถึงบ้านเมื่อคืนนี้




(T_T)




     "แชม มองอะไรวะ"นักรบหันมองตามสายตาผมไป และคนใจร้อนแบบมันไม่มีทางอยู่เฉยๆ ผมรีบคว้ามือเพื่อนสนิทที่ตั้งจะเดินเข้าไปหาสองคนนั้น ส่ายหัวบอกให้มันไปทำธุระที่ค้างคาอยู่

      "มึงต้องไปหามินไม่ใช่เหรอ ไปเถอะ"

      ผมลุกขึ้นยืน ตบไหล่เพื่อนสนิทสองสามทีเบาๆ"เดี๋ยวกูกลับกับทัพ มึงไปเถอะ กูไม่เป็นไร"

      ผมรู้ว่านักรบมันโกรธแทน มันมักจะโกรธแทนผมเสมอนั่นแหละ เรื่องอะไรก็ตามที่เกิดจากจ้าวทัพน่ะ แต่ครั้งนี้ผมไม่อยากให้มันเป็นเรื่องใหญ่ ขนาดวันนั้นที่พวกมันมอมเหล้านะโม จ้าวทัพยังโกรธขนาดนั้น จะทำอะไรก็ต้องคิดหน้าคิดหลังดีๆ 

      นักรบเงียบคิด สายตายังคงจดจ้องคนสองคนที่ยืนคุยกันอยู่ ก่อนที่มันจะถอนหายใจออกมา แตะฝ่ามือลงบนแก้มผมเบาๆ

      "มีอะไรก็โทรหากู ..มึงยังคงสำคัญที่สุดสำหรับกู"

     "บ้า ..มินได้ยินน้อยใจตายห่าเลย"ผมปัดมือมันออกเบาๆ ผมไม่ได้โง่ หรือดูไม่ออกว่านักรบคิดยังไง หลายปีแล้วที่สายตามันบอกแบบนั้น แต่ผมแค่หลับหูหลับตาไปเท่านั้น เป็นเพื่อนกันแบบนี้น่ะดีแล้ว 

     อย่างน้อยก็ไม่ต้องกลัวว่านักรบจะทิ้งผมไปเมื่อไหร่

     "หึ ถ้ามันไม่พากลับก็โทรบอก จะมารับ"

     "อือ ไปได้แล้วน่า"ดันไหล่มันเบาๆ นักรบเหลือบมองตบอดเวลาที่เดินออกไป จนกระทั่งแผ่นหลังนั่นหายลับ ผมถึงได้หันกลับไปมองคนสองคนตรงมุมนู้นอีกรอบ ยกมือขึ้นเสยผมที่ปรกหน้าตัวเองขึ้น

      ก้าวเท้าตรงไปด้วยใบหน้าที่มีรอยยิ้มบางๆประดับอยู่

      "ทัพ.."

      เจ้าของชื่อเหลียวกลับมา คิ้วเข้มผูกติดกันเมื่อผมเข้าถึงตัว ยกมือขึ้นแตะบนท่อนแขนแกร่งเบาๆ

      หันไปส่งยิ้มให้กับนะโมที่มองอยู่"ไง"

      "คุณ..วันนั้น ผมกำลังหาอยู่เลย ขอบคุณนะครับที่ช่วย"ผมก้มมองมือตัวเองที่ถูกคนตัวเล็กกว่าจับเอาไว้ ปลายตามองจ้าวทัพที่จ้องมานิ่ง สายตาเหมือนกำลังจับผิดผมอยู่กลายๆ

      "ไม่เป็นไร แล้วมากับทัพเหรอ"ผมถาม ค่อยๆดึงมือตัวเองออกมา มองๆแล้วนะโมก็น่ารักจริงๆนั่นแหละ ถ้าถอดแว่นทรงกลมออก เอาผมที่ปรกหน้าปรกตาขึ้นก็คงจะดูดีมาก

      มือผมเอื้อมเข้าไป ทำท่าจะดึงแว่นเชยๆนั่นออก

      แต่ก็ถูกจ้าวทัพคว้าไว้ แรงบีบและเสียงดุๆนั่นทำผมสะดุ้ง"มึงจะทำอะไร"

      ผมก้มมองมือตัวเองนิ่ง ยิ่งผมเงียบก็เหมือนแรงบีบของจ้าวทัพมันจะมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ผมคงไม่รู้สึกเจ็บหรอก ในเมื่อแผลที่ใจมันเจ็บกว่า แผลกายจะไปรู้สึกอะไรอีกล่ะ

      "พี่ทัพ ทำหน้าอะไรน่ะ พี่เขายังไม่ได้ทำอะไรโมเลย"นะโมพูดแทรกขึ้น แตะลงบนแขนจ้าวทัพอีกที

      แรงบีบเริ่มคลาย จ้าวทัพปล่อยมือผมออกนิ่งๆ 

      "เรารุ่นเดียวกัน"ผมหันไปบอกคนที่เข้าใจว่าผมเป็นรุ่นพี่ เหมือนนะโมจะไม่รู้จักผม ท่าทางไม่ได้มีการเสแสร้งใดๆให้เห็น คงจะไม่รู้จักผมจริงๆนั่นแหละ ทำหน้าตกใจออกมาขนาดนั้น

       "จริงเหรอ! ดีจัง เราชื่อนะโมนะ เรียนคณะวิทย์ แล้วเอ่อ...นาย ชื่ออะไรเหรอ"เสียงตื่นเต้นในคราแรกเริ่มสั่นประหม่าเมื่อถูกผมจ้องนิ่ง นะโมเผลอก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวขยับชิดกับจ้าวทัพที่ยืนอยู่ข้างๆ

      หึ ผมน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ

      ก็เห็นพูดไม่หยุด เลยมองก็แค่นั้น

     "แชมเปญ เรียนบริหาร"

     "อ๋อ โทษที เห็นพี่ทัพบอกว่าแชมเปญเป็นเพื่อน เราเลยนึกว่าแชมเปญเป็นรุ่นพี่"

     ผมหันมองแฟนตัวเองที่อยู่ๆก็กลายเป็นเพื่อนกันแบบงงๆ

     งั้นเหรอ ..ผมเป็นเพื่อนสินะ

     "ทัพบอกแบบนั้นเหรอ"

     "ใช่ เราเอ่อ เห็นพี่ทัพอุ้มแชมเปญวันนั้น ก็เลยนึกว่าเป็นแฟนกัน แต่พี่ทัพบอกเพื่อน เราขอโทษนะที่เข้าใจผิด"เหมือนนะโมจะไม่รู้จริงๆว่าผมกับจ้าวทัพเป็นอะไรกัน เจ้าตัวยังคงพูดนู่นพูดนี่ ขณะที่ผมสบอยู่กับตาเรียวดุที่ให้ความรู้สึกว่างเปล่า

      อย่างงั้นเหรอ...

      "ทัพบอกว่าเพื่อน ..ก็เพื่อนนั่นแหละ แล้วนะโมล่ะ คบกับทัพอยู่เหรอ"พอถูกผมถาม นะโมก็รีบส่ายหัวทันที

      อ้าปากขึ้นพูดพร้อมแก้มสองข้างที่เริ่มแดงขึ้นมา"ไม่ ไม่ใช่ เอ่อ เราแค่บังเอิญรู้จักกัน นานแล้วน่ะ ไม่ใช่แฟนนะ"

      รู้จักกัน..นานแล้ว?

     "มาทำอะไรที่นี่"ผมยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อ ก็ถูกจ้าวทัพถามแทรกขึ้นมา ดึงแขนผมเข้าไปจนเกือบจะชิดตัว สงสัยจะลืมไปแล้วว่าผมน่ะมันแค่เพื่อน ทำแบบนี้เดี๋ยวนะโมก็เข้าใจผิดอีกหรอก

      "สำคัญเหรอ ...มึงมาทำอะไรล่ะทัพ แล้วทำแบบนี้จะดีเหรอ กูแค่เพื่อนมึงไม่ใช่หรือไง"เสียงกระซิบผมดังเน้นอยู่ข้างๆหูของจ้าวทัพ แค่แป๊บเดียวร่างผมก็ถูกดันออก พร้อมกับสายตาคาดโทษที่ถูกส่งตามมา

      "เอ่อ ..มีอะไรกันหรือเปล่า ดูเครียดๆ"
  
      "เปล่า แจกต่อเถอะ เดี๋ยวช่วย"จ้าวทัพเป็นคนตอบ เดินเข้าไปแบ่งเอาแผ่นกระดาษในมือของนะโมมาถือไว้ แจกให้กับคนที่เดินผ่านไปมา 

      "แชมเปญมาหาพี่ทัพใช่ไหม รอแป๊บนึงนะ เราขอยืมพี่ทัพช่วยแจกใบปลิวก่อน มันใกล้จะหมดแล้ว"นะโมพูดบอก หันหลังวิ่งไปแจกกระดาษในมือให้คนนั้นที คนนี้ที ขณะที่ผมขยับนั่งลง จ้องมองไปยังจ้าวทัพที่มองตามร่างของนะโมตลอดเวลา

     ดีจังนะ คนที่ไม่ต้องพยายามอะไรเลยกลับอยู่ในสายตาตลอดเวลา ขณะที่ผมทำทุกอย่าง...แต่ก็ยังดูไร้ตัวตนอยู่เหมือนเดิม

     ทุกอย่างในหัวผมตอนนี้ตีรวนไปหมด

     บางที..ผมคงสุดทางให้เดินแล้วจริงๆ

     ความสัมพันธ์ของเราในช่วงหลังๆที่ผ่านมาจนถึงตอนนี้ อาจจะมีแค่ผม..ที่คิดมันไปเองทุกอย่าง






     "เสร็จแล้ว ..หมดสักที อ้าว"จ้าวทัพหันมองตามเสียวที่ฟังเหมือนจะแปลกใจนิดๆของคนที่เขามาช่วยแจกใบปลิวในวันนี้ มองตามสายตาของนะโมตรงไปยังที่ที่เคยมีร่างร่างของใครบางคนนั่งรออยู่ 

      แต่กลับว่างเปล่าในตอนนี้

      "เมื่อกี้ยังอยู่เลย"

      "ช่างเถอะ หิวหรือเปล่า วันนี้ทั้งวันแล้ว ยังไม่ได้กินอะไรเลย"ตาเรียวดุเหลือบมองพื้นที่ว่างเปล่านั่นอีกรอบ ก่อนจะละความสนใจกลับมาหาเด็กตรงหน้า ถ้าไม่กลับห้องตัวเอง แชมเปญก็คงไปรอที่ห้องเขานั่นแหละ

      "ไม่ๆ พี่ทัพกลับเถอะ เผื่อแชมเปญมีธุระสำคัญ"

      "ไปส่งมึงก่อน บอกแม่ไว้ว่าไม่เย็นไม่ใช่เหรอ"

      นะโมรีบยกมือขึ้นดูเวลา เขาบอกแม่ว่าจะกลับไม่เย็นมาก แจกเพลินจนลืมไปเลย"ก็ได้ นี่โมลืมไปเลย"

      






----150%----
      คำผิดยังไม่ได้ดู
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.839K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,072 ความคิดเห็น

  1. #10063 m.SK (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 19:49
    กำกวมมากกกกกกอีทัพพพ
    #10,063
    0
  2. #10051 noonnew1996 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 15:37
    กำหมัดแน้วววว โมโหใจสั่นเลยว้ะ
    #10,051
    0
  3. #10022 Bbbbb (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 11:36

    โอ้ยยยย เเงงงงง

    #10,022
    0
  4. #10019 Gingjaa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 21:05
    ไม่ไหวแล้ว น้ำตาคลอเลยอ่ะ สงสารแชม ใจแชมมันพังไปหมดแล้วอ่ะ แชมควรพอได้แล้วแหละ ออกมาจทกตรงนั้นเถอะลูก
    #10,019
    0
  5. #9994 Nara_np (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 01:06

    ถ้ารักนโม ก้อควรปล่อยแชมเปนไปได้แล้วสงสารน้อน

    #9,994
    0
  6. #9986 krumeawnaka (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 15:47
    น้ำตาคลอ
    #9,986
    0
  7. #9970 noynamaka (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 06:53
    เกินคำบรรยาย
    #9,970
    0
  8. #9899 Dantalian_lian (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 00:49
    นักรบคือพระเอกของเรื่องนี้ จบปิ๊งเลยได้มั้ย ฮรึกกกกกก
    เจ็บไปทั้งใจ
    #9,899
    0
  9. #9849 sugarraeks (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 20:46
    อ่านไปสบถคำหยาบไปหลายคำเลย ..
    #9,849
    0
  10. #9842 kanyapuk2 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 15:09
    รู้สึกเจ็บ5555
    #9,842
    0
  11. #9837 First_dmb (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2563 / 17:50

    หน่วงดีเหมือนกัน เเต่ชอบอะ พึ่งเคยอ่านเเบบนี้
    #9,837
    0
  12. #9836 First_dmb (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2563 / 17:50

    หน่วงดีเหมือนกัน เเต่ชอบอะ พึ่งเคยอ่านเเบบนี้
    #9,836
    0
  13. #9817 Endless_P (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:59
    หน่วงดีจัง
    #9,817
    0
  14. #9782 tooktawu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:12
    คือจะนักรบก็ไม่ได้ดีอะ -พี่ทัพก็ชั่วช้าต่อให้รักแล้วทำแบบนี้ก็คือไปลงนรกเท่านั้นไม่สมควรเป็นพระเอกอะหาพระเอกใหม่ด่วนๆเลย
    #9,782
    0
  15. #9771 vipsky (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 00:56

    เฮ้ออออ พระเอกชั้น

    #9,771
    0
  16. #9734 209090 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 14:52
    พระเอกทำดีแล้ว แต่นายเอกโครตโง่ๆ บางเรืองก็ดราม่าน่ะ แต่เรืองนี้มันโครต
    #9,734
    0
  17. #9702 pommys (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 10:55
    เจ็บดีมั้ยหละ เป็นแค่เพื่อน
    #9,702
    0
  18. #9620 kimbeerapi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 17:52
    บีบหัวใจมากกกแง้ สงสารแชมม
    #9,620
    0
  19. #9595 jp101232 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 17:07
    แชมเมื่อไหร่จะตาสว่าง
    เกลียดความรักเดียวของนางจิงๆ
    #9,595
    0
  20. #9532 [[Oo..~*VaLyn_KH*~..oO]] (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 19:58
    สงสารแชมเปญ
    ดูท่าอิตาทัพจะชอบนะโม
    ทำไมไม่จีบแต่แรกล่ะ
    มาจีบแชมทำไม
    เลิกเหอะ
    #9,532
    0
  21. #9525 MByymm (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 11:22
    อยากให้แชมลองถอยออกมาก่อน
    #9,525
    0
  22. #9500 my_merisa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 21:41

    สงสารแชม
    #9,500
    0
  23. #9477 prang_yy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 16:44
    แชม อย่าโง่!!! หาผัวใหม่สิว้อยยยย เกลียดทัพๆๆๆๆ
    #9,477
    0
  24. #9435 เด็กอ้วน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 01:54

    น้องหนีไปเลยยยยยยหนีไป

    #9,435
    0
  25. #9422 petamon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 19:26
    แงจะร้องเข้าใจความรู้สึกเลยอ่ะ
    #9,422
    0