รักเราไม่เท่ากัน #จ้าวของแชมเปญ

ตอนที่ 4 : เขาที่พึ่งเจอ (150%) (re)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42,714
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,336 ครั้ง
    6 พ.ย. 61






เขาที่พึ่งเจอ





     ผมถูกจ้าวทัพจับยัดใส่ลงในรถ แน่นอนว่ายัดนั่นคือจ้าวทัพมันไม่สนเลยว่าร่างกายผมจะไปกระทบกระทั่งตรงไหนของรถบ้าง เจ็บนะ.. แต่ผมก็ไม่ส่งเสียงหรือแสดงสีหน้าอะไรออกไป กัดปากนั่งเงียบอยู่บนเบาะ ขณะที่จ้าวทัพกำลังท้าวแขนอยู่กับประตูรถ จ้องเข้ามาหาผมที่นั่งอยู่

     "เป็นเหี้ยอะไรอีก"คำถามที่ออกจากปากสีคล้ำนิดๆนั่นทำให้ผมตวัดสายตาไปมอง

     พูดใส่กันขนาดนั้น ยังจะกล้าถามอีกว่าเป็นอะไร

     ผมเลือกที่จะไม่ตอบ ไม่พูด ไม่อะไรทั้งนั้น หันกลับมานั่งมองตรงออกไปด้านหน้าแทน เสียงในสนามยังคงกระหึ่มดัง เพราะมีแข่งกันต่อ แต่รอบนี้ไม่มีของรางวัลอะไร 

     นักรบมันคงกลับเข้าไปงานวันเกิดเพื่อนมันต่อ ยังไงก็คงดึกแน่ๆแหละ ส่วนผมก็คงถูกจ้าวทัพมันพากลับห้อง แต่ส่งข้อความไปบอกนักรบก่อนว่าผมไม่เป็นอะไร มันจะได้ไม่ห่วงมาก จากสายตาที่มมงลงมาเมื่อกี้ มันคงห่วงผมมากพอสมควร ทำท่าจะลุกตามมาด้วย แต่เฟรมมันดึงไว้ ซึ่งก็ผมนี่แหละที่ขอให้เฟรมมันช่วย ผมไม่อยากให้นักรบมันมีปัญหากับจ้าวทัพ

     ผมขอหาโทรศัพท์ก่อน ปกติผมจะเอาใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงนี่ หายไปไหนนะ

     โทรศัพท์... เห้ย! โทรศัพท์ผมอยู่กับเฟรม ยังไม่ได้เอาคืนมาเลย

     "ทัพ โทรศัพท์กูอยู่กับเฟรม"ผมรีบหันไปบอกคนที่ยืนคุยโทรศัพท์อยู่ด้านนอก จ้าวทัพขมวดคิ้ว คุยกับคนในสายต่ออีกสองสามคำก่อนจะกดวาง "ใครคือเฟรม" ก้าวเข้ามาประชิดประตูรถที่เปิดอ้า

     "เพื่อน พากูไปเอาหน่อย"

     "มึงไม่มีเพื่อนชื่อเฟรม"

     "ชู้กูมั้ง ถ้ามึงคิดว่าไม่ใช่เพื่อน"ผมเริ่มจะหงุดหงิด ก็แค่ให้พาไปเอาโทรศัพท์ มันจะมาตั้งประเด็นกับชื่อคนที่ผมฝากไว้ทำไม"อย่าคิดว่ากูจะต้องนิสัยเหมือนมึงนะทัพ"

     "อย่าปากดีกับกูแชมเปญ"เสียงดุฟังดูน่ากลัว ไม่ต่างอะไรจากใบหน้าขึงตึงนั่น แต่มันไม่ได้ทำให้คนอย่างผมรู้สึกอะไรเลยสักนิด แรกๆก็กลัว แต่ตอนนี้น่ะชินแล้ว

     โดนออกจะบ่อย จะไม่ให้ชินได้ยังไง

     "กูจะไปเอาโทรศัพท์"ผมเปลี่ยนเรื่อง ยิ่งต่อปากต่อคำ ก็เหมือนเอาไฟไปสุมนั่นแหละ จ้าวทัพจะร้อนไปมากกว่านี้เปล่าๆ

     "ลงมา"

     ผมก้าวลงจากรถ ดันประตูปิดก่อนจะเดินตามจ้าวทัพเข้าไปทางประตูหลังของคลับ เดินนำผมขึ้นไปที่ชั้นสอง แยกจากโซนวีไอพีมันจะมีห้องสำหรับจัดปาร์ตี้อะไรพวกนี้ 

     มันเป็นห้องเก็บเสียง มีคนเดินเข้าเดินออกเกือบตลอดเวลา ส่วนมากก็เพื่อนของเฟรม แล้วก็คนรู้จัก

     จ้าวทัพหลีกให้ผมเปิดประตูเข้าไป เดินตามเข้ามาเงียบๆ เสียงพูดคุยในตอนแรกลดลง แต่ไม่ได้เงียบสนิท สายตาหลายคู่ที่มองเลยไปด้านหลังผมนั้นไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้ทำให้จ้าวทัพรู้สึกอะไร นอกจากเดินมาโอบรั้งเอวผมไว้เงียบๆจนเดินไปถึงคนกลุ่มใหญ่ที่นั่งดื่มกันอยู่

     นักรบเงยขึ้นมามองเมื่อเพื่อนที่นั่งข้างๆสะกิดบอก

     ข้างกายอีกด้านมีร่างของนะโมฟุบอยู่ จากท่าทางผมว่าน่าจะเมา

     ตรงหน้ามีแก้วเหล้าวางอยู่สามสี่แก้ว

      "เรา อึก ..เราอยากกลับแล้ว"คนเมาส่งเสียงอ้อแอ้ปนสะอื้นลอดออกมา พวกนักรบคงบังคับให้ดื่มแน่ๆ ช่วยมาให้โดนรังแกชัดๆเลย ใบหน้าตอนที่เงยขึ้นมาแดงก่ำ สบตากับผมเหมือนขอให้ช่วย"พา...เราไปที"

      ผมอ้าปากจะพูด แต่ก็ชะงักเพราะมือตรงเอวที่คลายออก จ้าวทัพเดินตรงเข้าไปที่นะโม ทำในสิ่งที่ผมไม่คิดว่ามันจะทำ คือการช้อนร่างที่โอนเอนไร้สติขึ้นอุ้มแบบไม่บอกไม่กล่าว

     ความรู้สึกผมตอนนั้นมันยิ่งกว่าตอนที่เห็นจ้าวทัพกับเพื่อนมันบนเตียง

     เผลอกำมือเข้าหากันแน่น ก่อนจะปล่อยคลายออก ทำเหมือนว่าผมไม่ได้คิดอะไร แล้วหันไปหาเฟรมที่นั่งมองอยู่เช่นกัน"เฟรมเรามาเอาโทรศัพท์ที่ฝากไว้"

     "อืม ว่าจะฝากรบไปให้"

     ผมรับโทรศัพท์คืนจากเฟรม หันไปมองจ้าวทัพพร้อมกับร่างที่อยู่ในวงแขนนั่น"จะพาไปที่ห้องเหรอ"

     "ส่งบ้าน"

     "มึงรู้จักเหรอ"เสียงผมเหมือนจะแผ่วลง ไม่เห็นเคยรู้เลยว่าจ้าวทัพรู้จักคนลักษณะแบบนี้ด้วย ..ไม่ใช่ว่านะโมไม่ดีหรืออะไร นะโมน่ารักก็จริง แต่ที่ผ่านมาก็ไม่ได้เด่นขนาดจะอยู่ในสายตาของคนแบบจ้าวทัพได้เลย

     มันเหมือนมีอะไรมากกว่านั้น อะไรที่ผมไม่รู้มาก่อน

     ไม่รู้ทำไมความรู้สึกผมถึงได้ร้องเตือนตลอดเวลาที่เห็นสายตาของจ้าวทัพมองคนที่มันกำลังอุ้มอยู่ 

      "ไม่รู้จักจะไปส่งได้เหรอ ได้โทรศัพท์แล้วก็เดินมาสักที"เสียงจ้าวทัพติดจะรำคาญนิดๆ พูดเสร็จก็ก้าวท้าวเดินตรงออกไปที่ประตู ผมก้มมองลงพื้นสักพัก เงยหน้าขึ้นส่งยิ้มบางๆให้กับพวกเพื่อนๆนักรบที่มองอยู่

      "อะไรวะ อย่าทำหน้าแบบนั้นกันดิ วันเกิดมึงนี่เฟรม ขอให้มีความสุขมากๆนะเว้ย เลี้ยงข้าวกูด้วยพรุ่งนี้ กูกลับแล้วนะรบ อย่าดื่มเยอะ มึงอะ เดี๋ยวขับรถกลับอีก"

      ผมขยับยิ้มอีกรอบ ไม่อยากทำให้พวกมันรู้สึกกร่อย ถึงจะไม่สนิทแต่ก็เจอกันบ่อยพอสมควรกับเพื่อนของนักรบ เพียงแต่ผมมันประเภทสนิทกับคนยากก็เท่านั้น

      "ไปนะพวกมึง"

      "เออ บายว่ะ"เฟรมพยักหน้าให้ 

      ผมหุบยิ้มลงหลังจากที่หันหลังให้พวกเพื่อนๆ ขาที่กำลังจะก้าวออกมาชะงักเพราะเสียงของนักรบที่รั้งเอาไว้

      "เมื่อไหร่มึงจะเลิกฝืนยิ้มแบบนั้นสักทีวะแชม"

      ...ฝืนยิ้มงั้นเหรอ 

      "อย่างน้อยมันก็ดีกว่าร้องไห้หรือเปล่าวะ"






(T_T)






     ผมนั่งอยู่กับความเงียบงันภายในรถราคาเหยียบล้านของจ้าวทัพ เราต่างคนต่างก็ไร้เรื่องที่จะพูด รวมถึงเรื่องของคนที่นอนฟุบอยู่ตรงเบาะหลัง ผมอยากรู้ แต่ไม่อยากเอ่ยปากถาม เพราะถ้าจ้าวทัพเห็นว่าผมสำคัญ ก็คงเล่าให้ฟังไปแล้วล่ะ

      จ้าวทัพยังคงขับรถตรงไปเรื่อยๆบนถนนกว้างในยามดึก เลยซอยคอนโดมาได้สักระยะ ออกมาแถบชานเมืองหน่อยๆ แต่ไม่ได้อยู่ห่างจากมหาลัยมากเท่าไหร่ 

      แถวนี้มันเป็นย่านอันตรายพอสมควรเลยนะ เต็มเป็นด้วยพวกขี้เมา ค้าขายยากันเป็นว่าเล่น อย่าบอกนะว่านะโมอาศัยอยู่แถวนี้น่ะ

      "..บ้านของนะโมอยู่แถวนี้เหรอ"น่ากลัวชะมัด ตอนจ้าวทัพขับรถเข้ามาในซอยมีแต่พวกขี้เหล้านั่งกันเต็มไปหมด ตรงไปตามสองข้างทางรกๆ ก่อนจะจอดที่บ้านไม้หลังนึงที่สภาพไม่เก่าไม่ใหม่ แต่ก็ไม่เชิญชวนให้น่าอยู่เลยสักนิดเมื่อมองสภาพแวดล้อมรอบๆ

      "ทำไม ใครมันจะไปเกิดมามีชีวิตดีๆเหมือนมึงทุกคนล่ะ"

      จ้าวทัพตอกกลับมาเสียงเรียบนิ่ง

      ตาคมปรายมองมาคล้ายจะติว่าหน่อยๆก่อนจะลงจากรถ ไปเปิดอุ้มเอาคนเมาที่นอนอยู่ขึ้นมา

      "ลงมา"

      "ไม่ กูรอในรถ มึงจะเข้าไปก็เข้าไปคนเดียว"ผมเหลือบมองสถานที่รอบๆอีกครั้ง ไม่มีทางที่ผมจะก้าวขาเข้าไปในบ้านหลังนั้นแน่ๆ มองตรงไปเห็นพวกคนเมาที่นั่งดื่ม นั่งคุยกันลั่นจนมาถึงตรงนี้ ผมก็ยิ่งไม่อยากจะลงไป ถึงจ้าวทัพจะว่าอะไรมาอีก ผมก็ไม่ลง

     "กูลืมไปว่ามึงมันลูกคุณหนู อยากจะอยู่ก็อยู่ แต่ถ้าถูกใครลากลงข้างทางไปก็อย่ามาร้องให้กูช่วยทีหลังแล้วกัน"

      ผมเมินถ้อยคำที่ถูกส่งมา ยกสมาร์ทโฟนในมือขึ้นเลื่อนเล่น ไม่สนใจเสียงประตูรถที่ถูกดันปิดลั่น ไม่เกรงใจราคารถตัวเองเลยแม้แต่น้อย ผมก็ผิดเสมอนั่นแหละ ไม่ว่าจะทำอะไร พูดอะไรออกไป สำหรับจ้าวทัพแล้ว ผมก็ยังคงผิดอยู่ดี

      "อ้าว หนูจ้าวทัพ ..แล้วนะโมเป็นอะไรลูก"

      "เมานิดหน่อยครับ ผมซื้อยาแก้แฮงก์ติดมาด้วย ยังไงเอาไว้ให้นะโมกินหลังตื่นนะครับ"

      "โถ่ นะโมนี่ รบกวนเราครั้งที่สองแล้วนะลูก มาๆเข้ามาก่อน ทานข้าวทานปลามาหรือยังล่ะ"
 
      "เรียบร้อยแล้วครับ...."เสียงพูดคุยดังแว่วเข้าไปด้านในบ้าน ผมจ้องมองแผ่นหลังกว้างของจ้าวทัพจนลับสายตา สมกับเป็นจ้าวทัพนั่นแหละ ถึงจะนิสัยแย่แค่ไหน แต่ถ้ากับผู้ใหญ่หรือคนที่อายุมากกว่า จ้าวทัพจะยังนอบน้อมให้เสมอ ขนาดกับพ่อแม่ผม จ้าวทัพยังพูดคุยดีด้วยเลย

      ถึงพ่อผมจะไม่ค่อยพูดกลับมาด้วยดีๆก็เถอะ 

      แต่ท่าทางผู้หญิงคนนั้น.. ใช่แม่ของนะโมหรือเปล่า ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ถ้าใช่ ก็ดูเหมือนจะรู้จักจ้าวทัพอยู่แล้วด้วย ไม่ได้ตกใจอะไรเลยที่จ้าวทัพอุ้มนะโมเข้าไปแบบนั้น

      แสดงว่ามีอะไรมากกว่าที่ผมรู้จริงๆสินะ

      อะไรที่มากพอจะทำให้จ้าวทัพแสดงมุมอ่อนโยนที่ผมไม่เคยได้รับมันออกมาแบบนั้น

      จ้าวทัพหายเข้าไปนานมาก นานพอที่จะทำให้ผมผล็อยหลับไปบนรถ ตื่นมาตอนที่ได้ยินเสียงประตูรถถูกเปิด และร่างของเจ้าของรถที่ขยับขึ้นมานั่งเงียบๆ 

      "จะไปส่งกูที่ห้องก่อนหรือเปล่า"ผมถามไปเสียงงัวเงีย ยกมือขึ้นขยี้ตาตัวเองเบาๆ ก่อนจะหันไปขอคำตอบจากคนข้างๆ"ทัพ.."

       "อย่าเรื่องมาก อยากกลับห้องมึงมากก็ลงเดินไปเอง กูจะกลับห้องกู"เสียงดุถูกส่งกลับมา จ้าวทัพยังคงมองตรงไปที่ถนน ขับกลับออกมาทางเดิม ตรงไปยังคอนโดของตัวเอง

       ผมไม่ได้อยากกลับ แต่ทุกครั้งจ้าวทัพก็จะส่งผมก่อน เพราะไม่ชอบให้ผมไปวุ่นวายที่ห้องมัน

      "กูแค่ถาม ..ไปห้องมึงก็ห้องมึงสิ จะดุทำไม"ผมเบ้ปากพึมพำบ่นไป จ้าวทัพเหลือบหางตาหามาหาผมนิดๆ หักรถเลี้ยวเข้าไปจอดตรงที่จอดรถของคอนโด

      ระหว่างที่เดินขึ้นห้อง ผมก็พิมพ์ตอบโต้กับนักรบผ่านช่องแชทสีเขียวไปพลาง จ้าวทัพไขกุญแจห้อง เปิดออกแล้วเดินผ่านโซนครัวตรงหายเข้าไปในห้องนอนโดยมีผมเดินตามเข้าไปติดๆ

      "ทัพ ..อึก โอ้ย! เดี๋ยว อื้ออ"เงยหน้าขึ้น ร่างกายผมก็ถูกดันติดกับบานประตูที่พึ่งจะปิดลง จ้าวทัพออกแรงบีบตรงช่วงกรามเมื่อผมดิ้น ใบหน้าดุดันโน้มเข้ามาหาจนแทบชิด

      "มึงคิดจะทำอะไร"

      คำถามที่หลุดออกมาทำผมขมวดคิ้วแน่น

      อยู่ๆก็มาถาม... บอกตรงๆว่าผมไม่เข้าใจ"อะไร อื้อ ทัพ! มันเจ็บ มึงพูดถึงเรื่องอะไร"

      "นะโม เพื่อนมึงมอมเหล้านะโม มึงตั้งใจใช่ไหมแชมเปญ"ร่างกายผมคล้ายจะหมดแรงลงทันที สองแขนที่พยายามแกะรั้งมือของจ้าวทัพอยู่ปล่อยตกลงข้างตัว จ้องตอบกับร่างสูงตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจ

      ทำไมถึงคิดว่าผมตั้งใจ

      เรื่องจริงที่ผมไม่ได้คิดจะช่วยนะโมตั้งแต่แรก แต่ผมก็ไม่คิดจะใช้วิธีเหี้ยๆแบบนั้นไหม นะโมไม่ได้อยู่ในความสนใจของผมเลยด้วยซ้ำ แล้วตอนนั้นผมก็ยังไม่รู้ด้วยว่าจ้าวทัพรู้จักกับนะโมมาก่อน

      ..หรือถึงรู้จัก ผมก็ไม่เคยคิดจะทำอะไรใครก่อนหรือเปล่า ทำไมต้องมองผมด้วยสายตาแบบนั้นวะ

      ผมในสายตาของจ้าวทัพมันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ ทั้งๆที่ตอนมาจีบ....

      ผมยกมือขึ้นผลักจ้าวทัพออกจากตัว"ทุกอย่างที่กูทำก็เพราะมึงจ้าวทัพ ไม่เกี่ยวอะไรกับคนที่ชื่อนะโมคนนั้น เหอะ.. คิดว่ากูอยากลดตัวลงไปยุ่งกับเด็กทุนแบบนั้นมากหรือไง มึงให้ค่าคนของมึงสูงไปหรือเปล่า"

       รอยยิ้มหยันปรากฎขึ้นบนใบหน้าผม จ้าวทัพยังคงนิ่ง นัยน์ตาคู่สวยนั้นไม่ลดคลายความดุลงเลยแม้แต่น้อย 

       "......"

       "มีสักครั้งบ้างไหมทัพ.. ที่มึงจะห่วงกูก่อนคนอื่น มึงโกรธที่กูเป็นของรางวัล แต่มึงไม่ห่วงกู มึงห่วงนะโมทั้งๆที่กูเป็นแฟนมึง ...ถ้าจะทำกันขนาดนี้ ทำไมมึงไม่ทิ้งกูไว้ที่สนามวะ ปล่อยให้กูเป็นของรางวัลคนอื่น บางทีกูอาจจะเลิกรักมึงได้เร็วขึ้นก็ได้"

     ร่างผมที่ปล่อยเป็นอิสระ
   
      จ้าวทัพหันหลังเดินตรงไปที่ตู้เสื้อผ้า ผมรู้ว่ามันฟังที่ผมพูดทุกประโยค แต่ก็เลือกจะไม่สนใจ เรียวแขนกำยำถอดเอาเสื้อผ้าออกจากตัว หยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้าไปอาบน้ำเงียบๆ 

      ทิ้งผมให้เดินไปนั่งอยู่บนเตียงอย่างไร้ความคิดใดๆในหัว 

      ก่อนที่เสียงไลน์จะดังขึ้น

      นักรบส่งสติกเกอร์หน้าตาปัญญาอ่อนที่มันชอบมาให้ ส่งมารัวๆจนผมเริ่มหลุดยิ้มนิดๆ ขยับนิ้วพิมพ์ตอบมันไปบ้าง
  
      แชมเปญ :):  : เป็นบ้าอะไรมึง

      นักรบ  : อย่าทำหน้าดุดิ ยิ้มหน่อย เดี๋ยวโลกนี้ไม่สวยนะ ถ้ามึงไม่ยิ้ม

      บ้าบอ...

      ผมหลุดขำออกมากับข้อความของเพื่อนสนิท เห็นมันดุๆ โหดๆ ใครจะรู้ว่าจะเสี่ยวได้ขนาดนี้ รู้เลยว่าตอนจีบน้องมินมันจะต้องเสี่ยวเบอร์ไหน พรุ่งนี้จะเอาไปแซวให้ดู

      ตึ้ง!

      นักรบ  : แอบยิ้มอะดิ หึ

      สัส รู้ดี แสนรู้จริงๆ

      แชมเปญ :):  : โลกสวยยังอะ โลกสวยแสดงว่ากูยิ้มแล้ว

      ผมหัวเราะพิมพ์ตอบมันไปอีกรอบ ก่อนที่โทรศัพท์ในมือจะถูกเจ้าของห้องคว้าเอาไป จ้าวทัพในสภาพผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวก้มมองสมาร์ทโฟนในมือสลับกับผมที่นั่งอยู่

     "ไปอาบน้ำ"

     "เอาโทรศัพท์มา กูคุยกับเพื่อนอยู่"

    "กูบอกให้ไปอาบน้ำ เลือกเอาว่าจะลุกไปอาบดีๆ หรือจะให้กูโยนโทรศัพท์มึงทิ้งลงไปข้างล่าง"สิ้นคำขู่ผมก็เด้งตัวลุกจากเตียงทันที กระแทกเท้าผ่านร่างสูงไปหยิบเสื้อผ้ากับผ้าเช็ดตัวตรงเข้าห้องน้ำ 

      ปล่อยให้จ้าวทัพมันยืนจ้องโทรศัพท์ผมในมือที่มีเสียงไลน์ดังมาไม่หยุด



      นักรบ  : สวยดิ มึงอะสวย หยอก

      นักรบ  : เอ้า เงียบ

      นักรบ  : แชม อย่าเงียบดิ ใจไม่ดี 

      นักรบ  : สัส หายไปไหนวะ

      ดวงตาเรียวดุเลื่อนมองบทสนทนานิ่ง เหลือบมองประตูห้องน้ำที่ปิดสนิทพร้อมกับเสียงน้ำไหลที่ดังออกมา มุมปากหยักกระตุกยิ้มร้ายก่อนที่จะขยับนิ้วพิมพ์ลงไปในช่องแชทที่เขาเข้าอ่าน

      แชมเปญ :):  : เวลาของผัวเมีย ไม่เสือกดิ



      หรือถ้าไอ้นักรบยังอยากจะเสือกอยู่ก็ให้โทรมา

      โทรมาฟังเสียงหวานๆของเพื่อนมัน เวลาอยู่ใต้ร่างเขาไง




       



----150%----   

อัพพพพพพพพพพพ
คำผิดยังไม่ได้ดู


คอมเม้นหน่อยน้าค้าบบบ งื้อออ
แท็กก #จ้าวของแชมเปญ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.336K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,072 ความคิดเห็น

  1. #10062 mamSK (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 19:34
    เพิ่งมาอ่าน หน่วงได้ใจ ยิ่งกว่า

    "ปราศจากรัก"

    คือดีมากกกกกก
    #10,062
    0
  2. #10026 SUNITAAAAAA (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 22:23
    เลิกรักซ่ะลู๊ก!!!!!
    #10,026
    0
  3. #9993 Nara_np (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 00:47

    ชั่วววววววว

    #9,993
    0
  4. #9918 ha_jung (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 04:41
    แชมเปญตัดใจดีมั้ย
    #9,918
    0
  5. #9865 Ple70 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 01:19
    อยากเผา-จ้าวทัพ
    #9,865
    0
  6. #9781 tooktawu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:58
    นักรบชอบแชมเปญหรือเปล่าแต่ยังไงดีแฟนนักรบก็น่าสงสารนะงั้นอะ ไม่มีผู้ชายดีๆมั้งหรอโลกนี้
    #9,781
    0
  7. #9701 pommys (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 10:41
    คนนี้สินะ นะโม
    #9,701
    0
  8. #9684 Aoaom2529 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 13:01
    ทำมัยเลวแบบนี้ละจอมทัพ
    #9,684
    0
  9. #9668 khunv96 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 15:36
    หัวใจ ไม่ไหวแล้ว
    #9,668
    0
  10. #9624 Siwaphonnnn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 16:08
    ปุ่มกดเลิกอยู่ที่ไหน!!!!
    #9,624
    0
  11. #9579 NuchiePothong (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 12:01
    ฮือหน่วง มาอยู่กับนักรบเหอะ
    #9,579
    0
  12. #9570 morakot3014 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 02:24
    นักรบน่ารัก
    #9,570
    0
  13. #9531 valyn-kh (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 19:44
    เลววววววววว แย่มากกกกด

    เลิกกกกกก!!!!!!
    #9,531
    0
  14. #9523 MByim (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 11:14
    จ้าวทัพ เจ้าคนเลววว
    #9,523
    0
  15. #9486 seetien2548 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 16:09
    เห้ออออ
    #9,486
    0
  16. #9476 prang_yy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 16:38
    พระเอกคือแย่!!!
    #9,476
    0
  17. #9465 Beumiiy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 21:27
    ไม่ชอบพระเอกกก -คนไม่น่ารักกกก!!!
    #9,465
    0
  18. #9434 เด็กอ้วน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 01:45

    จ้าวทัพอาจจะแค่สงสารนะโมก็ได้นะ แต่จ้าวทัพร้ายมากกกกกพ่อ

    #9,434
    0
  19. #9415 Patcharapa_1235 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 17:20
    ทัพ คนเลวว จะด่ายังไงดีวะ
    #9,415
    0
  20. #9349 aliizabett2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 23:49
    ทัพก็คือทำไมร้ายได้ขนาดนี้อ่ะไม่เข้าใจเลย คือที่ไปจีบแชมเปญมาเป็นแฟนนี่รู้สึกรักจริงๆหรือเปล่า หรือแค่อยากได้ ถ้าคนรักกันจริงๆมันคงไม่ทำอะไรเลวๆใส่กันแบบนี้แน่นอนอ่ะ ตอนนี้ก็คือทีมนักรบมากเว่อ จีบแลมเลยลูก ให้แลมหลุดพ้นจากคนเลวๆพรรค์นี้ ฮึ้ยยยยย
    #9,349
    0
  21. #9280 Chuckybarbie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 23:21
    เห้อ สงสารอะ
    #9,280
    0
  22. #9263 MinRos (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 23:38
    พระเอกเลวดีเนอะ วันไหนแชมได้กะรบแทน ตรูจะขึ้นไปหัวเราะให้ลั่นดาดฟ้า
    #9,263
    0
  23. #9252 Noey_CHP (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 21:13
    นี่แอบคิดว่านักรบชอบแชมเปญหรือป่าว อยากรู้ว่าทัพรักแชมเปญจริงๆไหมทำไมชอบใจร้ายใส่ ;-;
    #9,252
    0
  24. #9187 axlean (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 11:57

    ที่ไม่ถูกกับนักรบไม่น่าใช่เพราะมินแต่อาจจะเป็นเพราะแชมหรือเปล่า แล้วนะโมเป็นใคร คนสำคัญ ? แชมก็ทำเหมือนตัวเองไม่มีค่าจริง ๆ นะ แต่ทัพก็เลวไปอ่ะ
    #9,187
    0
  25. #9153 BPJK (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:25

    -โครตเห็นเเก่ตัว น้องเเชมเลิกกับมันเหอะเกินไปว่ะคนแบบนี้

    #9,153
    0