รักเราไม่เท่ากัน #จ้าวของแชมเปญ

ตอนที่ 19 : ต่างคนต่างอยู่ (150%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 71,556
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,833 ครั้ง
    25 พ.ย. 61





ต่างคนต่างอยู่




     สิ้นสุดกันทีกับการเดินทางเกือบๆจะสิบชั่วโมง เรามาถึงที่หมายตอนห้าโมงเย็น ผมเดินหิ้วกระเป๋าเป้ลงมาจากรถ บิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยล้า สอดสายตามองหาพวกนักรบที่ยืนรวมกันอยู่ตรงบัสหนึ่ง พี่ๆบอกว่าให้รอเอากระเป๋าสัมภาระก่อน แล้วค่อยไปรวมกันตรงสนามหญ้าหน้าเสาธง

     ของผมมีไม่เยอะ แค่เป้ที่สะพายติดตัวอยู่ ก็เลยก้าวตรงไปหาเพื่อนสนิทตัวเองทันที เลี่ยงให้ห่างจากจ้าวทัพที่เดินสวนมา แม้มันจะไม่มีท่าทางว่าจะสนใจผม แต่ก็ต้องระวังตัวเอาไว้ก่อน จ้าวทัพน่ะเอาแน่เอานอนอะไรไม่ได้หรอก ยิ่งเราพึ่งจะมีปัญหากันไปด้วย ผมก็ต้องยิ่งระวัง

     ผมเดินเข้าไปจนถึงนักรบ เลิกคิ้วขึ้นเบ็กน้อยเมื่อสังเกตได้ว่ามีใครคนนึงหายไป

     "เฟรมไม่มาเหรอ"เมื่อเช้าตอนนัดรวมก็อย่างที่บอกคือผมมาช้า ช้ามากจนไม่ทัยได้สังเกตใคร รู้แต่นักรบมาแน่นอน เพราะมันสัญญากับผมแล้วว่าจะมาเป็นเพื่อน

     พวกวิศวะก็อาสาจะมาด้วย... เฟรมก็ลงชื่อไว้เหมือนกัน

     หรือว่า

     "อย่างที่คิดนั่นแหละ ตามเฝ้าไอ้ม่านฟ้า ห่า ทิ้งพวกกูให้ขึ้นมาท้าลมหนาวบนดอย โคตรจะชิ่ง"กล้าบ่นงึมงำ จริงจังแต่ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร เพราะกล้ามันไม่ใช่คนที่จะเก็บเรื่องเล็กเรื่องน้อยแบบนี้มาทะเลาะกับเพื่อนอยู่แล้ว ส่วนเฟรม..ผมก็พอจะเข้าใจแหละ มาค่ายที่นี่ไกลก็ไกล สัญญานโทรศัพท์มีก็จริง แต่คิกว่าม่านฟ้าจะรับโทรศัพท์คุยกับมันไหมล่ะ

     ไม่มีทางแน่ๆ..

     ขนาดวันกลับจากทริปยังไม่พูดไม่จากันเลย มีเฟรมนั่นแหละที่คอยถามไถ่และส่งเสียงดุเวลาที่ม่านฟ้ามันไม่ยอมลงไปกินข้าว หรือยาที่เฟรมเตรียมไว้ให้

     ทั้งรถก็เลยลอยคลุ้งไปด้วยความอึดอัด

      หายใจแรงยังไม่มีใครกล้าจะทำ กลัวถูกเฟรมมันว้ากใส่ด้วยอีกคน มีแค่พี่ซันที่เอ่ยปากมาบอกให้ใจเย็นๆเท่านั้น เฟรมมันถึงได้ยอมลงให้ นั่งมองม่านฟ้าเงียบๆ แสดงให้ผมรับรู้ว่ามันสนใจแฟนเก่าผมจริงๆ

     ผมเลิกคิดเรื่องของเฟรมกับม่านฟ้า เดินตามนักรบไปนั่งรวมกันเป็นแถวตรงสนามหญ้า รอให้คนอื่นๆเดินกันมาจนครบ

     "เดี๋ยวพี่จะเอาป้ายชื่อให้นะคะ ส่งต่อแล้วเดี๋ยวเขียนชื่อลงไประหว่างรอให้ ใครยังไม่ได้ปากกาจากพี่สตาฟให้ยกมือไว้นะคะ พี่ๆจะเอาเข้าไปให้"ผมรับเอาป้ายมาจากพี่คนนึง ส่งต่อไปให้คนที่อยู่ด้านหลัง ก้มลงเขียนชื่อเสร็จก็เอาป้ายมาห้อยไว้ที่คอ

     พอเขียนชื่อกันเสร็จ ผู้อำนวยการของโรงเรียนที่เรามาพักสำหรับทำกิจกรรมค่ายก็มาพูดคุยกล่าวอะไรเล็กน้อย ก่อนที่ประธานจะกล่าวเปิดค่าย แล้วแจกแจงกำหนดการก่อนจะปล่อยให้พวกผมเอาของไปเก็บตามห้องที่พวกรุ่นพี่สตาฟจัดเอาไว้ให้ นัดรวมตัวกันอีกรอบในตอนหกโมงเพื่อจะไปรับประทานอาหารมื้อเย็น

     ยังไม่มีใครลงมานอกจากพวกผมที่นั่งเล่นกันอยู่ใต้ต้นไม้สูง อากาศที่นี่หนาวๆอยู่นะ ยิ่งเย็นก็ยิ่งหนาว ไม่อยากคิดเลยว่าตกดึกไปจะหนาวขนาดไหน ดีนะที่ผมเอาเสื้อกันหนาวเผื่อมาด้วย เพราะรู้อยู่ว่าบนดอยบนเขาแบบนี้อากาศมันจะต้องหนาวอยู่แล้ว

     บวกกับที่ผมขี้หนาวด้วยอีก เลยต้องเตรียมมาเป็นพิเศษ

     ส่วนพวกนักรบน่ะเหรอ นู่นนน วิ่งเล่นสบายใจกันอยู่กลางสนาม พวกมันบอกว่าเย็นกำลังดีเลย ถ้าเย็นกว่านี้จะหลับสบาย มีบอกด้วยว่าถ้าผมหนาวจนทนไม่ไหวก็ให้ไปกอดพวกมัน

     ซึ่งก็คงต้องเป็นแบบนั้นแหละ ผมคงไปนอนซุกอยู่กับพวกมันในตอนดึกแน่ๆอะ

    พวกนักรบมันเตะบอลอยู่กลางสนาม ผมเลยเดินเลี่ยงไปหาพวกพี่สตาฟที่กำลังวุ่นวายกับการเตรียมอาหารมื้อเย็น ไหนๆก็ไม่มีอะไรทำแล้ว ให้อยู่ว่างๆก็ออกจะน่าเบื่อไปหน่อย

     "พี่ครับ ...มีอะไรให้ผมช่วยไหม"

     "อ๋อ เอ่อ.. น้องแชม แชมเปญ ช่วยพี่หั่นไก่ได้ไหม"พี่เขาหันมาถามยิ้มๆ พอผมพยักหน้าก็ผละออกไปทำอย่างอื่นต่อทันที ผมอยู่ช่วยไปหลายอย่าง รวมทั้งจัดเตรียมอาหารไปวางไว้บนโต๊ะด้วย

     "เรียบร้อยแล้วครับ"

     วางเหยือกน้ำลงบนโต๊ะสุดท้ายเสร็จ ผมก็หันไปบอกพี่ที่คอยดูแลอยู่

     พี่วาส่งยิ้มมาให้พร้อมกับคำขอบคุณ"ขอบคุณนะน้องแชม ไม่คิดว่าทำกับข้าวเป็นด้วย ยังไงมื้อเช้าลงมาช่วยพวกพี่อีกได้หรือเปล่า"

     ผมพยักตอบแบบไม่ต้องคิด ผมมาค่ายอาสา มันก็ต้องช่วยๆกันนั่นแหละ ไม่ใช่เรื่องยากอะไรด้วย แค่มาคอยเป็นลูกมือให้พวกพี่เขา หรือให้ผมทำเองก็ไม่ใช่ปัญหาอยู่ดี

     "เอ้อ พี่วานอะไรอีกอย่างได้ไหม"

     "ครับ? อะไรเหรอ"ผมชะงักหันกลับมาหาพี่วา มองกล่องข้าวขนาดกลางที่ถูกส่งมาให้

     "พี่วานเอาไปให้หน่วยพยาบาลที่ห้องพยาบาลหน่อยสิ มันมีคนที่เป็นเวรประจำอยู่ ตอนแรกจะเรียกให้มากินด้วยกันที่นี่ แต่ห้องพยาบาลยังจัดทำความสะอาดไม่เสร็จน่ะ ช่วยพี่หน่อยนะ"

     หน่วยพยาบาล... เห้อ นี่ผมต้องเจอจ้าวทัพอีกแล้วเหรอ

     ผมอยากจะปฏิเสธนะ แต่ถ้าทำแบบนั้นก็เหมือนว่าคิดเรื่องส่วนตัวมากเกินไปอีก 

     สุดท้ายก็พาตัวเองเดินเลาะมาตามอาคารไม้สองชั้น ตรงไปจนสุดถึงจะเจอกับห้องเก่าๆที่ป้ายติดอยู่ว่า'ห้องพยาบาล'

     ไร้เสียงจากด้านใน แถมห้องยังปิด ..นี่ผมมาถูกหรือเปล่า

     หรือว่าไม่มีคนอยู่

     แบบนั้นก็ดีเหมือนกัน เอาข้าวเข้าไปวางแล้วรีบกลับไปหาพวกนักรบดีกว่า บอกตรงๆว่าบรรยากาศของตึกเรียนมันทำให้ผมเหงื่อแตกพราก ขาแอบสั่นหน่อยๆด้วยตอนเดินผ่านบันไดไม้ขึ้นไปที่ชั้นสอง

     ผมดันประตูห้องเปิดเข้าไปแผ่วเบา 
 
     สะดุ้งค้างเมื่เห็นเงาคนด้านใน ก่อนที่ความตกใจจะค่อยๆเปลี่ยนเป็นความรู้สึกบางอย่างอัดแน่นเข้ามาเต็มอก ผมยังคงยืนค้างอยู่ที่หน้าประตู ก้มมองกล่องข้าวแทนที่จะมองภาพตรงหน้า

     ทำไม...

     จ้าวทัพเห็นผม เห็นตั้งแต่ที่ผมเปิดเข้าไป 

     แต่ก็ยังจงใจที่จะก้มลงจูบคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า เหมือนกำลังยืนยันกับผมว่าจ้าวทัพคนนี้ไม่ได้สนใจอะไรกับแฟนเก่าอย่างผมแล้วจริงๆ

     แบบนั้นมันก็ดี ..ดีแล้วล่ะ

     ผมวางกล่องข้าวลงตรงหน้าห้อง เสียงกระทบเล็กน้อยเรียกให้นะโมหันกลับมามอง ใบหน้านั้นดูตกใจน้อยๆ เหมือนจะพูดอะไรแต่ก็ถูกจ้าวทัพดึงเอาไว้ 

     ผมขยับยิ้ม โบกมือให้ทั้งคู่ ก่อนจะหันหลังเดินออกมาเงียบๆ

     



(T_T)





     ห้องพยาบาลมืดสนิท ไฟกลางห้องที่ไม่ค่อยได้ถูกใช้งานริบหรี่ราวกับกำลังจะหมดแสง จ้าวทัพถอดเอาผ้าปูเตียงผืนเก่าออกจนหมด โบกมือไล่ฝุ่นละอองที่ฝังตัวอยู่ในเนื้อผ้า จัดการทำความสะอาดทุกซอกมุมจนมันเริ่มดูน่าใช้งานมากขึ้น

     นี่ก็เป็นหนึ่งในงานของเขา

     ค่ายนี้อาจารย์เป็นคนติดต่อให้เขามาด้วยโดยตรง ซึ่งชั่วโมงกิจกรรมที่ได้ก็เยอะจนจ้าวทัพไม่คิดจะปฏิเสธ ยังไงช่วงวันหยุดปิดเทอมที่น้อยแสนน้อยของคนเรียนหมอแบบเขาก็ไม่ได้ทำอะไรอยู่แล้ว เลยตัดสินตอบตกลงและเตรียมแพ็กกระเป๋าทันที โดยที่เขาไม่ได้รู้มาก่อนเลยว่าค่ายนี้แชมเปญก็มาเหมือนกัน

     เขาไม่รู้จริงๆ ..มารู้ตอนได้รับรายชื่อจากเพื่อนร่วมรุ่นที่ส่งมาให้นั่นแหละ

     และตอนที่เห็นอีกฝ่ายขึ้นมาบนรถ

     ร่างสูงถอนหายใจเฮือก เอนพิงไปกับโต๊ะไม้เก่าๆ ความดีใจตอนที่นะโมตอบตกลงจะมาด้วยทั้งๆที่ปฏิเสธมาแล้วรอบนึง เทียบไม่ติดเลยกับตอนที่เห็นชื่อของใครอีกคน

     เขาชักไม่แน่ใจแล้วว่าชอบนะโมจริงๆใช่ไหม จ้าวทัพยังคงใจเต้นเหมือนเดิมเวลาอยู่ใกล้นะโม ยังชอบที่จะมองใบหน้าและรอยยิ้มของอีกฝ่าย แต่ในขณะเดียวกันเขาก็หึงหวงทุกอย่างที่เป็นแชมเปญ หวงรอยยิ้ม หวงสายตา หวงจนแสดงท่าทางไม่ดีออกไป

     ไม่ใช่ว่าไม่รู้ตัว จะไม่โทษความเผลอ เพราะเขาตั้งใจจะเดินเข้าไปจริงๆในตอนนั้น ตั้งใจพูดแบบนั้นเพราะท่าทางเหมือนรังเกียจกันของแชมเปญ ตั้งใจถามเพื่อให้อีกฝ่ายตอบว่ายังไม่มีใคร 

     "พี่ทัพ"

     เจ้าของชื่อหลุดออกจากภวังค์ เงยมองร่างที่แทรกผ่านประตูเข้ามาใหม่ นะโมยกกล่องลังเข้ามาวางบนโต๊ะที่เขาขยับพื้นที่ให้

     "เสร็จแล้วเหรอ ให้โมช่วยไหม"

     "ไม่เป็นไร"เสียงทุ้มตอบกลับเนิบนาบ

     จ้าวทัพเหลือบตาขึ้นมองใบหน้าติดหวานของคนตรงหน้า รอยยิ้มเล็กๆและดวงตากลมที่กลายเป็นเส้นขีดเมื่ออีกฝ่ายยิ้มยังคงทำให้เขายิ้มตามได้เสมอ 

     "เออ โมว่าจะชวนพี่ทัพไปกินข้าว"

     "พี่ให้วาเอามาให้แล้ว เราไปเถอะ เดี๋ยวคืนนี้ต้องมาเฝ้าที่นี่กับอัดอีกไม่ใช่เหรอ ระหว่างนี้เดี๋ยวพี่อยู่แทนเอง"จ้าวทัพตอบ ยกมือขึ้นลูบลงบนกลุ่มผมนุ่มสีดำแผ่วเบา จ้องมองเรียวปากเล็กที่กำลังส่งยิ้มมาให้เขานิ่ง
 
     'คิดซะว่ามันเป็นจูบลาจากกูก็ได้'

     จูบลางั้นเหรอ...

     "พี่ทัพ!"นะโมร้องเรียกเสียงหลง เบี่ยงหน้าหนีปลายนิ้วร้อนที่ลากผ่านริมฝีปากแต่ก็ไม่เป็นผล แรงจากฝ่ามือที่ล็อกหน้าเขาเอาไว้ทำให้หันหนีไปไหนไม่ได้อีก 

     เป็นครั้งแรกที่รุ่นพี่หนุ่มแสดงท่าทีแบบนี้กับเขา

     "ขอจูบได้ไหม"

    "...."

    "แค่อยากแน่ใจอะไรหน่อย จูบได้หรือเปล่า"รุ่นพี่ตัวสูงถามย้ำ นะโมเผลอกัดปากตัวเองแน่น ไม่อยากจูบ.. แต่อีกใจนึงก็อยากรู้ความรู้สึกบางอย่างของตัวเอง ความรู้สึกที่ว่าจูบของคนที่บอกว่าชอบเขาอย่างจ้าวทัพ ...มันจะทำให้ใจเต้นแรงได้เท่ากันไหม กับคนที่บอกว่าเกลียดเขา

     อย่างคนคนนั้น

     เพราะนะโมเงียบ แต่ไม่ได้ขยับหนี จ้าวทัพถึงได้ถือว่าอีกฝ่ายตกลง ใบหน้าคมดุโน้มต่ำ ดันปลายคางของรุ่นน้องตรงหน้าขึ้น

     เขาคิดจะลองจูบดูจริงๆ 

     ถ้าประตูห้องพยาบาลมันไม่ถูกดันเปิดขึ้นมาก่อน

     คนที่เข้ามาชะงักค้างไม่ต่างจากเขาที่กำลังจะผละออก แต่ก็ถูกนะโมรั้งลงไปแนบริมฝีปากแบบไม่ทันตั้งตัว จ้าวทัพนิ่งค้าง พยายามสัมผัสหาความรู้สึกที่ควรจะเกิดขึ้นในใจเขา แต่ก็ว่างเปล่า มีแค่ใจที่ยังคงพะวงอยู่กับคนตรงหน้าประตู

     นะโมผละออกจากเขาเมื่อได้ยินเสียงแชมเปญวางกล่องข้าวลง โบกมือส่งมาทั้งรอยยิ้ม ก่อนจะหันหลังเดินออกไป

     "ไม่ตามเหรอครับ"

     "ทำไมต้องตาม"ถามไปอย่างไม่แน่ใจ เขาควรตามไปเหรอ

     "ไม่รู้จริงๆเหรอครับ"บางทีพี่ทัพก็คิดน้อยเกินไปกับเรื่องอะไรแบบนี้ มันก็น่าจะชัดเจนตั้งแต่ตัวเองชะงักที่จะจูบเขาเพราะแชมเปญเข้ามาแล้วไม่ใช่หรือไง

     ขนาดเขายังรู้ถึงความรู้สึกตัวเองแล้วเลย

     จ้าวทัพเงียบ มองไปที่บานประตูและกล่องข้าวบนพื้น ก่อนจะละสายตาออกเมื่อได้ยินเสียงนะโมพูดขึ้น

     "พี่ชอบผม ....แต่คนที่พี่รักคือแชมเปญ"

     รัก... หรือแค่หวงเฉยๆ

     จ้าวทัพก็ตอบตัวเองไม่ได้ 
 
     ถ้ารัก..เขาก็ควรจะตามไปใช่หรือเปล่า

     "จะไปไหมครับ"นะโมถามย้ำอีกรอบ ก่อนจะขยับถอยห่างเมื่อเห็นว่าจ้าวทัพยืดตัวขึ้น เดินออกจากห้องไปแบบไม่พูดจาหรือบอกกล่าวอะไรกับเขา ห้องเงียบๆเหลือเพียงเขากับกล่องลังที่บรรจุอุปกรณ์พยาบาลและยาเอาไว้ด้านใน

     นะโมหันหลังเดินกลับไปหยิบกล่องข้าวที่ถูกตั้งเอาไว้บนพื้น 

     ผงะถอยห่างจากประตูเมื่อมันถูกเปิดออก พร้อมกับร่างสูงที่เดินเข้ามาด้านใน ยกยิ้มมุมปากทั้งที่สายตากำลังแสดงออกว่าไม่พอใจกัน

     "พูดดีนี่"

     "ถ้ามาหาเรื่องกันก็กลับไปเถอะ"

     "หึ ไล่ผัวตัวเองเหรอ คิดดีแล้วหรือไง"เจ้าของเสียงดุขยับชิดร่างที่ยืนนิ่งอยู่ตรงตู้ยา สายตาที่แข็งกร้าวจ้องมองเขาแต่กลับวูบไหวเมื่อเขาแตะฝ่ามือลงบนช่วงเอวบาง ลากขึ้นมาจนถึงริมฝีปากฉ่ำ"ปากมึง ..ให้มันจูบหรือไง"

     "ไม่ใช่เรื่องของนาย"

     "แรด"

     "นักรบ!"

     ปึง!!
  
     แผ่นหลังเล็กกระแทกเข้ากลับผนังห้องเต็มแรง ความจุกแล่นไปทั่วร่างจนเกือบจะทรุด ฝ่ามือที่บีบรัดตรงคอคลายออกเมื่อเห็นว่าเจ้าของร่างเริ่มจะหายใจไม่ออก

     "อยู่ให้ห่างเพื่อนกูรวมถึงไอ้ทัพด้วย ถ้ามึงเข้าใกล้มันอีก หรือว่ามันเข้าใกล้มึงคงรู้นะว่าจะโดนอะไร กูไม่เคยขู่เล่น มึงคงรู้ดี"นักรบผละออก จ้องมองคนที่ทรุดนั่งบนพื้นด้วยสายตาคุกรุ่น 

     นะโมหอบหายใจถี่ ปัดมือที่ยื่นมาหมายจะฉุดรั้งเขาให้ลุกขึ้นออก

     "อย่ามายุ่ง"

     "งั้นก็ลุกเองแล้วกัน"เสียงดุกระแทกกลับมาก่อนที่ร่างสูงจะหันหลังเดินหายออกจากห้องไป เหลือแค่นะโมที่ยังคงนั่งนิ่งไม่ขยับ ความรู้สึกทั้งตกใจและเสียใจถาโถมเข้ามาไม่หยุด ทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่านักรบไม่คิดจะพูดดีๆด้วย แต่ก็ยังอดหวังไม่ได้อยู่ดี






     ผมเดินกลับจากห้องพยาบาลมาเงียบๆ ส่งข้อความตอบไปในไลน์กลุ่มเพื่อนว่าผมกำลังไป ให้พวกมันกินรอไปก่อน เพื่อนๆถามหานักรบ ซึ่งผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่านักรบมันอยูาไหน เพราะมันไม่ได้มากับผมด้วย

     เดี๋ยวๆๆ ผมได้ยินเสียงเท้าตามหลังมาอะ

     คงไม่ใช่...

     "อะ เหี้ย ...ทัพ"ความกลัวในตอนแรกหล่นหายไปหมดเมื่อเห็นใบหน้าของเจ้าของเสียงเท้า จ้าวทัพตามผมมาทำไม แล้วยัง.."ปล่อยมือกูทัพ"

     ผมบอกนิ่ง ขืนดึงมือตัวเองออกมาจากฝ่ามือของจ้าวทัพ

     มันเจ็บนะ แต่แม่งไม่ใช่เจ็บที่ข้อมือ ไม่ได้เจ็บที่โดนจ้าวทัพบีบมือแรงขนาดนี้  ..แต่มันเจ็บที่ต้องเห็นภาพอะไรแบบนั้น แล้วยังต้องมาเจอต่อหน้าแบบนี้อีก 

     ผมเม้มปากแน่น คิดอย่างเดียวคือน้ำตาต้องไม่ไหลตอนนี้ 

     "กู ...คือ"

     "ปล่อย"ผมย้ำอีกรอบ ก้มมองมือตังเองนิ่ง 

     จ้าวทัพคลายมือออก ผมถึงได้ทำท่าจะหันหลังเดินหนีอีกรอบ

     หยุดยืนนิ่งๆตรงนั้นสักพัก กัดฟันข่มอาการสั่นของตัวเองเอาไว้ก่อนจะอ้าปากขึ้นพูด"เลิกก็เลิกแล้ว..ทำไมเราไม่ต่างคนต่างอยู่วะทัพ"

     "......"

     "กูไม่ไหวแล้วนะทัพ"

     



----150%----

 ลืมทอล์ค 
รู้ว่ามีคนไม่โอเคเรื่องนักรบกับนะโม ก็อยากจะบอกว่าจริงๆเรื่องนี้ก็วางมาแต่ต้นว่านะโมคือคู่นักรบ ไม่ชอบก็ช่วยเบลอข้ามนะคะ เพราะเราคงไม่เปลี่ยน ตอนวางพล็อตเราตั้งใจให้โทนเรื่องเดินแบบเทาๆหม่นๆ ไม่ดาร์ก และไม่สดใส  เพราะฉะนั้นตัวละครเราจะเทาๆหมดมันก็ไม่แปลก ไม่ชอบกันก็ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงก็ใครโอเคจะอ่านต่อก็ยินดีค่ะ ใครไม่โอเคจะไม่อ่านต่อก็ขอบคุณนะคะที่ตามกันมาถึงตอนนี้




#จ้าวของแชมเปญ
อย่าว่าา ช่วงนี้เรียนค่ะ เรียนแปดโมงทุกวันเลยย
เลิกก็หกโมง สี่โมง มีวันว่างไม่เยอะค่ะ สามวันงานก็กองเต็มแล้ววว
ปกตินอนตีสองตีสามเพราะอัพนิยายดึก จะไม่มีเวลานอนแล้วนะคะ 
ฮ่าาาาา 



ไม่มีอัลไล มาบ่น มาเล่น มาคุยด้วย 55555
อยากได้เรื่องแยกใคร เฟรมฟ้า เฟียคิง ส่วนตัวไรท์ชอบเฟียคิง 
5555555 พี่เฟรมกับฟ้านี่พอจะพาลงสเปได้มั้ง สักหน่อย คิดไว้เจ๋ยๆนะ
มีรี้ดถามหาคัท จริงๆนิยายดราม่านี่ไม่อยากลงคัทอะ ไม่อยากใช้คัทให้มันดูม่า เลยกะว่าจะเอาคัทลงในสเปหวานๆ มันมีอยู่ แต่สเปก็จะลงแค่ในเล่มหนังสือเช่นกัน ก้ากกกกก ขอโทษค่ะ ฮ่าาา ที่คุยไว้คือเล่มจะออกประมาณเดือนกุมภามั้งคะ ไม่แน่ใจจ งือออ รักคนอ่าน รักทุกคน จุ้บ
#จ้าวของแชมเปญ ไรต์สิงแท็กทุกวันน ไปคุยดั้ยย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.833K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,072 ความคิดเห็น

  1. #10067 Siriluck_Hanchan (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2563 / 20:12
    ใครไม่ชอบแต่เราชอบเพราะเราก็เป็นคนเทาๆ 🤣🤣🤣🤣
    #10,067
    0
  2. #10066 Yoonyou (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2563 / 10:31
    หวังว่าคู่นักรบกับนะโมจะมีโหมดโรแมนติกให้เราอ่านน่ะ😊
    #10,066
    0
  3. #10044 MaMeaw456 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 20:21

    ใครไม่ชอบพล๊อตเรื่องนี้ แต่เราชอบนะไรท์
    ไม่อย่างนั้นมันก็จะเหมือนกันทุกเรื่องสิ
    ถ้าต้องตามใจคนอ่านอย่างนั้นคงแย่เพราะแต่ละคนก็คิดก็ชอบต่างกันไป
    ให้กำลังใจค่ะ
    #10,044
    0
  4. #10040 katiebua (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 19:40
    นักรบทำดีอะ ชอบ 5555
    #10,040
    0
  5. #10037 chalinli (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 14:45
    นักรบกร้าวใจนักดิบเถื่อน
    #10,037
    0
  6. #10011 Jess (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 00:21

    ตกใจนิดหน่อยที่นักรบแอบร้าย แต่สะใจมากกว่า555555555555

    #10,011
    0
  7. #9991 Ningsun (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 22:35

    เราแอบคิดอยู่เชียว ว่านังนักรบจะต้องกุ๊กกิ๊กกะนะโม

    #9,991
    0
  8. #9982 Ploy486912 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 22:41
    ตอนเห็นฉากนะโมกะนักรบฉะงักเลย.....อ่านหล่นป่าวนะ5555คู่นี้ก็อาจจะน่าสนใจเน้ออออ😏😏😏
    #9,982
    0
  9. #9946 Kon--Kon (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 10:07
    ฮึกก เห็นด้วยกับที่ไม่ต้องเอาคัทมาฉากดราม่า ขอคัทฉากหวานดีกว่า ;___;
    #9,946
    0
  10. #9917 bellzatail (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 04:03
    รักคนที่ดีกับเราน้อยกว่าคนที่ร้ายกับเรา=แชมเปญและนะโม งงมากพวกเทอชะตากรรมเดียวกันจ้ะ5555
    #9,917
    0
  11. #9915 richat28 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 00:49

    ทำไมรบดูโหดกับนะโมจังหว่าา แต่เชียร์คู่นี้

    #9,915
    0
  12. #9891 pokkopopo112 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 20:42
    คงจะอยากให้ตัวละครเป็นอย่างใจคิดไปทุกอย่างไม่ได้หรอก ส่วนตัวชอบความคิดตัวละครที่เป็นตัวของตัวเองตามที่ไรท์ได้วางไว้ใครมันจะนิสัยเหมือนกันหมด
    #9,891
    0
  13. #9869 MyUniverseOSH (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 13:39
    ตอนแรกนักรบคงพยายามแยกนะโมออกจากจ้าวทัพเฉยๆ ไปๆมาๆไดัเสียกัน ไปๆมาๆนักรบจะรักนะโม เชื่อดิ เราเรียนมา
    #9,869
    0
  14. #9866 NoppakaoJaree9 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 00:35
    เรื่องนี้คือภูมิใจมากที่เดาคู่ได้แบบสงสัยตั้งแต่แชมเปลี่ยนตัวเป็นรางวัลแทนนะโมแล้วน่ะ
    แล้วคู้เฟรมฟ้าอ่ะตอนเฟรมเอาฟ้าไปนอนห้องคือจิ้นเฉยๆไงแบบมโนอ่ะพอเป็นจริงนี้คือแบบ

    มีเสียงตะโกนดักในใจมากเวอร์ว่า กู!!!!!!!! บอก!!!!!!!!!แล้ว!!!!!!!!!!ไง!!!!!!!!!!!

    กูบอกแล้วไงว่ามันต้องใช่คือตอนนี้ไม่รู้เป็นไรภูมิใจยิ่งกว่าสอบได้อีกกู
    #9,866
    0
  15. #9862 Pumm23 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 12:08
    เพิ่งมาตามอ่าน แล้วก็นั่งอ่านทอร์คของไรท์ทุกอัน พูดตามตรงเลยนะคะ ประทับใจมากกกก อยากลุกขึ้นปรบมือให้สัก1000ครั้ง ไม่ชอบพลอตหรอ ไม่ต้องอ่านสิ อยากให้เปลี่ยนหรอ ไม่เปลี่ยนจ้า ชอบมากกกกด คงความเป็นตัวเองไว้ตลอดไปนะคะ จะติดตามเสมอ!
    #9,862
    0
  16. #9827 ATENNILE (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:57
    มันก็ดีนะแต่คิดว่านะโมหวั่นไหวกับนักรบรึป่าว แล้วก็เรื่องฉากคัทไม่มีก็ดีอยู่แล้วจริงๆนิยายไม่จำเป็นต้องมีฉากคัทเสมอไปหรอกเนอะเรื่องนี้มันก็เดินเรื่องได้ดีในตัวขิงมันเองอยู่แล้วเพียงแค่อยากตบกะโหลกนังทัพมากแค่นั้นเอง
    #9,827
    0
  17. #9805 มี่ตัง (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:15

    คือว่านะ อยากอ่านคู่นักรบกับนะโมอ่ะค่ะ????

    #9,805
    0
  18. #9790 tooktawu (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:08
    นะโมกับรบหรอ
    #9,790
    0
  19. #9775 vipsky (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 02:31

    ไม่ไหวคือหนูจะใจอ่อนใช่มั้ยลูกกกก ฮื่อออออ

    #9,775
    0
  20. #9745 K-P-MAGGER (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 14:56
    เอาจ้าวทัพออกไป มันจะเวิร์คมาก555
    #9,745
    0
  21. #9739 jimmyza (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 19:14
    คือนะโมก็ไม่ผิดอะไรนะเพราะไม่รู้ไงว่ามีแฟนแล้วนักรบจะทำแบบนี้ไม่ดีนะลู้กกกก
    #9,739
    0
  22. #9716 pommys (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 14:49
    รบกับนะโม
    #9,716
    0
  23. #9695 eve29 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 21:29
    ชอบมากค่ะไรท์ บีบหัวใจหน่วงมากก้อจิงแต่ก้อคือชอบ แล้วก้อชอบทุกเรื่องของไรท์ที่อ่านมาเลย
    #9,695
    0
  24. #9649 Kingkung (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 12:24

    ว่าแล้วววววววว อร้ายยยยย ตอนที่แชมพูดทำนองว่ารบดูท่าจะมีคนคุยใหม่แล้วเราก็คิด นโมเปล่าวว่ะ? ใช่จริงๆด้วยรบอย่ารุนแรงกับน้องนักนะ~~~

    #9,649
    0
  25. #9646 WeixinYB (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 13:52

    ชอบมากเลย ขอบคุณค่ะ
    #9,646
    0