รักเราไม่เท่ากัน #จ้าวของแชมเปญ

ตอนที่ 18 : คิดทบทวน (150%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 65,600
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,721 ครั้ง
    20 พ.ย. 61






คิดทบทวน




     เช้าวันถัดมาผมเหมือนจะเป็นคนแรกที่ตื่นขึ้น และลุกออกมาเตรียมอาหารสำหรับพวกคนเมาทั้งหลายที่คิดว่าคงจะต้องตื่นสายกันแน่ๆ ดีที่ผมให้พี่ซันพาแวะซื้อของสำหรับทำอาหารก่อนกลับเข้าที่พักเมื่อคืน ส่วนผสมและเครื่องปรุงต่างๆถูกนำมาวางเรียงเอาไว้บนเคาท์เตอร์ครัว

     ข้าวต้มกุ้งคือเมนูที่ผมคิดเอาไว้ว่าจะทำ จากที่ถามแล้วพบว่าทุกคนตกลงที่จะกินข้าวต้มฝีมือผมในตอนเช้าวันนี้ 

     ปอกกุ้งผ่าหลังเอาขี้ออกพลางนึกไปถึงเหตุการณ์เมื่อคืน

     เชื่อไหมว่าผมยังขนลุกไม่หายเลย ทั้งเสียงเหมือนมีอะไรกระทบกัน เสียงของหล่นนั่นอีก ตื่นมาตอนเช้าก็ไม่เห็นจะมีอะไรผิดปกติ ผมว่าผมต้องถูกผีหลอกจริงๆแน่

    พอๆ เลิกคิดเลยผม เดี๋ยวคืนนี้นอนไม่หลับ

     ผมใช้เวลาเตรียมอาหารเช้านานพอสมควร ถอดผ้ากันเปื้อนของทางที่พักออก มองนาฬิกาอีกทีก็จะแปดโมงแล้ว ผมปิดฝาหม้อ ปิดแก๊สก่อนจะเข้าไปปลุกนักรบเป็นคนแรก ไล่ให้มันเข้าไปล้างหน้าแปรงฟันและไปปลุกพวกกล้าที่อยู่อีกหลังนึง

     ส่วนตัวเองก็เตรียมที่จะไปปลุกเฟรมกับม่านฟ้าต่อ

     ผมรู้สึกวูบโหวงในอกหน่อยๆ กลัวว่าม่านฟ้าจะจำเรื่องเมื่อคืนได้ กลัวจะมองหน้ากันไม่ติด

     คิดแล้วก็แอบกังวลขึ้นมา

     ยืนนิ่งอยู่หน้าห้องของเฟรมได้สักพัก

     นักรบออกไปแล้วเมื่อกี้ ผมก็ยังคงไม่กล้าเคาะ มันกลัวจริงๆนะ ฝ่ามือผมในตอนนี้ชื้นเหงื่อ แถมยังสั่นหน่อยๆด้วย ถ้าคนที่ลุกมาเปิดคือม่านฟ้า แล้วผมควรจะต้องทำหน้ายังไงดีล่ะ

     ยิ้มแย้มทักทายตามปกติงั้นเหรอ..
  
     เห้อออ ก็คงต้องเป็นนั้นแหละแชมเปญ ยังไงก็เลี่ยงไม่ได้ทั้งวันอยู่ดี

     "มึงทำอะไร! ปล่อยกู กูจะกลับแล้ว"

     "อย่าอวดเก่งได้ไหม สภาพแบบนี้มึงเดินให้รอดก่อน แล้วค่อยจะปากดีอยากกลับบ้าน"

     ผมชะงักมือที่ทำท่าจะเคาะลงบนบานประตู

     เสียงทะเลาะ โต้เถียงกันจากด้านในดังขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความห่วงว่าสองคนนั้นอาจจะมีปากเสียงหรือว่ามีปัญหาอะไรกันทำให้ผมรีบเปิดประตูพรวดพราดเข้าไปด้านในห้องทันที

     "มึงมันเหี้ย! สัสเฟรม ..อื้ออ อึก อ่อยย"

     ...

     เอ่อ

     ผม...คงเข้าใจผิด

     ใบหน้าผมเห่อร้อนขึ้นมาดื้อๆ ก้าวถอยหลัง สายตาจ้องมองภาพเฟรมที่กำลังบดจูบ กดกักร่างของม่านฟ้าลงบนเตียงอย่างรุนแรง สภาพของทั้งคู่คือเกือบจะเปลือยเปล่า เพียงแต่เฟรมยังมีกางเกงใส่ปกปิดส่วนล่างอยู่ ร่องรอยตามเนื้อตัวของทั้งคู่ยืนยันได้ดีเลยว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้น

     ถึงเรื่องพวกนี้ผมจะผ่านมามากแค่ไหนกับจ้าวทัพ แต่มันก็ยังเขินอยู่ดีที่ต้องมาเห็นคนจูบกันดูดดื่มต่อหน้าแบบนี้ แล้วยัง...เป็นเพื่อนกับแฟนเก่าตัวเองอีก

     "อะ ..อย่า เหี้ย!! แชม"เสียงแหบเครือของม่านฟ้าหลุดออกมาแผ่ว ชวนให้ผมเขินกว่าเดิม ไม่ใช่ว่าอยากดู แต่ขาผมมันก้าวไม่ออกอะ ฮือออ สะดุ้งเฮือกเลยตอนที่ม่านฟ้าส่งเสียงเรียก 

     เฟรมหันมาหาผมตอนที่ถูกผลักเซออกมา

     "เอ่อ ..มาปลุก ไป กินข้าวต้มน่ะน่าจะหิวกัน"ผมแทบจะยกมือลูบหน้าตัวเอง พูดอะไรก็ไม่รู้ ลิ้นพันกันไปหมด ยิ่งตอนที่ม่านฟ้าทำท่าจะลุกขึ้นมาหาแล้วทรุดกลับลงไปบนเตียงพร้อมกับเฟรมที่ก้าวเข้าไปพยุงไว้แต่ก็ถูกผลักออกมา ผมก็ยิ่งนึกคำพูดอะไรไม่ออก ไม่รู้ว่าตัวเองควรจะพูดอะไรต่ออีกเลย

     "โอเค แชมตักเข้ามาในห้องถ้วยนึงได้ไหม ม่านฟ้ามันออกไปไม่ไหว"

     "มึง!-..."

     "หุบปาก เถียงกูอีก กูจูบมึงต่อหน้าแชมเปญอีกครั้งแน่"เฟรมจ้องดุไปที่ม่านฟ้า ท่าทางที่แสดงออกมาคนละเรื่องเลยเวลาแสดงกับผม ถึงจะดูเถื่อน ดูหยาบไปหน่อย แต่ถ้ามองดีๆในสายตาเฟรมมันมีความอ่อนโยนแฝงอยู่ไม่น้อยเลยนะ

     "..ได้ แต่เดี๋ยวมึงออกไปคุยกับกูหน่อยได้ไหม"ผมพยักหน้าลง สบตากับเฟรมอย่างจริงจัง
     
     ก่อนจะหมุนตัวเดินออกมาเงียบๆ ยืนรอสักพักเฟรมก็ตามออกมาในสภาพที่แต่งตัวเรียบร้อย 

     ผมไม่ว่าถ้ามันกับม่านฟ้าจะคบกันหรือมีอะไรเกินเลย แต่ที่ผมอยากจะรู้คือ...."ชอบมันเหรอ"

     เฟรมเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ถอนหายใจออกมาเบาๆ"เปล่า ไม่ได้ชอบ"

    "เอามันทำไม"

    "สนใจ"คำตอบตรงไปตรงมาของอีกฝ่ายทำให้ผมยกมือขึ้นเสยผม พยักหน้าลงอย่างเข้าใจ ผมคงไม่ทันสังเกตท่าทางของเฟรมที่มีให้ม่านฟ้า เพราะที่เห็นๆก็นึกว่าไม่มีอะไร แค่พวกผู้ชายเวลาเจอเพื่อนใหม่เท่านั้น

     "ขอต่อยได้ไหม"ผมถามนิ่ง

     เฟรมเงียบสักพัก ก่อนจะพยักหน้าตอบผม

     หมัดที่ไม่ได้หนักและไม่ได้เบาถูกเหวี่ยงลงไปบนซีกหน้าดูดีนั่น เฟรมทรงตัวไว้ไม่ให้เซถอยไปด้านหลัง ยกมือขึ้นเช็ดเลือดที่ไหลซึมตรงมุมปาก เงยหน้ามองผมเหมือนจะตกใจนิดๆ คงไม่คิดว่าผมจะแรงเยอะขนาดต่อยมันปากแตกได้ล่ะมั้ง

     "สนใจแล้วจะเปลี่ยนเป็นชอบได้ใช่ไหม มึงจะรักมันหรือเปล่า จะไม่ทำให้มันเสียใจเหมือนที่กูเคยทำ มึงคิดว่ามึงทำได้ไหม แต่ถ้ามึงไม่จริงจังก็ช่วยปล่อยมันไป"ผมว่า สบตากับเฟรมที่ยังคงยืนอยู่ที่เดิม

     ปากหยักกระตุกยิ้มบางๆส่งมาให้ผม

     "ทำไงได้วะ ถ้าตอบว่าไม่จริงจัง มึงก็ไม่ยกแฟนเก่ามึงให้กูดิ กูสนใจมัน จะให้ชอบคงไม่ยาก แต่ถ้ารักคงต้องใช้เวลา ที่แน่ๆตอนนี้มันเป็นเมียกู"เสียงตอบของเฟรมดูไม่ทุกข์ร้อน ฝ่ามือหนาผลักลงมาบนหัวผมเบาๆ

     "ไปตักข้าวต้มให้หน่อยดิ วันนี้พวกกูคงไม่ได้เที่ยวด้วย กูคิดว่าม่านฟ้ามันน่าจะมีไข้"เฟรมว่า ทำท่าจะเปิดผระตูกลับเข้าไปด้านในห้อง แต่ก็หันกลับมาหาผมก่อน"เออ มึงบอกว่าพกพาราติดกระเป๋าไว้ตลอดใช่ไหม กูขอด้วย กินข้าวเสร็จ จะได้ให้มันกินยา"

     ผมรู้สึกเบาใจขึ้นมาหน่อย

     มองเฟรมที่เปิดประตูค้างไว้แล้วเดินหายเข้าไปในห้อง เสียงถกเถียงดังออกมาหน่อยๆ แต่ไม่ได้เสียงดังอย่างตอนแรก เถียงอะไรกันสักพักม่านฟ้าก็เงียบไป ส่วนผมก็หันกลับไปที่ครัว

     เตรียมช้อน เตรียมถ้วย มองพวกนักรบที่เดินเข้ามาในบ้าน

     แต่ละคน ..ดูได้ที่ไหน

     ผลของการดื่มเยอะเกินไป ถ้าไม่ได้เที่ยวล่ะจะสมน้ำหน้าให้

     "แชม ..เรื่องค่าย"

     "ทำไมเหรอ"ผมเงยหน้าหลังจากตักข้าวต้มใส่ถ้วยให้เพื่อนทุกคนรวมทั้งพี่ซัน มองนักรบที่ถือโทรศัพท์ทำหน้ากังวลส่งมาให้นิดๆ

     "รถบัสมันมีสองคัน พี่เขาจัดให้ว่าใครอยู่คันไหน ...ซึ่งพวกกูอยู่คันที่สอง"กล้าว่า ชูนิ้วขึ้นมาสองนิ้ว ก่อนจะก้มหน้าตักข้าวต้มใส่ปาก"หูยย อร่อยว่ะมึง"

     "อ่าๆ แล้วทำไมอะ กูไม่ได้อยู่ด้วยเหรอ"ผมถาม

     นักรบพยักตอบ"อือ มึงอยู่คันที่หนึ่ง"

    "แค่นี้เอง ..ไม่เห็นเป็นไรเลย"

    ก็แค่นั่งกันคนละคัน ยังไงถึงค่ายผมก็อยู่กัยพวกมันอยู่ดี

    "มึงดูนี่ก่อน แล้วค่อยพูด"นักรบส่งโทรศัพท์มาให้ผมรับไว้หลังจากวางหม้อข้าวต้มลง สายตาเลื่อนมองรายชื่อของคนที่ขึ้นรถบัสคันที่หนึ่ง ก่อนจะชะงักค้างกับชื่อของใครคนนึง

     'จ้าวทัพ อัครเทวากุล'

     อ่า..
   
     นี่สินะที่นักรบมันกังวล





(T_T)





     ตอนแรกก็ไม่รู้สึกอะไร

     แต่พอถึงเวลาเข้าจริงๆ ขาดันแข็งก้าวไม่ออกเสียอย่างนั้น

     ผมเม้มปากแน่น สลับกับคลายออก มองซ้ายขวาหาว่าตัวเองพอจะไปนั่งตรงไหนของรถบัสที่มีบรรดานักศึกษาต่างคณะนั่งกันเต็มไปหมด ซึ่งไม่มีคนไหนที่ผมรู้จักหรือเคยพูดคุยเลย นั่นไม่ใช่ปัญหาของผมหรอก ถ้าเกิดว่ามันมีที่ว่างตรงอื่นเหลืออีกนอกจาก...

     ข้างๆจ้าวทัพ

     บ้าเอ้ย

     ผมไม่รู้เลยว่าควรจะทำยังไง จ้าวทัพนั่งกอดอกพิงไปกับเบาะเงียบๆ เหลือบมามองผมก่อนจะเบนสายตาออกไปนอกรถอีกรอบ ที่ว่างเหลือแค่ตรงนั้น ถ้าผมไม่ไปนั่ง แล้วจะให้ผมนั่งตรงไหนได้อีก คนอื่นๆก็เริ่มเงียบ มองตรงมาที่ผมบ้างแล้ว

     บอกตรงๆว่ามันชวนให้อึดอัดและน่ารำคาญ ผมคงเลือกอะไรไม่ได้ นอกจากเริ่มขยับเท้าก้าวตรงไปยังเบาะที่ว่างอยู่ข้างๆจ้าวทัพ

     "เห้ย! สตาฟอะ ลงไปนั่งรถอาจารย์คนนึง เร็วๆ อาจารย์เขาฝากมา"

     เหมือนได้ยินเสียงสวรรค์

     รุ่นพี่คนนึงวิ่งขึ้นมาบนรถ ตะโกนบอกเสียงดัง คนที่อยู่ในรถหันมองหน้ากัน โดยเฉพาะพี่ที่เป็นสตาฟ เกี่ยงกันไปมาอยู่สักพักก็มีพี่ผู้ชายคนนึงลุกยืน บ่นใส่เพื่อนตัวเองพร้อมเสียงหัวเราะเฮฮา ก่อนที่พี่เขาจะลงไป

     ผมถอนหายใจโล่ง จ้องตอบจ้าวทัพที่มองมา ก่อนจะเดินผ่านไปยังที่นั่งด้านหลังที่พึ่งจะว่าง

     "ผม ..ขอนั่งได้ไหมครับ"ผมถาม ส่งยิ้มให้กับพวกพี่ๆที่กำลังนั่งคุยกันอยู่ กลุ่มตรงนี้มีทั้งผู้ชายและผู้หญิง คนที่นั่งอยู่ข้างที่ว่างเป็นผู้ชาย จำได้ว่าเป็นพี่ที่รับลงชื่อไปค่ายด้วย แต่พี่เขาคงจำผมไม่ได้ หันมาส่งยิ้มให้ก่อนจะตบลงตรงที่ว่างรัวๆ

     "ได้ๆ นั่งเลยน้อง แต่นั่งตรงนี้ห้ามหลับนะครับ เดี๋ยวโดนพี่ลักหลับ"รอยยิ้มหยอกล้อถูกส่งมาให้ผมพร้อมเสียงหัวเราะครืน

     "ไอ้สัสเม่า ฮ่าๆ เต๊าะน้อง"

     "อย่าไปฟังมัน เพื่อนพี่มันบ้า นั่งเลยค่ะน้อง"พวกพี่ๆส่งเสียงเฮฮากัน ช่วยไม่ให้ผมรู้สึกเกร็งที่ต้องมานั่งตรงนี้ อย่างน้อยมันก็ดีกว่าต้องนั่งข้างๆจ้าวทัพล่ะนะ แบบนั้นมันรู้สึกแย่กว่ากันเยอะเลย ผมไม่เจอจ้าวทัพมาเกือบสัปดาห์หลังจากวันนั้นที่เราเจอกันตรงป้ายรถเมล์
    
     สายตาเมื่อกี้ชวนอึดอัด ตอนนี้ก็เช่นกัน 

     ผมก้มหน้าลงไม่สนใจอะไรหลังจากที่ได้ที่นั่ง รุ่นพี่เช็กความพร้อมกันอีกครั้งก่อนที่รถจะเริ่มออกเดินทาง ถึงพี่เขาจะบอกว่าห้ามหลับ แต่สุดท้ายเสียงเพลงที่กรอกอยู่ในหูก็ขับกล่มให้ผมฟุบหลับไปจนได้

     เสียงหัวเราะวุ่นวายดังเข้ามาเป็นระยะ

     บางช่วงก็เงียบไป ผมไม่ได้หลับลึก หลับบ้างตื่นบ้างเพราะมันนอนไม่ค่อยสะดวกสบายเท่าไหร่ ถ้าเป็นที่เตียงผมคงไปเฝ้าพระอินทร์ตั้งแต่สามนาทีแรกแล้วล่ะ คิดดูว่าผมตื่นตั้งแต่ตีสี่เพื่ออาบน้ำและตรวจดูว่าตัวเองลืมอะไรไหม เผื่อเวลารถจะติดอีก 

     มาถึงมหา'ลัยก็เกือบๆตีห้า

     เวลาที่รุ่นพี่นัดพอดี เพราะสถานที่ที่พวกเราไปค่อนข้างจะไกล อาจารย์เป็นคนติดต่อดูแล และช่วยประสานงานให้ พวกรุ่นพี่เขาบอกมาอีกที เป็นการรับประกันความปลอดภัย

    แต่คิดว่าการมาเจอจ้าวทัพในค่ายนี้ ..ผมก็ว่ามันคงไม่ปลอดภัยเท่าไหร่แล้วล่ะ

    ไม่ปลอดภัยเลย..สำหรับผม



     
     รถบัสเคลื่อนตัวมาจอดในปั๊มหลังจากที่ทนเมื่อยอยู่เป็นเกือบครึ่งวัน ผมลุกพรวดเดินลงจากรถทันทีที่รถจอดสนิท สายตามองหาห้องน้ำก่อนจะพาตัววิ่งแจ้นไปอย่างรวดเร็ว

     ไม่ไหวแล้วครับ ..อั้นมาตั้งสามสี่ชั่วโมง หัวผมไม่มีเรื่องอื่นให้คิดเลยนอกจากไปเข้าห้องน้ำให้ทัน

     ทำธุระเสร็จถึงได้เดินออกมาล้างมือด้านนอก ก้มหน้าวักเอาน้ำจากก๊อกขึ้นลูบบนใบหน้าไล่ความเหนื่อยล้าจากการนั่งรถ เงยหน้าขึ้นมองเงาสะท้อนตัวเองในกระจก ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นร่างสูงที่เดินเข้ามาซ้อนอยู่ด้านหลัง

     เชี่ย..

     ไม่ใช่แค่เชี่ยแล้วล่ะ แม่งโคตรเหี้ย

     ผมพลิกหันกลับไปหาจ้าวทัพ ขนลุกแปลกๆตอนที่ลมหายใจร้อนๆพ่นลงมาบนต้นคอเมื่อกี้ พอหันกลับมาก็ยังมาเจอสายตาดุๆที่จ้องใส่ผมอีก คนรอบข้างหันมองมาที่เราสองคน ขณะที่ผมยกมือผลักร่างเจ้าทัพออกจากตัว

     "ถอย"
  
     "......."

     แม่ง บอกถอยไม่ได้ยินเหรอ

     ผมเม้มปากด้วยความเคยชินเวลารู้สึกอึดอัด และทำอะไรไม่ถูก ออกแรงผลักจ้าวทัพอีกรอบ มันเซนะ แต่สุดท้ายก็ไม่ขยับไปไหนอยู่ดี ยังคงยืนนิ่งกักร่างผมไว้ที่เดิม ไม่สน ไม่แคร์สภาพแวดล้อมอะไรใดๆทั้งสิ้น

     "เป็นบ้าเหรอทัพ ถอยไป กูจะกลับขึ้นรถ"ผมเริ่มจะขึ้นเสียงนิดๆ แต่ก็ไม่ได้ดังมาก กลัวจะถูกมองไปมากกว่าเดิม

     จ้าวทัพเลิกคิ้วขึ้น ฝ่ามือดันแก้มผมให้สบตามัน 
     
     "รังเกียจหรือไง ...แต่ก่อนก็เคยนอนให้เอา"คำพูดประโยคแรกที่ออกจากปากจ้าวทัพเหมือนมีไม้มาฟาดหัวผมอะ ชาไปทั้งร่าง รู้สึกเจ็บแปลบๆที่ใจจนมือที่ยกดันอยู่ตกลงข้างตัว จ้าวทัพมันจะเอาอะไรกับผมอีก เลิกกันมันก็ควรจะจบแล้วไม่ใช่เหรอ

     จะเอาอะไรจากผมอีกวะ

     จ้าวทัพจะเหยียบย่ำหัวใจผมไม่ให้เหลืออะไรเลยใช่ไหม

     "จะพูดแค่นี้ใช่ไหม"

     "มึงยังไม่ตอบ ..ว่าไง รังเกียจเหรอ เอากันก็ออกจะบ่อย มึงเองก็ดูชอบขนาดนั้น"

     สุดท้ายผมก็ทนไม่ไหวกับสิ่งที่จ้าวทัพมันพูด

     เงยหน้าขึ้นไปสบตากันอีกครั้ง

     "ก็แค่เคยไหม"ผมพยายามทำตัวเองให้นิ่งที่สุด ไล้ปลายนิ้วแตะลงบนหน้าท้องแน่นลากยาวขึ้นมาจนถึงสันกรามสวยได้รูป

     "ทำไม ที่พูดเนี่ยหรือว่าอยากจะเอาอีก หึ ..เสียใจด้วยว่ะทัพ กูไม่แดกของเก่า"ปากเก่ง ทั้งๆที่ใจผมกำลังแกว่งไปมา ทั้งบีบทั้งรัดจนปวดหนึบ กัดฟันข่มกลั้นความอ่อนไหวของตัวเองเอาไว้ ฝ่ามืออีกข้างจับแน่นอยู่ที่ชายเสื้อตัวเอง

     ขอเถอะ ..ผมอยากออกไปจากตรงนี้ 

     "ปากดี ทำไม มีผัวใหม่แล้วว่างั้น"

     เสียงและสายตาของจ้าวทัพดูแปลกๆ มันดุดันขึ้นตอนที่พูดประโยคนี้

     ผมสะดุ้ง ผลักร่างที่ขยับเข้ามาใกล้มากกว่าเดิมออกด้วยความตกใจ จ้าวทัพทำเหมือนกำลังโกรธ ซึ่งผมไม่รู้ว่ามันโกรธบ้าอะไร ในเมื่อมันเองก็เข้ามาหาเรื่องก่อน

     "กูไม่ได้ง่ายเหมือนมึงหรอกทัพ"ผมตอกกลับ ก้าวขาเดินหนีผ่านจ้าวทัพออกมา

     "ให้มันไม่ง่ายอย่างที่พูดแล้วกัน"เสียงดุดังขึ้นข้างๆหูทำให้ผมหยุดชะงัก ยกมือขึ้นแตะเบาๆเมื่อรู้สึกถึงความร้อนที่สัมผัสโดนเมื่อกี้

      จ้าวทัพเดินนำผมกลับไปที่รถบัส ผมไม่แน่ใจว่าตัวเองได้ยินสิ่งที่จ้าวทัพพูดชัดเจนหรือเปล่า ถ้าใช่.. ทำไมมันต้องมาพูดแบบนั้น เรื่องผมจะง่ายไม่ง่าย ในเมื่อผมกับมันไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว มันจะแคร์มาสนใจทำไม เอาเวลาไปดูแลคนของตัวเองที่อยู่บนรถอีกคันดีกว่าไหม

     พอจบสงครามประสาทบ้าๆนี่ ผมก็ถอนหายใจออกมาดังเฮือก จากที่คิดว่าจะไปหาซื้ออะไรกิน ก็รู้สึกไม่อยากขึ้นมาทันที เดินตรงกลับขึ้นไปบนรถ พร้อมกับคนอื่นๆที่เริ่มทยอยกันกลับขึ้นมา

     จ้าวทัพหันมองออกไปนอกกระจก 

     ดีแล้วล่ะที่มันไม่สนใจจะหาเรื่องผมอีก 

     ผมกลับไปนั่งที่เดิม ยัดหูฟังใส่หูทั้งสองข้าง เปิดเพลงดังๆกลบทุกความรู้สึกข้างใน 

     ถือว่าวันนี้ก้าวเท้าผิดข้างออกจากบ้านก็แล้วกัน
     

     
     
    







----150%-----

#จ้าวของแชมเปญ
พูดคุยกันได้ ไปตามไรต์ได้ 55555
 โดนแม่ๆกระทืบอีกแน่นอน โอ้ยพี่ 555555

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.721K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,072 ความคิดเห็น

  1. #10039 katiebua (@katiebua) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 19:30
    สนุกอะ ชอบ
    #10,039
    0
  2. #10032 Gingjaa (@Gingjaa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 13:51
    สาระแนมากนังทัพพี ลูกฉันไม่ง่ายนะคะ ไม่ต้องมาหวงก้าง นู่นไปหานะโมเลยไป๊!!!!! แต่เหนือสิ่งอื่นใด ลูกฟ้าฉันโดนลูกเฟรมเทิร์นจ้า 555555 ลูกเฟรมต้องดูแลลูกฟ้าให้ดีนะ ได้น้องเป็นเมียแล้วอ่ะ 😂😂
    #10,032
    0
  3. #10010 Jess (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 00:13

    ทำมาหวงงงงง

    น้องแชมของฉันไม่ง่ายย่ะ!! แกนั่นแหละง่าย นังทัพ!! เสนอตัวให้นะโมตั้งแต่ยังไม่เลิกกับแชม

    น้องแชมมีคนตามจีบเป็นร้อย น้องปฏิเสธทุกคน เห็นม๊ายยยย

    #10,010
    0
  4. #9974 eannysrr (@eannysrr) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 03:49

    ไม่อยากให้ทัพเป็นพระเอกเลยว้อยยยยยย

    #9,974
    0
  5. #9962 menen (@menen) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 03:04
    ทัพยุ่งไรด้วยอะ
    #9,962
    0
  6. #9890 pokkopopo112 (@pokkopopo112) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 20:09
    โทรเรียกการ์ดคุ้มกันน้องแชม
    #9,890
    0
  7. #9868 MyUniverseOSH (@MyUniverseOSH) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 13:02
    อีจัาวทัพ แกเป็นไบโพล่าเหรอ เดี๋ยวผลักไส เดี๋ยวหวงก้าง อีบ้า
    #9,868
    0
  8. #9853 Baby_H608 (@Baby_H608) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 10:43
    เครเลย เข้าใจเสียงกุกๆกักๆเมื่อตอนที่แล้วล่ะ
    #9,853
    0
  9. #9826 ATENNILE (@ATENNILE) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:46
    อยากจะเข้าไปตบกะโหลกนังทัพ เลิกไปแล้วแถมจีบคนอื่นแล้วอย่ามาทำหวงก้างกับลูกชั้นนะนังทัพ ไรต์ฝากตีนังทัพให้ด้วยนะ
    #9,826
    0
  10. #9789 tooktawu (@tooktawu) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:58
    รำคานอีทัพ
    #9,789
    0
  11. #9755 Jahvana (@Jahvana) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 01:47
    โถ่ๆๆๆๆ หวงก็บอกกกกก
    #9,755
    0
  12. #9715 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 14:42
    หมาหวงก้าง โด่
    #9,715
    0
  13. #9682 phetmanee33 (@phetmanee33) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 20:21

    โอยยยยยย
    อีทัพ จะวอแว ก่อกวน ไปถึงไหน
    หึ.....โมโห
    #9,682
    0
  14. #9661 hime-rkr (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 11:38

    เป็นไรอีกกก อีทัพ อีบ้า

    #9,661
    0
  15. #9648 Kingkung (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 12:12

    อะไรของหล่อนจ้าวทัพพพพ คือกูงงว่ายังไงรู้ใจตัวเองแล้ว? เคลียรฺกับนโมแล้ว? หรือยังไง

    #9,648
    0
  16. #9560 GottomonEye (@gottomon03) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 08:52

    หวง หึง? มีสิทธิ์อะร้ายยย

    #9,560
    0
  17. #9522 CCINTmp (@CCINTmp) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 09:44
    งึ้ยยยย
    #9,522
    0
  18. #9498 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 15:31
    หึงได้เหรอ เลิกกันแล้ว
    #9,498
    0
  19. #9446 เด็กอ้วน (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 03:57

    หวง หึง

    #9,446
    0
  20. #9367 Ohhanimama (@Ohhanimama) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 00:32
    เพลงนี้ฉันให้เธอทัพ จะเสียด้ายผู้ชายห่วยๆอย่างเธอทำไม
    #9,367
    0
  21. #9358 Tukky Mimi Sajee (@sajee1910) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 19:45
    แชมสู้ๆนะ
    #9,358
    0
  22. #9281 MinRos (@MinRos) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 23:29

    แม่มเอ๊ย อุตส่าเชียรม่านฟ้า เสร็จโจรเรียบร้อย
    #9,281
    0
  23. #9238 wearethai (@wearethai) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 17:24
    แบบนีเแหละแชม
    #9,238
    0
  24. #9211 taijung5550 (@taijung5550) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 00:19
    อีทัพใจร้ายกับน้อง
    #9,211
    0
  25. #9204 MS.ALIEN (@axlean) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 22:20
    ดีมากน้องแชม ตอกกลับไปบ้าง !!!
    #9,204
    0