รักเราไม่เท่ากัน #จ้าวของแชมเปญ

ตอนที่ 16 : คนเก่า (150%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 66,602
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,149 ครั้ง
    15 พ.ย. 61




คนเก่า





     "แชม เอากระเป๋าใส่รถ ไอ้เฟรมมานั่งกับกูเลย ให้แชมนั่งติดกระจก"ภาพความวุ่นวายหน้าคอนโดเรียกรอยยิ้มขึ้นมาบนใบหน้าผม วันนี้เป็นวันนัดที่จะไปเที่ยวกันตามที่ผมเคยบอกไว้ ทริปปิดเทอมของพวกพวกเรา ไปไม่นานหรอกครับ เพราะว่าผมลงชื่อไปค่ายเก็บชั่วโมงกิจกรรมช่วงปิดเทอมเอาไว้ พวกนักรบก็ด้วย เราเลยมีเวลาไปเที่ยวกันแค่ไม่กี่วัน 

     จะยกเลิกก็ไม่ได้ เพราะพวกเฟรมอยากไปกันมากกก ขนาดที่ว่าขนกันไปซื้อกางเกงว่ายน้ำ เตรียมเปลื้องผ้าอวดหุ่นโชว์สาวๆกันแล้วอะ คงมีแต่ผมนี่แหละที่ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรมากขนาดนั้น

     ก็ผมว่ายน้ำไม่เป็นนี่นา...

     เลยตั้งใจแค่ว่าจะไปถ่ายรูป เดินสูดกลิ่นอายของทะเล และที่พลาดไม่ได้คือบรรดาอาหารทะเลสดๆหลากหลายเมนูที่ต้องลิ้มลองให้ได้ จุดประสงค์หลักๆของผมในการไปทะเลครั้งนี้เลยแหละ

     ผมส่งกระเป๋าให้กับนักรบที่รอจัดของอยู่ตรงท้ายรถตู้ เอี้ยวตัวมองรถเบนซ์สีขาวที่ขับชะลอมาจอดด้านข้าง
 
     ใครอะ...?

     ผมหันไปสบตากับนักรบที่ส่ายหัวตอบ มองคนอื่นๆทุกคนก็ส่ายหัวหมด แสดงว่าไม่ใช่หนึ่งในพวกผมแน่นอน และก็คงไม่ใช่จ้าวทัพแน่ๆ มันมีรถหลายคันก็จริง แต่ผมไม่เคยเห็นคันนี้มาก่อน

     เสียงประตูรถถูกเปิด

     ข้อสงสัยในใจผมถูกไขออกเรียบร้อย มองร่างของอดีตแฟนเก่าตัวเองที่ลงจากรถมาพร้อมกับรอยยิ้มทักทาย

     "แชม.."

     "อ่า ..ม่านฟ้า"
 
     ร่างสูงเดินเข้ามาใกล้กว่าเดิม หันมองพวกผมที่เตรียมจะขึ้นรถ"กำลังจะไปไหนกันเหรอ"

     "ไปเที่ยวน่ะ ..มึงอะ มาหาใครเหรอ"ผมถาม พยายามไม่คิดว่าม่านฟ้าจะมาหาผม บางทีมันอาจจะมีแฟน กิ๊กอะไรอยู่แถวนี้ก็ได้ แต่..เอ่อ จากสายตาที่มองมาหาผมแล้วเนี่ย

     คิดว่า.. ผมคงเดาผิดแน่ๆ 

     "มาหามึงนั่นแหละ ..แต่ช่างมันเถอะ มึงจะไปเที่ยวนี่ ไปเถอะ"ม่านฟ้าว่ายิ้มๆ สายตาดูผิดหวังหน่อยๆทอดมองมาที่ผม ก่อนที่มันจะหันหลังเตรียมเดินกลับไปที่รถ

     "รถพวกกูยังพอเหลือที่ว่างนะ"
   
     "ไปกันเยอะๆก็สนุกดี"
 
     "นักรบว่าไง"

     "กูยังไงก็ได้"
  
     ผมส่ายหัวยิ้มขำ เหมือนว่าพวกเฟรมจะไม่ติดขัดถ้าผมจะนึกเอ่ยชวนให้ม่านฟ้ามันไปด้วย ท่าทางแต่ละคนก็เหมือนเจอเพื่อนใหม่อะ ม่านฟ้าเองก็หันมาทำหน้างงๆใส่ผม มองสลับไปมากับพวกเฟรมที่นั่งกันอยู่บนรถ

     "เอาไงอะ ไปไหม?"ผมถาม

     ไม่ต้องขยายความอะไรม่านฟ้ามันก็รู้แล้วแหละว่าผมชวนไปด้วย

     ปากเรียวสวยยกยิ้มนิดๆ หันไปพูดตอบกับพวกที่เอ่ยชวน"กูไม่ได้เอาเสื้อผ้ามา"
   
     "ของพวกกูเยอะแยะ"กล้าชะโงกหน้ามาบอก

     ตามด้วยเพื่อนคนอื่นๆ

     "เออ ไอ้กล้าแม่งขนไปคนเดียวก็สิบกว่าตัวได้แล้ว"

     "ผู้ชายใครเขาซีเรียสเรื่องนี้วะ ใส่ๆของพวกกูไปก่อน สรุปไปไหม"เฟรมเลิกคิ้วถาม ทำเหมือนชักชวนเพื่อนที่สนิทกันมาเป็นชาติ ทั้งๆที่แต่ละคนก็พึ่งจะเคยเจอม่านฟ้ากันวันนี้

     เห็นไหมล่ะ ผมบอกแล้วว่าวิศวะพวกนี้มันนิสัยดีจะตาย

     นักรบมันก็รู้ว่าม่านฟ้าเป็นแฟนเก่าผม แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร โยกหัวไปมาอยู่กับเพลงจากหูฟังที่ยัดอยู่ในหู

     "ไปด้วยกันก็ได้ เอารถไปจอดไว้ ไม่หายหรอก"ผมว่า ยู่ปากไปทางที่จอดรถของคอนโด ม่านฟ้าเหมือนจะหยุดนิ่งคิดอะไรสักพัก ก่อนจะพยักหน้าตกลง เอารถไปเก็บขณะที่ผมขึ้นไปนั่งตากแอร์รออยู่ด้านในข้างๆกับนักรบ 

     เหลือที่ว่างตรงริมประตูอยู่ที่นึง

     เฟรมเปิดประตูหลังจากที่ลงไปยืนรออยู่ด้านนอก ขึ้นมานั่งข้างๆนักรบ ตามด้วยม่านฟ้าที่ตามขึ้นมา

     ทำหน้าเหมือนจะประหม่าเล็กน้อย

     "ตามสบายนะเว้ย พวกกูชิวๆ"กล้าโผล่หัวมาจากด้านหลัง ยักคิ้วส่งให้แฟนเก่าผมที่ยังงงๆอยู่

     "เดี๋ยวมึงก็สนิทกับพวกมัน แต่อย่าไปสนิทมาก พวกนี้มันบ้า"ผมว่าขำๆ ไม่อยากให้ม่านฟ้ามันเกร็งเพราะไม่ได้สนิทกับพวกนี้มาตั้งแต่แรก"ทำตัวตามสบายเลยมึง เรื่องเสื้อผ้า ถ้ายังไงเดี๋ยวค่อยแวะซื้อเอาก็ได้ ตามแหล่งท่องเที่ยวเยอะแยะ"
    
     "เออ แค่ตกใจ ไม่คิดว่าเพื่อนมึงจะชวนกู"หน้ามันก็ดูตกใจจริงๆนั่นแหละ

     "ก็มึงทำหน้าเหมือนโลกแตกตอนที่แชมมันบอกว่าจะไปเที่ยวกับพวกกู"กล้าว่า

     มันเป็นคนแรกที่พูดชวนเลยไง

     แต่ว่าหน้าม่านฟ้ามันขนาดเลยเหรอ..
   
     ผมหันไปเลิกคิ้วขึ้น"ขนาดนั้นเลยเหรอวะมึง"

     "ขนาดนั้นเลยแหละบีสอง"อะ เล่นอะไรไม่ค่อยจะบ่งบอกอายุเท่าไหร่หรอก 

     "เดี๋ยวบีหนึ่งจะโดนตีนกู กลับไปนั่งดีๆเลยมึงอะ"เฟรมโบกไม้โบกมือทำท่าจะฟาดลงบนหัวกล้า แต่ก็แค่ขู่เฉยๆ พอกล้ากลับไปนั่งดีๆ เฟรมมันก็หันไปหาม่านฟ้าที่นั่งอยู่ห่างจากมันนิดๆ

     "กูเฟรม เสื้อผ้ามึงใส่ของกูได้"
 
     "เออๆ ขอบคุณว่ะ"เหมือนม่านฟ้าจะเริ่มเข้ากันได้ดีกับพวกวิศวะ นั่งไปสักพักก็เริ่มชวนกันเล่นเกมส์ นักรบเองก็สุมหัวไปด้วยกันเรียบร้อย เหลือแค่ผมที่นั่งฟังเพลงเงียบๆ

     ไม่ ไม่เงียบ..

     "ในบ้านๆๆ เออ ไอ้ฟ้าดูหลังให้กู"

     "เชี่ย!! ป้อมล่างๆๆๆ"

     "ไอ้รบมาเก็บกระสุนตรงนี้ดิ้"
   
     ครับ.. อย่างที่เห็น ดูวุ่นวายแปลกๆ เพราะพวกมันไม่ได้เล่นเกมส์เดียวกัน แต่ถามว่าผมรำคาญอะไรไหม ก็ไม่นะ ..ออกจะรู้สึกชอบด้วยซ้ำ มันดูเฮฮาอบอุ่นดีอะ ถึงจะแอบสงสารพี่คนขับรถอยู่หน่อยๆก็เถอะ แต่เดี๋ยวสักพักก็สงบกันแล้ว

     เดินทางตั้งหลายชั่วโมง

     ผมหลับตาลง เอนหัวพิงไปกับกระจก ฟังเสียงเพลงสากลที่ผมโหลดใส่เครื่องไว้ ไม่ได้หลับ แต่ปิดตาอยู่แบบนั้นเงียบๆ จนผมรู้สึกว่าเสียงรอบข้างมันเงียบลง คล้ายใครสักคนจะพูดว่าผมหลับแล้ว ให้เล่นเงียบๆ

     พอเสียงเงียบ คราวนี้สติผมนี่แหละที่เริ่มจะเลือนลาง

     คิดว่าคงแค่เคลิ้มๆเท่านั้น

     แต่พอลืมตางัวเงียลืมตาขึ้นมาอีกที พวกที่เคยเล่นเกมส์กันอยู่ก็หลับเงียบกันหมด นักรบฟุบอยู่ตรงไหล่ผม ขณะที่ม่านฟ้ากำลังนั่งเลื่อนโทรศัพท์อยู่เงียบๆ

     ผมยกมือลูบแขนตัวเองเบาๆ ไม่กล้าขยับมาก แต่ที่ผมนั่งแอร์มันลงพอดี เลยรู้สึกหนาวๆนิดหน่อย

     เหมือนม่านฟ้าจะเหลือบมาเห็น

     ผมถูกเฟรมสะกิด พร้อมกับเสื้อคลุมตัวนอกของม่านฟ้าที่ถูกยื่นส่งมา

     "ให้กูเหรอ"ผมถาม เลิกคิ้วมองม่านฟ้าที่เงยขึ้นมา

     "แอร์ในรถมันเย็น มึงขี้หนาวไม่ใช่เหรอ ใส่ไว้ กูร้อน"

     อ่า ..ก็ใช่ที่ผมขี้หนาว

     แต่ไม่คิดว่าม่านฟ้าจะยังจำเรื่องพวกนี้ได้

     ทั้งๆที่ก็เลิกกันไปตั้งนาน...





(T_T)





     "พวกเหี้ย.. ไม่มีใครปลุกกูเลย แชมเอาไรไหม"

     "กาแฟหน่อยไหม"ภามพูดถาม ระหว่างที่อีกฝ่ายกำลังจะย้ายร่างตัวเองลงจากรถที่แวะจอดในปั๊มใหญ่ คือคนอื่นเขาตื่นลงกันไปหมดแล้วไง เหลือแค่ผมกับภามสองคนเนี่ยแหละ ไอ้พวกนั้นก็โคตรจะรักกันเลย ไม่มีใครปลุกพวกผมสองคนเลยสักคน 

     "ไม่ดีกว่า ไม่หิวว่ะ มึงไปเถอะ"ผมบอกปัด บิดขี้เกียจเล็กน้อยก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมานั่งรอพวกที่เหลือ

     นั่งสักพักเสียงพูดคุยโวยวายก็เริ่มดังใกล้เข้ามา

     ประตูรถตู้เลื่อนเปิดออก

     "เอ้า ตื่นแล้วเหรอมึง กินอะไรไหม"ถุงขนมในมือถูกยกชูขึ้นมา กล้าเลิกคิ้วขึ้นขณะที่ผมกำลังมองว่าจะกินอะไร พอมันขึ้นมานั่งบนรถ ผมถึงได้เอี้ยวตัวกลับไปที่ด้านหลัง ชะโงกหน้าข้ามที่นั่งตัวเองชี้ไปที่ขนมปังถุงเล็กๆ

     "นักรบมันไปซื้อชาเขียวให้มึงอะ"กล้าบอก

     "อ่าหะ"

     ผมพยักหน้าครางรับในลำคอเบาๆ มองม่านฟ้าที่เดินกลับมายังรถพร้อมถุงกระดาษที่ผมคิดว่ามันน่าจะเป็นถุงเสื้อผ้า กับของใช้ส่วนตัวอีกนิดหน่อยเต็มสองมือ

     "ซื้อมาเยอะจังวะ"

     "เพื่อนมึงนั่นแหละ กูหยิบตัวไหน พวกแม่งก็บอกซื้อเลยๆ หมดเป็นพันเลย"เหมือนจะบ่น แต่สีหน้ามันก็ดูมีความสุขดี ผมก็สบายใจที่ม่านฟ้ามันเข้ากับพวกเฟรมได้ ปล่อยให้มันพูดคุยเล่นกันขณะที่รอนักรบกับภามกลับมาที่รถ

     นั่นไง.. เดินมากันพอดีเลย

     ม่านฟ้าวางของลง ขยับออกไปยืนรอให้นักรบมันเข้ามานั่งข้างผม ตามด้วยภามที่ยื่นถุงใส่ซาลาเปาส่งมาให้"กูซื้อมาเผื่อ เห็นแล้วนึกถึงมึง กลมๆขาวๆเหมือนกัน"

     "สัส"

     ผมขยับปากด่าไอ้ภามเบาๆ

     ยื่นมือไปรับถุงที่มีซาลาเปาลูกใหญ่อยู่สองลูก

     ยังร้อนๆอยู่เลยด้วย ผมวางถุงซาลาเปาลงบนตัก หยิบชาเขียวปั่นที่นักรบซื้อมาให้ขึ้นมาดูด

     อีกมือก็ควักเงินส่งให้นักรบมันรับไป

     หันกลับมาเปิดเพลงฟังต่อ ขณะที่รถเคลื่อนตัวออกจากปั๊มน้ำมันช้าๆ พวกผมไม่ได้รีบไง ไปถึงสักเย็นๆก็ยังดี เอาความปลอดภัยกันไว้ก่อน อีกอย่างที่พักก็จองเอาไว้เรียบร้อยแล้วด้วย พรุ่งนี้ค่อยเริ่มเที่ยวกันก็ยังได้เลย 

     





     อย่างที่ผมคิดไว้ พวกเรามาถึงที่ที่พักกันเกือบจะมืดค่ำ แยกย้ายกันเอากระเป๋าเข้าไปเก็บตามบ้านของตัวเอง บ้านพักมีสองหลัง หลังละสี่คน หนึ่งหลังมีสองห้องนอน หนึ่งห้องนั่งเล่น และหนึ่งห้องครัว ห้องน้ำจะมีอยู่ในห้องนอนอยู่แล้ว

     ผมอยู่กับนักรบ ม่านฟ้าแล้วก็เฟรม

     ห้องมันจะเป็นเตี่ยงเดียวสองเตียง มีตู้เสื้อผ้าให้ ของใช้ทุกทั่วไปที่ทางที่พักจัดไว้บริการปกติ  

     ส่วนอีกหลังก็กล้า กิต ภาม และก็พี่คนที่ขับรถมาให้ ผมรู้แค่ว่าเขาเป็นพี่ชายภาม ไม่ค่อยพูดเท่าไหร่ แต่ดูใจดีอยู่แหละ อย่างตอนที่จอดปั๊มเขาก็ถามผมที่พึ่งตื่นว่าจะกินอะไรไหม พอผมปฏิเสธก็ส่งยิ้มบางๆมาให้

     ดูเป็นพี่ชายที่แสนดีจริงๆนั่นแหละ

     ตอนนี้ผมกำลังนอนรอให้ม่านฟ้าใช้ห้องน้ำเสร็จ เฟรมกับนักรบมันสนิทกันไง เลยนอนด้วยกัน ม่านฟ้าก็เลยมานอนกับผม พวกผมนัดกันตอนทุ่มครึ่งออกไปกินข้าวกัน ร้านอาหารอยู่ไม่ไกลมาก 

     นี่ก็จะได้เวลาแล้ว 

     "ม่านฟ้า มึงเสร็จยังเนี่ย"นี่เข้าไปเปลี่ยนเสื้อในห้องน้ำ หรือว่าไปหลับ จะนานไปแล้วนะ

     "เสร็จแล้ว อย่างเร่งดิ มึงก็รู้ว่ากูแต่งตัวนาน"

     เป็นมาตั้งแต่ตอนคบกันนั่นแหละ ม่านฟ้าเป็นผู้ชายที่แต่งตัวนานมาก ยิ่งถ้าอาบน้ำด้วยนะ บอกเลยว่านั่งรอจนหลับ ตื่นมามันก็ยังไม่เสร็จ เวลาไปเที่ยวกัน ผมนี่ต้องนั่งรอแล้วรออีก ช้าสุดที่เคยเจอคือเกือบชั่วโมง 

     "มึงก็หัดแต่งตัวเร็วๆบ้างเหอะ ผู้หญิงบางคนเขายังไม่เยอะเท่ามึงเลย"ผมบ่นเบาๆ มองร่างที่เดินยิ้มออกมาเหมือนไม่ได้ฟังที่ผมบ่น

     จริงๆคือมันฟัง แต่ตั้งใจจะแกล้งผมเล่นมากกว่า

     ไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ

     "ไม่ต้องยิ้มเลย เพื่อนเขารอมึงคนเดียวอะ"

     .

     ..

     กริบ..

     ไม่เห็นมีใครเลย 

     ก็ไหนนัดกันทุ่มครึ่งไง ทำไมพวกวิศวะยังไม่มีใครโผล่มาอีก มีแค่ผมกับม่านฟ้าที่ยืนรับลมทะเล ไล่ตบยุงกันอยู่สองคน ให้ตายเถอะ นี่ว่าม่านฟ้าช้าแล้วนะ ไอ้พวกนั้นยังช้ากว่าอีกเหรอเนี่ย

     "ไหนบอกเพื่อนรอไง เท่าที่เห็นตอนนี้ก็มีมึงกับกู กูกับมึง นะ"ผมยกมือต่อยลงบนไหล่ม่านฟ้าเบาๆ พึมพำให้มันหยุดกวนตีน ก่อนจะเดินไปหาที่นั่งรอพวกเฟรม ผมนึกว่านักรบกับเฟรมออกมาแล้ว เลยไม่ได้ลองเคาะเรียก ที่ไหนได้..มีผมกับม่านฟ้าแค่สองคนที่เสร็จแล้ว

     "เหี้ย แชมเปญมารอแล้วว่ะ พวกมึงอะช้า"

     ผมหันไปหากล้าที่ส่งเสียงมาก่อนเพื่อน

     มีบ่นคนอื่นด้วยนะ 

     ผมว่ามันอะตัวช้าเลย

     "เหรอไอ้กล้า พวกกูเหรอช้า ใครมันเสือกเข้าไปนั่งเล่นเกมส์ในห้องน้ำเป็นชั่วโมงอะ พวกกูก็รอไปเถอะ"

     "ใคร! กูเหรอ"

     "เออ!!"ภามกับกิตขมวดคิ้วดุ ส่งสายตาคาดโทษเพื่อนตัวเองที่ยิ้มแห้งกลับไป

     ผมหัวเราะขำๆ เห็นไหมล่ะ ผมว่าแล้วว่าคนที่ช้ามันคือกล้านั่นแหละ

     "ไอ้เฟรมกับไอ้รบอะ"ภามถาม เดินมาหยุดอยู่ข้างๆผม

     ผมยังไม่ทันตอบ สองคนนั้นก็เดินออกมาพอดี นี่คือแค่ไปกินข้าวเฉยๆ แต่ดูพวกนี้มันแต่งตัว รู้เลยว่าที่ช้าๆนี่ทำอะไรกันอยู่ มีเซ็ทผมกันอย่างดีด้วย ในขณะที่ผมใส่แค่เสื้อยืด กางเกงขาสามส่วน ..และคีบแตะ

     เดินกับพวกมันเหมือนไอ้จ้อยเดินตามกลุ่มลูกพี่อะ

     "นี่พวกมึงไปกินข้าว"สายตาผมกวาดมองทุกคน ไม่เว้นแม้แต่พี่ซัน คนที่ขับรถมาให้ในวันนี้

     "เออดิ หล่อไว้ก่อน เผื่อเจอสาว"กล้า

     "คนจะหล่ออะแชม ขัดไม่ได้หรอก"กิต

     ทีแบบนี้ละเข้าคู่กันเลยนะ..

     ผมส่ายหัวขำๆ หันไปมองนักรบเป็นเชิงถามว่ามันจะหล่อไปล่อสาวกับเขาด้วยหรือไง

      "กูหล่อของกูปกติ"นักรบว่า

     เออ ..จบ เลิกคุยเถอะ

      "ไปกินข้าวเถอะ ก่อนที่กูจะสำลักความหล่อของพวกมึงตาย"







     เพราะว่าหิวกันมากๆแล้ว พวกผมเลยไม่ได้ใส่ใจหรือเจาะจงว่าอยากจะกินอะไรกันเป็นพิเศษ คือเจอร้านไหนที่คนเยอะ ดูน่าอร่อย และยังมีพื้นที่ว่างให้เข้าไปนั่ง ก็เดินตรงเข้าไปกันทันที 

     โต๊ะพวกผมอยู่ตรงชานระเบียงที่ยื่นออกไปด้านนอกทะเล รับลมเย็นๆเข้าเต็มปอด สดชื่นมากและก็หนาวมากเช่นกัน แต่บนตัวผมก็ยังมีเสื้อของม่านฟ้าคลุมอยู่ อาหารที่สั่งเริ่มทยอยมาเสิร์ฟพร้อมเครื่องดื่ม เด็ดสุดสำหรับผมก็คือกุ้งเผ้าตัวโตที่ม่านฟ้ากำลังยกเอามาตั้งไว้ให้ตรงหน้าอย่างรู้ใจ

     "ไหนๆก็มาด้วยกันแล้ว ชนเว้ย ชนๆๆๆ"กล้ายกแก้วขึ้นมาคนแรก ตามด้วยคนอื่นๆที่ยกชนกัน 

     ชนเสร็จผมก็ดึงแก้วกลับมาจรดที่ริมฝีปากตัวเอง 

     รสชาติเบียร์ยังติดอยู่ที่ปลายลิ้น ขณะที่ผมกำลังเลื่อนโทรศัพท์เล่น มันเป็นนิสัยอย่างนึงอะ ผมชอบกินไปเล่นไป และม่านฟ้าเองก็เหมือนจะหันมามองแล้วด้วย

     "กินก่อน ค่อยเล่น"เสียงดุๆพร้อมกับมือที่แย่งเอาโทรศัพท์ออกไปจากผม ม่านฟ้าแกะเอาเนื้อกุ้งวางใส่มาในจานให้"เก็บไปเลย ชอบให้ว่าตลอด นิสัยกินไปเล่นโทรศัพท์ไปเนี่ย เมื่อไหร่จะเลิก"

     ผมอ้าปากค้างน้อยๆ
  
     ก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มออกมาขำๆ 

     มันเองก็เหมือนกันนั่นแหละ ไอ้นิสัยชอบบ่นเนี่ย

     "มึงนี่ ..ยังเหมือนเดิมเลยนะ"ผมว่าขำๆ

    แต่เพราะประโยคถัดมาของม่านฟ้าถึงได้ทำให้เสียงหัวเราะของผมเงียบลง เงยหน้าขึ้นสบตากันเงียบๆ

     "กูไม่เคยเปลี่ยน ..ความรู้สึกกูก็ไม่เคยเปลี่ยน"

     การที่ม่านฟ้าพูดแบบนั้นมันทำให้ผมรู้สึกเหมือนมีความรู้สึกบางอย่างที่หมุนวนอยู่ภายในใจ มันหน่วงๆ หวิวในใจแปลกๆ เราเคยคบกัน ทำอะไรหลายๆอย่างด้วยกัน ครั้งนึงผมเคยรู้สึกกับม่านฟ้ามากๆ

     แต่มันก็ไม่มากพอที่จะเรียกว่าความรัก
     
     







----150%----

ครบคับ

เอ้อ มีอะไรอยากบอก
สำหรับคุณคนอ่านที่น่ารักคนนึงนะคะ
ถ้าคุณอ่านถึงตรงนี้คุณน่าจะรู้ตัว
ถ้านิยายเรามันห่วย แนะนำให้คุณหยุดอ่าน
และเอาเวลาอันมีค่าของคุณไปทำอย่างอื่นเถอะค่ะ
เราเชื่อว่าคนอ่านนิยายเรายังมีอีกเยอะ ขาดคุณไปคนนึง เราไม่ซี
คนเขียนเป็นคนนะคะ รู้สึกเป็นเนอะ ช่วยคิดก่อนจะคอมเม้นหน่อย
เตือนนะคะ
อย่าทำอีก 
คุณปาหินใส่เรา อย่าคิดว่าเราจะยื่นดอกไม้กลับไปให้คุณ 

 

จะบอกว่า รักเราไม่เท่ากัน ตอนนี้ผ่านพิจารณาจาก สำนักพิมพ์แล้วนะคะ
ฮื่ออออ ดีใจมากเลยยย 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.149K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,072 ความคิดเห็น

  1. #10008 Jess (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 00:04

    ดีใจจจจ อ่านแล้วดีใจที่เห็นพัฒนาการน้องแชม ดีใจที่น้องไม่ได้เอาแต่นั่งเศร้าไม่ทำอะไร

    เราชอบที่น้องลืมไม่ได้ แต่น้องก็พยายายามโฟกัสเรื่องอื่นๆ ออกไปกับเพื่อนงี้

    ปล.. ม่านฟ้าก็งานดีนะคะ ทุกคนจะดีหมดยกเว้นนังทัพไม่ได้555555

    #10,008
    0
  2. #9938 Fernjarjubjub (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 04:41
    สงสารแชมอ่ะแต่ผู้ละมุนมากค่ะ
    #9,938
    0
  3. #9914 richat28 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 00:24

    ไม่ไหวรู้สึกว่าแชมเปลืองตัวมากลูกกก หนูจะเป็นของทุกคนแบบนี้ไม่ได้ อิจฉามัดรวมกันเลยได้มั้ย รบ พล ฟ้า เอาหมดเลย5555

    #9,914
    0
  4. #9887 pokkopopo112 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 16:24
    เคารพการวางเรื่องวางพลอตของคนแต่งค่ะ เสพตามที่คนแต่งอยากสื่อ เป็น เสน่ห์ตัวละครที่คนแต่งอยากให้เรารู้จัก
    #9,887
    0
  5. #9875 Peenson (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 01:07
    เป็นกำลังใจที่นักเขียนนะคะ สู้ๆค่ะ
    #9,875
    0
  6. #9844 kanyapuk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 18:11
    อ่าน. ข้อความ ด้านล่างนี้. ต่อม เผือก. พุ่ง. เลย 5555
    #9,844
    0
  7. #9825 ATENNILE (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:38
    ชอบไรต์อ่ะ คิดเหมือนกันเลยคนอ่านถ้าไม่ชอบก็ควรหยุดแล้วไม่ต้องมาอ่าน และก็ไม่ควรจะมาเม็นต์ให้คนแต่งเขารำคาญใจ ใครชอบก็ไปต่ใครไม่ชอบก็เลิกไปเนอะ ไรต์แต่งได้ดีนะมันก็อาจจะเหมือนชีวิตจริงของใครบางคนก็ได้นะเรื่องนี้
    #9,825
    0
  8. #9811 Kae_jiratha (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:06
    หน่วง น้ำตาซึม แต่เราชอบนะ
    #9,811
    0
  9. #9810 Kae_jiratha (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:06
    หน่วง น้ำตาซึม แต่เราชอบนะ
    #9,810
    0
  10. #9803 natttaporn345 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:28
    พึ่งมาอ่านค่ะ ตอนนี้อยากได้เล่มมากๆ❤️ชอบแนวนี้สุดๆ
    #9,803
    0
  11. #9761 pooky (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 12:41

    เราชอบนะ น้ำตาซึมเลยอ่ะ

    #9,761
    0
  12. #9713 pommys (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 14:30
    คนดีๆทำไมไม่รัก คนที่รักทำไมไม่ดี
    #9,713
    0
  13. #9681 phetmanee33 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 19:46
    เป็นกำลังให้ค่ะ
    #9,681
    0
  14. #9665 apaisaen (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 22:11
    เราชอบหน่วงดี ร้องไห้ตลอด
    #9,665
    0
  15. #9645 Arthitayass (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 13:27
    คู่นี้คือน่ารักมากจ้าาา เชียร์น่านแชมเนอะ😂
    #9,645
    0
  16. #9643 Chan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 23:33

    ถ้าไม่ชอบจะไม่อ่าน เข้าจัยนะ

    #9,643
    0
  17. #9633 Kondaam0109 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 11:28
    ชอบทุกเรื่องของเธอค่ะ ตามมาอ่าน หลังจากโดนตกจากฉลาม พี่ไดโน พี่หมี 55555 เป็นกำลังใจให้ทุกๆเรื่องนะคะ
    #9,633
    0
  18. #9631 Supat Fern (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 02:33

    พึ่งได้ลองอ่าน จะบอกว่าเป็นนิยายเรื่องเเรกที่ทำให้เราเผลอหลั่งน้ำตาเลยล่ะค่ะ คืออินมากๆเลยไม่เว่อร์จนเกินไปครบรสมากๆ นักเขียนคุณภาพจริงๆค่ะ

    #9,631
    0
  19. #9559 gottomon03 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 08:02

    ชอบนักรบ กับพี่พลอะ แต่แชมคู่ทัพ อยากรู้ทัพนางจะทำไงให้ได้ใจแชมคืน

    #9,559
    0
  20. #9543 valyn-kh (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 23:19
    ม่านฟ้าก็ดี พี่พลก็อบอุ่น นักรบก็เอาใจใส่ เฮ้อออ แชมเปญ
    #9,543
    0
  21. #9481 prang_yy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 18:46
    หน่วงงงง ฮือออ
    #9,481
    0
  22. #9473 Beumiiy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 11:53
    หน่วง สงสารแชม ฮือ
    #9,473
    0
  23. #9445 เด็กอ้วน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 03:40

    มาคนรอเสียบเพียบนะคะ :)

    #9,445
    0
  24. #9427 chanisara_5454 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 10:02
    เป็นคนชอบนิยายหน่วงนิดๆหวานหน่อยๆ555 เรื่องนี้นี่ชอบบบบบบ
    #9,427
    0
  25. #9357 sajee1910 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 19:32
    ชอบม่านฟ้าอะะะ​ ละมุนต่อใจมากกกกก​ แต่ก็รอพี่ทัพนะ​ รีบกลับมานะ
    #9,357
    0