รักเราไม่เท่ากัน #จ้าวของแชมเปญ

ตอนที่ 12 : เพียงคนที่เธอไม่รัก (150%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 54,362
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,017 ครั้ง
    6 พ.ย. 61






เพียงคนที่เธอไม่รัก






     ".........."เสียงเครื่องปรับอากาศในห้องดังครืนกลบความเงียบงัน ผมนั่งอยู่บนเตียงกว้างในห้องที่มีแสงไฟสลัว เบี่ยงหน้าหลบความเย็นของผ้าจากมือของคนที่เป็นเจ้าของห้องนี้ ก่อนจะเหม่อมองออกไปด้านนอก จ้องมองแสงสีสวยงามของเมืองใหญ่ในยามดึกเงียบๆ

      ผม..มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

      ผมคงจำพี่พลเป็นจ้าวทัพแน่ๆ เพราะดวงตาและโครงหน้าที่คล้าย แต่ก็ไม่ได้เหมือน ผมที่กำลังเมาและไม่ค่อยมีสติเท่าไหร่เลยจำผิด กอดรัดพี่พลที่คิดว่าเป็นจ้าวทัพแน่น ร้องไห้ออกมาอีกรอบจนวูบไป ตื่นมาอีกที..ก็มาอยู่ที่ห้องพี่พลแล้ว

     "ขอโทษที่รบกวนนะครับ ..ผมจะกลับแล้ว"
 
     พี่พลชะงักมือที่กำลังเช็ดอยู่บนหน้าผม ดวงตาคู่สวยนั้นหลุบลงมองฝ่ามือผมสองข้างที่กอบกุมกันแน่น

     "แชมนอนพักที่นี่เถอะ สภาพแบบนี้กลับไม่ไหวหรอก"พี่พลว่า มันก็จริงที่ผมกลับไม่ไหว แต่ผมโทรให้นักรบมารับก็ได้ มันก็ดีกว่าให้นอนค้างห้องของคนที่พึ่งเคยเจอกันแค่ครั้งสองครั้งแบบนี้

     "เดี๋ยวแชมโทรให้เพื่อนมารับ"

     "เพื่อนที่ชื่อนักรบน่ะเหรอ ตอนนี้เที่ยงคืนแล้วนะ แชมจะรบกวนเพื่อนจริงๆเหรอ อีกอย่างพี่ก็บอกเพื่อนแชมไปแล้วว่าพี่จะดูแลเราให้คืนนี้ แล้วพรุ่งนี้ค่อยให้เพื่อนมารับ"

    พี่พลไปคุยกับนักรบตอนไหน.. โทรศัพท์ผม อ่า ใช่จริงๆด้วย โทรศัพท์ผมตั้งอยู่บนหัวเตียงทั้งๆที่มันอยู่ในกระเป๋ากางเกง

     แต่ตอนนี้เที่ยงคืนแล้วเหรอ... ทำไมเร็วจัง 

     ผมหลับไปนานขนาดนั้นเลยเหรอ"ก็ได้ครับ แต่ผมขอนอนที่โซฟา"
  
     มันเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด นี่ไม่ใช่ห้องผม จะให้มานอนบนเตียงมันก็รู้สึกแปลกๆ ถ้าผมนอนแล้วพี่พลจะไปนอนตรงไหน เจ้าของห้องนอนบนเตียงน่ะถูกแล้ว เพราะผมคงไม่นอนเตียงเดียวกับคนที่ไม่สนิทด้วยแน่ๆ

     ถึงจะเป็นผู้ชายด้วยกันทั้งคู่ก็เถอะ

      "นะครับ"ผมส่งเสียงย้ำอ้อนๆ จ้องพี่พลไปด้วยสายตาแกมขอร้อง

      "ทำไมถึงดื้อจัง ...แชมไม่ต้องไปนอนโซฟาหรอก นอนตรงนี้แหละ คอนโดพี่มีสองห้อง เดี๋ยวพี่ออกไปนอนอีกห้อง ส่วนแชมก็นอนห้องนี้ สบายใจแล้วใช่ไหม"พี่พลพูดบอก รอยยิ้มบางๆบนใบหน้าพี่เขาช่วยให้ผมคลายความอึดอัดลงไปได้บ้าง

      "แบบนั้น ..ก็ได้ครับ"ตอบไปเสียงแผ่ว ก่อนจะหลับตาแน่นเมื่อพี่พลเช็ดลงมาบนหน้าผมอีกรอบ

      "สร่างขึ้นบ้างไหม อยากกินอะไรหรือเปล่า"

      ผมส่ายหัวไปมา 

      ลืมตาขึ้นมองเมื่อพี่พลที่ลุกออกไปจากเตียงกว้างๆ เดินกลับเข้ามาหาผมพร้อมเสื้อผ้าใหม่เอี่ยมในมือ

      "เสื้อใหญ่ไปหน่อย ไม่เป็นอะไรใช่ไหม พี่เอาตัวที่เล็กที่สุดมาแล้ว เดี๋ยวแชมถอดเสื้อมาให้พี่ พี่จะเอาไปซักให้"พี่พลว่า มองเสื้อยืดของนักรบบนตัวผมที่มีกลิ่นเหล้าติดอยู่

      "ครับ"ผมตอบรับอย่างว่างง่าย

     จะให้ใส่เสื้อที่มีกลิ่นเหล้าติดนอนมันก็ไม่สบายตัวเท่าไหร่

     ผมหยิบเสื้อจากมือพี่พลเข้าไปในห้องน้ำตามที่พี่พลบอก ผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ถูกพับวางเอาไว้ข้างๆอ่างล้างหน้า พร้อมกับแปรงสีฟันใหม่เอี่ยมที่วางเอาไว้ด้านบนอีกที

     อาบน้ำเสร็จผมถึงจะเดินถือเสื้อออกมาส่งให้พี่พล

     ขยับยิ้มส่งให้พี่เขาบางๆ"ขอบคุณนะครับ ขอโทษด้วยที่ผมรบกวน"มือผมกำอยู่บนขอบกางเกงที่ตั้งท่าจะหลุด มันหลวมเกินไปหน่อย แต่ก็ไม่มีปัญหาอะไร

     "เดี๋ยวพี่มัดให้"

     ผมสะดุ้ง ก้าวถอยหลังเมื่อพี่พลก้มลงมา

     คว้าเชือกผูกรัดกางเกงผมให้แน่นขึ้น ผมเผลอกลั้นหายใจเมื่อนัยต์ตาคู่สวยเลื่อนขึ้นมาสบ ลมหายใจร้อนรดรินลงมาบนผิวแก้ม ใบหน้าของพี่พลเลื่อนเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ระยะห่างค่อยๆลดหายไปทีละนิด

     ผมยกมือขึ้นดันแผ่นอกของคนตัวสูงเอาไว้

     อยากที่จะเอ่ยห้าม แต่ก็มีเพียงเสียงแผ่วเบาที่ฟังแทบไม่รู้เรื่อง ก่อนที่จะถูกกลืนหายเมื่อปากร้อนประกบแนบลงมา

     จูบอ่อนหวาน เต็มไปด้วยความนุ่มนวลหลอกล่อผมให้ติดกับ ผมเห็นใบหน้าของจ้าวทัพซ้อนทับขึ้นมา เผลอเผยอปากตัวเองขึ้นเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายสอดแทรกเรียวลิ้นร้อนบุกรุกกวาดต้อนเข้ามาด้านใน

     แขนแกร่งสองข้างยกร่างผมลอยขึ้นเหนือพื้น เพียงแค่แป๊บเดียวแผ่นหลังก็สัมผัสได้ถึงที่นอนนุ่ม ร่างหนากักกั้นผมเอาไว้ไม่ให้ถอยหนี บดจูบที่รุนแรงและร้อนแรงขึ้นก่อนจะผละลงไปที่ต้นคอผม

     "อื้ออ..."

     "แชมเปญ"

     เฮือก!

     ผมเบิกตาขึ้น ออกแรงผลักร่างด้านบนให้ถอยห่าง ก่อนจะขยับหนีชิดไปกับหัวเตียง
 
     "อย่า! ไม่ ผมขอโทษ อย่าแตะผม!"ผมร้องห้ามเมื่อพี่พลขยับเข้ามาหาอีกครั้ง เมื่อกี้ผมเห็นจ้าวทัพซ้อนกับพี่พลอีกแล้ว มันไม่ดีเลย ผมเกือบจะเผลอตัวไปกับสัมผัสนั่น มันไม่ควรเลย ผมไม่ควรเห็นพี่พลเป็นจ้าวทัพแบบนี้

     พี่พลถอนหายใจออกมา ยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองแผ่วเบา

     "พี่ขอโทษ พี่แค่เผลอ เพราะพี่..ชอบแชมมาก"

     อะ อะไรนะ

     พี่พลบอกว่าชอบผมงั้นเหรอ

     "ตะ แต่พี่พึ่งจะรู้จักผม"

     ใบหน้าของพี่พลตึงขึ้น เสียงดุๆเริ่มพูดเมื่อเห็นว่าผมนั่งเงียบ

     "คิดว่าพี่จะหยุดคุยกับคนไม่รู้จักเพียงเพราะว่าเห็นเขาเหมือนกำลังจะฆ่าตัวตายงั้นเหรอ คิดว่าพี่จะขับรถไปส่งคนคนนึงที่คอนโดเพียงเพราะว่าตัวเองอยู่ในเหตุการณ์ตอนที่เขาทะเลาะกับแฟนเหรอ ไม่เลยแชม พี่ไม่ได้ใจดีขนาดนั้น แต่ที่พี่ทำ เพราะคนคนนั้นคือแชมเปญ เด็กตัวขาวๆ แก้มป่อง ที่ชอบมานั่งเล่นชิงช้าหน้าโรงเรียนคนอื่นทุกครั้งหลังเลิกเรียนพร้อมกับไอศกรีมโคนรสช็อกโกแลต บางครั้งก็เปลี่ยนไปกินรสอื่น แต่ที่ชอบที่สุดก็คือช็อกโกแลต"

     นี่มัน...

     "พี่มองแชมมาตลอด"

     "พี่...."ผมพูดอะไรไม่ออก

     ใช่..ทุกวันหลังเลิกเรียนผมมักจะไปนั่งเล่นที่ชิงช้าหน้าโรงเรียนมัธยมที่อยู่ไม่ห่างจากโรงเรียนผมเท่าไหร่ ที่ชอบไปนั่งก็เพราะจ้าวทัพจะออกมาเล่นกับผมทุกครั้งก่อนกลับบ้าน

     แต่ผมจำไม่เห็นได้เลยว่าเคยเจอพี่พล..

     "พี่ชอบแชมเปญจริงๆ"

     พี่พลพูดย้ำ

     ขยับเข้ามาหาผมอีกครั้ง ประคองใบหน้าจับให้หันไปสบตานิ่ง
    
     "สักนิดได้ไหม ..แค่สักนิดที่แชมหันมามองพี่"

     "......"

     "ไม่ต้องแบ่งใจมาก็ได้ แค่มีพี่ในสายตาแชมบ้างก็พอ"





(T_T)





     ความเงียบงันเกิดขึ้นทันทีเมื่อพี่พลพูดจบ ผมเบือนหน้าหนีออกจากฝ่ามือที่จับอยู่ รู้ว่าการทำแบบนี้มันคือการปฏิเสธกลายๆ แต่ผมก็จำเป็นต้องทำ ไม่ใช่ว่าพี่พลไม่ดี แต่ถึงเขาจะแอบชอบผมมานานแค่ไหน ยังไงผมก็พึ่งจะรู้จักพี่เขาอยู่ดี
  
     หรือถึงจะรู้จักมานานแล้ว ผมในตอนนี้ก็ยังไม่คิดจะมองและแบ่งใจอะไรให้ใครทั้งนั้น
 
     มันคงจะใจร้ายเกินไป แต่มันดีกับพี่พลที่สุดแล้ว ผมไม่อยากให้ใครมาเป็นตัวแทนของจ้าวทัพ ไม่อยากคว้าใครมาเพื่อรักษาแผลในใจให้ตัวเอง ถ้าผมจะใจอ่อนกับพี่พล ก็ให้อย่างน้อยหัวใจผมมีจ้าวทัพเป็นเพียงแค่ภาพทรงจำ ไม่ใช่ภาพฝังใจแบบนี้

     "ผม ...จะนอนแล้ว"ผมพึมพำบอกพี่พลเสียงแผ่ว ขยับตัวล้มนอนลงบนเตียงอุ่นนุ่ม หลับตาลงเพื่อยุติบทสนทนาระหว่างผมกับพี่พลเพียงแค่นั้น

     พี่พลไม่ได้พูดอะไรต่อ ผมได้ยินเสียงประตูห้อง คิดว่าพี่เขาคงออกไปแล้ว พอพี่พลไป ผมถึงได้ลืมตาขึ้นมาอีกรอบ มองออกไปทางด้านนอกระเบียงด้วยความรู้สึกหลากหลาย
 
     ถ้าใครจะบอกว่าผมโง่ ผมก็คงจะโง่จริงๆนั่นแหละ มีคนดีๆมาให้รักตั้งสองคน แต่คนที่ผมรักและยังรักอยู่ก็ยังคงเป็นจ้าวทัพ ผมให้ใจและผูกพันกับคนคนนี้มากกว่าที่ใครจะคิด ทั้งทางใจและทางกาย

     อ้อมกอดอุ่นๆนั่น จะเต็มใจหรือทำเพราะความเคยชินสำหรับผมมันอุ่นเสมอ อุ่นมากกว่าผ้าห่มผืนหนาๆผืนนี้

     ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามันเหงา

     ผมควรจะนอนก่อนที่จะฟุ้งซ่านไปมากกว่าเดิม

     พรุ่งนี้นักรบจะมารับผม คงไปเรียนปกตินั่นแหละ ไม่แน่ใจว่าผมจะไปไหวไหม หรือบางทีนักรบมันก็อาจจะไม่ให้ไป เพราะสภาพจิตใจผมด้วยแหละ ถึงผมจะบอกว่าไหวนักรบมันก็ดูออกอยู่ดีว่าสภาพจิตใจผมเป็นยังไง
 
     เห้อ นอนเถอะ ยังไงพรุ่งนี้ก็ค่อยว่ากันอีกทีแล้วกัน

     ผมหลับตาลงอีกรอบ ซุกเข้าหาหมอนข้าง กลิ่นหอมอ่อนๆจากผ้าห่มที่โอบกอดให้ความอบอุ่นแทนเรียวแขนของใครบางคนเริ่มขับกล่อมให้สติหลุดลอย 

     พรุ่งนี้เช้าทุกอย่างก็จะดีขึ้นเอง..





   
     แสงแดดอ่อนๆลอดส่องผ่านผ้าม่านที่สะบัดปลิว กลิ่นกาแฟหอมๆค่อยๆเรียกให้ผมลืมตาขึ้นหลังจากที่ตื่นมาได้สักพักนึง พี่พลเอาเข้ามาวางไว้ให้ ตั้งไว้บนโต๊ะตัวเล็กๆที่อยู่เยื้องกับทีวีไป มีแซนวิซวางคู่กันอยู่ในจาน

     เสื้อผ้าผมถูกซักรีดเอาไว้เรียบร้อย มันแขวนอยู่ที่หน้าตู้เสื้อผ้า

     ผมลุกจากเตียง หยิบผ้าเช็ดตัวเข้าไปอาบน้ำด้วยเวลาเกือบยี่สิบนาทีแล้วถึงจะออกมาแต่งตัว

     นั่งลงหยิบแซนวิซที่เจ้าของห้องจัดเตรียมไว้ให้เข้าปาก 

     มันก็อร่อยดี..

     ดีนะที่ตื่นมาแล้วผมไม่มีอาการอะไร คงเพราะดื่มเยอะแต่ก็ไม่ได้เยอะมากขนาดจะทำให้ผมแฮงค์ในตอนเช้า อีกอย่างก็คงสร่างไปตั้งแต่ที่ถูกบอกชอบไปเมื่อคืนแล้วล่ะ 

     ผมวางแซนวิซที่เหลืออีกครึ่งนึงลงในจานที่เดิม ผมไม่ดื่มกาแฟ มันก็ใช่ว่าจะไม่ดื่มเลย แต่เป็นไปได้ก็ไม่อยากดื่มน่ะ ขอเป็นน้ำเปล่าจะดีกว่า ถ้าเป็นที่ห้องตัวเอง ผมคงชงโอวัลตินดื่มไปแล้วล่ะ

     ผมลุกเดินออกจากห้องนอนพร้อมกับโทรศัพท์ พี่พลกำลังล้างจานอยู่ตรงซิงค์ หันกลับมาหาเมื่อผมเดินเข้าไปใกล้
     
     "ตื่นแล้วเหรอ แต่งตัวไวจัง กินของที่พี่เอาเข้าไปให้หรือยัง"พี่พลถามพร้อมรอยยิ้มบางๆบนใบหน้าที่พาให้ผมยิ้มตอบไปด้วย

     "ครับ ต้องไปเปลี่ยนเสื้อที่ห้องก่อน ผมถึงจะเข้าม. ต่อ แล้วก็ที่พี่เอาเข้าไปให้ ผมขอโทษนะครับที่ไม่ได้ดื่มกาแฟ ผมไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ ขอน้ำเปล่าแทนได้ไหมครับ"ผมบอก ขยับถอยมองพี่พลที่เดินมาเข้ามาใกล้ แสดงท่าทางเงอะงะออกมาเมื่อพี่พลหยิบกล่องนมในตู้ส่งมาให้

     "ดื่มนมแทนแล้วกัน พี่ก็คิดไว้แล้วว่าแชมคงไม่ชอบกาแฟ แต่เผื่อจะดื่ม เลยชงไปน่ะ เดี๋ยวพี่ดื่มเองก็ได้"พี่พลว่า

     ผมยื่นมือไปรับนมกล่องนั้นไว้

     เลื่อนสายตามองนู่นนี่ในห้องแทนที่จะสบตากับคนตรงหน้า"อยู่คนเดียวเหรอครับ"

     "ก็ใช่ สนใจมาอยู่กับพี่ไหมล่ะ"คำถามนั้นคล้ายจะหยอกล้อ แต่มันก็แฝงไปด้วยความจริงจังส่วนนึง

     พี่พลยังคงจ้องมองผม ยกฝ่ามือขึ้นมาตรงหน้าก่อนจะแตะแผ่วลงมาบนแก้มเมื่อเห็นว่าผมไม่ได้ถอยหนี และไม่ได้แสดงท่าทางอะไรออกไป

     "ขอพี่จีบแชมได้ไหม"

     "...."

     "นะครับ"

     "ยังไงก็จะจีบสินะครับ"ผมถาม เงยขึ้นไปสบกับดวงตาคู่สวยที่ยิ่งมองก็ยิ่งคล้ายกับจ้าวทัพ ต่างก็เพียงแค่มันแสดงถึงความอ่อนโยนชัดเจนกว่า และแววตาที่หนักแน่นยืนยันในสิ่งที่ผมถาม

     "ถ้าแชมไม่โอเค พี่ก็จะถอยออกมา"

     "ตอนนี้ผมยังไม่พร้อม"

     "พี่เข้าใจ"

     เราต่างคนต่างก็เงียบลงอีกครั้ง 
 
     ผมขยับตัวก่อนจะรับสายโทรเข้าที่ขึ้นโชว์ชื่อของเพื่อนสนิท นักรบบอกว่าวันนี้มารับไม่ได้ เพราะมันต้องพาหมาที่บ้านไปหาหมอ บอกว่าถ้าผมไม่ไหวก็ไม่ต้องไปเรียน แต่ว่าผมแต่งตัวเสร็จแล้วไง คิดว่าคงจะไปนั่นแหละ นั่งรถไปเองก็ได้

    "มีอะไรหรือเปล่า"พี่พลถาม ก้มลงมามองเมื่อเห็นท่าทางของผม

    "นักรบมาไม่ได้น่ะครับ ..ผมไปแล้วนะ ขอโทษที่มารบกวน"ขอโทษเสร็จผมก็เตรียมจะเดินออกจากห้อง ถ้าช้ากว่านี้คงได้สายแน่ๆ วิชานี้ขาดไปครั้งนึงก็แทบจะเรียนไม่รู้เรื่องแล้ว

    ผมเดินไปนั่งใส่รองเท้าที่หน้าห้อง

    หันกลับไปมองด้านหลังที่มีเสียงฝีเท้าเดินตามมา

    "ให้พี่ไปส่งไหม"
  
    "แต่-..."ผมกำลังจะปฏิเสธเหมือนปกติ แต่พอคิดๆดู เวลาเร่งรีบแบบนี้จะมีรถให้ผมนั่งไปหรือเปล่า ยิ่งแท็กซี่ช่วงเช้าเนี่ยหายากกว่ารถสองแถวอีก ไปกับพี่พลก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่"ก็ได้ครับ"

     พี่พลยิ้มกว้าง ดีใจเหมือนกับเด็กๆจนผมอดที่จะยิ้มตามไม่ได้ 

     ผมรู้ดีเลยล่ะว่ามันมีความสุขแค่ไหน ความสุขที่มาจากคนที่รักและคนที่ชอบน่ะ มันทำให้เรามีความสุขมากขนาดไหน

     รถมอเตอร์ไซค์คันเดิมขับมาจอดเทียบที่หน้ามหา'ลัย ผมก้าวเท้าลงจากรถ มองไปรอบๆด้านด้วยความเคยชิน เหมือนว่าผมจะถูกมองอีกแล้วล่ะ แต่นั่นมันก็ปกติ ผมเลยไม่สนใจที่จะคิดอะไรมากเท่าไหร่ ถอดเอาหมวกกันน็อกส่งคืนให้กับพี่พลที่ดึงกุญแจออกดับเครื่องรถ

     "ขอบคุณนะครับ"

     "พี่สิต้องขอบคุณ ขอบคุณนะที่ไม่ปฏิเสธพี่อีก"
   
     ผมยิ้ม ก่อนจะชะงักไปเมื่อได้สบตากับใครอีกคนที่จอดรถอยู่อีกฝั่งนึง ดวงตาคล้ายกันกับพี่พลกำลังจ้องผมนิ่ง ทำไมถึงดูไม่พอใจ หรือว่าผมแค่คิดไปเอง อย่างจ้าวทัพน่ะเหรอจะมารู้สึกอะไร คงแค่เสียหน้ามากกว่าที่ผมมากับพี่พล มากับคนที่มันไม่รู้จักแบบนี้

     คงคิดว่าผมแรดไปทั่วอีกล่ะสิ

     จ้องมาขนาดนั้น

     แต่สักพักจ้าวทัพก็หันกลับ เหมือนกำลังคุยโทรศัพท์กับใครอยู่ รอยยิ้มบางๆนั่นกระตุกใจผมได้หลายวูบ

     อีกแล้ว.. ความรู้สึกน้อยใจแบบนี้อีกแล้ว

     "แชมเปญ"

     ผมหันกลับมาหาพี่พล เงยหน้าขึ้นส่งยิ้มเศร้าๆไปเมื่อเห็นว่าพี่เขาจ้องอยู่"ผมจะเข้าข้างในแล้วนะครับ"

     "เลิกกี่โมง ..พี่ขอมารับได้หรือเปล่า"

     มารับงั้นเหรอ...

     ผมเหลือบมองไปที่จ้าวทัพอีกรอบ ไม่คิดว่าจ้าวทัพก็มองผมอยู่เหมือนกัน และเป็นผมที่เบือนหน้าหนีออกมาก่อน

     มองสบกับพี่พลที่รอคำตอบอยู่

     "สี่โมงครับ ..ถ้าพี่จะมารับ"

     ผมทำถูกแล้วใช่ไหม ที่ตอบพี่พลไปแบบนั้น





      






---150%---
เรื่องนี้เจ็บทุกคน 
วันนี้ไม่อาจจะไม่อัพนะคะ 50 50

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.017K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,072 ความคิดเห็น

  1. #9883 pokkopopo112 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 14:46
    เจ็บทุกคนค่ะไรท์ โดยเฉพาะรี้ดนี่ล่ะค่ะ ใจช้ำไปแย้ว
    #9,883
    0
  2. #9872 Narupornn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 03:51
    03.51ยังเลิกอ่านไม่ได้เลย
    #9,872
    0
  3. #9821 Endless_P (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:19
    อย่าเอาพี่พลมาแทนจ้าวทัพเลยนะ สงสารพี่....
    #9,821
    0
  4. #9792 Far (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:47

    หน่วงมากความรู้สึกนี้ 00:47หยุดอ่านมิได้

    #9,792
    1
    • #9792-1 kus2547(จากตอนที่ 12)
      15 เมษายน 2563 / 00:47
      บังเอิญรึป่าวนะที่อ่านตอน00:47เหมือนกัน5555555555555555
      #9792-1
  5. #9709 pommys (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 14:04
    เจ็บไปหมดแล้วใจ
    #9,709
    0
  6. #9671 Deunmakai (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 01:45
    เจ็บทุกคนไม่เว้นแม้แต่คนอ่าน ฮืออออออ
    #9,671
    0
  7. #9556 gottomon03 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 16:37

    เฮ้ออ แชมชอบคนเลวว

    #9,556
    0
  8. #9539 valyn-kh (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 22:04
    อย่าไปมองมันแชม อย่าหวั่นไหว
    #9,539
    0
  9. #9442 เด็กอ้วน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 03:03

    จ้าวทัพคิดถึงแชมเปญเลยมาดักรอรึเปล่า

    #9,442
    0
  10. #9297 HarryBird (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 00:27

    ????สมน้ำหน้า

    #9,297
    0
  11. #9271 MinRos (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 03:41
    ทำ ถูก แล้วว ที่เธอเลือกเค้า แล้วทิ้ง ไอทัพ ไว้กลางทาง
    #9,271
    1
    • #9271-1 chicha_2026(จากตอนที่ 12)
      30 เมษายน 2562 / 13:16
      ถูกใจ..ทิ้งมันเลยหน่วงแทน😤
      #9271-1
  12. #9198 axlean (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 17:40
    เพลงความรักไม่ผิดขึ้นมาในหัวเลย แง
    #9,198
    0
  13. #9162 ratchani1738 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:38
    ชอบบบบ
    เอาเลยแชม
    #9,162
    0
  14. #9154 hunsei (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:30

    เจ็บดีจริงๆค่ะ

    #9,154
    0
  15. #9069 Pangza2001 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:28
    ชอบพล็อตเรื่องแบบนี้มาก เพราะชอบอ่านแนวนี้ แชมหนูทำถูกแล้ว เอาให้ทัพมันอกแตกตายไปเลย
    #9,069
    0
  16. #9054 minminbubble (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:38
    หน่วงหัวใจคนอ่านจุงเบย ทำไมถึงอินได่ขนาดนี้ ทำให้นึกถึงอดีตของตัวเองสะงั้น 555 แต่ก็เลิกอ่านไม่ได้อยู่ดี
    #9,054
    0
  17. #9037 its-meeeee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:08
    อหหหหหหหห. น้องแชมทำถูกแร้วลูกกก หนูเหมาะกับรอยยิ้มน่ะถูกแร้ว
    #9,037
    0
  18. #9020 krittikagmail (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:10
    พระเอกออกมาแล้ววววววววว
    #9,020
    0
  19. #8992 nutsume0204ndg7 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 19:03
    เราว่าเป็นพี่น้องกันชัว
    #8,992
    0
  20. #8986 uksornnnnn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 05:50
    พี่พลกับทัพเป็นพี่น้องกันนี่ ชอบนิยายอึดอัดใจแบบนี้มาก
    #8,986
    0
  21. #8945 Chowa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:45
    พี่พลเป็นคนดีมากๆรักน้องมานาน อย่าบอกนะว่าพี่พลเป็นพี่ของทัพ
    #8,945
    0
  22. #8932 puttaraksa4539 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 02:00
    สู้ๆนะแชม มันอาจจะดีกว่าเดิมก็ได้
    #8,932
    0
  23. #8746 PandaHaHe (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 00:26

    เปิดใจไปเลยน้องแชม

    แม่สนับสนุน

    #8,746
    0
  24. #8247 OTAKUYaoi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 17:04
    ทำไมเรารู้สึกไม่โอเค ฮือออ
    #8,247
    0
  25. #7781 i_am_a_weirdo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 23:53
    จอมพลดูแปลก
    #7,781
    0