[Fic] Don't love ต้อง-ห้าม-รัก |SingtoxKrist|

ตอนที่ 10 : เหตุผลที่ไม่สามารถบอกได้ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,642
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 452 ครั้ง
    28 เม.ย. 61






เหตุผลที่ไม่สามารถบอกได้




     "คุณคริสครับ ตอนนี้บอสใหญ่ติดธุระด่วน ยังไงก็คงต้องให้คุณกลับก่อน"ผู้ชายชุดสูทสีขาวเดินเข้ามาหาผมที่นั่งอยู่บนโซฟากว้าง มือล้วงหยิบจดหมายซองดำประทับตราขององค์กรมาให้"ส่วนนี่เป็นของที่บอสใหญ่ฝากมาให้ครับ"

    "ขอบคุณครับ"มาเก้อสินะ แต่ไหนๆก็ออกมาข้างนอกแล้ว ผมแวะเข้าไปที่องค์กรหน่อยดีกว่า มีธุระสำคัญพอดี

     "ยินดีครับ จดหมายนั่น ทางที่ดีอ่านแล้วทำลายทิ้งด้วยนะครับ"พยักหน้ารับเสร็จผมก็เดินออกมาจากห้องรับรอง เรื่องทำลายจดหมายผมก็ทำเป็นปกติอยู่แล้ว 

     ขึ้นมาบนรถ ผมก็แกะซองจดหมายออก กลิ่นหอมอ่อนๆของดอกไม้ชนิดหนึ่งลอยฟุ้งออกมา กระดาษสีขาวสะอาดตาถูกดึงขึ้นมา รายมือเป็นระเบียบเขียนอยู่กึ่งกลางหน้ากระดาษ

     'ดูแลตัวเองดีๆ ช่วงนี้ระวังพวกผู้อาวุโสให้มากๆ'

     นี่มัน...หมายความว่ายังไง 

     บอสใหญ่เองก็รู้เรื่องนี้เหมือนกันเหรอ ที่เรียกผมมาก็เพราะจะเตือนเรื่องนี้สินะ

     แต่ถ้าบอสใหญ่รู้ แล้วทำไมถึงไม่เรียกสอบสวนล่ะ ปกติถ้ามีอะไรผิดปกติภายในองค์กรบอสใหญ่จะเรียกเข้าไปทันที ทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนั้นจะถูกสอบสวนหมด แต่จะเป็นการสอบสวนที่มีแต่พวกระดับสูงเท่านั้นที่มีส่วนร่วมในการตัดสินโทษ

     หรือเพราะครั้งนี้เกี่ยวกับพวกผู้อาวุโส บอสใหญ่ถึงได้ยังเงียบอยู่

     เห้อ คิดไปก็เท่านั้น รีบเข้าไปที่องกรค์แล้วรีบกลับดีกว่า ผมบอกสิงโตไว้แล้วว่าจะรีบกลับ

     องค์กรวันนี้เงียบสงบ ส่วนมากน่าจะออกไปทำภารกิจ ปกติพวกสมาชิกระดับสูงๆก็ไม่ค่อยอยู่องค์กรกันอยู่แล้ว ทางเดินสองฝั่งเงียบสงบ เรียงไปเป็นห้องๆ ป้ายชื่อด้านบนบ่งบอกว่าห้องๆนั้นไว้ใช้ทำอะไร ผมเดินไล่ไปเรื่อยๆจนถึงห้องเกือบสุดท้าย เหลือบมองป้ายด้านบนก่อนจะเคาะลงไปสองสามครั้ง

     'ห้องทดลองยา'

     ก้อกๆ

     "เข้ามา"

     ได้ยินเสียงจากข้างในผมก็ดันประตูเปิดเข้าไป ร่างสมส่วนในชุดคลุมสีขาวเดินวุ่นวายอยู่กับหลอดยาต่างๆ ผมเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานของคนในห้อง ไขว่ห้างมองเจ้าของห้องที่กำลังยุ่งวุ่นวาย

     "มีอะไรวะคริส"

     ไหวไหล่ขึ้น ตอบไปเสียงหวาน"ก็เปล่า คิดถึงเฉยๆไง"

     ร่างนั้นชะงัก เงยหน้าขึ้นมองมาเคืองๆ

     "อย่างนายเหรอคิดถึงฉัน โลกแตกเถอะคริส เข้าเรื่องมาเลยเถอะ ฉันกำลังยุ่ง"

     ไม่มีอารมณ์ขันเลยแหะวันนี้

      ผมก็ไม่ได้เซ้าซี้เพื่อน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเลื่อนรูปขวดยาที่ถ่ายของสิงโตมาส่งให้คนที่บอกว่ายุ่ง"ดูให้หน่อย บังเอิญฉันเจอมาในห้องของผู้ว่าจ้าง"

     "ผิดกฎนะ นายก็รู้ว่าห้ามยุ่งกับของหรือเรื่องส่วนตัวของเป้าหมายหรือผู้ว่าจ้าง"บอกผม มือก็เลื่อนดูรูปไปเรื่อยๆ"เวร เป้าหมายนายคือใครวะคริส ทำไมมียาตัวนี้ด้วย"

     "ยาตัวนี้? ยาอะไร"เสียงกานต์ดูตกใจมาก แสดงว่าต้องเป็นยาที่ดูจะหาไม่ได้ง่ายๆเลยสินะ

     "ยาสำหรับพวกอัลฟ่า ส่วนมากนิยมใช้เฉพาะกับพวกสายลับ หรือองค์กรเราก็มี แต่จะต้องเป็นภารกิจระดับสูงจริงๆเท่านั้น เพราะราคามันแพงมาก หลอดนึงก็ล้านกว่าๆแล้ว"

     แพงขนาดนั้นเลย แล้วสิงโตซื้อมาทำอะไร

     "มันใช้ทำอะไร"ผมถามต่อ

     ไอกานต์มองหน้าผม ทำตาโตๆ"นี่นายไม่รู้เหรอ ยาตัวนี้สามารถเปลี่ยนกลิ่นของอัลฟ่าได้ชั่วคราว ถ้าจำไม่ผิดน่าจะ 3 ชั่วโมง แล้วหลังจากนั้นกลิ่นจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม"

     ตุบ!

     โทรศัพท์ในมือร่วงลงบนพื้น ผมขมวดคิ้วเงยหน้ามองเพื่อนตัวเองอีกรอบ"เปลี่ยนกลิ่นเหรอ.."

     "เออ เป็นอะไรเนี่ยคริส หรือนายสงสัยว่าเป้าหมายจะเป็นสาย"

     ผมส่ายหน้า ก้มหยิบโทรศัพท์ด้วยหัวใจที่เต้นรัว"เปล่า"

     ไม่ใช่สาย

     แต่สิงโตคือเลโอ ...เลโอจริงๆด้วย

     'ทำไมถึงมาหาผมแค่วันละสามชั่วโมงเองล่ะ'

     'เพราะพี่มีธุระอื่นไง'

     'แต่ผมไม่อยากให้พี่กลับ'

     'อย่าดื้อสิคริส แค่พี่มาหานายวันละสามชั่วโมงมันก็เยอะแล้วนะ'

     ถึงว่าทำไมกลิ่นของสิงโตกับเลโอถึงไม่เหมือนกัน เพราะแบบนี้สินะ ตอนนั้นเองเลโอก็มักจะมาหาผมแค่สามชั่วโมงต่อวันเท่านั้น เท่ากับระยะเวลาของยาที่ใช้ 

     แล้วทำไม..

     "คริส!"

     "วะ ว่าไง"

     "ฉันจะบอกให้นายกลับได้แล้ว เดี๋ยวฉันต้องทดลองต่อ"

     "อืมๆ ขอบคุณมาก"

     ผมในตอนนี้ไม่รู้จะบอกว่ารู้สึกยังไง ถามว่าดีใจหรือเปล่าที่ตอนนี้คนที่เฝ้าตามเฝ้าหามาตลอดหลายสิบปีอยู่ใกล้แค่นี้เอง มันก็ต้องดีใจใช่ไหมล่ะ แต่ผมไม่เข้าใจว่าทำไมเลโอ ...สิงโตต้องปิดบังตัวตนกับผมตั้งแต่ตอนเป็นเลโอ 

     ทางเดียวที่จะรู้ คือผมต้องกลับไปคุยกับสิงโตที่ห้องสินะ...



     ผมเปิดประตูเดินเข้าห้องมาเงียบๆ สิงโตยังคงนั่งก้มหน้าอยู่กับโทรศัพท์ในมือ เสียงทีวีที่เปิดลั่นดังกลบทุกอย่างแม้กระทั่งเสียงผม กว่าสิงโตจะรู้ตัวว่าผมกลับมา ก็ตอนที่เดินไปหยุดอยู่ข้างๆโซฟาตัวยาวที่เจ้าตัวนั่งอยู่

     "กลับมาแล้วเหรอ"

     "อือ"ตอบพลางนั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกัน

     สิงโตขมวดคิ้วกับท่าทางของผม กดปิดโทรศัพท์เก็บใส่กระเป๋า"มีปัญหาอะไรหรือเปล่า"

     ปัญหางั้นเหรอ มีสิ

     มากซะด้วย

     "คริส"สิงโตเรียกชื่อผมอีกรอบเมื่อเห็นว่าผมยังนิ่งใส่เขา


     "ผมจะไม่อ้อม และนี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะถาม"เงยหน้าขึ้นไปสบกับดวงตาคู่สวยที่คุ้นเคย ถ้าสิงโตยังเลือกที่จะปฎิเสธ ผมก็ไม่รู้จะพูดอะไรอีกแล้ว"พี่กับเลโอ ...คือคนๆเดียวกันใช่ไหม"

     สิงโตหยุดนิ่ง ก่อนจะพยายามส่งยิ้มมาให้ผม

     "คริส..พี่"

     "อย่าพยายามโกหกผม ได้โปรด ผมตามหาพี่แทบตาย ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เจอพี่อีก แล้วทำไมพอผมหาพี่เจอ พี่ถึงต้องพยายามปฎิเสธมัน"เสียงโวยวายของผมดังลอดฝ่ามือของตัวเองออกมา ความอัดอั้นตลอดหลายปีถูกระบายออกมาเรื่อยๆ"ทั้งๆที่พี่เป็นคนทำให้ผมยังเป็นผมอยู่ทุกวันนี้ ทำให้ผมมีชีวิตอยู่จนถึงตอนนี้ แล้วทำไม ฮึก ทำไมถึงปฎิเสธผม"

     เสียงสะอื้นที่พยายามกลั้นเอาไว้ดังลอดออกมา ผมเม้มปาก ซุกหน้าลงฝ่ามือตัวเองแน่น
 
     "คริส พี่ขอโทษ"

     สิงโตพูดออกมาแค่นั้น

     แล้วผมก็ถูกมือเรียวดึงเข้าไปปะทะกับร่างของคนพูด มือที่ลูบลงมาด้านหลังทำให้ผมหลับตาลง ซุกหน้าลงไปกับไหล่กว้าง น้ำตาที่ร่วงไหลถูกดูดซับไปตามเนื้อผ้า สิงโตโยกตัวไปมาทำเหมือนกับว่าผมเป็นเด็กตัวเล็กๆเหมือนเมื่อก่อน

     "ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะ"

     "ร้องไห้งอแงแบบนี้ ไม่ใช่เด็กแล้วเรียกว่าอะไร"

     ดันสิงโตออกจากตัวเอง มองไปที่ใบหน้าคมเคืองๆ"มันเพราะใครล่ะ"

     "โอเคๆ พี่ผิดเอง พี่ขอโทษ ว่าแต่นายมั่นใจมาจากไหนว่าพี่คือเลโอ ทั้งๆที่พี่ว่าพี่ก็ไม่ได้หลุดตรงไหนนะ"

     แปลว่าถ้าผมไม่เจอไอยาบ้านั่น สิงโตก็จะยังปิดบังตัวตนกับผมต่อไปสินะ

     "ผมเจอขวดยาในห้องพี่ ไอยาอัลฟ่าอะไรนั่นน่ะ"

     เจ้าของห้องขมวดคิ้ว ทำหน้าเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ ถอนหายใจออกมาเบาๆ"ยานั่น เห้อ ก็ว่าเก็บพ้นแล้วนะ"

     "ทำไม"

     "ทำไมถึงไม่บอกคริสเรื่องที่ว่าพี่กับเลโอคือคนเดียวกันใช่ไหม"ผมพยักหน้า สิงโตเลยเริ่มพูดต่อ"พี่บอกไม่ได้ แต่ไม่ใช่เพราะว่าพี่จะปฎิเสธคริส ถ้าพี่จะปฎิเสธคริสจริงๆพี่จะมาอยู่ใกล้ตัวคริสขนาดนี้ทำไม จริงไหม แต่สิ่งที่พี่ทำอยู่ตอนนี้มันมีเหตุผล แค่คริสเชื่อใจพี่"

     'พี่เลโอ ผมกลัว'

     'ไม่ต้องกลัว แค่คริสเชื่อใจพี่ นะครับ'

     'ผมเชื่อพี่'

     "ผมเชื่อ"

     "นี่สิ คริสของพี่"เนียนดึงผมเข้าไปกอดอีกรอบ

     "อย่ามา ผมยังถามไม่หมด"

     "อะไรอีกครับ"

     "พี่เป็นนายแบบจริงๆเหรอ"คนแบบพี่สิงโตคงไม่ใช่แค่นายแบบแน่ๆ ทั้งฝีมือเรื่องการต่อสู้ การวางแผน ทฤษฎีต่างๆในตอนที่เป็นเลโอ พี่เขาก็ดูเชี่ยวชาญทุกอย่าง ผมมั่นใจว่าเก่งกว่าเคลวินด้วย

     "อืม ว่าไงดีล่ะ ถ้าในฐานะพี่ตอนนี้ก็ใช่ พี่เป็นแค่นายแบบธรรมดาคนนึงเท่านั้น"มือหนาวางแปะลงมาบนหัวผมขยุ้มเบาๆพร้อมยิ้มมุมปากบางๆ

     ตอนนี้..? แสดงว่าไม่ใช่ตัวตนจริงๆสินะ

     "พี่รู้ว่าคริสสงสัยว่าพี่เป็นใครใช่ไหม ..เรื่องนั้น เมื่อถึงเวลาคริสก็จะได้รู้ แต่ตอนนี้พี่ก็คือพี่ สิงโต หรือก็คือเลโอ ..คนรักของนายไง"

     ตึกตัก ตึกตัก 

     ผมกัดปากตัวเองแน่นกับสิ่งที่ได้ยิน มันไม่เชิงว่าคนรักหรอก เราไม่ได้มีอะไรเกินเลยกันนอกจากความรู้สึก ถึงจะเจอกันแค่วันละสามชั่วโมงแต่ผมกับพี่เลโอ ...ไม่สิ สิงโตก็เรียกได้ว่าเรามีบางอย่างที่ดึงดูดกันตลอดเวลา ผมเองก็น่าจะเอะใจตั้งแต่ตอนที่ตัวเองยอมให้พี่สิงโตจูบง่ายๆในตอนแรกแล้ว

     ไม่น่ารู้ตัวช้าขนาดนี้เลย

     "แต่มันก็น่าน้อยใจนะ ทั้งที่นายยังไม่รู้ว่าพี่คือเลโอ เลโอก็คือพี่ แต่นายก็ยังยอมให้พี่จูบ"พูดเหมือนผมผิดงั้นแหละ ใครใช้ให้ทำอะไรแบบนี้ตั้งแต่แรกล่ะ ที่จูบก็เพราะร่างกายมันปฎิเสธไม่ได้ต่างหาก

     "พี่ก็รู้ว่าแค่มองตาพี่ผมก็ปฎิเสธอะไรไม่ได้แล้ว"

     "นั่นสิ รู้งี้ซื้อคอนแทคมาใส่ก็ดี"

     ผลัวะ!

     "โอ้ย ต่อยพี่ทำไม พูดเล่นเฉยๆเองนะครับ"หัวดุนดันซบลงมาบนไหล่ผม อ้อนเป็นแมว เอ่อ..สิงโตมันก็แมวชนิดนึงนี่เนาะ"ไม่ต้องอ้อนผม ที่จริงถ้าพี่ยังไม่ยอมพูดความจริงกับผม ผมว่าผมจะลองเปิดใจให้เคลวินดู"

     หัวบนไหล่เด้งขึ้น เหลือกตามองหน้าผมตื่นๆ"ไม่ได้! คริสสสส พี่ยอมแล้ว ยอมแล้วครับ ห้ามเปิดใจให้ใครทั้งนั้น คริสเป็นของพี่ ของพี่คนเดียวเข้าใจหรือเปล่า"

     "พะ พี่สิง อุ้บ..อื้ออ"

     แล้วก็ถูกจับกดลงโซฟา บดจูบลงมาซะเฉยๆเหมือนจะตอกย้ำว่าเป็นของเขาคนเดียวจริงๆ
     
     
     


----100%----


50% กับปมตัวตนที่หลุดไปหนึ่ง 555555 เรามีแท็กเรื่องนี้ด้วยยย เอาไว้โยนคัทและ ถ้ารี้ดอยากรู้ อยากถามอะไรก็ถามได้ พร้อมตอบงับ

100% จ้าาา จ้าา คนรักกันเนาะ 55555555 

#ต้องห้ามรักสค

ไปคุยกันน้า

อ่านแล้วอย่าลืมคอมเม้น
ร้ากกกก.

THANK.


     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 452 ครั้ง

483 ความคิดเห็น

  1. #474 PraewShiny (@PraewShiny) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:26
    นั่นงายยย ในที่สุด สิงโต = เลโอ เหลือบอสใหญ่ที่ยังเดาต่อ
    #474
    0
  2. #464 BlackWolf-T (@BlackWolf-T) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 09:14
    อ้อนเก่งง.ว่าแต่ปิดบังตัวตนทำไมน้าา.
    #464
    0
  3. #457 moonui-ii (@moonui-ii) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 18:53
    ปมคลายแล้วหนึ่ง
    #457
    0
  4. #405 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 06:38
    ว่าแล้วเชียว สิงโตกับเบโอเป็นคนเดียวกัน แล้วบอสใหญ่ละ น่าจะใช่ด้วย เพราะดูใส่ใจคริสเป็นพิเศษ
    #405
    0
  5. #380 Haruka_G (@Haruka_G) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 02:50
    หืมมม อ้อนเก่งงงง
    #380
    0
  6. #310 Pat_fuang (@Pat_fuang) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 03:06
    <p>อ้อนเก่ง</p>
    #310
    0
  7. #241 PhantiwaKetsri (@PhantiwaKetsri) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 07:51
    โอ๊ยยยยฟิน555
    #241
    0
  8. วันที่ 19 เมษายน 2561 / 22:42
    อยู่ๆก็มีคนรักซะแล้ว^^
    #240
    0
  9. #239 Bewwi_V (@Bewwi_V) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 18:40
    โอ๊ยยยย55555
    #239
    0
  10. #238 i am Dalnim (@Magic_Snow) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 12:05
    แหม่ คนรักจ้า คนรัก พี่สิงโตนี่เนียนเลยนะ ปมเลโอถูกเปิด ปมบอสต่อเลยไหม แต่นี่ก็ยังคิดว่าสิงโตคือบอสอยู่ดี
    #238
    0
  11. #237 kanyakorn1409 (@kanyakorn1409) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 04:53
    เหม็นความรักเฟ้ยยยยย
    #237
    0
  12. วันที่ 19 เมษายน 2561 / 00:42
    เนียนไปค่ะพี่สิงโต อยากจะแหมมมม
    #236
    0
  13. #235 phonphimon0123 (@phonphimon0123) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 23:05
    สิงโตเนียนจริงๆ
    #235
    0
  14. #234 smile_psk (@p_sing) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 21:35
    อยู่ดีๆ เป็นคนรักกันเฉยเลย เนียนไปอี๊กกกก 555
    #234
    0
  15. #233 Nalisanp (@Nalisanp) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 21:10
    แหมม ไปเป็นคนรักกันตั้งแต่เมื่อหรายยยยย หมั่นไส้คนรักกันจริงๆ 555554
    #233
    0
  16. #232 BlAcK_PearL (@pearl1236) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 20:16
    โอ้ยยยย สรุป เนียนกว่า BB ครีม แตงโม ก็คงจะเป็นคุณเลโอ หรือสิงโตสินะคะ (ฮาาาา)

    เขาว่า ผู้ชายลึกลับเขามีสเน่ห์ หรือนี่เป็นแผนล่อเด็กของฮีแกแต่ต้น //ไม่เกี่ยววว XD

    แต่คริสสสสสสสสสส ถึงนี่จะเป็นเลโอของหนู ก็อย่สไปนอมสิ! แหมม พอรู้ว่าเป็นคนที่ตามหานี่เหมือนจะอ่อนลงไปนิดนะะ 5555
    #232
    0
  17. #231 muiii (@kmgmc) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 20:15
    เออเอ้าาาา กินกันเลยยยย รักกันรักกันรักกันน
    #231
    0
  18. #230 Ppicha (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 20:08
    เนียนเป็นคนรักเลยนะจ้ะ แหมมมม
    #230
    0
  19. #229 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 19:26
    คนรัก คนรัก คนรัก จ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา ต่อไปนี้เขาจะหวานกันมากขึ้นเรื่อยๆแล้วใช่มั้ยคะ อิอิ~
    #229
    0
  20. #228 benmin (@benmincub) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 19:25
    โอ้ยๆๆๆๆ เหม็นฟามร้ากกกกกก
    #228
    0
  21. #227 onc_nami (@oummy-nc) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 19:19
    ขออนุญาติเหม็นความรักแปปค่า หมันไส้เหลือเกิน เป็นไปได้มากๆว่าสิงโต=บอสใหญ่อ่ะ ที่มาคอยอยู่ใกล้ก็เพื่อจะคอยปกป้องดูแลน้องถูกมะ แล้วนอกจากบอสใหญ่ที่รู้ว่าคริสถูกจับตามองอยู่แล้วจะเป็นใครไปได้อีกล่ะ
    #227
    0
  22. #226 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 12:08
    ลุ้นตามอ่ะ ไรท์จ๋ารอนะๆๆ
    #226
    0
  23. #219 kun_kontoh (@kun_kontoh) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 09:39
    สิงโตต้องเป็นผู้บริหารสูงสุดในองค์กรแน่ๆ
    #219
    0
  24. #218 pat (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 07:54
    <p>ทำไมสิงโตต้องทำแบบนั้นตั้งแต่แรก หรือว่าสิงโตจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นข้างหน้างั้นหรอ เหมือนกำลังเป็นนักสืบเลยเงอะ </p>
    #218
    0
  25. #217 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 04:53
    คนเดียวกันจริงๆสินะ แล้วมันมีความจำเป็นอะไรกันนะที่ต้องปิดบังตัวตน...
    #217
    0