ขนาดตัวอักษร

  • font-size
  • font-size

ตอนที่ 32 : บทที่ 32 ปาหมอน RW2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • 19 มี.ค. 58

ลำดับที่ 32  ปาหมอน

          แสงจันทร์ครึ่งเสี้ยวสาดส่องกระทบบ่อน้ำปลาคราฟและมีเสียงกระทบของกระบอกไม้ไผ่ท่ามกลางบรรยากาศสงบสุข

          “…เค้าว่าพอตกกลางคืนตอนเที่ยงคืนของทุกๆวันจะมีผู้หญิงที่เคยฆ่าตัวตายออกมาเดินที่ระเบียบแล้วก็จะ….”

ปัง! พรึ่บ! ภายในห้องมืดมิดกลับถูกกดสวิตซ์เปิดไฟพร้อมกับบุคคลในชุดยูคาตะสีน้ำเงินซึ่งพวกเขาล้มเลิกไปส่อง ดูก็เพราะสัปเหร่อประจำบ้านมันเข้าไปก่อนนะเซ่ทำท่าสะอึกคลับคล้ายคลับว่า

          ทูดด คนมาเล่นปาหมอนกันเถอะนะ อึก! ฮะๆๆๆ

 ปัญหาใหญ่เจ้าขาเอ้ย มันเมาแน่ๆๆ พวกเขาต่างถอยกรูดจากเมื่อสักครู่รึอุตสาห์มานั่งเล่าเรื่องสยองกันอยู่ยังไม่ถึงสิบคนด้วยซ้ำต้องยกเลิกเร่งด่วน

เฮ ฮะๆๆ อะร้าย กันทุกคนอยากเป็นเป้าให้ผมนี้เอง อึก!”

          ไม่ใช่เฟ้ย! เสียงประท้วงไร้ผลจะว่าแทบไร้ค่าเลยก็ได้ หมอนใบแรกถูกเขวี้ยงมาโดนรุ่นพี่ผู้โชคร้ายนอนดับอนาถคาที่ เห็นแล้วล่ะ ว่าแรงมันไม่ใช่น้อยๆ

          เอื้อก! น้ำลายแลดูจะกลืนลำบากทันที ที่หมอนใบที่สองและสามและอีกมากมายถูกเหวี่ยงมาอย่างบ้าคลั่ง  นี้พวกเขาต้องภาวนาให้หนีรอดหรือให้หมอนของทางนั้นหมดใช่ไหม

          ผัวะ!!!

          โครม!!!

          ตูม!!!

เพล้ง!! แคว่ก!!

          “แฮ่กๆๆ ผู้ที่หนีรอดจากหมอนมหาประลัยสิริรวมได้ทั้งสิ้น 9 คน ทั้งหมดต่างเหนื่อยและล้ากับวินาทีมรณะของหมอนที่ไม่หมดลงสักที พอจะหาช่องหาหลบหนีได้ก็โดนโจมตีทุกครั้ง ประตูก็มีคนแรกเริ่มสถิตอยู่

          เอาไงต่อดี เทรมิต เนกิ รองประธานบ้านนักปราชญ์ปี4 ที่จะเนียบตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า เส้นผมกระเซิกกระเซิงไม่ต่างจากเพื่อนและรุ่นน้องที่มาถึง ณ จุดๆนี้ได้

          จะหวังให้โรสร่างเมาก็ตัดไปได้เลย เรวินที่ไม่ค่อยมีบทเท่าไรนัก พูดสำทับความเป็นไปได้ที่รอมานานแต่ก็เงียบฉี่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นดั่งใจหมาย

          อึกๆ  ฮึๆๆ เสียงหัวเราะน่ากลัวหลังหน้ากากยักษ์เทนงูสีแดง เป็นลางไม่ดีของคนที่เหลือให้หันไปจับจ้อง ข้อมือบางนั่นจะเขวี้ยงหมอนมาอีกในทางไหน  กลับต้องโล่งใจดังปาฏิหาริย์

          อา ในที่สุดผมก็เจอสุดที่รักซะที คิดถึงจังเลย ชายหนุ่มผมเงินหน้าตาหล่อ  โผล่มาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยกระโจนกอดข้างหลังร่างสูงและเอาหน้าถูไถร่างสูงอย่างใคร่สนิท รู้ไหมผมคิดถึงสุดที่รัก ที่สุดคิดถึงมากนะรู้ไหม 

          ฟีเซียร์ช้อนนัยน์ตา(แอ๊บ)น่าสงสารขอความรักกับสุดที่รักของเขา ที่ลู่ไหล่และหันหน้าซึ่งสวมหน้ากากปีศาจตะวันออกมา

          อั่ก! สะ สุดที่รั…”ตึง! อนุโมทนาให้กับเจ้าชายลำดับที่2 ของเดมอนหน่อยนะค่ะv-v

          ชั่วพริบตาข้อศอกของร่างสูงชกท้องน้อยของชายหนุ่มจนจุกเสียดไปนอนกองพื้น ไม่ต่างจากเพื่อนๆของผู้เหลือดรอดเท่าไร

          น่ารำคาญ ดวงตาสีน้ำเงินเข้มเหลือกจ้องร่างของฟีเซียร์ก่อนจะใช้ขาที่ไม่ได้โยกย้ายหรือขยับแม้สักนิด  ถีบส่งเจ้าชายของปีศาจไปรวมๆกับศพบนเสื่อทากามิ เรียกว่าไม่เกรงกลัวผลกระทบใดๆเลย

          “T^T ttt พระเจ้า

          ฮือๆฉันยังไม่อยากตายอ่ะ

          “….”

          “-=- กูไม่รอดแน่

          เสร็จแน่ตู

          อ๊ากมันมาแล้ว

          วัตถุสีขาวที่นุ่มนิ่มเอามานอนหนุนไซต์พิเศษซัดพวกเขาทั้งหมดลอยกระเด็นทำลายกำแพง(เฮ้ย! เวอร์ไปแหละ)ทะลุไปยังห้องนอนของสาวๆซึ่งต่างฮือฮามองหนุ่มๆอย่างตื่นตระหนก สลับกับหมอกที่จางหายไปโผล่กระสุนห่านฝนอย่างล้นหลามโดยไม่เกี่ยงหรือไว้หน้าใครทั้งสิ้น  ท่ามกลางความอึกทึกครึกโครมในคืนจันทร์เสี้ยว

 

คุยกันหน่อย

          ในที่สุดก็ดำเนินโรมาได้จุดๆนี้แล้วเป็นอะไรที่แบบไรท์เป็นปลื้มนิดๆTT พูดเลยว่าเรื่องแต่ก่อนไรท์ยังไม่เคยมาถึงขนาดนี้เลยจริงๆนะ

          ขอบคุณแฟนทุคนที่ติดตามโรมากถึงทุกวันนี้นะเจ้าค่ะขณะนี้กำลังจะเข้าสู่ช่วงสเตจที่สองแล้ว ขอบคุณจริงๆค่ะ

รักทุกคอมเมนท์ รักรีดเดอร์ทุกคน รักแฟนคลับทุกคน และรักคนที่เข้ามาทุกคน  อาริกาโตะโกไซมัส Veryๆๆๆ แต้งกิ้ว เด้อทุกคน

ไหนๆก็เบิ้ลพิเศษอีกตอน

          ฮ้าวววว ร่างที่เดินจากเหล่าสาวๆบ้านนักปราชญ์ปิดปากหาวก่อนจะหยิบชุดยูกาตะสีน้ำเงินที่แตกต่างสิ้นเชิง ของห้องอาบน้ำหญิงที่ต้องเป็นสีชมพูมาจับใส่อย่างรวดเร็ว  และเดินออกจากห้องก็ไม่วายจะแลซ้ายแลขวาระวังทาง  ก่อนก้าวร่างที่กลับสู่สภาพเดิมในฐานะ โร ทานอล

หัวหน้านักเรียนชายบ้านนักปราชญ์ปี1 เสยผมที่ลู่ลงเพราะน้ำแล้วเสกหน้ากากเทนงูมาสวมใส่ทับหน้าตาหล่อๆของเจ้าตัวตามเคย

          ร่างสูงหยิบผ้าเช็คผมซึ่งเตรียมไว้ให้กับลูกค้ามาเช็คหัวแล้วหยิบขวดน้ำเย็นๆกะดับกระหายจากกะละมังชามโคมสร้างด้วยไม้(คล้ายๆหม้อที่เขาเอาใส่ข้าวเวลาทำซูชินะค่ะแต่สูงและใหญ่กว่า ขอให้คิดเช่นนั่นนะค่ะ)บรรจุขวดน้ำและน้ำแข็งมากมายบริการฟรี

          อะวาโมริ?” โรมองป้ายชื่อฉลากนิดสนึงแต่ก็คงไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะมาต่างถิ่นชื่อก็อาจแปลกไปมั่ง แล้วเปิดฝาขวดกระดกดื่มน้ำหวานลงคอให้ชื่นใจ

          อะวาโมริ หรือเหล้าที่ทำจากข้าวของญี่ปุ่นในโอกินาว่านะเจ้าค่ะ v-v 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

603 ความคิดเห็น

  1. #574 MoePunCH (จากตอนที่ 32)
    26 ก.ย. 60 / 20:13 น.
    อย่าปล่อยให้นางเมา555
    #574
    0
  2. #286 toy6342 (จากตอนที่ 32)
    28 มี.ค. 58 / 12:16 น.
    สนุกมาก
    #286
    0
  3. 11 ก.ค. 57 / 21:59 น.
    โรเธอช่างน่าอิจฉา  
    รับทราบฮับป๋ม
    #73
    0
  4. #72 dark rose (จากตอนที่ 32)
    11 ก.ค. 57 / 18:36 น.
    รับทราบคร๊าาา จะรอน๊าาา
    #72
    0
  5. 11 ก.ค. 57 / 17:10 น.
    รออยู่นะค้าาา~
    #71
    0
  6. 7 ก.ค. 57 / 16:05 น.
    =o=กลัวชนะสิ
    #69
    0