เจ้าหญิงต้องมนต์

ตอนที่ 1 : กฏเกณฑ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 311
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    30 มี.ค. 63

เรื่องราวของฉันทุกคนเคยสงสัยไหมว่าคำว่าความรักหรือนิยามของความรักมันหมายถึงหรือแปลว่าอะไร ฉันคนหนึ่งที่สงสัยตัวเองมาตลอดว่าความรักที่แท้จริงที่ใครต่อใครหลายๆคนได้พบเจอหรือบอกกล่าวเอาไว้ฉันจะเจอเขาคนนั้นไหมและเขาเป็นใครคนที่หัวใจของฉันเรียกหาเพราะไม่ว่าชีวิตของฉันจะเจอใครต่อใครหรือชายหนุ่มรูปงามมากี่คนก็ตามฉีนก็คิดว่าคนคนนั้นไม่ใช่เนื้อคู่ของฉันซักที

เริ่มเรื่องมาแบบนี้ทุกคนคงสงสัยว่าตัวฉันคือใครเป็นใครมาจากไหน “ตัวฉันก็เป็นคนธรรมดานี่แหล่ะแต่ทว่าถูกกำหนดไปด้วยกฏเกณฑ์ซ้ำซากๆหน้าเบื่อหน่ายฉันอยากเป็นคนธรรมดาที่มีความรักเหมือนคนทั่วไป ไม่อยู่ในกฏเกณฑ์หรือกฏระเบียบที่น่าอึดอัดเป็นที่สุด ฉันชื่อ เจ้าหญิงศิริน หอวัน ผู้ที่จะต้องครองราชย์ต่อจากพ่อของฉันซึ่งเป็นอะไรที่ฉันอยากไปให้พ้นๆจากที่แห่งนี้ฉันแค่ต้องการความรักดีๆคนที่เข้าใจฉันและสามารถดูแลปกป้องฉันได้ ภายนอกของฉันดูเหมือนฉันจะเป็นต้นกล้าที่แข็งแกร่ง หยาบกระด้างแต่ภายในไม่ใช่เลยฉันอ่อนแออ่อนแอเรื่องหัวใจ”

เช้าวันนี้ศิรินนั่งอยู่บนเตียงนอนองค์หญิงศิรินผู้ซึ่งเป็นที่หมายปองของบรรดาเจ้าชายหนุ่มรูปงานทั้งหลายที่พากันเข้าคิวมาขอดูตัว วันนี้ก็เป็นอีกวันที่เจ้าชายจากประเทศห่างไกลมาขอดูตัวอยู่หญิงคนโตแห่งราชวงศ์ “หอวัง” ศิรินถอนหายใจหลายต่อหลายครั้งติดๆกันพร้อมเปิดไอแพดส่วนตัวเพื่อดูตั๋วเครื่องบินเพื่อไปเที่ยวส่วนพระองค์หลังจากดูตัวยามเช้าของวันนี้แล้ว ไม่นานเสียงเคาะประตูหน้าห้องบรรทม

“เข้ามาได้” เสียงของศิรินดังกังวานจนคนสนิทได้ยิน

ราลีฟเดินเข้ามาพร้อมฉลององค์ที่ดูสวยงามน่าชมเจ้าของชุด

“ฉลององค์วันนี้เพคะอง์หญิง”

ราลีฟวางชุดสวยงามที่เหาะกับเจ้าหญิงศิรินไว้ปลายเตียง

“ทรงเปลี่ยนฉลององค์ได้แล้วนะเพคะเจ้าชายจากทางเหนือจะเสด็จมาภายในไม่เกิน 1 ชม.นี้”

ราลีฟโค้งให้เจ้าหญิงของตัวเองเล็กน้อยก่อนลุกออกไปเตรียมน้ำให้ทรงได้อาบเจ้าหญิงศิรินชอบแช่อ่างเป็นที่สุดเพราะมันคือการผ่อนคลายทุกๆอย่างได้เป็นอย่างดีเสมอมา

ศิรินจำใจต้องลุกไปอาบน้ำทั้งๆที่ในใจไม่ได้อยากจะไปเท่าไหร่ส่วนอีกเหตุผลอีกประการคือกลัวเสด็จปู่ของตัวเองที่ไม่ว่าใครก็จะขัดรับสั่งไม่ได้แม้แต่ตัวเองที่เป็นหลานรักของเสด็จปู่ท่านก็ตาม ศิรินลอบถอนหายไปหลายรอบและได้อาบน้ำจนเสร็จกลิ่นกายของเจ้าหญิงศิรินเป็นที่ปราถนาของเจ้าชายรูปงามทุกคนที่ได้มาขอดูตัวศิรินอยากหนีไปอยู่ที่ไหนสักแห่งเพื่อหนีออกไปจากวังวนเดิมนี้

ไม่นานนักเจ้าชายจากทางเหนือดได้เสด็จมาถึง เจ้าเมืองแห่งราชวงค์ “หอวัง” ก็ได้ออกมาต้อนรับ

“ทรงมาเหนื่อยๆเข้าไปพักก่อนเถิอขอรับ”

เสด็จปู่ของศิรินจ้อนรับขับสู้เป็นอย่างดีเพราะพอใจกับเจ้าชายคนนี้มากมายนัก

“อย่าทรงเป็นทางการนักเลยขอรับกระผมเองตางห่างที่ต้องควรเป็นทางการกับกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งราชวงศ์กอวังที่เขาว่ากันว่ามีเจ้าหญิงผู้ซึ่งงดงามผิวขาวดุจราวหิมะถึงสองพระองค์”

ครั้งได้ฟังเจ้าชายรูปงามและทรงมีปากหวานเป็นที่สุดเท่าที่บรรดาเจ้าหญิงทั่วโลกอยากจะได้ครอบครองและแต่งงานด้วยเหมือนกับซินเดอร์เลล่าที่เจ้าชายจะทรงเลือกแต่ทว่า เจ้าชายรูปนี้เริ่มจะหลงไหลเจ้าหญิงศิรินที่ยังไม่เคยได้เห็นหน้ากันแม้แต่ครั้งเดียว กษัตริย์แห่งราชวงค์หอวัง ได้พาเจ้าชายรูปงามเข้าวังตาเองและทรงจัดเครื่องดื่มและอาหารรับรองเป็นอย่างดีจนกว่า หลานสาวตัวเองจะลงมาก็ต่อเมื่อพร้อมและไม่ต้องให้ใครไปตามถ้าหากมีเจ้าหญิงศิรินขะไม่พอพระทัยในการขัดเวลาส่วนพระองค์

กษัตริย์แห่งราชวงค์หอวังรีบขอประทานอภัยกับเจ้าชายรูปงามที่ตัวเองหมายปองไว้ให้หลานสาวเป็นการใหญ่เมื่อยังไม่เห็นแม้แต่เงของหลานสาวคนโปรด

“หม่อมฉันขอประทานอภัยกระหม่อมสงสัยหมวยใหญ่ยังจัดการตัวเองไม่เสร็จเรียบร้อยกระหม่อม” เจ้าชายอองตวนพยักหน้าแล้วยิ้มสรัลว

“มิเป็นใดเลยขอรับนานแค่ไหนกระผมก็รอเจ้าหญิงของผมได้”

เมื่อได้ฟังเจ้าชายอองตวนตรัสด้วยไม่ได้มีแววตาหรืออาการพิโรธแต่อย่างใดแล้วกษัตริย์แห่งราชวงค์หอวัง ก็ยังทรงต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดีเพื่อให้อองตวนพอใจของ ราชวงค์หอวัง แห่งประเทศดีแลนด์เซีย ยังได้ให้เหล่าบรรดาข้าหลวงมาร่ายรำถวายพร้อมดนตรีสดต่างๆมากมายและเวลานี้ก็ล่วงเลยไป 3 ชม. เศษ เจ้าหญิงศิรินผู้มีสีผิวขาวดุจหิมะ เนื้อสัมผัสเนียนนุ่มราวเด็กเกิดใหม่ ได้เดินลงมาจากบันใดอย่างสง่างามเสียงของข้าหลวงชายประกาศดังกังวาล ณ ท้องพระโรง

“เจ้าหญิงศิริน หอวัง เสด็จแล้ว”

เมื่อเสียงประกาศจบสิ้นลง อองตวนหันไปมองเจ้าหญิงแห่งดีแลนด์เซียแล้วถึงกับตะลึงในรูปรางขาวนวลสวยงามดูสง่าผ่าเผยจนตัวเองอยากได้มาเป็นภรรยาส่วน กษัตริย์แห่งราชวงค์หอวัง เองเห็นท่าทางของอองตวนก็ดูจะพอพระทัยเป็นอย่างมาก ศิรินค่อยๆเดินในมาดของเจ้าหญิงมาที่พระที่นั่งก่อนโค้งให้ปู่ตัวเองและเจ้าชายอองตวรเล็กน้อยเพื่อทำความเคารพ

“เราขออภัยที่ลงมาช้าหวังว่าจะไม่ทำให้พระองค์หงุดหงิดหรือรำคาญพระทัยนะเพคะ”

น้ำเสียงของศิรินจะดูเป็นเหมือนการบอกปัดอีกฝ่ายแต่อีกฝ่ายก็ดูเหมือนจะไม่ยอมเช่นกัน

“ไม่เป็นไรค่ะน้องหญิงนานแค่ไหนพี่ก็รอได้”

ศิรินกรอกตาไปมา แล้วหันไปลอบถอนหายใจเพราะที่ผ่านมาเริ่มแรกของการดูตัวเป็นแบบนี้ทุกรายแต่ที่ศิรินทำไปเพราะอยากจะรู้คำตอบหรือไม่ก็คงอยากได้คำตอบแปลกใหม่ที่ไม่ใช่คำตอบเดิมๆแม้กระทั่งอองตวนที่ท่านปู่ได้หมายตาไว้ให้ก็ตาม ศิรินค่อยๆนั่งลงข้างๆปู่ตัวเองพร้อมตรัสว่า

“เด็จปู่ห้ามลืมสัญญาที่ให้ไว้กับหลานนะเพคะ”

ศิรินกอดอ้อนปู่ของตัวเองภาพนั้นมันทำให้อองตวนยิ่งหลงเจ้าหญิงองค์นี้มากกว่าองค์อื่นที่ไปดูตัวมา

“ปู่ลืมปู่ให้ไปก็ได้แต่หญิงต้องหมั้นกับอองตวน”

คำสั่งสิ้นสุดลงศิรินเหมือนล้มทั้งยืนไม่คิดว่าปู่ของตัวเองจะให้หมั้นด้วยกับคนที่เพิ่งเคยเห็นหน้า เพิ่งเคยรู้จัก

“ไหนบอกแค่ดูตัวไงเพคะหลานไม่หมั้นเพคะแค่ดูตัวตามที่เราสัญญากันไว้เด็จปู่บอกหลานเองว่าถ้าให้คำสัญญากับใครแล้วเราต้องทำตามสัญญาและคำสัญญาจะเปลี่ยนแปลงไม่ได้เพราะคำสัญญาเหมือนการที่เราร่างลงกระดาษแล้วใช้ปากกาเซ้นลงไปอีกอย่างทรงตรัสแล้วห้ามคืนคำหลาน”

ศิรินร่ายยาวเป็นชุด ส่วนกษัตริย์แห่งราชวงค์หอวัง เองก็คงจะต้องยอมเพราะมันก็เป็นเรื่องที่ถูกต้อง

“ส่วนเรื่องหมั้นรอให้หญิงกลับจากการไปพักร้อนก่อนและถ้าหากพระองค์ทรงตามหญิงไปหญิงสาบาญว่าจะไม่กลับมาที่นี่อีกเลย!!!”

ศิรินลุกออกไปจากที่ตรงนั้นแล้วขึ้นห้องส่วนตัวพร้อมเก็บกระเป๋าเสื้อผ้าแล้วรีบลงมาข้างล่างอย่างหัวเสียข้าหลวงนำกระเป๋าเดินทางของศิรินไปใส่ท้ายรถหากศิรินอาละวาดอีกครั้งเป็นอันได้เรื่องและเรื่องนี้พาลอยน้องสาวของอีกคนรู้ดี ศิรินขึ้นรถส่วนตัวและไม่มีใครที่ติดตามมาศิรินให้คนขับขับไปที่สนามบินและนั่งเครื่องบินส่วนตัวไปประเทศไทย

กษัตริย์แห่งราชวงค์หอวังส่ายหน้ากับหลานสาวคนนี้และได้ทำการขอโทษขอโพยเจ้าชายอองตวนเป็นการใหญ่ที่หลานสาวตัวเองตัดสินใจไปแบบนั้นทั้งหมดนี้ศิรินไม่ได้รู้ล่วงหน้าในเรื่องหมั้นนอกเหนือจากการที่กษัตริย์แห่งราชวงค์หอวังได้คุยกับตัวเองไว้ตั้งแต่ต้น

“กระหม่อมขออภัยพระองคืเรื่องหลานสาวของกระหม่อมด้วยขอรับที่ได้ตัดสินใจเองตามใจตัวเองเยี่ยงนี้ควรมิควรแล้วแต่จะทรงโปรด”

อองตวนยิ้มสรัลวแล้วตรัสว่า

“หาเป็นอันใดไม่ขอรับท่านอาอย่าได้ทรงกัวลเดี๋ยวน้องหญิงคงกลับมาเองหากสำราญใจแล้วหลานจะรออยู่ที่แคว้นของหลานหากน้องหญิงกลับมาหลานจะมาขอหมั้นอีกครั้งขอรับ” เขากล่าวอย่างสุภาพ

ทางกษัตริย์แห่งราชวงค์หอวังไม่ได้ว่าอะไรแต่กระนั้นก็ยังเป็นห่วงและวิตกกังวลเรื่องหลานสาวตัวเองที่จะเตลิดไกลเพราะหากบังคับมากเกินไปสิ่งที่ตามมาก็อาจจะร้ายแรง

.

.

.

......................จบตอน...................

 

ประเดิมตอนแรกสนุกกันไหมคะ

ติชมกันได้นะคะ

สงสารเจ้าหญิงศิรินกันไหมคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น

  1. #1 ฟินิกซ์สีแดงเพลิง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 15:23
    รออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะ เนื้อเรื่องนี้สนุกดีอยู่คะ
    #1
    0