คุณบีของหนู

ตอนที่ 8 : ห้องประชุม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 647
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    15 พ.ค. 62

          เมื่อน้ำทิพย์ไปประชุมแล้ว ในห้องประชุม "คุณบีครับไม่ทราบว่าหนูน้อยนี่เป็นหลานคุณบีจริงๆเหรอครับ" หัวหน้าฝ่ายบริการยกมือขึ้นถามคำถาม "คุณคิมคะขอโทษนะคะมันใช่เรื่องที่เราจะมาประชุมกันไหมคะบีคิดว่ามันไม่ใช่ประเด็นสำหรับเรื่องงานเลยนะคะน้ำทิพย์โยนแฟ้มหัวข้อการประชุมลงกลางโต๊ะ ทำให้หัวหน้างานสะดุ้งเฮือก "ขอโทษครับบอส" "คุณกิจคะ" วีกิจสะดุ้ง วีกิจเป็นหัวหน้าฝ่ายบุคคล "ครับ ครับบอส" "ลองเปิดอ่านให้ทุกคนฟังสิคะว่าหัวข้อการประชุมมีอะไรบ้าง" น้ำทิพย์ทำตาดุใส่ "ค่ะ ค่ะ ครับบอส" วีกิจรับมาแล้วเปิดหัวข้อการประชุมอ่าน "หัวข้อแรก ยอดขายของหุ้นโรงแรม หัวข้อที่สอง การเปิดตลาดใหม่ หัวข้อที่สาม กำไรของการขายครับ" น้ำทิพย์ กอดอก "มีหัวข้อไหนที่กล่าวถึงหลานสาวบีบ้างไหมคะ" น้ำเสียงมาดนิ่งของน้ำทิพย์ทำให้ทุกคนสะดุ้ง ทุกฝ่ายตอบพร้อมกัน "ไม่มีค่ะ ไม่มีครับ" "ไม่มีก็ดีค่ะ คราวนี้จะได้ทำความเข้าใจตรงกันเริ่มประชุมได้แล้วนะคะเวลาของบีมีค่าทุกคนก็รู้กันดีนะคะว่าบีเป็นคงตรงต่อเวลามาก่อนพวกคุณ 10 นาที ความจริงแล้วพวกคุณต้องมาก่อนบีด้วยซ้ำนะคะไม่ทราบว่าไปมัวทำอะไรกันอยู่คะ" น้ำทิพย์เปิดคำถาม "เอ่อ รถ รถติดค่ะ" หัวหน้าฝ่ายบัญชีตอบ "รถติด คุณนุ้ยคะ รถติดมันไม่ใช่ปัญหานะคะ ถ้ารูว่ารถติดก็ควรตื่นเช้ากว่านี้นะคะ บริษัทมันกํ็ตั้งอยู่ที่เดิมของมันมันไม่ได้ย้ายที่ไปไหนนะคะ" จันทร์ฉายเงิบไปไม่โต้ตอบใดๆ


          ภายในห้องของน้ำทิพย์ "คุณหนูอยากดื่มอะไรร้อนๆไหมคะเดี๋ยวพี่ไปเอามาให้ค่ะ" คุณหนู คุณหนูเลยเหรอ ศิรินสบทคิด ไหนว่าไม่รักเด็กไง คุณบีนะคุณบี "ขอโกโก้ได้ไหมคะยังเด็กอยู่ไม่ทานกาแฟค่ะ" หนูณิขำคิกสำหรับการพูดจาที่แปลกๆของเด็กน้อยคนนี้ "ได้ค่ะเด๊่ยวพี่ณิไปเอามาให้นะคะ" เมื่อณิศราออกไปเอาโกโก้ โทรศัพท์ที่โต๊ะของณิศราก็ดังขึ้น ศิรินรีบวิ่งไปรับสาย "สวัสดีค่ะบริษัท จงรัชตวิบูลย์จำกัดค่ะ ไม่ทราบว่าต้องการเรียนสายกับใครคะ" ปลายสายฟังงงๆ เพราะเป็รชาวต่างชาติ  "Hello My Names is Siream May I Speak with Bee namthip" "Oh I'M Sorry Miss.Namthip in Attend the meeting" ศิรินลืมบางคำก็ยังเด็กอยู่นี่นา ปลายสายยิ้มขำๆ แล้วตอบมาเป็นภาษาอังกฤว่า ไม่เป็นค่ะจะติดต่อกลับทีหลังค่ะ เมื่อหนูน้อยวางสาย ณิศราก็เดินมาพอดี "คุณหนูมาทำอะไรที่โต๊ะพี่ณิคะ" "พอดีว่าเมื่อครู่มีโทรศัพท์เข้าค่ะขอสายคุณแม่แต่หนูบอกให้เรียบร้อยแล้วนะคะว่าคุณแม่ประชุมชื่อคุณ สิเรียม เป็นผู้หญิง" "คุณสิเรียม" เสียงณิศราตกใจนริดๆเพราะคุณฮอนดาเป็นลูกค้ารายใหญ่ ที่น้ำทิพย์เพิ่งไปเปิดตลาดมาเมื่อปีกลาย "แล้วคุณหนูคุยอะไรไปอีกรึเปล่าคะ คุณฮอนดาเป็น ลูกค้ารายใหญ่ของคุณแม่เลยนะคะถ้าคุณหนูตอบอะไรมั่วๆไปคุณแม่จะโกรธเอานะคะ" "โกรธเลยเหรอคะทำไม.." ณิศราเริ่มอธิบาย


          "คุณบีน่ะ ไปเปิดตลาดใหม่ที่สวิตมาเมื่อปีกลายค่ะแล้วกว่าจะได้ลูกค้าคนนี้มาคู่แข่งขันสูงมากค่ะกว่าคุณบีจะได้มาพี่ว่าคุณหนูไปขอโทษคุณแม่นะคะถ้าเสร็จจากประชุม" ศิรินพยักหน้า "ค่ะพี่ณิ ขอบคุณนะคะสำหรับโกโก้" ศิรินยกมือไหว้ความอ่อนน้อมนี้มันทำให้ศิรินเป็นที่เอ็นดูของณิศราได้ไม่ยาก ศิรินมานั่งดื่มโกโก้รอมารดาที่โซฟาแล้วถอนหายใจราวปานคนแก่มีอายุ "คุณหนูเป็นอะไรไปคะถอนหายใจทำไม" ณิศรามานั่งข้างๆ "เมื่อไหร่คุณแม่จะประชุมเสร็จล่ะคะหนูเหงา" ณิศรานั่งคุย "เหงาเหรอคะงั้นพี่ณิพาไปดูห้องสมุดดีไหมคะเพื่อคุณหนูจะชอบอ่าน" ศิรินถอนหายใจอีกรอบ "ก็ได้ค่ะไม่มีอะไรจะทำแล้วนี่คะเอ่อ พี่ณิคะคริสขออะไรซักอย่างได้ไหมคะ" "คุณหนูจะขออะไรคะ" "อย่าเรียกคริสว่าคุณหนูนะคะ เรียกหนูคริสได้ไหมคะ" ณิศราอึ้งไป "พี่ทำไม่ได้หรอกค่ะคุณบีสั่งมานะคะว่าให้พี่เรียกแบบนี้" ศิรินถอนหายใจเป็นรอบที่สามแล้วยืนกอดอกท่าทางเหมือนน้ำทิพย์เปี๊ยบ "พี่ณิคะ ที่นี่บริษัทอะไรคะ?" ศิรินถามออกมา "บริษัท จงรัชตวิบูลย์ จำกัดค่ะ คุณหนูถามทำไมคะ" "จงรัชตวิบูลย์ คืิอนามสกุลคุณแม่ใช่ไหมคะ" "ค่ะ ใช่ค่ะ" "บริษัท จงรัชวิบูลย์ เปรียบเสมือนบ้านหลังที่สอง เวลาพี่ตื่นเช้ามารู้สึกอยากมาทำงานไหมคะ" "ค่ะ อยากมากค่ะ ถึงแม้คุณบีจะเจ้าระเบียบมากไปหน่อย แต่จริงๆแล้วใจดีนะคะรักพนังงานทุกคนเหมือนพนักงานทุกคนเป็น...." "คอบครัว" ศิรินยิ้มตาหยี "ใช่ค่ะ คุณหนู" ณิศรามองเด็กน้อยคนนี้อึ้งๆกับความฉลาดเกินเด็ก "คุณหนูจะบอกพี่ว่าเราอยู่กันเป็นคอรบครัวไม่มีแบ่งแยกใช่ไหมคะ" ศิรินพยักหน้าแล้วโผกอดณิศรา ณิศรากอดตอบ "ก็ได้ค่ะหนูคริสพี่เข้าใจแล้วค่ะขอบคุณนะคะ" ณิศรายิ้มออกมาไม่หุบ


          ในห้องประชุม "บอสคะ ตลาดใหม่ของคุณสิเรียมทะลุสูงมากนะคะเงินเข้าเดือนนี้ เป็นสิบล้านแล้วค่ะ" ย้ำทิพย์หยิบยอดแฟ้มมาดู "ดีมาก อีกสองอาทิตย์ มาดามสิเรียมจะเข้ามาเยี่ยมบริษัทเราเตรียมต้อนรับให้ดีล่ะ" "ค่ะบอสเดี๋ยววารีเป็นธุระให้นะคะ" วารีฝ่ายการจัดการตอบ "อย่าให้มีอะไรผิดพลาดถ้ามี โบนัสปลายปีนี้จะไม่ได้ แต่ถ้าทำดีบีจะเพิ่มโบนัสให้ทุกคนนะคะ" ทุกคนยกมือไหว้ "ขอบคุณค่ะบอส" น้ำทิพย์ถามต่อ "แล้วมีลูกค้ารายไหนที่ยกเลิกหุ้นส่วนไปบ้าง" เมื่อได้ยินคำถามนี้ทุกคนเงียบกริบ "บีถามได้ยินกันไหมคะ" "เอ่อ มียกเลิกไปสามรายค่ะรายใหญ่ๆทั้งนั้นค่ะบอส" รีนา หัวหน้าฝ่ายการตลาดตอบ "3 ราย ใครบ้าง" รีนาอ่านรายชื่อ "มีของประเทศญี่ปุ่น อินโด แล้วก็เอ่อ" "ใคร!!!" รีนาสะดุ้งก่อนรวบรวมสติบอก "ประเทศอังกฤษค่ะ" น้ำทิพย์หัวเสียเมื่อลูกค้าทางธุกิจรายใหญ่ได้เลิกถอนสัญญาต่อน้ำทิพย์สั่งเลิกประชุมในทันควันแล้วเดินจ้ำอ้าวกลับมากริยาที่ทำเป็นประจำแบบนี้หัวหน้าสายงานชินกันหมดแล้วทุกคน 


      เมื่อเลิกประชุมน้ำทิพย์เดินกลับมาห้อง "คุณแม่" ศิรินวิ่งเข้าไปกอด "ปล่อย" น้ำทิพย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เรียบๆ "แต่คริสอยากกอดคุณแม่นี่นะคะ" น้ำทิพย์กอดอกแล้วทอดสายตาลงมาที่เด็กน้อย "ปล่อย ชั้นเหนื่อย" ศิรินค่อยๆปล่อยกอด น้ำทิพย์เดินไปนั่งที่โต๊ะ แล้วเอาแฟ้มโยนลงไปกลางโต๊ะทำงาน ศิรินมองการกระทำของแม่เลี้ยงของเธอที่กำลังหงุดหงิดถึงขีดสุด เมื่อณิศราเห็นเจ้านายประชุมเสร็จ ณิศราเคาะประตู "เข้ามาได้" "ขออนุญาตค่ะบอส กาแฟค่ะ" ณิศราวางกาแฟของโปรดของเจ้านายไว้ "ขอบใจ" น้ำทิพย์หยิบมาดื่มแล้ววางลงเบาๆ "ช่วงชั้นประชุมมีใครติดต่อมาบ้างไหม" "เอ่อคือ" ณิศราอึกอัก ศิรินมองพี่ณิของเธอกับแม่เลี้ยงสลับกันไปมา แล้วสบทในใจ "จะบอกดีไหม เนี่ยอารมณ์แบบนี้เดี๋ยวได้โดนฝ่ามือแน่ๆเมื่อกี๊ใช้ลูกอ้อนแล้วยังไม่เห็นจะอารมณ์ดีเลยนี่เอาไงดีนะยัยคริส คิดสิคิด" ศิรินถอนหายใจออกมาอีกรอบแล้วมองหน้าน้ำทิพย์ไปมาน้ำทิพย์หยุดบทสนทนากับเลขาส่วนตัวแล้วหันมาลูกเลี้ยงแทน "เป็นอะไรของเธอมองหน้าชั้นแล้วก็นั่งถอนหายใจอยู่หลายรอบแล้วนะมีอะไรก็รีบๆพูดมาได้ไหม" น้ำทิพย์มองหน้าเด็กน้อยอย่างเอาจริง ศิรินกลืนน้ำลายลงคอ "เอ่อคือ คริสมีอะไรจะบอกคุณแม่ค่ะ" ศิรินเดินเข้าไปใกล้ๆ "มีอะไรก็รีบๆพูดมาชั้นเหนื่อย" น้ำทิพย์มองสบตาลูกเลี้ยงอย่างจริงจัง


.......................................................................................................................................................................................

มาต่ออีกตอนแล้วนะคะทุกคนหายไปนาน คิดถึงกันไหมคะ

ติดตามตอนหน้านะคะอ้อนแล้วนะงื้อ แม่บีของคริส


The Next สารภาพ


                                                                 ไรท์คนเดิม เพิ่มเติมคือ ความน่ารักของศิริน

     






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

172 ความคิดเห็น

  1. #21 Horizon-i (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 20:25
    กลัวแล้วค่ะคุณแม่
    #21
    0
  2. #20 MutchaWorarad (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 15:27
    สู้ๆค่ะไรท์ รอเด้ออออ
    #20
    1
    • #20-1 beecrisonly(จากตอนที่ 8)
      8 พฤศจิกายน 2561 / 19:30
      ขอบคุณนะคะที่ชอบค่ะ
      #20-1