คุณบีของหนู

ตอนที่ 37 : ทนายความ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 330
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    15 ส.ค. 62

     ไม่นานรถตู้ของศิรินมาจอดที่บ้าน ศรินก้าวลงจากประตูด้วยสีหน้าอ่อนแรง สิ่งแรกที่เจอศิรินเจอน้ำทิพย์รออยู่ที่โซฟา "ทำไมกลับค่ำมืดดึกดื่นป่านนี้เธอไปไหนมากันแน่" ศิรินชะงักไปไม่ว่าศิรินจะทำอะไรช่วงนี้ก็ดูเหมือนจะทำให้น้ำทิพย์ไม่พอใจไปซะทุกเรื่อว

"คริส คริสไปหาแฟนมาไงคะ" น้ำทิพย์ตรงรี่เข้าไปหาลูกเลี้ยงแล้วเงื้อมือฟาดไปที่หลับเต็มแรง ศิรินน้ำตาร่วงกราว "บี บีตีลูกทำไมพอได้แล้วนะบี" ราศรีวิ่งเข้ามาห้าม ศิรินวิ่งไปกอดราศรี

"คุณแม่ อึก คุณแม่ตีคริสค่ะป๊า" น้ำทิพย์กอดอก "ฟ้องได้ฟ้องไปนะ กลับบ้านดึกดื่นนี่มันจะตีสามแล้วทำไมไม่กลับเอาเช้าไปเลยล่ะ" น้ำทิพย์ตวาดใส่

"บี!!! พอได้แล้วนะบีเป็นอะไรของบี" "เป็นอะไร บีเป็นแม่ไงคะ บีเป็นห่วงแล้วชั้นขอสั่งนะพรุ่งนี้ไม่ต้องออกไปไหนมานี่" น้ำทิพย์ชุดร่างเล็กออกจากอ้อมกอดของราศรี กายเล็กๆโดนลากขึ้นข้างบนไป 

"คุณแม่ขาคริสเจ็บคุณแม่จะทำอะไรคะ" น้ำตาใสไเริ่มไหล ราศรีรีบตามขึ้นไป "บี" แต่ดูเหมือนร่างสูงไม่ฟังอะไร ร่างสูงดึงร่างเล็กไปที่ห้องนอน แล้วเหวี่ยงล่างเล็กลงกับพื้นเต็มแรง 

"โอ๊ย" ศิรินก้นจ้ำเบ้าลงพื้น "คุณแม่คริสแค่ออกไปหาแฟนแล้วคริสก็บอกคุณแม่แล้วนะคะ" น้ำทิพย์พยักหน้า "บอกแล้วแต่เธอไม่ได้บอกว่าจะกลับกี่โมงเหลวไหลมากเกินไปแล้วนะ" 

"ป๊าป๊าช่วยคริสด้วย" เสียงแหบๆอันทรงเสน่ห์ เรียกราศรี "บีพี่ขอร้อง" "ไม่ค่ะ ทำตัวดีเมื่อไหร่ชั้นถึงจะปล่อย" น้ำทิพยืเดินออกไปแล้วรีบปิดประตูขังศิรินไว้ในห้อง

"คุณแม่" ศิรินรีบวิ่งไปที่ประตู แล้วบิดลูกบิดประตู "คุณแม่ปล่อยคริสนะคะปล่อย" ไม่มีตอบรับจากน้ำทิพยือีกแล้ว น้ำตาเจ้ากรรมไหลลงสองอาบแก้ม น้ำทิพยืเดินกลับห้องไปอย่างหงุดหงิด ราศรีเดินตาม แล้วคว้ามือของน้ำทิพย์ไว้

"บีเดี๋ยวก่อนบีฟังพี่บ้างได้มั้ย" น้ำทิพย์ถอนหายใจแล้วหันหน้ามา

"พี่แกนมีอะไรกับบีอีกคะ" "บีจะทำแบบนี้กับลูกทำไมในเมื่อลูกก็บอกอยู่แล้วนะว่าไปไหนมา"

"บอกค่ะบอกแล้วแต่ไม่ได้บอกว่าจะกลับเอาป่านนี้" ศิรินได้ยินผู้ปกครองสองคนของเธอเริ่มจะทะเลาะกันศิรินเม้มปากแน่นแล้วทรุดลงที่ประตูแล้วเอาหน้าสวยซบลงกับเข่าตัวเองแล้วปลดปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาพลางคิด 

"ถ้าคุณแม่เข้าใจคริสก็คงจะดี คริสอึดอัดขอแค่คุณแม่เข้าใจเพราะคนที่คริสรักมีแค่คนเดียวคือคุณแม่ คุณแม่เท่านั้นแต่คริสรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้คุณแม่รักป๊าแกนคริสทำได้แค่อย่างเดียวคือกันคุณสิเรียมไม่ให้เข้าใกล้คุณแม่เท่านั้น" ศิรินภวังค์อยู่ในความคิดซ้ำไปมาแล้วร้องไห้สะอึกสะอื้น 

"บีลูกโตแล้วนะพี่เคยบอกบีแล้วไงว่าเราเลี้ยงเขาได้แต่ตัวแต่หัวใจเราเลี้ยงไม่ได้" 

น้ำทิพย์น้ำตาคลอ "พี่แกนคะ นั่นลูกบีบีจะทำอะไรก็ได้แล้วบ้านหลังนั้นพรุ่งนี้บีจะจัดการเอง" ราศรีถอนหายใจสุดที่จะห้าม

"บ้านหลังนั้น" ศิรินขวมดคิ้ว "บ้านหลังไหน คุณแม่มีสองบ้านเหรอไงกัน" ศิรินจับใจความ "พี่แกนคะบีแค่กักบริเวณนะคะแล้วบีขอร้องอย่าเพิ่งปล่อยจนกว่าบีจะจัดการธุระของบีเสร็จ" น้ำทิพย์เดินกลับห้อง ปล่อยให้ศิรินนั่งรองไห้จนผล๊อยหลับ

ราศรีส่ายหน้าแล้วปล่อยให้น้ำทิพย์อยู่คนเดียว ราศรีมานอนที่โซฟาข้างล่างเพราะไม่อยากมีปากมีเสียงกับแฟนสาวอีก น้ำทิพย์ส่งข้อความหาทนายที่จัดแจงเรื่องทุกอย่างตั้งแต่ก่อนหน้า

"คุณทนายคะพรุ่งนี้มาพบชั้นที่ออฟฟิตด้วยนะคะเวลา 10.00น ค่ะ ขอบคุณค่ะบีมีรเื่องสำคัญมากค่ะ" เมื่อน้ำทิพย์ส่งข้อความเสร็จแล้วเข้านอนจนยามเช้าอีกวันอาภาตื่นตั้งตอนเจ็ดโมงเช้าแล้วเดินลงมาเห็นลูกเขยนอนอยู่ในห้องรับแขกเลย 

"แกนๆลูก" อาภาสะกิดปลุก ราศรีค่อยๆลืมตาตื่น "แกนทำไมไม่ไปนอนในห้องล่ะลูกทะเลาะอะไรกันอีกรึเปล่า" ราศรีลุกนั่งแล้วคลี่ยิ้มบางๆให้อาภา

"นิดหน่อยค่ะแม่แต่ไม่เข้าใจกันมากกว่า" อาภาหันมอง "ยัยหลานล่ะลูก" "อยู่ในห้องค่ะ" อาภาพอจะรู้ความหายเลยเดินขึ้นไปหาลูกสาวตัวเอง

"บี" "คะแม่เข้ามาได้เลยค่ะไม่ได้ล๊อกประตู" อาภาเปิดเข้าหาลูกสาวพร้อมยิ้ม "จะไปไหนแต่เช้าไม่เอาหลานไปด้วยล่ะ" น้ำทิพย์ส่ายหน้า "ไม่ค่ะบีจะไปทำธุระแล้วบีขอร้องแม่อย่ามาก้าวก่ายกับการเลี้ยงลูกของบีได้ไหมคะ" น้ำทิพย์คว้ากระเป๋าแล้วเดินลงไปข้างล่างแล้วขึ้นรถตู้ไปบริษัททันทีอาภาส่ายหน้าแล้วเดินไปไขประตูห้องหลาน อาภาเดินเข้าไปใกล้ๆ แล้วหอมแก้มหลานเบาๆ เด็กสาวงัวเงีย

"คุณแม่คริสง่วง" อาภาขำเบาๆ "คริสนี่ยายเองลูก" ศิรินลืมตาตื่นแล้วเบะหน้าก่อนร้องไห้สวมกอดผู้เป็นยายไว้ อาภายิ้มแล้วกอดตอบ

"ไปดื้ออะไรกับแม่เขาอีกล่ะ" ศิรินส่ายหน้า

"คริสไม่ได้ดื้อนะคะคริสคริสแค่..." ศิรินอึกอัก "แค่อะไรยายไมาดุนะแต่ถ้าไม่บอกยายดุกว่าบี" ศิรินกลืนน้ำลายลงคือ

"คริสไปหาแฟนแล้วกลับตอนตีสามค่ะ" อาภาหลุดขำแล้วตีเบาๆที่แขนหลานสาว "เรานี่นะสมควรแล้วที่แม่เขาจะโกรธเหมือนยัยบีไม่มีผิดเลย" ศิรินทำหน้าจ๋อย 

"เหมือนคุณแม่?? เหมือนยังไงคะ" อาภายิ้ม "ไว้เดี๋ยวยายเล่าให้ฟังแล้วันนี้ยายขอร้องอย่าออกไปไหนถ้าไม่อยากโดนยัยบีตีส่วนเรื่องกักบริเวณยายคงช่วยไม่ได้นะ" ศิรินทำหน้าจ๋อย 

"ไม่ไปก็ได้ค่ะคุณยายแต่ว่าตอนนี้คริสหิว" อาภาขำหลานสาว "ยายจะให้สายกับแก้วเอาขึ้นมาให้ก็แล้วกันนะ" อาภายิ้มแล้วเดินไปข้างนอกก่อนปิดประตูไว้เหมือนเดิม มางด้านน้ำทิพย์เมื่อไปถึงบริษัทฯแล้ว ได้เดินเข้าไปรอทนายความที่ห้องประชุม

"คุณบีคะจะให้ณิคอยจอดรายงานให้ไหมคะ" น้ำทิพย์หันไปยิ้ม "ไม่ต้องเธอไปทำงานเถอะ" 

"ค่ะคุณบี" ณิศราออกไปจากห้องประชุม ไม่นานทนายความมาถึงเขาวางกระเป๋าหนังสีน้ำตาลไว้บนโต๊ะก่อนโค้งให้น้ำทิพยืเล็กน้อยแล้วจึงนั่งลงที่ก้าวอี้ที่ถูกจัดไว้เรียงรายมากมายในห้อง น้ำทิพย์ยิ้มสวย

"ขอโทษด้วยนะคะที่เรียกมากระทันหันบีอยากทราบประวัติของลูกสาวบีพร้อมทั้งเรื่องบ้านหลังนั้นค่ะ" ทนายความพยักหน้าเล็กน้อย

"เรื่องคุณหนู ผมเคยเล่าให้คุณบีฟังไปแล้วไม่ใช่เหรอครับ" น้ำทิพย์ยิ้มปนหัวเราะ "บีทราบค่ะว่าเคยเล่าแล้วแต่เรื่องพินัยกรรมที่คุณทนายเคยบอกไว้เมื่อลูกสาวบีอายุ 20 ปีต้องหมั้นกับใครนะคะ" ทนายความอึ้งไปกับคำถามเพราะเมื่อก่อนเจ้าตัวไม่ค่อนสนใจอะไรมากมายนัก

"ท่านเจ้าสัว ให้คุณหนูหมั้นกับลูกสาวของบริษัท ภักดีดำรงฤทธิ์ ครับ" น้ำทิพย์ถึงกับอึ้งแต่ดึงสติกลับมาทัน "คุณสิเรียมไฮโซคนนั้นนั่นเหรอคะ" คุณทนายพยักหน้าตอบ

"ใช่ครับเธอมีลูกสาวชื่อว่า น้ำหวาน รณภัค ภักดีดำรงฤทธิ์ สามีของเธอเสียไปนานแล้วเธออยู่กับลูกสาวสองคนครับคุณบีส่วนบริษัทฯคุณสิเรียมเป็นผู้บริหารและถือหุ้นทั้งหมดครับยากที่จะเปิดช่องทางให้ผู้ถือหุ้นคนอื่นเข้ามาได้" 

"ป้องกันภัยรอบตัว" ทนายพยักหน้าอีกครั้ง "แล้วบริษัทของท่านเจ้าสัวล่ะคะทำไมต้องไปดองกัน" ทนายความถอนหายใจแต่ก็ต้องยอมเล่าเพราะตอนนี้ลูกสาวท่านเจ้าสัวอยู่ในความดูแลของ จงรัชตวิบูลย์ 

"ก่อนมีคุณหนูใหญ่ ท่านเจ้าสัวเปิดบริษัทใหม่ๆครับ แฟนคุณสิเรียมเป็นเพื่อนรักของท่านเจ้าสัวเลยยอมมาหุ้นด้วยแล้วในสัญญานั้นถ้ามีลูกหญิงหรือชายจะให้หมั้นกันหลังจากเด็กอายุครบ 20 ปี จะเป็นใครก็ได้ แต่ผมเกรงว่า ถ้าคุณหนูใหญ่เจอคุณหนูเล็กเมื่อไหร่และรู้ความจริง คุณบีคิดว่าคุณหนูใหญ่จะปล่อยให้น้องสาวคนเดียวของตัวเองไปหมั้นกับคนที่ไม่รักหรือเปล่าก็คงไม่ช่วงนี้ผมอยากให้คุณบีช่วยดูแลคุณหนูใหญ่ด้วยนะครับทางที่ดีอย่าปล่อยไปไหนคนเดียวเพราะผมไม่ทราบว่ามีศัตรูอยู่ที่ไหนอีกไหม" น้ำทิพย์ขมวดคิ้ว

"เป็นหุ้นส่วนกัน แล้วถ้าบีจะขอซื้อหุ้นส่วนของบริษัทท่านเจ้าสัวอีกครึ่งนึงล่ะคะบีเองก็เป็นห่วงลูกสาวบีนะคะ" ทนายความส่ายหน้า "ไม่มีหรอกครับท่านรักเพื่อนของท่านคนนี้มากแล้วพินัยกรรมมีแค่สองฉบับ ฉบับแรกเกี่ยวกับบริษัท ส่วนอีกฉบับอยู่กับผม อีกสองปีเราจะไปเปิดพินัยกรรมที่บ้านท่านกันครับ" น้ำทิพย์พยักหน้า

" บีขอดูพินัยกรรมของบริษัทฯได้ไหมคะเพื่อจะช่วยอะไรได้" ทนายความลำบากใจเพราะเป็นความลับของท่านเจ้าสัว แต่อีกใจก็อยากให้ดูเพื่อเธอจะช่วยอะไรได้ ที่สำคัญ จงรัชตวิบูลย์ ก็เป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ ขึ้นแท่นจากบริษัทหอวัง และยังเป็นผู้ปกครองของคุณหนูใหญ่ด้วย

"แต่ถ้าลำบากใจก็ไม่เป็นไรนะคะบีไม่อยากทำให้คุณรู้สึกไม่ดี" ทนายความยิ้ม พร้อมส่งซองที่ปิดพนึกอย่างดี

"นี่ครับคุณบีวันเปิดพินัยกรรมของเอกสารซองนี้คือปีหน้าวันที่ 5 เดือน กรกรฎาคม วันเกิดคุณหนูใหญ่ครับ" 

น้ำทิพย์รับมา "ขอบคุณมากนะคะส่วนเรื่องอื่นบีจะพยายามสืบนะคะแล้วบ้านหลังนั้นถ้าบีจะขอซื้อล่ะคะกี่ล้านบีไม่อั้น" ทนายความอึ้งไป

"คุณบีจะเอาบ้านหลังนั้นไปทำไมครับบ้านคุณบีก็ใหญ่อยู่แล้วนะครับ" น้ำทิพย์ยิ้ม 

"บีมีเหตุผลของบีค่ะเอาเป็นว่าวันเกิดยัยหนูปีหน้าไปเจอบีที่บ้านหลังนั้นกันนะคะคุณทนาย" ทนายความพยักหน้าก่อนขอตัวกลับจริงๆแล้วเหตุผลของน้ำทิพย์ตอนนี้คือ หวง ลูกสาว แต่แสดงออกทางอื่นไม่ได้เลยต้องใช้ทางนี้นี่แหล่ะ
....................................................................................................................................................................................................................................
คุณแม่หวงขั้นสุดคิดจะซื้อทั้งบ้าน ขอเป็นหุ้นส่วนบริษัทฯจะทำยังไงดีคะคุณบี
มาเอาใจช่วยคุณบีกันนะคะต่างคนต่างทำเพราะ คำว่า รัก คำเดียว
สงสารใครกันบ้างคะทุกคน

                                   
                                                                                                                                       #ไรท์คนเดิมเพิ่มเติมคือความรัก




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

172 ความคิดเห็น

  1. #161 Delight (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 04:49
    คุณแม่ไม่โอ๋น้องเลย ส่วนคุณป๊าก็น่ารักจึ้นทุกตอนเลยค่ะ
    #161
    0
  2. #160 gunmay_2529 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 19:23
    รีบๆมาต่อน้าาาา
    #160
    0
  3. #159 PuengWaleerat (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 18:30
    หวงได้ แต่อย่าตีน้อน สงสารน้อน
    #159
    0
  4. #158 bbeecriss (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 18:09
    สงสารน้องงงงง คุณแม่อย่ารุนแรงสิน้องช้ำหมดแล้วมั้ง

    งือออออ
    #158
    0