คุณบีของหนู

ตอนที่ 33 : แม่เลี้ยง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 447
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    5 ส.ค. 62

ศิรินจูบเนิ่นนานก่อนค่อยๆถอนจูบออกปากน้ำทิพย์ติดกลับมาก่อนเด้งเบาๆกลับไป "ยัยหนู" ศิรินสวมกอดน้ำทิพย์ไว้ "คริสรักบีนะ" เมื่อคำเรียกที่เปลี่ยนไปมันทำให้น้ำทิพย์ใจเต้นรัว นี่เรากำลังรักลูกสาวตัวเองเหรอ เป็นไปไม่ได้ และ มันไม่มีทางเป็นไปได้ "คริสไปเปลี่ยนชุดก่อนนะบีรอคริสได้มั้ย" เอาอีกแล้วคำเรียกนี้มันทำให้หัวใจของน้ำทิพยืเริ่มสับสน เลยได้แต่พยักหน้า 


"พี่แกนคะบีขอออกไปสูดอากาศก่อนนะคะบีรู้สึกมึนๆ" "ก็ได้บีเดี๋ยวพี่บอกยัยหนูให้นะ" เจ้าตัวพยักหน้าก่อนเดินออกไป น้ำทิพย์ถอนหายใจแล้วมองที่นิ้วนางข้างซ้ายของตัวเอง น้ำทิพย์นึกย้อนกลับไปเมื่อกลายปีก่อน 


"บีแต่งงานกับพี่นะ" 


ในบรรยากาศดูเรียบง่าย ภายในร้านอาหารหรูแห่งหนึ่งใจกลางกรุงเทพมหานครฯ "พี่แกน" ราศรีคุกเข่าลงขอน้ำทิพย์แต่งงาน "แต่งงานกับพี่นะบีพี่รักบีนะแล้วพี่ไม่มีทางทำให้บีเสียใจ" น้ำทิพย์ตัดสินใจอยู่ซักพัก "ค่ะบีจะแต่งงานกับพี่แกนค่ะ" ราศรีสวมแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายของน้ำทิพย์ไว้แล้วจูบลงเบาๆ 


น้ำทิพย์ถอนหายใจพลางมองแหวนแต่งงานของสามีคนปัจจุบัน เราตัดสินใจเร็วไปใช่ไหมทำไมไม่รู้สึกรักตั้งแต่ก่อนหน้านั้นทำไม ความคิดของน้ำทิพย์วนเวียนไปมา "น้าแกน แม่บีล่ะคะ" เจ้าตัวน้อยแต่งตัวเสร็จแล้วมองหาคนรัก "บีเหรอออกไปสูดอกกาศน่ะเห็นบอกว่ามึนหัวนะ" ศิรินรีบเดินออกไปมองหามารดาแล้วสวมกอดจากข้างหลัง น้ำทิพย์สะดุ้งเพราะกำลังเหม่อลอย ศิรินกระซิบข้างหู  "กำลังคิดอะไรอยู่เหรอบี" น้ำทิพย์เอี้ยวคอหันมอง "เรียกแม่ว่าอะไรนะ" น้ำเสียงโทนเยือกเย็นของเจ้าตัวมันทำให้เจ้าตัวเล็กคลายกอด 


"คริสขอโทษค่ะคุณแม่โกรธคริสใช่มั้ยคะ" "เปล่าชั้นไม่ได้โกรธอะไรเธอแค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อย" กลับมาอีกแล้วคำเรียกที่เหินห่างศิรินไม่ชอบเอาเสียเลย "คุณแม่แทนตัวเองแบบนี้แปลว่าโกรธคริส" น้ำตาเจ้ากรรมไหลลงสองอาบแก้ม น้ำทิพยืถอนหายใจแทนที่จะโต้ตอบกลับ แต่กลับเดินเลี่ยไปอีกทาง 


ทางด้านพาลอยเดินตามพี่สาวออกมา "พี่รักเขาเหรอ" ศิรินเช็ดคราบน้ำตาตัวเอง แล้วหันไปมองเด็กตัวเล็กที่พูดเจื้อยแจ้ว "แก่แดด อายุเท่านี้จะช่วยอะไรได้" "แก่แดดแต่พลอยรู้ใจตัวเองนะว่าชอบอะไรไม่ชอบอะไรหรือถ้ารักใครซักคน" ศิรินขมวดคิ้วกับคำพูดของเด็กอายุ 13 ที่ไม่เหมือน 13 "รู้มากจริงนะ" ศิรินเอามือยีหัวน้องสาวอย่างเอ็นดูเด็กคนนี้ "ถ้าพี่บอกว่าพี่รักเขาล่ะจะทำยังไงได้ในเมื่อ เขาแต่งงานมีสามีแล้วนะทำได้ก็แค่บอกเขาไปแต่ดูเหมือนมันจะว่างเปล่า" ศิรินนั่งลงตรงบันไดแล้วเท้าคางมองดวงดาวบนท้องฟ้า พาลอยนั่งข้างๆ "พี่ไม่ลองไปบอกเขาดูล่ะในเมื่อรักเขา" "พี่บอกไปแล้วนะพลอยเมื่อกี๊ไง" "เชื่อพลอยสิลองอีกทีคืนนี้ที่บ้านพักพลอยช่วยเอง" ศิรินยิ้มขำกับท่าทางอันมุ่งมั่นตั้งใจกับสาวน้อยตรงหน้า


"ขอบคุณนะน้องสาวมาเป็นพี่น้องกันนะ" พาลอยพยักหน้าแล้วสวมกอดพี่ตัวเองไว้ บรรยากาศขากลับภายในรถไม่มีใครพูดอะไรกันแม้แต่น้อยพาลอยไม่ชอบบรรยากาศขุ่นมัวแบบนี้ 

"คุณแม่คะคืนนี้ปาร์ตี้กันดัมั้ยคะพลอยอยากทานบาร์บีคิว" แม่แม่หันมองลูกสาว

 "คืนนี้เลยเหรอลูก" 

"ค่ะคืนนี้ น้าบีกับน้าแกนแต่งตัวสวยๆนะคะพี่ฟ้าด้วย" ทุกคนยอมใจอ่อนกับเด็กขี้อ้อนคนนี้ เมื่อรถคันหรูไปถึงบ้านพัก พาลอยกระโดดลงจากรถท่าทางทะโมนห้าว ผิดกับพี่สาวที่ลงจากรถช้าๆคอยหันมองน้ำทิพย์ตลอดเวลา 


"บีขอตัวนะคะอยากพักผ่อนก่อนปาร์ตี้" น้ำทิพยืเดินขึ้นห้องพัก พาลอยดันพี่สาว "ไปเลยเจ้ไปบอกเขา" "พลอย!!!" "จึ๋ย พลอยขอโทษแม่" พาลอยทะลึ่งใส่ "แม่เหรอหาว่าพี่แก่เหรอไงมานี่เลยนะ" ศิรินวิ่งไล่จับกับน้องสาวภาพตรงหน้าทำให้แม่แม่อดยิ้มไม่ได้เมื่อสองคนวิ่งกันจนเหนื่อยหอบน้ำทิพย์มองภาพตรงหน้าแล้วน้ำตารื้น ถ้าวันนึงลูกรู้ความจริงคงไปจากชีวิตเรา น้ำทิพย์เอามือปาดน้ำตาตัวเอง ศิรินเดินขึ้นบ้านพักแล้วเคาะประตูห้อง


"เข้ามาไม่ได้ล๊อก" ศิรินเปิดประตูเข้าไป 

"คุณแม่คะคริส" 

"จะเรียกอะไร แม่ หรือ บี ก็เอาซักอย่างถ้าจะให้ชั้นเป็นทุกอย่างให้เธอเป็นไปไม่ได้" ศิรินสลดลง "คริสเอ่อ"

 "อย่าตัดสินใจนานได้มั้ยชั้นรำคาญ" "คริสขอเรียกบีได้มั้ย"

 น้ำทิพย์ชะงักไป "อะไรนะ" "ขอเรียกบีได้มั้ย คริสรู้ว่าบีอึดอัดเรื่องแหวนนั่นคริสไม่มีสิทธิ์ที่จะรักบีด้วยซ้ำ" ความอึดอัดมันทำให้น้ำตาคนตัวเล็กไหลพร้อมคำพูด น้ำทิพย์จุกอก 

"นี่เธอ" 

"คริสรักบีได้ยินมั้ยว่าคริสรักบี ตัดเรื่องแต่งงานตัดเรื่องแหวนหมั้นตัดเรื่องเขาแล้วมีแค่เราได้มั้ย" น้ำทิพย์อึ้งไปกับคำพูดของลูกเลี้ยงตัวเอง 

"คริส" 

"ได้มั้ยบีถึงมันจะวันเดียวแต่มันเป็นวันที่พิเศษมากสำหรับคริสนะบีจำได้มั้ยบีบอกคริสเองนะว่าจะไม่ทำให้คริสเียใจ" น้ำทิพย์อึ้งไป น้ำตาเจ้ากรรมมันทำให้น้ำทิพย์ใจอ่อน แล้วเดินเข้าไปหา แล้วเอาสองมือปาดน้ำตาให้ลูกเลี้ยง


"จำได้สิทำไมจะจำไม่ได้บีบอกไปแล้วแต่คริสแน่ใจนะว่าอยากให้บีทำ คริสแค่ 18 แล้วอีกอย่างเราอยู่ในฐานะ อื้ม" ยังไม่ทันจะตอบอะไร ศิรินเอาปากประกบเข้ากับปากน้ำทิพย์แล้วดันลิ้นร้อนเข้าในปากของน้ำทิพย์แล้วกวาดซนไปทั่ว มันเพิ่มความสาบซ่านของเจ้าตัวได้อย่างดี น้ำทิพย์ค่อยๆถอยหลังไปเตียงนอนแล้วให้ศิรินลงนอนเตียงอย่างแผ่วเบา ศิรินกวาดเล่นซักพักก่อนถอนออก "คริสแน่ใจแล้วนะ" "แน่ยิ่งกว่าแน่อีก คริสโตแล้วนะไม่ใช่เด็กอีกอย่างคริสจะเป็นของบีแค่คนเดียว" น้ำทิพย์ขำ "ก็ได้ค่ะ แต่ตอนนี้ลงไปทานอะไรก่อนมั้ยทุกคนรออยู่นะ" ศิรินพยักหน้าอย่างว่าง่ายก่อนไปอาบน้ำแต่งตัว น้ำทิพย์มองศิรินตาไม่กระพริบ


"มองคริสทำไมเหรอบี" ศิรินพูดเอ่ยเสียงกระเซามันทำให้เจ้าหล่อนขนลุก "ป่ะเปล่า บีไปอาบน้ำก่อนนะ" น้ำทิพย์วิ่งเข้าห้องน้ำ เพราะตอนนี้ความต้องการของเขามันเพิ่มมากขึ้นเป็นหลายเท่า ศิรินขำมารดาตัวเองคิกคัก เมื่อน้ำทิพย์แต่งตัวและฉีดน้ำหอมเสร็จแล้วเดินออกมา ศิรินมองมารดาตัวเองตาไม่กระพริบเช่นกัน "ไปกันค่ะคุณแฟน" ศิรินควงแขนน้ำทิพย์ลงไปข้างล่าง บรรยากาศทุกอย่างล้วนเป็นใจให้คู่รักคู่นึงเหลือเกินเพลงรักคลอเปียนโนที่ราศรีกำลังเล่นไปมา บวกกับสายลมทะเลที่พัดพาเข้าฝั่งลมเย็นๆกลิ่นอายทะเลมันช่างชวนฝัน "พี่ฟ้า" เสียงเจื้อยแจ้วของพาลอยดังมาแต่ไกล ศิรินหันไปยิ้ม


"ไงตัวแสบ จัดการให้พี่เหรอ" พาลอยยิ้มเจื่อนๆ "ก็ใช่พลอยเห็นพี่อกหักแบบนั้นไม่ได้" น้ำทิพย์ขมวดคิ้ว "อกหัก" ศิรินรีบเปลี่ยนเรื่อง "ไปทานบาร์บีคิวกันดีกว่าค่ะคุณแม่คริสหิว" ศิรินดึงแขนน้ำทิพย์ไปอีกทาง ราศรีเล่นเพลงจนจบแล้วเดินมาหา "แต่งตัวช้าจังนะคืนนี้พี่ทำโทษได้มั้ย" คำพูดของราศรีทำให้เด็กน้อยไม่พอใจนักเลยคิดที่จะเดินเลี่ยงไปดีกว่ามีเรื่อง น้ำทิพยืถอนหายใจอีกคนก็สามี อีกคนก็คนรัก นี่ชั้นทำอะไรอยู่


"ไม่ได้ค่ะพี่แกนคืนนี้บีต้องนอนกอดลูกนะคะบีทำลูกงอนอยู่" ราศรีพยักหน้า "พี่เข้าใจแค่นอนกอดอย่างเดียวนะ" ราศรีกอดอกมองภรรยาตัวเองสีหน้าเอาเรื่อง "ค่ะพี่แกนนอนกอด" น้ำทิพยืตอบแค่นั้นแล้วเดินเล่นที่หาดทราย ความรักระหว่างน้ำทิพย์กับศิรินนั้นมันไม่มีทางเป็นไปได้เลยและยิ่งตอนนี้ดูเหมือนกับว่าน้ำทิพย์ยิ่งอยู่ห่างจากศิรินเข้าไปทุกที ถ้าหากวันใดยัยหนูรู้ความจริงว่าตัวเองไม่ใช่เด็กน้อยที่เป็นลูกของเธอ แต่เป็นทายาทบริษัทยักษ์ใหญ่อย่าง ห้างหอวังกรุ๊ฟ รวมถึงคู่หมั้นของเจ้าหล่อนอีก น้ำทิพย์ควรจะตัดใจตั้งแต่ตอนนี้และไม่ควรทำเพราะอายุก็ยังไม่ถึง 20  และราศรีเองก็ไม่ได้ทำผิดอะไรที่จะมีมูลให้ต้องเลิกรากัน น้ำทิพย์คิดไม่ตกพลากหย่อนก้นนั่งลงบนหาดทรายสีน้ำตาลอ่อนนวลๆปล่อยให้ความคิดพัดผ่านลอยไปกับสายลม


เสียงฝีเท้าอันคุ้นหูเดินเข้ามาใกล้ๆแล้วหย่อนนั่งลงข้างๆ "คุณแม่คิดอะไรอยู่เหรอคะ" ถึงยัยหนูจะไม่พอใจกับการกระทำของน้ำทิพยืเมื่อครูแต่ตัวเองรู้ดีว่าตอนนี้มันจะไม่ควรมางอลใส่ เพราะน้ำทิพย์เองก็คงมีเรื่องกลุ้มใจให้มากพอดูอยู่แล้ว "หายงอลชั้นแล้วเหรอไง" ความห่างเหินนี้กลับมาอีกแล้วและดูไม่ใช่น้ำทิพย์คนเดิมของเธอ "ยังค่ะแต่คริสมีสิทธิ์งอลคุณแม่ด้วยเหรอคะคุณแม่มีเรื่องเครียดให้คิด คริสดูออก" น้ำทิพย์ปรายตามองลูกสาวตัวน้อยที่ตอนนี้โตเป็นสาวแล้ว 


"ถ้าชั้นเครียดเธอจะช่วยอะไรได้" ศิรินเขิบเข้ามาใกล้ๆ และน้ำทิพย์เองก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมและกลิ่นกายของลูกสาววัยแตกเนื้อสาว น้ำทิพย์หันมอง "ออกไปอย่ามาเข้าใกล้ชั้น" ศิรินชะงักเพราะไม่เข้าใจว่าตัวเองทำผิดอะไร "คุณแม่..." ศิรินพยายามจะเข้าใกล้แต่น้ำทิพย์พยายามที่จะออกห่าง เพราะความต้องการตอนนี้ของน้ำทิพย์มันลุกโชนไปทั้งตัวน้ำทิพย์รู้ดีว่าถ้าเธอต้องการขึ้นมามันจะหยุดไม่อยู่ "แม่สั่งให้ออกไปแล้วไปนอนได้แล้วไม่ต้องถามแม่ด้วยว่าทำไมไป" น้ำทิพย์ตวาดเสียงดัง น้ำตาคนโดนดุไหลล้นเอ่อ แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้น้ำทิพย์ใจอ่อนแม้แต่น้อย "ไปยังอีกถ้าไม่ไปแม่จะตีตรงนี้นะ" น้ำทิพยืเงื้อมือ ศิรินสะอื้นเงียบแล้วรีบวิ่งขึ้นบ้านพัก น้ำทิพย์ลดมือลง แล้วทิ้งตัวดิ่งลงทรายแล้วให้น้ำทะเลนพัดเข้าหา เปียกโซก และปล่อยให้น้ำตาไหลไปมาสองมือกำแน่น


อาภาเห็นท่าทางของหลานไม่ค่อยสู้ดีเลยเดินไปหาลุกสาวตัวเอง "บี" น้ำทิพย์ผุดนั่ง "แม่มีอะไรกับบีรึเปล่าคะ" อาภาเข้าใจน้ำทิพย์ทุกอย่างเลยสวมกอดลูกสาวไว้ น้ำทิพย์ปล่อยโฮในอ้อมกอดของมารดา 


"แม่เข้าใจมันเป็นเรื่องยากที่เราต้องตัดใจแต่บีเก่งมากนะลุกและแม่เชื่อว่าซักวันบีจะลืมคริสได้" อาภาสวมกอดลูกสาวตัวเองปลอบ "แต่แม่คะบีรักคริสบีจะลืมได้มั้ย" ราศรีได้ยินทุกอย่างแต่ทำเป็นไม่รับรู้อะไร


 "ลองเปิดใจรักแกนดูมั้ยลูก" บีพยักหน้า "บีจะพยายามดูนะคะ" อาภากอดปลอบลูกสาวซักพักใหญ่ ทางด้านศิรินน้ำตาสองข้างไหลล้นเอ่อ แล้วมองแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายที่น้ำทิพยืเป็นคนสวมให้ตอนเธอยังเด็กๆและศิรินไม่เคยถอดมัน  พาลอยขึ้นมาที่ห้อง "เจ้ พลอยเข้าไปได้มั้ย" ศิรินเปิดประตู 


"มีอะไรทำไมยังไม่นอนอีก" พาลอยเดินเข้ามานั่งที่ปลายเตียง

 "อกหักมาเหรอไหนเห็นว่าเข้าใจกันแล้วไง" พาลอยถามพี่สาวตัวเองอย่างตรงไปตรงมา พาลอยเป็นคนที่มีหลายบุคลิกในคนเดียว บางครั้งห้าว บางครั้งสนุกสนาน บางครั้งอ่อนหวาน บางครั้งทะเล้น และบางครั้งสำหรับผู้หญิงทุกคนก็คือ อ่อนแอ "ถามตรงจังเลยนะเราน่ะ" ศิรินยิ้มตาสระอิให้ พาลอยขมวดคิ้วมองกับรอยิ้มที่คุ้นเคย เมื่อหลายปีก่อน 

"มีอะไรอีกล่ะมองหน้าพี่อย่างกับเห็นผี" พาลอยบอกปัด

 "เปล่านี่เจ้แค่คุ้นๆเหมือนเคยเห็นรอยิ้มนี้ที่ไหนแต่นึกไม่ออก" ศิรินยีหัวน้องสาว "นึกไม่ออกก็ไม่ต้องนึก" ศิรินมองถอดยาวไปยังท้องฟ้าอันไกลโพ้นพร้อมเอนตัวลงนอนที่เตียงอันอ่อนนุ่ม ถ้ามีบีข้างๆคงจะดี ศิรินคิดไม่ตก "เจ้คืนนี้นอนคนเดียวใช่มั้ยพลอยนอนด้วยก็แล้วกันนะ" ศิรินพยักหน้าแทนคำตอบ พาลอยปีนขึ้นเตียงแล้วเอนลงนอนข้างๆอีกคน 


"ทำไมเจ้ไม่หนีไปไกลๆเขาล่ะในเมื่ออยู่แบบนี้มันเจ็บปวดนะถ้าเป็นพลอยพลอยอาจจะหนีไปที่ไหนซักพักพอทำใจได้ค่อยกลับมา" ศิรินยิ้มตาสระอิกับคำพูดของน้องสาว


"พี่จะหนีเขาไปได้ยังไงล่ะในเมื่อเขามีศักดิ์เป็นแม่พี่และเลี้ยงพี่มาพี่หนีเขาไปไม่ได้หรอกพลอยยังไงก็ต้องเจอ" 


"ตามใจพลอยนอนก่อนนะง่วงและ" พาลอยสวมกอดพี่สาวไว้แนบกายก่อนค่อยๆหลับตาปราศจากความกังวล ส่วนศิรินในห้วงภวังความคิดของเจ้ากรรมนั้นได้คิดเพียงแต่ สักวันบีต้องรักคริสบ้างสิแต่ไม่ใช่แม่ลูกเพราะถึงยังไงบีก้เป็นแค่ แม่เลี้ยง ของคริส ก่อนจะเข้าสู่ภวังค์ตามน้องสาวไป
..................................................................................................................................................................................................................................
ตอนนี้มาซะยาวเป็นยังไงกันบ้างคะหวานอมขมกลืนไหมตอนนี้ 55555 
Happy BeeCris day 3 ปี 8 เดือนนะคะ ลว.5 สค.62 
ขอให้รีดทุกคนมีความสุขกับการอ่านนิยายของไรท์นะคะ สนุกกันไหมคะ
ขอเสียงรีดหน่อย ฮี๊ววววว....รอติดตามตอนต่อไป แอบสงสารพี่แกนเล็กๆและงื้อ



                                                                     #ไรท์คนเดิมเพิ่มเติมคือดราม่า สนุกกันไหมคะ???




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

172 ความคิดเห็น

  1. #144 Delight (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 19:06
    สงสารยัยหนูนะคะ แต่ก็เข้าใจเหตถผลของพี่บี และพี่แกนก็ไม่ได้ผิดอะไร
    #144
    0
  2. #143 bbeecriss (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 17:08
    งืออออ น้ำตาไหล
    #143
    0
  3. #142 Ms.Jrspw (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 16:52
    สงสารน้องมากอ่ะ ไม่ไหว จุกๆ
    #142
    0
  4. #141 Peungrider9 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 15:14
    ลุ้นๆๆกันต่อไป...
    #141
    0
  5. #140 PuengWaleerat (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 11:10
    น้อนคริสคนจริง รักก็บอก
    #140
    0
  6. #139 m-mickey (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 10:05

    สงสารหนูกิ๊ดดดดด
    #139
    0