คุณบีของหนู

ตอนที่ 27 : งานประมูล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 506
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    20 พ.ค. 62

          เสียงเงียบสงัดท่ามกลางแสงไฟสลัวที่หน้าเวที ประมูล คุณคัท ขึ้นไปที่หน้าเวทีแล้วยิ้ม "ม่าม๊า" พาลอยชูมือเหมือนจะโผเข้าหา สามีเอ่ยว่า "ไม่ได้นะครับลูกม่าม๊าทำงานอยู่ครับอยู่กับป๊าก่อนนะ" พาลอยยิ้มตาแทบปิด "ค่ะป๊า" พาลอยปีนไปบนตัวพ่อเลี้ยงแล้วหันหน้ามองไปทางเวทีที่ปูพรหมแดงสวยงาม เพลงบรรเลงที่เหมาะแก่การป้ะมูลเริ่มบรรเลงด้วยเปียนโน นางแบบคนแรกเดินออกมา เจ้าหนูไม่ได้สนใจอะไรมากมายนักส่วนพาลอยเองก็เอาแต่จ้องมองมารดาตัวเองตาไม่กระพริบ

"นางแบบคนต่อไปนะคะ คุณมารีย์ เบินเนอร์ พร้อมกับแหวนเพชร 10 กะรัต ราคาเริ่มต้นที่ 100 ล้านค่ะ" คุณคัทพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานน่าฟัง นางแบบเดินสวยงามราวกับมืออาชีพแต่เจ้าตัวเล็กไม่ถูกชะตาด้วยซักนิด

"500 ล้าน" ผู้ประมูลคนที่ 1 เอ่ย แต่ดูเหมือนแขกพิเศษจะไม่สนใจชิ้นแรกนี้ "500 ล้านครั้งที่1" ดูเหมือนทุกคนยังเงียบ "500 ล้านครั้งที่2"

 " 700 ล้านครับ" ผู้ประมูลคนที่ 2 เอ่ยราคา พร้อมชูป้ายสีเขียวขึ้น 

" 700 ล้านครั้งที่ 1 ค่ะ" คนทั้งฮอร์ไม่มีเสียงตอบรับ " 700 ล้านครั้งที่ 2 ค่ะ" ไม่มีเสียงตอบรับจากผู้ประมูล " 700 ล้าน ครั้งที่ 3 ค่ะ" คุณคัทเคาะราคา "ชิ้นนี้ 700 ล้านบาท สำหรับคุณชลศักดิ์นะคะขอบคุณค่ะ" ผู้ประมูลได้โค้งให้

"ของชิ้นแรกผ่านไปแล้วเรามาดูชิ้นที่สองกันนะคะ" ในงานประมูลเครื่องเพชรได้ถูกประมูลไปเรื่อยๆจนถึงชุดฟินนาเล่สุดท้าย คุณคัท ยิ้มหวาน เมื่อน้องสาวของเขาเดินออกมาราวนางพญา มันทำให้มาดามสิเรียมสนใจไม่น้อยหล่อนถอดแว่นตากันแดดออกพร้อมมองผู้คนคนนั้นบนเวทีพน้อมมองไปที่สร้อยเพชร ราคาเรื่มต้นที่ 10000 ล้านบาทในการประมูล ราวถึงหนูน้อยที่มองแม่เลี้ยงตาจ้อมไม่กระพริบ แล้วหันไปมองอีกคนอย่างไม่พอใจนัก 

"ยัยหนูเป็นอะไรทำไมมองคุณแอนแบบนั้น" ราศรีเอ่ยถามเมื่อเห็นอาการของหลานสาว 

"ก็คริสไม่ชอบที่เขามองคุณแม่แบบนั้นนี่คะคริสหวง" ราศรีขำคิกๆ

"หวง อะไรกันตัวเล็กแค่นี้หวงเป็นแล้วเหรอไง" 

"ไม่รู้ค่ะว่าแปลว่าอะไรแต่ไม่อยากให้คนอื่นมองคุณแม่ไม่ชอบ"
 ศิรินเอามือกอดอกแล้วมองไปบนเวที

"แบบนี้เขาเรียกว่าหวงรู้ไหมเนี่ย" 
ราศรีขำคิกๆ จนเจ้าตัวเล็กลงจากตักแล้ววิ่งไปเกาะขอบเวที 

พาลอยมองเด็กที่ไปยืนติดขอบเวทีอย่างใจจดใจจ่อ 

"ป๊าขาเด็กคนนั้นเขาเป็นใครคะ" พาลอยชี้ไปที่หน้าเวที

 "ลูกสาวน้าบีน่ะลูกเห็นว่าชื่อฟ้านะทำไมเหรอลูกพลอย" พาลอยทำปากจู่ 

"พลอยคุ้นๆเหมือนพี่สาวพลอยเลยค่ะ" 

"จะใช่ได้ยังไงในเมื่อเขาเป็นลูกสาวคุณบีป๊าได้ข่าวมาว่าตัวติดกันแจจะห่างกันต่อเมื่อฟ้าไปโรงเรียนนี่แหล่ะ" เขาขำคิกๆเมื่อนึกถึงตอนที่ภรรยาเขาเล่าให้ฟัง "เหรอคะงั้นคงไม่ใช่พลอยคิดถึงพี่คริส" เจ้าตัวเล็กทำท่าจะร้องไห้ 

"ไม่ร้องนะครับม๊ากับป๊าสัญญาว่าจะหาพี่สาวหนูให้เจอ" 

"สัญญานะป๊าพลอยรักป๊ากับม๊าค่ะ"
 เขาอุ้มปลอบพาลอยเดินออกไปนอกงานประมูล

น้ำทิพย์มองมาที่ลูกเลี้ยงตัวเองที่กำลังจ้องมองอย่างใจจดใจจ่อแล้วก็ยิ้มขำในใจของน้ำทิพย์ตอนนี้มันช่างมีความสุขเหลือเกินที่มีเจ้าตัวน้อยมาอยู่ด้วยผิดกับวันแรกที่เขาบอกว่า "เกลียดเด็ก" แต่วันนี้มันไม่ใช่อีกแล้ว ของประมูลชิ้นสุดท้ายที่ถูกสวมใส่ที่สร้อยคอกับร่างสูงราวกับไม้แชวนเสื้ออันทรงคุณค่าที่เก็บเสื้อตัวหนึ่งไว้อย่างถูกที่ถูกเวลา และในไม่ช้าเสียงหวานๆปนทุ้มของเจ้าของงานประมูล มูลนิธิ เพื่อเด็กก็ได้ดังขึ้นอีกครั้งพร้อมรอยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์

"ราคาประมูลเริ่มต้นที่ 1,000 ล้านบาทค่ะ" ทุกสายตาจับจ้องมาที่นางแบบกิตติมศักดิ์คนนี้ ดวงตาคู่นี้ของน้ำทิพย์มันช่างทรงสง่าและทำให้สิเรียมหลงไหลได้ไม่ยาก สิเรียมมองน้ำทิพย์ด้วยรอยิ้มทรงเสน่ห์มองไม่วางตาแต่ก็ไม่ลืมที่จะชูป้ายอกราคา

" 9,000 ล้านบาทค่ะ" คำตอบการประมูลของสิเรียมทำให้ทุกคนในฮอร์เงียบกริบกับราคาที่เกินคาดหวังและแพงกว่าทุกชิ้นที่ถูกประมูล แต่ถึงอย่างไรก็ตามกระประมูลก้ดำเนินต่อไปด้วยเสียงคุณคัท

" 9,000 ล้านบาท ครั้งที่" ไม่มีใครที่สู้ประมูลในราคานี้ได้อีกแล้ว "9,000 ล้านบาท ครั้งที่2" เสียงในฮฉร์ยังเงียบกริบ "และ 9,000 ล้านบาท ครั้งที่3 ค่ะ" คุณคัทเคาะเมื่อครั้งที่ 3 จบ "ยินดีด้วยนะคะสร้อยเพชรนี้เป็นของ มาดามสิเรียม ขอเชิญมารับกับนางแบบของเราได้เลยค่ะ" สิเรียมยิ้มเรียบๆก่อนลุกยืนแล้วโค้งให้ทุกคนก่อนเดินขึ้นไปบนเวลทีใกล้ๆน้ำทิพย์

"เจอกันอีกแล้วนะคะคุณบี" สิเรียมยิ้มแล้วเขยิบกายเข้สใกล้ มันทำให้หนูน้อยกำมือแน่นไม่รู้ตัวแล้วเดินออกไปจากที่ตรงนั้นเมื่อน้ำทิพย์มองเห็นน้ำทิพย์ใจแป้วใจเหมือนหล่นวูบ เพราะอะไรกัน น้ำทิพย์หันมองคนที่ประมูลสร้อยเพชรได้ น้ำทิพย์ยิ้มตอบแต่ไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่ กำลังจำปลดสร้อยคอ สิเรียมอ้อมมาด้านหน้า

"แอนขอถอดเองนะคะ" "อะไรนะคะ" น้ำทิพย์ขมวดคิ้ว "ขอถอดสร้อยเองค่ะคุณคิดว่าชั้นจะถอดอะไรคะ" สิเรียมยิ้มเจ้าเล่ห์ 

"เปล่าค่ะ" สิเรียมเอื้อมมือถอดสร้อยคอจนเสร็จลมหายใจอุ่นๆของหล่อนกระทบเข้ากับต้นคอของนางแบบสาวอย่างจัง แต่น้ำทิพย์ไม่ได้คิดอะไร "สวมให้ชั้นหน่อยสิคะ" เสร็จสิ้นคำสั่งน้ำทิพย์ถอนหายใจก่อน สิเรียมลูบไล้แขนนางแบบร่างสูงไปมาแล้วหันหน้ากลับไปเมื่อสวมเสร็จ สิเรียมเอาปากประกบกับนางแบบสาวแล้วจูบลงไป น้ำทิพย์กระพริบตาปริบๆมองคนที่จูบอย่างงงๆน้ำทิพย์ยืนนิ่งเพื่อไม่ให้เสียมารยาทแต่สายตาหันมองไปทางลูกเลี้ยงของเขา ศิรินทำหน้ายู่ยี่ก่อนหันหลังให้แล้วเดินฉับๆออกจากห้องประมูลไปแล้วยืนกอดอก น้ำทิพย์ใจหายว๊าบเมื่อรู้ว่าโดนลูกเลี้ยงงอนเข้าให้ซะแล้ว สิเรียมจูบนานพอดูก่อนถอนจูบออก แต่ทว่านางแบบสาวไม่ได้รู้สึกอะไรกับจูบนี้ราศรีเห็นอาการของหลานสาวเลยรีบวิ่งตามออกไป

"น้าแกนตามคริสมาทำไมคะ" ศิรินเอ่ยถามน้าสาวเหมือนรู้ดีว่าตามมาติดๆ

"น้าเป็นห่วงทำไมถึงวิ่งออกมาแบบนี้ล่ะงอนบีหรือไง" ศิรินไม่เข้าใจความหมายของคำๆนี้แต่กริยาแบบนี้ที่ผู้ใหญ่เรียกง่า "งอน" 

"ใช่ค่ะคริสงอน งอนคุณแม่งอนมากด้วยไปจูบกับเขาทำไม" ราศรีอึ้งไป "จูบ นี่เรารู้จักคำนี้ด้วยเหรอ"

"รู้ค่ะเพราะคริสเคยเห็นป๊าม๊าทำกันบ่อยและที่ทำเพราะรักกันคุณแม่รักเขา" ศิรินสรุปเองเสร็จสับมันทำให้ราศรีหลุดขำเบาๆ

"ขอบคุณนะคะที่ใส่ให้ชั้น แล้วที่ชั้นจูบเพราะชั้นชอบคุณ" น้ำทิพย์ถึงกับอึ้งไปเมื่อได้ยินคำสารภาพจากอีกฝ่าย 

"คุณแอนว่าอะไรนะคะ" 

"แอนชอบคุณบีค่ะเราไว้ค่อยคุยกันก็ได้แต่ว่าถ้าคุณบีไม่ชอบแอนก็ไม่เป็นไรค่ะแอนจะจำจูบนี้ไว้แล้วเราคงได้เจอกันอีกแน่ๆ" คำว่าเจอกันอีกมันทำให้น้ำทิพย์รู้สึกแปลกๆและความคิดนั้นก็ได้กลับมา 

"คุณแม่อย่าทิ้งคริสไปนะคะคริสกลัวกลัวเขา" น้ำทิพย์พยายามดึงสติให้อยู่กับตัวเองก่อนตอนนี้และพร้อมที่จะระเบิดให้ได้ เพราะงานประมูลนี้มันนานเกินไปนานจนคิดว่ามายืนอยู่บนเวทีของพี่สาวที่เคารพรักเป็นปีๆ 

"ยินดีด้วยกับคุณสิเรียมนะคะขอเชิญนางแบบทุกคนมาถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึกค่ะ" สิเรียมควงแขนน้ำทิพย์ไว้แล้วยืนข้างกายพร้อมถ่ายรูปเมื่อเสร็จงานประมูลน้ำทิพย์รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเดินออกไปหาลูกสาว

"ยัยหนู" ศิรินไม่ได้หันมามอง "คุณแม่ไม่ไปอยู่กับคุณแอนแล้วเหรอคะ" 

"พี่แกนคะเกิดอะไรขึ้นคะ" 

"ลูกสาวเรางอน บอกว่าบีไปรักกับคุณแอนเลยงอนตุ๊บป่องออกมานี่ไง" น้ำทิพย์ยิ้มขำแล้วย่อตัวนั่งลงแล้วค่อยๆหันให้หนูน้อยหันหน้ามา ศิรินทำหน้ายู่ยืนกอดอก ไม่ยอมพูดด้วย

"งอนแม่แบบนี้แม่ไปกับน้าแกนคนเดียวดีไหมน๊า" "ไปไหนคะ" ศิรินเอ่ยถามเรียบๆ "ไปทานไอติมไงคะที่หนูชอบ" "ไปก็ได้ค่ะแต่คุณแม่ต้องบอกคริสก่อนว่าคุณแม่ไม่ได้รักเขา" น้ำทิพย์ยิ้ม

 "ไปเอามาจากไหนว่าแม่รักเขา"  

"ก็คริสเห็นคุณแม่จูบเขาเพราะคุณแม่รักเขาใช่ไหมคะ" 

"แม่ไม่ได้รักเขาค่ะแล้วอีกอย่างเขามาจูบแม่เองนะคะ" เมื่อเจ้าตัวเล็กได้ยินคำบอกของมารดาและรู้ว่ามารดาไม่ได้โกหก "คริสเชื่อคุรแม่ก็ได้แล้วคริสไปด้วยคริสไม่ยอมให้คุณแม่ไปกับน้าแกนสองคนหรอกค่ะคริสหวง" ศิรินชูมือให้น้ำทิพย์อุ้มน้ำทิพย์ส่ายหน้าแล้วอุ้มลูกสาวขึ้นมา "งั้นวันนี้เราไปกันสามคนดีไหมคะแต่แม่จะอุ้มหนูไปตลอดทางแม่สัญญาค่ะ" ศิรินยิ้มกว้างแล้วเอาปากน้อยๆประกบลงกับปากนำทิพย์แล้วจูบลงไปเบาๆ ราศรีอึ้งไป น้ำทิพย์ตัวแข็งทื่อเพราะจูบนี้มันช่างต่างกับจูบของคุณนายคนนั้น ใจน้ำทิพย์เต้นเบาๆไม่เป็นจังหวะพร้อมมองสบตาลูกสาว ไม่นานศิรินก็ค่อยๆถอนจูบออก

 "คริสรักคุณแม่นะคะเพราะฉะนั้นคริสจูบได้"  น้ำทิพย์ยืนนิ่งไป 

"บี บี" ราศรีสะกิด "เป็นอะไรเรายืนเหม่ออยู่ได้พี่หิวใส้กิ่วแล้วนะบี" "ขอโทษค่ะพี่แกนแต่พี่แกนขับรถให้บีนะคะบีต้องอุ้มลูก" ราศรีพยักหน้าพร้อมหยิบกุญแจรถ

"บี แกน จะกลับกันแล้วเหรอ" คุณคัทเดินออกมาหาสองสาวหลังจากงานประมูลจบลง "ค่ะพี่แหม่มขอบคุณนะคะที่ให้เกีรติบีขนาดนี้" "พี่เต็มใจนะ วันนี้บีก็ไม่ได้เจอหลานอีกแล้ว" "แล้วหลานไปไหนล่ะคะ" "น่าจะอยู่กับพ่อเขานั่นแหล่ะคู่นี้เข้ากันได้ดีเป็ปนปี่เป็นขลุุ่ยพี่ต้องขอบใจแกนด้วยนะที่พายัยหนูมาเติมเต็มครอบครัวของพี่" ราศรีพยักหน้า "งั้นคราวหน้าพาหลานมาทานข้าวที่บ้านบีนะคะยัยหนูของบีจะได้มีเพื่อน" "ขอบใจนะบีไว้เจอกันจ้ะ" ศิรินยกมือไหว้น้าสาว ก่อนหันไปกอดคอมรดาแล้วค่อยๆหลับตาลง

"งั้นบีกลับก่อนนะคะลูกง่วงแล้วค่ะ" คุณคัทพยักหน้า ราศรีและน้ำทิพย์ยกมือไหว้ผู้เป็นพี่ก่อนเดินไปที่รถดูราวกับเป็นครอบครัวที่ลงตัว

...............................................................................................................................................................................................
มาแล้วค่ะ ตอนนี้มายาวหน่อย ตอนหน้าจะเอายัยหนูโตแล้วจริงๆแล้วค่ะ
อยากให้โตตั้งนานแล้วแต่เนื้อหามันยังโตไม่ได้ขอโทษที่ให้รอนะคะ
พี่น้องไม่ได้เจอกันอีกแล้วนะคะ รอต่อไป ส่วนคนพี่ขี้หวงคุณแม่และขี้งอนด้วย
ขอกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ มาเม้นคุยกันนะคะ สนุกกันไหมคะ
ขอเพิ่มเติมพี่แอนสิเรียมมาเป็นตัวในการดำเนินเรื่องชื่อเก่า ฮอนดา ค่ะ


                                                             #ไรท์คนเดิมเพิ่มเติมคือคนขี้งอน

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

172 ความคิดเห็น

  1. #114 Ms.Jrspw (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 17:24
    เย้ๆ น้องจะโตแล้ว
    #114
    0
  2. #113 gunmay_2529 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 12:11
    รอจร้า
    #113
    1
    • #113-1 beecrisonly(จากตอนที่ 27)
      20 พฤษภาคม 2562 / 12:42
      ขอบคุณที่รอนะคะ
      #113-1