คุณบีของหนู

ตอนที่ 17 : รุ่นพี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 542
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    8 ส.ค. 62

          ภายในรถเมื่อน้ำทิพย์ออกจากอำเภอได้ซักพัก "คุณแม่คะ" น้ำทิพย์ถอนหายใจออกมา "มีอะไรอีกจะเรียกชั้นวันละกี่รอบฮึ"  "เราจะไปไหนกันต่อคะ" ศิริน ขึ้นมานั่งบนตักของคนที่ขึ้นชื่อว่า แม่เลี้ยง  "ไปโรงเรียนของเธอไง ถามมากจริๆ" ศิรินกอดน้ำทิพย์แล้วหอมแก้มไปหลายที "คุณแม่จะพาคริสไปโรงเรียนใช่ไหมคะ"  "ใช่ เดี๋ยวถึงแล้วก็รู้เองไม่ต้องถามต่อล่ะว่าไปทำอะไร" "ค่ะคุณแม่" ศิรินนั่งเงียบ 


          เมื่อไปถึงโรงเรียนร่วมฤดี น้ำทิพย์จูงมือศิรินลงจากรถ "แกๆดูผู้หญิงคนนั้นสิสวยราวกับดาราเลยนะ" ศิรินหูพึ่งหันควับ แล้วเดินติดน้ำทิพย์แจ ราวกับว่า "หนูหวงของหนูนะคนอื่นอย่ามายุ่ง"  "นี่เป็นอะไรจู่ๆก็เดินมาเกาะติดแบบนี้" "ก็หนูไม่ชอบนี่มีคนอื่นมาชมว่าคุณบีสวย" น้ำทิพย์ยิ้มขำ "ตัวแค่นี้หวงเป็นแล้ว  เหรอเนี่ย" น้ำทิพย์คิดในใจ แต่ก็ดีนะ ชอบให้เธอหวง "ชั้นว่าชั้นอุ้มเธอดีกว่า" ว่าพลางร่างสูงก็อุ้มลูกสาวมาแนบอก 


          "ต๊ายยย โตก็โตแล้วยังต้องให้แม่อุ้มอีกเด็กอะไร" ศิรินได้ยินรุ่นพี่อีกคนพูดพอดี แต่ใครจะสน ศิรินเป็นอีกคนที่ไม่สน จะว่าก็ว่าไปสิ แม่อุ้มคริสไม่ได้อุ้มพวกพี่ซักหน่อย แบร่ ศิรินแลบลิ้นใส่รุ่นพี่ พรางเอาหน้าซบลงตรงบ่าน้ำทิพย์ "เด็กอะไรเสียมารยาท" "อะไร   เหรอวุ้น" ชมพู่ถาม "ก็เด็กคนนั้นน่ะสิมาแลบลิ้นใส่วุ้น ราวกับว่ามันฟังที่ชั้นพูดรู้เรื่อง" วุ้นกำมือแน่น "แกใจเย็นๆก่อนเว้ย นี่ อย่าทำอะไรวู่วามแกก็รู้ว่าน้องคนนั้นเขาเป็นใคร" ชมพู่เตือนสติ "เอ่อชั้นรู้ รู้ดีด้วย แต่ที่ชั้นอยากรู้ตอนนี้คือ มันไปอยู่กับคนๆนั้นได้ยังไงในเมื่อพ่อกับแม่มันก็ตายกันหมด" "แกใจเย็นๆเว้ย" แต่ทั้งหมดทั้งมวล ศิรินไม่ได้ตั้งใจจะแลบลิ้นใส่วุ้นเส้นแต่จะแลบลิ้นใส่รุ่นพี่อีกคนตังหาก แล้วที่สำคัญศิรินก็ไม่ทันสังเกตุเห็นวุ้นเส้นด้วย


          ถ้าจะกล่าวถึงรุ่นพี่มัธยมต้นคนนี้ที่ชื่อวุ้นเส้น เธอเป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียนร่วมฤดี เมื่อหลายเดือนก่อนก่อนที่ พ่อกับแม่ของศิรินจะเกิดอุบัติเหตุ "น้องคริส" วุ้นเส้นเดินเข้ามาหาพลางยื่นลูกอมให้ "พี่วุ้น" "นี่อ่ะพี่ให้" วุ้นเส้นส่งยื่นให้ "ขอบคุณนะคะแต่หนูไม่ทานลูกอม ไปกันพลอย" ศิรินจูงมือน้องสาวเดินไปไกลๆ ไม่ใช่ว่าไม่อยากจะเป็นมิตรแต่ว่า ศิรินแค่ไม่ชอบก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกันแล้วนับแต่นั้นที่ศิรินเมินไปมันทำให้วุ้นเส้นเจ็บฝังใจ และบวกกับว่า พ่อของวุ้นเส้นเปิดธุรกิจเป็นคู่แข่งของตระกูลหอวังด้วย แต่ศิรินไม่ได้รับรู้อะไรเพราะยังเด็กอยู่มากนัก นิสัยของศิรินอีกอย่างถ้าไม่ชอบจะพูดออกไปตรงๆมันก็เลยทำให้คนตรงหน้ายิ่งไม่พอใจและทุกครั้งที่วั้นเส้นให้อะไรก็ตาม ศิรินจะพูดแค่ว่า "ไม่ค่ะ ขอบคุณ" 


          ในห้องปกครอง "สวัสดีค่ะคุณครู" น้ำทิพย์ยกมือไหว้ "สวัสดีค่ะคุณน้ำทิพย์ คุณสวยกว่าในหังสือพิมพ์อีกนะคะ" คุณคณูใหญ่ของโรงเรียนเอ่ย "ขอบคุณนะคะพอดีว่าดิชั้นมีเรื่องให้คุณครูช่วยน่ะค่ะ" "เรื่องอะไรคะ" ศิรินมองมาช่าตาแป๋ว ศิรินเคยได้ยินแต่ว่า คุณครุใหญ่ที่โรเรียนตัวเองสวยมากแต่ไม่ค่อยจะออกมาพบป่ะเท่าไหร่ "คุณครูสวยจังเลยค่ะ" "ยัยคริสพูดแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะ" ศิรินเอียงคอหาผู้ปกครอง "ไม่น่ารักตรงไหนคะคุณบีก็แค่ชมคุณครู คุณครูไม่ค่อยออกมาพบเด็กๆหรอกค่ะ จะออกมาพบก็ต่อเมื่อวันสำคัญๆ" ราวกับว่า ศิรินรู้เรื่องของผู้ใหญ่วัยกลางคนคนนี้เป็นอย่างดี มันทำให้มาช่าขำคิกๆ 


          "นี่ไงคุณครูขำแล้วปกติทำเข้มจัง" เพี๊ยะ เสียงมือของน้ำทิพยืฟาดลงที่แขนลุกสาวเบาๆ "พอเลยถ้าไม่อยากโดนตีขอโทษคุณครูเขาด้วย" "คุณบีคริสเจ็บ" ศิรินทำหน้ายู่ยี่ "ยังอีก" มาช่ามองผู้ปกครองกับเจ้าตัวน้อยไปมา "ครูว่าเรามาเข้าเรื่องของคุณบีกันเลยดีกว่าไหมคะ" น้ำทิพย์พยักหน้า "ก็ดีเหมือนกันค่ะครู" น้ำทิพย์ นั่นหลังตรงราวมมาดนางพญา "ไม่ทราบว่า คุณบีมาพบดิชั้นที่นี่มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่าคะ" น้ำทิพย์เป็นกังวลเล็กน้อยวันนี้แล้วสินะที่เราจะได้รู้ความจริงซักทีว่ายัยหนูนี่เป็นใครกัน


........................................................................................................................................

 มาต่ออีกตอนแล้วนะคะ ตอนหน้าน้ำทิพย์จะรู้หรือยังน๊า
มารอติดตามกันตอนหน้านะคะ 
เราลองแต่งแบบนั้นแล้วนะคะ แต่มันไม่ถนัดอ่ะ 
ถนัดแบบนี้มากกว่านะคะ 
ตอนหน้าจะสงสารคุณบีหรือน้องคริสดีคะ


                                                                                                     ไรท์คนเดิมเพิ่มเติมคือค่อยๆเริ่มรัก
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

172 ความคิดเห็น