คุณบีของหนู

ตอนที่ 11 : สองพี่น้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 870
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    13 พ.ย. 61

          เสียงโทรศัพท์ของราศรีดังขึ้นในยามบ่าย "สวัสดีค่ะแพทย์หญิงออร์แกนรับสายค่ะ" "คุณหมอครับตอนนี้ไม่ทราบว่าคุณหมอว่างไหมครับผมมีเรื่องจะรบกวนคุรหมอครับ" บอร์ดี้การ์ดของ ตระกูลหอวังได้ติดต่อคุณหมอประจำตัวของตระกูล "ตอนเย็นๆได้ไหมคะแกนมีเคสอีกสองรายไม่ทราบว่าคุณราชันมีอะไรคะ" "พอดีว่าคุณท่านทั้งสองได้จากเราไปแล้วครับ" ราศรีอึ้งไปแล้วโทรศัพท์ได้หล่นร่วงลงจากมือ "แกนๆ" แหม่ม แคททรียาประคองร่างน้องสาวเอาไว้ " "พี่แหม่มคะแกนไม่ได้หูฟาดไปใช่ไหมคะ" "ตั้งสติก่อนแกนแล้วค่อยๆบอกพี่" ราศรีตั้งสติแล้วบอกพี่สาว "คือว่า ครอบครัวที่แกนรักษาเป็นประจำน่ะค่ะ คุณชายกับคุณหญิงจากแกนไปแล้วทั้งคู่" แหม่มอึ้งตาม แล้วก้มลงหยิบมือถือของน้องสาวขึ้นมา "คุณแกนครับ คุณหนูเล็กแกร้องไห้ไม่หยุดเลยครับทำยังไงดีครับ" ราศรีตั้งสติ "ราชันเล่าให้แกนฟังได้ไหมคะว่าเกิดอะไรขึ้น" ราชันพยักหน้า "สองวันก่อนคุณท่านจะเดินทางไปต่างประเทศพร้อมกับคุณหนูใหญ่และคุณหนูเล็กแต่ว่ามีคนร้ายดักลอบยิงคุณท่านสองคน คุณหนูใหญ่คุณท่านบอกว่าให้วิ่งหนีไป ตอนนี้ผมยังตามหาตัวไม่เจอเลยครับผมก็สงสารก็แต่..." ราชันหันมองไป "ม๊า ป๊า กับมาหาปอยจิอย่าทิ้งปอยปัย" แห่มได้ยินเสียงเด็กตัวเล็กๆกำลังงอแงก็รู้สึกสงสารทันที "แกนเข้าใจค่ะคุณอยู่ไหนคะแกนจะรีบไปค่ะ" "ผมอยู่ที่..." ราชันบอกสถานที่ 


          เมื่อวางสายจากราชันแล้ว "พี่แหมม่มคะ" แหม่มพยักหน้า "ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น พี่เข้าใจ พี่จะไปด้วยแล้วพี่จะขับรถให้ไปแกน" แหม่มพาแกนไปยังโรงพยาบาลนั้น "ราชัน" "คุณแกน" ราศรีคิ้วตกแล้วเดินเข้ามาใกล้ๆพลอยแล้วบอกในใจว่า "แกนจะดูแลคุณหนูเล็กและจะตามคุณหนูใหญ่ให้เจอนะคะไม่ต้องห่วงค่ะ" พลอยหันไปเห็นแพทย์ประจำตระกูลก็โผเข้าหา "น้าแกน ฮึกๆ ป๊า ม๊า" ราศรีอุ้มพลอยขึ้นมาปลอบ "ไม่ต้องร้องนะคะ คุณป๊ากับคุณม๊าแค่หลับไปค่ะ"ในความคิดของเจ้าตัวน้อยก็ยังคงไม่เข้าใจความหมายมากเท่าไหร่นัก ราศรีกล่อมจนพลอยหลับไป "แกน เด็กคนนี้พี่ขออุปการะเองนะ" "พี่แหม่ม" "พี่อยากมีลูกอยู่แล้วแกนก็รู้ไม่ใช่เหรอ ไม่ใช่ว่าพี่จะมาแทนที่ใคร แต่ว่าพี่รู้สึกถูกชะตากับเด็กคนนี้จริงๆนะ"  แหม่มอุ้มพลอยต่อจากราศรี "พี่แหม่มจะโอเคแน่ๆเหรอคะ" "พี่โอเคสิส่วนสามีพี่เดี๋ยวพี่จัดการต่อเอง" ราศรีพยักหน้า ราชันจัดการธุระจนเสร็จภายในคืนเดียว เพราะไม่อยากให้เป็นข่าวใหญ่ "แกนคืนนี้พี่พายัยหนูนี่ไปอยู่ด้วยเลยนะ"  "ค่ะพี่แหม่ม พรุ่งนี้แกนจะไปหานะคะ" แหม่มพาพลอยกลับบ้านแล้วเล่าเรื่องทุกอย่างให้สามีฟังสามีเข้าใจเรื่องทุกอย่างและตกลง


          เช้าวันใหม่พลอยได้ตื่นมาอยู่ในอ้อมกอดของคนแปลกหน้าคนหนึ่ง "ตื่นแล้วเหรอลูก" "คุงเปงคัยคะ" พลอยเอียงคอถามด้วยความสงสัย "ต่อจากนี้ไปหนูมาอยู่กับแม่เป็นลูกของพ่อกับแม่นะคะ" "แย้วววป๊ากับม๊าของปอยล่ะคะ" "ป๊ากับม๊าของหนูไปสวรรค์แล้วค่ะ" พลอยยังไม่เข้าใจในความหมาย "ไม่ต้องกลัวนะคะแม่กับพ่อใจดีนะลูก"  พลอยสัมผัสได้ถึงความใจดีและอบอุ่นเลยสวมกอดคนแปลกหน้าแล้วหลับไปอีกครั้ง 


          ทางด้านศิริน "คุณแม่ไม่ทานเหรอคะ" "นี่เวลาทำงานไม่ทานขนมหรอกน่ะ" "งั้นถ้าเลิกงานแล้วคุณแม่ทานนะคะ" น้ำทิพยืไม่ตอบอะไรได้แต่มองลูกเลี้ยงที่ทานอมยิ้มอย่างอร่อย "หมดแล้วค่ะคุณแม่" "หมดแล้วก็ไปนั่งรอชั้นที่โซฟานู่น" ศิรินว่าง่าย ไม่นานเสียงเคาะประตูห้องทำงานของน้ำทิพย์ก็ดังขึ้น "เชิญค่ะ" ราศรีมาหาน้องสาว "พี่แกนสวัสดีค่ะ" น้ำทิพย์ยกมือไหว้ ราศรีหน้าเครียดมาแต่ไกลแล้วนั่งลงข้างหน้าน้ำทิพย์โดยไม่ทันสังเกตุเห็นเจ้าตัวเล็ก "พี่แกนมีอะไรไม่สบายใจรึเปล่าคะ" น้ำทิพย์เป็นอีกคนที่ว่าจะรู้ใจพี่สาวคนนี้ดีที่สุด "น้าแกน" ศิรินวิ่งเข้าหา "สวัสดีค่ะ" ศิรินยกมือไหว้ "สวัสดีจ้ะคริสเป็นยังไงบ้าง" "ก็ดีค่ะอยู่กับคุณแม่" ราศีขำเล็กๆ "ขำอะไรคะพี่แกนเมื่อกี๊ยังหน้าเครียดอยู่เลยนะคะ" "ขำที่ยัยหนูเรียกบีว่าแม่นี่แหล่ะมีลูกทันใช้ไม่ต้องคลอดเองเลยนี่" "พี่แกน!!! ยัยตัวป่วนสิคะไม่ว่า" ศิรินหน้าจ๋อย "ตัวป่วน อย่าไปป่วนแม่เขามากล่ะเราเดี๋ยวจะโดนดุเอา" ราศรีจับศรีษะศิรินโยกไปมา "ก็โดนดุมาแล้วนี่คะน้าแกน" "เงียบเลยนะแล้วไปนั่งรอดีๆชั้นจะคุยกับพี่แกน" น้ำทิพย์เสียงเข้มศิรินงุ่ยปากก่อนรับคำ "ก็ได้ค่ะ" ศิรินเดินไปนั่งไม่นานก็หลับไป


          "แล้วสรุปพี่แกนมีอะไรรึเปล่าคะ" น้ำทิพย์วางมือจากงาน สำหรับพี่สาวคนนี้ที่อยู่เคียงข้างมาโดยตลอดน้ำทิพย์มักมีเวลาให้เสมอ "คนไข้ประจำของพี่ที่พี่ไปรักษาบ่อยๆไม่อยู่กับพี่แล้วล่ะบี" ราศรีน้ำตาคลอ น้ำทิพย์ลุกจากที่แล้วมากอดปลอบพี่สาวไว้ "บีเข้าใจพี่แกนนะคะ พี่แกนคะแต่ตลอดเวลาที่ผ่านมาพี่แกนก็รักษาเขาเป็นอย่างดีแล้วนี่คะ" ราศรีรู้สึก อึดอัด หดหู่ รู้สึกผิด ความรู้สึกทุกอย่างถาโถมประดังเข้ามาในรวดเดียว "พี่แกนคะพี่แกนไม่ต้องรู้สึกผิดอะไรทั้งนั้นนะคะมีอะไรพี่แกนเล่าให้บีฟังนะคะ" น้ำทิพยืเหมือนน้ำชะโลมใจให้ราศรีทุกครั้งไม่แปลกที่ราศรีจะหลงรักน้องสาวคนนี้เกินคำว่าน้อง "ช่วงนี้พี่เจอเหตุการณ์แย่ๆมาสองครั้งแล้วนะครั้ง  แรกก็ยัยหนูน้อยคนนี้ ดีนะที่พี่อุ๋ม แม่ของบีอยากมีหลานไม่งั้นพี่คงรู้สึกแย่ไปกว่านี้ มาวันก่อนก็เจอเรื่องแย่ๆอีก" "พี่แกนคะ แม่อุ๋มน่ะเขาอยากมีหลานก็จริงแต่บีก็ไม่ได้เลี้ยงยัยหนูคนนี้ดีเท่าไหร่หรอกค่ะ บีไม่เหมาะที่จะเป็นแม่คนด้วยซ้ำ" น้ำทิพย์ยิ้มเรียบๆ "บี พี่รู้ว่าบีปลอบใจพี่อยู่นะบี พี่แค่ใจหาย อีกอย่างพี่สงสารคุณหนู หมายถึงลูกของเขาน่ะ" น้ำทิพย์ขมวดคิ้ว "พี่แกนหมายความว่ายังไงคะ" ราศรีเล่าให้น้ำทิพยืฟังตั้งแต่ต้นแล้วหันไปมองหนูน้อย "ถ้าคริสคือคุณหนูใหญ่จริงๆล่ะคะพี่แกน" ราศรีส่ายหน้า "พี่ยังไม่รู้อะไรทั้งนั้นบี ส่วนคุณหนูเล็กพี่แหม่มรับไปเลี้ยงแล้วพี่สบายใจ" "คุณอา???" ราศรีพยักหน้า "พี่หมดห่วงเรื่องหลานคนเล็กนะแต่ว่าคนโตนี่สิจะไปอยู่ที่ไหนกัน" 


          "พี่แกนคะ บีจะช่วยพี่แกนตามสืบเองนะคะไม่ต้องกังวลค่ะ" น้ำทิพย์หันไปมองลูกเลี้ยงอย่างพินิจ "เธอเป็นใครกันแน่" น้ำทิพย์สบทในใจ ราศรีพยักหน้า "พี่จะไปหาพี่แหม่มแล้วจะไปด้วยกันไหม" น้ำทิพย์ส่ายหน้า "บ่ายนี้บีมีประชุมค่ะแล้วเสร็จจากนี้บีจะพายัยตัวจุ้นไปซื้อเสื้อผ้าด้วยค่ะ" ราศรีพยักหน้า "ดูบีสดชื่นขึ้นนะมีเด็กมาอยู่ด้วย" "เหนื่อยตังหากล่ะคะเวลาส่วนตัวแทบไม่มี พี่แกนก็รู้บีโลกส่วนตัวสูงจะตายไป"ช ความอดทนก็ต่ำ ใจก็ร้อน" ราศรียิ้มขำๆ "พี่รู้แต่ว่าคำปลอบโยนของบีมันทำให้พี่..." น้ำทิพย์ขมวดคิ้ว "มันทำให้พี่สบายใจทุกครั้ง ขอบคุณนะบี" ราศรีกอดน้องสาว ที่จริงแล้วราศรีจะพูดว่า "คำปลอบโยนของบีทุกๆครั้งมันทำให้พี่รู้สึกดีแล้วมันทำให้พี่รักบี" ตังหากน้ำทิพย์กอดพี่สาวปลอบ

.......................................................................................................................................................................................

ขอแก้เนื้อหาค่ะ มารอลุ้นกันนะคะว่าสองพี่น้องนี้จะได้มาเจอกันไหมนะคะ
สนุกกันไหมคะ จะพยายามมาต่อทุกวันนะคะถ้าไม่ติดอะไรค่ะ
ไรท์คนเดิมเพิ่มเติมคือ พี่แหม่ม อิๆ อิน เลือดข้นคนจางอาจจะเอามาใส่อีกค่ะ

ปล.ถ้าจะทำเล่มขายจะมีใครสนใจบ้างไหมคะขอดูมือหน่อย

                                                            #คุณบีของหนู



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

172 ความคิดเห็น

  1. #35 Aum_Chanchit (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 04:31
    สงสารคริสสส
    #35
    0
  2. #34 wwnnsk (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 21:36
    อยากให้น้องพลอยกับพี่คริสเจอกัน
    #34
    0
  3. #33 Karn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 17:17

    อยากให้มาต่ออีกค่ะ ติดมากเลย สนุกค่ะชอบมาก

    #33
    0