::: JunHyuk ::: [ FIC IKON ] [ END ]

ตอนที่ 18 : : Junhyuk 14 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 364
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    25 เม.ย. 59












Junhyuk 14



 

“จะ จุนฮเว!



“ขอโทษที่มาขัดจังหวะ...แต่กูจะมาเอาคนของกูคืน”



แรงกระชากของจุนฮเวทำให้ฮันบินที่คร่อมตัวผมอยู่ลอยไปตามแรงของอีกคน หมัดลุ่นๆของจุนฮเวซัดเข้าเต็มแรงจนฮันบินล้มลงกองบนพื้นเพราะคงยังไม่ทันตั้งตัว



จุนฮเวตรงเข้าเล่นงานฮันบินอีกครั้งโดยที่ยังไม่หันมองผมสักนิด กำปั้นหนักๆเข้าซัดฮันบินจนหน้าขึ้นรอยซ้ำ



“หยุด! หยุดนะจุนฮเว”



ผมลุกขึ้นจากเตียงเมื่อตั้งสติได้ ตอนนี้ต้องช่วยฮันบินก่อนเพราะดูเหมือนจุนฮเวจะไม่ยอมรามือไปง่ายๆ



“จุนฮเวปล่อยฮันบิน”



“มึง! ไอ้สารเลว”



เหมือนคนไม่มีสติ จุนฮเวยังคงเล่นงานฮันบินต่อไปไม่ยั้งมือ ผมปล่อยมือจากจุนฮเวที่เคยยื้อเอาไว้ ลุกขึ้นดึงให้เขาออกห่างจากฮันบิน สำเร็จ!



ผมออกแรงเหวี่ยงจุนฮเวจนเขาถอยไปห่างพอตัว ผมไม่สนใจเขาแต่รีบตรงเข้าไปดูฮันบินที่ยังคงนอนหอบหายใจหน้าช้ำเลือดอยู่บนพื้นห้อง ดวงตาปรือของฮันบินสบกับผมก่อนที่เขาจะค่อยๆแค่นยิ้มออกมาให้ผมอย่างที่เคยทำ



รู้สึกผิด...ความรู้สึกนี้วิ่งชนหน้าผมอย่างจัง



“นายไม่เป็นอะไรใช่ไหม”



“ดงฮยอกอ่า...ดูเหมือนนายจะเข้าใจผิด”



“.....”



“จุนฮเวมันรักนายจริงๆนะ”



ผมจ้องมองฮันบินไม่วางตา ความสงสัยเริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้ง ในเมื่อจุนฮเวทำร้ายเขาขนาดนี้แล้วทำไมฮันบินยังคงเข้าข้างเขา แถมยังมองเห็นความรู้สึกของจุนฮเวจริงๆและที่สำคัญเขาเลือกที่จะบอกมันกับผมตามความจริง ไม่โกหกหรือบิดเบือนเพื่อให้ผมกับจุนฮเวผิดใจกัน



“ฮันบินนายอย่าเพิ่ง อ้ะ!



ตัวผมลอยขึ้นตามแรงดึงของอีกคนที่อยู่ในห้อง เพราะแรงดึงนั้นมาจากอารมณ์โมโหของอีกคนทำให้ผมตัวลอยชนเข้ากับหน้าอกของจุนฮเวอย่างจัง



“นาย! ดงฮยอก”



“ปะ ปล่อยฉัน”



“ทำไมนายทำกับฉันแบบนี้”



“จุนฮเว”



แม้เสียงที่จุนฮเวใช้คาดคั้นผมจะเสียงดังแต่มันกลับแผงไปด้วยความเจ็บปวดของอีกคน ดวงตาที่เต็มไปด้วยความโกรธจ้องมองผมอย่างคาดโทษ แรงบีบตรงต้นแขนมันทำให้กระดูกของผมแทบหัก



ผมเบนสายตาจากหน้าของอีกคน เสมองฮันบินที่ยังคงนอนนิ่งสบตาผมอยู่บนพื้นห้องใบหน้าของเขากำลังระบายยิ้มส่งมาให้ผมอย่างเช่นทุกครั้ง ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีไหลวนในหัว ตีกันยุ่งเหยิงไปหมด ผมพูดอะไรไม่ออกจริงๆ



“ตอบฉันมาดงฮยอก ทำไมนายทำแบบนี้”



“.......”



“ฉันบอกว่าให้พูด”



“.......”



“จำได้ไหมฉันเคยขอให้นายอยุ่ให้ห่างจากมัน”



“.......”



“จำได้ไหมฉันเคยขอให้นายอยู่ใกล้ๆฉัน”



“......”



“ทำไมดงฮยอก ตอบฉันมาว่าทำไม!



เพล้ง!!!



จุนฮเวผลักผมจนล้มลงบนพื้นก่อนที่เขาจะเตะกระจกบานใสข้างตัวจนแตกละเอียด ผมสะดุ้งตกใจก่อนจะก้มหน้าร้องไห้ออกมาในที่สุด ความเงียบคือตัวเลือกในการเอาตัวรอดของผมเสมอ...



แต่ตอนนี้ผมชักไม่แน่ใจว่าผมจะรอดพ้นจากคนเจ้าอารมณ์หรือไม่!



พลั่ก!



เสียงเปิดประตูบานเดิมดังขึ้นอีกครั้งก่อนจะปรากฏชายตัวเล็กที่วิ่งเข้ามาในห้องหลังจากที่เสียงของกระจกบานใสแตก สายตาของเขากว้างมองไปทั่วหยุดที่ผมเพียงครุ่เบิกตากว้างมองผมอยู่สักพัก ก่อนที่มันจะกลายเป็นเสียงใสของเขาร้องเรียกชื่อคนที่นอนอยู่บนพื้นห้อง



“ฮะ ฮันบิน”



พี่จินฮวาน!



คนมาใหม่ไม่แม้แต่จะเดินเข้าใกล้คนที่เขาเรียกชื่อ ขาเล็กสั่นอย่างเห็นได้ชัด สายตาเรียวเล็กหันมองจุนฮเวที่กำลังยืนนิ่งจ้องมองผมอยู่ ก้อนสะอึกเข้าจุกที่ลำคอเมื่อผมหันไปสบเข้ากับดวงตาคมของจุนอเวพอดี



“จะ จุนฮเวทำไมนาย”



“ขอบคุณพี่มากนะครับที่ทำให้ผมมองเห็นอะไรชัดขึ้นกว่าเดิม”



หมายความว่ายังไงที่พี่จินเป็นคนบอกว่าผมกับฮันบินอยู่ที่นี่แสดงว่าตอนที่ฮันบินคุยโทรศัพท์ตอนนั้น...



ผมเงยหน้ามองพี่ชายของตัวเองเมื่อประมวลเหตุการณ์ทั้งหมดได้ เขาเบนหน้าหลบผมไปแสดงว่าที่ผมคิดเป็นเรื่องจริง...



พี่จินต้องการอะไร ทำไมต้องบอกจุนฮเว....



“พี่จิน...”



“ผมรู้แล้วว่ามิตรแท้มันไม่มีจริง”



สายตาสองดวงสบกันอย่างเชือดเฉือดฮันบินพยายามยันตัวลุกขึ้นนั่งมองหน้าจุนฮเวที่ยืนค้ำหัวเขาอยู่ ขายาวก้าวผ่านผมไปทางฮันบินที่กำลังมองหน้าพี่จินฮวานอยู่



“พะ พี่จินช่วยผมได้ไหม”



ผลัก!



แรงถีบตรงอกทำให้เขาหงายหลังกลับไปทางเดิมจนผมที่นั่งอยู่ต้องรีบวิ่งเข้าไปห้ามจุนฮเวเอาไว้



“ไม่อย่านะจุนฮเว”



“อย่ายุ่ง!!!



จุนฮเวดึงข้อมือผมเอาไว้บังคับให้ผมกลับไปยืนอยู่ข้างหลังโดยที่ยังไม่ปล่อยมือผมให้เป็นอิสระ รองเท้าผ้าใบถูกยกขึ้นวางไว้บนช่วงท้องของคนที่นอนอยู่ ก่อนที่จุนฮเวจะออกแรงบี้ลงไปจนฮันบินมีสีหน้าเหยเก



“ถ้ามึงอยากเล่นเกมส์กับกูจนตัวสั่น”



“.....”



“กูจะลดตัวลงมาเล่นกับมึง”



“ไอ่จุนฮเว อึก”



“วางหมากของมึงเอาไว้ให้ดี ระวังกูจะมาเขี่ยคืน”



“อึก!!!



“จุนอเวพอเถอะนะ”



“เงียบ ยังไม่ถึงเวลาของนาย”



สายตาคมหันมองทางผมด้วยสายตาวาวโรจน์ ผมก้มลงมองฮันบินที่หันมองอีกคนในห้อง พี่จินยังคงยืนนิ่งมองฮันบินอยู่อย่างนั้น ไม่ช่วยเหลือ ไม่ห้ามปราม



ทว่า...ดวงตาเรียวที่จ้องมองฮันบินกลับเอ่อไปด้วยน้ำใส มือเล็กกำลังสั่น



พี่จินกำลังสับสน!



ปึก!



ขายาวของฮันบินยกขึ้นยันท้องจุนอเวจนเขาล้มหงายหลังปล่อยมือจากผมไป มือหนายกขึ้นกุมหน้าท้องก่อนจะสบถออกมาเสียงดัง



“เกมส์ของกูมันรอให้มึงเอาหมากมาเททิ้งตั้งนานแล้ว...และเหมือนกูจะทำสำเร็จ”



“มึง!



“จุนฮเว อย่านะ พอแล้ว”



ผมรีบเอาตัวเข้าไปขว้างจุนอเวเอาไว้ยกมือขึ้นกอดอีกคนเพื่อกันไม่ให้เขาหลุดออกไปจากผม หยดน้ำมากมายไหลออกจากหน่วยตา ผมพยายามกลั้นเสียงสะอื้นของตัวเองไม่ให้สั่นจนเกินไป



จุนฮเวยอมหยุดนิ่ง ก้มลงมองผมเพียงนิดก่อนจะเปลี่ยนเป็นออกแรงดึงผมออกจากตัว สายตายังคงนิ่งเหมือนเดิมจนผมสามารถรับรู้ได้ถึงอันตรายที่กำลังจะตามมา...



“ได้งั้นนายจะชดใช้มันยังไงล่ะดงฮยอก”



แรงรวบตรงช่วงเอวทำให้ผมตัวลอยเข้าหาเข้าอีกครั้ง ใบหน้าคมจ้องมองผมก่อนจะเปลี่ยนเป็นลากผมให้เดินตามเขาออกไปโดยไม่ลืมทิ้งท้ายกับฮันบิน...



“มึง! อย่ามายุ่งกับคนของกู เศษสวะอย่างมึงกูจะถือว่าไม่เคยรู้จัก”



“......”



“ส่วนนายเตรียมตัวชดใช้ฉันได้เลยคิมดงฮยอก”



จุนฮเวหันกลับมาจ้องมองผมอีกครั้งออกแรงดึงให้ผมเดินตามเขาก่อนไป ทว่ายังไม่ทันถึงประตูเสียงของอีกคนที่ยังคงอยู่ในห้องกลับดังเข้ามาขัดจังหวะของจุนฮเวไว้ซะก่อน



“มันไม่ง่ายแบบนั้นหรอกจุนฮเว”



“.....”



“นายจะทิ้งควีนอย่างฉัน...เพื่อเก็บเบี้ยอย่างดงฮยอกเอาไว้อย่างนั้นหรอ”



คำพูดร้ายกาจของคนที่ผมนับถือเป็นพี่ชายมาตลอดกระตุกใจผมให้หล่นวูบ ไหนจะสายตาของพี่จินที่จ้องมองผมเหมือนเย้ยหยันอยู่ในที



จุนฮเวค่อยๆหันมองพี่จินช้าๆ มือหนาที่กำข้อมือผมเอาไว้บีบแน่นขึ้นจนผมรู้สึกเจ็บมากว่าเดิม



“คิงของพี่คือสวะที่นอนอยู่บนพื้น ส่วนควีนของผมคือคนที่ผมกุมมือไว้ตอนนี้ เข้าใจใหม่ซะนะครับ”



คำพูดตอกกลับของจุนฮเวทำเอาพี่จินหน้าชา ผมเงยหน้าขึ้นมองเสี้ยวหน้าของจุนฮเวก่อนจะก้มลงมองพื้นอีกครั้ง สุดท้ายผมก็แพ้ใจตัวเอง...ผมรักเขาคนนี้เข้าจริงๆรักอย่างถอนตัวไม่ขึ้น



และสุดท้ายจุนฮเวก็ยังเลือกที่จะปกป้องผม...



“ส่วนเบี้ยที่ผมเคยวางหมากเอาไว้ จะเป็นใครไปละครับถ้าไม่ใช่...”



“......”



“คิดดูเอาสิครับว่าระหว่างคนโง่กับคนที่ยอมหลงเชื่อคนโง่”



“.....”



ใครกันแน่...ที่โง่กว่ากัน



ผมคงคิดผิด...คนที่คุมเกมส์ในครั้งนี้คือจุนฮเว!







มาต่อให้แล้วนะคะ เป็นยังไงกันบ้าง

เรื่องนี้เรื่องแรกจริงๆเนื้อหาบางช่วงเลยอาจดูไม่สมจริงหรือไม่ถูกต้อง

แต่ยังไงไรท์ก็พยายามอยู่นะคะ

จุนฮเวจะทำยังไงต่อไป ดงฮยอกล่ะจะเจอกับอะไรบ้าง

แล้วบีจินนี่ตกลงยังไง

รอติดตามนะคะ

คุยกับไรท์ได้นะ>>>@bebobob_

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

254 ความคิดเห็น

  1. #216 tagera_sweet (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 23:47
    ฮเวร้ายกาจมากเลย ว่าพี่จินร้ายแล้วนะ
    #216
    0
  2. #141 INCHANN (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 23:48
    พี่จินร้ายแล้ว แต่สู้จุนฮเวไม่ได้ คำพูดคำจาฆ่าคนได้เลย ตกลงเน่ชอบดงจริงๆสินะ สบายใจขึ้นมาแล้ว ฮือออ ตอนต่อไปดงจะเจออะไรบ้างเนี่ยย โอ้ยย สงสารมากอ่ะ ฮือออ
    #141
    0
  3. #127 อี้เอินของหม่ามี๊ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 01:46
    เราสงสารฮันบินที่สุดแล้วอะ พี่จินใจร้ายอะ ฮือออออ
    #127
    0
  4. #126 InnVictory (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 00:18
    โหยยยยยยยยย ทำไมพี่จินพูดแบบนั้นอะ แต่เน่แกก็พูดแรงเหมือนกันนะ ดงมาอยู่กับแม่มาลูก55555555555
    #126
    0
  5. #125 Am_bkr (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 20:46
    โอโนวววววววววววว คำพูดชายฮเวนี่มันเจ็บปวดจริงๆ รอชะตากรรมดงนะคะ บีจินนี่ยังคลุมเคลือ(?)
    #125
    0
  6. #124 ดงฐา (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 20:14
    พี่จินหน้าชาเลย อหหหห
    #124
    0
  7. #123 realangie11 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 09:30
    เน่โคตรน่ากลัวอะ ทั้งคำพูดทั้งการกระทำ โอยยย ฮันบินจะตายเอาแล้ว ทำไมรู้สึกว่าคนบินเป็นคนดีอะตอนนี้ ทำไมพึ่จินเค้าร้ายแบบนี้ล่ะ ไม่คิดเลยนะ แล้วคำพูดนั่นน่ะ โหยเจ็บ นั่นน้องพี่นะพี่จินนน น้องดงจะโดนอะไรต่อไปเนี่ย บางทีก็อยากให้น้องดงทำอะไรซักอย่างนะ เน่อย่าทำน้องรุนแรงนะ ///// ไรท์สู้ๆ เค้าชอบเรื่องนี้มากเลยอ่าาา
    #123
    0
  8. #122 Naan-naam Quetzal (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 09:14
    เน่โหดมากกกกกกกกก แต่ทำไมไรท์ต้องให้จุนฮเวทำทุกอย่างสำเร็จด้วยหละฮือ ;^; น้องดงแค่อยากเอาคืนมั่งทำไมไม่ให้ให้น้องดงหละะะะ
    #122
    0
  9. #121 lamonza_love (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 02:14
    เน่น่ากลัวมากแกฮือออออออ แล้วทำไมพี่จินร้ายแบบนี้ ฮันบินจะตายอยู่แล้วทำไมสนใจบ้าง
    สงสารฮันบินไปอีก ส่วนน้องดงต้องขอบคุณเน่ที่ชัดเจนแล้วเลือกดงนะ คือก็สมควรโดนอยู่นะน้องดง แต่ก็อย่ารุนแรงมากนะแก
    #121
    0
  10. #120 puchchy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 00:54
    โหยยย~จุนเน่ปกป้องน้องดงชัดเจนมากกกก แต่จะทำอะไรดงดงต่อไปอ่าา อย่ารุนเเรงน๊าาาสงสารดง ฮือออออมาต่อเร็วๆนะคะไรต์~อ้อน~
    #120
    0
  11. #119 wawa-viva (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 00:40
    มาต่อเร็วๆน้าาาาา คือค้างอ่ะ มาต่อเถอะ อยากอ่านได้โปรดดดดดดดดดดดดด
    #119
    0
  12. #118 maikwcm20116 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 23:55
    ฮึ่มมม!!!  ไรท์มันโคตรสนุกสุดๆๆ มาต่ออีกนะคะ อยากรู้ว่าตอนต่อไปดงฮยอกของจะเจอกับไรบ้าง สู้ๆค่ะ
    #118
    0
  13. #117 jinwonkimbub (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 23:43
    สงสารน้องดง อ่ะ ไรท์มาต่อๆนะ
    #117
    0
  14. #116 katbycats (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 23:37
    หน่วงอ่ะ เน่น่ากลัว ส่วนพี่จินก็โครตร้าย เกลียดยิ้มเย้ยอ่ะ คำพูดพี่จินนางเจ็บแสบเป็นควีนแล้วไง ดีใจที่เน่เลือกดงนะ แต่อย่ารุนแรงกับดงล่ะ รอนะคะ
    #116
    0
  15. #115 __qzwx053199 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 23:15
    หน่วงมาก ฮืออออออออออออ ขอบคุณเน่ที่ปกป้องและเลือกน้องดง เอาไป 10 คะแนนเลย
    #115
    0