::: JunHyuk ::: [ FIC IKON ] [ END ]

ตอนที่ 17 : : JunHyuk 13 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 402
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    16 เม.ย. 59










JunHyuk  13



 

จ่อม! จ่อม!


เสียงของหินที่ดังกระทบกับผืนน้ำแล้วหายลับไปจากสายตาของผม เป็นอย่างนี้มานานหลังจากที่ผมมานั่งถอนหายใจอยู่ที่แม่น้ำฮันโดยมีฮันบินนั่งเงียบอยู่ข้างๆหลังจากที่ผมโทรหาเขาเมื่อกี้...


“ตกลงนายเป็นอะไรกันแน่ดงฮยอก”


“แค่...รู้สึกเหนื่อยๆน่ะ”


“นายโอเคใช่ไหม”


“อือ ขอบใจนายมากนะที่มาอยู่เป็นเพื่อน”


“ไม่เป็นไร”


ผมมองดูรอยยิ้มของฮันบินที่มันทำให้ผมนึกถึงได้ตอนที่ผมรู้สึกเคว้งตอนนั้น ผมไม่รู้ว่าทำไมคนที่ผมต้องการตอนนั้นถึงเป็นคิมฮันบิน ผมแค่นึกถึงรอยยิ้มที่ทำให้ผมไม่อึดอัดที่จะอยู่กับมัน


กลับกันผมกลับรู้สึกกระอักกระอ่วนที่ได้รับรอยยิ้มที่ผมเคยหลงใหลหลังจากที่ได้รู้ว่าเจ้าของรอยยิ้มนั้นกับพี่ชายผม...


รอยยิ้มของจุนฮเว!


“ดึกมากแล้ว ไม่กลับรึไง”


“คือว่า...”


“เดี๋ยวฉันไปส่ง เลิกทำหน้าเหมือนแบกโลกเอาไว้ได้แล้ว ไม่เหมาะกับนายเลย”


ฮันบินลุกขึ้นยืนก่อนจะดึงเอาผมลุกขึ้นตามมาด้วยพร้อมกับมือหนาที่ยีหัวผมจะผมมันยุ่งไปหมด ผมรู้สึกแปลกใจตัวเองที่เผลอยิ้มออกมาเมื่ออีกคนทำแบบนี้ ผมไม่รู้ว่าเราสนิทกันถึงขนาดนี้เลย


“โอ้ว ถ้าใครมารู้ว่าเรามาเดินกันแบบนี้คงคิดว่าเราเดทกัน”


“บ้าหรอ!!!


“ฮ่าฮ่าฮ่า ดูหน้านายสิดงฮยอกตกใจอะไรกันฉันพูดเล่น”


“ฮ่าฮ่าฮ่า”


ผมหัวเราะออกมาเสียงดังหลังจากที่ฮันบินเป็นคนทำมันเหมือนเดิม เราสองคนหยุดหัวเราะพร้อมกันเมื่อมองเห็นรอยยิ้มของอีกคน ผมมองรอยยิ้มของอีกคนอีกครั้งราวกับว่ามันเป็นสิ่งที่น่าจดจำ ผมไม่เคยเห็นเขาในมุมนี้สักเท่าไหร่ ทุกครั้งที่ผมเห็นเขากับจุนฮเวปะทะกันราวกับว่าเขาเป็นคนละคน


“ฮันบิน! นายเกลียดฉันรึเปล่า”


“ทำไมถามแบบนั้นล่ะ”


“ก็ฉันเป็น...แฟน”


“จุนฮเว!!!


ผมเงยหน้าขึ้นมองอีกคนที่ยิ้มให้ผมอยู่ก่อนแล้ว ก่อนที่ใบหน้าคมจะทอดสายตามองออกไปยังถนนที่เรากำลังเดินอยู่


“ตอนแรกก็ไม่ชอบหรอกเพราะไม่ชอบหน้าไอ่จุนฮเว”


“อ้าว!!!


“แต่ตอนนี้ไม่เห็นจะเกี่ยวเลย ทำไมฉันต้องเกลียดนาย”


“นายเกลียดจุนฮเวมากเลยหรอ”


“ประเมินค่าไม่ได้หรอก...ความจริงแล้วจะเรียกว่าเกลียดก็ไม่เชิง”


“......”


“อย่าพูดถึงมันเลยเสียอารมณ์”


“อือ ได้”


“ถ้าให้ฉันเดาคงมีเรื่องกับมันมาใช่ไหม”


“ก็ประมาณนั้น”


“มันทำอะไร”


คำถามของฮันบินทำให้ผมสะอึกกลืนคำพูดตัวเองในทันที เพราะถ้าผมบอกอีกคนไปว่ามีพี่จินเข้ามาเกี่ยวข้องเรื่องนี้คงไม่จบที่ผมสองคน แต่สายตาของอีกคนที่ส่งมาให้ก็ทำให้ผมลังเลที่จะตอบ ไม่ใช่ว่าผมไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ของพี่จินกับฮันบินเป็นแบบไหน มันคงไม่ต่างไปจากจุนฮเวกับผมสักเท่าไหร่


สุดท้ายผมก็ใช้น้ำตาในการเอาตัวรอดอีกครั้ง ผมก้มหน้าร้องไห้จนดูเหมือนว่าฮันบินจะชะงักไป


“ฮันบิน ฮึก”


ผมโผเข้ากอดคนตรงหน้าเพราะรู้สึกเหนื่อยล้าที่ต้องมาเจอกับเรื่องแบบนี้ ผมอยากจะพูดอยากจะระบายให้เขาได้ฟัง แต่เพราะความใจอ่อนและความรักพี่ชายของผมทำให้ผมไม่กล้าพูดอะไรออกไป เมื่อฮันบินที่คนอื่นรู้จักไม่ใช่ฮันบินที่ผมยืนกอดอยู่ตอนนี้


“ไม่เป็นไร ไม่ต้องร้องนะ ฉันขอโทษที่คาดคั้นนาย”


ฮันบินกอดตอบผมพร้อมกับคำขอโทษที่มันดูเหมือนจะไม่ได้มาจากความผิดของเขาเลยสักนิด และเมื่อผมนึกถึงใครอีกคนที่ผมอยากได้ยินจากเขากลับไม่มีเลย ผมไม่ได้คำขอโทษจากจุนฮเวเลย เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมรู้สึกยังไง


“เลิกร้องได้แล้ว ฉันอยู่ข้างนายห้ามร้องสิ”


ไม่รู้ว่าอ้อมกอดนี้ผมใช้มันอยู่นานแค่ไหน แต่มันอบอุ่นเกินไปถ้าผมจะปล่อยมันออกไปง่ายๆในเวลานี้


แม้ว่าผมจะรุ้สึกถึงแรงบีบตรงหัวใจเมื่อตัวเองตัดสินใจทำแบบนี้ ผมรู้สึกผิดต่อจุนฮเวที่เผลอยิ้มออกมาให้ฮันบิน


แต่ผมก็แค่หมากตัวหนึ่งอย่างที่พี่จินบอก แต่ความจริงที่มันสะท้อนอยู่ในใจกลับแสนเจ็บปวด ผมยังต้องการความรักจากจุนฮเวเหมือนเดิม ผมยังมองเห็นแค่จุนฮเวเหมือนเดิม แม้ว่าความจริงแล้วผมไม่ได้มีค่ากับเขาเลย


เกมส์นี้ผมเป็นหมากแล้ว ในเมื่อพี่จินใช้อ้อมกอดของจุนฮเวได้ แล้วทำไมฮันบิน....


“ฮันบิน! คืนนี้...อยู่กับฉันได้ไหม”


ผมจะใช้ไม่ได้...





40%







ผมทิ้งตัวเองลงบนเตียงหนานุ่มกลางห้อง หลังจากที่แยกตัวออกมาจากฮันบินที่ดูเหมือนว่าติดธุระกับสายเรียกเข้าตอนที่เรากำลังจะเข้ามาในห้องพอดี


ผมยังคงแน่วแน่ในทางเลือกของตัวเอง ไม่รู้ว่าทำถูกรึเปล่าและไม่รู้ว่าหลังจากคืนนี้ผ่านไปจะเป็นยังไง ทางเลือกของผมอาจมองดูเหมือนคนโง่งม ไม่มีสมองในการที่จะใช้มันแก้ปัญหา


แต่....


ผมใช้ความรู้สึกที่โดนหักหลังจากคนที่ผมรักทั้งสองคนบงการทุกอย่าง


มันเกิดขึ้นเพราะความหน้ามืดตามัวของตัวผมเอง ในเมื่อพวกเขาเลือกที่จะมองข้ามความถูกต้องผมก็จะเป็นคนหยิบยื่นความเจ็บปวดให้พวกเขาเอง...


ผมหลับตาลงปิดกั้นภาพหน้าปวดหัวทั้งในการมองเห็นและในความคิดของตัวเอง บังคับลมหายใจเข้าออกของตัวเองให้สม่ำเสมอ



แกร๊ก!



เสียงลูกบิดถูกบิดหมุนให้เปิดออกพร้อมกับคนที่กำลังเดินเข้ามา  คนที่ผมหยิบยืมมือของเขามาเพื่อใช้ในการ....เดินเกม



ใครว่าผมจะเป็นแค่หมาก....ผมจะเป็นคนคุมเกมส์ทั้งหมดเอง


สักวัน...



“คุยเสร็จแล้วหรอ..”


“อือ...นายจะนอนเลยไหม”


ฮันบินยังคงยิ้มให้ผมด้วยความจริงใจเช่นเดิม เขาไม่ได้มีท่าทีคุกคามอย่างที่จุนฮเวคอยแต่จะกรอกหูผมอยู่ทุกครั้ง


“นายคุยกับพี่จินใช่ไหม”


“.......”


“ฮันบิน....ฉันไม่รู้ว่าระหว่างนายกับพี่ชายฉันเป็นยังไง”


“.......”


“แต่วันนี้...ฉันรู้ว่าระหว่างพี่จินกับจุนฮเวคืออะไร”


“ดงฮยอก!


หยาดน้ำใสถูกผมบังคับให้มันไหลออกมาอีกครั้ง ปฎิเสธไม่ได้ว่าส่วนหนึ่งมาจากความรู้สึกจริงๆ


“อย่าร้องไห้ให้กับคนแบบนั้น ฉันว่านายควรหยุดได้แล้ว”


ผมส่ายหน้าก่อนจะถอยห่างจากฮันบิน มือหนาตรงเข้ายื้อผมเอาไว้เมื่อดูเหมือนผมจะพูดไม่รู้เรื่องเขาไปทุกที หน้าอกด้านซ้ายเต้นรัวด้วยความหวาดกลัวและความรู้สึกที่หลากหลายเข้าเล่นงาน ผมใช้มือของตัวเองสอดเข้ารอบเอวของฮันบินก่อนจะจงใจซบใบหน้าลงกับไหล่กว้างของอีกคน


“ฉันเกลียดเขา แต่ฉันก็ลืมเขาไม่ได้ฮันบิน”


“นายคงรักจุนฮเวมากสินะ”


“.......”


“ยิ่งรักมากก็ยิ่งเจ็บปวดมาก”


ประโยคที่คนตัวสูงเจ้าของไหล่กว้างเอ่ยออกมา ทำเอาความสงสัยของผมไหลวนมาอย่างกับพายุคลื่นใหญ่ สมองประมวลเหตุการณ์ต่างๆก่อนจะต้องยุ่งเหยิงตีกันไปหมด เกี่ยวไหมกับพี่จิน....


ผมเงยหน้าขึ้นสบตาฮันบินที่ยังคงเหม่อลอยมองตรงอย่างคนไร้ซึ่งสติ สิ่งที่ผมสัมผัสได้คือเราคงมีความรู้สึกไม่ต่างกัน


ยิ่งรักมากก็ยิ่งเจ็บปวดมาก


“นายช่วยทำให้ฉันลืมเขา...ได้ไหม”


“ดง ดงฮยอก”


ผมสบดวงตาคมเฉี่ยวตรงหน้าอย่างขอร้องอ้อนวอน ฮันบินมีท่าทีเลิกลั่กอย่างเห็นได้ชัด หากแต่ดวงตาทั้งสองข้างกลับไม่เบนหลบอย่างคนที่กำลังหวาดกลัวควรทำ....


“นายจะไม่เสียใจทีหลังหรอ”


“ฉันเลือกแล้ว...ทำมันซะ”


เหมือนมีความลังเล แต่สุดท้ายเขาก็พ่ายแพ้ตัวเองหยิบยื่นสิ่งที่ผมต้องการในที่สุด...


ใบหน้าของฮันบินค่อยๆเลื่อนเข้าใกล้กับผมจนระยะห่างระหว่างกันลดลง วงแขนแกร่งยกขึ้นโอบเอวของผมตอบก่อนจะกระตุกให้ผมตัวลอยเข้าหาเขาอย่างง่ายดาย ริมฝีปากประกบเข้าหากันเพราะความยินยอมของทั้งสองฝ่าย ไม่มีการรุกล้ำที่รุนแรง ทุกอย่างนุ่มนวลและอ่อนโยน


ผมถูกบังคับให้ถอยหลังกลับไปทางเตียงก่อนจะกลายเป็นถูกอีกคนผลักให้ล้มลงไปในที่สุด จมูกโด่งของคนที่กำลังซุกไซร์ไปตามที่ต่างๆบนกรอบหน้าทำเอาผมมือสั่น


มันคือเกมส์....ท่องเอาไว้ดงฮยอก


ผมยกมือขึ้นคล้องคอแล้วออกแรงดึงให้ฮันบินโน้มตัวเข้าหามากกว่าเดิม ริมฝีปากของคนด้านบนยังคนลากผ่านไปตามมุมปากทั้งสองข้างของผมอย่างเจนจัด


เพียงชั่ววินาทีความรู้สึกต่อต้านเกิดขึ้นในใจลึกๆแต่ถูกข่มกลับไปด้วยริมฝีปากของอีกคนที่ดึงให้ผมกลับมาทางเดิม เสื้อเชิ้ตสีขาวถูกมือหนาไล่ปลดกระดุมออกไปทีละเม็ดอย่างไม่รีบร้อน


“นายจะไม่โกรธฉันใช่ไหมดงฮยอก”


“ฉันจะขอบคุณนายต่างหากฮันบินอ่า”


รอยยิ้มจุดขึ้นบนหน้าของอีกคนก่อนที่เขาจะก้มลงกระชากสติผมออกจากตัวด้วยการปรนเปรอช่วงอกทั้งสองข้าง เป็นอีกครั้งที่ความรู้สึกพ่ายแพ้ตัวเองเขาเล่นงาน อยากกลับไป....


ผมยกมือขึ้นดันอกแกร่งของฮันบินก่อนจะส่งเสียงทักท้วงเบาๆเพื่อให้เขาหยุดมันไปก่อน


ทว่า...



แกร๊ก!


เสียงลูกบิดที่ประตูห้องทำเอาใจผมกระตุกวูบก่อนที่มันจะหลุดออกไปเมื่อปรากฏผู้มาใหม่ให้เห็นชัดเจน


“จะ จุนฮเว”


“ขอโทษที่มาขัดจังหวะ...แต่กูจะมาเอาคนของกูคืน”


ผั้วะ!!!






ขอโทษที่หายไปนามมากกกกนะคะ ดีใจที่ยังมีคนติดตาม

ขอบคุณที่ยังกดเข้ามาอ่านกันนะคะ

ตอนแรกตันมากสำหรับเรื่องนี้เพราะเป็นเรื่องแรกของไรต์ด้วย

แต่ตั้งใจไว้แล้วว่าจะด้นให้จบให้ได้

สู้ๆค่ะ

ตอนนี้ดูสั้นไปหน่อย ไรต์ยกเอาความเข้าข้นไปไว้ในตอนหน้าคะ

รอติดตามกันนะคะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

254 ความคิดเห็น

  1. #215 tagera_sweet (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 23:44
    เกือบไปแล้ว อีกนิดเดียวเองฮเว ถ้ามาไม่ทันนะ มีเปลี่ยนพระเอกแน่ๆเลย
    #215
    0
  2. #140 INCHANN (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 23:43
    โอ้ยยยยยเกือบไปแล้วมั้ยหละจุนเน่ ฮืออออ เราชอบความดราม่าของเรื่องนี้มาก มันมีความซับซ้อนซ่อนเงื่อนอย่างบอกไม่ถูก จุนเน่อยากไปนอนกับพี่จินก่อนทำไมหละ อย่ามาโทษดงนะ แต่ดีแล้วที่เน่มาทัน ฮือ TT
    #140
    0
  3. #114 katbycats (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 11:07
    ดราม่าอ่ะดราม่า อยากอ่านตอนต่อไปแล้วไรท์ มันเจ๋มจ๋นขึ้นแล้ววว งืออออ รออยู่ค่ะไรท์
    #114
    0
  4. #112 อี้เอินของหม่ามี๊ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 03:48
    ทำไงดีอีนี่แอบเชียร์บินดงเฉย 555555 เน่ไม่น่าเข้ามาขัดจังหวะอะโห่... กำลังจะเข้าได้เข้าเข็ม แล้วทำไมไม่ล็อคประตูเนี่ย กบฏโดยแท้ ก็ยังรออยู่ค่ะไรท์เขียนดีมากนะไม่คิดว่าพึ่งจะเขียนเรื่องแรกอะ เราชอบมากอะ รออัพนะคะไรท์ จุ๊บๆ
    #112
    0
  5. #111 Am_bkr (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 13:59
    อือหืออออออออ เค้ามาทวงของเค้าคืนง่ะฮันบิน ลุ้นนนนนนนนนนนน จะเอาไงต่อไรท์ค้าาาาาาาาา รอนะคะ
    #111
    0
  6. #110 Naan-naam Quetzal (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 09:17
    โหไรท์ ทำไมไม่ให้ดงทำตามแผนให้เสดหละคะะะะะะะ นี่จะเปลี่ยนมาชิปบินดงเพราะเรื่องนี้แล้ว 555555555555 นังฮอย น้องดงไม่ใช่ของแกเพราะแกไม่เคยรักษาของ ไม่น่าขัดจังหวะเลยโถ่วววววววววววววว
    #110
    0
  7. #109 puchchy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 02:44
    โอโหวววววววไรต์~ตัดฉับแบบนี้เลยหรอออออ~เราจะขาดใจแล้ววว มาต่อเร็วๆน๊าลุ้นมากๆ
    #109
    0
  8. #108 Baby 'KeKe (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 02:02
    โฮร้ยยยย ดงดงงง ใจก็อยากเชียร์บินนะ แต่อย่าเลือกวิธีนี้เลย
    เน่นี่ยังมีหน้ามาทวงคืนอีกเหร้อ!!!! แกเลือกสักคนสิเน่ คนเจ็บสุดคือดงนะเว้ย สู้ๆ นะไรต์ รออออ
    #108
    0
  9. #107 foreverkyungsoo (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 01:43
    เรื่องแรกจริงหรอ เขียนดีมากกกกนี่อ่านมาหลายเรื่องแล้วแต่เรื่องนี้ไม่เหมือนเรื่องที่เพิ่งเคยแต่งเลย ไรท์เก่งมากๆ อ่านง่ายชอบอ้ะะะะเหมือนเข้าใจอารณ์ผ่านตัวละครได้ง่ายดี สู้ๆๆๆน้า
    #107
    0
  10. #106 Is' PAK (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 01:39
    ขอบคุณที่กลับมานะคะ เรารอตอนต่อไปเสมอเลยนะ ><
    #106
    0
  11. #105 maikwcm20116 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 00:41
    รอออออค่ะไรท์  ค้าาาาาาางงงมากากกกก
    #105
    0
  12. #104 มุมินทร์ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 00:38
    เป็นนักอ่านเงามานาน มาถึงตอนนี้ต้องระบายค่ะ

    เราเป็น จดชป ที่ทีมฮันบิน 5555 ตอนแรกสงสารน้องดง ตอนนี้ไม่รู้จะสงสารใครล่ะคะ เกมของความรู้สึกเดิมพันด้วยหัวใจล้วนๆ ไรต์แต่งดีมากค่ะ ถึงตันก็จะรอนะคะ สนุกมากจริงๆค่ะ ในความหน่วงก็ยังมีความหวานอยู่ ขอให้จบจุนดง บีจินนะคะ ระหว่างทางก่อนจบ แกล้งเน่ไปเยอะๆเลยค่ะ ให้น้องดงซบอกฮันบินบ่อยๆ แต่ไม่แกล้งพี่จินนะคะ คนนี้เหมือนเมน หวงมาก ขอให้พี่จินหวั่นไหวกับฮันบินแทนเน่นะคะ รักกกส์
    #104
    0
  13. #103 realangie11 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 00:27
    ไรท์กลับมาแล้ววว ฮืออออ ดีจายยยยย คิดถึงมากกก โอยตอนนี้ก็นะ แอบฟินบินดงไปดิ5555 เอาจริงๆฮันบินนี่เป็นคนยังไงกัน งงไปหมดแล้วววว หงึ จุนเน่ ทำไมรีบมา มาช้าอีกหน่อยไม่ได้อ่อ-.,- (กบฎแปป) ไรท์มาต่อเร็วๆนะ สู้ๆ รออ่านอยู่ นี่รอลุ้นตอนหน้าอยู่ววว
    #103
    0
  14. #102 nhoeynoey (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 23:52
    ฮือออออ คิดถึงไรท์มากกกกกกกก //วิ่งเข้าสู่อ้อมอก ฮือออออออ อ่านแล้วอยากจะร้องไห้ รอมานาน รู้สึกไม่ผิดหวังที่จะต้องรอ555555 เพื่อเป็นการไถ่โทษรีดเดอร์ ไรท์ต้องอัพอีกทีพรุ่งนี้เลยนะคะ โทษฐานไรท์ทำให้รอนาน555555
    #102
    0
  15. #101 bambarm (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 23:49
    คือแอบสงฮบ.ถ้าดงใช้เป็นเครื่องมือ ตอนหน้ามันส์สุดๆรอนะคะ
    #101
    0
  16. #100 kanatipp (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 23:39
    หวีดรอตอนหน้าแรงมาก
    #100
    0
  17. #99 realangie11 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 12:10
    คิดถึงเรื่องนี้ คิดถึงไรท์เตอร์? ?
    #99
    0
  18. #98 puchchy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 02:45
    ย้ายข้างไปบินดงเลยดีมั้ยอ่าา แต่บินจะดีหรือร้ายเนี้ยยย~
    #98
    0
  19. #97 puchchy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 02:44
    โอ้ยยย~ไรต์จ้าาา ค้างมากกก ดงดงอ่าาา รีบมาเร็วๆน๊าาาา
    #97
    0
  20. #96 realangie11 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 17:47
    ดงร้ายเลยลูก
    #96
    0
  21. #95 BlackJee_Black (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 18:09
    เอาเลยน้องดง ร้ายให้เต็มที่เลยลูกแม่อยู่ข้างลูกเสมอ ร้ายให้สุด ใครทำลูกเจ็บเอาให้มันเจ็บกว่าไปเลยลูก สนุกแน่งานนี้ หึหึ
    #95
    0
  22. #92 foreverkyungsoo (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 20:55
    ฮือออออออมาต่อออเถอะะพลีสสส
    #92
    0
  23. #90 aiivy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 มีนาคม 2559 / 22:10
    สงสารดงดงอ่าาา ดีแล้วดงดงในเมื่ออิเน่มันไม่เห็นคุณค่าในตัวดง ดงก้ไปหาฮันบินเลยจ้าาา เราเชียร์ยุน้าาาา 555. ย้ายข้างแปบบ
    #90
    0
  24. #89 jinwonkimbub (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 17:15
    อ่า ยังไงอ่ะ สงสาร ดงดงงี่ ???????? ไรท์รีบๆมาต่อนะ
    #89
    0
  25. #88 Pimmieeee (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 13:16
    อิเน่!! ดงนั่นแหล่ะดีมากกหัดประชดอิเน่ซ่ะบ้าง...
    #88
    0